ရာဇဝင်ချုပ် ဒုတိယစာစောင် ၁၉

 

အခန်း ၁၉

chapter 19

1.    Jehoshaphat, reproved by Jehu, visiteth his kingdom. 5 His instructions to the judges, 8 to the priests and Levites.

 ၁။ ယေဟု၏ ဆုံးမခြင်းကို ခံရသော ယောရှဖတ်သည် သူ၏နိုင်ငံကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုသည်။ ၅။ တရားသူကြီးတို့အား သူ၏လမ်းညွှန်ချက်များ၊ ၈။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိသားတို့အား လမ်းညွှန်ချက်များ။

2.    And Jehoshaphat. Chapter 19 contains materials not appearing in the record of Kings. It includes such items as the prophetic rebuke of Jehoshaphat after his return from Ramoth-gilead (vs. 1–3), the king’s personal efforts at religious reformation (v. 4), and his reform of the judicial system (vs. 5–11).

 ၁။ ယောရှဖတ်လည်း။ အခန်း (၁၉) တွင် ဓမ္မရာဇဝင် မှတ်တမ်း၌ မပါဝင်သော အကြောင်းအရာများ ပါရှိသည်။ ၎င်းတွင် ရာမုတ်ဂိလဒ်မြို့မှ ပြန်လာပြီးနောက် ယောရှဖတ်ကို ပရောဖက်ပြု ဆုံးမခြင်း (ပိုဒ် ၁-၃)၊ ဘုရင်၏ ဘာသာရေး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုအတွက် ကိုယ်တိုင် ကြိုးပမ်းမှု (ပိုဒ် ၄) နှင့် တရားစီရင်ရေးစနစ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု (ပိုဒ် ၅-၁၁) တို့ ပါဝင်သည်။

Returned. Ahab and Jehoshaphat had been unsuccessful in their efforts to retake Ramoth-gilead. The troops returned to their homes, and the enterprise was presumably abandoned (see 1 Kings 22:36). The record implies that the Syrians had successfully repulsed the attack, but had made no attempt to follow up their success. Jehoshaphat returned to Jerusalem sound and unhurt, a sadder but wiser man.

ပြန်လာ၏။ အာဟပ်နှင့် ယောရှဖတ်တို့သည် ရာမုတ်ဂိလဒ်မြို့ကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးပမ်းမှုတွင် မအောင်မြင်ခဲ့ကြပါ။ တပ်သားများသည် မိမိတို့၏ အိမ်သို့ ပြန်သွားကြပြီး စစ်ဆင်ရေးကိုလည်း လက်လျှော့လိုက်ဟန်ရှိသည် (ဓမ္မရာဇဝင် မြောက်ပိုင်း (၁) ၂၂း၃၆ ကို ကြည့်ပါ)။ မှတ်တမ်းအရ ရှုရိတို့သည် စစ်တိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အောင်မြင်မှုကို အသုံးချ၍ နောက်ဆက်တွဲ ဆက်တိုက်ရန် မကြိုးစားခဲ့ကြပေ။ ယောရှဖတ်သည် ဂျေရုဆလင်မြို့သို့ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရှိဘဲ ပြန်ရောက်လာခဲ့သော်လည်း ပို၍ ဝမ်းနည်းပြီး ပို၍ ပညာရှိလာခဲ့သည်။

2.    Jehu the son of Hanani. Hanani was the name of the prophet who had rebuked Asa for relying on the king of Syria rather than on the Lord, and who had been thrown into prison for his rebuke (ch. 16:6–10), and Jehu was the prophet who boldly rebuked Baasha for his iniquity (1 Kings 22:1–7). Jehu was also the historian of Jehoshaphat’s reign (2 Chron. 20:34).

 ၂။ ဟာနန္ဒိ၏သား ယေဟု။ ဟာနန္ဒိမှာ ထာဝရဘုရားကို မမှီခိုဘဲ ရှုရိဘုရင်ကို မှီခိုသောကြောင့် အာသမင်းကို ဆုံးမခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ ဆုံးမမှုကြောင့် ထောင်ထဲသို့ ပို့ခံခဲ့ရသော ပရောဖက်၏အမည်ဖြစ်သည် (အခန်း ၁၆း၆-၁၀)။ ယေဟုမှာမူ ဗာရှာမင်းကို သူ၏မတရားမှုအတွက် ရဲရင့်စွာ ဆုံးမခဲ့သော ပရောဖက်ဖြစ်သည်။ ယေဟုသည် ယောရှဖတ်မင်း၏ နန်းစံသက်အတွင်း သမိုင်းမှတ်တမ်းတင်သူလည်း ဖြစ်သည် (၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၀း၃၄)။

To meet him. Jehoshaphat was rebuked at a most auspicious time when, downcast and dispirited, he approached his capital. At such a moment the prophetic message could do a most telling work on his heart.

