အခန်း ၅၂ — နှစ်စဉ်ကျင်းပသောပွဲတော်များ

 

အခန်း ၅၂ —  နှစ်စဉ်ကျင်းပသောပွဲတော်များ

Chapter 52—The Annual Feasts

ဤအခန်းသည် ဝတ်ပြုရာကျမ်း အခန်းကြီး ၂၃ ကို အခြေခံထားပါသည်။

This chapter is based on Leviticus 23.

သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၌ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် တစ်သျှားလုံး နှစ်စဉ် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် စည်းဝေးပွဲများ ပြုလုပ်ကြသည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၃:၁၄-၁၆။ ရှီလောမြို့သည် တစ်ချိန်က ဤစည်းဝေးပွဲများ ကျင်းပရာနေရာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် ယေရုရှလင်မြို့သည် လူမျိုးတော်၏ ဝတ်ပြုရေးဗဟိုဌာန ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ဤနေရာ၌ပင် အမျိုးနွယ်စုများသည် မြင့်မြတ်သော ပွဲတော်များအတွက် စုရုံးခဲ့ကြသည်။

There were three annual assemblies of all Israel for worship at
the sanctuary. Exodus 23:14-16. Shiloh was for a time the place of
these gatherings; but Jerusalem afterward became the center of the
nation’s worship, and here the tribes convened for the solemn feasts.

ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ နယ်မြေများကို လုယူရန် ချောင်းမြောင်းနေသော ကြမ်းတမ်းရက်စက်သည့် စစ်မက်လိုလားသော လူမျိုးစုများ ဝန်းရံခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း နှစ်စဉ် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် သန်စွမ်းသော အမျိုးသားအားလုံးနှင့် ခရီးသွားနိုင်သူ အားလုံးတို့သည် မိမိတို့၏ နေအိမ်များကို စွန့်ခွာ၍ ပြည်၏အလယ်ပိုင်းရှိ စည်းဝေးရာနေရာသို့ သွားရောက်ရန် ညွှန်ကြားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ အကာအကွယ်မဲ့ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အိမ်ထောင်စုများကို ရန်သူများက မီးနှင့် သံလျက်ဖြင့် လာရောက်ဖျက်ဆီးခြင်းမှ အဘယ်အရာက တားဆီးမည်နည်း။ တိုင်းတစ်ပါး ရန်သူများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး ဣသရေလလူမျိုးတို့ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်းမှ အဘယ်အရာက ကာကွယ်မည်နည်း။

The people were surrounded by ferce, warlike tribes, that were
eager to seize upon their lands; yet three times every year all the
able-bodied men and all the people who could make the journey were
directed to leave their homes and repair to the place of assembly,
near the center of the land. What was to hinder their enemies from
sweeping down upon those unprotected households, to lay them
waste with fre and sword? What was to prevent an invasion of
the land, that would bring Israel into captivity to some foreign foe?

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ လူမျိုးတော်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မည်ဟု ဂတိပေးထားတော်မူ၏။ "ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့သောသူတို့၏ ပတ်လည်၌ ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်သည် တပ်ချ၍ ကယ်လွှတ်တတ်၏။" ဆာလံ ၃၄:၇။ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ဝတ်ပြုရန် တက်သွားကြစဉ်အတွင်း၊ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်သည် ရန်သူများကို ဟန့်တားပေးထားမည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဂတိတော်မှာ— "ငါသည် သင်၏ရှေ့မှာ လူမျိုးတို့ကို နှင်ထုတ်၍ သင်၏နယ်မြေကို ကျယ်စေမည်။ သင်သည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်သို့ တစ်နှစ်လျှင် သုံးကြိမ်မျက်နှာပြခြင်းငှါ သွားသောအခါ၊ သင်၏မြေကို မည်သူမျှ အလိုမရှိစေရ" ဟု ဖြစ်သည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃၄:၂၄။

God had promised to be the protector of His people. “The angel of
Jehovah encampeth round about them that fear Him, and delivereth
them.” Psalm 34:7 [A.R.V.]. While the Israelites went up to worship,
divine power would place a restraint upon their enemies. God’s
promise was, “I will cast out the nations before thee, and enlarge
thy borders: neither shall any man desire thy land, when thou shalt
go up to appear before the Lord thy God thrice in the year.” Exodus
34:24.

ပထမဦးဆုံး ပွဲတော်မှာ ပသခါပွဲ ဖြစ်ပြီး တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲတော် ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် ယုဒပြက္ခဒိန်၏ ပထမလဖြစ်သော အဗိဗလတွင် ကျရောက်ပြီး မတ်လကုန်နှင့် ဧပြီလအစပိုင်းနှင့် တိုက်ဆိုင်သည်။ ဆောင်းရာသီ၏ အအေးဒဏ် ကုန်ဆုံး၍ နောက်မိုးများလည်း ရွာသွန်းပြီးချိန် ဖြစ်သောကြောင့် သဘာဝတရားတစ်ခုလုံးသည် နွေဦးကာလ၏ လန်းဆန်းလှပမှုတွင် ပျော်မွေ့နေကြသည်။ တောင်ကုန်းများနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းများတွင် မြက်ခင်းများ စိမ်းလန်းနေပြီး တောပန်းလေးများသည် လယ်ကွင်းပြင်များတွင် နေရာအနှံ့ ပွင့်လန်းနေကြသည်။ ယခုအခါ လပြည့်ဝန်းနီးပါး ရှိနေသော လမင်းကြောင့် ညချမ်းအချိန်များသည် သာယာကြည်နူးဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ၎င်းသည် သန့်ရှင်းသော ဓမ္မသီချင်းသီဆိုသူ ပုံဖော်ထားသည့် ရာသီဥတုပင် ဖြစ်သည်—

