အခန်း ၆၁—ငြင်းပယ်ခြင်းခံရသောရှောလု

 

အခန်း ၆၁—ငြင်းပယ်ခြင်းခံရသောရှောလု

Chapter 61—Saul Rejected

 ဤအခန်းသည် ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၅ အပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။ 

This chapter is based on 1 Samuel 15.

ရှောလုသည် ဂိလဂလတွင် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်သော အခြေအနေတွင် ယုံကြည်ခြင်း၏ စမ်းသပ်မှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိခဲ့ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့စေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ အမှားများသည် ပြန်မရလောက်အောင် မဆိုးရွားသေးဘဲ၊ ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တွင် မေးခွန်းမရှိ ယုံကြည်ခြင်း သင်ခန်းစာကို သင်ယူရန်နှင့် သူ၏ ပညတ်တော်များကို နာခံခြင်းအတွက် အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးခဲ့သည်။

Saul had failed to bear the test of faith in the trying situation
at Gilgal, and had brought dishonor upon the service of God; but
his errors were not yet irretrievable, and the Lord would grant him
another opportunity to learn the lesson of unquestioning faith in His
word and obedience to His commands.

ဂိလဂလတွင် ပရောဖက်မှ ဆုံးမခဲ့သောအခါ ရှောလုသည် သူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော လုပ်ရပ်တွင် ကြီးစွာသော အပြစ်ကို မမြင်ခဲ့ပါ။ သူသည် မတရားဆက်ဆံခံခဲ့ရသည်ဟု ခံစားခဲ့ရပြီး၊ သူ၏ လုပ်ရပ်များကို တရားမျှတစေရန် ကြိုးစားခဲ့ကာ သူ၏ အမှားအတွက် ဆင်ခြေများကို ပေးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် ပရောဖက်နှင့် ဆက်ဆံရေး နည်းပါးခဲ့သည်။ ရှမွေလသည် ရှောလုကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သားကဲ့သို့ ချစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ရှောလုသည် ရဲရင့်ပြီး စိတ်အားထက်သန်သော စရိုက်ရှိခဲ့ပြီး ပရောဖက်ကို အလွန်လေးစားခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ရှမွေလ၏ ဆုံးမမှုကို နာကြည်းခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက်မှ ဖြစ်နိုင်သမျှ သူ့ကို ရှောင်ရှားခဲ့သည်။

When reproved by the prophet at Gilgal, Saul saw no great sin in
the course he had pursued. He felt that he had been treated unjustly,
and endeavored to vindicate his actions and offered excuses for his
error. From that time he had little intercourse with the prophet.
Samuel loved Saul as his own son, while Saul, bold and ardent in
temper, had held the prophet in high regard; but he resented Samuel’s
rebuke, and thenceforth avoided him so far as possible.

သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် ရှောလုထံ သတင်းစကားတစ်ခု နှင့် သူ၏ ကျွန်ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ နာခံခြင်းအားဖြင့် သူသည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိမှုနှင့် ဣသရေလ ရှေ့မှောက်တွင် လျှောက်လှမ်းရန် ထိုက်တန်မှုကို သက်သေပြနိုင်ခဲ့သည်။ ရှမွေလသည် ရှင်ဘုရင်ထံ ရောက်လာပြီး ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ မင်းဧကရာဇ်သည် ပညတ်တော်ကို နားထောင်ခြင်း၏ အရေးပါမှုကို သဘောပေါက်ရန်အတွက် ရှမွေလသည် ရှောလုကို ထီးနန်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သော တူညီသော အခွင့်အာဏာဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်အရ ဟု အတိအလင်း ကြေညာခဲ့သည်။ ပရောဖက်က ဆိုသည်မှာ၊ “ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားသည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ လွတ်မြောက်လာသောအခါ ဣသရေလလူတို့ကို အမာလက်မှ လမ်းခရီးတွင် ချောင်းမြောင်း၍ ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို ငါ မှတ်မိသည်။ ယခု သွားလော့။ အမာလက်ကို ချေမှုန်းလော့။ သူတို့မှာ ရှိသမျှကို လုံးဝ မကျန်စေနှင့်။ လူနှင့်မိန်းမ၊ ကလေးနှင့်နို့စို့ကလေး၊ နွားနှင့်သိုး၊ ကုလားအုပ်နှင့်မြည်း တို့ကို လုံးဝ မနှမြောဘဲ လုံးဝ ချေမှုန်းလော့။”

But the Lord sent His servant with another message to Saul. By
obedience he might still prove his fdelity to God and his worthiness
to walk before Israel. Samuel came to the king and delivered the
word of the Lord. That the monarch might realize the importance of
heeding the command, Samuel expressly declared that he spoke by
divine direction, by the same authority that had called Saul to the
throne. The prophet said, “Thus saith the Lord of hosts, I remember
that which Amalek did to Israel, how he laid wait for him in the
way, when he came up from Egypt. Now go and smite Amalek, and
utterly destroy all that they have, and spare them not; but slay both
man and woman, infant and suckling, ox and sheep, camel and ass.”

အမာလက်လူမျိုးတို့သည် တော၌ ဣသရေလလူတို့ကို စစ်မက်ပြုခဲ့သော ပထမဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုအပြစ်အတွက်၊ ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ခြင်းနှင့် သူတို့၏ ယုတ်မာသော ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းတို့နှင့်အတူ ထာဝရဘုရားသည် မောရှေမှတစ်ဆင့် သူတို့အပေါ် အပြစ်ဒဏ်ကို ချမှတ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်အရ ဣသရေလလူတို့အပေါ် သူတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု သမိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ပြီး၊ ပညတ်တော်နှင့်အတူ၊ “အမာလက်ကို ကောင်းကင်အောက်မှ မှတ်မိခြင်းကို လုံးဝ ပယ်ရှားရမည်။ မမေ့နှင့်။” ဒေသကနံ ၂၅:၁၉။ နှစ်လေးရာ နှစ်ပတ်လုံး ဤအပြစ်ဒဏ်ကို ဆိုင်းငံ့ထားခဲ့သည်။ သို့သော် အမာလက်လူမျိုးတို့သည် သူတို့၏ အပြစ်များမှ လှည့်မလာခဲ့ကြပါ။ ထာဝရဘုရားသည် ဤဆိုးရွားသော လူမျိုးတို့သည် ဖြစ်နိုင်ခဲ့လျှင် သူ၏ လူမျိုးနှင့် ကိုးကွယ်ခြင်းကို ကမ္ဘာမှ ပယ်ရှားလိုက်မည်ဟု သိခဲ့သည်။ ယခု ကြာရှည်စွာ နှောင့်နှေးခဲ့သော အပြစ်ဒဏ်ကို ကျင့်သုံးရန် အချိန်ရောက်ခဲ့ပြီ။

The Amalekites had been the frst to make war upon Israel in the
wilderness; and for this sin, together with their defance of God and
their debasing idolatry, the Lord, through Moses, had pronounced
sentence upon them. By divine direction the history of their cruelty
toward Israel had been recorded, with the command, “Thou shalt blot [628]
out the remembrance of Amalek from under heaven; thou shalt not
forget it.” Deuteronomy 25:19. For four hundred years the execution
573
574 Patriarchs and Prophets
of this sentence had been deferred; but the Amalekites had not turned
from their sins. The Lord knew that this wicked people would, if it
were possible, blot out His people and His worship from the earth.
Now the time had come for the sentence, so long delayed, to be
executed.

