အခန်း ၅၁ — ဆင်းရဲသားများအားထာဝရဘုရားကြည့်ရှု စောင့်ရှောက်ခြင်း

 

အခန်း ၅၁ — ဆင်းရဲသားများအားထာဝရဘုရားကြည့်ရှု စောင့်ရှောက်ခြင်း

ဘာသာရေး ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုအတွက် လူများ စုဝေးမှုကို အားပေးရန်နှင့် ဆင်းရဲသားများအတွက် ထောက်ပံ့ပေးရန်၊ ရရှိသမျှ အသီးအနှံအားလုံး၏ ဒုတိယမြောက် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ပေးဆောင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ပထမဦးဆုံးသော ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် ပတ်သက်၍ ထာဝရဘုရားက "အစ္စရေးအမျိုး၌ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ရှိသမျှကို လေဝိသားတို့အား ငါပေးပြီ" ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ တောလည်ရာကျမ်း ၁၈:၂၁။ သို့သော် ဒုတိယမြောက် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် ပတ်သက်၍မူ ကိုယ်တော်က "သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို အစဉ်မပြတ် ကြောက်ရွံ့ခြင်းငှါ သင်ယူမည်အကြောင်း၊ သင်၏စပါး၊ စပျစ်ရည်၊ ဆီဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကိုလည်းကောင်း၊ သိုးနွားတို့တွင် အဦးဘွားသော အကောင်ကိုလည်းကောင်း၊ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် နာမတော်တည်ရာအဖို့ ရွေးချယ်တော်မူသော အရပ်၌ ရှေ့တော်တွင် စားရမည်" ဟု မိန့်မှာတော်မူခဲ့သည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၁၄:၂၃၊ ၂၉၊ ၁၆:၁၁-၁၄။ ဤဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ သို့မဟုတ် ၎င်းနှင့် ညီမျှသော ငွေကြေးကို နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် သန့်ရှင်းရာဌာန တည်ရှိရာနေရာသို့ ယူဆောင်လာရမည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ထံ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း ပူဇော်သက္ကာနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်အတွက် သတ်မှတ်ထားသော ဝေစုကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက်၊ ပူဇော်သူတို့သည် ကျန်ရှိသောအရာများကို ဘာသာရေးဆိုင်ရာ စားသောက်ပွဲအတွက် အသုံးပြုရမည် ဖြစ်ပြီး ထိုပွဲ၌ လေဝိသား၊ ဧည့်သည်၊ မိဘမဲ့နှင့် မုဆိုးမတို့ ပါဝင်ဆင်နွှဲရမည် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် နှစ်စဉ်ကျင်းပသော ပွဲတော်များတွင် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း ပူဇော်သက္ကာများနှင့် စားသောက်ပွဲများအတွက် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ပေးခဲ့ပြီး၊ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ဝတ်တွင် သွန်သင်ခြင်းနှင့် အားပေးမှုများကို ရရှိစေရန် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိသားများ၏ အသိုင်းအဝိုင်းသို့ ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

Chapter 51—God’s Care for the Poor [530]
To promote the assembling of the people for religious service,
as well as to provide for the poor, a second tithe of all the increase
was required. Concerning the frst tithe, the Lord had declared, “I
have given the children of Levi all the tenth in Israel.” Numbers
18:21. But in regard to the second He commanded, “Thou shalt
eat before the Lord thy God, in the place which He shall choose
to place His name there, the tithe of thy corn, of thy wine, and of
thine oil, and the frstlings of thy herds and of thy flocks; that thou
mayest learn to fear the Lord thy God always.” Deuteronomy 14:23,
29; 16:11-14. This tithe, or its equivalent in money, they were for
two years to bring to the place where the sanctuary was established.
After presenting a thank offering to God, and a specifed portion
to the priest, the offerers were to use the remainder for a religious
feast, in which the Levite, the stranger, the fatherless, and the widow
should participate. Thus provision was made for the thank offerings
and feasts at the yearly festivals, and the people were drawn to the
society of the priests and Levites, that they might receive instruction
and encouragement in the service of God.

သို့ရာတွင် သုံးနှစ်မြောက်သော နှစ်တိုင်း၌ ဤဒုတိယမြောက် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို မိမိတို့အိမ်၌ပင် လေဝိသားနှင့် ဆင်းရဲသားများကို ဧည့်ခံကျွေးမွေးရန် အသုံးပြုရမည်ဟု မောရှေက "သူတို့သည် သင်၏ မြို့တံခါးအတွင်း၌ စား၍ ဝကြစေခြင်းငှါ" ဟု ဆိုခဲ့သည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၂၆:၁၂။ ဤဆယ်ဖို့တစ်ဖို့သည် ပေးကမ်းကူညီခြင်းနှင့် ဧည့်ဝတ်ပြုခြင်းတို့အတွက် ရန်ပုံငွေတစ်ခု ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

Every third year, however, this second tithe was to be used at
home, in entertaining the Levite and the poor, as Moses said, “That
they may eat within thy gates, and be flled.” Deuteronomy 26:12.
This tithe would provide a fund for the uses of charity and hospitality.

ထို့ပြင် ဆင်းရဲသားများအတွက် နောက်ထပ် ပြင်ဆင်မှုများကိုလည်း ပြုလုပ်ထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်များကို အသိအမှတ်ပြုပြီးနောက်တွင်၊ မောရှေမှတစ်ဆင့် ပေးထားသော ပညတ်တော်များ၌ ဆင်းရဲသားများအပေါ် ရက်ရောခြင်း၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်းနှင့် ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်ခြင်း စိတ်ဓာတ်တို့ကို ပြဌာန်းထားခြင်းထက် ပို၍ ထူးခြားသောအရာ မရှိပါ။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတော်ကို အလွန်တရာ ကောင်းကြီးပေးမည်ဟု ကတိပြုထားသော်လည်း၊ သူတို့ကြားတွင် ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု လုံးဝမရှိစေရန်မှာ ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်မဟုတ်ပါ။ ထိုပြည်၌ ဆင်းရဲသားတို့သည် ဘယ်သောအခါမျှ ပြတ်စဲသွားမည်မဟုတ်ဟု ကိုယ်တော် ကြေညာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတော်ထဲတွင် သနားကြင်နာမှု၊ နူးညံ့မှုနှင့် ပေးကမ်းကူညီလိုသော စိတ်တို့ကို လှုံ့ဆော်ပေးမည့်သူများ အမြဲတစေ ရှိနေလိမ့်မည်။ ယခုကဲ့သို့ပင် ထိုစဉ်အခါကလည်း လူတို့သည် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်း၊ ဖျားနာခြင်းနှင့် ပစ္စည်းဥစ္စာ ဆုံးရှုံးခြင်းတို့ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်၊ သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်ပေးထားသော ညွှန်ကြားချက်ကို လိုက်နာသရွေ့ သူတို့ကြားတွင် တောင်းရမ်းစားသောက်သူဖြစ်စေ၊ အစားအစာအတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သူဖြစ်စေ မရှိခဲ့ပါ။