 သူ့ကို ကြိုဆိုရန်။ ယောရှဖတ်သည် သူ၏မြို့တော်သို့ ချဉ်းကပ်ချိန်တွင် စိတ်ဓာတ်ကျပြီး အားငယ်နေသည့် အချိန်အခါကောင်းတွင် ဆုံးမခြင်းခံရသည်။ ထိုသို့သောအချိန်တွင် ပရောဖက်၏ သတင်းစကားသည် သူ၏နှလုံးသားတွင် အလွန်ထိရောက်သော အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

Help the ungodly. From a human standpoint, the conduct of Jehoshaphat in joining with Ahab in an attack on Syria might have appeared wise. Syria was growing in power, a menace to both Judah and Israel. The Hebrews had a right to recover the cities across the Jordan that Syria had taken from them. Probably Jehoshaphat had carefully appraised the situation and may have felt that his undertaking against Syria was sound. But the venture did not have divine sanction and in carrying it out Jehoshaphat was associated with a man whom the Lord could not bless. Ahab was a base idolater, while Jehoshaphat had been endeavoring to wipe out idolatry. There was little in common between the two, and Jehoshaphat had no right to join himself to so base a man. He would have been much better off and would have been surer of success if he had gone against Syria alone. With God’s help and blessing he could have succeeded, even without the assistance of the forces of Ahab. Human help can prove to be more of a curse than a blessing, if it does not have the benediction of Heaven.

မတရားသူတို့ကို ကူညီခြင်း။ လူ့ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ရှုရိနိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အာဟပ်နှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သော ယောရှဖတ်၏ အပြုအမူသည် ပညာရှိသည်ဟု ထင်မြင်ရနိုင်သည်။ ရှုရိနိုင်ငံသည် အင်အားကြီးမားလာပြီး ယုဒနှင့် အစ္စရေးတို့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဟေဗြဲလူမျိုးတို့တွင် ရှုရိတို့ သိမ်းယူသွားသော ဂျော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းရှိ မြို့များကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ရန် အခွင့်အရေးရှိသည်။ ယောရှဖတ်သည် အခြေအနေကို သေချာစွာ ဆန်းစစ်ခဲ့ပြီး ရှုရိအပေါ် သူ၏စစ်ဆင်ရေးသည် မှန်ကန်သည်ဟု ယူဆခဲ့ဟန်ရှိသည်။ သို့သော် ထိုလုပ်ဆောင်ချက်တွင် ဘုရားသခင်၏ ခွင့်ပြုချက်မပါရှိဘဲ လုပ်ဆောင်ရာတွင် ယောရှဖတ်သည် ဘုရားသခင် ကောင်းချီးပေးနိုင်ခြင်းမရှိသောသူနှင့် ဆက်စပ်မိနေသည်။ အာဟပ်သည် ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်သူဖြစ်ပြီး၊ ယောရှဖတ်သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို ပပျောက်စေရန် ကြိုးပမ်းနေသူဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် တူညီမှု အလွန်နည်းပါးပြီး၊ ယောရှဖတ်သည် ထိုသို့သော ဆိုးသွမ်းသူနှင့် ပူးပေါင်းရန် အခွင့်အရေးမရှိပါ။ သူသည် ရှုရိကို တစ်ဦးတည်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက ပို၍ကောင်းမွန်ပြီး အောင်မြင်မှုအတွက် ပို၍ သေချာလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ ကူညီခြင်းနှင့် ကောင်းချီးပေးခြင်းဖြင့် အာဟပ်၏တပ်များ၏ အကူအညီမပါဘဲပင် သူ အောင်မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ လူတို့၏ အကူအညီသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကောင်းချီးမပါရှိပါက ကောင်းချီးထက် ကျိန်စာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

Wrath upon thee. God was not pleased with Jehoshaphat’s course, and made His displeasure known by an open rebuke. The following chapter mentions a great attack upon Judah by the forces of Moab, Ammon, and Mt. Seir and the wrecking of Jehoshaphat’s navy.

