အခန်း (၆၂) - ဒါဝိဒ်အား ဘိသိက်ပေးခြင်း

 

အခန်း (၆၂) - ဒါဝိဒ်အား ဘိသိက်ပေးခြင်း

Chapter 62—The Anointing of David 

ဤအခန်းသည် ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၆:၁-၁၃ ကို အခြေခံထားသည်။

This chapter is based on 1 Samuel 16:1-13.

"ကြီးမြတ်သောရှင်ဘုရင်၏မြို့တော်" ဖြစ်သော ယေရုရှလင်မြို့၏ တောင်ဘက် မိုင်အနည်းငယ်အကွာတွင် ဗက်လင်မြို့ တည်ရှိသည်။ ထိုမြို့သည် နို့စို့ကလေးယေရှုကို နွားစားခွက်၌ သိပ်ထားပြီး အရှေ့ပြည်မှ ပညာရှိကြီးများ လာရောက်ကိုးကွယ်ခြင်းမပြုမီ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော်က ယေရှဲ၏သား ဒါဝိဒ်ကို မွေးဖွားရာအရပ်ဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ရှင်မကြွလာမီ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာက ဒါဝိဒ်သည် လူပျိုပေါက်အရွယ် လန်းဆန်းတက်ကြွစွာဖြင့် ဗက်လင်မြို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ကုန်းများပေါ်တွင် စားကျက်၌ရှိသော မိမိ၏သိုးအုပ်များကို စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ ရိုးသားသော သိုးကျောင်းသားလေးသည် မိမိကိုယ်တိုင် ရေးစပ်ထားသော သီချင်းများကို သီဆိုခဲ့ပြီး၊ သူ၏စောင်းသံသည် သူ၏လတ်ဆတ်သော အသံပျိုနှင့်အတူ ချိုသာသောအဖော်အဖြစ် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် ဒါဝိဒ်ကို ရွေးချယ်တော်မူခဲ့ပြီး၊ နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာတွင် သူ၏ယုံကြည်မှုကို အပ်နှံရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော အလုပ်အတွက် သူ၏သိုးအုပ်များနှင့်အတူ တကိုယ်တည်းနေထိုင်သော ဘဝတွင် ပြင်ဆင်ပေးနေခဲ့သည်။A few miles south of Jerusalem, “the city of the great King,” is
Bethlehem, where David, the son of Jesse, was born more than a
thousand years before the infant Jesus was cradled in the manger
and worshiped by the Wise Men from the East. Centuries before the
advent of the Saviour, David, in the freshness of boyhood, kept watch
of his flocks as they grazed on the hills surrounding Bethlehem. The
simple shepherd boy sang the songs of his own composing, and the
music of his harp made a sweet accompaniment to the melody of his
fresh young voice. The Lord had chosen David, and was preparing
him, in his solitary life with his flocks, for the work He designed to
commit to his trust in after years.

ဒါဝိဒ်သည် နှိမ့်ချသော သိုးကျောင်းသားဘဝတွင် သီးသန့်နေထိုင်နေစဉ်၊ အရှင်ထာဝရဘုရားသည် သူ၏အကြောင်းကို ပရောဖက်ရှမွေလအား မိန့်တော်မူနေ၏။ "ထာဝရဘုရားကလည်း၊ ငါသည် ရှောလုကို ဣသရေလရှင်ဘုရင်အရာမှ ပယ်သဖြင့်၊ သင်သည် သူ၏အတွက် အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး ညည်းတွားနေမည်နည်း။ သင်၏ဦးချို၌ ဆီကိုဖြည့်၍သွားလော့။ ဗက်လင်မြို့သား ယေရှဲထံသို့ ငါစေလွှတ်မည်။ အကြောင်းမူကား သူ၏သားတို့တွင် ရှင်ဘုရင်တစ်ပါးကို ငါပြင်ဆင်ပြီ...။ နွားမတစ်ကောင်ကို သင်နှင့်အတူယူသွား၍၊ ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်ခြင်းငှါ လာခဲ့ပြီဟု ပြောလော့။ ယေရှဲကိုလည်း ယဇ်ပူဇော်ရာသို့ ခေါ်လော့။ သင်ပြုရမည့်အမှုကို ငါပြမည်။ ငါအမည်ပေးသောသူကို ငါ့အတွက် ဘိသိက်ပေးရမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရှမွေလသည် ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူသည်အတိုင်း ပြု၍ ဗက်လင်မြို့သို့ ရောက်လာ၏။ မြို့၌ရှိသော လူကြီးတို့သည် ကြောက်ရွံ့လျက် ခရီးဦးကြိုပြု၍၊ ငြိမ်ဝပ်စွာ လာသလောဟု မေးကြလျှင်၊ ရှမွေလက ငြိမ်ဝပ်စွာလာသည်ဟု ပြန်ပြော၏။" လူကြီးများသည် ယဇ်ပူဇော်ပွဲသို့ ဖိတ်ကြားခြင်းကို လက်ခံကြပြီး၊ ရှမွေလသည် ယေရှဲနှင့် သူ၏သားများကိုလည်း ခေါ်လေ၏။ ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်ဆောက်ပြီး ယဇ်ပူဇော်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ။ ယေရှဲ၏ အိမ်သားအားလုံး ရောက်ရှိနေကြသော်လည်း၊ သိုးအုပ်များကို ကာကွယ်ရန် လိုအပ်သောကြောင့် သိုးစောင့်ရန်ကျန်ခဲ့သော အငယ်ဆုံးသား ဒါဝိဒ်မူကား မပါရှိပေ။