And further provision was made for the poor. There is nothing,
after their recognition of the claims of God, that more distinguishes
the laws given by Moses than the liberal, tender, and hospitable spirit
enjoined toward the poor. Although God had promised greatly to
bless His people, it was not His design that poverty should be wholly
unknown among them. He declared that the poor should never cease
out of the land. There would ever be those among His people who
would call into exercise their sympathy, tenderness, and benevolence. [531]

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် ဆင်းရဲသားတို့အား မြေမှထွက်သော အသီးအနှံများ၏ အချို့သော ဝေစုအပေါ် ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ပေးထားသည်။ ဗိုက်ဆာသောအခါ လူတစ်ဦးသည် မိမိအိမ်နီးချင်း၏ လယ်ကွင်း၊ ဥယျာဉ် သို့မဟုတ် စပျစ်ခြံသို့ လွတ်လပ်စွာ သွားရောက်နိုင်ပြီး၊ ဆာလောင်မှုကို ပြေပျောက်စေရန် စပါး သို့မဟုတ် အသီးအနှံများကို စားသုံးနိုင်သည်။ ဤခွင့်ပြုချက်နှင့်အညီ ယေရှု၏ တပည့်တော်များသည် ဥပုသ်နေ့၌ လယ်ကွင်းကို ဖြတ်သွားစဉ် စပါးနှံများကို ဆွတ်ယူစားသုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

Then, as now, persons were subject to misfortune, sickness, and loss
of property; yet so long as they followed the instruction given by
481
482 Patriarchs and Prophets
God, there were no beggars among them, neither any who suffered
for food.

The law of God gave the poor a right to a certain portion of the
produce of the soil. When hungry, a man was at liberty to go to his
neighbor’s feld or orchard or vineyard, and eat of the grain or fruit
to satisfy his hunger. It was in accordance with this permission that
the disciples of Jesus plucked and ate of the standing grain as they
passed through a feld upon the Sabbath day.

ရိတ်သိမ်းပြီးသော လယ်ကွင်း၊ ဥယျာဉ်နှင့် စပျစ်ခြံတို့၌ ကျန်ကြွင်းသော အရာအားလုံးသည် ဆင်းရဲသားတို့နှင့် ဆိုင်သည်။ မောရှေက "သင်၏လယ်၌ ကောက်ပဲကို ရိတ်သောအခါ၊ ကောက်လှိုင်းတစ်ခုကို မေ့ကျန်ခဲ့လျှင် ပြန်၍မယူရ... သင်၏သံလွင်ပင်ကို ရိုက်သောအခါ၊ အခက်အလက်တို့ကို တစ်ဖန် ပြန်၍မကြည့်ရ... သင်၏စပျစ်ဥယျာဉ်၌ အသီးကို ဆွတ်သောအခါ၊ နောက်တစ်ဖန် မဆွတ်ရ၊ ဧည့်သည်၊ မိဘမဲ့နှင့် မုဆိုးမတို့အဖို့ ဖြစ်စေရမည်။ သင်သည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ကျွန်ဖြစ်ခဲ့သည်ကို အောက်မေ့ရမည်" ဟု ဆိုခဲ့သည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၂၄:၁၉-၂၂၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၉:၉၊ ၁၀။

All the gleanings of harvest feld, orchard, and vineyard, belonged to the poor. “When thou cuttest down thine harvest in thy
feld,” said Moses, “and hast forgot a sheaf in the feld, thou shalt
not go again to fetch it.... When thou beatest thine olive tree, thou
shalt not go over the boughs again.... When thou gatherest the
grapes of thy vineyard, thou shalt not glean it afterward: it shall
be for the stranger, for the fatherless, and for the widow. And thou
shalt remember that thou wast a bondman in the land of Egypt.”
Deuteronomy 24:19-22; Leviticus 19:9, 10.

ခုနစ်နှစ်မြောက်သော နှစ်တိုင်းတွင် ဆင်းရဲသားများအတွက် အထူးပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားသည်။ ထိုနှစ်ကို ဥပုသ်နှစ်ဟု ခေါ်တွင်ပြီး ရိတ်သိမ်းချိန်ကုန်ဆုံးချိန်တွင် စတင်သည်။ ရိတ်သိမ်းပြီးနောက် ရောက်ရှိလာသော မျိုးစေ့ကြဲချိန်တွင် လူတို့သည် မျိုးစေ့မကြဲရ၊ နွေဦးပေါက်တွင် စပျစ်ခြံကို မပြုပြင်ရ၊ ထို့ပြင် ရိတ်သိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် စပျစ်သီးဆွတ်ခြင်းကိုလည်း မမျှော်လင့်ရပါ။ မြေမှ အလိုအလျောက် ပေါက်လာသော အရာများကို လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် စားသုံးနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ မည်သည့်ဝေစုကိုမျှ ကျီထဲတွင် သိုလှောင်ခြင်း မပြုရပါ။ ထိုနှစ်၏ ထွက်ကုန်များသည် ဧည့်သည်၊ မိဘမဲ့နှင့် မုဆိုးမ၊ ထို့ပြင် တောတိရစ္ဆာန်များအတွက်ပင် လွတ်လပ်စွာ စားသုံးခွင့် ရှိစေရမည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၃:၁၀၊ ၁၁၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၅:၅။

Every seventh year special provision was made for the poor. The
sabbatical year, as it was called, began at the end of the harvest. At
the seedtime, which followed the ingathering, the people were not to
sow; they should not dress the vineyard in the spring; and they must
expect neither harvest nor vintage. Of that which the land produced
spontaneously they might eat while fresh, but they were not to lay
up any portion of it in their storehouses. The yield of this year was
to be free for the stranger, the fatherless, and the widow, and even
for the creatures of the feld. Exodus 23:10, 11; Leviticus 25:5.

