အခန်း (၄၆) — ဂိဗေါင်လူများနှင့်မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်း

 

အခန်း (၄၆) —  ဂိဗေါင်လူများနှင့်မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်း

ဤအခန်းသည် ယောရှုမှတ်တမ်း အခန်းကြီး (၈) ကို အခြေခံထားပါသည်။

အာခန်အပေါ် စီရင်ချက်ချမှတ်ပြီးနောက်၊ ယောရှုသည် စစ်သည်တော်အပေါင်းတို့ကို စုရုံးကာ အာဣမြို့သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ဘုရားသခင်၏ မိန့်ကြားတော်မူခြင်းကို ခံရသည်။ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်သည် သူ၏လူမျိုးတော်နှင့်အတူရှိသဖြင့်၊ သူတို့သည် မကြာမီပင် ထိုမြို့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

[499] Chapter 46—The Blessings and the Curses
This chapter is based on Joshua 8.
After the execution of the sentence upon Achan, Joshua was
commanded to marshal all the men of war and again advance against
Ai. The power of God was with His people, and they were soon in
possession of the city.

ဣသရေလလူအပေါင်းတို့သည် မြင့်မြတ်သော ဘာသာရေးဝတ်ပြုမှုတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်နိုင်ရန်အတွက် စစ်ဆင်ရေးများကို ခေတ္တရပ်နားထားခဲ့သည်။ လူမျိုးတော်သည် ခါနန်ပြည်တွင် အခြေချနေထိုင်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြပြီဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ယခုအချိန်အထိ သူတို့၏မိသားစုများအတွက် အိမ်ရာနှင့် မြေကွက်များ မရှိသေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ရရှိရန်အတွက် ခါနန်လူမျိုးများကို နှင်ထုတ်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ပိုမိုမြင့်မြတ်သော တာဝန်တစ်ခုကို ဦးစွာလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဤအရေးကြီးသောအလုပ်ကို ဆိုင်းငံ့ထားရခြင်းဖြစ်သည်။

Military operations were now suspended, that all Israel might
engage in a solemn religious service. The people were eager to
obtain a settlement in Canaan; as yet they had not homes or lands
for their families, and in order to gain these they must drive out the
Canaanites; but this important work must be deferred, for a higher
duty demanded their frst attention.

သူတို့၏ အမွေအနှစ်ကို မသိမ်းပိုက်မီ၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိမည့် ပဋိညာဉ်ကို အသစ်တစ်ဖန် ပြုကြရမည်ဖြစ်သည်။ မောရှေ၏ နောက်ဆုံးညွှန်ကြားချက်များတွင်၊ ရှေခင်မြို့ရှိ ဧဗလတောင်နှင့် ဂေရဇိမ်တောင်တို့၌ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုရန်အတွက် လူမျိုးစုများ စုဝေးရမည်ဟု နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ညွှန်ကြားခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအမိန့်တော်များကို နာခံသောအားဖြင့်၊ အမျိုးသားများသာမက “မိန်းမများ၊ ကလေးသူငယ်များနှင့် သူတို့အလယ်တွင် နေထိုင်သော တစ်ပါးအမျိုးသားများ” အပါအဝင် လူမျိုးတော်အပေါင်းတို့သည် ဂိလဂါလစခန်းမှ ထွက်ခွာခဲ့ကြပြီး၊ ရန်သူများ၏ ပြည်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ထိုပြည်၏ အလယ်ဗဟိုအနီးရှိ ရှေခင်ချိုင့်ဝှမ်းသို့ ချီတက်ခဲ့ကြသည်။ မအောင်နိုင်သေးသော ရန်သူများ ဝန်းရံထားသော်လည်း၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိသရွေ့ ကိုယ်တော်၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ဘေးကင်းလုံခြုံကြသည်။ ယာကုပ်၏ လက်ထက်၌ကဲ့သို့ပင် “ပတ်ဝန်းကျင်၌ရှိသော မြို့သားတို့သည် ဘုရားသခင်ကို အလွန်ကြောက်လန့်သောကြောင့်” (ကမ္ဘာဦး ၃၅:၅) ဟေဗြဲလူမျိုးတို့အား မနှောင့်ယှက်ဝံ့ကြချေ။