The frst of these festivals, the Passover, the feast of unleavened
bread, occurred in Abib, the frst month of the Jewish year, corresponding to the last of March and the beginning of April. The cold
of winter was past, the latter rain had ended, and all nature rejoiced
in the freshness and beauty of the springtime. The grass was green
on the hills and valleys, and wild flowers everywhere brightened
the felds. The moon, now approaching the full, made the evenings
delightful. It was the season so beautifully pictured by the sacred
singer:

"ဆောင်းကာလ လွန်ပြီ။ မိုးအေးလည်း စဲ၍ သွားပြီ။ မြေပေါ်မှာ ပွင့်လန်းသော အပွင့်တို့သည် ပေါ်ကြပြီ။ ငှက်တို့သည် မြည်တွန်ရသော အချိန်ရောက်ပြီ။ ချိုးငှက်တွန်သံကိုလည်း ငါတို့ပြည်၌ ကြားရပြီ။ သင်္ဘောသဖန်းပင်သည် အစိမ်းရောင်အသီးတို့ကို မှည့်စေပြီ။ စပျစ်နွယ်ပင်တို့သည် ပွင့်၍ မွှေးကြိုင်သော အနံ့ကို ပေးကြပြီ။" ရှောလမုန်သီချင်း ၂:၁၁-၁၃။

[538] “The winter is past,
488
Annual Feasts 489
The rain is over and gone;
The flowers appear on the earth;
The time of the singing of birds is come,
And the voice of the turtle is heard in our land;
The fg tree ripeneth her green fgs,
And the vines are in blossom,
They give forth their fragrance.” Song of Solomon 2:11-13,
R.V.

ပြည်တစ်နံတစ်လျောက်တွင် ဘုရားဖူးအဖွဲ့များသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဦးတည်သွားနေကြသည်။ သိုးစုများကြားမှ သိုးထိန်းများ၊ တောင်ပေါ်မှ နွားကျောင်းသားများ၊ ဂါလိလဲအိုင်မှ တံငါသည်များ၊ လယ်ကွင်းပြင်မှ လယ်သမားများနှင့် သန့်ရှင်းသောကျောင်းများမှ ပရောဖက်တို့၏ သားများ— အားလုံးတို့သည် ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော် ထင်ရှားရာနေရာသို့ ခြေလှမ်းပြင်ခဲ့ကြသည်။ လူအများစုမှာ ခြေလျင်သွားကြသဖြင့် ခရီးတိုတိုသာ သွားကြသည်။ ခရီးသွားအဖွဲ့များသည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူသစ်များ အမြဲတစေ ပူးပေါင်းလာသဖြင့် သန့်ရှင်းသော မြို့တော်သို့ မရောက်မီတွင် အလွန်ကြီးမားသော လူအုပ်ကြီး ဖြစ်လာလေ့ရှိသည်။

Throughout the land bands of pilgrims were making their way toward Jerusalem. The shepherds from their flocks, the herdsmen from
the mountains, fshers from the Sea of Galilee, the husbandmen from
their felds, and sons of the prophets from the sacred schools—all
turned their steps toward the place where God’s presence was revealed.

They journeyed by short stages, for many went on foot. The
caravans were constantly receiving accessions, and often became
very large before reaching the Holy City.

သဘာဝတရား၏ ရွှင်လန်းမှုသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ နှလုံးသားတွင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ကောင်းမြတ်သောအရာ အလုံးစုံကို ပေးသနားတော်မူသော အရှင်အပေါ် ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို နိုးကြားစေသည်။ ယေဟောဝါဘုရား၏ ဘုန်းတော်နှင့် တန်ခိုးအာနုဘော်ကို ချီးမွမ်းသော ဟေဗြဲဆာလံသီချင်းများကို သီဆိုကြသည်။ အချက်ပေးတံပိုးသံနှင့်အတူ လင်းကွင်းသံများ ညံလျက် ရာနှင့်ချီသော အသံများဖြင့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း သီချင်းသံများ ပျံ့လွင့်လာသည်။

Nature’s gladness awakened joy in the hearts of Israel and gratitude to the Giver of all good. The grand Hebrew psalms were
chanted, exalting the glory and majesty of Jehovah. At the sound
of the signal trumpet, with the music of cymbals, the chorus of
thanksgiving arose, swelled by hundreds of voices:

"ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်သို့ သွားကြကုန်အံ့ဟု သူတပါးတို့သည် ငါ့အား ပြောဆိုသောအခါ ငါသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိ၏။ အို ယေရုရှလင်၊ ငါတို့ခြေတို့သည် သင်၏တံခါးအတွင်းမှာ ရပ်နေကြပြီ။ ... ထိုမြို့သို့ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို ချီးမွမ်းခြင်းငှါ တက်သွားကြ၏။ ... ယေရုရှလင်မြို့၏ ငြိမ်သက်ခြင်းအလိုငှါ ဆုတောင်းကြလော့။ သင့်ကို ချစ်သောသူတို့သည် စည်ပင်ကြပါစေသတည်း။" ဆာလံ ၁၂၂:၁-၆။

“I was glad when they said unto me,
Let us go unto the house of the Lord.
Our feet are standing
Within thy gates, O Jerusalem....
Whither the tribes go up, even the tribes of the Lord, ...
To give thanks unto the name of Jehovah....
Pray for the peace of Jerusalem:
They shall prosper that love thee.” Psalm 122:1-6, R.V.

တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ ယခင်က ယဇ်ပလ္လင်မီးများ ထွန်းညှိလေ့ရှိသော တောင်ကုန်းများကို မြင်သောအခါ ဣသရေလသားတို့က ဤသို့ သီဆိုကြသည်—

As they saw around them the hills where the heathen had been
wont to kindle their altar fres, the children of Israel sang:

"ငါသည် မျှော်လင့်လျက် တောင်တို့သို့ မျက်စိကို လွှတ်ရမည်လော။ ငါ့ကို ကူညီသော အခွင့်သည် အဘယ်က လာမည်နည်း။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ထာဝရဘုရားထံတော်က ငါ့ကို ကူညီသော အခွင့်သည် လာရ၏။" ဆာလံ ၁၂၁:၁၊ ၂။

“Shall I lift up mine eyes to the hills?
Whence should my help come?
My help cometh from Jehovah,
Which made heaven and earth.” Psalm 121:1, 2 (margin).
490 Patriarchs and Prophets

"ထာဝရဘုရားကို ကိုးစားသောသူတို့သည် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိ၊ အစဉ်အမြဲ တည်သော ဇိအုန်တောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ ယေရုရှလင်မြို့ကို တောင်တို့သည် ဝန်းရံသကဲ့သို့၊ ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူမျိုးတော်ကို ယခုမှစ၍ အစဉ်အမြဲ ဝန်းရံတော်မူ၏။" ဆာလံ ၁၂၅:၁၊ ၂။

“They that trust in the Lord
Are as Mount Zion, which cannot be moved, but abideth
forever.
As the mountains are round about Jerusalem,
So the Lord is round about His people,
From this time forth and forevermore.” Psalm 125:1, 2, R.V.

သန့်ရှင်းသော မြို့တော်ကို မြင်ရသော တောင်ကုန်းများပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ၊ ဗိမာန်တော်သို့ သွားနေကြသော ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သူ လူအုပ်ကြီးကို ကြည်ညိုလေးမြတ်စွာ ကြည့်ရှုကြသည်။ နံ့သာပေါင်း မီးခိုးများ တက်လာသည်ကို မြင်ရပြီး၊ သန့်ရှင်းသော ဝတ်ပြုခြင်း စတင်ကြောင်း အချက်ပေးသည့် လေဝိသားတို့၏ တံပိုးသံများကို ကြားရသောအခါ၊ သူတို့သည် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွလာပြီး ဤသို့ သီဆိုကြသည်—

[539] Surmounting the hills in view of the Holy City, they looked with
reverent awe upon the throngs of worshipers wending their way to
the temple. They saw the smoke of the incense ascending, and as
they heard the trumpets of the Levites heralding the sacred service,
they caught the inspiration of the hour, and sang:

"ငါတို့ဘုရားသခင်၏ မြို့တော်၊ သန့်ရှင်းသော တောင်တော်ပေါ်မှာ ထာဝရဘုရားသည် ကြီးမြတ်၍ အလွန်ချီးမွမ်းအပ်သော အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။ မြောက်မျက်နှာ၌ရှိသော ဇိအုန်တောင်သည် မြင့်သောအရပ်၌ တည်၍ လှပလျက်၊ မြေတစ်ပြင်လုံး၏ ပျော်မွေ့ရာ ဖြစ်၏။ ကြီးမြတ်သော မင်းကြီး၏ မြို့တော်လည်း ဖြစ်၏။" ဆာလံ ၄၈:၁၊ ၂။

“Great is the Lord, and greatly to be praised
In the city of our God, in the mountain of His holiness.
Beautiful for situation, the joy of the whole earth,
Is Mount Zion, on the sides of the north,
The city of the great King.”
Psalm 48:1, 2.

"သင်၏ မြို့ရိုးအတွင်း၌ ငြိမ်သက်ခြင်း ရှိပါစေသော။ သင်၏ နန်းတော်အတွင်း၌ စည်ပင်ခြင်း ရှိပါစေသော။"

“Peace be within thy walls,
And prosperity within thy palaces.”

"ဖြောင့်မတ်ခြင်း တံခါးတို့ကို ဖွင့်ကြလော့။ ငါသည် ဝင်၍ ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းမည်။"

“Open to me the gates of righteousness:
I will go into them, and I will praise the Lord.”

"ငါသည် ဂတိထားသည်အတိုင်း၊ လူမျိုးတော်အပေါင်းတို့ရှေ့၊ ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်တံတိုင်းတို့၌၊ အို ယေရုရှလင်၊ သင်၏အလယ်၌ ထာဝရဘုရားအား ပူဇော်မည်။ ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းကြလော့။" ဆာလံ ၁၂၂:၇၊ ၁၁၈:၁၉၊ ၁၁၆:၁၈၊ ၁၁၉။

“I will pay my vows unto the Lord
Now in the presence of all His people,
In the courts of the Lord’s house,
In the midst of thee, O Jerusalem,
Praise ye the Lord.”
Psalm 122:7; 118:19; Psalm
116:18, 19.