သို့သော်လည်း မြေသည် ပုံမှန်အားဖြင့် လူတို့၏ လိုအပ်ချက်အတွက်သာ လုံလောက်စွာ ထွက်ရှိပါက၊ ကောက်ပဲသီးနှံ မရိတ်သိမ်းသော နှစ်တွင် သူတို့သည် မည်သို့ အသက်ရှင်ကြမည်နည်း။ ဤအတွက် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်က လုံလောက်သော ပြင်ဆင်မှုကို ပြုလုပ်ပေးထားသည်။ "ခြောက်နှစ်မြောက်သောနှစ်၌ ငါ၏ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို သင်တို့အပေါ်မှာ ငါစေလွှတ်သဖြင့်၊ မြေသည် သုံးနှစ်အဖို့ အသီးကို သီးလိမ့်မည်။ ရှစ်နှစ်မြောက်သောနှစ်၌ မျိုးစေ့ကို ကြဲ၍ ကိုးနှစ်မြောက်သောနှစ်တိုင်အောင်၊ အသီးမရမီတိုင်အောင် ဟောင်းသောအသီးကို စားရကြလိမ့်မည်" ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၅:၂၁၊ ၂၂။

But if the land ordinarily produced only enough to supply the
wants of the people, how were they to subsist during the year when
no crops were gathered? For this the promise of God made ample
provision. “I will command My blessing upon you in the sixth year,”
He said, “and it shall bring forth fruit for three years. And ye shall
sow the eighth year, and eat yet of old fruit until the ninth year; until
her fruits come in ye shall eat of the old store.” Leviticus 25:21, 22.

ဥပုသ်နှစ်ကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် မြေအတွက်ရော လူတို့အတွက်ပါ အကျိုးရှိစေလိမ့်မည်။ မြေဆီလွှာသည် တစ်ရာသီပတ်လုံး မစိုက်ပျိုးဘဲ နားနေခြင်းအားဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် ပိုမိုဖြစ်ထွန်းစေလိမ့်မည်။ လူတို့သည် လယ်ကွင်းထဲမှ ပြင်းထန်သော အလုပ်အကိုင်များမှ ကင်းလွတ်ခွင့် ရကြသည်၊ ထိုအချိန်အတွင်း လုပ်ဆောင်နိုင်သော အခြားသော အလုပ်အကိုင် အခက်အလက်များ ရှိနေသော်လည်း၊ အားလုံးသည် နောက်နှစ်များတွင် ကြိုးစားအားထုတ်နိုင်ရန်အတွက် မိမိတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် အားလပ်ချိန်ကို ပိုမိုရရှိကြသည်။ သူတို့သည် ဆင်ခြင်တွေးတောခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်း၊ ထာဝရဘုရား၏ သွန်သင်ချက်များနှင့် တောင်းဆိုချက်များကို လေ့လာခြင်းနှင့် မိမိတို့၏ အိမ်ထောင်စုဝင်များကို သွန်သင်ခြင်းတို့အတွက် အချိန်ပိုမို ရရှိကြသည်။

[532] The observance of the sabbatical year was to be a beneft to both
the land and the people. The soil, lying untilled for one season,
would afterward produce more plentifully. The people were released
from the pressing labors of the feld; and while there were various
branches of work that could be followed during this time, all enjoyed
God’s Care for the Poor 483
greater leisure, which afforded opportunity for the restoration of their
physical powers for the exertions of the following years. They had
more time for meditation and prayer, for acquainting themselves with
the teachings and requirements of the Lord, and for the instruction
of their households.

ဥပုသ်နှစ်တွင် ဟေဗြဲကျွန်များကို လွတ်လပ်ခွင့် ပေးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ကို လက်ဗလာဖြင့် လွှတ်လိုက်ခြင်း မပြုရပါ။ ထာဝရဘုရား၏ ညွှန်ကြားချက်မှာ "သင့်ကျွန်ကို လွှတ်လိုက်သောအခါ လက်ဗလာနှင့် မလွှတ်ရ။ သင်၏သိုးအုပ်၊ စပါးကျီ၊ စပျစ်သီးနယ်ရာကျင်းထဲက ရက်ရောစွာ ပေးရမည်။ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို ကောင်းကြီးပေးတော်မူသည်နှင့်အညီ သူ့အား ပေးရမည်" ဟု ဖြစ်သည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၁၅:၁၃၊ ၁၄။

In the sabbatical year the Hebrew slaves were to be set at liberty,
and they were not to be sent away portionless. The Lord’s direction
was: “When thou sendest him out free from thee, thou shalt not
let him go away empty. Thou shalt furnish him liberally out of
thy flock, and out of thy floor, and out of thy winepress: of that
wherewith the Lord thy God hath blessed thee thou shalt give unto
him.” Deuteronomy 15:13, 14.

အလုပ်သမားတစ်ဦး၏ လုပ်ခကို ချက်ချင်းပေးချေရမည်— "သင်၏ညီအစ်ကို ဖြစ်စေ၊ သင်၏ပြည်၌ နေသော ဧည့်သည်ဖြစ်စေ၊ ဆင်းရဲငတ်မွတ်သော အခစားကျွန်ကို မညှဉ်းဆဲရ... သူ၏နေ့၌ပင် သူ၏အခကို ပေးရမည်၊ နေမဝင်စေရ၊ အကြောင်းမူကား သူသည် ဆင်းရဲ၏၊ ထိုအခကိုလည်း အလွန်အောက်မေ့တတ်၏။" တရားဟောရာကျမ်း ၂၄:၁၄၊ ၁၅။

The hire of a laborer was to be promptly paid: “Thou shalt not
oppress a hired servant that is poor and needy, whether he be of thy
brethren, or of thy strangers that are in thy land: ... at his day thou
shalt give him his hire, neither shall the sun go down upon it; for he
is poor, and setteth his heart upon it.” Deuteronomy 24:14, 15.