While David was thus living in the retirement of his humble
shepherd’s life, the Lord God was speaking about him to the prophet
Samuel. “And the Lord said unto Samuel, How long wilt thou mourn
for Saul, seeing I have rejected him from reigning over Israel? fll
thine horn with oil, and go, I will send thee to Jesse the Bethlehemite:
for I have provided Me a king among his sons.... Take an heifer with
thee, and say, I am come to sacrifce to the Lord. And call Jesse to
the sacrifce, and I will show thee what thou shalt do: and thou shalt
anoint unto Me him whom I name unto thee. And Samuel did that
which the Lord spake, and came to Bethlehem. And the elders of
the town trembled at his coming, and said, Comest thou peaceably?
And he said, Peaceably.” The elders accepted an invitation to the
sacrifce, and Samuel called also Jesse and his sons. The altar was
built and the sacrifce was ready. All the household of Jesse were
present, with the exception of David, the youngest son, who had
been left to guard the sheep, for it was not safe to leave the flocks
unprotected.

ယဇ်ပူဇော်ခြင်းပြီးဆုံး၍ ယဇ်ပူဇော်သော စားသောက်ပွဲကို မကျင်းပမီ၊ ရှမွေလသည် ယေရှဲ၏ မြင့်မြတ်သောအသွင်ရှိသော သားများကို ပရောဖက်ဆိုင်ရာ စစ်ဆေးခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။ ဧလျာဘသည် အကြီးဆုံးသားဖြစ်ပြီး ရှောလု၏ အရပ်အမောင်းနှင့် အလှအပကို အခြားသူများထက် ပို၍တူသည်။ သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ကောင်းမွန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ပရောဖက်၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ ရှမွေလသည် သူ၏ မင်းညီမင်းသားကဲ့သို့သော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး၊ "ဧကန်အမှန် ဤသူသည် ရှောလု၏ဆက်ခံသူအဖြစ် ဘုရားသခင် ရွေးချယ်ထားသောသူ ဖြစ်သည်" ဟု တွေးတောကာ ဘိသိက်ပေးရန် ဘုရားသခင်၏ ခွင့်ပြုချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ သို့သော် ယေဟောဝါသည် အပြင်ပန်းသဏ္ဍာန်ကို မကြည့်တော်မူ။ ဧလျာဘသည် ထာဝရဘုရားကို မကြောက်ရွံ့ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ရာဇပလ္လင်သို့ ခေါ်ယူခြင်းခံရပါက၊ သူသည် မာနကြီးပြီး တင်းကျပ်သော အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ရှမွေလအား ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသော စကားမှာ၊ "သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် အရပ်အမောင်း မြင့်မားခြင်းကို မကြည့်နှင့်။ ငါသည် သူ့ကို ငြင်းပယ်ပြီ။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် လူမြင်သကဲ့သို့ မြင်တော်မူသည်မဟုတ်။ လူသည် အပြင်ပန်းသဏ္ဍာန်ကို ကြည့်တတ်၏။ ထာဝရဘုရားမူကား နှလုံးကို ကြည့်တော်မူ၏" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ အပြင်ပန်းအလှအပသည် ဝိညာဉ်ကို ဘုရားသခင်ထံ ထောက်ခံပေးနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် အမူအရာတွင် ထင်ရှားသော ဉာဏ်ပညာနှင့် ထူးချွန်မှုတို့သည်သာ လူ၏စစ်မှန်သောအလှကို ဖော်ပြပြီး၊ စိတ်နှလုံး၏ အတွင်းအရည်အသွေးသည်သာ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား၏ လက်ခံမှုကို ဆုံးဖြတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကိုနှင့် အခြားသူများကို ဆုံးဖြတ်ရာတွင် ဤအမှန်တရားကို ကျွန်ုပ်တို့ မည်မျှနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားသင့်သနည်း။ မျက်နှာအလှအပ သို့မဟုတ် အရပ်အမောင်း