ဟောရှေအနာဂတ္တိကျမ်း ၁၂

 

chapter 12

၁၂ (တစ်ဆယ့်နှစ်) အခန်း။

1 A reproof of Ephraim, Judah, and Jacob. 3 By former favours he exhorteth to repentance. 7 Ephraim’s sins provoke God.

၁ (တစ်) ဧဖရိမ်၊ ယုဒနှင့် ယာကုပ်တို့ကို ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း။ ၃ (သုံး) ရှေးယခင်က ပြုခဲ့သော ကျေးဇူးတော်များအားဖြင့် နောင်တရရန် တိုက်တွန်းတော်မူခြင်း။ ၇ (ခုနစ်) ဧဖရိမ်၏ အပြစ်များသည် ဘုရားသခင်ကို အမျက်ထွက်စေခြင်း။

Ephraim. Here a synonym for the northern kingdom of Israel.

၁ (တစ်)။ ဧဖရိမ်။ ဤနေရာတွင် မြောက်ပိုင်း ဣသရေလနိုင်ငံအတွက် အနက်တူစကားလုံး ဖြစ်သည်။

Feedeth on wind. Instead of seeking the Lord as the source of safety, Israel resorted to foreign alliances to assist in holding up its waning power. “Wind” is used figuratively to indicate what is empty and vain, of no real or practical value. Therefore, to feed on wind is to take pleasure or draw nourishment from what can supply neither.

လေကို စားမွေးမြူ၏။ ဘေးကင်းလုံခြုံမှု၏ အရင်းအမြစ်အဖြစ် ထာဝရဘုရားကို ရှာဖွေမည့်အစား၊ ဣသရေလလူမျိုးသည် မိမိတို့၏ ဆုတ်ယုတ်လာသော တန်ခိုးအာဏာကို ထားရှိကူညီရန် နိုင်ငံခြား မဟာမိတ်ဖွဲ့မှုများကို အားကိုးခဲ့ကြသည်။ “လေ” ကို အနှစ်မဲ့ပြီး အချည်းနှီးဖြစ်သောအရာ၊ စစ်မှန်သော သို့မဟုတ် လက်တွေ့ကျသော တန်ဖိုးမရှိသောအရာကို ညွှန်းဆိုရန် ပုံဆောင်ချက်အဖြစ် အသုံးပြုထားသည်။ ထို့ကြောင့် လေကို စားမွေးမြူခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာကိုမျှ မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော အရာတစ်ခုထံမှ ပျော်ရွှင်မှု သို့မဟုတ် အာဟာရကို ရယူခြင်း ဖြစ်သည်။

East wind. See on Jer. 18:17. To follow after the east wind is to pursue vain hopes and plans that are impracticable. But to an even greater extent, it is the destructive power of the east wind that is alluded to, making it figuratively represent even more than something that is vain and empty. It represents that which is harmful and destructive. The east wind in Palestine, coming over large tracts of sandy waste, is parching, scorching, destructive to vegetation, oppressive to man, violent on the sea (see Ps. 48:7) and on land (see Job 27:21; Jer. 18:17). Therefore the figure of following after the east wind signifies destruction. The first part of Hosea 12:1 in the LXX reads, “But Ephraim is an evil spirit, he has chased the east wind all the day.”

အရှေ့လေ။ ယေရမိ ၁၈:၁၇ (တစ်ဆယ့်ရှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်ခုနစ်) ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါး။ အရှေ့လေနောက်သို့ လိုက်ခြင်းသည် အကောင်အထည်မဖော်နိုင်သော အချည်းနှီးသော မျှော်လင့်ချက်များနှင့် အစီအစဉ်များကို လိုက်စားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သာ၍ကြီးမားသော အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ၊ ၎င်းသည် အရှေ့လေ၏ ဖျက်ဆီးတတ်သော တန်ခိုးကို သွယ်ဝိုက်ညွှန်းဆိုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အချည်းနှီးနှင့် အနှစ်မဲ့သောအရာထက် ပိုမိုသောအရာကို ပုံဆောင်ချက်အရ ကိုယ်စားပြုစေသည်။ ၎င်းသည် အန္တရာယ်ရှိပြီး ဖျက်ဆီးတတ်သောအရာကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပါလက်စတိုင်းပြည်ရှိ အရှေ့လေသည် ကျယ်ပြန့်သော သဲကန္တာရပြင်များကို ဖြတ်သန်းလာသဖြင့် ခြောက်သွေ့စေခြင်း၊ လောင်မြိုက်စေခြင်း၊ အပင်များကို ပျက်စီးစေခြင်း၊ လူကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေခြင်း၊ ပင်လယ်ပြင်တွင် ပြင်းထန်ခြင်း (ဆာလံ ၄၈:၇ (လေးဆယ့်ရှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် ခုနစ်) ကိုကြည့်ပါ) နှင့် ကုန်းပြင်တွင် ပြင်းထန်ခြင်း (ယောဘဝတ္ထု ၂၇:၂၁ (နှစ်ဆယ့်ခုနစ်၊ အပိုဒ်ငယ် နှစ်ဆယ့်တစ်ခု)၊ ယေရမိ ၁၈:၁၇ (တစ်ဆယ့်ရှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်ခုနစ်) ကိုကြည့်ပါ) တို့ကို ဖြစ်စေသည်။ ထို့ကြောင့် အရှေ့လေနောက်သို့ လိုက်ခြင်းဟူသော ပုံဆောင်ချက်သည် ပျက်စီးခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ LXX (သတ်တုအာဂျင့်ကျမ်း) တွင် ဟောရှေကျမ်း ၁၂:၁ (တစ်ဆယ့်နှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်) ၏ ပထမပိုင်း၌ “သို့သော် ဧဖရိမ်သည် ဆိုးညစ်သော ဝိညာဉ်ဖြစ်၏၊ သူသည် တစ်နေ့လုံး အရှေ့လေနောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့ပြီ” ဟု ဖတ်ရသည်။

Increaseth lies. Some explain this as describing Israel’s false worship and its harmful effects (see Amos 2:4). Others take this passage to be a reference to Ephraim’s conduct toward his fellow men in violence and robbery (see Jer. 6:7; Amos 3:10). The fact is, the whole life of the northern kingdom was a lie. Its people had renounced the divine authority. They had revolted from the dynasty of David. They had rejected the priesthood of the sons of Aaron. They worshiped the golden calves. They abjured the Lord to do homage to Baalim and Ashtaroth. They loosened the bands of morality in their social life. They sought help in times of national distress, not from the Lord, but at one period from Assyria, at another, from Egypt (see on Hosea 11:5). However, all the while they claimed to be God’s people. They boasted of Jacob as their father, which explains why Jacob’s life is cited (ch. 12:3, 4) as a rebuke to his descendants.

မုသာကို တိုးပွားစေ၏။ အချို့က ယင်းကို ဣသရေလလူမျိုး၏ မှားယွင်းသော ကိုးကွယ်မှုနှင့် ၎င်း၏ အန္တရာယ်ရှိသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ဖော်ပြခြင်းဟု ရှင်းပြကြသည် (အာမုတ် ၂:၄ (နှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် လေး) ကိုကြည့်ပါ)။ အခြားသူများက ဤကျမ်းချက်ကို ဧဖရိမ်က မိမိ၏လူသားအချင်းချင်းအပေါ် အကြမ်းဖက်ခြင်းနှင့် လုယက်ခြင်းဖြင့် ပြုမူသော အကျင့်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဟု ယူဆကြသည် (ယေရမိ ၆:၇ (ခြောက်၊ အပိုဒ်ငယ် ခုနစ်)၊ အာမုတ် ၃:၁၀ (သုံး၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ်) ကိုကြည့်ပါ)။ အမှန်တရားမှာ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ တစ်သက်တာလုံးသည် မုသာတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏လူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင့်အာဏာတော်ကို စွန့်ပယ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဒါဝိဒ်၏မင်းဆက်ကို ပုန်ကန်ခဲ့ကြသည်။ အာရုန်၏သားမြေးများဖြစ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်အရာကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ရွှေနွားရုပ်များကို ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ထာဝရဘုရားကို စွန့်ပယ်ပြီး ဗာလင်နှင့် အာရှတရက်ရုပ်တုများကို ဦးချခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ လူမှုဘဝတွင် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ကြိုးကွင်းများကို ဖြေလျှော့ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အမျိုးသားရေး ဒုက္ခရောက်ချိန်များတွင် ထာဝရဘုရားထံမှ အကူအညီမရှာဘဲ၊ ကာလတစ်ခုတွင် အာရှုရိပြည်ထံမှလည်းကောင်း၊ အခြားကာလတစ်ခုတွင် အဲဂုတ္တုပြည်ထံမှလည်းကောင်း ရှာဖွေခဲ့ကြသည် (ဟောရှေကျမ်း ၁၁:၅ (တစ်ဆယ့်တစ်၊ အပိုဒ်ငယ် ငါး) ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော်လည်း ထိုအချိန်အတောအတွင်း သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးဖြစ်သည်ဟု အစဉ်အမြဲ အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏အဘ ယာကုပ်ကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခဲ့ကြသဖြင့်၊ ယာကုပ်၏အသက်တာကို သူ၏သားမြေးများအား ဆုံးမခြင်းအဖြစ် (အခန်း ၁၂:၃၊ ၄ (တစ်ဆယ့်နှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် သုံး၊ လေး) ) အဘယ်ကြောင့် ကိုးကားထားရခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြနေသည်။

And desolation. It is meaningful that lies and desolation are coupled together here. Sins unrepented of and their punishment are always linked together by God. To multiply the one, therefore, is to multiply the other. Sin is the cause, of which punishment is the effect, an effect which, tragically enough, most men seem to overlook until it is too late (see Rom. 2:4–6).