ဘုရားသခင်သည် ဆိုးရွားသောသူများအပေါ် ခွင့်လွှတ်ခြင်း ကျင့်သုံးခဲ့မှုသည် အပြစ်ကျူးလွန်ခြင်းတွင် လူများကို ရဲရင့်စေသည်။ သို့သော် သူတို့၏ အပြစ်ဒဏ်သည် ကြာရှည်စွာ နှောင့်နှေးခဲ့သော်လည်း သေချာမှုနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှု မနည်းပါ။ “ထာဝရဘုရားသည် ပရာဇင်တောင်တွင် ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ ထ၍၊ ဂိဗောင်ချိုင့်တွင် ဒေါသထွက်သကဲ့သို့ ဒေါသထွက်လိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် သူ၏ အမှုကို ပြုနိုင်မည်။ သူ၏ ထူးဆန်းသော အမှု။ သူ၏ အပြုအမူကို ဆောင်ရွက်နိုင်မည်။ သူ၏ ထူးဆန်းသော အပြုအမူ။” ဟေရှာယ ၂၈:၂၁။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကရုဏာရှင် ဘုရားသခင်အတွက် အပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခြင်း လုပ်ရပ်သည် ထူးဆန်းသော လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။ “ငါ အသက်ရှင်သည်ကားမူကား၊ ဆိုးညစ်သောသူ သေခြင်းတွင် ငါ မနှစ်သက်ပါ။ သို့သော် ဆိုးညစ်သောသူသည် သူ၏ လမ်းမှ လှည့်လာ၍ အသက်ရှင်ရမည်။” ယေဇကျေလ ၃၃:၁၁။ ထာဝရဘုရားသည် “ကရုဏာရှင်မှုရှိ၍ ကျေးဇူးတော်ရှင်၊ စိတ်ရှည်မှုရှိ၍ ကရုဏာတော်နှင့် သစ္စာတရားတော်တွင် ကြွယ်ဝ၏။ ... မတရားမှု၊ လွန်ကျူးမှုနှင့် အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ခြင်း။” သို့သော် သူသည် “အပြစ်ရှိသောသူကို လုံးဝ မခွင့်လွှတ်ရ။” ထွက်မြောက်ရာ ၃၄:၆၊ ၇။ သူသည် လက်တုံ့ပြန်ခြင်းတွင် မနှစ်သက်သော်လည်း၊ သူ၏ တရားတော်ကို လွန်ကျူးသောသူများအပေါ် တရားစီရင်ခြင်းကို ကျင့်သုံးမည်။ သူသည် ကမ္ဘာ့နေထိုင်သူများကို လုံးဝ ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် ဤသို့ ပြုရမည်။ အချို့ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် အပြစ်တွင် ခိုင်မာလာသောသူများကို ဖြတ်တောက်ရမည်။ “ထာဝရဘုရားသည် ဒေါသထွက်ရန် နှေးကွေး၍ တန်ခိုးကြီး၏။ ဆိုးညစ်သောသူကို လုံးဝ မခွင့်လွှတ်ရ။” နဟုမ် ၁:၃။ တရားမျှတမှုတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာများဖြင့် သူသည် သူ၏ နင်းချေခံရသော တရားတော်၏ အခွင့်အာဏာကို တရားမျှတစေမည်။ သူ၏ တရားစီရင်ခြင်းကို မနှစ်သက်မှုအချက်က သူ၏ တရားစီရင်ခြင်းများကို ခေါ်ဆိုသော အပြစ်များ၏ ကြီးမားမှုနှင့် အပြစ်ကျူးလွန်သူကို စောင့်ဆိုင်းနေသော လက်တုံ့ပြန်မှု၏ ပြင်းထန်မှုကို သက်သေခံသည်။

The forbearance that God has exercised toward the wicked, emboldens men in transgression; but their punishment will be none the
less certain and terrible for being long delayed. “The Lord shall
rise up as in Mount Perazim, He shall be wroth as in the valley of
Gibeon, that He may do His work, His strange work; and bring to
pass His act, His strange act.” Isaiah 28:21. To our merciful God the
act of punishment is a strange act. “As I live, saith the Lord God,
I have no pleasure in the death of the wicked; but that the wicked
turn from his way and live.” Ezekiel 33:11. The Lord is “merciful
and gracious, long-suffering, and abundant in goodness and truth,
... forgiving iniquity and transgression and sin.” Yet He will “by no
means clear the guilty.” Exodus 34:6, 7. While He does not delight
in vengeance, He will execute judgment upon the transgressors of
His law. He is forced to do this, to preserve the inhabitants of the
earth from utter depravity and ruin. In order to save some He must
cut off those who have become hardened in sin. “The Lord is slow
to anger, and great in power, and will not at all acquit the wicked.”
Nahum 1:3. By terrible things in righteousness He will vindicate the
authority of His downtrodden law. And the very fact of His reluctance to execute justice testifes to the enormity of the sins that call
forth His judgments and to the severity of the retribution awaiting
the transgressor.

သို့သော် တရားစီရင်ခြင်း ချမှတ်ရာတွင် ဘုရားသခင်သည် ကရုဏာကို မှတ်မိခဲ့သည်။ အမာလက်လူမျိုးတို့ကို ဖျက်ဆီးရမည်။ သို့သော် သူတို့နှင့်အတူ နေထိုင်ခဲ့သော ကေနိလူမျိုးတို့ကို ချန်လှပ်ခဲ့သည်။ ဤလူမျိုးသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းမှ လုံးဝ ကင်းလွတ်ခွင့်မရှိသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူများဖြစ်ပြီး ဣသရေလနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤအမျိုးအနွယ်မှ မောရှေ၏ ခဲအိုဖြစ်သော ဟောဘပ်သည် တော၌ ဣသရေလလူတို့နှင့် အတူ လိုက်ပါခဲ့ပြီး နိုင်ငံ၏ အသိပညာဖြင့် သူတို့ကို အဖိုးတန် အကူအညီ ပေးခဲ့သည်။

But while inflicting judgment, God remembered mercy. The
Amalekites were to be destroyed, but the Kenites, who dwelt among
them, were spared. This people, though not wholly free from idolatry, were worshipers of God and were friendly to Israel. Of this
tribe was the brother-in-law of Moses, Hobab, who had accompanied the Israelites in their travels through the wilderness, and by his
knowledge of the country had rendered them valuable assistance.

မစ္စမက်တွင် ဖိလိတ္တိလူမျိုးတို့ကို အနိုင်ရခဲ့ပြီးကတည်းက ရှောလုသည် မောဘ၊ အမ္မုန်၊ ဧဒုံ၊ အမာလက်နှင့် ဖိလိတ္တိလူမျိုးတို့ကို စစ်မက်ပြုခဲ့သည်။ သူ လက်နက်ကို လှည့်ရာ နေရာတိုင်း၌ သူသည် အသစ်သော အောင်ပွဲများကို ရရှိခဲ့သည်။ အမာလက်လူမျိုးတို့ကို ဆန့်ကျင်သော တာဝန်ကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်း စစ်ပွဲကို ကြေညာခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အခွင့်အာဏာကို ပရောဖက်၏ အခွင့်အာဏာ ထည့်ခဲ့ပြီး စစ်ပွဲ ခေါ်ဆိုမှုတွင် ဣသရေလ လူများသည် သူ၏ စံနှုန်းသို့ စုရုံးခဲ့ကြသည်။ ခရီးစဉ်ကို ကိုယ်ကျိုးရှာခြင်းအတွက် မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပါ။ ဣသရေလလူတို့သည် အောင်ပွဲ၏ ဂုဏ်အသရေ သို့မဟုတ် ရန်သူတို့၏ လုယက်ပစ္စည်းများကို မရရှိခဲ့ကြပါ။ သူတို့သည် အမာလက်လူမျိုးတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ကျင့်သုံးရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဘုရားသခင်ကို နာခံခြင်း လုပ်ရပ်အဖြစ် စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် နိုင်ငံအားလုံးက သူ၏ အချုပ်အခြာ အာဏာကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သော လူမျိုး၏ ပျက်စီးခြင်းကို မြင်ရမည်ဟု ရည်ရွယ်ခဲ့ပြီး သူတို့ မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သော လူမျိုးတို့မှ ဖျက်ဆီးခံရသည်ကို မှတ်သားရမည်။

Since the defeat of the Philistines at Michmash, Saul had made
[629] war against Moab, Ammon, and Edom, and against the Amalekites
and the Philistines; and wherever he turned his arms, he gained fresh
victories. On receiving the commission against the Amalekites, he
Saul Rejected 575
at once proclaimed war. To his own authority was added that of
the prophet, and at the call to battle the men of Israel flocked to
his standard. The expedition was not to be entered upon for the
purpose of self-aggrandizement; the Israelites were not to receive
either the honor of the conquest or the spoils of their enemies. They
were to engage in the war solely as an act of obedience to God,
for the purpose of executing His judgment upon the Amalekites.
God intended that all nations should behold the doom of that people
that had defed His sovereignty, and should mark that they were
destroyed by the very people whom they had despised.

“ရှောလုသည် အဲဂုတ္တုပြည်ရှေ့မှောက်တွင် ရှုရ်မြို့သို့ ရောက်လာသည်အထိ ဟဗိလမှ အမာလက်လူတို့ကို ချေမှုန်းခဲ့သည်။ အမာလက်ရှင်ဘုရင် အာဂတ်ကို အရှင်ဖမ်းဆီးခဲ့ပြီး လူများအားလုံးကို ဓားနှင့် လုံးဝ ချေမှုန်းခဲ့သည်။ သို့သော် ရှောလုနှင့် လူများသည် အာဂတ်နှင့် သိုးများ၊ နွားများ၊ ဆူဖြိုးသော နွားများ၊ သိုးသငယ်များနှင့် ကောင်းသော အရာအားလုံးကို ချန်လှပ်ခဲ့ကြပြီး လုံးဝ မချေမှုန်းချင်ခဲ့ကြပါ။ သို့သော် ယုတ်မာပြီး ငြင်းပယ်ခံရသော အရာအားလုံးကို လုံးဝ ချေမှုန်းခဲ့ကြသည်။”

“Saul smote the Amalekites from Havilah until thou comest to
Shur, that is over against Egypt. And he took Agag the king of the
Amalekites alive, and utterly destroyed all the people with the edge
of the sword. But Saul and the people spared Agag, and the best of
the sheep, and of the oxen, and of the fatlings, and the lambs, and all
that was good, and would not utterly destroy them: but everything
that was vile and refuse, that they destroyed utterly.”