 သင်၏အပေါ်သို့ အမျက်ထွက်ခြင်း။ ဘုရားသခင်သည် ယောရှဖတ်၏ လမ်းစဉ်ကို မနှစ်သက်ဘဲ လူသိရှင်ကြား ဆုံးမခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်၏ မနှစ်သက်မှုကို သိစေခဲ့သည်။ နောက်အခန်းတွင် မောဘ၊ အမ္မုန်နှင့် ရှေရ တောင်တန်းတို့၏ တပ်များက ယုဒကို တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ယောရှဖတ်၏ ရေတပ် ဖျက်ဆီးခံရခြင်းအကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

4.    From Beer-sheba to mount Ephraim. That is, all of Judah, from Beersheba in the extreme south to Mt. Ephraim and the borders of Israel on the north. Compare the expression “from Dan even to Beersheba” employed of all Judha and Israel (1 Sam. 3:20; 2 Sam. 3:10; 17:11; 24:2, 15; 1 Kings 4:25; 1 Chron. 21:2; 2 Chron. 30:5).

 ၄။ ဗေရရှေဘမြို့မှ ဧဖရိမ်တောင်တန်းတိုင်အောင်။ ဆိုလိုသည်မှာ ယုဒပြည်တစ်ခုလုံး၊ အလွန်တောင်ဘက်စွန်းရှိ ဗေရရှေဘမှ မြောက်ဘက်ရှိ ဧဖရိမ်တောင်တန်းနှင့် အစ္စရေးနယ်စပ်တိုင်အောင် ဖြစ်သည်။ ယုဒနှင့် အစ္စရေးအားလုံးအတွက် အသုံးပြုသော “ဒန်မြို့မှ ဗေရရှေဘတိုင်အောင်” ဆိုသည့် စကားရပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ (ဓမ္မရာဇဝင် မြောက်ပိုင်း (၁) ၃း၂၀၊ (၂) ၃း၁၀၊ ၁၇း၁၁၊ ၂၄း၂၊ ၁၅၊ ဓမ္မရာဇဝင် မြောက်ပိုင်း (၁) ၄း၂၅၊ ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၁း၂၊ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၀း၅)။

5.    Set judges. Jehoshaphat revised the judicial system by establishing and maintaining efficient courts of justice, with a court of appeal at Jerusalem (see PK 197).

 ၅။ တရားသူကြီးများကို ခန့်ထား၏။ ယောရှဖတ်သည် ဂျေရုဆလင်မြို့တွင် အယူခံတရားရုံးတစ်ခုအပါအဝင် ထိရောက်သော တရားရုံးများကို တည်ထောင်ပြီး ထိန်းသိမ်းခြင်းဖြင့် တရားစီရင်ရေးစနစ်ကို ပြုပြင်ခဲ့သည် (PK ၁၉၇ ကို ကြည့်ပါ)။

Fenced cities. There were probably local judges in the smaller villages, where minor cases could be decided. The local elders may have served as judges in the rural areas. Jehoshaphat appointed judges in the larger courts in the more important cities.

 မြို့ရိုးရှိသောမြို့များ။ သေးငယ်သော ရွာများတွင် အမှုငယ်များကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သော ဒေသဆိုင်ရာ တရားသူကြီးများ ရှိနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ဒေသဆိုင်ရာ အကြီးအကဲများသည် ကျေးလက်ဒေသများတွင် တရားသူကြီးများအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့နိုင်သည်။ ယောရှဖတ်သည် ပိုမိုအရေးပါသော မြို့ကြီးများရှိ တရားရုံးကြီးများတွင် တရားသူကြီးများကို ခန့်အပ်ခဲ့သည်။

6.    Take heed. Jehoshaphat urged the new judges to consider the importance of their work. They were to administer justice impartially to all classes, to the poor as well as the rich.

