ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစာစောင် ၂၁

 

အခန်း ၂၁

 (Chapter 21)

၁။ ယဟောရမ်သည် ယဟောရှဖတ်၏အရိုက်အရာကို ဆက်ခံပြီးနောက် မိမိ၏ညီအစ်ကိုတို့ကို ကွပ်မျက်၏။ ၅။ သူ၏ဆိုးယုတ်သော အုပ်ချုပ်မှု။ ၈။ ဧဒုံနှင့် လိဗနမြို့တို့ ပုန်ကန်ကြ၏။ ၁၂။ သူ၏ဆန့်ကျင်ဘက် အဲလိယ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ကို စာဖြင့်ရေးသားပေးပို့၏။ ၁၆။ ဖိလိတ္တိလူမျိုးနှင့် အာရပ်လူမျိုးတို့က သူ့ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ကြ၏။ ၁၈။ သူ၏ မပျောက်ကင်းနိုင်သော ရောဂါ၊ အရှက်ရဖွယ် သေဆုံးခြင်းနှင့် မြှုပ်နှံခြင်း။

1.    Jehoram, succeeding Jehoshaphat, slayeth his brethren. 5 His wicked reign. 8 Edom and Libnah revolt. 12 The prophecy of Elijah against him in writing. 16 Philistines and Arabians oppress him. 18 His incurable disease, infamous death, and burial.

၂။ ဣသရေလ။ ဤအသုံးအနှုန်းကို မြောက်ဘက်နိုင်ငံတော်အတွက် ယေဘုယျအားဖြင့် အသုံးပြုသော်လည်း၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် တောင်ဘက်နိုင်ငံတော်အတွက်လည်း သုံးနှုန်းလေ့ရှိသည် (အခန်းကြီး ၂၁:၁၊ ၆၊ ၂၁:၄၊ ၂၈:၁၉၊ ၂၇ ကို ကြည့်ပါ)။

2.    Israel. Though this is the term generally applied to the northern kingdom, it is sometimes used, also, for the southern kingdom (see chs. 21:1, 6; 21:4; 28:19, 27).

၃။ ကြီးမားသောလက်ဆောင်များ။ ရေဟဗောင်မင်းသည် မိမိ၏သားတော်များကို အမွေပေးခြင်းနှင့် နေရာချထားခြင်းဆိုင်ရာ မူဝါဒနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ (အခန်းကြီး ၁၁:၂၃)။ မြို့ရိုးနှင့်ကာရံထားသော မြို့များ။ ယဟောရှဖတ်သည် သူ၏သားတော်များကို အရေးပါသောမြို့များတွင် အုပ်စိုးစေပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် နယ်မြေအတွင်း၌ သူတို့အား အာဏာနှင့်သြဇာပေးအပ်ကာ၊ သူတို့၏ညီတော် ယဟောရမ်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်သူများ ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။ ယဟောရမ်။ ယဟောရမ်သည် ယဟောရှဖတ် အသက်ရှင်လျက်ရှိစဉ်ကပင် နိုင်ငံတော်ကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး (ဓမ္မရာဇဝင်ဟောင်း ဒုတိယစောင် ၈:၁၆)၊ ယဟောရှဖတ်၏ အုပ်ချုပ်မှု ၁၇ နှစ်မြောက်တွင် ပူးတွဲအုပ်စိုးသူဖြစ်လာခဲ့သည် (ဓမ္မရာဇဝင်ဟောင်း ဒုတိယစောင် ၁:၁၇၊ ၃:၁ ကို ကြည့်ပါ)။ သားဦး။ ဤသည်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် ကျင့်သုံးသောစည်းမျဉ်း ဖြစ်သည် (တရားဟောရာ ၂၁:၁၅-၁၇ ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော် ရှောလမုန် (ရာဇဝင်ချုပ် ပထမစောင် ၂၈:၅)၊ အဘိယ (ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစောင် ၁၁:၁၈-၂၂) နှင့် ယေဟောအာဇ (အခန်းကြီး ၃၆:၁၊ နှိုင်းယှဉ်ရန် - အပိုဒ်ငယ် ၂-၅) တို့ကဲ့သို့သော ခြွင်းချက်များလည်း ရှိခဲ့သည်။

3.    Great gifts. Compare the policy of Rehoboam in the endowment and settlement of his sons (ch. 11:23). With fenced cities. Jehoshaphat made his sons rulers of important cities, thus giving them power and influence in the domain, and made them, in a degree, rivals of their brother Jehoram. Jehoram. Jehoram received the kingdom while Jehoshaphat was still alive (2 Kings 8:16), becoming coregent in the 17th year of Jehoshaphat’s reign (see on 2 Kings 1:17; 3:1). The firstborn. This was the usual rule (see Deut. 21:15–17). But there were exceptions, as in the case of Solomon (1 Chron. 28:5), Abijah (2 Chron. 11:18–22), and Jehoahaz (ch. 36:1; cf. vs. 2–5).