အမာလက်လူမျိုးတို့အပေါ် ဤအောင်ပွဲသည် ရှောလုရရှိခဲ့သော အတောက်ပဆုံး အောင်ပွဲ ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ၏ အဆိုးဆုံး အန္တရာယ်ဖြစ်သော နှလုံးမာနကို ပြန်လည် မီးညှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ရန်သူများကို လုံးဝ ချေမှုန်းရန် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြည့်စုံခဲ့သည်။ တော်ဝင် အကျဉ်းသားတစ်ဦး ရှိနေခြင်းဖြင့် သူ၏ အောင်ပွဲ ပြန်လာမှု၏ ဂုဏ်အသရေကို မြှင့်တင်ရန် ရည်မှန်းချက်ဖြင့် ရှောလုသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိုင်ငံများ၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို အတုခိုးရန် စွန့်စားခဲ့ပြီး အမာလက်လူမျိုးတို့၏ ပြင်းထန်ပြီး စစ်ရေးအရ ရဲရင့်သော ရှင်ဘုရင် အာဂတ်ကို ချန်လှပ်ခဲ့သည်။ လူများသည် သိုးအုပ်များ၊ နွားအုပ်များနှင့် ဝန်ဆောင်မှု တိရစ္ဆာန်များ၏ အကောင်းဆုံးကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြပြီး နွားများကို ထာဝရဘုရားထံ ယဇ်ပူဇော်ရန် ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်ဟု ဆင်ခြေ ပေးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အစားထိုးအဖြစ် ဤအရာများကို အသုံးပြုရန်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် နွားများကို ကယ်တင်ရန် ဖြစ်သည်။

This victory over the Amalekites was the most brilliant victory
that Saul had ever gained, and it served to rekindle the pride of heart
that was his greatest peril. The divine edict devoting the enemies
of God to utter destruction was but partially fulflled. Ambitious to
heighten the honor of his triumphal return by the presence of a royal
captive, Saul ventured to imitate the customs of the nations around
him and spared Agag, the ferce and warlike king of the Amalekites.
The people reserved for themselves the fnest of the flocks, herds,
and beasts of burden, excusing their sin on the ground that the cattle
were reserved to be offered as sacrifces to the Lord. It was their
purpose, however, to use these merely as a substitute, to save their
own cattle.

ရှောလုသည် ယခု နောက်ဆုံး စမ်းသပ်မှုကို ခံခဲ့ရပြီ။ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို မာန်ထောင်လွှားစွာ ဂရုမစိုက်ခြင်းသည် သူ၏ လွတ်လပ်သော မင်းဧကရာဇ်အဖြစ် အုပ်ချုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြသခဲ့ပြီး ထာဝရဘုရား၏ ဒုတိယ အရှင်သခင်အဖြစ် တော်ဝင်အာဏာဖြင့် ယုံကြည်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ရှောလုနှင့် သူ၏ စစ်တပ်သည် အောင်ပွဲ၏ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အိမ်သို့ ချီတက်နေချိန်တွင် ပရောဖက် ရှမွေလ၏ အိမ်တွင် နက်ရှိုင်းသော နာကျင်မှု ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ရှင်ဘုရင်၏ လုပ်ရပ်ကို ရှုတ်ချသော ထာဝရဘုရားထံမှ သတင်းစကားကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ “ငါ ရှောလုကို ရှင်ဘုရင်ဖြစ်ရန် ခန့်ထားခဲ့သည်ကို နောင်တရသည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူသည် ငါ့နောက်မှ လိုက်ခြင်းမှ လှည့်သွားခဲ့ပြီး ငါ၏ ပညတ်တော်များကို မကျင့်ခဲ့ပါ။” ပရောဖက်သည် ပုန်ကန်သော ရှင်ဘုရင်၏ လုပ်ရပ်အပေါ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝမ်းနည်းခဲ့ပြီး တစ်ညလုံး ငိုကြွေးကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြစ်ဒဏ်ကို ပြောင်းပြန်ရန် ဆုတောင်းခဲ့သည်။

Saul had now been subjected to the fnal test. His presumptuous
disregard of the will of God, showing his determination to rule as
an independent monarch, proved that he could not be trusted with
royal power as the vicegerent of the Lord. While Saul and his army
were marching home in the flush of victory, there was deep anguish
in the home of Samuel the prophet. He had received a message from
the Lord denouncing the course of the king: “It repenteth Me that [630]
I have set up Saul to be king: for he is turned back from following
Me, and hath not performed My commandments.” The prophet was
576 Patriarchs and Prophets
deeply grieved over the course of the rebellious king, and he wept
and prayed all night for a reversing of the terrible sentence.

ဘုရားသခင်၏ နောင်တရခြင်းသည် လူ၏ နောင်တရခြင်းနှင့် မတူပါ။ “ဣသရေလ၏ ခွန်အားသည် မလိမ်မညာ၊ နောင်တရမည်မဟုတ်ပါ။ အကြောင်းမူကား၊ သူသည် နောင်တရမည့် လူ မဟုတ်ပါ။” လူ၏ နောင်တရခြင်းသည် စိတ်ပြောင်းလဲခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ဘုရားသခင်၏ နောင်တရခြင်းသည် အခြေအနေများနှင့် ဆက်ဆံရေး ပြောင်းလဲခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ လူသည် ဘုရားသခင်နှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးကို ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သို့ ရောက်နိုင်သော အခြေအနေများကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် သူ ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ကျေးဇူးတော် အခြေအနေ ပြင်ပတွင် ထားရှိနိုင်သည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် “မနေ့က၊ ယနေ့၊ ထာဝရကာလပတ်လုံး” တူညီသည်။ ဟေဗြဲ ၁၃:၈။ ရှောလု၏ နာမခံမှုသည် ဘုရားသခင်နှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်နှင့် လက်ခံနိုင်မှု အခြေအနေများသည် မပြောင်းလဲခဲ့ပါ။ ဘုရားသခင်၏ လိုအပ်ချက်များသည် တူညီဆဲ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူနှင့်အတူ “မပြောင်းလဲမှုမရှိ၊ လှည့်ကွက်အရိပ်မရှိ။” ယာကုပ် ၁:၁၇။

God’s repentance is not like man’s repentance. “The Strength
of Israel will not lie nor repent: for He is not a man, that He should
repent.” Man’s repentance implies a change of mind. God’s repentance implies a change of circumstances and relations. Man may
change his relation to God by complying with the conditions upon
which he may be brought into the divine favor, or he may, by his
own action, place himself outside the favoring condition; but the
Lord is the same “yesterday, and today, and forever.” Hebrews 13:8.
Saul’s disobedience changed his relation to God; but the conditions
of acceptance with God were unaltered—God’s requirements were
still the same, for with Him there “is no variableness, neither shadow
of turning.” James 1:17.

နှလုံးသားနာကျင်မှုဖြင့် ပရောဖက်သည် နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် လမ်းလွဲနေသော ရှင်ဘုရင်နှင့်တွေ့ဆုံရန် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ရှမဿဲလသည် ရှောလုအား သူ၏အပြစ်ကို အသိစိတ်ရှိလာမည်ဟု မျှော်လင့်ချက်ရှိခဲ့ပြီး နောင်တရခြင်းနှင့် နှိမ့်ချခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် လွန်ကျူးမှုလမ်းကြောင်း၌ ပထမခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်သောအခါ လမ်းကြောင်းသည် လွယ်ကူလာသည်။ ရှောလုသည် သူ၏ နာခံမှုမဲ့ခြင်းကြောင့် ယုတ်ညံ့ခဲ့ပြီး ရှမဿဲလနှင့်တွေ့ဆုံရန် လိမ်လည်စကားတစ်ခွန်းဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူက “ထာဝရအရှင်ဘုရားက မင်းကို ကောင်းချီးပေးပါစေ။ ငါသည် ထာဝရအရှင်ဘုရား၏ ပညတ်တော်ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီ။” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သည်။

With an aching heart the prophet set forth the next morning to
meet the erring king. Samuel cherished a hope that, upon reflection,
Saul might become conscious of his sin, and by repentance and
humiliation be again restored to the divine favor. But when the frst
step is taken in the path of transgression the way becomes easy.
Saul, debased by his disobedience, came to meet Samuel with a lie
upon his lips. He exclaimed, “Blessed be thou of the Lord: I have
performed the commandment of the Lord.”

ပရောဖက်၏ နားရွက်ထဲသို့ ကြားရသော အသံများသည် နာခံမှုမဲ့သော ရှင်ဘုရင်၏ ထုတ်ပြန်ချက်ကို ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ “ထို့နောက် ငါ့နားရွက်ထဲ၌ ကြားရသော သိုးတို့၏ အော်သံနှင့် နွားတို့၏ အော်သံက မည်သည်ကို ဆိုလိုသနည်း။” ဟူသော ရှင်းလင်းသော မေးခွန်းကို ရှောလုက ဖြေကြားခဲ့သည်။ “လူများသည် အမေလက်လူများထံမှ ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ လူများသည် သင်၏ ဘုရားသခင်ထာဝရအရှင်ဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်ရန် သိုးနှင့် နွားတို့၏ အကောင်းဆုံးကို ချန်ထားခဲ့ကြသည်။ ကျန်တို့ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီ။” လူများသည် ရှောလု၏ ညွှန်ကြားချက်များကို နာခံခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန်အတွက် သူ၏ နာခံမှုမဲ့ခြင်း၏ အပြစ်ကို သူတို့အပေါ်တင်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။

The sounds that fell on the prophet’s ears disproved the statement
of the disobedient king. To the pointed question, “What meaneth
then this bleating of the sheep in mine ears, and the lowing of the
oxen which I hear?” Saul made answer, “They have brought them
from the Amalekites: for the people spared the best of the sheep and
of the oxen, to sacrifce unto the Lord thy God; and the rest we have
utterly destroyed.” The people had obeyed Saul’s directions; but in
order to shield himself, he was willing to charge upon them the sin
of his disobedience.