၆။ သတိပြုပါ။ ယောရှဖတ်သည် တရားသူကြီးသစ်တို့အား သူတို့၏အလုပ်၏ အရေးပါမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဆင်းရဲသူနှင့် ချမ်းသာသူတို့အားလုံးအတွက် တရားမျှတစွာ စီရင်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။

For the Lord. The judge was primarily a servant of God. He was to be fearless and impartial in all his decisions (see Deut. 1:17; Ps. 82:1–4; Eccl. 5:8).

ထာဝရဘုရားအတွက်။ တရားသူကြီးသည် အဓိကအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်ဖြစ်သည်။ သူသည် စီရင်ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းတွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ဘက်လိုက်မှုမရှိရ (တရားဟောရာ ၁း၁၇၊ ဆာလံံ ၈၂း၁-၄၊ ဒေသနာ ၅း၈)။

With you. God is interested in justice and is present in the courtroom. He marks every impartial verdict and notes every breach of justice.

သင်တို့နှင့်အတူ။ ဘုရားသခင်သည် တရားမျှတမှုကို စိတ်ဝင်စားပြီး တရားရုံးတွင် ရှိနေတော်မူသည်။ သူသည် ဘက်လိုက်မှုမရှိသော စီရင်ချက်တိုင်းကို မှတ်သားပြီး တရားမျှတမှု ချိုးဖောက်မှုတိုင်းကို သတိပြုလျက်ရှိသည်။

7.    Fear of the Lord. The man who has the responsibility of administering justice constantly faces the task of deciding cases, and he must do his work in recognition of the fact that the eyes of the Lord are upon him. He must constantly settle matters in dispute, and in so doing he must remember that every decision he makes is registered in the books of heaven.

 ၇။ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း။ တရားစီရင်ရေးတာဝန်ယူထားသူသည် အမှုများကို ဆုံးဖြတ်ရသည့် အလုပ်နှင့် အမြဲရင်ဆိုင်နေရပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ မျက်စိတော်သည် သူ၏အပေါ်တွင် ရှိနေကြောင်း သိရှိလျက် သူ၏အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ရမည်။ သူသည် အငြင်းပွားမှုများကို အမြဲဖြေရှင်းပေးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရာတွင် သူ၏စီရင်ချက်တိုင်းကို ကောင်းကင်ဘုံ၏ စာစောင်များတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားကြောင်း အမြဲသတိရရမည်။

No iniquity. It is a comfort to remember that the great Judge of the world is a righteous judge and therefore His every decision is true and righteous (see Deut. 32:4; Ps. 9:8; 67:4; 96:13; Rev. 19:11).

မတရားမှုမရှိ။ ကမ္ဘာလောက၏ ကြီးမြတ်သော တရားသူကြီးသည် ဖြောင့်မတ်သော တရားသူကြီးဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် သူ၏စီရင်ချက်တိုင်းသည် မှန်ကန်ဖြောင့်မတ်ကြောင်း သတိရခြင်းသည် နှစ်သိမ့်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည် (တရားဟောရာ ၃၂း၄၊ ဆာလံ ၉း၈၊ ၆၇း၄၊ ၉၆း၁၃၊ ဗျာဒိတ် ၁၉း၁၁)။

Nor respect of persons. A righteous judge decides every case on its merits rather than according to the personalities involved. Altogether too often there is “respect of persons” in the matter of rendering decisions. Personal friends are favored, and those in a position to return favors are shown special considerations. Such judgments are neither impartial nor righteous, nor do they bring the blessing of Heaven. The Lord of heaven is no respecter of persons (Deut. 10:17; Acts 10:34; Rom. 2:11; Gal. 2:6; Eph. 6:9; 1 Peter 1:17), and His followers are to be like Him. The practice of flattering and favoring men of wealth and position while despising and defrauding those who are poor and humble, later brought down upon the leaders of Israel some of the most emphatic denunciations found anywhere in the writings of the prophets.

