Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်းကြီး - ၁၆ မဿဲ

 1 ထိုအခါ ဖာရိရှဲနှင့်ဇဒ္ဒုကဲတို့သည် ကိုယ်တော်ကို စုံစမ်းနှောင့်ရှက်ခြင်းငှာချဉ်းကပ်၍၊ မိုဃ်းကောင်းကင် ကဖြစ်သော နိမိတ်လက္ခဏာကို ပြတော်မူမည်အကြောင်း တောင်းပန်ကြ၏။

² ကိုယ်တော်ကလည်း၊ သင်တို့သည် ညဦးယံ၌ပြောဆိုတတ်သည်ကား၊ ယခုမိုဃ်းတိမ်နီသည်ဖြစ်၍ မိုဃ်းကြည်လင် လိမ့်မည်ဟု ဆိုတတ်ကြ၏။
³ နံနက်ယံ၌ကား၊ ယခုမိုဃ်းအုံ့လျက်ရှိ၏။ နီမောင်းသောအဆင်းလည်းရှိ၏။ ယနေ့မိုဃ်းသက်မုန်တိုင်း လာလိမ့်မည်ဟုဆိုတတ်ကြ၏။ လျှို့ဝှက်သောသူတို့၊ သင်တို့သည် မိုဃ်းကောင်းကင်၏မျက်နှာကို ပိုင်းခြား၍သိ နိုင်ကြ၏။ကပ်ကာလ၏ နိမိတ်လက္ခဏာတို့ကို ပိုင်းခြား၍မသိနိုင်ကြ။
⁴ ဆိုးညစ်၍ မျောက်မထားသောအမျိုးသည် နိမိတ်လက္ခဏာကိုတောင်းသည်မှာ၊ ပရောဖက်ယောန၏ နိမိတ်လက္ခဏာမှတပါး အဘယ်လက္ခဏာကိုမျှ သူတို့အားမပြရာဟု မိန့်တော်မူပြီးလျှင်၊ ထိုသူတို့ရှိရာမှထွက်၍ ကြွတော်မူ၏။

ဖာရိရှဲနှင့် ဆာဒုကဲတို့သည် များသောအားဖြင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေကြသဖြင့် ယေရှုကို ပူးပေါင်း၍ ဆန့်ကျင်လာသည်မှာ ထူးဆန်းသည် (၁၆:၁)။ သူတို့သည် နိမိတ်လက္ခဏာ တောင်းခံကြသည်။ ယခင်ကလည်း ထိုသို့တောင်းခံဖူးသည် (၁၂:၃၈)။ ယေရှု၏ ပြန်ကြားချက်သည် အနည်းငယ်ကွဲပြားသည်။ ပထမဦးစွာ ရာသီဥတုလက္ခဏာကို ဖတ်နိုင်သော်လည်း ခေတ်ကာလ၏ လက္ခဏာကို မဖတ်နိုင်သည်ဟု ဆုံးမတော်မူသည် (၁၆:၂-၃)။ ထို့နောက် ယောနနှင့်ပတ်သက်သော နိမိတ်မှလွဲ၍ အခြားနိမိတ် မပေးရကြောင်း မိန့်တော်မူသည် (အပိုဒ် ၄)။ ယခင်က ပြောခဲ့သည်နှင့် အတူတူပင် (၁၂:၃၉-၄၀)။ ထိုသို့မိန့်ဆိုခြင်းဖြင့် ယေရှုသည် မိမိ၏ အသေခံခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို အာဏာနှင့် တန်ခိုးအကြီးဆုံး နိမိတ်အဖြစ် ရှေ့သို့ ညွှန်ပြတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။

Pharisees and Sadducees were usually at loggerheads, and thus it is unusual to find them combining forces against Jesus (16:1). They came to Him demanding a sign. This was not the first time that such a demand had been made of Jesus (see 12:38), and His reply was a little different. He first challenged them because they seemed to be able to read the signs of the weather but not the signs of the times in which they lived (16:2–3). Then He insisted that no sign was to be given to them except that of Jonah (v. 4), echoing exactly what He had said earlier (12:39–40). In saying this, Jesus was pointing forward to His death and resurrection as the ultimate sign of His power and authority, something hidden from His followers and opponents alike until after the event.