ရှောလု၏ ငြင်းပယ်ခံရမှု သတင်းစကားသည် ရှမဿဲလ၏ နှလုံးသားထဲသို့ မပြောနိုင်သော ဝမ်းနည်းမှုကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ အစ္စရေး တပ်မတော်တစ်ခုလုံး ရှေ့မှောက်တွင် ပြောရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ရှင်ဘုရင်၏ ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး အရည်အချင်းကို ချီးကျူးခဲ့သော အောင်ပွဲ၏ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားမှုနှင့် ဝမ်းမြော့မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေချိန်တွင် ရှောလုသည် ဤပဋိပက္ခ၌ အစ္စရေး၏ အောင်မြင်မှုနှင့် ဘုရားသခင်ကို မချိတ်ဆက်ခဲ့ပါ။ သို့သော် ပရောဖက်သည် ရှောလု၏ ပုန်ကန်မှု၏ သက်သေကို တွေ့မြင်ချိန်တွင် ဘုရားသခင်မှ အလွန်ချီးမြှောက်ခံရသော သူသည် ကောင်းကင်၏ ပညတ်တော်ကို လွန်ကျူးကာ အစ္စရေးကို အပြစ်သို့ ဦးဆောင်ခဲ့သည်ဟု ဒေါသထွက်ခဲ့သည်။ ရှမဿဲလသည် ရှင်ဘုရင်၏ လိမ်လည်မှုဖြင့် လှည့်စားခံရခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသရောနှောဖြင့် သူက “နေပါ။ ယနေ့ည ထာဝရအရှင်ဘုရားက ငါ့အား ပြောခဲ့သော စကားကို ငါ မင်းကို ပြောပြမည်။ ... မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိမ့်ချချိန်တွင် မင်းသည် အစ္စရေး အမျိုးအနွယ်များ၏ ဦးခေါင်း မဖြစ်ခဲ့ဘူးလား။ ထာဝရအရှင်ဘုရားက မင်းကို အစ္စရေး ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ချွေးမချခဲ့ဘူးလား။” သူသည် အမေလက်နှင့်ပတ်သက်သော ထာဝရအရှင်ဘုရား၏ ပညတ်တော်ကို ထပ်မံ ဖော်ပြခဲ့ပြီး ရှင်ဘုရင်၏ နာခံမှုမဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။

The message of Saul’s rejection brought unspeakable grief to
the heart of Samuel. It had to be delivered before the whole army
of Israel, when they were flled with pride and triumphal rejoicing
[631] over a victory that was accredited to the valor and generalship of
their king, for Saul had not associated God with the success of
Israel in this conflict; but when the prophet saw the evidence of
Saul’s rebellion, he was stirred with indignation that he, who had
Saul Rejected 577
been so highly favored of God, should transgress the commandment
of Heaven and lead Israel into sin. Samuel was not deceived by
the subterfuge of the king. With mingled grief and indignation he
declared, “Stay, and I will tell thee what the Lord hath said to me
this night.... When thou wast little in thine own sight, wast thou not
made the head of the tribes of Israel, and the Lord anointed thee
king over Israel?” He repeated the command of the Lord concerning
Amalek, and demanded the reason of the king’s disobedience.

ရှောလုသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို တရားမျှတမှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။ “ဟုတ်ပါသည်။ ငါသည် ထာဝရအရှင်ဘုရား၏ အသံကို နာခံခဲ့ပြီး ထာဝရအရှင်ဘုရားက ငါ့ကို စေလွှတ်ခဲ့သော လမ်းကို လိုက်ခဲ့ပြီး အမေလက်ရှင်ဘုရင် အာဂက်ကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး အမေလက်လူများကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီ။ သို့သော် လူများသည် လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံရသော ပစ္စည်းများ၏ ဦးဆောင်မှု သိုးနှင့် နွားတို့ကို ယူဆောင်ခဲ့ကြပြီး ဂိလဂါလ၌ သင်၏ ဘုရားသခင်ထာဝရအရှင်ဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်ရန် ဖြစ်သည်။”

Saul persisted in self-justifcation: “Yea, I have obeyed the voice
of the Lord, and have gone the way which the Lord sent me, and
have brought Agag the king of Amalek, and have utterly destroyed
the Amalekites. But the people took of the spoil, sheep and oxen,
the chief of the things which should have been utterly destroyed, to
sacrifce unto the Lord thy God in Gilgal.”

တင်းကျပ်ပြီး တရားမြတ်သော စကားလုံးများဖြင့် ပရောဖက်သည် လိမ်လည်မှု၏ ခိုလှုံရာကို လွှဲချခဲ့ပြီး ရုပ်သိမ်းမရနိုင်သော စီရင်ချက်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ “ထာဝရအရှင်ဘုရားသည် မီးရှို့ယဇ်နှင့် ယဇ်များကို နှစ်သက်တော်မူသလို နာခံခြင်း၌ ကြီးမြတ်သော နှစ်သက်မှု ရှိတော်မူသလော။ ကြည့်ရှုပါ။ နာခံခြင်းသည် ယဇ်ထက် သာ၍ကောင်းသည်။ နားထောင်ခြင်းသည် သိုးဆိုးများ၏ ဆီဥကြောင့် မဟုတ်ပါ။ ပုန်ကန်ခြင်းသည် စုန်းအတတ်၏ အပြစ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ခိုင်မာခြင်းသည် မတရားနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ မင်းသည် ထာဝရအရှင်ဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သောကြောင့် သူသည် မင်းကို ရှင်ဘုရင်အဖြစ်မှ ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီ။”

In stern and solemn words the prophet swept away the refuge
of lies and pronounced the irrevocable sentence: “Hath the Lord as
great delight in burnt offerings and sacrifces, as in obeying the voice
of the Lord? Behold, to obey is better than sacrifce, and to hearken
than the fat of rams. For rebellion is as the sin of witchcraft, and
stubbornness is as iniquity and idolatry. Because thou hast rejected
the word of the Lord, He hath also rejected thee from being king.”

ရှင်ဘုရင်သည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စီရင်ချက်ကို ကြားရချိန်တွင် “ငါ အပြစ်ရှိသည်။ ငါသည် ထာဝရအရှင်ဘုရား၏ ပညတ်တော်နှင့် မင်း၏ စကားတို့ကို လွန်ကျူးခဲ့ပြီ။ ငါသည် လူများကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် သူတို့၏ အသံကို နာခံခဲ့ပြီ။” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ ပရောဖက်၏ ရှုတ်ချမှုကြောင့် ကြောက်ရွံ့ခဲ့သော ရှောလုသည် သူ၏ အပြစ်ကို ဝန်ခံခဲ့ပြီး ယခင်က ခိုင်မာစွာ ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် လူများအပေါ် အပြစ်တင်ဆက်လက်ခဲ့ပြီး သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် အပြစ်ရှိကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။

As the king heard this fearful sentence he cried out, “I have
sinned: for I have transgressed the commandment of the Lord, and
thy words: because I feared the people, and obeyed their voice.”
Terrifed by the denunciation of the prophet, Saul acknowledged his
guilt, which he had before stubbornly denied; but he still persisted in
casting blame upon the people, declaring that he had sinned through
fear of them.

အစ္စရေး ရှင်ဘုရင်ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အပြစ်အတွက် မဟုတ်ဘဲ အပြစ်အတွက် ဝမ်းနည်းမှု မဟုတ်ဘဲ အပြစ်ဒဏ်၏ ကြောက်ရွံ့မှုသည် ရှောလုကို ရှမဿဲလကို တောင်းပန်ခဲ့သည်။ “ငါ့ အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ ငါနှင့်အတူ ပြန်လှည့်ပါ။ ငါ ထာဝရအရှင်ဘုရားကို ကိုးကွယ်နိုင်ပါစေ။” ရှောလုတွင် စစ်မှန်သော နောင်တရခြင်း ရှိခဲ့လျှင် သူ၏ အပြစ်ကို လူသိရှင်ကြား ဝန်ခံခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ အခွင့်အာဏာကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် လူများကို သစ္စာခံရန် သူ၏ အဓိက စိုးရိမ်ပူပန်မှု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် အမျိုးသားချင်း သူ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခိုင်ခံ့စေရန် ရှမဿဲလ၏ ရှိနေခြင်း၏ ဂုဏ်ကို ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။

It was not sorrow for sin, but fear of its penalty, that actuated
the king of Israel as he entreated Samuel, “I pray thee, pardon my
sin, and turn again with me, that I may worship the Lord.” If Saul
had had true repentance, he would have made public confession of
his sin; but it was his chief anxiety to maintain his authority and
retain the allegiance of the people. He desired the honor of Samuel’s
presence in order to strengthen his own influence with the nation.