လူကိုမျက်နှာလိုက်ခြင်းမရှိ။ ဖြောင့်မတ်သော တရားသူကြီးသည် အမှုတစ်ခုစီကို ပါဝင်ပတ်သက်သူများ၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ မဆုံးဖြတ်ဘဲ အမှု၏အမှန်တရားပေါ်တွင်သာ အခြေခံ၍ ဆုံးဖြတ်သည်။ စီရင်ချက်ချမှတ်ရာတွင် “လူကိုမျက်နှာလိုက်ခြင်း” သည် အလွန်ခပ်စိပ်စိပ် ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ မိတ်ဆွေများကို အခွင့်အရေးပေးခြင်းနှင့် အပြန်အလှန် အကျိုးပြုနိုင်သူများကို အထူးဂရုပြုခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော စီရင်ချက်များသည် ဘက်လိုက်မှုမကင်းသလို ဖြောင့်မတ်မှုလည်း မရှိပါ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကောင်းချီးကိုလည်း မရရှိပါ။ ကောင်းကင်ဘုံရှင် ထာဝရဘုရားသည် လူကိုမျက်နှာလိုက်ခြင်းမရှိ (တရားဟောရာ ၁၀း၁၇၊ တမန်တော် ၁၀း၃၄၊ ရောမ ၂း၁၁၊ ဂလာတိ ၂း၆၊ ဧဖက် ၆း၉၊ ၁ ပေတရု ၁း၁၇)၊ သူ၏နောက်လိုက်များလည်း ထိုအတိုင်း ဖြစ်ရမည်။ ချမ်းသာသူနှင့် ရာထူးရှိသူတို့ကို မြှောက်ပင့်ပြီး အခွင့်အရေးပေးကာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူတို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး လိမ်လည်သည့်အလေ့အထသည် နောက်ပိုင်းတွင် အစ္စရေးခေါင်းဆောင်များအပေါ် ပရောဖက်တို့၏ စာစောင်များတွင် အပြင်းထန်ဆုံး ရှုတ်ချမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

Nor taking of gifts. The justice of Heaven is not for sale, but that is not always the case with the justice of men. Decisions are often influenced by gifts. Presents are not always given from worthy motives, and favors received often anticipate favors in return. Bribery does not necessarily involve silver or gold. Many an individual in a position of trust has been bought off by accepting some seemingly innocent token. Every man faced with the responsibility of making decisions must ever be on the alert that he does not allow a gift of any nature to be the determining factor in the verdict rendered.

လက်ဆောင်ကို မယူ။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ တရားမျှတမှုသည် ရောင်းစား၍မရပါ၊ သို့သော် လူတို့၏တရားစီရင်ရေးတွင် အမြဲထိုသို့မဟုတ်ပါ။ စီရင်ချက်များသည် လက်ဆောင်များကြောင့် လွှမ်းမိုးခံရတတ်သည်။ လက်ဆောင်များသည် အမြဲတမ်း စေတနာကောင်းဖြင့် ပေးခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ လက်ခံရရှိသူသည် ပြန်လည်ကျေးဇူးဆပ်ရန် မျှော်လင့်တတ်ကြသည်။ တံစိုးလက်ဆောင်ယူခြင်းသည် ငွေ သို့မဟုတ် ရွှေသာမကဘဲ အခြားနည်းဖြင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ရာထူးနေရာတွင်ရှိသူများစွာသည် အပြစ်ကင်းစင်သည်ဟု ထင်ရသည့် လက်ဆောင်အချို့ကို လက်ခံခြင်းဖြင့် သိမ်းသွင်းခံခဲ့ရသည်။ စီရင်ဆုံးဖြတ်ရမည့် တာဝန်ရှိသူတိုင်းသည် လက်ဆောင်မည်သည်ကိုမျှ စီရင်ချက်၏ အဆုံးအဖြတ်ပေးသည့် အရာအဖြစ် မဖြစ်စေရန် အမြဲသတိပြုရမည်။

8.    In Jerusalem. A superior court or high court of appeal was established in the capital (see on v. 5).

 ၈။ ဂျေရုဆလင်မြို့၌။ မြို့တော်တွင် အဆင့်မြင့်တရားရုံး သို့မဟုတ် အယူခံတရားရုံးချုပ်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည် (ပိုဒ် ၅ ကို ကြည့်ပါ)။

Of the Levites. David had previously appointed 6,000 Levites as officers and judges (1 Chron. 23:4). Moses had decreed that priests and Levites should serve as judges (Deut. 17:8, 9).

လေဝိသားတို့၏။ ဒါဝိဒ်မင်းသည် ယခင်က လေဝိသား ၆,၀၀၀ ကို အရာရှိများနှင့် တရားသူကြီးများအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည် (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၃း၄)။ မောရှေသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိသားတို့ တရားသူကြီးများအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရန် ပြဌာန်းခဲ့သည် (တရားဟောရာ ၁၇း၈၊ ၉)။

Chief of the fathers. These were the heads of families or clans (see Deut. 1:15–17). Their age and experience would help them to render just and wise decisions.