မြင့်မားခြင်းအပေါ်တွင် အခြေခံသော ခန့်မှန်းချက်သည် မည်မျှ အချည်းနှီးဖြစ်သည်ကို ရှမွေလ၏ အမှားမှ ကျွန်ုပ်တို့ သင်ယူနိုင်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံမှ အထူးအလင်းပေးခြင်း မရှိဘဲ စိတ်နှလုံး၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို နားလည်ရန် သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ အကြံအစည်များကို သဘောပေါက်ရန် လူ၏ဉာဏ်ပညာသည် မည်မျှ မစွမ်းဆောင်နိုင်သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ဖန်ဆင်းခံများနှင့် ပတ်သက်သော ဘုရားသခင်၏ အတွေးနှင့် နည်းလမ်းများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကန့်သတ်ထားသော ဉာဏ်ထက် မြင့်မားလှသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများသည် သူတို့၏ အလိုဆန္ဒကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံမည်ဆိုပါက၊ သူတို့၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံထားသော အလုပ်ကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်နိုင်စေရန်နှင့် သူတို့ အရည်အချင်းရှိသော နေရာတွင် အတိအကျ နေရာယူနိုင်စေရန် ဘုရားသခင် ဆောင်ရွက်ပေးမည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ စိတ်ချနိုင်သည်။

When the sacrifce was ended, and before partaking of the offer- [638]
ing feast, Samuel began his prophetic inspection of the noble-appear-
583
584 Patriarchs and Prophets
ing sons of Jesse. Eliab was the eldest, and more nearly resembled
Saul for stature and beauty than the others. His comely features
and fnely developed form attracted the attention of the prophet.
As Samuel looked upon his princely bearing, he thought, “This is
indeed the man whom God has chosen as successor to Saul,” and
he waited for the divine sanction that he might anoint him. But
Jehovah did not look upon the outward appearance. Eliab did not
fear the Lord. Had he been called to the throne, he would have been
a proud, exacting ruler. The Lord’s word to Samuel was, “Look not
on his countenance, or on the height of his stature; because I have
refused him: for the Lord seeth not as man seeth; for man looketh
on the outward appearance, but the Lord looketh on the heart.” No
outward beauty can recommend the soul to God. The wisdom and
excellence revealed in the character and deportment, express the
true beauty of the man; and it is the inner worth, the excellency of
the heart, that determines our acceptance with the Lord of hosts.

How deeply should we feel this truth in the judgment of ourselves
and others. We may learn from the mistake of Samuel how vain
is the estimation that rests on beauty of face or nobility of stature.
We may see how incapable is man’s wisdom of understanding the
secrets of the heart or of comprehending the counsels of God without
special enlightenment from heaven. The thoughts and ways of God
in relation to His creatures are above our fnite minds; but we may
be assured that His children will be brought to fll the very place
for which they are qualifed, and will be enabled to accomplish the
very work committed to their hands, if they will but submit their
will to God, that His benefcent plans may not be frustrated by the
perversity of man.

