အခန်း (၅၀) — အလှူငွေနှင့်ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့

 

အခန်း (၅၀) —  အလှူငွေနှင့်ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့

ဟေဗြဲစီးပွားရေးစနစ်တွင် လူတို့၏ ဝင်ငွေ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို ဘုရားသခင်အား လူထုဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုအတွက် အသုံးပြုရန် သီးသန့်ဖယ်ထားခဲ့သည်။ မောရှေသည် ဣသရေလတို့အား ဤသို့ ကြေညာခဲ့သည် — “မြေ၌ရှိသော အစေ့ဖြစ်စေ၊ အသီးဖြစ်စေ၊ မြေထွက်ရာ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့သည် ထာဝရဘုရား၏ ဥစ္စာဖြစ်၏။ ထာဝရဘုရားအား သန့်ရှင်းသော ဥစ္စာဖြစ်၏။” “နွားစု၊ သိုးစုတို့တွင်လည်း... ဆယ်ခုမြောက်သောအကောင်သည် ထာဝရဘုရားအား သန့်ရှင်းသော ဥစ္စာဖြစ်ရမည်။” ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၇:၃၀၊ ၃၂။

[525] Chapter 50—Tithes and Offerings
In the Hebrew economy one tenth of the income of the people
was set apart to support the public worship of God. Thus Moses
declared to Israel: “All the tithe of the land, whether of the seed of
the land, or of the fruit of the tree, is the Lord’s: it is holy unto the
Lord.” “And concerning the tithe of the herd, or of the flock, ... the
tenth shall be holy unto the Lord.” Leviticus 27:30, 32.

သို့သော် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ စနစ်သည် ဟေဗြဲလူမျိုးများထံမှ စတင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ရှေးဦးကာလကတည်းက ထာဝရဘုရားသည် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ကိုယ်တော်၏ ဥစ္စာအဖြစ် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး ထိုတောင်းဆိုချက်ကိုလည်း အသိအမှတ်ပြု၍ ဂုဏ်ပြုခဲ့ကြသည်။ အာဗြဟံသည် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်သော မေလခိဇေဒက်ထံသို့ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ပေးခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၄:၂၀။ ယာကုပ်သည် ဗေသလအရပ်၌ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူ၊ လှည့်လည်သွားလာသူအဖြစ် ရှိနေစဉ်တွင် “ကိုယ်တော်ပေးသနားတော်မူသမျှတို့တွင် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ကိုယ်တော်အား အမှန်ဆက်ကပ်ပါမည်” ဟု ထာဝရဘုရားအား ဂတိပြုခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂၈:၂၂။ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် အခြေချခါနီးအချိန်တွင်၊ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ ပညတ်ကို သူတို့၏ ကြီးပွားချမ်းသာမှုအပေါ် မူတည်သည့် ဘုရားသခင် ပြဋ္ဌာန်းထားသော စည်းမျဉ်းများထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်အတည်ပြုခဲ့သည်။

But the tithing system did not originate with the Hebrews. From
the earliest times the Lord claimed a tithe as His, and this claim was
recognized and honored. Abraham paid tithes to Melchizedek, the
priest of the most high God. Genesis 14:20. Jacob, when at Bethel,
an exile and a wanderer, promised the Lord, “Of all that Thou shalt
give me I will surely give the tenth unto Thee.” Genesis 28:22. As
the Israelites were about to be established as a nation, the law of
tithing was reaffrmed as one of the divinely ordained statutes upon
obedience to which their prosperity depended.

ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် အလှူဒါနများ စနစ်သည် လူသားတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကြီးမြတ်သော သမ္မာတရားတစ်ခုကို စွဲထင်စေရန် ရည်ရွယ်သည် — ၎င်းမှာ ဘုရားသခင်သည် ဖန်ဆင်းခံ သတ္တဝါတို့အားလုံးအတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာတိုင်း၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် ရရှိသော ကောင်းမြတ်သော လက်ဆောင်များအတွက် လူသားသည် ကျေးဇူးတင်ရန် တာဝန်ရှိကြောင်း ဖြစ်သည်။

The system of tithes and offerings was intended to impress the
minds of men with a great truth—that God is the source of every
blessing to His creatures, and that to Him man’s gratitude is due for
the good gifts of His providence.