“ငါ မင်းနှင့်အတူ မပြန်ဘူး။” ဟု ပရောဖက်က ဖြေကြားခဲ့သည်။ “မင်းသည် ထာဝရအရှင်ဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သောကြောင့် ထာဝရအရှင်ဘုရားက မင်းကို အစ္စရေး ရှင်ဘုရင်အဖြစ်မှ ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီ။” ရှမဿဲလ ထွက်ခွာရန် လှည့်ချိန်တွင် ရှင်ဘုရင်သည် ကြောက်ရွံ့မှု၏ နာကျင်မှုဖြင့် သူ့ကို ဆုပ်ကိုင်ရန် သူ၏ ဝတ်လုံကို ဆုပ်ကိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ လက်ထဲ၌ ကွဲသွားခဲ့သည်။ ဤအပေါ်တွင် ပရောဖက်က “ထာဝရအရှင်ဘုရားသည် ယနေ့ မင်းထံမှ အစ္စရေး နိုင်ငံကို ဆုတ်ယုတ်ခဲ့ပြီး မင်းထက် သာ၍ကောင်းသော မင်း၏ အိမ်နီးချင်းတစ်ဦးအား ပေးခဲ့ပြီ။” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။

“I will not return with thee,” was the answer of the prophet: “for [632]
thou hast rejected the word of the Lord, and the Lord hath rejected
thee from being king over Israel.” As Samuel turned to depart, the
578 Patriarchs and Prophets
king, in an agony of fear, laid hold of his mantle to hold him back,
but it rent in his hands. Upon this, the prophet declared, “The Lord
hath rent the kingdom of Israel from thee this day, and hath given it
to a neighbor of thine, that is better than thou.”

ရှောလုသည် ဘုရားသခင်၏ မနှစ်သက်မှုထက် ရှမဿဲလ၏ ခွဲခွာမှုကြောင့် ပို၍ စိတ်ရှုပ်ခဲ့သည်။ လူများသည် သူ့ထက် ပရောဖက်ကို ပို၍ ယုံကြည်ခဲ့ကြောင်း သူ သိခဲ့သည်။ နောက်တစ်ဦး ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ဖြင့် ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ချွေးချခံရလျှင် ရှောလုသည် သူ၏ အခွင့်အာဏာကို ထိန်းသိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ရှမဿဲလက သူ့ကို လုံးဝ စွန့်ပစ်လျှင် ချက်ချင်း ပုန်ကန်မှု ဖြစ်မည်ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ ရှောလုသည် ပုန်ကန်မှုအတွက် အခွင့်အရေး မပေးရန် ရှင်ဘုရင်၏ တောင်းဆိုချက်ကို ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်ဖြင့် ရှမဿဲလ လိုက်နာခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ဝတ်ပြုရေး၏ တိတ်ဆိတ်သော သက်သေ တစ်ဦးအဖြစ်သာ ရှိနေခဲ့သည်။

Saul was more disturbed by the alienation of Samuel than by the
displeasure of God. He knew that the people had greater confdence
in the prophet than in himself. Should another by divine command be
now anointed king, Saul felt that it would be impossible to maintain
his own authority. He feared an immediate revolt should Samuel
utterly forsake him. Saul entreated the prophet to honor him before
the elders and the people by publicly uniting with him in a religious
service. By divine direction Samuel yielded to the king’s request,
that no occasion might be given for a revolt. But he remained only
as a silent witness of the service.

တရားမျှတမှု တစ်ခု တင်းကျပ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း ရှိသေးသည်။ ရှမဿဲလသည် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်ကို လူသိရှင်ကြား ထောက်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ရှောလု၏ လမ်းကြောင်းကို ဆုံးမရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် အမေလက်လူများ၏ ရှင်ဘုရင်ကို သူ့ရှေ့မှောက်သို့ ယူဆောင်လာရန် ပညတ်ခဲ့သည်။ အစ္စရေး၏ ဓားဖြင့် လဲကျခဲ့သူ အားလုံးထက် အာဂက်သည် အပြစ်အများဆုံးနှင့် ကရုဏာမဲ့ဆုံး ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ လူများကို မုန်းတီးခဲ့ပြီး ဖျက်ဆီးရန် ရှာဖွေခဲ့သော တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကို မြှင့်တင်ရန် သူ၏ လွှမ်းမိုးမှု အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ပရောဖက်၏ ပညတ်တော်ဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး သေခြင်း၏ အန္တရာယ်သည် ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို ချီးကျူးခဲ့သည်။ ရှမဿဲလက “မင်း၏ ဓားသည် မိန်းမများကို ကလေးမဲ့ ဖြစ်စေခဲ့သလို မင်း၏ မိခင်သည် မိန်းမများတွင် ကလေးမဲ့ ဖြစ်ရမည်။ ရှမဿဲလသည် ထာဝရအရှင်ဘုရားရှေ့မှောက်၌ အာဂက်ကို အပိုင်းပိုင်း လှီးဖြတ်ခဲ့သည်။” ဤအရာ ပြီးဆုံးခဲ့ပြီး ရှမဿဲလသည် ရာမသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ရှောလုသည် ဂိဗဲ၌ ရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် ပရောဖက်နှင့် ရှင်ဘုရင်တို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည် တစ်ကြိမ်တည်း ဖြစ်သည်။

An act of justice, stern and terrible, was yet to be performed.
Samuel must publicly vindicate the honor of God and rebuke the
course of Saul. He commanded that the king of the Amalekites be
brought before him. Above all who had fallen by the sword of Israel,
Agag was the most guilty and merciless; one who had hated and
sought to destroy the people of God, and whose influence had been
strongest to promote idolatry. He came at the prophet’s command,
flattering himself that the danger of death was past. Samuel declared:
“As thy sword hath made women childless, so shall thy mother be
childless among women. And Samuel hewed Agag in pieces before
the Lord.” This done, Samuel returned to his home at Ramah, Saul
to his at Gibeah. Only once thereafter did the prophet and the king
ever meet each other.

ပလ္လင်တော်သို့ ခေါ်ဆိုချိန်တွင် ရှောလုသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်များကို နှိမ့်ချသော အမြင်ရှိခဲ့ပြီး ညွှန်ကြားချက်ကို လက်ခံရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။ သူသည် အသိပညာနှင့် အတွေ့အကြုံ ချို့တဲ့ခဲ့ပြီး စရိုက်လက္ခဏာ၏ ပြင်းထန်သော ချို့ယွင်းချက်များ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ထာဝရအရှင်ဘုရားသည် သူ့ကို လမ်းညွှန်မှုနှင့် ကူညီမှုအဖြစ် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို ချီးမြှောက်ခဲ့ပြီး အစ္စရေး၏ အုပ်ချုပ်သူ တစ်ဦးအတွက် လိုအပ်သော အရည်အချင်းများကို ဖွံ့ဖြိုးစေနိုင်သော ရာထူးတွင် ထားရှိခဲ့သည်။ သူ နှိမ့်ချနေခဲ့လျှင် ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့် အမြဲလမ်းညွှန်ချက်ကို ရှာဖွေခဲ့လျှင် သူသည် သူ၏ ရာထူး မြင့်မြတ်သော တာဝန်များကို အောင်မြင်မှုနှင့် ဂုဏ်တင်မှုဖြင့် ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော် လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ကောင်းမွန်သော အရည်အချင်း တိုင်းသည် ခွန်အားရရှိနေခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး ဆိုးရွားသော လမ်းကြောင်းများသည် သူတို့၏ ခွန်အားကို ဆုံးရှုံးခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ထာဝရအရှင်ဘုရားက သူ့ကို မိမိကိုယ်ကို ဆက်ကပ်ခဲ့သူ အားလုံးအတွက် လုပ်ဆောင်ရန် အဆိုပြုခဲ့သော အလုပ်ဖြစ်သည်။ သူတို့၌ နှိမ့်ချပြီး သင်ကြားနိုင်သော စိတ်ဓာတ် ရှိခဲ့သောကြောင့် သူ၏ အမှုတော်တွင် ရာထူးများသို့ ခေါ်ဆိုခဲ့သော များစွာသော သူများ ရှိသည်။ သူ၏ ပညာတော်တွင် သူတို့ကို နေရာချထားခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာ၏ ချို့ယွင်းချက်များကို သူတို့အား ဖော်ပြမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အကူအညီကို ရှာဖွေခဲ့သူ အားလုံးအား သူတို့၏ အမှားများကို ပြုပြင်ရန် ခွန်အားပေးမည်ဖြစ်သည်။

When called to the throne, Saul had a humble opinion of his
own capabilities, and was willing to be instructed. He was defcient
in knowledge and experience and had serious defects of character.
But the Lord granted him the Holy Spirit as a guide and helper,
and placed him in a position where he could develop the qualities
requisite for a ruler of Israel. Had he remained humble, seeking
[633] constantly to be guided by divine wisdom, he would have been
enabled to discharge the duties of his high position with success and
honor. Under the influence of divine grace every good quality would
have been gaining strength, while evil tendencies would have lost
their power. This is the work which the Lord proposes to do for
Saul Rejected 579
all who consecrate themselves to Him. There are many whom He
has called to positions in His work because they have a humble and
teachable spirit. In His providence He places them where they may
learn of Him. He will reveal to them their defects of character, and
to all who seek His aid He will give strength to correct their errors.