 

⁵ တပည့်တော်တို့သည် ကမ်းတဘက်သို့သွားကြသောအခါ မုန့်ကိုယူခြင်းငှာ မေ့လျော့ကြ၏။
⁶ ယေရှုကလည်း၊ ဖာရိရှဲနှင့် ဇဒ္ဒုကဲတို့၏ တဆေးကိုသတိနှင့်ကြဉ်ရှောင်ကြဟု မိန့်တော်မူ၏။
⁷ တပည့်တော်တို့ကလည်း၊ ငါတို့၌ မုန့်မပါသောကြောင့် ဤစကားကိုမိန့်တော်မူသည်ဟု အချင်းချင်း ဆွေးနွေးပြောဆိုကြ၏။
⁸ ယေရှုသည် သိတော်မူလျှင်၊ ယုံကြည်အားနည်းသောသူတို့၊ သင်တို့၌မုန့်မပါသည်ကိုထောက်၍ အဘယ်ကြောင့် အချင်းချင်းဆွေးနွှေးပြောဆိုကြသနည်း။
⁹ မုန့်ငါးလုံးကို လူငါးထောင်စား၍ စားကြွင်းဘယ်နှစ်တောင်းကောက်သိမ်းသည်ကို၎င်း၊
¹⁰ သင်တို့သည် နှလုံးမသွင်း မအောင်းမေ့ဘဲနေကြသေးသလော။
¹¹ ဖာရိရှဲနှင့်ဇဒ္ဒုကဲတို့၏ တဆေးကိုကြဉ်ရှောင်ကြ ဟူသောစကားကို ငါပြောသည်တွင်၊ မုန့်ကိုအမှတ်ပြု၍ ငါမပြောသည်ကို သင်တို့သည် နားမလည်ဘဲ အဘယ်သို့နေကြသနည်းဟု မိန့်တော်မူ၏။
¹² ထိုအခါ တပည့်တော်တို့သည် မုန့်၏တဆေးကို ကြဉ်ရှောင်ကြဟု မိန့်တော်မမူ။ ဖာရိရှဲနှင့် ဇဒ္ဒုကဲတို့၏ ဩဝါဒကို ကြဉ်ရှောင်ကြဟု မိန့်တော်မူသည်ကို နားလည်ကြသတည်း။

၁၆:၅-၁၂။ ဖာရိရှဲနှင့် ဆာဒုကဲတို့၏ တဆေး ခရီးလှည့်လည်နေစဉ် (မာကု ၈:၁၃ အရ လှေပေါ်တွင် ရှိသည်) တပည့်တော်များသည် မုန့်ယူလာရန် မေ့လျော့ခဲ့ကြောင်း သတိရသည်။ “မုန့်” ဟူသော စကားသည် အစာအားလုံးကို ဆိုလိုနိုင်သည် (မဿဲ ၆:၁၁ ကြည့်ပါ)။ ယေရှုသည် ဖာရိရှဲနှင့် ဆာဒုကဲတို့၏ တဆေးကို သတိပေးတော်မူသည် (၁၆:၆)။ တဆေးသည် မုန့်ဖုတ်ရာတွင် အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။ တပည့်တော်များသည် မကြာခဏဆိုသလို နားလည်မှုလွဲသည်။ ယေရှုသည် တဆေးကို ဥပစာအနက်ဖြင့် မိန့်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်သော ကောင်းသည်ဖြစ်စေ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ အုပ်စုတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည်။ ဖာရိရှဲနှင့် ဆာဒုကဲတို့၏ တဆေးသည် သူတို့၏ အဆုံးအမနှင့် အာခံမှု (လု ၁၂:၁) ကို ဆိုလိုသည်။ ယေရှုက တပည့်တော်များကို “ယုံကြည်ခြင်း အားနည်းသူများ” ဟု ခေါ်တော်မူပြီး မကြာသေးမီက အတွေ့အကြုံများကို သတိရစေသည်။ မုန့်ငါးလုံးဖြင့် ငါးထောင်ကျွေးသောအခါ ကျန်ပမာဏ မည်မျှလောဟု မေးတော်မူသည်။ တပည့်တော်များက ခြင်းတစ်ဆယ့်နှစ်ခြင်းဟု ဖြေသည်။ မုန့်ခုနစ်လုံးဖြင့် လေးထောင်ကျွေးသောအခါ ကျန်ပမာဏ မည်မျှလောဟု မေးတော်မူသည်။ ခုနစ်ခြင်းဟု ဖြေကြသည်။ ထို့နောက် ယေရှုက အမှန်တကယ် မုန့်အကြောင်း မဟောက်ဘဲ ဖာရိရှဲနှင့် ဆာဒုကဲတို့၏ တဆေး (သူတို့၏ အဆုံးအမ) ကို ဆိုလိုကြောင်း ရှင်းပြတော်မူသည် (အပိုဒ် ၉-၁၂)။ ယေရှုနှင့်အတူ လုပ်ဆောင်လျှင် အရင်းအမြစ်နည်းပါးလျှင်ပင် ပိုမိုအောင်မြင်နိုင်ကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်ခဲ့ကြသည်။