Before taking possession of their inheritance, they must renew
their covenant of loyalty to God. In the last instructions of Moses,
direction had been twice given for a convocation of the tribes upon
Mounts Ebal and Gerizim, at Shechem, for the solemn recognition
of the law of God. In obedience to these injunctions the whole
people, not only men, but “the women, and the little ones, and
the strangers that were conversant among them” left their camp at
Gilgal, and marched through the country of their enemies, to the
vale of Shechem, near the center of the land. Though surrounded
by unconquered foes, they were safe under the protection of God
as long as they were faithful to Him. Now, as in the days of Jacob,

“the terror of God was upon the cities that were round about them”
(Genesis 35:5), and the Hebrews were unmolested.

ဤမြင့်မြတ်သော ဝတ်ပြုမှုအတွက် သတ်မှတ်ထားသော နေရာသည် ဘိုးဘေးတို့၏ သမိုင်းကြောင်းနှင့် ဆက်စပ်၍ သန့်ရှင်းသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤနေရာ၌ အာဗြဟံသည် ခါနန်ပြည်တွင် ယေဟောဝါဘုရားအတွက် ပထမဆုံးသော ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်ခဲ့သည်။ ဤနေရာ၌ပင် အာဗြဟံနှင့် ယာကုပ်တို့သည် တဲထိုး၍ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာ၌ပင် ယာကုပ်သည် ယောသပ်၏ ရုပ်အလောင်းကို မြှုပ်နှံရန် မြေကွက်ကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ယာကုပ်တူးခဲ့သော ရေတွင်းနှင့် သူ၏အိမ်ထောင်စုအတွင်းရှိ ရုပ်တုဆင်းတုများကို မြှုပ်နှံခဲ့သော သပိတ်ပင်သည်လည်း ဤနေရာ၌ပင် ရှိသည်။

The place appointed for this solemn service was one already
sacred from its association with the history of their fathers. It was
here that Abraham raised his frst altar to Jehovah in the land of
Canaan. Here both Abraham and Jacob had pitched their tents. Here
the latter bought the feld in which the tribes were to bury the body
[500] of Joseph. Here also was the well that Jacob had dug, and the oak
under which he had buried the idolatrous images of his household.
452

ရွေးချယ်ထားသော နေရာသည် ပါလက်စတိုင်း တစ်ပြည်လုံးတွင် အလှပဆုံးသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဤကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို ဖော်ဆောင်ရန် ထိုက်တန်သော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ စိမ်းလန်းသော လယ်ကွင်းများ၊ သံလွင်တောများ၊ စမ်းရေထွက်များမှ စီးဆင်းလာသော ချောင်းငယ်များနှင့် တောပန်းလေးများဖြင့် ဝေဆာနေသော လှပသော ချိုင့်ဝှမ်းကြီးသည် မြုံနေသော တောင်ကုန်းများကြားတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ဖြန့်ကျက်တည်ရှိနေသည်။ ချိုင့်ဝှမ်း၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင်ရှိသော ဧဗလတောင်နှင့် ဂေရဇိမ်တောင်တို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အလွန်နီးကပ်စွာ တည်ရှိပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အောက်ခြေတောင်စွယ်များသည် သဘာဝတရားဟောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထိုနေရာတွင် ပြောသမျှ စကားလုံးတိုင်းကို တစ်ဖက်တောင်မှ အခြားတစ်ဖက်တောင်သို့ ပြတ်သားစွာ ကြားနိုင်သကဲ့သို့၊ တောင်စောင်းများသည် နောက်သို့ ဆုတ်နေသဖြင့် လူအုပ်ကြီး စုဝေးရန် နေရာကျယ်ဝန်းလှသည်။