ယေရုရှလင်မြို့ရှိ အိမ်တိုင်းကို ဘုရားဖူးများအတွက် ဖွင့်လှစ်ပေးထားပြီး အခန်းများကို အခမဲ့ ပေးကြသည်။ သို့သော် ဤမျှများပြားသော လူအုပ်ကြီးအတွက် မလုံလောက်သဖြင့် မြို့ထဲရှိ နေရာလပ်တိုင်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင် တောင်ကုန်းများပေါ်တွင် တဲများကို ထိုးကြသည်။

All the houses in Jerusalem were thrown open to the pilgrims,
and rooms were furnished free; but this was not suffcient for the
vast assembly, and tents were pitched in every available space in the
city and upon the surrounding hills.

လ၏ တစ်ဆယ့်လေးရက်မြောက်နေ့ ညဦးပိုင်းတွင် ပသခါပွဲကို ကျင်းပကြသည်။ ယင်း၏ ခန့်ညားပြီး စိတ်စွဲမှတ်ဖွယ်ကောင်းသော အခမ်းအနားများသည် အဲဂုတ္တုပြည် ကျွန်ခံရာမှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို အောက်မေ့ရန် ဖြစ်ပြီး၊ အပြစ်ကျွန်ဘဝမှ ကယ်လွှတ်မည့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကိုလည်း ရှေ့သို့ မျှော်ကြည့်စေသည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် ကာလဝေရိကုန်းပေါ်၌ အသက်တော်ကို စွန့်တော်မူသောအခါ ပသခါပွဲ၏ အဓိပ္ပာယ်သည် ပြီးဆုံးသွားပြီး၊ ပသခါပွဲက ကြိုတင်ပုံဆောင်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်ကို အောက်မေ့ဖွယ်အဖြစ် သခင်ဘုရား၏ ပွဲတော်ကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။

On the fourteenth day of the month, at even, the Passover was
celebrated, its solemn, impressive ceremonies commemorating the
Annual Feasts 491
deliverance from bondage in Egypt, and pointing forward to the sacrifce that should deliver from the bondage of sin. When the Saviour
yielded up His life on Calvary, the signifcance of the Passover
ceased, and the ordinance of the Lord’s Supper was instituted as a
memorial of the same event of which the Passover had been a type.

ပသခါပွဲပြီးနောက် ခုနစ်ရက်ကြာသော တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲတော်ကို ကျင်းပသည်။ ပထမနေ့နှင့် သတ္တမနေ့တို့သည် သန့်ရှင်းသော စုဝေးပွဲနေ့များ ဖြစ်ကြပြီး မည်သည့် အလုပ်ကိုမျှ မလုပ်ဆောင်ရပါ။ ပွဲတော်၏ ဒုတိယနေ့တွင် ထိုနှစ်၏ ပထမဦးဆုံး ထွက်ရှိသော အသီးအနှံများကို ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ ဆက်သရသည်။ ပါလက်စတိုင်းပြည်တွင် မုယောစပါးသည် အစောဆုံးထွက်သော ကောက်ပဲသီးနှံဖြစ်ပြီး ပွဲတော်စချိန်တွင် စတင်မှည့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤစပါးတစ်စည်းကို ယဇ်ပုရောဟိတ်က ဘုရားသခင်၏ ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့၌ ချီမြှောက်၍ ဝှေ့ယမ်းရသည်။ ယင်းသည် အရာခပ်သိမ်းတို့သည် ဘုရားသခင်ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း ဝန်ခံခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအခမ်းအနားကို မပြုလုပ်မီအထိ ကောက်ပဲသီးနှံများကို မရိတ်သိမ်းရပါ။

The Passover was followed by the seven day’s feast of unleavened bread. The frst and the seventh day were days of holy convocation, when no servile work was to be performed. On the second day
of the feast, the frst fruits of the year’s harvest were presented before
God. Barley was the earliest grain in Palestine, and at the opening of
the feast it was beginning to ripen. A sheaf of this grain was waved
by the priest before the altar of God, as an acknowledgment that
all was His. Not until this ceremony had been performed was the
harvest to be gathered.

ဦးဦးဖျားဖျား အသီးအနှံများကို ဆက်သပြီးနောက် ရက်ပေါင်း ငါးဆယ်အကြာတွင် ပင်တေကုတ္တေပွဲတော် ကျရောက်သည်။ ယင်းကို ရိတ်သိမ်းပွဲ သို့မဟုတ် သီတင်းပွဲတော်ဟုလည်း ခေါ်သည်။ အစားအစာအဖြစ် ပြင်ဆင်ပေးသော ကောက်ပဲသီးနှံများအတွက် ကျေးဇူးတင်ခြင်း အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် တဆေးပါသော မုန့်နှစ်လုံးကို ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ ဆက်သရသည်။ ပင်တေကုတ္တေပွဲသည် တစ်ရက်တည်းသာဖြစ်ပြီး ဘာသာရေး ဝတ်ပြုမှုများအတွက်သာ အသုံးပြုသည်။

Fifty days from the offering of frst fruits, came the Pentecost, [540]
called also the feast of harvest and the feast of weeks. As an expression of gratitude for the grain prepared as food, two loaves baked
with leaven were presented before God. The Pentecost occupied but
one day, which was devoted to religious service.