၄။ ထမြောက်လာသည်။ ယဟောရှဖတ် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ယဟောရမ်သည် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး မိမိကိုယ်ကို လုံခြုံသည်ဟု ခံစားရချိန်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မိမိ၏ညီအစ်ကိုအားလုံးတို့ကို သတ်လေ၏။ သူတို့သည် ခမည်းတော်ပေးထားသော မြို့များတွင် သိသာထင်ရှားသော သြဇာအာဏာရှိလာကြပြီး၊ ယဟောရမ်သည် သူတို့အား ထီးနန်းလုံခြုံရေးအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဟု သံသယမရှိဘဲ ခံစားခဲ့ရမည်ဖြစ်သည်။ နောင်တွင် နန်းတွင်းအဆက်အနွယ်အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော သူ၏ဇနီး အာသလ၏ လွှမ်းမိုးမှုသည်လည်း ဤဆိုးရွားလှသော လုပ်ရပ်ကို ကျူးလွန်ရန် သူ့ကို တိုက်တွန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မင်းသားများလည်းဖြစ်သည်။ ယင်းက ယဟောရမ်၏ ညီအစ်ကိုများသည် နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များကြားတွင် စာနာထောက်ထားသူများနှင့် ထောက်ခံသူများကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြသည်ကို ဆိုလိုသည်။

4.    Was risen up. This was presumably after the death of Jehoshaphat, as soon as Jehoram had gained control of the situation and felt himself secure. Slew all his brethren. They had probably come to exercise considerable influence in the cities their father had given them, and Jehoram no doubt felt that they were a threat to his security on the throne. His wife Athaliah, who later slew all the seed royal (ch. 22:10), may have influenced him in the perpetration of this drastic deed. Also of the princes. This would imply that Jehoram’s brothers had found sympathizers and supporters among the leading men of the country.

၅။ အသက်သုံးဆယ်နှစ်အရွယ်ရှိသည်။ အပိုဒ်ငယ် ၅ မှ ၁၀ သည် ဓမ္မရာဇဝင်ဟောင်း ဒုတိယစောင် ၈:၁၇-၂၂ နှင့် အပြိုင်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုကျမ်းပိုဒ်တွင် အဖွင့်နှင့်အပိတ် စာသားများပါဝင်ကာ ဓမ္မရာဇဝင်ကျမ်းတွင် ဖော်ပြထားသည့် ယဟောရမ်၏ အုပ်ချုပ်မှုမှတ်တမ်းတစ်ခုလုံး ဖြစ်သည်။ ရှစ်နှစ်။ ၎င်းသည် သူတစ်ဦးတည်းအုပ်ချုပ်ခဲ့သော ကာလဖြစ်ပုံရပြီး၊ ပူးတွဲအုပ်စိုးသူအဖြစ် နောက်ထပ်ကာလတစ်ခုကိုလည်း အုပ်ချုပ်ခဲ့သေးသည် (အတွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၁၄၈၊ ၁၅၀ ကို ကြည့်ပါ)။

5.    Thirty and two years old. Verses 5–10 are parallel to 2 Kings 8:17–22, which passage, plus the opening and closing formulas, constitutes the entire record of Jehoram’s reign that appears in Kings. Eight years. This seems to have been the length of his sole reign, though he reigned an additional period as coregent (see Vol. II, pp. 148, 150).