Blessings and the Curses 453
The spot chosen was one of the most beautiful in all Palestine,
and worthy to be the theater where this grand and impressive scene
was to be enacted. The lovely valley, its green felds dotted with olive
groves, watered with brooks from living fountains, and gemmed with
wild flowers, spread out invitingly between the barren hills. Ebal
and Gerizim, upon opposite sides of the valley, nearly approach
each other, their lower spurs seeming to form a natural pulpit, every
word spoken on one being distinctly audible on the other, while the
mountainsides, receding, afford space for a vast assemblage.

မောရှေပေးထားသော ညွှန်ကြားချက်များအရ၊ ဧဗလတောင်ပေါ်တွင် ကျောက်တုံးကြီးများဖြင့် အထိမ်းအမှတ် အဆောက်အအုံတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ထုံးရိုက်၍ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ထိုကျောက်တုံးများပေါ်တွင် ပညတ်တော်ကို ရေးထိုးခဲ့ကြသည်—သိနာတောင်မှ မိန့်ကြားခဲ့သည့် ကျောက်ပြားပေါ်ရှိ ပညတ်တော် (၁၀) ပါးသာမက၊ မောရှေထံ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး သူက စာအုပ်တွင် ရေးသားခဲ့သော ပညတ်တရားများကိုလည်း ရေးထိုးခဲ့သည်။ ဤအထိမ်းအမှတ် အဆောက်အအုံ၏ ဘေးတွင် မထုမဆစ်ရသေးသော ကျောက်များဖြင့် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပြီး ထာဝရဘုရားထံ ယဇ်ပူဇော်ခဲ့ကြသည်။ ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာရှိရာ ဧဗလတောင်ပေါ်တွင် ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်ဆောက်ခြင်းမှာ ထူးခြားသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ၎င်းသည် ဣသရေလလူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို လွန်ကျူးခြင်းကြောင့် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို ခံထိုက်ကြောင်း၊ ထိုအမျက်တော်သည် ချက်ချင်းရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်သော်လည်း ယဇ်ကောင်အားဖြင့် ဖော်ပြသော ခရစ်တော်၏ အပြစ်ဖြေခြင်းကြောင့်သာ ကင်းလွတ်ခွင့်ရကြောင်းကို ရည်ညွှန်းပါသည်။

According to the directions given by Moses, a monument of great
stones was erected upon Mount Ebal. Upon these stones, previously
prepared by a covering of plaster, the law was inscribed—not only
the ten precepts spoken from Sinai and engraved on the tables of
stone, but the laws communicated to Moses, and by him written
in a book. Beside this monument was built an altar of unhewn
stone, upon which sacrifces were offered unto the Lord. The fact
that the altar was set up on Mount Ebal, the mountain upon which
the curse was put, was signifcant, denoting that because of their
transgressions of God’s law, Israel had justly incurred His wrath,
and that it would be at once visited, but for the atonement of Christ,
represented by the altar of sacrifce.