16:5–12. Leaven of the Pharisees and Sadducees. As they were traveling (Mark 8:13 reveals that they were on a boat), the disciples realized that they had neglected to bring bread. The word “bread” could also refer to any food (see Matt. 6:11). Jesus then warned them of the leaven of the Pharisees and Sadducees (16:6). Leaven, of course, is a very important component used in baking bread, and the disciples, as they often did, misunderstood what Jesus meant. He was talking of leaven in a figurative way—a small amount of either good or bad has the possibility of influencing a much wider group. The leaven of the Pharisees and Sadducees is related to their teachings (v. 12) and their hypocrisy (Luke 12:1), which was demonstrated by their demand for a sign (Matt. 16:1). Jesus referred to the disciples as those of “little faith” (v. 8) and asked them about their recent experiences. When they used only five loaves to feed five thousand, how much was left over? The disciples answered twelve baskets. With seven loaves and feeding fewer (four thousand), how much was left over? They answered seven baskets. Then Jesus clarified that He was not, in fact, talking about real bread, but the yeast of the Pharisees and Sadducees, which the disciples then understood to be the teaching of the Pharisees and Sadducees (vv. 9–12). No doubt they also considered how much more Jesus was able to accomplish with fewer resources. Working with Jesus changes how some things add up.

 ¹³ ယေရှုသည် ဖိလိပ္ပုကဲသရိမြို့၏ ကျေးလက်သို့ ကြွတော်မူသောအခါ၊ လူများတို့သည် လူသားဖြစ်သော ငါ့ကို အဘယ်သူဖြစ်သည်ဆိုကြသနည်းဟု တပည့်တော်တို့ကို မေးမြန်းတော်မူလျှင်၊