 မိသားစုအကြီးအကဲများ။ ၎င်းတို့မှာ မိသားစုများ သို့မဟုတ် မျိုးနွယ်စုများ၏ ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ကြသည် (တရားဟောရာ ၁း၁၅-၁၇ ကို ကြည့်ပါ)။ သူတို့၏ အရွယ်နှင့် အတွေ့အကြုံသည် တရားမျှတပြီး ပညာရှိသော စီရင်ချက်များ ချမှတ်ရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

When they returned to Jerusalem. A change in vowel pointing permits this clause to be translated “and they dwelt in Jerusalem.” The LXX implies a further change when it renders the second part of the verse, “and to judge the inhabitants of Jerusalem.” The court here under consideration was a central high tribunal at the nation’s capital which could function in both religious and civil cases (see PK 197).

သူတို့ ဂျေရုဆလင်မြို့သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ။ သရအမှတ်အသားပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် ဤစာပိုဒ်ကို “သူတို့သည် ဂျေရုဆလင်မြို့တွင် နေထိုင်ကြ၏” ဟု ပြန်ဆိုနိုင်သည်။ LXX ဗားရှင်းသည် အပိုဒ်၏ ဒုတိယအပိုင်းကို “ဂျေရုဆလင်မြို့သားများကို စီရင်ရန်” ဟု ပြန်ဆိုသည့်အခါ နောက်ထပ်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ဆိုလိုသည်။ ဤနေရာတွင် ဆွေးနွေးနေသော တရားရုံးသည် နိုင်ငံ၏မြို့တော်တွင်ရှိသည့် ဗဟိုတရားရုံးချုပ်ဖြစ်ပြီး ဘာသာရေးနှင့် အရပ်ဘက်အမှုနှစ်မျိုးလုံးအတွက် လုပ်ဆောင်နိုင်သည် (PK ၁၉၇ ကို ကြည့်ပါ)။

9.    Charged them. Jehoshaphat showed sincere concern over the matter of an impartial administration of justice and did everything within his power to set before the new judges the solemn responsibility that was theirs, encouraging them to be absolutely just and above reproach in carrying out their high commission.

 ၉။ သူတို့အား မှာကြား၏။ ယောရှဖတ်သည် တရားမျှတစွာစီရင်ခြင်းကိစ္စတွင် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဂရုပြုကြောင်း ပြသခဲ့ပြီး တရားသူကြီးသစ်တို့၏ အရေးပါသော တာဝန်ကို သူတို့ရှေ့မှောက်တွင် ချပြရန် မိမိတတ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏မြင့်မြတ်သော တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရာတွင် လုံးဝ တရားမျှတပြီး အပြစ်တင်စရာမရှိအောင် အားပေးခဲ့သည်။

Fear of the Lord. Compare v. 7 and 2 Sam. 23:3.

ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း။ ပိုဒ် ၇ နှင့် ဓမ္မရာဇဝင် မြောက်ပိုင်း (၂) ၂၃း၃ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။

10.                   What cause soever. That is, the cases that might come before the central court at Jerusalem from other cities of the nation. It is clear from this passage that this court at the capital was a supreme court of appeal (see on v. 8).

၁၀။ မည်သည့်အမှုမဆို။ ဆိုလိုသည်မှာ နိုင်ငံ၏ အခြားမြို့များမှ ဂျေရုဆလင်မြို့ရှိ ဗဟိုတရားရုံးသို့ ရောက်လာနိုင်သည့် အမှုများ ဖြစ်သည်။ ဤပိုဒ်မှ ရှင်းလင်းစွာ သိနိုင်သည်မှာ မြို့တော်ရှိ ဤတရားရုံးသည် အယူခံတရားရုံးချုပ် ဖြစ်သည် (ပိုဒ် ၈ ကို ကြည့်ပါ)။

Between blood and blood. Cases concerning bloodshed (see Deut. 17:8; 19:4–13; Ex. 21:12–15; 22:2; Num. 35:11–33).