မိမိသခင်ထံမှ ထွက်ပြေးလာသူများကို ဆက်ဆံပုံနှင့် ပတ်သက်၍လည်း အထူးညွှန်ကြားချက်များ ပေးထားသည်— "သခင်ထံက ပြေး၍ သင့်ထံသို့ ရောက်လာသောကျွန်ကို သူ၏သခင်လက်သို့ ပြန်၍မအပ်ရ။ သူသည် သင်တို့နှင့်အတူ၊ သင်၏မြို့တံခါး တစ်ခုခုအတွင်း၊ သူနှစ်သက်ရာအရပ်၌ နေရမည်၊ သူ့ကို မညှဉ်းဆဲရ။" တရားဟောရာကျမ်း ၂၃:၁၅၊ ၁၆။

Special directions were also given concerning the treatment of
fugitives from service: “Thou shalt not deliver unto his master the
servant which is escaped from his master unto thee. He shall dwell
with thee, even among you, in that place which he shall choose in
one of thy gates, where it liketh him best: thou shalt not oppress
him.” Deuteronomy 23:15, 16.

ဆင်းရဲသားများအတွက် ခုနစ်နှစ်မြောက်သောနှစ်သည် အကြွေးမှ လွတ်ငြိမ်းခွင့်ရသော နှစ်ဖြစ်သည်။ ဟေဗြဲလူမျိုးတို့အား လိုအပ်နေသော ညီအစ်ကိုများကို အတိုးမယူဘဲ ငွေချေးငှားခြင်းဖြင့် အမြဲကူညီရန် တိုက်တွန်းထားသည်။ ဆင်းရဲသောသူထံမှ အတိုးယူခြင်းကို အထူးတားမြစ်ထားသည်— "သင်၏ညီအစ်ကိုသည် ဆင်းရဲ၍ သင်နှင့်အတူ မနေနိုင်သောအခါ၊ သူ့ကို မစရမည်။ သူသည် ဧည့်သည်ဖြစ်စေ၊ တစိမ်းဖြစ်စေ၊ သင်နှင့်အတူ နေရမည်။ သူ့ထံမှ အတိုးကိုသော်လည်းကောင်း၊ အမြတ်ကိုသော်လည်းကောင်း မစားရ။ သင်၏ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ရမည်၊ သို့မှသာ သင်၏ညီအစ်ကိုသည် သင်နှင့်အတူ နေနိုင်လိမ့်မည်။ သင်၏ငွေကို အတိုးနှင့် မချေးရ၊ သင်၏အစာကိုလည်း အမြတ်အတွက် မချေးရ။" ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၅:၃၅-၃၇။ အကယ်၍ အကြွေးသည် လွတ်ငြိမ်းခွင့်နှစ်တိုင်အောင် မဆပ်ရသေးဘဲ ကျန်ရှိနေပါက၊ အရင်းကိုပင် ပြန်လည်တောင်းခံ၍ မရပါ။ ဤအချက်ကြောင့် မိမိတို့၏ ညီအစ်ကိုများအား လိုအပ်သော အကူအညီများ မပေးဘဲနေခြင်းအပေါ် လူတို့အား အထူးသတိပေးထားသည်— "သင်၏ညီအစ်ကိုတို့တွင် ဆင်းရဲသောသူတစ်ဦးဦး ရှိလျှင်... သင်၏နှလုံးကို မခိုင်မာစေရ၊ သင်၏လက်ကိုလည်း မစေ့ရ... 'ခုနစ်နှစ်မြောက်သော လွတ်ငြိမ်းခွင့်နှစ်သည် နီးပြီ' ဟု သင်၏ဆိုးညစ်သော နှလုံးထဲ၌ မတွေးမိစေရန် သတိပြုလော့၊ သင်၏ဆင်းရဲသော ညီအစ်ကိုအပေါ် မကောင်းသော မျက်စိရှိ၍ ဘာမျှမပေးဘဲနေလျှင်၊ သူသည် သင့်အပေါ် ထာဝရဘုရားထံသို့ ဟစ်ကြော်၍ သင်၌ အပြစ်ရှိလိမ့်မည်။" "ဆင်းရဲသားတို့သည် ပြည်ထဲ၌ ဘယ်သောအခါမျှ မပြတ်စဲရကြသောကြောင့်၊ ငါသည် သင့်အား အမိန့်ပေးသည်မှာ၊ သင်၏ပြည်၌ရှိသော သင်၏ညီအစ်ကို၊ သင်၏ဆင်းရဲသား၊ သင်၏ငတ်မွတ်သောသူတို့အား သင်၏လက်ကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ရမည်၊" "သူ၏လိုအပ်ချက်အတွက် လုံလောက်စွာ ဧကန်အမှန် ချေးရမည်။" တရားဟောရာကျမ်း ၁၅:၇-၉၊ ၁၁၊ ၈။

To the poor, the seventh year was a year of release from debt.
The Hebrews were enjoined at all times to assist their needy brethren
by lending them money without interest. To take usury from a poor
man was expressly forbidden: “If thy brother be waxen poor, and
fallen in decay with thee; then thou shalt relieve him: yea, though
he be a stranger, or a sojourner; that he may live with thee. Take
thou no usury of him, or increase: but fear thy God; that thy brother
may live with thee. Thou shalt not give him thy money upon usury,
nor lend him thy victuals for increase.” Leviticus 25:35-37. If the
debt remained unpaid until the year of release, the principal itself [533]
could not be recovered. The people were expressly warned against
withholding from their brethren needed assistance on account of
this: “If there be among you a poor man of one of thy brethren, ...
thou shalt not harden thine heart, nor shut thine hand from thy poor
brother.... Beware that there be not a thought in thy wicked heart,
484 Patriarchs and Prophets
saying, The seventh year, the year of release, is at hand; and thine
eye be evil against thy poor brother, and thou givest him nought; and
he cry unto the Lord against thee, and it be sin unto thee.” “The poor
shall never cease out of the land; therefore I command thee, saying,
Thou shalt open thine hand wide unto thy brother, to thy poor, and
to thy needy, in thy land,” “and shalt surely lend him suffcient for
his need, in that which he wanteth.” Deuteronomy 15:7-9, 11, 8.