၇။ ပဋိညာဉ်ကြောင့်ဖြစ်သည်။ “သူ၏ကျွန် ဒါဝိဒ်ကြောင့်” (ဓမ္မရာဇဝင်ဟောင်း ဒုတိယစောင် ၈:၁၉)။

7.    Because of the covenant. “For David his servant’s sake” (2 Kings 8:19).

၈။ ဧဒုံလူမျိုးတို့သည် ပုန်ကန်ကြ၏။ ယဟောရှဖတ်အုပ်ချုပ်စဉ်ကာလ၌ ဧဒုံတွင် ဘုရင်မရှိခဲ့ပါ (ဓမ္မရာဇဝင်ဟောင်း ပထမစောင် ၂၂:၄၇)။ ဧဒုံ၏တောင်ဘက်တွင် ယဟောရှဖတ်သည် ဧဇယုန်ဂေဗာ၌ ရေတပ်ကို အခြေစိုက်ခဲ့သဖြင့် (ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစောင် ၂၀:၃၆) ဧဒုံနိုင်ငံသည် ယုဒ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိခဲ့ပုံရသည်။

8.    The Edomites revolted. During the reign of Jehoshaphat, Edom had no king (1 Kings 22:47), and the country seems to have been under the control of Judah, for Jehoshaphat based his navy at Ezion-geber (2 Chron. 20:36), south of Edom.

၉။ ဧဒုံလူမျိုးတို့ကို လုပ်ကြံလေ၏။ ဤသည်မှာ အောင်ပွဲအစီရင်ခံစာမဟုတ်ဘဲ၊ ဧဒုံတပ်များ၏ ဝိုင်းရံထားမှုကို ထိုးဖောက်၍ ယဟောရမ် အသည်းအသန် လွတ်မြောက်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းအရာသာ ဖြစ်သည်။ အပြိုင်ကျမ်းပိုဒ်ဖြစ်သော ဓမ္မရာဇဝင်ဟောင်း ဒုတိယစောင် ၈:၂၁ တွင် “လူတို့သည် မိမိတို့တဲသို့ ပြေးကြ၏” ဟူသော အသေးစိတ်အချက်ကို ထပ်လောင်းဖော်ပြထားသည်။ ယဟောရမ်သည် ဧဒုံကို အောင်နိုင်ရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ဘဲ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းအတွက်သာ ကံကောင်းခဲ့သည်။

9.    Smote the Edomites. This is evidently a report, not of a victory, but of Jehoram’s desperate escape by cutting his way out of an encirclement by Edomite forces. In the parallel passage, 2 Kings 8:21, the detail is added that “the people fled into their tents.” Jehoram did not succeed in reducing Edom but was fortunate to be able to make his escape.

၁၀။ ယနေ့တိုင်အောင်။ အမဇိမင်းသည် နောက်ပိုင်းတွင် ဧဒုံ၌ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့သော်လည်း (အခန်းကြီး ၂၅:၁၁-၁၅)၊ ယင်းသည် တည်မြဲနေပုံမရပါ။ ဘီစီ ၂ ရာစုတွင် ဂျွန်ဟာကနပ်စ်လက်ထက်၌ ဧဒုံလူမျိုးများ (ထိုစဉ်က တောင်ပိုင်းယုဒတွင် နေထိုင်သူများ) သည် ကျွန်ခံဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့ရသည်။ ထာဝရဘုရားသခင်ကို စွန့်ပစ်ခြင်း။ ဤအသေးစိတ်အချက်ကို လိဗနမြို့ ပုန်ကန်ခဲ့ကြောင်းသာ ဖော်ပြထားသည့် ဓမ္မရာဇဝင်ဟောင်း ဒုတိယစောင် ၈:၂၂ ၏ အပြိုင်ကျမ်းပိုဒ်တွင် မတွေ့ရပါ။ လိဗနမြို့သည် ယုဒမြေနိမ့်ပိုင်း၊ မက္ကဒမြို့နှင့် လခိရှမြို့အနီး (ယောရှု ၁၀:၂၉-၃၁)၊ ဖိလိတ္တိနယ်စပ်အနီးတွင် တည်ရှိသော်လည်း ၎င်း၏တည်နေရာမှာ အတိအကျမသိရသေးပါ။ ၎င်းသည် တယ်လ်အက်ဆာဖီ (Tell eṣ–Ṣâfī) ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ ၎င်း၏ပုန်ကန်မှုသည် ယဟောရမ်လက်ထက်တွင် ယုဒကို တိုက်ခိုက်သော ဖိလိတ္တိတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အားသာချက်ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပါ (ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစောင် ၂၁:၁၆၊ ၁၇)။

10.                   Unto this day. Amaziah later gained a measure of success in Edom (ch. 25:11–15), but this seems not to have been permanent. Under John Hyrcanus, in the 2d century b.c., the Edomites (then living in southern Judah) were once more reduced to vassalage. Forsaken the Lord God. This detail is not found in the parallel passage of 2 Kings 8:22, which states merely that Libnah revolted. Libnah was in the lowland of Judah near Makkedah and Lachish (Joshua 10:29–31), near the Philistine border, but its site is uncertain. It is probably to be identified with Tell eṣ–Ṣâfī. Its revolt was no doubt aided by Philistine attacks on Judah under Jehoram (2 Chron. 21:16, 17).