လေအာနှင့် ရာခေလတို့မှ ဆင်းသက်လာသော မျိုးနွယ်စု (၆) စုကို ဂေရဇိမ်တောင်ပေါ်တွင် နေရာချထားပြီး၊ ကျွန်မများမှ ဆင်းသက်လာသူများနှင့် ရုဗင်နှင့် ဇာဗုလုန် မျိုးနွယ်စုတို့သည် ဧဗလတောင်ပေါ်တွင် နေရာယူကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်သည် တောင်နှစ်လုံးကြားရှိ ချိုင့်ဝှမ်းတွင် တည်ရှိသည်။ အချက်ပေး တံပိုးသံဖြင့် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ကြေညာခဲ့သည်။ ထို့နောက် လေးနက်လှသော ငြိမ်သက်ခြင်းထဲတွင်၊ ဤကြီးမားသော လူထုပရိသတ်ကြီးရှေ့၌ ယောရှုသည် သန့်ရှင်းသော သေတ္တာတော်ဘေးတွင် ရပ်လျက်၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နာခံခြင်းကြောင့် ရရှိမည့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ဖတ်ကြားခဲ့သည်။ ဂေရဇိမ်တောင်ပေါ်ရှိ မျိုးနွယ်စုအားလုံးက “အာမင်” ဟု တညီတညွတ်တည်း ထူးကြသည်။ ထို့နောက် သူသည် ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာများကို ဖတ်ကြားရာ၊ ဧဗလတောင်ပေါ်ရှိ မျိုးနွယ်စုများကလည်း ထိုနည်းတူစွာပင် ထောင်သောင်းချီသော အသံတို့သည် လူတစ်ယောက်၏ အသံကဲ့သို့ တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း လေးနက်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းနောက် မောရှေပေးအပ်ခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားတော်များနှင့် စီရင်ချက်များကို ဖတ်ကြားခဲ့သည်။

Six of the tribes—all descended from Leah and Rachel—were
stationed upon Mount Gerizim; while those that descended from the
handmaids, together with Reuben and Zebulun, took their position
on Ebal, the priests with the ark occupying the valley between them.
Silence was proclaimed by the sound of the signal trumpet; and
then in the deep stillness, and in the presence of this vast assembly,
Joshua, standing beside the sacred ark, read the blessings that were to
follow obedience to God’s law. All the tribes on Gerizim responded
by an Amen. He then read the curses, and the tribes on Ebal in
like manner gave their assent, thousands upon thousands of voices
uniting as the voice of one man in the solemn response. Following
this came the reading of the law of God, together with the statutes
and judgments that had been delivered to them by Moses.

ဣသရေလလူတို့သည် သိနာတောင်တွင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်တော်ထွက် ပညတ်တော်ကို တိုက်ရိုက်လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်တိုင် ရေးထိုးတော်မူသော သန့်ရှင်းသော ပညတ်တော်များကို ပဋိညာဉ်သေတ္တာထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားဆဲဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ ထိုပညတ်တော်ကို လူတိုင်းဖတ်ရှုနိုင်သည့် နေရာတွင် တစ်ဖန်ပြန်လည် ရေးသားခဲ့သည်။ လူတိုင်းသည် ခါနန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ပိုင်ဆိုင်ရန်အတွက် လိုက်နာရမည့် ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ အခြေအနေများကို မိမိတို့ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခွင့်ရကြသည်။ အားလုံးက ပဋိညာဉ်၏ စည်းကမ်းချက်များကို လက်ခံကြောင်းနှင့် နာခံလျှင် ရရှိမည့် ကောင်းချီးများ သို့မဟုတ် လျစ်လျူရှုလျှင် ခံရမည့် ကျိန်ခြင်းများကို သဘောတူကြောင်း ဖော်ပြရမည်ဖြစ်သည်။ ပညတ်တော်ကို အထိမ်းအမှတ် ကျောက်တုံးများပေါ်တွင် ရေးထိုးထားရုံသာမက၊ ယောရှုကိုယ်တိုင် ဣသရေလလူအပေါင်းတို့ ကြားသိစေရန် ဖတ်ကြားပြခဲ့သည်။ မောရှေသည် တရားဟောရာကျမ်းတစ်စောင်လုံးကို ဟောပြောချက်များအဖြစ် ပေးခဲ့သည်မှာ ရက်သတ္တပတ် အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း၊ ယခုအခါ ယောရှုသည် ပညတ်တော်ကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ဖတ်ကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

Israel had received the law directly from the mouth of God at
Sinai; and its sacred precepts, written by His own hand, were still [501]
[502]
[503]
preserved in the ark. Now it had been again written where all could
read it. All had the privilege of seeing for themselves the conditions
454 Patriarchs and Prophets
of the covenant under which they were to hold possession of Canaan.
All were to signify their acceptance of the terms of the covenant
and give their assent to the blessings or curses for its observance or
neglect. The law was not only written upon the memorial stones, but
was read by Joshua himself in the hearing of all Israel. It had not
been many weeks since Moses gave the whole book of Deuteronomy
in discourses to the people, yet now Joshua read the law again.