သတ္တမလတွင် သစ်သီးရိတ်သိမ်းပွဲ သို့မဟုတ် တဲတော်ပွဲ ကျရောက်သည်။ ဤပွဲသည် ခြံထွက်သီးနှံများ၊ သံလွင်တောများနှင့် စပျစ်ခြံများမှရရှိသော ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးများကို ဝန်ခံသောပွဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တစ်နှစ်တာ၏ အထွတ်အထိပ် ပွဲတော်ဖြစ်သည်။ မြေကြီးမှ အသီးအနှံများ ထွက်ရှိလာပြီး၊ ကောက်ပဲသီးနှံများကို ကျီထဲသို့ သိမ်းဆည်းပြီး၊ သစ်သီးများ၊ ဆီနှင့် စပျစ်ရည်များကိုလည်း သိုလှောင်ပြီး၊ ဦးဦးဖျားဖျား အသီးအနှံများကိုလည်း ဖယ်ချန်ထားပြီးနောက်၊ ယခုတွင် လူမျိုးတို့သည် မိမိတို့ကို ကြွယ်ဝစွာ ကောင်းချီးပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း ပဏ္ဍာများနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာကြသည်။

In the seventh month came the Feast of Tabernacles, or of ingathering. This feast acknowledged God’s bounty in the products of
the orchard, the olive grove, and the vineyard. It was the crowning
festal gathering of the year. The land had yielded its increase, the
harvests had been gathered into the granaries, the fruits, the oil, and
the wine had been stored, the frst fruits had been reserved, and now
the people came with their tributes of thanksgiving to God, who had
thus richly blessed them.

ဤပွဲသည် ထူးထူးခြားခြား ဝမ်းမြောက်ရသော အခါသမယ ဖြစ်ရမည်။ ယင်းသည် သူတို့၏ ဒုစရိုက်များကို နောက်တစ်ဖန် မအောက်မေ့တော့ဟု ကတိတော်ပေးထားသည့် ကြီးမြတ်သော အပြစ်ဖြေရာနေ့ (Day of Atonement) ပြီးနောက်တွင် ကျရောက်သည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ပြီးနောက်၊ ယခုတွင် သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ဝန်ခံရန်နှင့် ကရုဏာတော်အတွက် ချီးမွမ်းရန် ရှေ့တော်သို့ လာကြသည်။ ရိတ်သိမ်းခြင်း လုပ်ငန်းများ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သလို၊ နှစ်သစ်အတွက် အလုပ်များလည်း မစတင်သေးသဖြင့်၊ လူတို့သည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ကင်းဝေးကာ ဤမြင့်မြတ်ပြီး ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော အခိုက်အတန့်တွင် အပြည့်အဝ ပါဝင်နိုင်ကြသည်။ ဖခင်များနှင့် သားများသာ ပွဲတော်သို့ လာရန် မိန့်မှာထားသော်လည်း၊ တတ်နိုင်သမျှ မိသားစုဝင်အားလုံး တက်ရောက်ကြပြီး၊ အစေခံများ၊ လေဝိသားများ၊ ဧည့်သည်များနှင့် ဆင်းရဲသားများကိုလည်း သူတို့၏ ဧည့်ဝတ်ပြုမှုတွင် နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုကြသည်။

This feast was to be pre-eminently an occasion of rejoicing. It
occurred just after the great Day of Atonement, when the assurance
had been given that their iniquity should be remembered no more.
At peace with God, they now came before Him to acknowledge His
goodness and to praise Him for His mercy. The labors of the harvest
being ended, and the toils of the new year not yet begun, the people
were free from care, and could give themselves up to the sacred,
joyous influences of the hour. Though only the fathers and sons were
commanded to appear at the feasts, yet, so far as possible, all the
household were to attend them, and to their hospitality the servants,
the Levites, the stranger, and the poor were made welcome.
492 Patriarchs and Prophets

ပသခါပွဲကဲ့သို့ပင် တဲတော်ပွဲသည် အောက်မေ့ဖွယ်ပွဲ ဖြစ်သည်။ တောကန္တာရထဲရှိ သူတို့၏ ဘုရားဖူးဘဝကို အောက်မေ့သောအားဖြင့် လူတို့သည် ယခုတွင် မိမိတို့၏ အိမ်များကို စွန့်ခွာ၍ "လှပသောအပင်တို့၏ အသီးများ၊ ထန်းပင်လက်များ၊ ဝေဆာသောအကိုင်းအခက်များနှင့် ချောင်းနားရှိ မိုးမခပင်များ" ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တဲများ သို့မဟုတ် အရိပ်အာဝါသများတွင် နေထိုင်ရသည်။ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃:၄၀၊ ၄၂၊ ၄၃။

Like the Passover, the Feast of Tabernacles was commemorative.
In memory of their pilgrim life in the wilderness the people were
now to leave their houses and dwell in booths, or arbors, formed
from the green branches “of goodly trees, branches of palm trees,
and the boughs of thick trees, and willows of the brook.” Leviticus
23:40, 42, 43.