မိမိတို့၏ ရက်ရောမှုကြောင့် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ချို့ငဲ့သွားမည်ကို မည်သူမျှ မစိုးရိမ်သင့်ပါ။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို လိုက်နာခြင်းသည် ဧကန်အမှန် ကြီးပွားချမ်းသာမှုကို ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ "သင်သည် လူမျိုးများစွာတို့အား ချေးငှားလိမ့်မည်၊ သို့သော် သင်သည် ချေးငှားစရာ မလို၊ သင်သည် လူမျိုးများစွာတို့ကို အုပ်စိုးလိမ့်မည်၊ သို့သော် သူတို့သည် သင့်ကို အုပ်စိုးရကြလိမ့်မည်မဟုတ်" ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၁၅:၆။

None need fear that their liberality would bring them to want.
Obedience to God’s commandments would surely result in prosperity. “Thou shalt lend unto many nations,” He said, “but thou shalt
not borrow; and thou shalt reign over many nations, but they shall
not reign over thee.” Deuteronomy 15:6.

"ခုနစ်နှစ်ခုနစ်ကြိမ်" သို့မဟုတ် "လေးဆယ့်ကိုးနှစ်" ကုန်လွန်ပြီးနောက်တွင်၊ ကြီးမြတ်သော လွတ်ငြိမ်းခွင့်နှစ်ဖြစ်သည့် "ယုဘိလ" နှစ် ရောက်ရှိလာသည်။ "ထိုအခါ တစ်ပြည်လုံး၌ ယုဘိလတံပိုးကို မှုတ်ရမည်... ငါးဆယ်မြောက်သောနှစ်ကို သန့်ရှင်းစေ၍၊ တစ်ပြည်လုံး၌ ရှိသမျှသော သူတို့အား လွတ်ခြင်းအခွင့်ကို ကြေညာရမည်။ ထိုနှစ်သည် သင်တို့အဖို့ ယုဘိလနှစ် ဖြစ်ရမည်။ လူတိုင်း မိမိပိုင်ထိုက်သော မြေကို ပြန်၍ရရမည်၊ လူတိုင်း မိမိအဆွေအမျိုးထံသို့ ပြန်သွားရမည်။" ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၅:၉၊ ၁၀။

After “seven sabbaths of years,” “seven times seven years,” came
that great year of release—the jubilee. “Then shalt thou cause the
trumpet of the jubilee to sound ... throughout all your land. And
ye shall hallow the fftieth year, and proclaim liberty throughout all
the land unto all the inhabitants thereof: it shall be a jubilee unto
you; and ye shall return every man unto his possession, and ye shall
return every man unto his family.” Leviticus 25:9, 10.

"ခုနစ်လပိုင်း တစ်ဆယ်ရက်နေ့၊ အပြစ်ဖြေရာနေ့၌" ယုဘိလတံပိုးကို မှုတ်ရသည်။ ဂျူးလူမျိုးတို့ နေထိုင်ရာ တစ်ပြည်လုံးတွင် ထိုအသံကို ကြားရပြီး၊ ယာကုပ်၏ သားမြေးအားလုံးကို လွတ်ငြိမ်းခွင့်နှစ်အား ကြိုဆိုရန် ခေါ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကြီးမြတ်သော အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင် အစ္စရေးတို့၏ အပြစ်များအတွက် အပြစ်ဖြေခြင်း ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်သဖြင့်၊ လူတို့သည် ဝမ်းမြောက်သော နှလုံးသားဖြင့် ယုဘိလနှစ်ကို ကြိုဆိုကြမည် ဖြစ်သည်။

“On the tenth day of the seventh month, in the Day of Atonement,” the trumpet of the jubilee was sounded. Throughout the land,
wherever the Jewish people dwelt, the sound was heard, calling upon
all the children of Jacob to welcome the year of release. On the great
Day of Atonement satisfaction was made for the sins of Israel, and
with gladness of heart the people would welcome the jubilee.

ဥပုသ်နှစ်၌ကဲ့သို့ပင် မြေကို မျိုးစေ့မကြဲရ၊ မရိတ်သိမ်းရ၊ ထွက်ရှိသမျှကို ဆင်းရဲသားတို့၏ တရားဝင် ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် မှတ်ယူရမည်။ ဥပုသ်နှစ်တွင် လွတ်လပ်ခွင့် မရရှိခဲ့သော ဟေဗြဲကျွန် အမျိုးအစားအားလုံးကို ယခုအခါ လွတ်ပေးရမည်။ သို့သော် ယုဘိလနှစ်၏ အထူးခြားဆုံးအချက်မှာ မြေယာပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးသည် မူလပိုင်ရှင်၏ မိသားစုထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အထူးညွှန်ကြားချက်ဖြင့် မြေကို စာရေးတံချ၍ ခွဲဝေပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ခွဲဝေပေးပြီးနောက်တွင် မည်သူမျှ မိမိ၏ အမွေမြေကို ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားပိုင်ခွင့် မရှိပါ။ ဆင်းရဲခြင်းကြောင့် မလွှဲမရှောင်သာ ရောင်းချခဲ့ရလျှင်ပင်၊ သူကိုယ်တိုင်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ ဆွေမျိုးသားချင်း တစ်ဦးဦးကဖြစ်စေ ပြန်လည်ရွေးယူလိုသောအခါ ဝယ်ယူထားသူက ရောင်းရန် ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုရပါ။ အကယ်၍ ပြန်လည်မရွေးယူနိုင်ခဲ့လျှင်ပင်၊ ယုဘိလနှစ်တွင် မူလပိုင်ရှင် သို့မဟုတ် သူ၏ အမွေစားအမွေခံများထံသို့ ထိုမြေသည် ပြန်လည်ရောက်ရှိရမည်။

As in the sabbatical year, the land was not to be sown or reaped,
and all that it produced was to be regarded as the rightful property of
the poor. Certain classes of Hebrew slaves—all who did not receive
their liberty in the sabbatical year—were now set free. But that
which especially distinguished the year of jubilee was the reversion
[534] of all landed property to the family of the original possessor. By the
special direction of God the land had been divided by lot. After the
division was made no one was at liberty to trade his estate. Neither
was he to sell his land unless poverty compelled him to do so, and
then, whenever he or any of his kindred might desire to redeem it,
the purchaser must not refuse to sell it; and if unredeemed, it would
revert to its frst possessor or his heirs in the year of jubilee.
God’s Care for the Poor 485