“ကိုယ်တော်သည် ခပ်သိမ်းသောသူတို့အား အသက်နှင့် ထွက်သက်ကိုလည်းကောင်း၊ ခပ်သိမ်းသော အရာတို့ကိုလည်းကောင်း ပေးတော်မူ၏။” တမန်တော် ၁၇:၂၅။ ထာဝရဘုရားက “တောသားရဲအပေါင်းတို့သည် ငါ့ဥစ္စာဖြစ်ကြ၏။ တောင်တစ်ထောင်ပေါ်မှာ ရှိသော တိရစ္ဆာန်တို့သည်လည်း ငါ့ဥစ္စာဖြစ်ကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဆာလံ ၅၀:၁၀။ “ငွေသည် ငါ့ဥစ္စာဖြစ်၏။ ရွှေသည်လည်း ငါ့ဥစ္စာဖြစ်၏။” ဟဂ္ဂဲ ၂:၈။ ထို့ပြင် လူတို့အား စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ရယူနိုင်ရန် ခွန်အားပေးသော အရှင်သည်လည်း ဘုရားသခင်ပင် ဖြစ်သည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၈:၁၈။ အရာခပ်သိမ်းသည် ကိုယ်တော်ထံမှ လာသည်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းအားဖြင့်၊ ကိုယ်တော်၏ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုကို ထောက်ပံ့ရန်အတွက် ကိုယ်တော် ပေးသနားထားသော အရာများ၏ တစ်စိတ်တစ်ဒေသကို လက်ဆောင်များနှင့် အလှူဒါနများအဖြစ် ကိုယ်တော့်ထံသို့ ပြန်လည်ဆက်ကပ်ရန် ထာဝရဘုရားက ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

“He giveth to all life, and breath, and all things.” Acts 17:25.
The Lord declares, “Every beast of the forest is Mine, and the cattle
upon a thousand hills.” Psalm 50:10. “The silver is Mine, and the
gold is Mine.” Haggai 2:8. And it is God who gives men power
to get wealth. Deuteronomy 8:18. As an acknowledgment that
all things came from Him, the Lord directed that a portion of His
bounty should be returned to Him in gifts and offerings to sustain
His worship.

“ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့သည်... ထာဝရဘုရား၏ ဥစ္စာဖြစ်၏။” ဤနေရာတွင် အသုံးပြုထားသော စကားလုံးပုံစံသည် ဥပုသ်နေ့ ပညတ်တွင် အသုံးပြုထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ “ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့သည် သင်၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ဥစ္စာဖြစ်သော ဥပုသ်နေ့ဖြစ်၏။” ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၀:၁၀။ ဘုရားသခင်သည် လူသား၏ အချိန်နှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများထဲမှ သတ်မှတ်ထားသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ကိုယ်တော့်အတွက် သီးသန့်ဖယ်ထားခဲ့ပြီး၊ မည်သူမျှ မိမိကိုယ်ကျိုးအတွက် အပြစ်မရှိဘဲ ထိုအရာကို အသုံးမပြုနိုင်ပါ။

“The tithe ... is the Lord’s.” Here the same form of expression
is employed as in the law of the Sabbath. “The seventh day is
[526] the Sabbath of the Lord thy God.” Exodus 20:10. God reserved to
Himself a specifed portion of man’s time and of his means, and no
man could, without guilt, appropriate either for his own interests.
476
Tithes and Offerings 477

ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို သန့်ရှင်းရာဌာန၏ အမှုတော်ဆောင်ရန် သီးသန့်ဖယ်ထားသော လေဝိအမျိုးနွယ်စု၏ အသုံးပြုမှုအတွက်သာ သီးသန့်ပေးအပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ဘာသာရေး ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် လှူဒါန်းမှု၏ အကန့်အသတ် မဟုတ်ပါ။ တဲတော်နှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ရာ၌လည်း စေတနာအလျောက် လှူဒါန်းသော အလှူဒါနများဖြင့်သာ တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လိုအပ်သော ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုများနှင့် အခြားသော ကုန်ကျစရိတ်များအတွက်၊ လူတို့ကို ရေတွက်သည့်အခါတိုင်း လူတစ်ဦးစီသည် “တဲတော်၏ ဝတ်ပြုမှု” အတွက် ရှယ်ကယ်တစ်ဝက်ကို ထည့်ဝင်ရန် မောရှေက ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ နေဟမိခေတ်တွင်လည်း ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် နှစ်စဉ် ထည့်ဝင်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃၀:၁၂-၁၆၊ ၄ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၂:၄၊ ၅၊ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၄:၄-၁၃၊ နေဟမိ ၁၀:၃၂၊ ၃၃ တို့ကို ကြည့်ပါ။ အခါအားလျော်စွာ အပြစ်ဖြေရာယဇ်များနှင့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း ယဇ်များကိုလည်း ဘုရားသခင်ထံသို့ ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ ဤအရာများကို နှစ်စဉ်ပွဲတော်များတွင် အမြောက်အမြား ဆက်ကပ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် ဆင်းရဲသားများအတွက်လည်း အရက်ရောဆုံး ထောက်ပံ့မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

The tithe was to be exclusively devoted to the use of the Levites,
the tribe that had been set apart for the service of the sanctuary. But
this was by no means the limit of the contributions for religious
purposes. The tabernacle, as afterward the temple, was erected
wholly by freewill offerings; and to provide for necessary repairs
and other expenses, Moses directed that as often as the people were
numbered, each should contribute a half shekel for “the service of
the tabernacle.” In the time of Nehemiah a contribution was made
yearly for this purpose. See Exodus 30:12-16; 2 Kings 12:4, 5; 2
Chronicles 24:4-13; Nehemiah 10:32, 33. From time to time sin
offerings and thank offerings were brought to God. These were
presented in great numbers at the annual feasts. And the most liberal
provision was made for the poor.

ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို မဖယ်ထားမီကပင် ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်များကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီးဖြစ်သည်။ မြေထွက်ပစ္စည်းတိုင်း၏ အဦးဆုံးမှည့်သော အသီးအနှံများကို ကိုယ်တော်အား ဆက်ကပ်ခဲ့ကြသည်။ သိုးမွေးညှပ်သောအခါ အဦးဆုံးသော သိုးမွေး၊ ဂျုံနယ်သောအခါ အဦးဆုံးသော ဂျုံ၊ အဦးဆုံးသော ဆီနှင့် စပျစ်ရည်များကို ဘုရားသခင်အတွက် သီးသန့်ဖယ်ထားခဲ့သည်။ ထို့အတူ တိရစ္ဆာန်အားလုံး၏ အဦးဆုံးမွေးသော အကောင်များကိုလည်း ဆက်ကပ်ခဲ့ပြီး၊ အဦးဆုံးမွေးသော သားအတွက်လည်း ရွေးနှုတ်ခကို ပေးဆောင်ခဲ့ကြသည်။ အဦးသီးသော အသီးအနှံများကို သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် ထာဝရဘုရားရှေ့၌ ဆက်ကပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ အသုံးပြုရန်အတွက် ပေးအပ်ရသည်။

Even before the tithe could be reserved there had been an acknowledgment of the claims of God. The frst that ripened of every product of the land was consecrated to Him. The frst of the
wool when the sheep were shorn, of the grain when the wheat was
threshed, the frst of the oil and the wine, was set apart for God.
So also were the frst-born of all animals; and a redemption price
was paid for the frst-born son. The frst fruits were to be presented
before the Lord at the sanctuary, and were then devoted to the use of
the priests.

ထိုသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ လယ်ယာများ၊ သိုးအုပ်များနှင့် နွားအုပ်များ၏ စစ်မှန်သော ပိုင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း၊ မျိုးစေ့ကြဲချိန်နှင့် ရိတ်သိမ်းချိန်အတွက် နေရောင်ခြည်နှင့် မိုးရေကို ပေးသနားတော်မူသော အရှင်ဖြစ်ကြောင်း၊ သူတို့ ပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးမှာ ကိုယ်တော် ဖန်ဆင်းထားသော အရာများဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို မိမိ၏ ပစ္စည်းဥစ္စာများကို စောင့်ရှောက်ရသော ဘဏ္ဍာစိုးများအဖြစ် ခန့်အပ်ထားကြောင်း လူတို့အား အစဉ်မပြတ် သတိပေးခဲ့သည်။

Thus the people were constantly reminded that God was the
true proprietor of their felds, their flocks, and their herds; that He
sent them sunshine and rain for their seedtime and harvest, and that
everything they possessed was of His creation, and He had made
them stewards of His goods.

ဣသရေလ အမျိုးသားတို့သည် လယ်ယာ၊ ဥယျာဉ်နှင့် စပျစ်ခြံတို့မှ အဦးသီးသော အသီးအနှံများကို သယ်ဆောင်လာပြီး တဲတော်၌ စုရုံးကြသောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို လူသိရှင်ကြား ဝန်ခံခဲ့ကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်က လက်ဆောင်ကို လက်ခံသောအခါ၊ အလှူရှင်သည် ယေဟောဝါဘုရား၏ ရှေ့တော်၌ ရှိနေသကဲ့သို့ “အကျွန်ုပ်၏ အဘသည် ပျက်စီးလုနီးသော ရှုရိလူ ဖြစ်ပါ၏” ဟု ပြောကြားပြီး၊ အီဂျစ်ပြည်၌ နေထိုင်ခဲ့ပုံနှင့် ဘုရားသခင်သည် “ဆန့်တော်မူသော လက်ရုံး၊ ကြီးစွာသော ကြောက်လန့်ခြင်း၊ နိမိတ်လက္ခဏာ၊ အံ့ဖွယ်သောအမှုများ” ဖြင့် ဣသရေလတို့ကို ကယ်နှုတ်ခဲ့သော ဆင်းရဲဒုက္ခများအကြောင်းကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ သူက “ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဤအရပ်သို့ ပို့ဆောင်၍၊ နို့နှင့် ပျားရည်စီးသော ဤပြည်ကို ပေးတော်မူပြီ။ အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်ပေးသနားတော်မူသော မြေ၏ အဦးသီးသော အသီးအနှံများကို အကျွန်ုပ် ယူဆောင်လာပါပြီ” ဟု ဆိုရသည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၂၆:၅၊ ၈-၁၁။