၁၁။ ကုန်းမြင့်အရပ်တို့ကို တည်ဆောက်၏။ ယဟောရမ်၏ ရှေ့တော်ပြေးများဖြစ်သော အာသနှင့် ယဟောရှဖတ်တို့သည် ကုန်းမြင့်အရပ်တို့ကို ဖယ်ရှားခဲ့ကြသည် (အခန်းကြီး ၁၄:၃၊ ၁၇:၆)။ မတရားသော မေထုန်ကို ပြုစေ၏။ အာဟပ်နှင့် ယေဇဗေလတို့၏သမီး၊ မိမိဇနီး အာသလ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ယဟောရမ်သည် ယုဒပြည်၌ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို အားပေးခဲ့သည်။ ထိုသို့ ကိုးကွယ်ခြင်းတွင် ဇာတိခါနာန်လူမျိုးတို့၏ ကိုးကွယ်မှုဓလေ့များအတိုင်း အကျင့်ပျက်သော အပြုအမူများတွင် ပါဝင်လုပ်ဆောင်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည် (အတွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၃၈-၄၁ ကို ကြည့်ပါ)။

11.                   Made high places. Jehoram’s predecessors, Asa and Jehoshaphat, had removed the high places (chs. 14:3; 17:6). To commit fornication. Under the influence of his wife Athaliah, daughter of Ahab and Jezebel, Jehoram encouraged the worship of heathen gods in Judah. Such worship involved participation in the immoral practices of the native Canaanite cults (see Vol. II, pp. 38–41).

၁၂။ အဲလိယထံမှ။ ဤသည်မှာ ရာဇဝင်ချုပ်ကျမ်းတွင် အဲလိယကို ရည်ညွှန်းသည့် တစ်ခုတည်းသောနေရာဖြစ်သည်။ ပရောဖက်၏ လုပ်ဆောင်ချက်အပြည့်အစုံကို ဓမ္မရာဇဝင်ဟောင်း ပထမစောင် ၁၇-၁၉၊ ၂၁ နှင့် ဒုတိယစောင် ၁၊ ၂ တို့တွင် တွေ့ရသည်။ အဲလိယသည် မြောက်ဘက်နိုင်ငံ၏ ပရောဖက်ဖြစ်ပြီး၊ ရာဇဝင်ချုပ်ကျမ်းပါ ဇာတ်လမ်းသည် ယုဒ၏သမိုင်းကြောင်းကို အဓိကထားသောကြောင့်၊ သူ့အကြောင်းကို မတော်တဆမျှသာ ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အဲလိယသည် ကောင်းကင်သို့ ပင့်ဆောင်ခံရခြင်းအကြောင်းကို ဓမ္မရာဇဝင်ဟောင်း ဒုတိယစောင် ၂ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော်လည်း၊ ယဟောရမ်၏ အုပ်ချုပ်မှုအကြောင်းမှာ ဓမ္မရာဇဝင်ဟောင်း ဒုတိယစောင် ၈ အထိ မရောက်သေးပါ။ ကျမ်းစာပါ ဖြစ်ရပ်များသည် အမြဲတမ်း အချိန်အစဉ်လိုက်အတိုင်း တည်ရှိနေသည်မဟုတ်ပါ။ သင်သည် မလျှောက်လှမ်းခဲ့။ ဤစာသားသည် အဲလိယ၏စကားလုံးများသည် ယဟောရမ်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ပေးပို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ သတင်းစကားဖြစ်ပြီး၊ အဲလိယသည် ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်သို့ မတက်လှမ်းသေးကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေသည် (PK 213 ကို ကြည့်ပါ)။

12.                   From Elijah. This is the only reference to Elijah in Chronicles. A full record of the prophet’s work is found in 1 Kings 17–19, 21; 2 Kings 1, 2. Elijah was a prophet of the northern kingdom, and since the narrative in Chronicles is concerned primarily with the history of Judah, he receives only incidental mention. The account of Elijah’s translation is recorded in 2 Kings 2, but the account of Jehoram’s reign does not occur till 2 Kings 8. Biblical events are not always related in strict chronological sequence. Thou hast not walked. This phrase makes it clear that Elijah’s words were a personal message addressed directly to Jehoram, and that Elijah had not yet ascended (see PK 213).