ပထမနေ့သည် သန့်ရှင်းသော စုဝေးပွဲနေ့ ဖြစ်ပြီး၊ ပွဲတော် ခုနစ်ရက်အပြင် အဋ္ဌမမြောက်နေ့ကိုလည်း ထိုနည်းတူ စောင့်ထိန်းရန် ထပ်မံထည့်သွင်းထားသည်။

The frst day was a holy convocation, and to the seven days of the
feast an eighth day was added, which was observed in like manner.

ဤနှစ်စဉ် အစည်းအဝေးများတွင် လူငယ်လူရွယ်များနှင့် လူကြီးမိဘများ၏ နှလုံးသားသည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်း၌ အားပေးမှုကို ရရှိကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပြည်အရပ်ရပ်မှ လူများ စုဝေးခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့်လည်းကောင်း၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးနှင့်လည်းကောင်း ချည်နှောင်ထားသော အဆက်အသွယ်များကို ပိုမိုခိုင်မြဲစေမည် ဖြစ်သည်။ ယနေ့ခေတ် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်တို့သည်လည်း ဘုရားသခင်ပေးသနားသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ရွှင်လန်းစွာ အောက်မေ့သော တဲတော်ပွဲမျိုး ကျင်းပကြမည်ဆိုလျှင် အလွန်ကောင်းပေမည်။ ဣသရေလသားတို့သည် ဘုရားသခင်က သူတို့၏ ဘိုးဘေးများကို ကယ်ထုတ်ခဲ့ပုံနှင့် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ခရီးစဉ်အတွင်း သူတို့ကို အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် စောင့်ရှောက်ခဲ့ပုံကို ဂုဏ်ပြုကျင်းပသကဲ့သို့၊ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့အား လောကထဲမှလည်းကောင်း၊ မှားယွင်းသော အမှောင်ထုထဲမှလည်းကောင်း ထုတ်ဆောင်၍ ကျေးဇူးတော်နှင့် သမ္မာတရား၏ အဖိုးတန်သော အလင်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ကိုယ်တော် ကြံစည်ပေးခဲ့သော နည်းလမ်းအသွယ်သွယ်ကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် အောက်မေ့သင့်သည်။

At these yearly assemblies the hearts of old and young would be
encouraged in the service of God, while the association of the people
from the different quarters of the land would strengthen the ties that
bound them to God and to one another. Well would it be for the
[541] people of God at the present time to have a Feast of Tabernacles—a
joyous commemoration of the blessings of God to them. As the
children of Israel celebrated the deliverance that God had wrought
for their fathers, and His miraculous preservation of them during
their journeyings from Egypt, so should we gratefully call to mind
the various ways He has devised for bringing us out from the world,
and from the darkness of error, into the precious light of His grace
and truth.

တဲတော်နှင့် ဝေးလံစွာ နေထိုင်ကြသူများအတွက်မူ နှစ်စဉ်ပွဲတော်များသို့ တက်ရောက်ရန်အတွက် နှစ်စဉ် တစ်လထက်မနည်း အချိန်ပေးခဲ့ရပေမည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် ဆည်းကပ်မှုဆိုင်ရာ ဤပုံသက်သေသည် ဘာသာရေး ဝတ်ပြုမှု၏ အရေးကြီးပုံနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော၊ လောကီရေးရာ အကျိုးစီးပွားများကို ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် ထာဝရအကျိုးစီးပွားများ၏ အောက်တွင် ထားရှိရန် လိုအပ်မှုကို အလေးပေးဖော်ပြနေသည်။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်၌ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ခွန်အားပေးရန်နှင့် အားပေးကူညီရန် အတူတကွ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရသော အခွင့်အရေးကို လျစ်လျူရှုသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆုံးရှုံးမှုကို ခံရသည်။ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော် သမ္မာတရားများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ထဲတွင် လန်းဆန်းမှုနှင့် အရေးပါမှုများ လျော့နည်းသွားသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားများသည် သန့်ရှင်းစေသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုဖြင့် အလင်းရရှိခြင်းနှင့် နိုးကြားခြင်း မရှိတော့ဘဲ ဝိညာဉ်ရေးတွင် ဆုတ်ယုတ်သွားတတ်သည်။

With those who lived at a distance from the tabernacle, more
than a month of every year must have been occupied in attendance
upon the annual feasts. This example of devotion to God should
emphasize the importance of religious worship and the necessity of
subordinating our selfsh, worldly interests to those that are spiritual
and eternal. We sustain a loss when we neglect the privilege of
associating together to strengthen and encourage one another in the
service of God. The truths of His word lose their vividness and
importance in our minds. Our hearts cease to be enlightened and
aroused by the sanctifying influence, and we decline in spirituality.