ဖျက်ဆီးခြင်းဘေးလည်း တိုးပွား၏။ မုသာနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းဘေးတို့ကို ဤနေရာတွင် တွဲဖက်ထားခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်။ နောင်တမရသော အပြစ်များနှင့် ၎င်းတို့၏ အပြစ်ဒဏ်များကို ဘုရားသခင်က အစဉ်အမြဲ ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ခုကို တိုးပွားစေခြင်းသည် အခြားတစ်ခုကို တိုးပွားစေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အပြစ်သည် အကြောင်းတရားဖြစ်ပြီး အပြစ်ဒဏ်သည် အကျိုးတရားဖြစ်သည်၊ ထိုအကျိုးတရားကို ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် လူအများစုသည် အချိန်နှောင်းမှသာ သတိပြုမိကြပုံရသည် (ရောမ ၂:၄-၆ (နှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် လေး မှ ခြောက်) ကိုကြည့်ပါ)။

They do make a covenant. Among other ancients also, such as the Greeks and the Romans, the slaying of animal sacrifices ratified the binding provisions of an agreement by the parties concerned. This urge for foreign alliances is given as a positive proof of Israel’s apostasy. Israel’s payment of large gifts to Assyria, instead of holding the Assyrians off from invading their land, only stimulated the Assyrians to invade the land of Israel for further wealth (see Eccl. 5:10). The political, economic, and territorial ambitions of imperial powers such as Assyria are never satisfied. Having once begun to pay tribute to this Mesopotamian power, Israel could not stop the irresistible demand of that empire for more and more. Thus Israel’s ruin was accomplished.

သူတို့သည် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ကြပြီ။ ဂရိနှင့် ရောမလူမျိုးများကဲ့သို့သော အခြားရှေးဟောင်းလူမျိုးများတွင်လည်း တိရစ္ဆာန်ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် သက်ဆိုင်ရာအဖွဲ့အစည်းများ၏ သဘောတူညီချက်ပါ စည်းနှောင်မှုရှိသော ပြဋ္ဌာန်းချက်များကို အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ နိုင်ငံခြားမဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် တွန်းအားပေးခြင်းသည် ဣသရေလလူမျိုး၏ ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပယ်ခြင်းဆိုင်ရာ အပြုသဘောဆောင်သော သက်သေအဖြစ် ပေးထားသည်။ ဣသရေလလူမျိုးက အာရှုရိပြည်အား ကြီးမားသော လက်ဆောင်ပစ္စည်းများ ပေးဆောင်ခြင်းသည် အာရှုရိလူမျိုးများ မိမိတို့၏မြေကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းမှ တားဆီးမည့်အစား၊ သာ၍ကြီးမားသော စည်းစိမ်ချမ်းသာအတွက် ဣသရေလမြေကို ကျူးကျော်ရန် အာရှုရိလူမျိုးများကို ပို၍သာ လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည် (ဒေသနာကျမ်း ၅:၁၀ (ငါး၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ်) ကိုကြည့်ပါ)။ အာရှုရိကဲ့သို့သော အင်ပါယာနိုင်ငံကြီးများ၏ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေးနှင့် နယ်မြေချဲ့ထွင်လိုသော ရည်မှန်းချက်များသည် မည်သည့်အခါမျှ မရောင့်ရဲနိုင်ပါ။ ဤမက်ဆိုပိုတေးမီးယား အင်ပါယာထံသို့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါ လက်ဆောင်ပဏ္ဏာ စတင်ဆက်သပြီးနောက်၊ ဣသရေလသည် ထိုအင်ပါယာ၏ ပို၍ပို၍ လိုချင်သော မတွန်းလှန်နိုင်သည့် တောင်းဆိုမှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ ဤသို့ဖြင့် ဣသရေလလူမျိုး၏ ပျက်စီးခြင်းသည် ပြီးမြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ခဲ့သည်။

Oil. Usually referring to olive oil, an abundant product of Palestine (see Deut. 8:7, 8; Eze. 27:17). This oil was probably sent to Egypt as a gift to win over that country’s interest and assistance against Assyria.

ဆီ။ ယေဘုယျအားဖြင့် ပါလက်စတိုင်းပြည်၏ ကြွယ်ဝသော ထွက်ကုန်ဖြစ်သော သံလွင်ဆီကို ရည်ညွှန်းသည် (တရားဟောရာကျမ်း ၈:၇၊ ၈ (ရှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် ခုနစ်၊ ရှစ်)၊ ယေဇကျေလ ၂၇:၁၇ (နှစ်ဆယ့်ခုနစ်၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်ခုနစ်) ကိုကြည့်ပါ)။ ဤဆီကို အာရှုရိပြည်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရန် ထိုနိုင်ငံ၏ စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် အကူအညီကို ရယူရန် လက်ဆောင်အဖြစ် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ပေးပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

Controversy. See on ch. 4:1. Here Judah is included in God’s complaint against His people. Judah’s transgression was not so serious as that of Israel at this time, for that nation was still outwardly loyal to the Lord (ch. 11:12), and was not so openly guilty of apostasy as was Israel. Notwithstanding, Judah must face punishment.

၂ (နှစ်)။ တရားတွေ့ခြင်း။ အခန်း ၄:၁ (လေး၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်) ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါး။ ဤနေရာတွင် မိမိ၏လူမျိုးအပေါ် ဘုရားသခင်၏ အပြစ်တင်ချက်တွင် ယုဒပြည်လည်း ပါဝင်နေသည်။ ယုဒ၏ လွန်ကျူးမှုသည် ထိုအချိန်က ဣသရေလ၏ လွန်ကျူးမှုကဲ့သို့ မပြင်းထန်ခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ ထိုနိုင်ငံသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် ထာဝရဘုရားအပေါ် သစ္စာရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး (အခန်း ၁၁:၁၂ (တစ်ဆယ့်တစ်၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်နှစ်) )၊ ဣသရေလကဲ့သို့ ဗြောင်ကျကျ ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပယ်ခြင်းအပြစ် မရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယုဒသည် အပြစ်ဒဏ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

Jacob. In a particular sense Jacob here denotes the northern kingdom in contrast to Judah; but in a larger, more general sense, the name covers both the ten tribes making up Israel, and the two tribes making up Judah.

ယာကုပ်။ သီးခြားအဓိပ္ပာယ်အရ ဤနေရာတွင် ယာကုပ်သည် ယုဒနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံကို ညွှန်းဆိုသည်၊ သို့သော် ပို၍ကျယ်ပြန့်ပြီး ယေဘုယျကျသော အဓိပ္ပာယ်အရ ဤနာမသည် ဣသရေလကို ဖွဲ့စည်းထားသော မျိုးနွယ် တစ်ဆယ် နှင့် ယုဒကို ဖွဲ့စည်းထားသော မျိုးနွယ် နှစ်နွယ် စလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

By the heel. The mention of the name Jacob (v. 2) leads to a reference in v. 3 to two prominent events in the life of the patriarch. Evidently the object of Hosea is to admonish his people to imitate the conduct of their progenitor, and to remind them of the distinction he had obtained thereby, as an encouragement to them to go and do likewise. At his birth Jacob laid hold of his elder brother’s heel, an incident that led to his receiving the name Jacob (see on Gen. 25:26). The second clause of v. 3 tells how Jacob, in the maturity of his manhood, wrestled with God, the Angel of the covenant (see Gen. 32:22–32), and prevailed, so that his name was changed from Jacob to Israel. The word “Israel” really means “he fights with God,” or “he prevails over God,” or “he rules with God” (see on Gen. 32:28). Jacob began that night with struggle but ended it in supplication. The end of all wrestling with God is not to conquer Him but to conquer self. The acknowledgment of weakness is our power, and those who come with the supplication, “I will not let thee go, except thou bless me,” discover that it gives to them power with God.