ဧလျာဘသည် ရှမွေလ၏ စစ်ဆေးခြင်းမှ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီး၊ အခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်နေသော ကျန်ရှိသည့် ညီအစ်ကို ခြောက်ယောက်တို့သည်လည်း ပရောဖက်၏ စစ်ဆေးခြင်းကို အစဉ်လိုက် ခံယူခဲ့ကြသော်လည်း၊ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ထဲမှ မည်သူ့ကိုမျှ ရွေးချယ်ကြောင်း အရိပ်အယောင် မပြခဲ့ပေ။ ရှမွေလသည် နောက်ဆုံးလူငယ်ကို ကြည့်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ပရောဖက်သည် ဇဝေဇဝါဖြစ်၍ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေလေ၏။ သူသည် ယေရှဲကို၊ "သင်၏ သားများ အားလုံး ဤမှာ ရှိသလော" ဟု မေးမြန်းရာ၊ အဖဖြစ်သူက "အငယ်ဆုံးသောသား တစ်ယောက် ကျန်ပါသေးသည်။ သူသည် သိုးကျောင်းနေပါသည်" ဟု ပြန်ပြော၏။ ရှမွေလက "သူမလာမချင်း ငါတို့ မထိုင်ရ" ဟု ဆိုကာ သူ့ကို ခေါ်ခိုင်းလေ၏။

Eliab passed from the inspection of Samuel, and the six brothers
who were in attendance at the service followed in succession to be
observed by the prophet; but the Lord did not signify His choice
of any one of them. With painful suspense Samuel had looked
upon the last of the young men; the prophet was perplexed and
bewildered. He inquired of Jesse, “Are here all thy children?” The
father answered, “There remaineth yet the youngest, and behold, he
keepeth the sheep.” Samuel directed that he should be summoned,
saying, “We will not sit down till he come hither.”

ထိုတကိုယ်တည်းနေသော သိုးကျောင်းသားလေးသည် ပရောဖက်သည် ဗက်လင်သို့ ရောက်လာပြီး သူ့ကို ခေါ်ခိုင်းသည်ဟူသော စေတမန်၏ မမျှော်လင့်ဘဲ ခေါ်ယူခြင်းကြောင့် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ ဣသရေလ၏ ပရောဖက်နှင့် တရားသူကြီးသည် မိမိကို အဘယ်ကြောင့် တွေ့လိုရသနည်းဟု သူ အံ့ဩစွာ မေးခွန်းထုတ်သော်လည်း၊ နှောင့်နှေးခြင်းမရှိဘဲ ခေါ်ယူမှုကို နာခံခဲ့သည်။ "ထိုသူသည် နီမြန်းသော အသားအရေရှိ၍ မျက်နှာလှပကာ ကြည့်ချင်စဖွယ် ကောင်းသောသူ ဖြစ်၏။" ရှမွေလသည် ချောမော၍ ယောကျ်ားပီသကာ နှိမ့်ချသော သိုးကျောင်းသားလေးကို ဝမ်းမြောက်စွာ ကြည့်နေစဉ်၊ ထာဝရဘုရား၏ အသံတော်သည် ပရောဖက်အား "ထ၍ သူ့ကို ဘိသိက်ပေးလော့။ ဤသူသည် ငါရွေးသောသူ ဖြစ်သည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

[639] The lonely shepherd was startled by the unexpected call of the
[640]
[641]
Anointing of David 585
messenger, who announced that the prophet had come to Bethlehem
and had sent for him. With surprise he questioned why the prophet
and judge of Israel should desire to see him; but without delay
he obeyed the call. “Now he was ruddy, and withal of a beautiful
countenance, and goodly to look to.” As Samuel beheld with pleasure
the handsome, manly, modest shepherd boy, the voice of the Lord
spoke to the prophet, saying, “Arise, anoint him: for this is he.”

ဒါဝိဒ်သည် သိုးကျောင်းသားအဖြစ် နှိမ့်ချသောအလုပ်တွင် ရဲရင့်၍ သစ္စာရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်၍ ယခုတွင် ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို မိမိလူမျိုး၏ ဗိုလ်ချုပ်အဖြစ် ရွေးချယ်တော်မူပြီ။ "ထိုအခါ ရှမွေလသည် ဆီဦးချိုကိုယူ၍၊ ဒါဝိဒ်၏ ညီအစ်ကိုတို့ အလယ်တွင် သူ့ကို ဘိသိက်ပေးလေ၏။ ထိုနေ့မှစ၍ ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ဒါဝိဒ်အပေါ်သို့ သက်ရောက်တော်မူ၏။" ပရောဖက်သည် မိမိ၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်စွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီးနောက်၊ စိတ်ပေါ့ပါးစွာဖြင့် ရာမမြို့သို့ ပြန်သွားလေ၏။

David had proved himself brave and faithful in the humble offce
of a shepherd, and now God had chosen him to be captain of His
people. “Then Samuel took the horn of oil, and anointed him in the
midst of [from among] his brethren: and the Spirit of the Lord came
upon David from that day forward.” The prophet had accomplished
his appointed work, and with a relieved heart he returned to Ramah.