ခရစ်ယာန်ချင်း ဆက်ဆံရာတွင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စာနာနားလည်မှု ကင်းမဲ့ခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ များစွာ ဆုံးရှုံးရသည်။ မိမိဘာသာ တစ်ဦးတည်း အပိတ်ခံနေသူသည် ဘုရားသခင် ဒီဇိုင်းဆွဲထားသည့် နေရာတွင် နေထိုင်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံးသည် အဖခမည်းတော် တစ်ပါးတည်း၏ သားသမီးများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် တစ်ဦးပေါ်တစ်ဦး မှီခိုနေကြရသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် လူသားတို့၏ တောင်းဆိုချက်များသည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်တွင် ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ သဘာဝတွင်ရှိသော လူမှုရေးဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းများကို မှန်ကန်စွာ ပျိုးထောင်ခြင်းကသာ ကျွန်ုပ်တို့ကို ညီအစ်ကို မောင်နှမများအပေါ် စာနာစိတ်ရှိစေပြီး အခြားသူများကို ကောင်းချီးပေးရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် ပျော်ရွှင်မှုကို ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

In our intercourse as Christians we lose much by lack of sympathy
with one another. He who shuts himself up to himself is not flling
the position that God designed he should. We are all children of one
Father, dependent upon one another for happiness. The claims of
God and of humanity are upon us. It is the proper cultivation of the
social elements of our nature that brings us into sympathy with our
brethren and affords us happiness in our efforts to bless others.
Annual Feasts 493

တဲတော်ပွဲသည် အောက်မေ့ဖွယ်ပွဲသာမက ပုံဆောင်ချက် (typical) လည်း ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် တောကန္တာရအတွင်း နေထိုင်ခဲ့မှုကို ပြန်လည်ရည်ညွှန်းရုံသာမက၊ ရိတ်သိမ်းပွဲအဖြစ် မြေကြီး၏ အသီးအနှံများကို သိမ်းဆည်းခြင်းကို ဂုဏ်ပြုကာ၊ ရိတ်သိမ်းခြင်း၏ အရှင်သခင်က ကောက်ပင်ရိုးပြတ် (လောကီသားများ) ကို မီးရှို့ရန် အစည်းလိုက် စုသိမ်းရန်နှင့် ဂျုံဆန် (ဖြောင့်မတ်သူများ) ကို ကျီတော်ထဲသို့ စုသိမ်းရန် မိမိ၏ ရိတ်သိမ်းသူ ကောင်းကင်တမန်များကို စေလွှတ်မည့် ကြီးမြတ်သော နောက်ဆုံး ရိတ်သိမ်းရာနေ့ကို ရှေ့သို့ မျှော်ကြည့်စေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဆိုးညစ်သူအားလုံး ဖျက်ဆီးခြင်း ခံရမည်။ သူတို့သည် "တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့သကဲ့သို့" ဖြစ်သွားကြမည်။ ဩဗဒိ ၁၆။ ထိုအခါ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးရှိ အသံတိုင်းသည် ဘုရားသခင်အား ရွှင်လန်းစွာ ချီးမွမ်းခြင်းတွင် ပူးပေါင်းကြလိမ့်မည်။ ဗျာဒိတ်တော်ကို လက်ခံရရှိသူက ဤသို့ဆိုသည်— "ကောင်းကင်ပေါ်၊ မြေကြီးပေါ်၊ မြေကြီးအောက်၊ သမုဒ္ဒရာထဲမှာရှိသော ဝေနေယျသတ္တဝါအပေါင်းတို့က၊ ပလ္လင်တော်ပေါ်မှာ ထိုင်တော်မူသော အရှင်နှင့် သိုးသငယ်တော်သည် ကမ္ဘာအဆက်ဆက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ၊ အသရေတော်၊ ဘုန်းတော်၊ အာနုဘော်တော်ကို ခံယူတော်မူစေသတည်းဟု ပြောဆိုကြသည်ကို ငါကြား၏။" ဗျာဒိတ် ၅:၁၃။

The Feast of Tabernacles was not only commemorative but typical. It not only pointed back to the wilderness sojourn, but, as the
feast of harvest, it celebrated the ingathering of the fruits of the earth,
and pointed forward to the great day of fnal ingathering, when the
Lord of the harvest shall send forth His reapers to gather the tares
together in bundles for the fre, and to gather the wheat into His
garner. At that time the wicked will all be destroyed. They will
become “as though they had not been.” Obadiah 16. And every
voice in the whole universe will unite in joyful praise to God. Says
the revelator, “Every creature which is in heaven, and on the earth,
and under the earth, and such as are in the sea, and all that are in
them, heard I saying, Blessing, and honor, and glory, and power, be
unto Him that sitteth upon the throne, and unto the Lamb forever
and ever.” Revelation 5:13.

ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် အဲဂုတ္တုကျွန်ဘဝမှ ကယ်တင်ခြင်း ခံရသည့် ကရုဏာတော်နှင့် တောကန္တာရထဲတွင် ဘုရားဖူးဘဝဖြင့် နေထိုင်စဉ် ကိုယ်တော်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ဂရုစိုက်မှုကို အောက်မေ့လျက် တဲတော်ပွဲ၌ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အပြစ်ဖြေရာနေ့၏ ဝတ်ပြုမှုမှတစ်ဆင့် ရရှိခဲ့သော ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် လက်ခံခြင်းခံရမှုတို့အတွက်လည်း ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရား၏ ရွေးနှုတ်ခြင်းကို ခံရသူတို့သည် "ဖန်ဆင်းခံ အရာခပ်သိမ်းတို့သည် ယခုတိုင်အောင် တညီတညွတ်တည်း ညည်းတွား၍ ဆင်းရဲခြင်း ဝေဒနာကို ခံရကြသော်လည်း" (ရောမ ၈:၂၂)၊ ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာ ကျွန်ဘဝမှ ထာဝရလွတ်မြောက်ကာ ကောင်းကင်ခါနန်ပြည်သို့ ဘေးကင်းစွာ စုရုံးရောက်ရှိသောအခါ၊ သူတို့သည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်အောင် ကြီးမြတ်သော ဘုန်းအသရေနှင့် ပြည့်စုံသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ရွှင်လန်းကြလိမ့်မည်။ လူသားများအတွက် ခရစ်တော်၏ ကြီးမြတ်သော အပြစ်ဖြေခြင်း အမှုတော်သည် ထိုအခါ ပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ အပြစ်များသည် ထာဝရ ပယ်ဖျက်ခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။