¹⁴ လူအချို့က၊ ကိုယ်တော်သည် ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန်ဖြစ်သည်ဟူ၍၎င်း၊ အချို့က၊ ဧလိယဖြစ်သည် ဟူ ၍၎င်း၊ အချို့က၊ ယေရမိမှစ၍ ပရောဖတ်တပါးပါးဖြစ်သည်ဟူ၍၎င်း ဆိုကြပါ၏ဟု လျှောက်ကြသော်၊
¹⁵ သင်တို့လည်းငါ့ကို အဘယ်သူဖြစ်သည် ဆိုကြသနည်းဟု မေးမြန်းတော်မူလျှင်၊
¹⁶ ရှိမုန်ပေတရုက၊ ကိုယ်တော်သည် ခရစ်တော်တည်းသော အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်တော်မူသည်ဟု လျှောက်လေ၏။
¹⁷ ယေရှုကလည်း၊ ရှိမုန်ဗာယောန၊ သင်သည်မင်္ဂလာရှိ၏။ အကြောင်းမူကား၊ အသွေးအသားသည် ဤ အကြောင်းအရာကို သင့်အားဘော်ပြသည်မဟုတ်။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော ငါ့ခမည်းတော်သည် ဘော် ပြတော်မူသတည်း။
¹⁸ ငါဆိုသည်ကား၊ သင်သည် ပေတရုဖြစ်၏။ ဤကျောက်ပေါ်မှာ ငါ့အသင်းကို ငါတည်ဆောက်မည်။ ထိုအသင်းကို မရဏာနိုင်ငံ၏တံခါးတို့သည် မနိုင်ရာ။
¹⁹ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၏ သော့တို့ကိုလည်း သင့်အားငါပေးမည်။ သင်သည်မြေကြီးပေါ်မှာ ချည် နှောင်သမျှသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ချည်နှောင်လျက်ရှိလိမ့်မည်။ မြေကြီးပေါ်မှာ ဖြည်လွှတ်သမျှသည် ကောင်း ကင်ဘုံ၌ ဖြည်လွှတ်လျက်ရှိလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူပြီးလျှင်၊
²⁰ ကိုယ်တော်သည် ခရစ်တော်ဖြစ်ကြောင်းကို အဘယ်သူအားမျှမပြောစိမ့်သောငှာ တပည့်တော်တို့ကို ပညတ်တော်မူ၏။
²¹ ထိုမှတပါး ကိုယ်တော်သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့သွားရမည်။ လူအကြီးအကဲ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီး၊ ကျမ်းပြုဆရာတို့လက်၌ များစွာခံရမည်။ အသေသတ်ခြင်းကိုလည်းခံရမည်။ သုံးရက်မြောက်သောနေ့၌ ထမြောက် လိမ့်မည်ဟူသောအကြောင်းများကို ထိုအခါမှစ၍ တပည့်တော်တို့အား ပြတော်မူ၏။
²² ထိုအခါ ပေတရုသည် ကိုယ်တော်ကို မိမိနှင့်အတူခေါ်၍၊ သခင်၊ ကိုယ်တော်၌ ဤသို့မဖြစ်ပါစေနှင့်။ ဤအမှုသည် ကိုယ်တော်၌ မရောက်ရာဟု အပြစ်တင်သောစကားကို လျှောက်သော်၊
²³ ကိုယ်တော်သည် မျက်နှာတော်ကိုလှည့်၍ အချင်းရန်သူ၊ ငါ့နောက်သို့ဆုတ်လော့။ သင်သည် ငါတိုက် မိ၍ လဲစရာအကြောင်းဖြစ်၏။ သင်သည် ဘုရားသခင်၏အရာကို စိတ်မစွဲလမ်း၊ လူတို့၏အရာကိုသာ စွဲလမ်း သည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
²⁴ ထိုအခါ ယေရှုက၊ ငါ၌ဆည်းကပ်လိုသောသူဖြစ်လျှင် ကိုယ်ကိုကိုယ်ငြင်းပယ်ရမည်။ ကိုယ်လက်ဝါးကပ် တိုင်ကိုထမ်း၍ ငါ့နောက်သို့လိုက်ရမည်။
²⁵ အကြင်သူသည် မိမိအသက်ကို ကယ်ဆယ်ခြင်းငှာအလိုရှိ၏။ ထိုသူသည် အသက်ရှုံးလိမ့်မည်။ အကြင်သူသည် ငါ့ကြောင့်အသက်ရှုံး၏၊ ထိုသူသည် အသက်ကို တွေ့လိမ့်မည်။
²⁶ လူသည် ဤစကြဝဠာကို အကြွင်းမဲ့အစိုးရ၍ မိမိအသက်ဝိညာဉ်ရှုံးလျှင် အဘယ်ကျေးဇူးရှိသနည်း။ မိမိအသက်ဝိညာဉ်ကို အဘယ်ဥစ္စာနှင့်ရွေးနိုင်သနည်း။
²⁷ လူသားသည် မိမိအဘခမည်းတော်၏ ဘုန်းအာနုဘော်ကိုဆောင်လျက်၊ ကောင်းကင်တမန် အခြံအရံ တို့နှင့် ကြွလာတော်မူလတံ့။ ထိုအခါ သူအသီးသီးကျင့်သောအကျင့်နှင့်အလျောက် အကျိုးအပြစ်ကို ဆပ်ပေး တော်မူလတံ့။
²⁸ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ လူသားသည် နိုင်ငံတော်တည်လျက်ကြွလာတော်မူသည်ကို၊ ဤအရပ်၌ရှိသော သူအချို့တို့သည် မမြင်မှီသေခြင်းသို့မရောက်ရကြဟု တပည့်တော်တို့အား မိန့်တော်မူ၏။