ဣသရေလ အမျိုးသားများသာမက “မိန်းမများနှင့် ကလေးသူငယ်များ” အားလုံးသည်လည်း ပညတ်တော်ကို ဖတ်ကြားသည်ကို နာယူခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည်လည်း မိမိတို့၏ တာဝန်ကို သိရှိ၍ လိုက်နာရန် အရေးကြီးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူတို့အား မိမိ၏ ပညတ်တော်နှင့် ပတ်သက်၍ ဤသို့ မိန့်ကြားခဲ့သည်- “ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် ငါ့စကားကို နှလုံးသွင်းလျက်၊ စိတ်စွဲလမ်းလျက်၊ လက်မှာ လက္ခဏာအဖြစ်လည်းကောင်း၊ မျက်စိကြားမှာ သင်းကျစ်အဖြစ်လည်းကောင်း ချည်ထားရကြမည်။ ထိုစကားကို သင်တို့သားသမီးတို့အား သွန်သင်ရကြမည်... သို့မှသာလျှင် ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့ဘိုးဘေးတို့အား ပေးမည်ဟု ကျိန်ဆိုတော်မူသော ပြည်၌၊ သင်တို့နှင့် သင်တို့သားမြေးတို့၏ နေ့ရက်ကာလသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တည်သရွေ့ ကာလပတ်လုံး ကြာမြင့်လိမ့်မည်။” တရားဟောရာကျမ်း ၁၁:၁၈-၂၁။

Not alone the men of Israel, but “all the women and the little
ones” listened to the reading of the law; for it was important that
they also should know and do their duty. God had commanded Israel
concerning His statutes: “Therefore shall ye lay up these My words
in your heart and in your soul, and bind them for a sign upon your
hand, that they may be as frontlets between your eyes. And ye shall
teach them your children, ... that your days may be multiplied, and
the days of your children, in the land which the Lord sware unto
your fathers to give them, as the days of heaven upon the earth.”
Deuteronomy 11:18-21.

(၇) နှစ်တစ်ကြိမ်တွင်၊ မောရှေမိန့်ကြားခဲ့သည့်အတိုင်း ဣသရေလလူအပေါင်းတို့၏ အစည်းအဝေးတွင် ပညတ်တရားတော် တစ်ခုလုံးကို ဖတ်ကြားရမည်ဖြစ်သည်။ “ခုနစ်နှစ်တစ်ကြိမ်၊ လွတ်ရာနှစ် ဖြစ်သော တဲတော်ပွဲခံရာအချိန်တွင်၊ ဣသရေလလူအပေါင်းတို့သည် ထာဝရဘုရား ရွေးချယ်တော်မူသောအရပ်၌ ကိုယ်တော်ရှေ့တော်သို့ လာရောက်ကြသောအခါ၊ သင်သည် ဤပညတ်တရားကို လူအပေါင်းတို့ရှေ့မှာ ဖတ်ရမည်။ လူအပေါင်းတည်းဟူသော ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ ကလေးသူငယ်များနှင့် သင်တို့မြို့တံခါးအတွင်း၌ရှိသော တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ကို စုဝေးစေလော့။ သို့မှသာလျှင် သူတို့သည် ကြားနာ၍ သင်ယူကာ၊ သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့လျက်၊ ဤပညတ်တရားစကား အပေါင်းတို့ကို စောင့်ရှောက်၍ ကျင့်ကြလိမ့်မည်။ ထိုတရားကို မသိသေးသော သူတို့၏ သားမြေးများသည်လည်း ကြားနာ၍၊ သင်တို့သည် ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်၍ သိမ်းပိုက်သောပြည်၌ နေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ရန် သင်ယူရကြလိမ့်မည်။” တရားဟောရာကျမ်း ၃၁:၁၀-၁၃။