ဖနောင့်ကို ကိုင်လျက်။ ယာကုပ်ဟူသော နာမကို ဖော်ပြခြင်းသည် (အပိုဒ်ငယ် ၂ (နှစ်) ) အပိုဒ်ငယ် ၃ (သုံး) တွင် ဘိုးဘေး၏ အသက်တာ၌ ထင်ရှားသော ဖြစ်ရပ် နှစ်ခု ကို ရည်ညွှန်းခြင်းသို့ လမ်းပြသည်။ ဟောရှေ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မိမိ၏လူမျိုးအား သူတို့၏ ဘိုးဘေး၏ အကျင့်ကို အတုယူရန် ဆုံးမရန်နှင့် ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် သူရရှိခဲ့သော ထူးခြားမှုကို သတိပေးရန်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့လည်း ထိုနည်းတူ သွားရောက်ပြုလုပ်ရန် အားပေးခြင်း ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ယာကုပ်သည် မွေးဖွားချိန်တွင် မိမိ၏ အစ်ကိုကြီး၏ ဖနောင့်ကို ကိုင်ထားခဲ့ရာ၊ ထိုဖြစ်ရပ်ကြောင့် သူသည် ယာကုပ်ဟူသော နာမကို ရရှိခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂block ၅:၂၆ (နှစ်ဆယ့်ငါး၊ အပိုဒ်ငယ် နှစ်ဆယ့်ခြောက်) ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။ အပိုဒ်ငယ် ၃ (သုံး) ၏ ဒုတိယမြောက် စာပိုဒ်ခွဲက ယာကုပ်သည် သူ၏ လူလားမြောက်သော အရွယ်တွင် ဘုရားသခင်၊ ပဋိညာဉ်တရား၏ ကောင်းကင်တမန်နှင့် မည်သို့ လုံးထွေးသတ်ပုတ်ခဲ့ပြီး (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၂:၂၂-၃၂ (သုံးဆယ့်နှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် နှစ်ဆယ့်နှစ် မှ သုံးဆယ့်နှစ်) ကိုကြည့်ပါ) အနိုင်ရခဲ့သဖြင့် သူ၏နာမကို ယာကုပ်မှ ဣသရေလသို့ ပြောင်းလဲစေခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ “ဣသရေလ” ဟူသော စကားလုံး၏ အမှန်တကယ် အဓိပ္ပာယ်မှာ “သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် တိုက်ခိုက်သည်” သို့မဟုတ် “သူသည် ဘုရားသခင်ကို အနိုင်ရသည်” သို့မဟုတ် “သူသည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ အုပ်စိုးသည်” ဟု ဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၂:၂၈ (သုံးဆယ့်နှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် နှစ်ဆယ့်ရှစ်) ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။ ယာကုပ်သည် ထိုညကို ရုန်းကန်ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သော်လည်း တောင်းပန်အသနားခံခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်နှင့် လုံးထွေးသတ်ပုတ်ခြင်း အားလုံး၏ အဆုံးသတ်မှာ ကိုယ်တော်ကို အနိုင်ယူရန် မဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်ကို အနိုင်ယူရန် ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ အားနည်းချက်ကို ဝန်ခံခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အစွမ်းသတ္တိဖြစ်ပြီး၊ “ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို ကောင်းချီးမပေးလျှင် အကျွန်ုပ်သည် မလွှတ်ပါ” ဟူသော အသနားခံချက်ဖြင့် လာသောသူတို့သည် ယင်းက သူတို့အား ဘုရားသခင်နှင့်အတူ တန်ခိုးကို ပေးကြောင်း သိရှိကြရသည်။

Power. The experience of Jacob as an example for God’s people to follow is more fully described and dealt with in this verse in order to stimulate the Israel of Hosea’s day to imitate it. This experience brings out certain important lessons: (1) The efficacy of earnest and persistent prayer in this struggle (see Eph. 6:18; Phil. 4:6; 1 Thess. 5:17). Jacob did not give way before the dangers that threatened him, nor succumb under the difficulties of his position. He bravely faced the discouragements that surrounded him, not, however, in his own strength. By the strength God gave, he had power with God; in the vigor of this strength he wrestled with the Angel of the covenant, and prevailed. The wrestling symbolized the intense earnestness and energy he put forth; the object of this wrestling was the blessing of God. The means employed were the prayers and tears and fervent supplications. The persistence with which he prayed and pleaded is expressed in the words, “I will not let thee go, except thou bless me.” (2) Only through God’s help can we overcome the problem of evil in our lives. The touch that crippled Jacob’s thigh and took away his strength revealed for all time human inability to prevail in the conflict with sin, and assuredly demonstrated what God can do if we will place ourselves in His hands (see Matt. 1:21; John 15:5; Phil. 4:13; Heb. 13:20, 21).

တန်ခိုး။ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးများ လိုက်နာရမည့် စံနမူနာအဖြစ် ယာကုပ်၏ အတွေ့အကြုံကို ဟောရှေ၏ ခေတ်ကာလရှိ ဣသရေလလူမျိုးတို့ အတုယူနိုင်ရန် လှုံ့ဆော်ရန် ဤအပိုဒ်ငယ်တွင် သာ၍ပြည့်စုံစွာ ဖော်ပြထားပြီး ကိုင်တွယ်ထားသည်။ ဤအတွေ့အကြုံသည် အချို့သော အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာများကို ဖော်ထုတ်ပေးသည်- (၁) ဤရုန်းကန်မှုတွင် ထက်သန်ပြီး ဇွဲရှိသော ဆုတောင်းခြင်း၏ ထိရောက်မှု (ဧဖက် ခြောက်:၁၈ (ခြောက်၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်ရှစ်)၊ ဖိလိပ္ပိ ၄:၆ (လေး၊ အပိုဒ်ငယ် ခြောက်)၊ ၁ သက်သာလောနိတ် ၅:၁၇ (ငါး၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်ခုနစ်) ကိုကြည့်ပါ)။ ယာကုပ်သည် မိမိကို ခြိမ်းခြောက်နေသော အန္တရာယ်များ ရှေ့မှောက်တွင် အရှုံးမပေးခဲ့သကဲ့သို့၊ မိမိ၏ အခြေအနေဆိုင်ရာ အခက်အခဲများအောက်တွင်လည်း ဒူးမထောက်ခဲ့ပေ။ သူသည် မိမိကို ဝန်းရံထားသော စိတ်ပျက်စရာများကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်၊ သို့သော် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားဖြင့် မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူသော ခွန်အားဖြင့်၊ သူသည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ တန်ခိုးရှိခဲ့သည်၊ ဤခွန်အား၏ တက်ကြွမှုဖြင့် သူသည် ပဋိညာဉ်တရား၏ ကောင်းကင်တမန်နှင့် လုံးထွေးသတ်ပုတ်ပြီး အနိုင်ရခဲ့သည်။ လုံးထွေးသတ်ပုတ်ခြင်းသည် သူထုတ်ဖော်ခဲ့သော ပြင်းထန်သော ထက်သန်မှုနှင့် စွမ်းအင်ကို ပုံဆောင်သည်၊ ဤလုံးထွေးသတ်ပုတ်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ဖြစ်သည်။ အသုံးပြုခဲ့သော နည်းလမ်းများမှာ ဆုတောင်းခြင်း၊ မျက်ရည်ကျခြင်းနှင့် ထက်သန်စွာ အသနားခံခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ သူဆုတောင်းပြီး တောင်းပန်ခဲ့သော ဇွဲလုံ့လကို “ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို ကောင်းချီးမပေးလျှင် အကျွန်ုပ်သည် မလွှတ်ပါ” ဟူသော စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ (၂) ဘုရားသခင်၏ အကူအညီဖြင့်သာ ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်တာရှိ ဆိုးညစ်မှုပြဿနာကို ကျော်လွှားနိုင်သည်။ ယာကုပ်၏ တင်ပါးဆုံရိုးကို ချည့်နဲ့စေပြီး သူ၏ခွန်အားကို နှုတ်ယူသွားခဲ့သော ထိတွေ့မှုသည် အပြစ်နှင့် ပဋိပက္ခတွင် လူသားတို့ အနိုင်မရနိုင်ခြင်းကို အစဉ်အမြဲ ထင်ရှားစေခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်၏ လက်တော်ထဲသို့ အပ်နှံပါက ဘုရားသခင် မည်သို့ပြုလုပ်နိုင်သည်ကို အသေအချာ သက်သေပြခဲ့သည် (မဿဲ ၁:၂၁ (တစ်ခု၊ အပိုဒ်ငယ် နှစ်ဆယ့်တစ်ခု)၊ ယောဟန် ၁၅:၅ (တစ်ဆယ့်ငါး၊ အပိုဒ်ငယ် ငါး)၊ ဖိလိပ္ပိ ၄:၁၃ (လေး၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်သုံး)၊ ဟေဗြဲ ၁၃:၂၀၊ ၂၁ (တစ်ဆယ့်သုံး၊ အပိုဒ်ငယ် နှစ်ဆယ်၊ နှစ်ဆယ့်တစ်ခု) ကိုကြည့်ပါ)။

Beth-nel. Bethel was the scene of two memorable occasions in the spiritual experience of Jacob (see Gen. 28:11–22; 35:1–5). On both occasions the patriarch had there consecrated himself to God. Now Hosea appeals to Jacob’s descendants to purge their lives of all idolatry, and to cease making Bethel a center of false worship (see on Hosea 4:15).

ဗေသလမြို့။ ဗေသလမြို့သည် ယာကုပ်၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အတွေ့အကြုံတွင် အမှတ်ရစရာ ဖြစ်ရပ် နှစ်ခု ၏ အခင်းအကျင်း ဖြစ်ခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂၈:၁၁-၂၂ (နှစ်ဆယ့်ရှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်တစ် မှ နှစ်ဆယ့်နှစ်)၊ ၃၅:၁-၅ (သုံးဆယ့်ငါး၊ အပိုဒ်ငယ် တစ် မှ ငါး) ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုဖြစ်ရပ် နှစ်ခု စလုံးတွင် ဘိုးဘေးသည် ထိုနေရာ၌ မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထံ ဆက်ကပ်အပ်နှံခဲ့သည်။ ယခုတွင် ဟောရှေသည် ယာကုပ်၏ သားမြေးများအား သူတို့၏ အသက်တာမှ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း အားလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းရန်နှင့် ဗေသလမြို့ကို မှားယွင်းသော ကိုးကွယ်မှု၏ ဗဟိုဌာနအဖြစ် ပြုလုပ်ခြင်းကို ရပ်တန့်ရန် အသနားခံနေသည် (ဟောရှေကျမ်း ၄:၁၅ (လေး၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်ငါး) ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။

Spake with us. See on v. 5.