ထာဝရဘုရားသည် အစ္စရေးတို့အား ဤသို့မိန့်တော်မူခဲ့သည်— "မြေကို အပြီးအပိုင် မရောင်းရ၊ အကြောင်းမူကား မြေသည် ငါ၏မြေ ဖြစ်၏၊ သင်တို့သည် ငါနှင့်အတူ ဧည့်သည်ဖြစ်ကြ၏။" ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၅:၂၃။ လူတို့သည် မိမိတို့ ခေတ္တပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရရှိထားသော မြေသည် ဘုရားသခင်၏ မြေဖြစ်ကြောင်း၊ ကိုယ်တော်သည်သာ တရားဝင်ပိုင်ရှင်နှင့် မူလပိုင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ပြင် ကိုယ်တော်သည် ဆင်းရဲသားများနှင့် ကံဆိုးသူများအတွက် အထူးစဉ်းစားပေးစေလိုကြောင်းကို နားလည်သဘောပေါက်ရမည်။ ချမ်းသာသူများကဲ့သို့ပင် ဆင်းရဲသားများတွင်လည်း ဘုရားသခင်၏ ကမ္ဘာလောကတွင် နေရာတစ်နေရာ ရရှိပိုင်ခွင့်ရှိကြောင်း လူအားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေစေရန် ဖြစ်သည်။

The Lord declared to Israel: “The land shall not be sold forever:
for the land is Mine; for ye are strangers and sojourners with Me.”
Leviticus 25:23. The people were to be impressed with the fact that
it was God’s land which they were permitted to possess for a time;
that He was the rightful owner, the original proprietor, and that He
would have special consideration made for the poor and unfortunate.

ဤအရာများသည် ဒုက္ခဝေဒနာများကို လျှော့ချရန်၊ မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းအချို့ကို ယူဆောင်လာရန်နှင့် ချို့တဲ့နွမ်းပါးသူတို့၏ ဘဝထဲသို့ နေရောင်ခြည်အချို့ ဖြာကျလာစေရန်အတွက် ငါတို့၏ ဂရုဏာတော်ရှင် ဖန်ဆင်းရှင်မှ ပြုလုပ်ပေးထားသော ပြင်ဆင်မှုများ ဖြစ်သည်။

It was to be impressed upon the minds of all that the poor have as
much right to a place in God’s world as have the more wealthy.
Such were the provisions made by our merciful Creator, to lessen
suffering, to bring some ray of hope, to flash some gleam of sunshine,
into the life of the destitute and distressed.

ထာဝရဘုရားသည် ပစ္စည်းဥစ္စာနှင့် အာဏာအပေါ် အတိုင်းအဆမရှိ ချစ်ခင်တွယ်တာမှုကို ထိန်းချုပ်လိုတော်မူသည်။ လူတန်းစားတစ်ရပ်က ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများကို ဆက်တိုက်စုဆောင်းနေပြီး၊ အခြားတစ်ရပ်က ဆင်းရဲမွဲတေ၍ နိမ့်ကျနေခြင်းကြောင့် ကြီးမားသော ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။ တစ်စုံတစ်ရာ ထိန်းချုပ်မှု မရှိပါက ချမ်းသာသူတို့၏ အာဏာသည် လက်ဝါးကြီးအုပ်မှု ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ အဖက်ဖက်မှ တန်းတူဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဆင်းရဲသားများသည် သူတို့၏ ကြွယ်ဝသော ညီအစ်ကိုများထက် နိမ့်ကျသူများအဖြစ် မှတ်ယူဆက်ဆံခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ ဤသို့ ဖိနှိပ်ခံရမှုကို ခံစားရခြင်းက ဆင်းရဲသား လူတန်းစားများ၏ စိတ်ဒေါသကို လှုံ့ဆော်ပေးလိမ့်မည်။ လူ့အဖွဲ့အစည်းကို ပျက်စီးစေပြီး ဒုစရိုက်မှု အမျိုးမျိုးကို တံခါးဖွင့်ပေးမည့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် အသည်းအသန်ဖြစ်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင် တည်ဆောက်ခဲ့သော စည်းမျဉ်းများသည် လူမှုရေးတန်းတူညီမျှမှုကို အားပေးရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥပုသ်နှစ်နှင့် ယုဘိလနှစ်၏ ပြင်ဆင်မှုများသည် ထိုကြားကာလအတွင်း နိုင်ငံ၏ လူမှုရေးနှင့် နိုင်ငံရေး စီးပွားရေးစနစ်တွင် မှားယွင်းသွားခဲ့သော အရာများကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြန်လည်မှန်ကန်စေမည် ဖြစ်သည်။

The Lord would place a check upon the inordinate love of property and power. Great evils would result from the continued accumulation of wealth by one class, and the poverty and degradation
of another. Without some restraint the power of the wealthy would
become a monopoly, and the poor, though in every respect fully as
worthy in God’s sight, would be regarded and treated as inferior to
their more prosperous brethren. The sense of this oppression would
arouse the passions of the poorer class. There would be a feeling
of despair and desperation which would tend to demoralize society
and open the door to crimes of every description. The regulations
that God established were designed to promote social equality. The
provisions of the sabbatical year and the jubilee would, in a great
measure, set right that which during the interval had gone wrong in
the social and political economy of the nation.