As the men of Israel, laden with the frst fruits of feld and orchard
and vineyard, gathered at the tabernacle, there was made a public
acknowledgment of God’s goodness. When the priest accepted the
gift, the offerer, speaking as in the presence of Jehovah, said, “A
Syrian ready to perish was my father;” and he described the sojourn
in Egypt and the affliction from which God had delivered Israel
“with an outstretched arm, and with great terribleness, and with
signs, and with wonders.” And he said, “He hath brought us into
this place, and hath given us this land, even a land that floweth with [527]
milk and honey. And now, behold, I have brought the frst fruits of
478 Patriarchs and Prophets
the land, which Thou, Jehovah, hast given me.” Deuteronomy 26:5,
8-11.

ဘာသာရေးနှင့် ပရဟိတ ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် ဟေဗြဲလူမျိုးများထံမှ တောင်းဆိုသော အလှူငွေများသည် သူတို့၏ ဝင်ငွေ၏ လေးပုံတစ်ပုံနီးပါးအထိ ရှိခဲ့သည်။ လူတို့၏ အရင်းအမြစ်များအပေါ် ထိုမျှလောက် များပြားသော အခွန်ကောက်ခံမှုသည် သူတို့ကို ဆင်းရဲမွဲတေသွားစေလိမ့်မည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ထိုစည်းမျဉ်းများကို သစ္စာရှိစွာ လိုက်နာခြင်းသည် သူတို့၏ ကြီးပွားချမ်းသာမှုအတွက် အခြေအနေတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

The contributions required of the Hebrews for religious and
charitable purposes amounted to fully one fourth of their income. So
heavy a tax upon the resources of the people might be expected to
reduce them to poverty; but, on the contrary, the faithful observance
of these regulations was one of the conditions of their prosperity.

သူတို့၏ နာခံမှုအပေါ်တွင် ဘုရားသခင်က ဤဂတိတော်ကို ပေးတော်မူခဲ့သည် — “ငါသည် သင်တို့အတွက် ဖျက်ဆီးတတ်သော အကောင်ကို ဆုံးမမည်။ သူသည် သင်တို့၏ မြေအသီးအနှံကို မဖျက်ဆီးရ။ သင်တို့၏ စပျစ်ပင်သည်လည်း အချိန်မတိုင်မီ အသီးမကြွေရ။ ... ထိုအခါ ခပ်သိမ်းသော လူမျိုးတို့သည် သင်တို့ကို မင်္ဂလာရှိသောသူဟူ၍ ခေါ်ကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သင်တို့ပြည်သည် ပျော်မွေ့ဖွယ်သော ပြည်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” မာလခိ ၃:၁၁။

On condition of their obedience God made them this promise: “I
will rebuke the devourer for your sakes, and he shall not destroy the
fruits of your ground; neither shall your vine cast her fruit before
the time in the feld.... And all nations shall call you blessed: for ye
shall be a delightsome land, saith the Lord of hosts.” Malachi 3:11.

ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အတွက် စေတနာအလျောက် လှူဒါန်းသော အလှူဒါနများကိုပင် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်စွာ တွန့်တိုခဲ့ခြင်း၏ ရလဒ်ကို ပရောဖက် ဟဂ္ဂဲခေတ်တွင် ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဗာဗုလုန်တွင် သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးခံရရာမှ ပြန်လာပြီးနောက်၊ ယုဒလူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် စတင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ရန်သူများ၏ ပြင်းထန်သော ဆန့်ကျင်မှုကို ခံရသဖြင့် အလုပ်ကို ရပ်ဆိုင်းခဲ့ကြသည်။ ပြင်းထန်သော မိုးခေါင်မှုကြောင့် အမှန်တကယ် လိုအပ်ချက်များ ကြုံတွေ့ရသောအခါ၊ ဗိမာန်တော် တည်ဆောက်ရေးကို ပြီးစီးရန် မဖြစ်နိုင်ဟု သူတို့ ယုံကြည်သွားခဲ့ကြသည်။ “အချိန်မကျသေး၊ ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်ကို တည်ဆောက်ရမည့် အချိန်မကျသေး” ဟု သူတို့က ဆိုကြသည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရား၏ ပရောဖက်မှတစ်ဆင့် သူတို့ထံသို့ သတင်းစကား ပေးပို့ခဲ့သည် — “ဤအိမ်တော်သည် ပျက်စီးလျက် ရှိနေစဉ်၊ သင်တို့မူကား အမိုးအကာ ကောင်းသော အိမ်များ၌ နေရမည့် အချိန်ဖြစ်သလော။ ထို့ကြောင့် ယခုတွင် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ သင်တို့ သွားလာသော လမ်းကို ဆင်ခြင်ကြလော့။ သင်တို့သည် များစွာ စိုက်သော်လည်း အနည်းငယ်သာ ရိတ်ကြ၏။ စားသော်လည်း မဝကြ။ သောက်သော်လည်း အားမရကြ။ အဝတ်ကို ဝတ်သော်လည်း နွေးခြင်းမရှိကြ။ အခါစားခံသောသူသည် အိတ်ပေါက်ထဲသို့ အခါစားကို ထည့်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။” ဟဂ္ဂဲ ၁:၂-၆။