ငါတို့နှင့် စကားပြောတော်မူ၏။ အပိုဒ်ငယ် ၅ (ငါး) ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါး။

Even. The first half of v. 5 is a phrase in apposition with the pronoun “he” in the closing clause of v. 4. Thus the thought of the passage is: “And there He, even the Lord God of hosts, spake with us” (“with him” according to some MSS of the LXX and the Syriac). Some have interpreted this passage to mean that when God told Jacob that his name would no more be Jacob but Israel, He spoke not only to the patriarch but through him, representatively, to all his descendants. This interpretation would explain why Hosea tells his people that in Bethel the Lord “spake with us” (v. 4).

၅ (ငါး)။ ပင်။ အပိုဒ်ငယ် ၅ (ငါး) ၏ ပထမပိုင်းသည် အပိုဒ်ငယ် ၄ (လေး) ၏ အဆုံးသတ်စာပိုဒ်ခွဲရှိ “သူ” ဟူသော နာမ်စားနှင့် ဝါကျချင်း ထပ်တူဖြစ်နေသော စကားစုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤကျမ်းချက်၏ အတွေးအမြင်မှာ- “ထိုနေရာ၌ ကိုယ်တော်၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရအရှင် ဘုရားသခင်သည်ပင် ငါတို့နှင့် စကားပြောတော်မူ၏” (LXX နှင့် ရှုရိကျမ်းစာ၏ အချို့သော ကျမ်းမူများအရ “သူနှင့် စကားပြောတော်မူ၏”) ဟု ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်က ယာကုပ်အား သူ၏နာမသည် ယာကုပ်ဟု မခေါ်ရတော့ဘဲ ဣသရေလဟု ခေါ်ရမည်ဟု မိန့်တော်မူသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် ဘိုးဘေးအားသာမက သူ၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် သူ၏ သားမြေးအားလုံးထံသို့ပါ မိန့်ကြားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု အချို့က ဤကျမ်းချက်ကို အနက်ဖွင့်ကြသည်။ ဤအနက်ဖွင့်ဆိုချက်သည် ဗေသလမြို့၌ ထာဝရဘုရားသည် “ငါတို့နှင့် စကားပြောတော်မူ၏” (အပိုဒ်ငယ် ၄ (လေး) ) ဟု ဟောရှေက မိမိ၏လူမျိုးအား အဘယ်ကြောင့် ပြောရခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြလိမ့်မည်။

Lord God of hosts. See on Jer. 7:3. The covenant and the promise were confirmed to Israel by Him who has the power and the authority to do so, the Lord God of hosts, the Lord God of the armies of heaven, the One who guides and controls all events, and who rules the whole universe (see Ps. 103:19). The word “hosts” is specially appropriate in relation to Jacob, because of the angel hosts that met him before he wrestled with God (see on Gen. 32:2).

ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရအရှင် ဘုရားသခင်။ ယေရမိ ၇:၃ (ခုနစ်၊ အပိုဒ်ငယ် သုံး) ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါး။ ပဋိညာဉ်နှင့် ကတိတော်တို့ကို ပြုလုပ်နိုင်သော တန်ခိုးနှင့် အခွင့်အာဏာ ရှိတော်မူသောသူ၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရအရှင် ဘုရားသခင်၊ ကောင်းကင်တပ်မတော်တို့၏ ထာဝရအရှင် ဘုရားသခင်၊ ဖြစ်ပျက်သမျှသော ဖြစ်ရပ်အားလုံးကို လမ်းညွှန်အုပ်ချုပ်တော်မူပြီး စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးကို စိုးစံတော်မူသောသူက ဣသရေလလူမျိုးအား အတည်ပြုပေးခဲ့သည် (ဆာလံ ၁၀၃:၁၉ (တစ်ရာ့သုံး၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်ကိုး) ကိုကြည့်ပါ)။ “ဗိုလ်ခြေ” ဟူသော စကားလုံးသည် ယာကုပ်နှင့် ဆက်စပ်ရာတွင် အထူးပင် သင့်လျော်လှသည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် မလုံးထွေးမီက သူ့ကို လာရောက်ဆုံတွေ့ခဲ့သော ကောင်းကင်တမန် ဗိုလ်ခြေများကြောင့် ဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၂:၂ (သုံးဆယ့်နှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် နှစ်) ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။

Memorial. That is, God’s “memorial name,” the name by which Israel was to remember Him (see Ex. 3:15; Ps. 135:13). To encourage the Lord’s people to have full confidence in God and His power to save, the prophet adds the clause, “the Lord is his memorial.” When a person’s name is mentioned, immediately memory recalls what kind of character he has, whether he is good or bad, whether he is to be trusted or despised. So it is with God; His name recalls to our mind His character, His attributes, His dealings with the children of men. God is here challenging His people to consider that His name is a precious memory to them of what He is to them and what He has done for them; that His name is freighted with the recollections of past blessings and so ought to be an assurance to His people that His ways are best. The unchangeableness of God, who not only accepted Jacob but blessed and prospered him, is held out to the patriarch’s descendants as a guarantee of like blessings in case they turn to the Lord and bring forth fruits meet for repentance. Because Bethel has just been mentioned (v. 4), it may be that this use of the term “memorial” is an allusion to one of the pillars Jacob set up at that place (see Gen. 28:18, 19; 35:9–15).

သတိရစရာ နာမတော်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ “အောက်မေ့စရာ နာမတော်” ဖြစ်ပြီး၊ ဣသရေလလူမျိုးတို့ ကိုယ်တော်ကို သတိရရမည့် နာမတော်ဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃:၁၅ (သုံး၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်ငါး)၊ ဆာလံ ၁၃၅:၁၃ (တစ်ရာ့သုံးဆယ့်ငါး၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်သုံး) ကိုကြည့်ပါ)။ ထာဝရဘုရား၏ လူမျိုးများအား ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ကယ်တင်ခြင်း တန်ခိုးတော်အပေါ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်ကိုးစားမှု ရှိစေရန် တိုက်တွန်းရန် ပရောဖက်က “ထာဝရဘုရားဟူသော နာမတော်သည် ကိုယ်တော်၏ သတိရစရာ နာမတော် ဖြစ်၏” ဟူသော စာပိုဒ်ခွဲကို ထည့်သွင်းထားသည်။ လူတစ်ဦး၏ နာမကို ဖော်ပြသောအခါ၊ သူသည် မည်သို့သော စရိုက်လက္ခဏာရှိသည်၊ သူသည် ကောင်းသလား ဆိုးသလား၊ သူ့ကို ယုံကြည်ရမလား သို့မဟုတ် မုန်းတီးရမလားဟူသည်ကို မှတ်ဉာဏ်က ချက်ချင်း ပြန်လည်အောက်မေ့စေသည်။ ဘုရားသခင်၌လည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်၏၊ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ထဲတွင် ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာ၊ ကိုယ်တော်၏ ဂုဏ်တော်များ၊ လူသားတို့အပေါ် ကိုယ်တော်၏ ပြုမူဆက်ဆံမှုများကို ပြန်လည်အောက်မေ့စေသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤနေရာတွင် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်သည် သူတို့အတွက် ကိုယ်တော် မည်သူဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူတို့အတွက် ကိုယ်တော် ဘာပြုလုပ်ပေးခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည့် အဖိုးတန်သော အောက်မေ့စရာတစ်ခု ဖြစ်သည်ကို ဆင်ခြင်ရန် မိမိ၏လူမျိုးကို စိန်ခေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်၊ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်သည် အတိတ်က ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ပြန်လည်အောက်မေ့ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ကိုယ်တော်၏ လမ်းစဉ်များသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း မိမိ၏လူမျိုးအတွက် စိတ်ချမှုတစ်ခု ဖြစ်သင့်သည်။ ယာကုပ်ကို လက်ခံရုံသာမက သူ့ကို ကောင်းချီးပေး၍ ကြီးပွားစေခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသည့် သဘာဝကို ဘိုးဘေး၏ သားမြေးများထံတွင် သူတို့သည် ထာဝရဘုရားထံ လှည့်ပြန်ပြီး နောင်တရခြင်းနှင့် ထိုက်တန်သော အသီးအပွင့်များကို သီးပွင့်လာပါက ထိုကဲ့သို့သော ကောင်းချီးများကို ရရှိမည့် အာမခံချက်အဖြစ် ပြသထားသည်။ ဗေသလမြို့ကို ယခုတင်ပဲ ဖော်ပြခဲ့သောကြောင့် (အပိုဒ်ငယ် ၄ (လေး) )၊ ဤ “သတိရစရာ နာမတော်” ဟူသော အသုံးအနှုန်းကို အသုံးပြုခြင်းသည် ယာကုပ် ထိုနေရာ၌ စိုက်ထူခဲ့သော ကျောက်တိုင်များထဲမှ တစ်ခုကို သွယ်ဝိုက်ညွှန်းဆိုခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂၈:၁၈၊ ၁၉ (နှစ်ဆယ့်ရှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်ရှစ်၊ တစ်ဆယ့်ကိုး)၊ ၃၅:၉-၁၅ (သုံးဆယ့်ငါး၊ အပိုဒ်ငယ် ကိုး မှ တစ်ဆယ့်ငါး) ကိုကြည့်ပါ)။

Turn thou. Because of God’s inherently righteous character and His faithful attitude toward Jacob and his descendants, this is a call to repentance and trust. The proof of sincerity in heeding this appeal is to be demonstrated, first toward their fellows, by keeping “mercy and judgment”; second, toward God, by waiting on Him continually. The literal rendering of the Hebrew of this first clause makes it most expressive: “And thou [emphatic] in thy God shall return.” This brings out the fundamental fact that in our weak and helpless condition, only by God’s help can we develop the characters we ought to possess (see John 15:4, 5). We may have the will to return to God, and that is good; but it is not good enough unless our will yokes up with the will and power of God to make our purpose effective (see Rom. 7:18–20; Phil. 2:12, 13; Heb. 13:20, 21). These words, “Turn thou to thy God,” are the grand and sublime call of the gospel for all men in all times (see Acts 2:37, 38; 3:19; 5:31; 17:30).