Every seventh year the whole law was to be read in the assembly
of all Israel, as Moses commanded: “At the end of every seven years,
in the solemnity of the year of release, in the feast of tabernacles,
when all Israel is come to appear before the Lord thy God in the
place which he shall choose, thou shalt read this law before all Israel
in their hearing. Gather the people together, men, and women, and
children, and thy stranger that is within thy gates, that they may hear,
and that they may learn, and fear the Lord your God, and observe to
do all the words of this law: and that their children, which have not
known anything, may hear, and learn to fear the Lord your God, as
long as ye live in the land whither ye go over Jordan to possess it.”
Deuteronomy 31:10-13.

စာတန်သည် ဘုရားသခင် မိန့်ကြားတော်မူခဲ့သော စကားများကို အမြဲတစေ လိမ်လည်လှည့်ဖြားရန်၊ လူတို့၏ စိတ်ကို ကန်းစေရန်နှင့် ဉာဏ်ကို မှောင်စေရန်၊ ထိုမှတစ်ဆင့် လူတို့ကို အပြစ်ထဲသို့ ပို့ဆောင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ထာဝရဘုရားသည် မည်သူမျှ မမှားယွင်းစေရန် ကိုယ်တော်၏ တောင်းဆိုချက်များကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ဖော်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် သူ၏ ရက်စက်ပြီး လှည့်ဖြားတတ်သော တန်ခိုးကို လူတို့အပေါ် မကျင့်သုံးနိုင်စေရန် ဘုရားသခင်သည် လူတို့ကို ကိုယ်တော်၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်သို့ အမြဲဆွဲဆောင်နေသည်။ ကိုယ်တော်သည် လူတို့အား မိမိ၏ အသံတော်ဖြင့် တိုက်ရိုက်စကားပြောရန်နှင့် မိမိ၏ လက်တော်ဖြင့် သက်ရှင်သော ပညတ်တော်များကို ရေးသားပေးရန် နှိမ့်ချဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ဤကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိသော စကားတော်များသည် အသက်နှင့်ပြည့်စုံပြီး သမ္မာတရားနှင့် လင်းလက်နေကာ၊ လူတို့အတွက် ပြည့်စုံသော လမ်းညွှန်အဖြစ် ပေးအပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် လူတို့၏ စိတ်ကို ဖမ်းစားကာ ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များနှင့် တောင်းဆိုချက်များမှ အာရုံလွှဲရန် အသင့်ရှိနေသောကြောင့်၊ ထိုစကားတော်များကို စိတ်ထဲတွင် မြဲမြံစွာ မှတ်သားထားရန်နှင့် နှလုံးသားထဲတွင် စွဲထင်နေစေရန် သာ၍ ကြိုးစားအားထုတ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

Satan is ever at work endeavoring to pervert what God has spoken, to blind the mind and darken the understanding, and thus lead
men into sin. This is why the Lord is so explicit, making His requirements so very plain that none need err. God is constantly seeking to
draw men close under His protection, that Satan may not practice his
cruel, deceptive power upon them. He has condescended to speak
[504] to them with His own voice, to write with His own hand the living
oracles. And these blessed words, all instinct with life and luminous
with truth, are committed to men as a perfect guide. Because Satan
Blessings and the Curses 455
is so ready to catch away the mind and divert the affections from the
Lord’s promises and requirements, the greater diligence is needed to
fx them in the mind and impress them upon the heart.