သို့သော် ရှောလုသည် သူ၏ ချီးမြှောက်မှုကို ကြိုတင်ယုံကြည်ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်ကို အယုံအကြည်မဲ့ခြင်းနှင့် နာခံမှုမဲ့ခြင်းဖြင့် ဂုဏ်မဲ့ခဲ့သည်။ ပလ္လင်တော်သို့ ပထမဆုံး ခေါ်ဆိုချိန်တွင် သူသည် နှိမ့်ချပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို မယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း အောင်မြင်မှုသည် သူ့ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု ရှိစေခဲ့သည်။ သူ၏ နိုင်ငံ၏ ပထမဆုံး အောင်ပွဲသည် သူ၏ အကြီးဆုံး အန္တရာယ်ဖြစ်သော နှလုံးသားဂုဏ်ကို မီးညှိခဲ့သည်။ ဂျေဗေရှဂိလဒ်၏ ကယ်တင်ခြင်း၌ ပြသခဲ့သော ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် စစ်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုသည် တစ်နိုင်ငံလုံး၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို နှိုးဆွခဲ့သည်။ လူများသည် သူတို့၏ ရှင်ဘုရင်ကို ဂုဏ်ပြုခဲ့ကြပြီး ဘုရားသခင်မှ ဆောင်ရွက်ခဲ့သော ကိုယ်စားလှယ်သာ ဖြစ်ကြောင်း မေ့လျော့ခဲ့ကြသည်။ ပထမတွင် ရှောလုသည် ဘုရားသခင်အား ဂုဏ်တင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်အပေါ် မှီခိုမှုကို မေ့လျော့ခဲ့ပြီး နှလုံးသားထဲ၌ ထာဝရအရှင်ဘုရားထံမှ ခွဲခွာခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် ဂိလဂါလ၌ သူ၏ ကြိုတင်ယုံကြည်မှုနှင့် ကြွယ်ဝချမ်းသာ အပြစ်၏ လမ်းကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ တူညီသော မျက်စိကန်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုသည် ရှမဿဲလ၏ ဆုံးမခြင်းကို ငြင်းပယ်ရန် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ ရှောလုသည် ရှမဿဲလကို ဘုရားသခင်မှ စေလွှတ်သော ပရောဖက် ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ အပြစ်ရှိကြောင်း မတွေ့မြင်နိုင်သော်လည်း ဆုံးမခြင်းကို လက်ခံခဲ့ရမည်ဖြစ်သည်။ သူ အမှားကို တွေ့မြင်ပြီး ဝန်ခံရန် ဆန္ဒရှိခဲ့လျှင် ဤ ခါးသီးသော အတွေ့အကြုံသည် အနာဂတ်အတွက် ကာကွယ်ရေး ဖြစ်လာခဲ့မည်ဖြစ်သည်။

But Saul presumed upon his exaltation, and dishonored God by
unbelief and disobedience. Though when frst called to the throne
he was humble and self-distrustful, success made him self-confdent.
The very frst victory of his reign had kindled that pride of heart
which was his greatest danger. The valor and military skill displayed
in the deliverance of Jabesh-gilead had roused the enthusiasm of the
whole nation. The people honored their king, forgetting that he was
but the agent by whom God had wrought; and though at frst Saul
ascribed the glory to God, he afterward took honor to himself. He
lost sight of his dependence upon God, and in heart departed from
the Lord. Thus the way was prepared for his sin of presumption and
sacrilege at Gilgal. The same blind self-confdence led him to reject
Samuel’s reproof. Saul acknowledged Samuel to be a prophet sent
from God; hence he should have accepted the reproof, though he
could not himself see that he had sinned. Had he been willing to
see and confess his error, this bitter experience would have proved a
safeguard for the future.

ထာဝရအရှင်ဘုရားသည် ထိုအချိန်တွင် ရှောလုထံမှ လုံးဝ ခွဲခွာခဲ့လျှင် သူ၏ ပရောဖက်မှတစ်ဆင့် သူ့ကို ထပ်မံ မပြောခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး အတိတ်က အမှားများကို ပြုပြင်နိုင်ရန် သူ့ကို တိကျသော အလုပ်တစ်ခု အပ်နှင်းခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကလေးတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သော တစ်ဦးသည် သူ၏ အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန် ဂရုမစိုက်လျှင် အခြားသူများကို မလေးစားမှုနှင့် ထာဝရအရှင်ဘုရား၏ ပညတ်တော်များကို မမေ့မလျော့ လွှမ်းမိုးခဲ့လျှင် သူ၏ ကျရှုံးမှုများကို အောင်ပွဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ နှိမ့်ချမှုနှင့် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့လျှင် စစ်မှန်သော နောင်တရမှုဖြင့် ဆုံးမခြင်းကို လက်ခံခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ရှုံးနိမ့်မှု၏ နှိမ့်ချမှုသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ မစွမ်းဆောင်နိုင်မှုကို ပြသခြင်းဖြင့် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သူ၏ အကူအညီ မပါဘဲ ဆောင်ရွက်ရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပါ။

If the Lord had then separated Himself entirely from Saul, He
would not have again spoken to him through His prophet, entrusting
him with a defnite work to perform, that he might correct the errors
of the past. When one who professes to be a child of God becomes
careless in doing His will, thereby influencing others to be irreverent
and unmindful of the Lord’s injunctions, it is still possible for his
failures to be turned into victories if he will but accept reproof with
true contrition of soul and return to God in humility and faith. The
humiliation of defeat often proves a blessing by showing us our
inability to do the will of God without His aid.

ရှောလုသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်မှ စေလွှတ်ခဲ့သော ဆုံးမခြင်းမှ လှည့်ချိန်တွင် သူ၏ ခိုင်မာသော ကိုယ့်ကိုယ်ကို တရားမျှတမှုတွင် ဆက်လက်ရှိနေခဲ့ပြီး သူ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်မှ သူ့ကို ကယ်တင်ရန် ဆောင်ရွက်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ အပြစ်ကို ဝန်ခံခဲ့မှ ဘုရားသခင်မှ ခွဲခွာခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ အကူအညီ သို့မဟုတ် လမ်းညွှန်မှုကို မရရှိနိုင်မချင်း သူ၏ အပြစ်ကို ဝန်ခံခဲ့မှ ဘုရားသခင်ထံ မရောက်ရှိနိုင်ပါ။

When Saul turned away from the reproof sent him by God’s Holy [634]
Spirit, and persisted in his stubborn self-justifcation, he rejected the
only means by which God could work to save him from himself.
He had willfully separated himself from God. He could not receive
divine help or guidance until he should return to God by confession
of his sin.
580 Patriarchs and Prophets

ဂိလဂါလ၌ ရှောလုသည် အစ္စရေး တပ်မတော်ရှေ့မှောက်၌ ဘုရားသခင်အား ယဇ်ပူဇော်ချိန်တွင် အလွန်ကြီးမြတ်သော အသိစိတ်ရှိမှု၏ အသွင်အပြင်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ ကိုးကွယ်မှုသည် စစ်မှန်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဆောင်ရွက်ခဲ့သော ဘာသာရေး ဝန်ဆောင်မှုသည် ရှောလု၏ လက်များကို အားနည်းစေခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်မှ အလွန်ဆန္ဒရှိခဲ့သော အကူအညီ အပြင်ဘက်တွင် ထားရှိခဲ့သည်။

At Gilgal, Saul had made an appearance of great conscientiousness, as he stood before the army of Israel offering up a sacrifce to
God. But his piety was not genuine. A religious service performed
in direct opposition to the command of God only served to weaken
Saul’s hands, placing him beyond the help that God was so willing
to grant him.