သင့်ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လှည့်လော့။ ဘုရားသခင်၏ မွေးရာပါ ဖြောင့်မတ်သော စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ယာကုပ်နှင့် သူ၏သားမြေးများအပေါ် ထားရှိသော ကိုယ်တော်၏ သစ္စာရှိသော သဘောထားကြောင့်၊ ၎င်းသည် နောင်တရရန်နှင့် ကိုးစားရန် ခေါ်ယူခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤတောင်းပန်ချက်ကို နားထောင်ရာတွင် စိတ်ရင်းမှန်ရှိကြောင်း သက်သေကို ပထမဦးစွာ မိမိတို့၏ လူသားအချင်းချင်းအပေါ် “ကရုဏာနှင့် တရားဥပဒေ” ကို စောင့်ရှောက်ခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဒုတိယအနေဖြင့် ဘုရားသခင်အပေါ် ကိုယ်တော်ကို အစဉ်မပြတ် မျှော်လင့်ခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း ပြသရမည်ဖြစ်သည်။ ဤပထမစာပိုဒ်ခွဲ၏ ဟေဗြဲကျမ်းစာ စာသားအရ ပြန်ဆိုချက်သည် အထိရောက်ဆုံး ဖြစ်စေသည်- “ထို့ပြင် သင်သည် [အလေးပေးချက်] မိမိ၏ ဘုရားသခင်၌ ပြန်လှည့်ရမည်။” ယင်းက ကျွန်ုပ်တို့၏ အားနည်းပြီး ကိုယ်ကိုကိုယ် မကယ်တင်နိုင်သော အခြေအနေတွင်၊ ဘုရားသခင်၏ အကူအညီဖြင့်သာ ကျွန်ုပ်တို့ ပိုင်ဆိုင်သင့်သော စရိုက်လက္ခဏာများကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေနိုင်သည်ဟူသော အခြေခံအမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ပေးသည် (ယောဟန် ၁၅:၄၊ ၅ (တစ်ဆယ့်ငါး၊ အပိုဒ်ငယ် လေး၊ ငါး) ကိုကြည့်ပါ)။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လှည့်လိုသော ဆန္ဒရှိနိုင်ပြီး ယင်းသည် ကောင်းမွန်ပါသည်၊ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရည်ရွယ်ချက် ထိရောက်မှုရှိစေရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆန္ဒသည် ဘုရားသခင်၏ ဆန္ဒနှင့် တန်ခိုးတော်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း မရှိလျှင် မလုံလောက်ပါ (ရောမ ၇:၁၈-၂၀ (ခုနစ်၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်ရှစ် မှ နှစ်ဆယ်)၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၁၂၊ 一三 (နှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်နှစ်၊ တစ်ဆယ့်သုံး)၊ ဟေဗြဲ ၁၃:၂၀၊ ၂一 (တစ်ဆယ့်သုံး၊ အပိုဒ်ငယ် နှစ်ဆယ်၊ နှစ်ဆယ့်တစ်ခု) ကိုကြည့်ပါ)။ “သင့်ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လှည့်လော့” ဟူသော ဤစကားလုံးများသည် ခေတ်ကာလပတ်လုံးရှိ လူသားအားလုံးအတွက် ဧဝံဂေလိတရား၏ ကြီးမြတ်ပြီး မြင့်မြတ်သော ခေါ်ယူခြင်း ဖြစ်သည် (တမန်တော် ၂:၃၇၊ ၃၈ (နှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် သုံးဆယ့်ခုနစ်၊ သုံးဆယ့်ရှစ်)၊ ၃:၁၉ (သုံး၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်ကိုး)၊ ၅:၃一 (ငါး၊ အပိုဒ်ငယ် သုံးဆယ့်တစ်ခု)၊ ၁၇:၃၀ (တစ်ဆယ့်ခုနစ်၊ အပိုဒ်ငယ် သုံးဆယ်) ကိုကြည့်ပါ)။

Mercy. Heb. chesed (see Additional Note on Psalm 36). This appeal for brotherly love and equity was one of the points the prophets emphasized (see Jer. 22:3; Micah 6:8).

ကရုဏာ။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် chesed (ခေဆတ်) (ဆာလံ ၃၆ (သုံးဆယ့်ခြောက်) ဆိုင်ရာ ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။ ညီအစ်ကိုအချင်းချင်း ချစ်ခြင်းနှင့် မျှတခြင်းအတွက် ဤတောင်းပန်ချက်သည် ပရောဖက်များ အလေးပေးပြောကြားခဲ့သော အချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည် (ယေရမိ ၂၂:၃ (နှစ်ဆယ့်နှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် သုံး)၊ မိက္ခာ ခြောက်:၈ (ခြောက်၊ အပိုဒ်ငယ် ရှစ်) ကိုကြည့်ပါ)။

Wait. If Israel would do this, they would rest in security and not be afraid of their enemies (see Isa. 30:15; 32:17). We must wait on God because of our need of Him amid the dangers that surround us, for in Him is the only source of strength and sufficiency. Waiting on God, then, denotes waiting on Him in expectation and hope, trusting in Him for help, looking to Him for deliverance (see Ps. 27:14; 40:1–3).

မျှော်လင့်လော့။ ဣသရေလလူမျိုးသည် ဤသို့ပြုလုပ်ပါက၊ သူတို့သည် ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ အနားယူနိုင်ကြပြီး မိမိတို့၏ ရန်သူများကို ကြောက်ရွံ့ကြလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ (ဟေရှာယ ၃block :၁၅ (သုံးဆယ်၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်ငါး)၊ ၃၂:၁၇ (သုံးဆယ့်နှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်ခုနစ်) ကိုကြည့်ပါ)။ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဝန်းရံထားသော အန္တရာယ်များကြားတွင် ကိုယ်တော်ကို လိုအပ်နေသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ကို မျှော်လင့်ရမည်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်၌သာ ခွန်အားနှင့် လုံလောက်မှု၏ တစ်ခုတည်းသော အရင်းအမြစ် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်ကို မျှော်လင့်ခြင်းဆိုသည်မှာ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ယုံကြည်ချက်ဖြင့် ကိုယ်တော်ကို စောင့်မျှော်ခြင်း၊ အကူအညီအတွက် ကိုယ်တော်ကို ကိုးစားခြင်း၊ ကယ်လွှတ်ခြင်းအတွက် ကိုယ်တော်ကို မျှော်ကြည့်ခြင်းကို ဆိုလိုသည် (ဆာလံ ၂၇:၁၄ (နှစ်ဆယ့်ခုနစ်၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆတ်လေး)၊ ၄၀:၁-၃ (လေးဆယ်၊ အပိုဒ်ငယ် တစ် မှ သုံး) ကိုကြည့်ပါ)။

Merchant. In vs. 7–11 we have a further description of the apostasy of the northern kingdom, suggested by the first part of this chapter. Israel’s apostasy presents a strong contrast to Jacob’s earnestness to obtain the divine blessing, the sincerity of his repentance, the evidences of his conversion, and his constant waiting on God. This sad condition of the nation apparently prompts Hosea to repeat the story of Ephraim’s spiritual degeneracy.

၇ (ခုနစ်)။ ကုန်သည် ဖြစ်၏။ အပိုဒ်ငယ် ၇-၁၁ (ခုနစ် မှ တစ်ဆယ့်တစ်ခု) တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအခန်း၏ ပထမပိုင်းက ညွှန်းဆိုထားသော မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပယ်ခြင်းဆိုင်ရာ နောက်ထပ် ဖော်ပြချက်ကို တွေ့ရသည်။ ဣသရေလ၏ ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပယ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ရရှိရန် ယာကုပ်၏ ထက်သန်မှု၊ သူ၏ နောင်တရခြင်း စိတ်ရင်းမှန်မှု၊ သူ၏ ပြောင်းလဲခြင်း သက်သေများနှင့် ဘုရားသခင်ကို အစဉ်မပြတ် မျှော်လင့်ခြင်းတို့နှင့် ပြင်းထန်စွာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။ နိုင်ငံတော်၏ ဤဝမ်းနည်းဖွယ် အခြေအနေသည် ဟောရှေအား ဧဖရိမ်၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးခြင်း အကြောင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုရန် လှုံ့ဆော်ပေးပုံရသည်။

Balances of deceit. Ephraim was not on the high spiritual plane of the patriarch, wrestling and prevailing with God, but was a materialistically-minded huckster and exploiter, given to fraud and oppression. Instead of the mercy and justice that God required, the Israelites had descended into greedy, dishonest, oppressive trafficking, using the “balances of deceit” (see Lev. 19:36; Deut. 25:13–16).