ဘာသာရေး ဆရာများသည် လူတို့အား ကျမ်းစာသမိုင်း၏ အဖြစ်အပျက်များနှင့် သင်ခန်းစာများ၊ ထာဝရဘုရား၏ သတိပေးချက်များနှင့် တောင်းဆိုချက်များကို သွန်သင်ပေးရာတွင် သာ၍ အာရုံစိုက်သင့်သည်။ ၎င်းတို့ကို ကလေးသူငယ်များ နားလည်နိုင်သော ရိုးရှင်းသည့် ဘာသာစကားဖြင့် တင်ပြသင့်သည်။ လူငယ်များ ကျမ်းစာကို တတ်သိနားလည်စေရန် ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ခြင်းသည် ဓမ္မအမှုတော်ဆောင်များနှင့် မိဘများ၏ တာဝန်ဖြစ်သင့်သည်။

Greater attention should be given by religious teachers to instructing the people in the facts and lessons of Bible history and the
warnings and requirements of the Lord. These should be presented
in simple language, adapted to the comprehension of children. It
should be a part of the work both of ministers and parents to see that
the young are instructed in the Scriptures.

မိဘများသည် သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာစာမျက်နှာများတွင် ပါရှိသော အမျိုးမျိုးသော အသိပညာဗဟုသုတများကို မိမိတို့၏ သားသမီးများ စိတ်ဝင်စားလာစေရန် ဆွဲဆောင်နိုင်သည်။ သို့သော် မိမိတို့၏ သားသမီးများအား ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို စိတ်ဝင်စားလာစေလိုလျှင် မိဘကိုယ်တိုင်က စိတ်ဝင်စားမှု ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ မိဘတို့သည် ကျမ်းစာ၏ သွန်သင်ချက်များကို ကျွမ်းကျင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူတို့အား မိန့်ကြားခဲ့သည့်အတိုင်း “အိမ်၌ထိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ လမ်း၌သွားသည်ဖြစ်စေ၊ အိပ်သည်ဖြစ်စေ၊ ထသည်ဖြစ်စေ” ထိုစကားများကို ပြောဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၁၁:၁၉။ မိမိတို့၏ သားသမီးများကို ဘုရားသခင်အား ချစ်ကြောက်ရိုသေစေလိုသော မိဘများသည် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ဖန်ဆင်းခြင်း လက်ရာများတွင် ထင်ရှားသော ကိုယ်တော်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်း၊ ကြီးမြတ်ခြင်းနှင့် တန်ခိုးတော်တို့အကြောင်းကို ပြောပြရမည်ဖြစ်သည်။

Parents can and should interest their children in the varied knowledge found in the sacred pages. But if they would interest their sons
and daughters in the word of God, they must be interested in it
themselves. They must be familiar with its teachings, and, as God
commanded Israel, speak of it, “when thou sittest in thine house, and
when thou walkest by the way, when thou liest down, and when thou
risest up.” Deuteronomy 11:19. Those who desire their children to
love and reverence God must talk of His goodness, His majesty, and
His power, as revealed in His word and in the works of creation.

ကျမ်းစာ၏ အခန်းတိုင်း၊ အပိုဒ်တိုင်းသည် ဘုရားသခင်က လူတို့ထံသို့ ပေးပို့သော ဆက်သွယ်ချက်များဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်ချက်များကို ကျွန်ုပ်တို့၏ လက်တွင် လက္ခဏာအဖြစ်လည်းကောင်း၊ မျက်စိကြားတွင် သင်းကျစ်အဖြစ်လည်းကောင်း ချည်ထားသင့်သည်။ အကယ်၍ ကျမ်းစာကို လေ့လာ၍ နာခံမည်ဆိုပါက၊ ဣသရေလလူတို့အား နေ့အခါ၌ မိုးတိမ်တိုင်၊ ညအခါ၌ မီးတိုင်ဖြင့် လမ်းပြခဲ့သကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို လမ်းပြပေးမည် ဖြစ်သည်။

Every chapter and every verse of the Bible is a communication
from God to men. We should bind its precepts as signs upon our
hands and as frontlets between our eyes. If studied and obeyed, it
would lead God’s people, as the Israelites were led, by the pillar of
cloud by day and the pillar of fre by night.