ရှမွေလသည် မိမိ၏ အလုပ်ကို ယေရှဲ၏ မိသားစုအားပင် အသိမပေးခဲ့ဘဲ၊ ဒါဝိဒ်ကို ဘိသိက်ပေးခြင်း အခမ်းအနားကို လျှို့ဝှက်စွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ထိုလူငယ်အတွက် မိမိ၏ ဘဝတွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်နှင့် နောင်လာမည့် နှစ်များတွင် ကြုံတွေ့ရမည့် အမျိုးမျိုးသော အတွေ့အကြုံများနှင့် ဘေးအန္တရာယ်များကြားတွင် သစ္စာရှိရန် လှုံ့ဆော်ပေးသော မြင့်မြတ်သော ကံကြမ္မာ၏ အရိပ်အယောင်ဖြစ်ခဲ့သည်။

Samuel had not made known his errand, even to the family of
Jesse, and the ceremony of anointing David had been performed in
secret. It was an intimation to the youth of the high destiny awaiting
him, that amid all the varied experiences and perils of his coming
years, this knowledge might inspire him to be true to the purpose of
God to be accomplished by his life.

ဒါဝိဒ်အား ပေးအပ်သော ကြီးမြတ်သော ဂုဏ်အသရေသည် သူ့ကို ထောင်လွှားခြင်း မရှိစေခဲ့ပေ။ သူ ရရှိမည့် မြင့်မြတ်သော ရာထူးနေရာ ရှိလင့်ကစား၊ သူသည် မိမိ၏ အလုပ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ထာဝရဘုရား၏ အစီအစဉ်များကို ကိုယ်တော်၏ အချိန်နှင့် နည်းလမ်းအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာရန် ကျေနပ်စွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။ ဘိသိက်မခံရမီကဲ့သို့ပင် နှိမ့်ချ၍ ကျိုးနွံစွာဖြင့် သိုးကျောင်းသားလေးသည် တောင်ကုန်းများသို့ ပြန်သွားကာ မိမိ၏ သိုးအုပ်များကို အရင်ကကဲ့သို့ပင် ဂရုတစိုက် စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် စိတ်ကူးသစ်များဖြင့် သူသည် တေးသံများကို ရေးစပ်ပြီး စောင်းကို တီးခတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ရှေ့တွင် ကြွယ်ဝ၍ အမျိုးမျိုးသော အလှတရားများရှိသည့် ရှုခင်းကြီး ဖြန့်ကျက်ထားသည်။ စပျစ်နွယ်ပင်များသည် သူတို့၏ အသီးအနှံများဖြင့် နေရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေသည်။ တောအုပ်မှ သစ်ပင်များသည် စိမ်းလန်းသော အရွက်များဖြင့် လေပြေထဲတွင် ယိမ်းနွဲ့နေကြသည်။ နေမင်းသည် ကောင်းကင်ယံကို အလင်းရောင်များဖြင့် လွှမ်းမိုးထားပြီး၊ မင်္ဂလာဆောင်ဆောင်မှ ထွက်လာသော သတို့သားကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ပြိုင်ပွဲဝင်ရန် အားခဲထားသော သူရဲကောင်းကဲ့သို့လည်းကောင်း ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ကောင်းကင်သို့ လှမ်းတက်နေသော တောင်ထိပ်များ ရှိသည်၊ ဝေးလံသော နေရာတွင် မောဘတောင်တန်း၏ ကျောက်ဆောင်များ မြင့်တက်နေသည်၊ အားလုံး၏ အပေါ်တွင်မူ ပြာလွင်သော ကောင်းကင်ယံ ရှိနေသည်။ ထိုအရာများ၏ အလွန်တွင် ဘုရားသခင် ရှိတော်မူ၏။ သူသည် ဘုရားသခင်ကို မမြင်နိုင်သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းမှုများသည် ကိုယ်တော်၏ ဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တောတောင်၊ ကွင်းပြင်နှင့် စမ်းချောင်းများကို ရွှေရောင်ခြယ်သသော နေ့အလင်းရောင်သည် ကောင်းမြတ်စုံလင်သော ဆုကျေးဇူးမှန်သမျှ၏ အရှင်၊ အလင်းတကာတို့၏ အဖကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် စိတ်နှလုံးကို လှုံ့ဆော်ပေးသည်။ ဖန်ဆင်းရှင်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ကြီးမြတ်မှုကို နေ့စဉ် သိရှိလာခြင်းက လူငယ်ကဗျာဆရာ၏ စိတ်နှလုံးကို ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်စေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းများကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်းဖြင့် ဒါဝိဒ်၏ စိတ်နှင့် နှလုံးသားသည် သူ၏ နောက်ပိုင်းဘဝအတွက် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာပြီး အားကောင်းလာခဲ့သည်။ သူသည် နေ့စဉ် ဘုရားသခင်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်သော အဆက်အသွယ် ရှိလာခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်သည် သီချင်းအသစ်များ ရေးစပ်ရန်နှင့် စောင်းသံများကို ဖန်တီးရန် ခေါင်းစဉ်အသစ်များကို အစဉ်အမြဲ ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ သူ၏ ချိုသာသော အသံသည် လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကောင်းကင်တမန်များ၏ သီချင်းသံကို တုံ့ပြန်သကဲ့သို့ တောင်ကုန်းများမှ ပဲ့တင်ထပ်ခဲ့သည်။