အသက်သတ်မှုနှင့် ပတ်သက်သည့်အမှု။ လူသတ်မှုနှင့် ဆိုင်သော အမှုများ (တရားဟောရာ ၁၇း၈၊ ၁၉း၄-၁၃၊ ထွက်မြောက်ရာ ၂၁း၁၂-၁၅၊ ၂၂း၂၊ တောလည်ရာ ၃၅း၁၁-၃၃)။

Between law and commandment. That is, questions concerning the interpretation and application of the various laws and regulations that made up the Hebrew legal code.

တရားတော်နှင့် ပညတ်တော်ကြား။ ဆိုလိုသည်မှာ ဟေဗြဲဥပဒေကျမ်းတွင် ပါဝင်သော အမျိုးမျိုးသော ဥပဒေများနှင့် စည်းမျဉ်းများကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခြင်းနှင့် ကျင့်သုံးခြင်းဆိုင်ရာ မေးခွန်းများဖြစ်သည်။

Warn them. Jehoshaphat had admonished the judges to serve faithfully and with a perfect heart, in the fear of the Lord (vs. 6, 7, 9), and now he admonished them that they in turn should admonish the people who came before them to refrain from evil in order that they might not bring judgment upon the nation.

 သူတို့အား သတိပေးပါ။ ယောရှဖတ်သည် တရားသူကြီးများကို ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် သစ္စာရှိစွာနှင့် စိတ်နှလုံးစုံလင်စွာ အမှုထမ်းရန် တိုက်တွန်းခဲ့ပြီး (ပိုဒ် ၆၊ ၇၊ ၉)၊ ယခုတွင်မူ သူတို့၏ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်လာသော လူတို့အား တိုင်းပြည်အပေါ် တရားစီရင်ခြင်း မရောက်စေရန် မကောင်းမှုကို ရှောင်ရှားဖို့ သတိပေးရန် သူတို့ကို တိုက်တွန်းသည်။

11.                   Amariah. According to 1 Chron. 6:8–11, Amariah was the fifth after Zadok, the high priest of David’s time (2 Sam. 17:15). Since Jehoshaphat was the fifth from David, the same Amariah is indicated in both instances.

 ၁၁။ အာမာရိ။ ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၆း၈-၁၁ အရ အာမာရိသည် ဒါဝိဒ်မင်းခေတ်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ဇာဒုတ်နောက်ပိုင်း ငါးဆက်မြောက် ဖြစ်သည် (ဓမ္မရာဇဝင် မြောက်ပိုင်း (၂) ၁၇း၁၅)။ ယောရှဖတ်သည် ဒါဝိဒ်မင်းနောက်ပိုင်း ငါးဆက်မြောက်ဖြစ်သောကြောင့်၊ အဖြစ်အပျက်နှစ်ခုလုံးတွင် အာမာရိသည် တစ်ဦးတည်း ဖြစ်သည်ဟု ညွှန်းဆိုသည်။

Matters of the Lord. The high priest was the natural head of the high court in the matter of religious cases.

 ထာဝရဘုရား၏ အမှုတော်များ။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အမှုများတွင် တရားရုံးချုပ်၏ သဘာဝအတိုင်း ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။

The king’s matters. Zebadiah was to be the head of the high court in all civil or criminal cases.

ရှင်ဘုရင်၏ အမှုတော်များ။ ဇေဗဒိသည် အရပ်ဘက် သို့မဟုတ် ပြစ်မှုဆိုင်ရာ အမှုများအားလုံးတွင် တရားရုံးချုပ်၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ရမည်။

With the good. Jehoshaphat was expressing his faith that God would be with those who would be true to Him and upright in their service. The word for “shall be” should be translated as a wish, thus making the last sentence a benediction or prayer: “And may the Lord be with the good.”

ကောင်းသောသူတို့နှင့်အတူ။ ယောရှဖတ်သည် ဘုရားသခင်ကို သစ္စာရှိပြီး သူ၏အမှုတော်တွင် ဖြောင့်မတ်သောသူတို့နှင့် ဘုရားသခင် ရှိနေမည်ဟူသော သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို ဖော်ပြနေသည်။ “ရှိလိမ့်မည်” ဟူသော စကားလုံးကို ဆုတောင်းချက်အဖြစ် ပြန်ဆိုသင့်သည်၊ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးဝါကျကို “ကောင်းသောသူတို့နှင့် ထာဝရဘုရား ရှိတော်မူပါစေသော” ဟူသည့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။