A striking illustration of the results of selfshly withholding even
freewill offerings from the cause of God was given in the days of
the prophet Haggai. After their return from the captivity in Babylon,
the Jews undertook to rebuild the temple of the Lord; but meeting
determined opposition from their enemies, they discontinued the
work; and a severe drought, by which they were reduced to actual
want, convinced them that it was impossible to complete the building
of the temple. “The time is not come,” they said, “the time that the
Lord’s house should be built.” But a message was sent them by the
Lord’s prophet: “Is it time for you, O ye, to dwell in your ceiled
houses, and this house lie waste? Now therefore thus saith the Lord
of hosts; Consider your ways. Ye have sown much, and bring in
little; ye eat, but ye have not enough; ye drink, but ye are not flled
with drink; ye clothe you, but there is none warm; and he that earneth
wages, earneth wages to put it into a bag with holes.” Haggai 1:2-6.

ထို့နောက် အကြောင်းရင်းကို ပေးထားသည် — “သင်တို့သည် များစွာ ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်သော်လည်း အနည်းငယ်သာ ရကြ၏။ သင်တို့သည် အိမ်သို့ ယူဆောင်လာသောအခါ ငါသည် မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မေးတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ငါ၏ အိမ်တော်သည် ပျက်စီးလျက် ရှိနေစဉ်၊ သင်တို့သည် ကိုယ်အိမ်သို့ အသီးသီး ပြေးသွားကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သင်တို့အပေါ်၌ ကောင်းကင်သည် နှင်းကို မကျစေဘဲ နေ၏။ မြေသည်လည်း အသီးကို မပေးဘဲ နေ၏။ ငါသည်လည်း မြေပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ တောင်ပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ ဂျုံဆန်၊ စပျစ်ရည်သစ်၊ ဆီပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ မြေထွက်သောအရာ အလုံးစုံတို့ပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ လူနှင့် တိရစ္ဆာန်ပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ လက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်သမျှသော အလုပ်ပေါ်သို့လည်းကောင်း မိုးခေါင်စေခြင်းငှာ ခေါ်လိုက်ပြီ။” အခန်းငယ် ၉-၁၁။ “အခြံနှစ်ဆယ်ရမည့် အပုံသို့ လာသောအခါ တစ်ဆယ်သာ ရှိ၏။ စပျစ်ရည် အိုးငါးဆယ် ခပ်ယူရန် ကျင်းသို့ လာသောအခါ အစိတ်သာ ရှိ၏။ သင်တို့ လုပ်ဆောင်သမျှသော အလုပ်တို့၌ သစ်သီးပင်တို့၏ ရောဂါဖြင့်လည်းကောင်း၊ မှိုကျခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ မိုးသီးဖြင့်လည်းကောင်း ငါဒဏ်ခတ်သော်လည်း...။” ဟဂ္ဂဲ ၂:၁၆၊ ၁၇။

And then the reason is given: “Ye looked for much, and, lo, it came
to little; and when ye brought it home, I did blow upon it. Why?
saith the Lord of hosts. Because of Mine house that is waste, and
ye run every man unto his own house. Therefore the heaven over
you is stayed from dew, and the earth is stayed from her fruit. And
I called for a drought upon the land, and upon the mountains, and
upon the corn, and upon the new wine, and upon the oil, and upon
that which the ground bringeth forth, and upon men, and upon cattle,
and upon all the labor of the hands.” Verses 9-11. “When one came
[528] to a heap of twenty measures, there were but ten: when one came to
the pressfat for to draw out ffty vessels out of the press, there were
Tithes and Offerings 479
but twenty. I smote you with blasting and with mildew and with hail
in all the labors of your hands.” Haggai 2:16, 17.