The great honor conferred upon David did not serve to elate
him. Notwithstanding the high position which he was to occupy, he
quietly continued his employment, content to await the development
of the Lord’s plans in His own time and way. As humble and modest
as before his anointing, the shepherd boy returned to the hills and
watched and guarded his flocks as tenderly as ever. But with new
inspiration he composed his melodies and played upon his harp.
Before him spread a landscape of rich and varied beauty. The vines,
with their clustering fruit, brightened in the sunshine. The forest
trees, with their green foliage, swayed in the breeze. He beheld the
sun flooding the heavens with light, coming forth as a bridegroom
out of his chamber and rejoicing as a strong man to run a race.
There were the bold summits of the hills reaching toward the sky; in
the faraway distance rose the barren cliffs of the mountain wall of
Moab; above all spread the tender blue of the overarching heavens.
And beyond was God. He could not see Him, but His works were
full of His praise. The light of day, gilding forest and mountain,
meadow and stream, carried the mind up to behold the Father of
lights, the Author of every good and perfect gift. Daily revelations [642]
586 Patriarchs and Prophets
of the character and majesty of his Creator flled the young poet’s
heart with adoration and rejoicing. In contemplation of God and His
works the faculties of David’s mind and heart were developing and
strengthening for the work of his afterlife. He was daily coming into
a more intimate communion with God. His mind was constantly
penetrating into new depths for fresh themes to inspire his song
and to wake the music of his harp. The rich melody of his voice
poured out upon the air, echoed from the hills as if responsive to the
rejoicing of the angels’ songs in heaven.

ထိုတကိုယ်တည်းရှိသော တောင်ကုန်းများပေါ်တွင် ပင်ပန်းစွာ လုပ်ကိုင်ခဲ့သော နှစ်များ၏ ရလဒ်ကို မည်သူ တိုင်းတာနိုင်မည်နည်း။ သဘာဝတရားနှင့် ဘုရားသခင်နှင့် အဆက်အသွယ်ပြုခြင်း၊ သိုးအုပ်များကို ဂရုစိုက်ခြင်း၊ ဘေးအန္တရာယ်များနှင့် ကယ်တင်ခြင်းများ၊ သူ၏ နှိမ့်ချသောဘဝ၏ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့သည် ဒါဝိဒ်၏ စရိုက်ကို ပုံသွင်းရန်နှင့် သူ၏အနာဂတ်ဘဝကို လွှမ်းမိုးရန်သာမက၊ ဣသရေလ၏ ချိုသာသော အဆိုတော်၏ ဆာလံသီချင်းများမှတစ်ဆင့် နောင်လာမည့် ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးများ၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ ချစ်ခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ သတ္တဝါအားလုံး အမှီပြုရာဖြစ်သော အစဉ်အမြဲ ချစ်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ နှလုံးသားနှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာစေရန် ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည်။