စဉ်းလဲသော ချိန်သီးကို ကိုင်လျက်။ ဧဖရိမ်သည် ဘုရားသခင်နှင့် လုံးထွေးပြီး အောင်နိုင်ခဲ့သော ဘိုးဘေး၏ မြင့်မားသော ဝိညာဉ်ရေးရာ အဆင့်အတန်းတွင် မရှိဘဲ၊ စဉ်းလဲခြင်းနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ပြုတတ်သော၊ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းကိုသာ အလေးထားသော ဈေးသည်နှင့် ခေါင်းပုံဖြတ်သူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင် တောင်းဆိုတော်မူသော ကရုဏာနှင့် တရားမျှတမှုအစား၊ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် “စဉ်းလဲသော ချိန်သီး” ကို အသုံးပြုကာ လောဘကြီးခြင်း၊ မရိုးသားခြင်း၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းရှိသော ကုန်သွယ်မှုထဲသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ကြသည် (ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၉:၃၆ (တစ်ဆယ့်ကိုး၊ အပိုဒ်ငယ် သုံးဆယ့်ခြောက်)၊ တရားဟောရာကျမ်း ၂၅:၁၃-၁၆ (နှစ်ဆယ့်ငါး၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်သုံး မှ တစ်ဆယ့်ခြောက်) ကိုကြည့်ပါ)။

Yet. Heb. ’ak, “only,” “surely,” “truly” (see on Ps. 62:1). This may be taken to be a defensive reply to the divine appeal, implying, “I have only become rich; I have done nothing wrong; therefore, no iniquity can be found in me.” Or this may be considered to be a self-sufficient reply to the prophet’s earnest appeal to wait on God (Hosea 12:6), implying, “Certainly, I have become rich through my own efforts and not through divine help.”

၈ (ရှစ်)။ သို့သော်လည်း။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် ’ak (အတ်က်)၊ “သာလျှင်”၊ “ဧကန်အမှန်”၊ “အမှန်တကယ်” (ဆာလံ ၆၂:၁ (ခြောက်ဆယ့်နှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်) ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။ ယင်းကို ဘုရားသခင့် တောင်းပန်ချက်အပေါ် ခုခံကာကွယ်သော အဖြေအဖြစ် ယူဆနိုင်ပြီး၊ “ငါသည် ချမ်းသာလာရုံသာ ရှိသေး၏၊ ငါသည် မည်သည့်အမှားမျှ မလုပ်ခဲ့ပါ၊ ထို့ကြောင့် ငါ၌ မည်သည့် ဒုစရိုက်ကိုမျှ ရှာတွေ့နိုင်မည်မဟုတ်” ဟု ဆိုလိုသည်။ သို့မဟုတ် ယင်းကို ဘုရားသခင်ကို မျှော်လင့်ရန် ပရောဖက်၏ ထက်သန်သော တောင်းပန်ချက်အပေါ် (ဟောရှေကျမ်း ၁၂:၆ (တစ်ဆယ့်နှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် ခြောက်) ) မိမိကိုယ်ကို စိတ်ကျေနပ်မှုရှိသော အဖြေအဖြစ် ယူဆနိုင်ပြီး၊ “ဧကန်အမှန်၊ ငါသည် ဘုရားသခင့် အကူအညီကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ငါ၏ ကိုယ်ပိုင်ကြိုးစားမှုဖြင့် ချမ်းသာလာခြင်းဖြစ်သည်” ဟု ဆိုလိုသည်။

Become rich. Ephraim here boasts of his riches, in spite of the fact that they were procured by fraud and violence, maintaining at the same time that he has not transgressed thereby, and so does not deserve condemnation and punishment. The prosperous state of the northern kingdom during the reigns of Jehoash and Jeroboam II (see 2 Kings 14:11–16, 23–28) may have caused Israel’s under self-confidence and strange forgetfulness of God, blinding them to the knowledge of their real spiritual condition (see on Hosea 2:8). Prosperity is poor food for the soul, and a constant danger to the attainment of eternal life.

ငါသည် ရတတ်လှပြီ။ ဧဖရိမ်သည် မိမိ၏ စည်းစိမ်ချမ်းသာများကို စဉ်းလဲခြင်းနှင့် အကြမ်းဖက်ခြင်းတို့ဖြင့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်လင့်ကစား၊ ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် မိမိသည် လွန်ကျူးခြင်းမရှိခဲ့ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်နှင့် မထိုက်တန်ကြောင်း တပြိုင်နက်တည်း အခိုင်အမာ ပြောဆိုလျက် မိမိ၏ စည်းစိမ်ချမ်းသာများကို ဤနေရာတွင် ကြွားဝါနေသည်။ ယဟောရှမင်းနှင့် ယေရောဗောင် ဒုတိယမြောက် မင်းတို့ လက်ထက်တွင် မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ ကြီးပွားချမ်းသာသော အခြေအနေသည် (၄ ရာဇဝင်ချုပ် ၁၄:၁၁-၁၆၊ ၂၃-၂၈ (တစ်ဆယ့်လေး၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်တစ် မှ တစ်ဆယ့်ခြောက်၊ နှစ်ဆယ့်သုံး မှ နှစ်ဆယ့်ရှစ်) ကိုကြည့်ပါ) ဣသရေလလူမျိုးတို့အား အလွန်အကျွံ ကိုယ်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိစေပြီး ဘုရားသခင်ကို ထူးဆန်းစွာ မေ့လျော့စေခဲ့ကာ၊ သူတို့၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ရေးရာ အခြေအနေကို မသိနိုင်အောင် ကွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် (ဟောရှေကျမ်း ၂:၈ (နှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် ရှစ်) ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။ ကြီးပွားချမ်းသာခြင်းသည် ဝိညာဉ်အတွက် ညံ့ဖျင်းသော အာဟာရဖြစ်ပြီး၊ ထာဝရအသက်ကို ရရှိရန်အတွက် အစဉ်အမြဲ ရှိနေသော အန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

None iniquity. This protestation of innocence on the part of Ephraim foreshadowed the Pharisaical attitude of the Jews of Christ’s day, who stoutly justified themselves before men but were known to be hypocrites by God (see Luke 16:13–15; 18:9–14).

ငါ၌ အပြစ်မရှိ။ ဧဖရိမ်၏ ဤကဲ့သို့ အပြစ်မရှိကြောင်း ငြင်းဆိုချက်သည် ခရစ်တော်၏ ခေတ်ကာလရှိ ဂျူးလူမျိုး ဖာရိရှဲတို့၏ သဘောထားကို ကြိုတင်ပုံဖော်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူတို့သည် လူသားတို့ရှေ့တွင် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဖြောင့်မတ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသော်လည်း ဘုရားသခင်ကမူ သူတို့ကို လျှို့ဝှက်သောသူများအဖြစ် သိတော်မူခဲ့သည် (လုကာ ၁၆:一၃-一၅ (တစ်ဆယ့်ခြောက်၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်သုံး မှ တစ်ဆယ့်ငါး)၊ ၁၈:၉-၁၄ (တစ်ဆယ့်ရှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် ကိုး မှ တစ်ဆယ့်လေး) ကိုကြည့်ပါ)။

And I. This verse consists grammatically of two separate clauses that are independent statements. The first clause reads: “And I am the Lord thy God from the land of Egypt.”

၉ (ကိုး)။ ငါမူကား။ ဤအပိုဒ်ငယ်သည် သဒ္ဒါနည်းအရ သီးခြားဖော်ပြချက်များဖြစ်သော သီးခြားစာပိုဒ်ခွဲ နှစ်ခု ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ပထမစာပိုဒ်ခွဲတွင် “ငါမူကား၊ အဲဂုတ္တုပြည်မှစ၍ သင်၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ဖြစ်၏” ဟု ဖတ်ရသည်။

Make thee to dwell. The following interpretations of this second clause have been suggested: (1) That it forms a divine warning, that as the Jews were once in bondage in Egypt, so again the Lord will put them in a land of bondage, Assyria. (2) That this is a promise, that as God brought His people out of Egypt and had them dwell in tents in the wilderness on their way to the Promised Land, so will He do again. There may be a threat here that God will drive His people out of their pleasant land and put them in a wilderness state because of their pride and ingratitude. However, notwithstanding threatened punishment, there is extended to Israel the promise and prospect of the Lord’s guiding care and wonderful guardianship, as in the early history of Israel, the memory of which was still kept alive by the Feast of Tabernacles. During the seven days of this feast the people dwelt in booths in commemoration of their having dwelt in tents in the wilderness after they had been delivered from Egypt (see Lev. 23:33–36, 39–43). Not only was the Feast of Tabernacles an occasion of yearly thanksgiving for the blessings with which God had crowned the year, but its booths symbolized that we have here “no continuing city” (see Heb. 11:9, 10; 13:14).