ဤသတိပေးချက်များကြောင့် နိုးကြားလာသော လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်ကို တည်ဆောက်ရန် စတင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် သူတို့ထံသို့ ရောက်လာသည် — “ယနေ့ ကိုးလပိုင်း နှစ်ဆယ့်လေးရက်နေ့၊ ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော် အမြစ်ချသော နေ့မှစ၍ နောင်ကာလကို ဆင်ခြင်ကြလော့။ ... ယနေ့မှစ၍ ငါသည် သင်တို့ကို ကောင်းချီးပေးမည်။” အခန်းငယ် ၁၈၊ ၁၉။

Roused by these warnings, the people set themselves to build the
house of God. Then the word of the Lord came to them: “Consider
now from this day and upward, from the four and twentieth day of
the ninth month, even from the day that the foundation of the Lord’s
temple was laid, ... from this day will I bless you.” Verses 18, 19.

ပညာရှိသူက “ဖြန့်ကြဲသော်လည်း ကြွယ်ဝတတ်သောသူ ရှိ၏။ လိုသည်ထက်မက တွန့်တိုသော်လည်း ဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်တတ်သောသူ ရှိ၏” ဟု ဆိုသည်။ သုတ္တံကျမ်း ၁၁:၂၄။ ထိုသင်ခန်းစာကိုပင် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် တမန်တော်ပေါလုက သွန်သင်ထားသည် — “နှမြောသော စိတ်နှင့် မျိုးစေ့ကို ကြဲသောသူသည် အနည်းငယ်သာ ရိတ်ရမည်။ ရက်ရောသော စိတ်နှင့် ကြဲသောသူသည် များစွာ ရိတ်ရမည်။” “သင်တို့သည် ခပ်သိမ်းသော အမှုတို့၌ အစဉ်ခပ်သိမ်း အလိုရှိသမျှကို ရရုံမက၊ ကောင်းသောအမှု အမျိုးမျိုးကို ပြုခြင်းအလို့ငှာ ကြွယ်ဝစေခြင်းငှာ ဘုရားသခင်သည် အလွန်များစွာသော ကျေးဇူးတော်ကို သင်တို့၌ ပြုနိုင်တော်မူ၏။” ၂ ကောရိန္သု ၉:၆၊ ၈။

Says the wise man, “There is that scattereth, and yet increaseth;
and there is that withholdeth more than is meet, but it tendeth to
poverty.” Proverbs 11:24. And the same lesson is taught in the New
Testament by the apostle Paul: “He which soweth sparingly shall
reap also sparingly; and he which soweth bountifully shall reap also
bountifully.” “God is able to make all grace abound toward you; that
ye, always having all suffciency in all things, may abound to every
good work.” 2 Corinthians 9:6, 8.

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုး ဣသရေလတို့အား ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူသားအားလုံးအတွက် အလင်းဆောင်သူများ ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ လူထုဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းခြင်းအားဖြင့်၊ သူတို့သည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင် တည်ရှိခြင်းနှင့် အချုပ်အခြာအာဏာအပေါ် သက်သေခံနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုကို ထောက်ပံ့ရခြင်းသည် သူတို့၏ သစ္စာရှိမှုနှင့် ကိုယ်တော်အပေါ် ထားရှိသော မေတ္တာ၏ ဖော်ပြချက်အဖြစ် သူတို့ ရရှိသော အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အလင်းနှင့် သမ္မာတရား ပျံ့နှံ့ခြင်းကို ကောင်းကင်ဆုကျေးဇူးကို ခံယူကြသူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုနှင့် အလှူဒါနများအပေါ်တွင် မူတည်စေရန် ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်တမန်များကို ကိုယ်တော်၏ သမ္မာတရား သံတမန်များ ဖြစ်စေနိုင်ခဲ့သည်၊ သိနာတောင်ပေါ်မှ ပညတ်တော်ကို ကြေညာခဲ့သကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ပိုင်အသံတော်ဖြင့် ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို သိစေနိုင်ခဲ့သည်၊ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ အတိုင်းအဆမရှိသော မေတ္တာနှင့် ဉာဏ်ပညာတော်ဖြင့် လူသားများကို ထိုလုပ်ငန်းကို လုပ်ဆောင်ရန် ရွေးချယ်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ လုပ်ဆောင်သူများ ဖြစ်လာရန် ခေါ်ယူခဲ့သည်။

God intended that His people Israel should be light bearers to
all the inhabitants of the earth. In maintaining His public worship
they were bearing a testimony to the existence and sovereignty of
the living God. And this worship it was their privilege to sustain,
as an expression of their loyalty and their love to Him. The Lord
has ordained that the diffusion of light and truth in the earth shall be
dependent upon the efforts and offerings of those who are partakers
of the heavenly gift. He might have made angels the ambassadors of
His truth; He might have made known His will, as He proclaimed
the law from Sinai, with His own voice; but in His infnite love
and wisdom He called men to become colaborers with Himself, by
choosing them to do this work.