၁၃။ သင်၏ညီအစ်ကိုတို့ကို သတ်လေပြီ။ ယဟောရမ်သည် ခမည်းတော်ကွယ်လွန်ပြီးမှသာ သူ့ညီအစ်ကိုတို့ကို သတ်ခဲ့ပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် ယဟောရမ်သည် တစ်ဦးတည်းအုပ်ချုပ်ခြင်းကို စတင်ချိန်တွင် အဲလိယသည် ကောင်းကင်သို့ မတက်လှမ်းသေးကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်၊ သို့သော် အပိုဒ်ငယ် ၁၂ ကိုလည်း ကြည့်ပါ (အပိုဒ်ငယ် ၁၂ ကို ကြည့်ပါ)။

13.                   Hast slain thy brethren. It does not seem likely that Jehoram would have slain his brethren till after his father’s death. It is thus indicated that Elijah had not yet ascended when Jehoram began his sole reign; however, see on v. 12.

၁၄။ ကြီးစွာသော ဘေးဒဏ်နှင့်။ ကျူးလွန်ခြင်းသည် ဆုံးမခြင်းဒဏ်ကို ဖိတ်ခေါ်သည် (ဓမ္မရာဇဝင်ဟောင်း ဒုတိယစောင် ၉:၈ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤဖြစ်ရပ်တွင် ဘုရင်နှင့် ပြည်သူနှစ်ဦးစလုံးသည် အပြစ်ရှိကြသဖြင့် ခံစားကြရမည်ဖြစ်သည်။ အပြစ်အကြီးဆုံးသူမှာ ဘုရင်ဖြစ်သောကြောင့် ဒဏ်ချက်သည် ဘုရင်အပေါ်သို့ အဓိကကျရောက်ခဲ့သည် (ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစောင် ၂၁:၁၅)၊ သို့သော် ဖိလိတ္တိလူမျိုး၊ အာရပ်လူမျိုးနှင့် အီသီယိုးပီးယားလူမျိုးတို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခြင်းအသွင်ဖြင့် နိုင်ငံတော်အပေါ်သို့လည်း ကျရောက်ခဲ့သည် (အပိုဒ်ငယ် ၁၆)။

14.                   With a great plague. Transgression invites disciplinary penalty (see on 2 Kings 9:8). In this instance both king and people were to suffer because both were guilty. The stroke fell primarily upon the king (2 Chron. 21:15), because the greatest measure of guilt was his, but it also fell upon the nation in the form of an invasion by the Philistines, Arabians, and Ethiopians (v. 16).

၁၅။ ကြီးစွာသောနာမကျန်းခြင်း။ ဤပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံလာပုံကို အပိုဒ်ငယ် ၁၈၊ ၁၉ တွင် ကြည့်ပါ။

15.                   Great sickness. See vs. 18, 19 for the fulfillment of this prediction.

၁၆။ ထာဝရဘုရားသည် လှုံ့ဆော်တော်မူ၏။ ဓမ္မရာဇဝင်ဟောင်း ပထမစောင် ၁၁:၁၄၊ ၂၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ဓမ္မရာဇဝင်ကျမ်းတွင် ဖိလိတ္တိလူမျိုး၊ အာရပ်လူမျိုးနှင့် အီသီယိုးပီးယားလူမျိုးတို့ ယုဒပြည်ကို ဤသို့ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြောင်း မှတ်တမ်းမရှိပါ။ ဣသရေလ၏ အိမ်နီးချင်းများသည် အစဉ်အလာအရ ရန်သူများဖြစ်ကြပြီး အခွင့်အရေးရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်ရန် အမြဲအသင့်ရှိနေကြသည်။

16.                   The Lord stirred up. Compare 1 Kings 11:14, 23. There is no notice in Kings of this raid into Judah by the Philistines, Arabians, and Ethiopians. Israel’s neighbors were always her traditional enemies and were ready to attack her whenever the opportunity afforded.