ဤစည်းမျဉ်းများသည် ဆင်းရဲသားများအတွက်သာမက ချမ်းသာသူများအတွက်လည်း ကောင်းကြီးဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။ ၎င်းတို့သည် လောဘစိတ်နှင့် မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်လိုသော စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ပေးလိမ့်မည် ဖြစ်ကာ၊ မြင့်မြတ်သော ပေးကမ်းကူညီလိုသော စိတ်ဓာတ်ကို ပျိုးထောင်ပေးလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် လူတန်းစားအားလုံးကြားတွင် စေတနာနှင့် ယုံကြည်မှုကို မွေးမြူပေးခြင်းအားဖြင့် လူမှုရေးစနစ်တကျရှိမှုနှင့် အစိုးရ၏ တည်ငြိမ်မှုကို အားပေးလိမ့်မည်။ ငါတို့အားလုံးသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ ကြီးမားသော ရက်ကန်းရက်လုပ်မှုကြီးထဲတွင် အတူတကွ ရောယှက်နေကြသည်၊ အခြားသူများကို အကျိုးပြုရန်နှင့် မြှင့်တင်ရန် ငါတို့လုပ်ဆောင်သမျှသည် ငါတို့ကိုယ်တိုင်အပေါ်သို့ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာအဖြစ် ပြန်လည်သက်ရောက်လာမည် ဖြစ်သည်။ အပြန်အလှန် အမှီသဟဲပြုခြင်း ပညတ်သည် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ လူတန်းစားအားလုံးတွင် ရှိနေသည်။ ဆင်းရဲသားတို့သည် ချမ်းသာသူတို့အပေါ် မှီခိုနေရသကဲ့သို့ ချမ်းသာသူတို့သည်လည်း ဆင်းရဲသားတို့အပေါ် မှီခိုနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ လူတန်းစားတစ်ရပ်က ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ ချမ်းသာသော အိမ်နီးချင်းများအား ပေးသနားထားသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများတွင် ဝေစုရရန် တောင်းဆိုနေစဉ်၊ အခြားတစ်ရပ်ကလည်း ဆင်းရဲသားတို့၏ အရင်းအနှီးဖြစ်သော သစ္စာရှိသော အလုပ်အကျွေး၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် လုပ်အားခွန်အားတို့ကို လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

These regulations were designed to bless the rich no less than
the poor. They would restrain avarice and a disposition for selfexaltation, and would cultivate a noble spirit of benevolence; and by
fostering good will and confdence between all classes, they would
promote social order, the stability of government. We are all woven
together in the great web of humanity, and whatever we can do to [535]
beneft and uplift others will reflect in blessing upon ourselves. The
law of mutual dependence runs through all classes of society. The
poor are not more dependent upon the rich than are the rich upon
the poor. While the one class ask a share in the blessings which
God has bestowed upon their wealthier neighbors, the other need
the faithful service, the strength of brain and bone and muscle, that
are the capital of the poor.
486 Patriarchs and Prophets

ထာဝရဘုရား၏ လမ်းညွှန်ချက်များကို နာခံခြင်းအပေါ် မူတည်၍ အစ္စရေးတို့အား ကြီးမားသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ကတိပြုထားခဲ့သည်။ "ငါသည် အခါကာလအလျောက် မိုးရွာစေသဖြင့်၊ မြေသည် မိမိအသီးအနှံကို ပေးလိမ့်မည်၊ တောပင်တို့သည်လည်း မိမိတို့အသီးကို သီးကြလိမ့်မည်။ သင်တို့၏ ကောက်ပဲနယ်သော ကာလသည် စပျစ်သီးဆွတ်သော ကာလတိုင်အောင်လည်းကောင်း၊ စပျစ်သီးဆွတ်သော ကာလသည် မျိုးစေ့ကြဲသော ကာလတိုင်အောင်လည်းကောင်း ရောက်လိမ့်မည်။ သင်တို့သည် ဝစွာစား၍ မိမိတို့ပြည်၌ ဘေးကင်းစွာ နေရကြလိမ့်မည်။ ပြည်ထဲ၌ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ငါပေးမည်၊ သင်တို့ကို မည်သူမျှ မခြိမ်းခြောက်ဘဲ အိပ်ရကြလိမ့်မည်။ ဆိုးညစ်သော သားရဲတို့ကို ပြည်ထဲက ငါနှင်ထုတ်မည်၊ ဓားဘေးသည်လည်း သင်တို့ပြည်ကို ဖြတ်၍မသွားရ... ငါသည် သင်တို့တွင် လှည့်လည်၍ သင်တို့၏ဘုရားသခင် ဖြစ်မည်၊ သင်တို့သည်လည်း ငါ၏လူမျိုး ဖြစ်ကြလိမ့်မည်... သို့သော်လည်း သင်တို့သည် ငါ့စကားကို နားမထောင်၊ ဤပညတ်တရားရှိသမျှတို့ကို မလိုက်နာဘဲ... ငါ၏ပဋိညာဉ်ကို ဖျက်လျှင်... သင်တို့သည် မျိုးစေ့ကို အချည်းနှီးကြဲရကြလိမ့်မည်၊ ရန်သူတို့သည် လာ၍စားကြလိမ့်မည်။ သင်တို့အပေါ်မှာ ငါ၏မျက်နှာကို ငါထားသဖြင့်၊ ရန်သူတို့ရှေ့မှာ ရှုံးရကြလိမ့်မည်။ သင်တို့ကို မုန်းသောသူတို့သည် အုပ်စိုးကြလိမ့်မည်၊ လိုက်သောသူမရှိဘဲ သင်တို့သည် ပြေးရကြလိမ့်မည်။" ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၆:၄-၁၇။

Great blessings were promised to Israel on condition of obedience to the Lord’s directions. “I will give you rain in due season,”
He declared, “and the land shall yield her increase, and the trees of
the feld shall yield their fruit. And your threshing shall reach unto
the vintage, and the vintage shall reach unto the sowing time: and ye
shall eat your bread to the full, and dwell in your land safely. And
I will give peace in the land, and ye shall lie down, and none shall
make you afraid: and I will rid evil beasts out of the land, neither
shall the sword go through your land.... I will walk among you, and
will be your God, and ye shall be My people.... But if ye will not
hearken unto Me, and will not do all these commandments; and ...
ye break My covenant: ... ye shall sow your seed in vain, for your
enemies shall eat it. And I will set My face against you, and ye shall
be slain before your enemies: they that hate you shall reign over
you; and ye shall flee when none pursueth you.” Leviticus 26:4-17.

လူသားအားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ လောကီကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို တန်းတူဝေစု ရရှိသင့်သည်ဟု စိတ်အားထက်သန်စွာ တိုက်တွန်းသူများစွာ ရှိသည်။ သို့သော် ဤအရာသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မဟုတ်ပါ။ အခြေအနေအမျိုးမျိုး ကွဲပြားနေခြင်းသည် ဘုရားသခင်က စရိုက်လက္ခဏာကို စမ်းသပ်ရန်နှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် ရည်ရွယ်သော နည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် လောကီပစ္စည်းဥစ္စာ ရှိသူများသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ကိုယ်တော်၏ ပစ္စည်းများကို ခေတ္တထိန်းသိမ်းရသူများအဖြစ်သာ မှတ်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုက္ခရောက်သူများနှင့် လိုအပ်နေသူများ၏ အကျိုးအတွက် အသုံးပြုရန် ကိုယ်တော်က ယုံကြည်စွာ အပ်နှံထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူရမည်။

There are many who urge with great enthusiasm that all men
should have an equal share in the temporal blessings of God. But this
was not the purpose of the Creator. A diversity of condition is one
of the means by which God designs to prove and develop character.

ခရစ်တော်က ဆင်းရဲသားများသည် ငါတို့နှင့်အတူ အမြဲရှိနေမည်ဟု မိန့်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် ဒုက္ခရောက်နေသော လူမျိုးတော်နှင့်အတူ ရပ်တည်တော်မူသည်။ ငါတို့၏ ကယ်တင်ရှင်၏ နှလုံးသားသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ကိုယ်တော်၏ အဆင်းရဲဆုံးနှင့် အနိမ့်ကျဆုံးသော သားသမီးများကို သနားစာနာတော်မူသည်။ သူတို့သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ်များ ဖြစ်သည်ဟု ကိုယ်တော် မိန့်ကြားထားသည်။ ဒုက္ခရောက်သူများနှင့် ဖိနှိပ်ခံရသူများအပေါ် ကိုယ်တော်ခံစားရသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ငါတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် နိုးကြားလာစေရန် သူတို့ကို ငါတို့ကြားတွင် ထားရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့အပေါ် ပြသသော သနားကြင်နာမှုနှင့် ပေးကမ်းကူညီမှုများကို ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်တိုင်အပေါ် ပြုလုပ်သကဲ့သို့ လက်ခံတော်မူသည်။ သူတို့အပေါ် ရက်စက်မှု သို့မဟုတ် လျစ်လျူရှုမှု ပြုလုပ်ခြင်းကိုလည်း ကိုယ်တော်အပေါ် ပြုလုပ်သကဲ့သို့ မှတ်ယူတော်မူသည်။

Yet He intends that those who have worldly possessions shall regard
themselves merely as stewards of His goods, as entrusted with means
to be employed for the beneft of the suffering and the needy.

အကယ်၍ ဆင်းရဲသားများအတွက် ဘုရားသခင်ပေးထားသော ပညတ်တော်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့မည်ဆိုပါက၊ ယခုလောက၏ အခြေအနေသည် ကိုယ်ကျင့်တရား၊ ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် လောကီရေးရာတို့တွင် မည်မျှပင် ကွဲပြားခြားနားနေမည်နည်း။ ယခုကဲ့သို့ အတ္တစိတ်နှင့် မိမိကိုယ်ကို အရေးကြီးသည်ဟု ထင်မှတ်သော စိတ်များ ရှိနေမည်မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်ဦးချင်းစီသည် အခြားသူများ၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် သာယာဝပြောမှုအတွက် ကြင်နာစွာ ဂရုစိုက်ကြလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ယခုအခါ နိုင်ငံများစွာတွင် တွေ့မြင်နေရသော ကျယ်ပြန့်လှသော ဆင်းရဲမွဲတေမှုများလည်း ရှိနေလိမ့်မည်မဟုတ်ပါ။

Christ has said that we shall have the poor always with us, and
He unites His interest with that of His suffering people. The heart
of our Redeemer sympathizes with the poorest and lowliest of His
earthly children. He tells us that they are His representatives on
earth. He has placed them among us to awaken in our hearts the
love that He feels toward the suffering and oppressed. Pity and
[536] benevolence shown to them are accepted by Christ as if shown to
Himself. An act of cruelty or neglect toward them is regarded as
though done to Him.

ဘုရားသခင် ပြဌာန်းထားသော အခြေခံမူများသည် ခေတ်အဆက်ဆက် ချမ်းသာသူတို့က ဆင်းရဲသားတို့အပေါ် ဖိနှိပ်ခြင်းနှင့် ဆင်းရဲသားတို့က ချမ်းသာသူတို့အပေါ် သံသယရှိခြင်းနှင့် မုန်းတီးခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆိုးကျိုးများကို တားဆီးပေးလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် ကြီးမားသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများကို စုဆောင်းခြင်းနှင့် အတိုင်းအဆမရှိသော အသုံးအဖြုန်းများကို ဟန့်တားကောင်း ဟန့်တားနိုင်သော်လည်း၊ ထိုသို့သော ကြီးမားသော ကြွယ်ဝမှုများကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် နည်းပါးသော လုပ်ခဖြင့် အခိုင်းခံနေရသော သောင်းနှင့်ချီသော လူသားတို့၏ အသိပညာကင်းမဲ့မှုနှင့် နိမ့်ကျမှုတို့ကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် ယခုအခါ ကမ္ဘာလောကကြီးကို မင်းမဲ့စရိုက်နှင့် သွေးထွက်သံယိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်စေရန် ခြိမ်းခြောက်နေသော ပြဿနာများအတွက် ငြိမ်းချမ်းသော ဖြေရှင်းချက်ကို ယူဆောင်လာပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

If the law given by God for the beneft of the poor had continued
to be carried out, how different would be the present condition of
the world, morally, spiritually, and temporally! Selfshness and
self-importance would not be manifested as now, but each would
cherish a kind regard for the happiness and welfare of others; and
such widespread destitution as is now seen in many lands would not
exist.
God’s Care for the Poor 487
The principles which God has enjoined, would prevent the terrible evils that in all ages have resulted from the oppression of the
rich toward the poor and the suspicion and hatred of the poor toward
the rich. While they might hinder the amassing of great wealth and
the indulgence of unbounded luxury, they would prevent the consequent ignorance and degradation of tens of thousands whose ill-paid
servitude is required to build up these colossal fortunes. They would
bring a peaceful solution of those problems that now threaten to fll
the world with anarchy and bloodshed.