ဣသရေလခေတ်တွင် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် စေတနာအလျောက် လှူဒါန်းသော အလှူဒါနများသည် မြင့်မြတ်သော ဝတ်ပြုမှုဆိုင်ရာ စနစ်များကို ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ ဤခေတ်ရှိ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးများသည် ထိုထက်နည်း၍ ပေးသင့်ပါသလော။ ခရစ်တော် ချမှတ်ထားသော အခြေခံမူမှာ ဘုရားသခင်ထံ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆက်ကပ်မှုများသည် ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိထားသော အလင်းနှင့် အခွင့်အရေးများနှင့် အချိုးကျရမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ “အကြင်သူအား များစွာပေး၏၊ ထိုသူ၌ များစွာတောင်းလိမ့်မည်။” လုကာ ၁၂:၄၈။ ကယ်တင်ရှင်သည် ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များကို စေလွှတ်သောအခါ “သင်တို့သည် အလကားရကြပြီဖြစ်၍ အလကားပေးကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ မဿဲ ၁၀:၈။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းချီးများနှင့် အခွင့်အရေးများ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ—အားလုံးထက် သာလွန်သော ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းကြီးသော သားတော်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ ရှေ့မှောက်တွင် မြင်တွေ့နေရသည်နှင့်အမျှ—ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျေးဇူးတင်ရှိမှုသည် ကယ်တင်ခြင်း သတင်းစကားကို အခြားသူများထံ ပျံ့နှံ့စေရန် ပိုမိုများပြားသော လက်ဆောင်များဖြင့် ဖော်ပြသင့်သည်မဟုတ်ပါလော။ ဧဝံဂေလိလုပ်ငန်းသည် ကျယ်ပြန့်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ရှေးဟေဗြဲစီးပွားရေးစနစ်တွင် လိုအပ်ခဲ့သည်ထက် ၎င်းကို ထောက်ပံ့ရန် ပိုမိုများပြားသော ပြင်ဆင်မှုများ လိုအပ်လာသည်၊ ၎င်းသည် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် အလှူဒါနများ ပညတ်ကို ယခုအချိန်တွင် ပို၍ပင် အရေးတကြီး လိုအပ်စေသည်။

In the days of Israel the tithe and freewill offerings were needed
to maintain the ordinances of divine service. Should the people
of God give less in this age? The principle laid down by Christ is
that our offerings to God should be in proportion to the light and
privileges enjoyed. “Unto whomsoever much is given, of him shall
be much required.” Luke 12:48. Said the Saviour to His disciples as
He sent them forth, “Freely ye have received, freely give.” Matthew
10:8. As our blessings and privileges are increased—above all, as [529]
we have before us the unparalleled sacrifce of the glorious Son of
God—should not our gratitude fnd expression in more abundant
gifts to extend to others the message of salvation? The work of the
480 Patriarchs and Prophets
gospel, as it widens, requires greater provision to sustain it than was
called for anciently; and this makes the law of tithes and offerings
of even more urgent necessity now than under the Hebrew economy.

အကယ်၍ ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးများသည် ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ဖြည့်တင်းရန်အတွက် ခရစ်ယာန်မဟုတ်သော၊ သန့်ရှင်းမှုမရှိသော နည်းလမ်းများကို အသုံးမပြုဘဲ၊ စေတနာအလျောက် လှူဒါန်းသော လက်ဆောင်များဖြင့် ကိုယ်တော်၏ အမှုကို ရက်ရောစွာ ထောက်ပံ့ကြမည်ဆိုလျှင်၊ ဘုရားသခင်သည် ဘုန်းကြီးတော်မူမည်ဖြစ်ပြီး ခရစ်တော်ထံသို့ ဝိညာဉ်များစွာ ပိုမိုရောက်ရှိလာပါလိမ့်မည်။

If His people were liberally to sustain His cause by their voluntary
gifts, instead of resorting to unchristian and unhallowed methods to
fll the treasury, God would be honored, and many more souls would
be won to Christ.