၁၇။ ဥစ္စာပစ္စည်းအလုံးစုံ။ ဤဘာသာစကားကို ဂျေရုဆလင်မြို့ကို လုယက်ခံရခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ထိုသို့ဖြစ်ရမည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ဘုရင်သည် နန်းတော်၏ဘဏ္ဍာများအပါအဝင် ကြီးမားသောရွေးဖိုးငွေကိုပေး၍ ကျူးကျော်သူတို့ကို ပြန်လည်စေလွှတ်ရလောက်အောင် အသည်းအသန်ဖြစ်နေနိုင်သည်။ ဘုရင်၏မိသားစုဝင်အချို့သည် ရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်ခံရချိန်တွင် မြို့တော်ပြင်ပတွင် ရောက်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် (အခန်းကြီး ၂၂:၁ ကို ကြည့်ပါ)။ ယေဟောအာဇ။ အခြားနေရာများတွင် အာခဇိဟု ခေါ်ဆိုပြီး (ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစောင် ၂၂:၁၊ ဓမ္မရာဇဝင်ဟောင်း ဒုတိယစောင် ၈:၂၄-၂၆)၊ တစ်နေရာတွင် အဇရိဟု ခေါ်သည် (ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစောင် ၂၂:၆)။ အခြေခံအားဖြင့် ယေဟောအာဇနှင့် အာခဇိသည် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး၊ တူညီသောအစိတ်အပိုင်းများ (“ယေဟောဝါ” နှင့် “အာခဇ”) ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကာ၊ တစ်နေရာတွင် ဘုရားသခင်၏နာမတော်ကို အစတွင်ထား၍ (ယေဟော-အာဇ)၊ အခြားနေရာတွင် နာမတော်ကို အဆုံး၌ထား၍ (အာခ-ဇိ) ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။

17.                   All the substance. The language may be interpreted as describing a sack of Jerusalem, but that is not necessarily the case. The king may have been reduced to such desperate straits as to have bought off the invaders by the payment of a heavy ransom, including the palace treasures. Certain members of the king’s family may have found themselves outside the capital when overtaken by the sudden attack (see ch. 22:1). Jehoahaz. Elsewhere called Ahaziah (2 Chron. 22:1; 2 Kings 8:24–26), and in one place Azariah (2 Chron. 22:6). Basically Jehoahaz and Ahaziah are equivalent names, composed of the same elements (“Jehovah” and “Ahaz”), with the divine name in the one case coming at the beginning (Jeho-ahaz) and in the other (Ahaz-iah) at the end of the name.

၁၉။ သူအတွက် မီးရှို့ခြင်းကို မပြုကြ။ ဘုရင်များ၏ ဈာပနတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသော မွှေးကြိုင်သောသစ်သားများနှင့် နံ့သာမျိုးတို့ကို မီးရှို့ခြင်းဖြင့် ယဟောရမ်အား သာမန်ဂုဏ်ပြုခြင်းကို မပြုခဲ့ကြပါ (ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစောင် ၁၆:၁၄၊ ယေရမိ ၃၄:၅ ကို ကြည့်ပါ)။

19.                   Made no burning for him. They did not show Jehoram the usual honor in the burning of aromatic woods and spices, which was usual at the funerals of kings (see 2 Chron. 16:14; Jer. 34:5).

၂၀။ တောင့်တခြင်းမရှိဘဲ။ သူသည် အလွန်ဆိုးယုတ်ခဲ့ပြီး သူလုပ်ဆောင်ခဲ့သော ကောင်းမှုလည်း နည်းပါးလှသဖြင့် သူထွက်ခွာသွားခြင်းအတွက် နိုင်ငံတော်က ဝမ်းနည်းခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ သင်္ချိုင်းတော်၌ မဟုတ်။ ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့ခြင်း၏ အမှတ်အသားတစ်ခု ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၂၄:၂၅ ကို ကြည့်ပါ)။

20.                   Without being desired. So wicked had he been and so little good had he accomplished that the nation experienced no regrets at his departure. Not in the sepulchres. A mark of dishonor (see ch. 24:25).

ဧလင်ဂျီဝှိုက်၏ မှတ်ချက်များ ၅၊ ၆ PK ၁၉၂ ၆၊ ၁၁ PK ၂၁၂ ၁၂-၁၉ PK ၂၁၃

Ellen G. White comments 5, 6 PK 192 6, 11 PK 212 12–19 PK 213