သင့်ကို နေစေဦးမည်။ ဤဒုတိယစာပိုဒ်ခွဲအတွက် အောက်ပါ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်များကို အကြံပြုထားသည်- (၁) ယင်းသည် ဘုရားသခင့် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ဂျူးလူမျိုးများသည် တစ်ခါက အဲဂုတ္တုပြည်၌ ကျွန်ခံခဲ့ရသကဲ့သို့၊ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို ကျွန်ခံရာမြေဖြစ်သော အာရှုရိပြည်သို့ တဖန် ပြန်လည်ပို့ဆောင်မည်ကို ဆိုလိုသည်။ (၂) ယင်းသည် ကတိတော်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ခေါ်ထုတ်ခဲ့ပြီး ကတိထားရာမြေသို့ သွားရာလမ်းတွင် တော၌ တဲများတွင် နေထိုင်စေခဲ့သကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော်သည် တဖန် ပြန်လည်ပြုလုပ်ဦးမည်ကို ဆိုလိုသည်။ သူတို့၏ ဝါကြွားခြင်းနှင့် ကျေးဇူးကန်းခြင်းကြောင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးကို သူတို့၏ သာယာသောမြေမှ မောင်းထုတ်ပြီး တောကန္တာရ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေမည်ဟူသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဤနေရာတွင် ရှိနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း၊ ခြိမ်းခြောက်ထားသော အပြစ်ဒဏ်ရှိလင့်ကစား၊ ဣသရေလလူမျိုး၏ အစောပိုင်းသမိုင်းတွင် ကဲ့သို့ပင်၊ ထာဝရဘုရား၏ လမ်းပြစောင့်ရှောက်မှုနှင့် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုဆိုင်ရာ ကတိတော်နှင့် မျှော်လင့်ချက်ကို ဣသရေလလူမျိုးထံ ကမ်းလှမ်းထားပြီး၊ ထိုအမှတ်ရစရာကို သက္ကလပွဲ (တဲတော်ပွဲ) အားဖြင့် ဆက်လက်အသက်ရှင်စေခဲ့သည်။ ဤပွဲတော်၏ ခုနစ် ရက်တာကာလအတွင်း လူတို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ကယ်လွှတ်ခြင်းခံရပြီးနောက် တော၌ တဲများတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြရသည်ကို အောက်မေ့ခြင်းအထိမ်းအမှတ်အဖြစ် တဲများတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသည် (ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃:၃၃-၃၆၊ ၃၉-၄၃ (နှစ်ဆယ့်သုံး၊ အပိုဒ်ငယ် သုံးဆယ့်သုံး မှ သုံးဆယ့်ခြောက်၊ သုံးဆယ့်ကိုး မှ လေးဆယ့်သုံး) ကိုကြည့်ပါ)။ သက္ကလပွဲသည် ဘုရားသခင် ကောင်းချီးပေးတော်မူခဲ့သော နှစ်တစ်နှစ်အတွက် နှစ်စဉ် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ရုံသာမက၊ ၎င်း၏တဲများသည် ကျွန်ုပ်တို့၌ ဤနေရာတွင် “အစဉ်အမြဲတည်သော မြို့မရှိ” ကြောင်း ပုံဆောင်နေသည် (ဟေဗြဲ ၁၁:၉၊ ၁၀ (တစ်ဆယ့် can၊ အပိုဒ်ငယ် ကိုး၊ တစ်ဆယ်)၊ ၁၃:၁၄ (တစ်ဆယ့် can၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်လေး) ကိုကြည့်ပါ)။

Visions. Heb. chazon (see on 1 Sam. 3:1).

၁၀ (တစ်ဆယ်)။ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံများ။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် chazon (ခါဇုန်) (၁ ဓမ္မရာဇဝင်ချုပ် ၃:၁ (သုံး၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်) ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။

Similitudes. These are comparisons likenesses, parables, symbols, which show the invisible by the visible. Frequently prophets used similitudes to convey the divine meaning to the people, employing such figures as the vineyard (Isa. 5), the image (Dan. 2), the beasts (Dan. 7), the tile and the iron pan (Eze. 4). The LXX for this clause significantly reads, “And by the means of the prophets I was represented.” Similitudes made the prophets’ messages more arresting, easier to understand, and easier to remember. God is here honoring His true prophets by showing that it is only through them that He reveals His will (see Amos 3:7).

ပုံဥပမာများ။ ၎င်းတို့မှာ မမြင်နိုင်သောအရာကို မြင်နိုင်သောအရာအားဖြင့် ပြသပေးသော နှိုင်းယှဉ်ချက်များ၊ ပုံသဏ္ဌာန်များ၊ ပုံဥပမာများ၊ သင်္ကေတများ ဖြစ်ကြသည်။ ပရောဖက်များသည် ဘုရားသခင့် အဓိပ္ပာယ်ကို လူတို့ထံ ပေးပို့ရန်အတွက် ပုံဥပမာများကို မကြာခဏ အသုံးပြုခဲ့ကြပြီး၊ စပျစ်ဥယျာဉ် (ဟေရှာယ ၅ (ငါး) )၊ ရုပ်တု (ဒံယေလ ၂ (နှစ်) )၊ သားရဲများ (ဒံယေလ ၇ (ခုနစ်) )၊ အုတ်ချပ်နှင့် သံဒယ်အိုး (ယေဇကျေလ ၄ (လေး) ) ကဲ့သို့သော ပုံရိပ်များကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ဤစာပိုဒ်ခွဲအတွက် LXX (သတ်တုအာဂျင့်ကျမ်း) တွင် “ထို့ပြင် ပရောဖက်များ၏ နည်းလမ်းအားဖြင့် ငါ့ကို ကိုယ်စားပြုဖော်ပြခဲ့သည်” ဟု ထူးခြားစွာ ဖတ်ရသည်။ ပုံဥပမာများသည် ပရောဖက်များ၏ သတင်းစကားကို ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းစေခြင်း၊ နားလည်ရလွယ်ကူစေခြင်းနှင့် မှတ်မိရလွယ်ကူစေခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို ပရောဖက်များအားဖြင့်သာ ဖော်ပြတော်မူကြောင်း ပြသခြင်းဖြင့် မိမိ၏ စစ်မှန်သော ပရောဖက်များကို ဤနေရာတွင် ဂုဏ်ပြုနေခြင်း ဖြစ်သည် (အာမုတ် ၃:၇ (သုံး၊ အပိုဒ်ငယ် ခုနစ်) ကိုကြည့်ပါ)။

Iniquity. Hosea asks the question only to answer it decisively. “Is there iniquity in Gilead?” “Indeed there is, and nothing else.”

၁၁ (တစ်ဆယ့်တစ်)။ ဒုစရိုက်။ ဟောရှေသည် ထိုမေးခွန်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား အဖြေပေးရန်အတွက်သာ မေးမြန်းခြင်းဖြစ်သည်။ “ဂိလဒ်ပြည်၌ ဒုစရိုက်ရှိသလော။” “အမှန်ပင် ရှိ၏၊ အခြားအရာ ဘာမျှမရှိ။”

Gilead. Some understand that Gilead and Gilgal here represent the two parts of the northern kingdom; Gilead the eastern part, Gilgal the western part. The prophet had previously referred to the grave wickedness of the inhabitants of Gilead (see on ch. 6:8).

ဂိလဒ်ပြည်။ အချို့က ဤနေရာတွင် ဂိလဒ်နှင့် ဂိလဂါလတို့သည် မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ အပိုင်း နှစ်ခု ကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု နားလည်ကြသည်၊ ဂိလဒ်သည် အရှေ့ဘက်ပိုင်းဖြစ်ပြီး ဂိလဂါလသည် အနောက်ဘက်ပိုင်း ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်သည် ဂိလဒ်ပြည်၌ နေထိုင်သူတို့၏ ပြင်းထန်သော ဆိုးညစ်မှုကို ယခင်က ရည်ညွှန်းခဲ့ဖူးသည် (အခန်း ခြောက်:၈ (ခြောက်၊ အပိုဒ်ငယ် ရှစ်) ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။

Surely. Heb. ’ak (see on Ps. 62:1; Hosea 12:8).

ဧကန်အမှန်။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် ’ak (အတ်က်) (ဆာလံ ၆၂:၁ (ခြောက်ဆယ့်နှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်)၊ ဟောရှေကျမ်း ၁၂:၈ (တစ်ဆယ့်နှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် ရှစ်) ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။

Vanity. Iniquity will lead any people into vanity and worthlessness. As one of the penalties, sin results in moral and physical degeneracy that terminates in eternal death.

အချည်းနှီးသောအရာ။ ဒုစရိုက်သည် မည်သည့်လူမျိုးကိုမဆို အချည်းနှီးဖြစ်ခြင်းနှင့် တန်ဖိုးမရှိခြင်းသို့ လမ်းပြလိမ့်မည်။ အပြစ်ဒဏ်များထဲမှ တစ်ခုအနေဖြင့်၊ အပြစ်သည် ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်စေပြီး ထာဝရသေခြင်း၌ အဆုံးသတ်စေသည်။

Gilgal. See on ch. 4:15. The inhabitants of Gilgal on the west were on better than those of Gilead on the east of Jordan, which proves that the whole kingdom was given over to the worship of idols (see Amos 4:4; 5:5).

ဂိလဂါလမြို့။ အခန်း ၄:၁၅ (လေး၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်ငါး) ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါး။ ဂျော်ဒန်မြစ်၏ အနောက်ဘက်ရှိ ဂိလဂါလမြို့၌ နေထိုင်သူများသည် အရှေ့ဘက်ရှိ ဂိလဒ်ပြည်၌ နေထိုင်သူများထက် ပို၍မကောင်းကြပေ၊ ယင်းက နိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံးသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း သက်သေပြနေသည် (အာမုတ် ၄:၄ (လေး၊ အပိုဒ်ငယ် လေး)၊ ၅:၅ (ငါး၊ အပိုဒ်ငယ် ငါး) ကိုကြည့်ပါ)။

Heaps. Heb. gallim, “heaps of stones,” such as farmers collected on plowed ground and left in useless heaps for easy removal. The idolatrous altars of both Gilead (meaning, “heap of witness”; see on Gen. 31:47) and Gilgal are to be turned into stone heaps. This treatment of the altars implied not only their destruction but the desolation of the country. The very abundance of these altar ruins in the furrows of the field presents a conspicuous and prominent picture of the gross idolatry of the people.