၁၆:၁၃-၂၈။ ပေတရု၏ ယေရှုအကြောင်း ကြေညာချက် ယေရှုသည် တပည့်တော်များကို လူများက မိမိကို မည်သူဟု ထင်မြင်ကြသည်ကို မေးတော်မူသည်။ တပည့်တော်များက အချို့က ယောဟန်နှစ်ခြင်းပေးသူဟု၊ အချို့က ဧလိယဟု၊ အချို့က ယေရမိ သို့မဟုတ် ပရောဖက်တစ်ပါးဟု ဆိုကြသည်ဟု ဖြေကြားကြသည်။ ယေရှုက သင်တို့ကား ငါ့ကို အဘယ်သူဟု ထင်ကြသနည်းဟု မေးတော်မူသည်။ ပေတရုက ကိုယ်တော်သည် ခရစ်တော်၊ အသက်ရှင်သော ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်တော်မူကြောင်း ကြေညာသည် (အပိုဒ် ၁၆)။ ယေရှုက ပေတရုကို ချီးမွမ်းတော်မူပြီး လူသားများမှ မဟောက်ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော ခမည်းတော်က ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူခြင်းဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ပေတရု (ပေတရု) ကို “ဤကျောက်ဆောင်ပေါ်တွင်” (ပေတြာ) ငါ့အသင်းတော်ကို တည်ဆောက်မည်ဟု မိန့်တော်မူသည် (အပိုဒ် ၁၈)။ ထိုစကားကို အငြင်းပွားဖွယ်များစွာ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ယေရှုမိန့်တော်မူသည်မှာ ပေတရု၏ စကားအားလုံး၊ ပြုမူချက်အားလုံးကို အမြဲထောက်ခံခြင်း မဟုတ်ပေ။ နည်းငယ်အကြာတွင် ယေရှု၏ ဆုံးမခြင်းကို ပေတရုက ဆန့်ကျင်သဖြင့် ယေရှုက ငြင်းပယ်တော်မူသည် (အပိုဒ် ၂၃)။ ယေရှုသည် ယေရုရှလင်သို့ သွား၍ ဆင်းရဲခံ၊ အသေသတ်ခံရမည်ဟု ရှင်းပြပြီးနောက် ပေတရုက ထိုသို့ မဖြစ်နိုင်ဟု ဆိုသည် (အပိုဒ် ၂၁-၂၂)။ ပေတရုသည် ယေရှုကို ခရစ်တော်ဟု မှန်ကန်စွာ ကြေညာခဲ့သော်လည်း ခရစ်တော်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ယေရှုနည်းတူ နားမလည်ခဲ့ပေ။ ဒါဝိဒ်၏ သားတော်အနေဖြင့် စစ်ပွဲတွင် အောင်မြင်၍ ဘုရားသခင်၏ ရန်သူများကို ရှုံးနိမ့်စေမည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ပေမည်။ သို့သော် ယေရှုအတွက် ခရစ်တော်ဖြစ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ဆင်းရဲခံ၍ အသေခံရခြင်းဖြစ်သည်။

16:13–28. Peter’s Declaration about Jesus. Jesus asked the disciples what was being said concerning Him. They reported that some said He was John the Baptist, others that He was Elijah or even Jeremiah or one of the other prophets. When Jesus asked the disciples who they thought He was, Peter said that He is Christ the Messiah, Son of the living God (v. 16). Jesus then praised Peter, saying that flesh and blood had not revealed that to him, but the heavenly Father had done so. He then said something to Peter about which there has been a lot of controversy. Jesus said to Peter (Petros) that He would build His church “on this rock [petra]” (v. 18). Whatever Jesus meant here, it does not give unqualified support to everything Peter said and did. A few verses later we read that Jesus rejects Peter’s rebuke (v. 23). Jesus had just explained to His disciples that it was necessary for Him to go to Jerusalem and suffer and die (v. 21). Peter immediately remonstrated with Him, saying that such a thing would never happen (v. 22). Peter had just identified Jesus as the Messiah, and clearly for him the Messiah would not suffer and die. It was not said explicitly, but perhaps Peter expected that as the “Son of David,” the Messiah would act as David did and be victorious in war and defeat the enemies of God. But for Jesus, being the Messiah meant that He would suffer and die. Thus, while Peter had the title correct, he certainly did not understand its meaning as Jesus did.