The people of Israel praised God at the Feast of Tabernacles, as [542]
they called to mind His mercy in their deliverance from the bondage
of Egypt and His tender care for them during their pilgrim life in the
wilderness. They rejoiced also in the consciousness of pardon and
acceptance, through the service of the day of atonement, just ended.
But when the ransomed of the Lord shall have been safely gathered
into the heavenly Canaan, forever delivered from the bondage of the
curse, under which “the whole creation groaneth and travaileth in
pain together until now” (Romans 8:22), they will rejoice with joy
unspeakable and full of glory. Christ’s great work of atonement for
men will then have been completed, and their sins will have been
forever blotted out.

"တောနှင့် သာယာသောအရပ်သည် ဝမ်းမြောက်လိမ့်မည်။ လွင်ပြင်သည်လည်း ရွှင်လန်း၍ နှင်းပန်းကဲ့သို့ ပွင့်လိမ့်မည်။ အလွန်ပွင့်၍ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ သီချင်းဆိုခြင်းနှင့်တကွ ရွှင်လန်းလိမ့်မည်။ လေဗနုန်တောင်၏ ဘုန်း၊ ကရမေလတောင်နှင့် ရှာရုန်ချိုင့်၏ တင့်တယ်ခြင်းကို ရလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်နှင့် ငါတို့ဘုရားသခင်၏ အာနုဘော်တော်ကို မြင်ရကြလိမ့်မည်။"

“The wilderness and the solitary place shall be glad for them;
And the desert shall rejoice, and blossom as the rose.
It shall blossom abundantly, and rejoice even with joy and
singing:
The glory of Lebanon shall be given unto it,
The excellency of Carmel and Sharon;
They shall see the glory of the Lord, and the excellency of our
God.

"ထိုအခါ မျက်စိကန်းသောသူတို့သည် မျက်စိပွင့်လင်းကြလိမ့်မည်။ နားပင်းသောသူတို့သည် နားကြားကြလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ခြေမစွမ်းသောသူတို့သည် သမင်ကဲ့သို့ ခုန်ကြလိမ့်မည်။ အသောသူတို့သည် သီချင်းဆိုကြလိမ့်မည်။"

“Then the eyes of the blind shall be opened,
And the ears of the deaf shall be unstopped.
494 Patriarchs and Prophets

Then shall the lame man leap as an hart,
And the tongue of the dumb sing:

"အကြောင်းမူကား၊ တော၌ ရေကန်များ၊ လွင်ပြင်၌ စမ်းရေများ ပေါက်ကြလိမ့်မည်။ ပူလောင်သော သဲပြင်သည် အိုင်ဖြစ်လိမ့်မည်။ သွေ့ခြောက်သော မြေ၌ စမ်းရေထွက်လိမ့်မည်။ ..."

“For in the wilderness shall waters break out,
And streams in the desert.
And the parched ground shall become a pool,
And the thirsty land springs of water: ...

"ထိုအရပ်၌ လမ်းမကြီး ရှိလိမ့်မည်။ ထိုလမ်းကို သန့်ရှင်းသော လမ်းဟု ခေါ်ရလိမ့်မည်။ ညစ်ညူးသောသူသည် မသွားရ။ ဘုရားသခင်၏ လူတို့အဘို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုလမ်း၌ သွားသောသူတို့သည် မိုက်သော်လည်း လမ်းမလွဲရကြ။"

“And an highway shall be there, and a way,
And it shall be called The way of holiness;
The unclean shall not pass over it;
But it shall be for those:
The wayfaring men, though fools, shall not err therein.

"ထိုအရပ်၌ ခြင်္သေ့မရှိရ။ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲ မတက်ရ။ ထိုလမ်း၌ မတွေ့ရ။ ရွေးနှုတ်တော်မူသော သူတို့သာ သွားကြလိမ့်မည်။"

“No lion shall be there,
Nor any ravenous beast shall go up thereon,
It shall not be found there;
But the redeemed shall walk there:

"ထာဝရဘုရား ရွေးနှုတ်တော်မူသောသူတို့သည် ပြန်လာ၍၊ သီချင်းဆိုလျက် ဇိအုန်တောင်သို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။ ထာဝရဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် သူတို့ခေါင်းပေါ်မှာ ရှိလိမ့်မည်။ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ ရွှင်လန်းခြင်းကို ရကြ၍၊ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ ညည်းတွားခြင်းတို့သည် ပြေးသွားကြလိမ့်မည်။" ဟေရှာယ ၃၅:၁၊ ၂၊ ၅-၁၀။

“And the ransomed of the Lord shall return,
And come to Zion with songs
And everlasting joy upon their heads:
They shall obtain joy and gladness,
And sorrow and sighing shall flee away.”
Isaiah 35:1, 2, 5-10.