ကျောက်ပုံများ။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် gallim (ဂါလင်)၊ “ကျောက်ပုံများ” ဖြစ်ပြီး၊ လယ်သမားများက ထွန်းညှိထားသော မြေပေါ်တွင် စုဆောင်းကာ အလွယ်တကူ ဖယ်ရှားပစ်ရန် အသုံးမဝင်သော ပုံများအဖြစ် ထားရှိခဲ့သောအရာများ ကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ ဂိလဒ် (အဓိပ္ပာယ်မှာ “သက်သေခံချက်ကျောက်ပုံ” ဖြစ်သည်၊ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၁:၄၇ (သုံးဆယ့်တစ်ခု၊ အပိုဒ်ငယ် လေးဆယ့်ခုနစ်) ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ) နှင့် ဂိလဂါလ နှစ်ခု စလုံး၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်ရာ ယဇ်ပလ္လင်များသည် ကျောက်ပုံများ ဖြစ်သွားရလိမ့်မည်။ ယဇ်ပလ္လင်များကို ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်ခြင်းသည် ၎င်းတို့ကို ဖျက်ဆီးရုံသာမက နိုင်ငံတော်၏ ပျက်စီးခြင်းကိုပါ ဆိုလိုသည်။ လယ်ကွင်းများ၏ အကြောင်းများတွင် ဤယဇ်ပလ္လင်ပျက်များ အလွန်အမင်း များပြားနေခြင်းသည် လူတို့၏ ကြီးမားသော ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို ထင်ရှားပေါ်လွင်သော ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် တင်ပြနေသည်။

Jacob fled. Jacob’s flight to, and servitude for, Laban (v. 12) are compared to Israel’s experience in Egypt (v. 13). Some hold that vs. 12, 13 set forth the double servitude of Israel: the first, that which their forefather Jacob endured; the second, that which the twelve tribes suffered in Egypt. It may also be that the distress and affliction of Jacob are presented as a contrast with the exaltation of his posterity, the object of this contrast being to impress God’s people with His goodness to them in rescuing them from their bondage and to inspire them with gratitude to God and with grateful yet humble acknowledgment of His mercy.

၁၂ (တစ်ဆယ့်နှစ်)။ ယာကုပ်သည် ပြေးလေ၏။ ယာကုပ်သည် လာဗန်ထံသို့ ပြေးခြင်းနှင့် သူ၏ကျွန်ခံခြင်းကို (အပိုဒ်ငယ် ၁၂ (တစ်ဆယ့်နှစ်) ) အဲဂုတ္တုပြည်၌ ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ အတွေ့အကြုံနှင့် (အပိုဒ်ငယ် ၁၃ (တစ်ဆယ့်သုံး) ) နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။ အချို့က အပိုဒ်ငယ် ၁၂၊ 一၃ (တစ်ဆယ့်နှစ်၊ တစ်ဆယ့်သုံး) သည် ဣသရေလလူမျိုး၏ နှစ်ထပ်ကျွန်ခံရခြင်းကို ဖော်ပြသည်ဟု ယူဆကြသည်- ပထမအကြိမ်မှာ သူတို့၏ဘိုးဘေး ယာကုပ် ခံရသော ဒုက္ခဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအကြိမ်မှာ မျိုးနွယ် တစ်ဆယ့်နှစ် နွယ်တို့ အဲဂုတ္တုပြည်၌ ခံရသော ဒုက္ခဖြစ်သည်။ ယာကုပ်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် နှိပ်စက်ခြင်းကို သူ၏သားမြေးများ ချီးမြှောက်ခံရခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် တင်ပြထားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ ဤဆန့်ကျင်ဘက် ပြုလုပ်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးများအား သူတို့ကို ကျွန်ဘဝမှ ကယ်တင်တော်မူသော ကိုယ်တော်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို စိတ်စွဲမှတ်စေရန်နှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် ကျေးဇူးသိတတ်သောစိတ်၊ ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော်အပေါ် ကျေးဇူးတင်သော်လည်း နှိမ့်ချသော ဝန်ခံခြင်းစိတ်တို့ ရှိလာစေရန် ဖြစ်သည်။

Prophet. Moses is the prophet here alluded to (see Ex. 3:4–12; Ps. 77:20; Isa. 63:11–14). Just as Israel of old was preserved by the prophet Moses, so will God’s people today be preserved by giving heed to the appointed messengers of God and ordering their lives in harmony with the counsel thus imparted (see 2 Peter 1:9).

၁၃ (တစ်ဆယ့်သုံး)။ ပရောဖက်။ မောရှေသည် ဤနေရာတွင် သွယ်ဝိုက်ညွှန်းဆိုထားသော ပရောဖက်ဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃:၄-၁၂ (သုံး၊ အပိုဒ်ငယ် လေး မှ တစ်ဆယ့်နှစ်)၊ ဆာလံ ၇၇:၂၀ (ခုနစ်ဆယ့်ခုနစ်၊ အပိုဒ်ငယ် နှစ်ဆယ်)၊ ဟေရှာယ ၆၃:၁၁-၁၄ (ခြောက်ဆယ့်သုံး၊ အပိုဒ်ငယ် တစ်ဆယ့်တစ် မှ တစ်ဆယ့်လေး) ကိုကြည့်ပါ)။ ရှေးယခင်က ဣသရေလလူမျိုးကို ပရောဖက် မောရှေအားဖြင့် စောင့်ရှောက်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးများသည် ဘုရားသခင် ခန့်အပ်ထားသော တမန်တော်များအား ဂရုစိုက်နားထောင်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဤသို့ဖြင့် ပေးအပ်ထားသော အကြံဉာဏ်များနှင့်အညီ သူတို့၏ အသက်တာကို စီမံခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း စောင့်ရှောက်ခြင်း ခံရလိမ့်မည် (၂ ပေတရု ၁:၉ (တစ်ခု၊ အပိုဒ်ငယ် ကိုး) ကိုကြည့်ပါ)။

Anger. Because of Ephraim’s falseness and lack of devotion, he provoked the Lord to bitter anger. Ephraim’s guilt and punishment would not be removed. See on Judges 2:20; 2 Kings 13:3.

၁၄ (တစ်ဆယ့်လေး)။ အမျက်တော်။ ဧဖရိမ်၏ မုသာသုံးခြင်းနှင့် ဆက်ကပ်အပ်နှံမှု ကင်းမဲ့ခြင်းကြောင့်၊ သူသည် ထာဝရဘုရားကို ပြင်းစွာ အမျက်ထွက်စေခဲ့သည်။ ဧဖရိမ်၏ အပြစ်နှင့် အပြစ်ဒဏ်သည် ပျောက်ပျက်သွားလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ တရားသူကြီးမှတ်တမ်း ၂:၂၀ (နှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် နှစ်ဆယ်)၊ ၄ ရာဇဝင်ချုပ် ၁၃:၃ (တစ်ဆယ့်သုံး၊ အပိုဒ်ငယ် သုံး) ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါး။

Blood. Ephraim had shed blood profusely (see chs. 4:2; 5:2).

အသွေး။ ဧဖရိမ်သည် အသွေးကို အလွန်အမင်း သွန်းလောင်းခဲ့သည် (အခန်း ၄:၂ (လေး၊ အပိုဒ်ငယ် နှစ်)၊ ၅:၂ (ငါး၊ အပိုဒ်ငယ် နှစ်) ကိုကြည့်ပါ)။

Reproach. The dishonor that Ephraim offered to God through idolatry and iniquity shall return unto him. Those who rebel against God and bring reproach upon His name must expect divine retribution (see 1 Sam. 2:30).

ကဲ့ရဲ့ခြင်း။ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် ဒုစရိုက်အားဖြင့် ဧဖရိမ်က ဘုရားသခင်အပေါ် ပြုလုပ်ခဲ့သော ရှုတ်ချခြင်းသည် သူ့ထံသို့သာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်ကို ပုန်ကန်ပြီး ကိုယ်တော်၏ နာမတော်အပေါ် ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းသောသူတို့သည် ဘုရားသခင့် အပြစ်ပေးခြင်းကို မျှော်လင့်ရမည် ဖြစ်သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင်ချုပ် ၂:၃၀ (နှစ်၊ အပိုဒ်ငယ် သုံးဆယ်) ကိုကြည့်ပါ)။

ellen g. white comments

အန်လင် ဂျီ ဝှိုက် ၏ မှတ်ချက်များ

1 PK 280

၁ (တစ်) PK ၂၈၀ (နှစ်ရာရှစ်ဆယ်)

4 Ed 147; GC 617; PP 197

၄ (လေး) Ed ၁၄၇ (တစ်ရာလေးဆယ့်ခုနစ်)၊ GC ၆၁၇ (ခြောက်ရာတစ်ဆယ့်ခုနစ်)၊ PP ၁၉၇ (တစ်ရာကိုးဆယ့်ခုနစ်)

4, 5 SR 96

၄၊ ၅ (လေး၊ ငါး) SR ၉၆ (ကိုးဆယ့်ခြောက်)

5 DA 579

၅ (ငါး) DA ၅၇၉ (ငါးရာခုနစ်ဆယ့်ကိုး)

6 PK 282

ခြောက် (ခြောက်) PK ၂၈၂ (နှစ်ရာရှစ်ဆယ့်နှစ်)

7 4T 310

၇ (ခုနစ်) 4T ၃၁၀ (သုံးရာတစ်ဆယ်)