 

မဿဲ ၁၆:၁၈ တွင် ပေတရု (ပေတရု) နှင့် ကျောက်ဆောင် (ပေတြာ) ဟူသော စကားလုံးနှစ်ခု၏ ကွဲပြားမှုကို များစွာပြုခဲ့ကြသည်။ ဆယ့်ခြောက်ရာစု ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးခေတ်မှစ၍ ဂရိဘာသာတွင် ပေတရု ဆိုသည်မှာ ကျောက်စရင်း သေးငယ်သည်ဟု ဆိုလိုပြီး ပေတြာ ဆိုသည်မှာ ကြီးမားသော ကျောက်ဆောင်ဟု ဆိုလိုသည်ဟု အကြံပြုခဲ့ကြသည်။ ယေရှုသည် စစ်မှန်သော ကျောက်ဆောင်ဖြစ်သဖြင့် (၁ကော ၁၀:၄) ပေတရု (ကျောက်စရင်းငယ်) နှင့် ကိုယ်တော်ကို ကွဲပြားစေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုအနက်ဖွင့်ဆိုချက်သည် ဘာသာစကားအရ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် စကားလုံးနှစ်ခု ကွဲပြားမှုကို ဖော်ပြထားသည်။ အကောင်းဆုံး အဓိပ္ပာယ်မှာ “ဤကျောက်ဆောင်ပေါ်တွင်” ဟူသည်မှာ ပေတရုကို မဟုတ်ဘဲ ယေရှုသည် ခရစ်တော်၊ အသက်ရှင်သော ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်ကြောင်း ပေတရု၏ ကြေညာချက်ကို ဆိုလိုသည်။ အသင်းတော်သည် ယေရှုခရစ်တော်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည် (ဧဖက် ၂:၂၀)။

Much has been made of the difference between Petros and petra in Matthew 16:18. Since the Reformation in the sixteenth century, it has been suggested that because in Greek petros means a small pebble, while petra means a large rock, that as Jesus is the true rock (1 Cor. 10:4), He was in fact contrasting Peter (whose name meant “little rock”) with the real rock, Himself. This interpretation, although possible, is linguistically unlikely. Nevertheless the text does contrast the two terms. Probably the best solution is to interpret the phrase “on this rock” not as referring to Peter but to Peter’s confession that Jesus is indeed the Messiah, the Son of God, because the church is built on Him (e.g., Eph. 2:20).

 

ယေရှုသည် ပေတရုကို မိန့်ဆိုခဲ့သည်ကို နောက်ပိုင်းတွင် တပည့်တော်အားလုံးကို မိန့်ဆိုတော်မူသည် (မဿဲ ၁၆:၁၉၊ ၁၈:၁၈)။ ခရစ်တော်သည် မိမိအသင်းတော်ကို ကောင်းကင်ဘုံ၌ အတည်ပြုသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချရန် အခွင့်အာဏာ မည်မျှပေးထားသည်ကို အငြင်းပွားဖွယ် ရှိသည်။ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ဘယ်လိုဘာသာပြန်သည်ဖြစ်စေ မဿဲ ၁၈:၁၅-၂၀ တွင် ထပ်မံဖော်ပြထားသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်သည် သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဗျာဒိတ်ပေးထားသော ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် ကိုက်ညီသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် သမ္မာကျမ်းစာနှင့် ဆန့်ကျင်သော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချပိုင်ခွင့် မရှိပေ (ဟေရှာ ၈:၂၀၊ ယောဟန် ၁၇:၁၇၊ ဂလာတိ ၁:၆-၁၀၊ ၂တိ ၄:၁-၅၊ ဗျာဒိတ် ၂၂:၁၈-၁၉)။ အပြစ်လွှတ်ပိုင်ခွင့်လည်း မရှိပေ။ ဂရိဘာသာကို တစ်လုံးချင်း ဘာသာပြန်ဆိုပါက ယေရှုဆိုလိုတော်မူသည်ကို နားလည်ရန် အထောက်အကူဖြစ်သည်။ “မြေကြီးပေါ်တွင် သင်တို့သည် ချည်နှောင်သမျှသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ချည်နှောင်ခံရပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။ မြေကြီးပေါ်တွင် သင်တို့သည် ဖြေလျှော့သမျှသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဖြေလျှော့ခံရပြီးဖြစ်လိမ့်မည်” (မဿဲ ၁၆:၁၉)။ သတိပြုပါ။ “ချည်နှောင်ခံရပြီးဖြစ်လိမ့်မည်” (ဂရိ၊ ဧစ်တိုင် ဒဲဒဲမဲနုန်)။ ဤသဒ္ဒါပုံစံသည် အနာဂတ်ပြီးပြည့်စုံမှု ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ပေတရုနှင့် ကျန်တပည့်တော်များကို ကောင်းကင်ဘုံ၌ ချည်နှောင်မည့်အရာကို မြေကြီးပေါ်တွင် ချည်နှောင်ပိုင်ခွင့် မပေးခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ အရင်ချည်နှောင်ပြီးသော အရာကို မြေကြီးပေါ်တွင် ချည်နှောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