တဲတော် တည်ဆောက်ရန် ရန်ပုံငွေ ရှာဖွေသည့် မောရှေ၏ အစီအစဉ်မှာ အလွန်အောင်မြင်ခဲ့သည်။ မည်သည့် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်မှုမျှ မလိုအပ်ခဲ့ပါ။ ယနေ့ခေတ် ချာ့ခ်ျများတွင် အသုံးပြုလေ့ရှိသော နည်းပရိယာယ်များကိုလည်း သူ မသုံးခဲ့ပါ။ သူသည် ကြီးကျယ်သော ပွဲလမ်းသဘင်များကို မကျင်းပခဲ့ပါ။ လူတို့အား ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများ၊ ကခုန်ခြင်းများနှင့် အထွေထွေ ဖျော်ဖြေရေးများသို့ မဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပါ၊ ထို့ပြင် ဘုရားသခင်အတွက် တဲတော်တည်ဆောက်ရန် ရန်ပုံငွေရရှိရန် ထီပေါက်ခြင်း သို့မဟုတ် ထိုကဲ့သို့သော မသန့်ရှင်းသည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ပါ။ ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား ဣသရေလ အမျိုးသားတို့အား သူတို့၏ အလှူဒါနများကို ယူဆောင်လာရန် ဖိတ်ခေါ်ခိုင်းခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ စိတ်နှလုံးထဲမှ စေတနာအလျောက် ပေးလှူသူတိုင်း၏ လက်ဆောင်ကို လက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအလှူဒါနများသည် အလွန်များပြားစွာ ရောက်ရှိလာသဖြင့် မောရှေက လူတို့အား ထပ်မံမယူဆောင်လာရန် တားမြစ်ခဲ့ရသည်၊ အကြောင်းမှာ အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည်ထက် ပို၍ ပေးလှူခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

The plan of Moses to raise means for the building of the tabernacle was highly successful. No urging was necessary. Nor did he
employ any of the devices to which churches in our day so often
resort. He made no grand feast. He did not invite the people to
scenes of gaiety, dancing, and general amusement; neither did he
institute lotteries, nor anything of this profane order, to obtain means
to erect the tabernacle for God. The Lord directed Moses to invite
the children of Israel to bring their offerings. He was to accept gifts
from everyone that gave willingly, from his heart. And the offerings came in so great abundance that Moses bade the people cease
bringing, for they had supplied more than could be used.

ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့အား ကိုယ်တော်၏ ဘဏ္ဍာစိုးများအဖြစ် ဖန်ဆင်းထားသည်။ ကိုယ်တော်သည် လူတို့၏လက်ထဲတွင် ထည့်ပေးထားသော ပစ္စည်းဥစ္စာများသည် ဧဝံဂေလိတရား ပျံ့နှံ့စေရန် ကိုယ်တော် ပြင်ဆင်ပေးထားသော နည်းလမ်းများ ဖြစ်သည်။ သစ္စာရှိသော ဘဏ္ဍာစိုးများအဖြစ် မိမိကိုယ်ကို သက်သေပြသူများကို ကိုယ်တော်သည် ပိုမိုကြီးမားသော တာဝန်များကို အပ်နှံတော်မူလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်မှာ “ငါ့ကို ချီးမြှောက်သောသူကို ငါချီးမြှောက်မည်။” ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၂:၃၀။ “စေတနာစိတ်နှင့် ပေးလှူသောသူကို ဘုရားသခင် နှစ်သက်တော်မူ၏။” ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးများသည် ကျေးဇူးတင်သော စိတ်နှလုံးဖြင့် “နှမြောသောစိတ်၊ မတတ်သာသော စိတ်မရှိဘဲ” သူတို့၏ လက်ဆောင်များနှင့် အလှူဒါနများကို ကိုယ်တော့်ထံသို့ ယူဆောင်လာသောအခါ၊ ကိုယ်တော် ဂတိပေးထားသည့်အတိုင်း ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ သက်ရောက်ပါလိမ့်မည်။ “ငါ၏ အိမ်တော်၌ စားစရာရှိစေခြင်းငှာ၊ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ ရှိသမျှတို့ကို ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲသို့ သွင်းကြလော့။ ထိုသို့ သွင်းလျှင် ငါသည် ကောင်းကင်ပြတင်းပေါက်တို့ကို ဖွင့်၍၊ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို အကုန်အစင် သွန်းလောင်းမည် မသွန်းလောင်းမည်ကို ထိုသို့ဖြင့် ငါ့ကို စုံစမ်းကြလော့ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” မာလခိ ၃:၁၀။

God has made men His stewards. The property which He has
placed in their hands is the means that He has provided for the spread
of the gospel. To those who prove themselves faithful stewards He
will commit greater trusts. Saith the Lord, “Them that honor Me I
will honor.” 1 Samuel 2:30. “God loveth a cheerful giver,” and when
His people, with grateful hearts, bring their gifts and offerings to
Him, “not grudgingly, or of necessity,” His blessing will attend them,
as He has promised. “Bring ye all the tithes into the storehouse,
that there may be meat in Mine house, and prove Me now herewith,
saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven,
and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to
receive it.” Malachi 3:10.