အမေလက်ကို ဆန့်ကျင်သော သူ၏ စစ်ပွဲ၌ ရှောလုသည် ထာဝရအရှင်ဘုရားက သူ့ကို ပညတ်ခဲ့သော မရှိမဖြစ် လိုအပ်ချက်များကို အားလုံး ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထာဝရအရှင်ဘုရားသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း နာခံမှုဖြင့် နှစ်သက်ခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ အလွန်ကောင်းမွန်သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လျစ်လျူရှုခဲ့သော အရာကို လွန်ကျူးရန် ဆန္ဒ မရှိခဲ့ပါ။ ဘုရားသခင်သည် လူများကို သူ၏ လိုအပ်ချက်များမှ ခွဲခွာရန် လွတ်လပ်ခွင့် မပေးခဲ့ပါ။ ထာဝရအရှင်ဘုရားသည် အစ္စရေးကို “မင်းတို့ မလုပ်ရဘူး ... လူတိုင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို မှန်ကန်သည်ဟု ထင်မှတ်ရာ။” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ သို့သော် မင်းတို့ ငါ မင်းတို့ကို ပညတ်ခဲ့သော ဤ စကားတို့ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ တရားဟောရာ ဆယ့်နှစ်: ရှစ်၊ နှစ်ဆယ့်ရှစ်။ မည်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုမဆို ဆုံးဖြတ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ မဆုံးဖြတ်ရပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ မှ ထိခိုက်မှု ရှိ မရှိ ကို ကြည့် ရှု ရန် မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် ဆက်စပ်နေ မရှိ ကို မမေး ရပါ။ “လူ တစ်ဦး အား မှန်ကန်ဟု ထင်ရှု သော လမ်း တစ်ခု ရှိ သည်။ သို့သော် အဆုံး သည် သေခြင်း၏ လမ်းများ ဖြစ်သည်။” သုတ္တံ ဆယ့်နှစ်: ဆယ့်နှစ်။

In his expedition against Amalek, Saul thought he had done all
that was essential of that which the Lord had commanded him; but
the Lord was not pleased with partial obedience, nor willing to pass
over what had been neglected through so plausible a motive. God
has given men no liberty to depart from His requirements. The Lord
had declared to Israel, “Ye shall not do ... every man whatsoever
is right in his own eyes;” but ye shall “observe and hear all these
words which I command thee.” Deuteronomy 12:8, 28. In deciding
upon any course of action we are not to ask whether we can see that
harm will result from it, but whether it is in keeping with the will of
God. “There is a way which seemeth right unto a man; but the end
thereof are the ways of death.” Proverbs 14:12.

“နာခံခြင်းသည် ယဇ်ထက် သာ၍ကောင်းသည်။” ယဇ်ပူဇော်မှုများသည် ဘုရားသခင်ရှေ့မှောက်၌ တန်ဖိုးမရှိခဲ့ပါ။ ပူဇော်သူ၏ တစ်ဖက်တွင် အပြစ်အတွက် နောင်တရမှုနှင့် ခရစ်တော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို ဖော်ပြရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို အနာဂတ် နာခံမှုကို ကတိပြုရန် ဒီဇိုင်းရေးဆွဲခဲ့သည်။ သို့သော် နောင်တရမှု၊ ယုံကြည်ခြင်း နှင့် နာခံသော နှလုံးသား မရှိလျှင် ပူဇော်မှုများသည် တန်ဖိုးမဲ့ ဖြစ်သည်။ ရှောလုသည် ဘုရားသခင်မှ ဖျက်ဆီးရန် ဆက်ကပ်ခဲ့သော ယဇ်ပူဇော်မှုကို တင်ပြရန် ရှောလု အဆိုပြုခဲ့ချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ကို ကဲ့ရဲ့ရန် ဝန်ဆောင်မှု ဖြစ်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ရှောလု၏ အပြစ်နှင့် ရလဒ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေချိန်တွင် မည်မျှ လူများသည် အလားတူ လမ်းကြောင်းကို လိုက်နေကြသနည်း။ သူတို့သည် ထာဝရအရှင်ဘုရား၏ လိုအပ်ချက်တစ်ခုကို ယုံကြည်ရန်နှင့် နာခံရန် ငြင်းဆိုချိန်တွင် ဘုရားသခင်အား သူတို့၏ တရားဝင် ဘာသာရေး ဝန်ဆောင်မှုများကို ပူဇော်ခဲ့ကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဝန်ဆောင်မှုအတွက် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ တုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ပါ။ လူများသည် ဘာသာရေး အခမ်းအနားများကို လေးနက်စွာ လိုက်နာခဲ့သော်လည်း သူ၏ ပညတ်တော်တစ်ခုကို တမင်သက်သက် ချိုးဖောက်ခဲ့လျှင် ထာဝရအရှင်ဘုရားသည် သူတို့ကို လက်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။

“To obey is better than sacrifce.” The sacrifcial offerings were
in themselves of no value in the sight of God. They were designed
to express on the part of the offerer penitence for sin and faith in
Christ and to pledge future obedience to the law of God. But without
penitence, faith, and an obedient heart, the offerings were worthless.
When, in direct violation of God’s command, Saul proposed to
present a sacrifce of that which God had devoted to destruction,
open contempt was shown for the divine authority. The service
would have been an insult to Heaven. Yet with the sin of Saul and
its result before us, how many are pursuing a similar course. While
they refuse to believe and obey some requirement of the Lord, they
persevere in offering up to God their formal services of religion.
There is no response of the Spirit of God to such service. No matter
how zealous men may be in their observance of religious ceremonies,
the Lord cannot accept them if they persist in willful violation of
one of His commands.

“ပုန်ကန်ခြင်းသည် စုန်းအတတ်၏ အပြစ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ခိုင်မာခြင်းသည် မတရားနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။” ပုန်ကန်ခြင်းသည် စာတန်နှင့် စတင်ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်သော ပုန်ကန်မှု အားလုံးသည် စာတန်လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် တိုက်ရိုက် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အစိုးရအပေါ် မိမိကိုယ်ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သူများသည် အချုပ်အချာ လူဆိုး နှင့် မဟာမိတ် ဖွဲ့ ခဲ့ ပြီး သူ သည် အ ရာ ခပ်သိမ်း ကို မှား ယွင်း သော အလင်း တွင် ပေါ် လာ စေ ရန် သူ၏ တန်ခိုး နှင့် လိမ္မာ ပါးနပ် မှု ကို လုပ် ဆောင် မည် ဖြစ် သည်။ သူ သည် လွန် ကျူး မှု ဖြင့် ရရှိ မည့် ကြီး မြတ် သော အကျိုး ကျေး ဇူး များ ကို မြင် ရသော ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမ မိဘ များ ကဲ့ သို့ သူ သည် သူ၏ စုန်း ပညာ အောက် တွင် ရှိ နေ သည်။

[635] “Rebellion is as the sin of witchcraft, and stubbornness is as
iniquity and idolatry.” Rebellion originated with Satan, and all rebellion against God is directly due to satanic influence. Those who
set themselves against the government of God have entered into an
Saul Rejected 581
alliance with the archapostate, and he will exercise his power and
cunning to captivate the senses and mislead the understanding. He
will cause everything to appear in a false light. Like our frst parents,
those who are under his bewitching spell see only the great benefts
to be received by transgression.

စာတန်၏ လှည့်ဖြား တန်ခိုး၏ အပြင်းထန်ဆုံး သက်သေ မရှိနိုင်ပါ။ သူ့ကို ဦးဆောင်ခဲ့သော များစွာသော သူများသည် ဘုရားသခင်၏ ဝန်ဆောင်မှုတွင် ရှိနေကြောင်း ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ကောရ၊ ဒါသန်နှင့် အဘိရမ်တို့ မောရှေ၏ အခွင့်အာဏာကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ချိန်တွင် သူတို့သည် မိမိကဲ့သို့ လူတစ်ဦး ဖြစ်သော လူသားခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို ဆန့်ကျင်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ဝန်ဆောင်နေသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ရွေးချယ်ခဲ့သော ကိရိယာကို ငြင်းပယ်ရန် ခရစ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို စော်ကားခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်၏ နေ့ရက်များတွင် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်ကို အလွန်ကြီးမြတ်သော စာရေးဆရာများနှင့် အကြီးအကဲများသည် သူ၏ သားတော်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်ခဲ့ကြသည်။ တူညီသော စိတ်ဓာတ်သည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် မိမိ အလိုတော်ကို လိုက်နာရန် မိမိကိုယ်ကို ထားရှိခဲ့သော သူများ၏ နှလုံးသားထဲ၌ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

No stronger evidence can be given of Satan’s delusive power
than that many who are thus led by him deceive themselves with
the belief that they are in the service of God. When Korah, Dathan,
and Abiram rebelled against the authority of Moses, they thought
they were opposing only a human leader, a man like themselves;
and they came to believe that they were verily doing God service.
But in rejecting God’s chosen instrument they rejected Christ; they
insulted the Spirit of God. So, in the days of Christ, the Jewish
scribes and elders, who professed great zeal for the honor of God,
crucifed His Son. The same spirit still exists in the hearts of those
who set themselves to follow their own will in opposition to the will
of God.

ရှောလုသည် ရှမဿဲလ ဘုရားသခင်မှ လှုံ့ဆော်ခဲ့ကြောင်း အလွန်ကြီးမြတ်သော သက်သေ ရှိခဲ့သည်။ ပရောဖက်မှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို လျစ်လျူရှုရန် သူ၏ ကြိုတင်ယုံကြည်မှုသည် အကြောင်းပြချက်နှင့် ကောင်းမွန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ သေစေနိုင်သော ကြိုတင်ယုံကြည်မှုသည် စာတန်စုန်းအတတ်ကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ချီးမြှောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ရှောလုသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် စုန်းအတတ်ကို နှိမ်နှင်းရန် အလွန်ကြီးမြတ်သော စိတ်အားထက်သန်မှု ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နာခံမှုမဲ့ခဲ့ရန် သူသည် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်သော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး စုန်းအတတ်ကို ကျင့်သုံးခဲ့သူများကဲ့သို့ စာတန်မှ စစ်မှန်စွာ လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ ဆုံးမချိန်တွင် သူသည် ပုန်ကန်မှုကို ခိုင်မာမှု ထည့်ခဲ့သည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများနှင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပူးပေါင်းခဲ့လျှင် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို အပြစ်မပေးနိုင်ခဲ့ပါ။

Saul had had the most ample proof that Samuel was divinely
inspired. His venturing to disregard the command of God through
the prophet was against the dictates of reason and sound judgment.
His fatal presumption must be attributed to satanic sorcery. Saul had
manifested great zeal in suppressing idolatry and witchcraft; yet in
his disobedience to the divine command he had been actuated by the
same spirit of opposition to God and had been as really inspired by
Satan as are those who practice sorcery; and when reproved, he had
added stubbornness to rebellion. He could have offered no greater
insult to the Spirit of God had he openly united with idolaters.

ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် သို့မဟုတ် သူ၏ ဝိညာဉ်တော်၏ ဆုံးမခြင်းနှင့် သတိပေးချက်များကို လျစ်လျူရှုရန် အန္တရာယ်ရှိသော ခြေလှမ်း ဖြစ်သည်။ ရှောလုကဲ့သို့ များစွာသော သူများသည် သွေးဆောင်မှုကို လိုက်နာခဲ့ကြပြီး အပြစ်၏ စစ်မှန်သော စရိုက်ကို မျက်စိကန်း ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ချီးကျူးခဲ့ကြပြီး ထင်ရှားသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိခဲ့ကြောင်း ချီးကျူးခဲ့ကြပြီး ထာဝရအရှင်ဘုရား၏ လိုအပ်ချက်များမှ ခွဲခွာခဲ့ရန် မမှားခဲ့ကြပါ။ ဤနည်းဖြင့် သူတို့သည် ကျေးဇူးတော်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို မလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပါ။ သူ၏ အသံကို မကြားရတော့မချင်း သူတို့ ရွေးချယ်ခဲ့သော လှည့်ဖြားမှုများကို ချန်ထားခဲ့သည်။

It is a perilous step to slight the reproofs and warnings of God’s
word or of His Spirit. Many, like Saul, yield to temptation until they
become blind to the true character of sin. They flatter themselves
that they have had some good object in view, and have done no
wrong in departing from the Lord’s requirements. Thus they do
despite to the Spirit of grace, until its voice is no longer heard, and
they are left to the delusions which they have chosen.

ရှောလု၌ ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးကို ဂိလဂါလ၌ ရှောလုကို နိုင်ငံ အတည်ပြုချိန်တွင် ရှမဿဲလက ပြောခဲ့သလို သူတို့၏ နှလုံးသားအတိုင်း ရှင်ဘုရင်တစ်ပါး ပေးခဲ့သည်။ “ကြည့်ရှုပါ။ မင်းတို့ ရွေးချယ်ခဲ့သော ရှင်ဘုရင်နှင့် မင်းတို့ ဆန္ဒရှိခဲ့သော ရှင်ဘုရင်ကို ကြည့်ရှုပါ။” ရှမဿဲလ ပထမ ဆယ့်နှစ်: ဆယ့်သုံး။ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ချောမောခဲ့ပြီး မြင့်မြတ်သော အရပ်ရှည်ခဲ့ပြီး မင်းမျိုးမင်းနွယ် အသွင်အပြင်ရှိခဲ့ပြီး သူ၏ အသွင်အပြင်သည် ရှင်ဘုရင် ဂုဏ်သိက္ခာ၏ သူတို့၏ အမြင်နှင့် ကိုက်ညီခဲ့သည်။ အခြားနိုင်ငံများမှ လေးစားမှုနှင့် ဂုဏ်ကို လုံခြုံစေရန် အကောင်းဆုံး အရည်အချင်းများအဖြစ် သူတို့ မှတ်ယူခဲ့သော တစ်ကိုယ်ရည် ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် စစ်တပ်များကို ဦးဆောင်မှု စွမ်းရည်ရှိခဲ့သည်။ သူတို့၏ ရှင်ဘုရင်သည် တရားမျှတမှုနှင့် တရားမျှတမှုဖြင့် အုပ်ချုပ်နိုင်သော ပိုမိုမြင့်မားသော အရည်အချင်းများ ရှိခဲ့ရမည်ဟု သူတို့ ခံစားခဲ့ရသည် အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ရှင်ဘုရင်တစ်ပါး ရှိရမည့် အရည်အချင်းများနှင့်ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင်ထံ အကြံဉာဏ် မတောင်းခဲ့ကြပါ။ သူ၏ ရွေးချယ်ခဲ့သော လူများအဖြစ် သူတို့၏ ထူးခြားသော သန့်ရှင်းသော စရိုက်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ရှင်ဘုရင်တစ်ပါး ရှိရမည့် အရည်အချင်းများနှင့်ပတ်သက်၍ မမေးခဲ့ကြပါ။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ လမ်းကို မရှာဖွေခဲ့ကြပါ။ သို့ဖြစ်လျှင် ဘုရားသခင်သည် သူတို့ ဆန္ဒရှိခဲ့သော ရှင်ဘုရင်တစ်ပါး ပေးခဲ့သည်။ သူ၏ စရိုက်သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ရောင်ပြန်ဟပ်မှု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ နှလုံးသားများသည် ဘုရားသခင်ထံ မဆက်ကပ်ခဲ့ကြပါ။ သူတို့၏ ရှင်ဘုရင်သည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ဖြင့် မနှိမ့်ချခဲ့ပါ။ ဤ ရှင်ဘုရင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် သူတို့သည် သူတို့၏ အမှားကို တွေ့မြင်နိုင်ရန် လိုအပ်သော အတွေ့အကြုံကို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်ထံ သစ္စာခံမှုကို ပြန်လည်ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

In Saul, God had given to Israel a king after their own heart, as [636]
Samuel said when the kingdom was confrmed to Saul at Gilgal,
“Behold the king whom ye have chosen, and whom ye have desired.”
1 Samuel 12:13. Comely in person, of noble stature and princely
582 Patriarchs and Prophets
bearing, his appearance accorded with their conceptions of royal
dignity; and his personal valor and his ability in the conduct of
armies were the qualities which they regarded as best calculated
to secure respect and honor from other nations. They felt little
solicitude that their king should possess those higher qualities which
alone could ft him to rule with justice and equity. They did not ask
for one who had true nobility of character, who possessed the love
and fear of God. They had not sought counsel from God as to the
qualities a ruler should possess, in order to preserve their distinctive,
holy character as His chosen people. They were not seeking God’s
way, but their own way. Therefore God gave them such a king as
they desired—one whose character was a reflection of their own.
Their hearts were not in submission to God, and their king also was
unsubdued by divine grace. Under the rule of this king they would
obtain the experience necessary in order that they might see their
error, and return to their allegiance to God.

သို့သော် ထာဝရအရှင်ဘုရားသည် ရှောလုအပေါ် နိုင်ငံ၏ တာဝန်ကို ထားရှိခဲ့ပြီး သူ့ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို မချန်ခဲ့ပါ။ သူသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို ရှောလုအပေါ် နားခိုစေခဲ့ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အားနည်းချက်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်လိုအပ်မှုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ရှောလုသည် ဘုရားသခင်ကို မှီခိုခဲ့လျှင် ဘုရားသခင်သည် သူနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ အလိုတော်သည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ခဲ့သမျှ ကာလပတ်လုံး သူ၏ ဝိညာဉ်တော်၏ ဆုံးမခြင်းကို လက်ခံခဲ့သမျှ ကာလပတ်လုံး ဘုရားသခင်သည် သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုများကို အောင်မြင်မှုဖြင့် ချီးမြှောက်နိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှောလုသည် ဘုရားသခင်မှ လွတ်လပ်စွာ ဆောင်ရွက်ရန် ရွေးချယ်ချိန်တွင် ထာဝရအရှင်ဘုရားသည် သူ၏ လမ်းညွှန်မှု မဖြစ်နိုင်တော့ပါ။ သူ့ကို ဘေးဖယ်ရန် အတင်း တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ပလ္လင်တော်သို့ “သူ၏ နှလုံးသားအတိုင်း လူတစ်ဦး” ကို ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ ရှမဿဲလ ပထမ ဆယ့်သုံး: ဆယ့်နှစ်။ စရိုက်လက္ခဏာ၌ အပြစ်မဲ့ မဟုတ်သော တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု မရှိဘဲ ဘုရားသခင်ကို မှီခိုခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် လမ်းညွှန်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ သူ အပြစ်ရှိချိန်တွင် ဆုံးမခြင်းနှင့် ပြုပြင်ခြင်းကို လက်ခံခဲ့မည်ဖြစ်သည်။

Yet the Lord, having placed on Saul the responsibility of the
kingdom, did not leave him to himself. He caused the Holy Spirit to
rest upon Saul to reveal to him his own weakness and his need of
divine grace; and had Saul relied upon God, God would have been
with him. So long as his will was controlled by the will of God, so
long as he yielded to the discipline of His Spirit, God could crown
his efforts with success. But when Saul chose to act independently
of God, the Lord could no longer be his guide, and was forced to set
him aside. Then He called to the throne “a man after His own heart”
(1 Samuel 13:14)—not one who was faultless in character, but who,
instead of trusting to himself, would rely upon God, and be guided
by His Spirit; who, when he sinned, would submit to reproof and
correction.