Jesus then said something to Peter that He later would say to all the disciples (Matt. 16:19; 18:18). There is often a debate concerning the degree to which Christ has given His church authority to make binding decisions on earth that heaven honors. Whatever way the verse is rendered in English, the reiteration of these words in Matthew 18:15–20 demonstrates that God’s church on earth is to have the authority to make decisions that should be in line with the will of God as revealed in the Bible. But it is also true that the church does not have the right to make decisions that contradict the teachings of His word (Is. 8:20; John 17:17; Gal. 1:6–10; 2 Tim. 4:1–5; Rev. 22:18–19) or to forgive sins. The following literal translation of the Greek is helpful in understanding what Jesus meant: “Whatever you bind on earth will have been bound in heaven, and whatever you loose on earth, will have been loosed in heaven” (Matt. 16:19). Note carefully the grammar used here: “will have been bound” (Gr., estai dedemenon). The technical name for this construction is a future perfect periphrastic passive tense. Its name is not important, but its meaning is. Jesus was not giving Peter the authority to make decisions that would then be bound in heaven. No, Peter and the rest of the disciples would be making decisions that would have already been made in heaven.

 

ယေရှုသည် ပေတရုကို ခရစ်တော်၏ စစ်မှန်သော တာဝန်ကို နားမလည်သည်ဟု ဆုံးမပြီးနောက် တပည့်တော်များအား ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဟောပြောတော်မူသည်။ ယေရှုကို လိုက်ရန်ဆိုသည်မှာ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ထမ်းရမည်ဟု ဆိုသည် (မဿဲ ၁၆:၂၄)။ ယနေ့ခေတ်တွင်ပင် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အဓိပ္ပာယ်သည် အနည်းငယ် ပျောက်ဆုံးသွားသော်လည်း ယေရှုမိန့်တော်မူသည်ကို ကြားရသည်မှာ အေးစက်စရာပင်။ ထိုစကားကို မိန့်တော်မူစဉ်က လူတိုင်းနီးပါး လက်ဝါးကပ်တိုင်ဖြင့် အသေသတ်ခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို သိကြသည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ထမ်းရခြင်းသည် နာကျင်ဖွယ်၊ ဖြည်းနှေးသေဆုံးမှုနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သေခြင်းသို့ ဦးတည်သည်။ ယေရှုသည် ဤသို့သော ဆင်းရဲခြင်းနှင့် သေခြင်းကို တပည့်တော်များအား ကတိပေးတော်မူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရွေးချယ်မှုသည် ရှင်းလင်းသည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ အသက်ကို ကယ်တင်လိုလျှင် ဆုံးရှုံးလိမ့်မည်။ အသက်ကို ငါ့အတွက် စွန့်လျှင် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည် (အပိုဒ် ၂၅-၂၆)။ လူသားသည် ခမည်းတော်ထံ ပြန်သွားမည်ဖြစ်ပြီး လူတိုင်း၏ ပြုမူချက်အတိုင်း ဆုံးဖြတ်တော်မူလိမ့်မည် (အပိုဒ် ၂၇)။

After Jesus rebuked Peter for not understanding His true mission, He turned to His disciples and laid out with great directness that becoming a follower of Jesus means to take up a cross (Matt. 16:24). Even today, where the cross has lost a lot of its dreadfulness and meaning, it is hard not to feel chilled by what Jesus said. At the time He said it, almost everybody was aware of the terrible death associated with the cross. There was nothing nice about carrying a cross—it was the route to an agonizing, slow, and horrible death. This is what Jesus promised His followers: suffering followed by death. He then pointed out that the choice is stark: if you would save your life, you will lose it; but if you lose your life, you will save it (vv. 25–26). The Son of Man was about to return to the Father and would reward everyone according to what they have done (v. 27).