Who can measure the results of those years of toil and wandering
among the lonely hills? The communion with nature and with God,
the care of his flocks, the perils and deliverances, the griefs and joys,
of his lowly lot, were not only to mold the character of David and
to influence his future life, but through the psalms of Israel’s sweet
singer they were in all coming ages to kindle love and faith in the
hearts of God’s people, bringing them nearer to the ever-loving heart
of Him in whom all His creatures live.

ဒါဝိဒ်သည် သူ၏ လူပျိုဘဝ၏ အလှတရားနှင့် အင်အားတို့ဖြင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နေရာသို့ ရောက်ရှိရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ထံမှ အဖိုးတန်သော ဆုကျေးဇူးများဖြစ်သည့် သူ၏ ပါရမီများကို ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို ချီးမွမ်းရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်းနှင့် တရားအားထုတ်ခြင်း အခွင့်အရေးများသည် သူ့ကို ဘုရားသခင်နှင့် ကောင်းကင်တမန်များ ချစ်မြတ်နိုးစေသည့် ပညာနှင့် ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ခြင်းတို့ဖြင့် ကြွယ်ဝစေခဲ့သည်။ သူသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ စုံလင်မှုကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်စဉ်၊ ဘုရားသခင်နှင့် ပတ်သက်သော ပိုမိုရှင်းလင်းသော အယူအဆများ သူ၏ ဝိညာဉ်ရှေ့တွင် ပွင့်လင်းလာခဲ့သည်။ မရှင်းလင်းသော အကြောင်းအရာများ လင်းလက်လာပြီး၊ ခက်ခဲသော အရာများ ရှင်းလင်းသွားကာ၊ ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြေလည်သွားပြီး၊ ရရှိလာသော အလင်းသစ်တိုင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် ကယ်တင်ရှင်၏ ဘုန်းတော်အတွက် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ကိုးကွယ်ခြင်း သီချင်းအသစ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သူ့ကို လှုံ့ဆော်ပေးသော ချစ်ခြင်း၊ သူ့ကို ဝန်းရံနေသော ဝမ်းနည်းခြင်း၊ သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာသော အောင်မြင်ခြင်းတို့သည် သူ၏ အတွေးများအတွက် ခေါင်းစဉ်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သူ၏ ဘဝတွင် ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ သူ၏ နှလုံးသားသည် ပိုမိုပြင်းထန်သော ကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတင်ခြင်းတို့ဖြင့် ခုန်လှုပ်လာပြီး၊ သူ၏ အသံသည် ပိုမိုကြွယ်ဝသော တေးသံများဖြင့် မြည်ဟည်းလာကာ၊ သူ၏ စောင်းသည် ပိုမိုအားရဝမ်းမြောက်စွာ တီးခတ်ခံရလေ၏။ ထိုသိုးကျောင်းသားလေးသည် ခွန်အားတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့၊ အသိပညာတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ တိုးတက်သွားခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သူ၏အပေါ်၌ ရှိတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

David, in the beauty and vigor of his young manhood, was
preparing to take a high position with the noblest of the earth. His
talents, as precious gifts from God, were employed to extol the glory
of the divine Giver. His opportunities of contemplation and meditation served to enrich him with that wisdom and piety that made
him beloved of God and angels. As he contemplated the perfections
of his Creator, clearer conceptions of God opened before his soul.
Obscure themes were illuminated, diffculties were made plain, perplexities were harmonized, and each ray of new light called forth
fresh bursts of rapture, and sweeter anthems of devotion, to the glory
of God and the Redeemer. The love that moved him, the sorrows
that beset him, the triumphs that attended him, were all themes for
his active thought; and as he beheld the love of God in all the providences of his life, his heart throbbed with more fervent adoration
and gratitude, his voice rang out in a richer melody, his harp was
swept with more exultant joy; and the shepherd boy proceeded from
strength to strength, from knowledge to knowledge; for the Spirit of
the Lord was upon him.