အခန်း ၄၅—ယေရိခေါမြို့ကြီးကျဆုံးခြင်း

အခန်း ၄၅—ယေရိခေါမြို့ကြီးကျဆုံးခြင်း

Chapter 45—The Fall of Jericho

ဤ အခန်းသည် ယောရှု ငါး အပိုဒ် ဆယ့်သုံး မှ ဆယ့်ငါး၊ ခြောက်၊ ခုနစ် အပေါ်တွင် အခြေချထားသည်။

This chapter is based on Joshua 5:13-15; 6; 7.

ဟေဗြဲလူများသည် ခါနန်တွင် ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်၊ သို့သော် သူတို့သည် ချုပ်ချယ်ခဲ့ခြင်း မရှိပါ။ လူ့အမြင်တွင် နိုင်ငံကို သိမ်းပိုက်ရန် ရုန်းကန်မှုသည် အချိန်ကြာရှည်ပြီး ခက်ခဲရမည်။ နယ်မြေ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကို ဆန့်ကျင်ရန် အဆင်သင့် ရပ်တည်ခဲ့သော အားကြီးသော မျိုးနွယ်တစ်ခုမှ နေထိုင်ခဲ့သည်။ မျိုးနွယ်စုအမျိုးမျိုးကို ဘုံ အန္တရာယ်ကြောက်ရွံ့မှုမှ ချည်နှောင်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ မြင်းများနှင့် သံ တိုက်ပွဲ ရထားများ၊ နိုင်ငံ၏ အသိပညာ၊ နှင့် စစ်ပွဲတွင် လေ့ကျင့်မှု တို့သည် သူတို့ကို အကြီးအကျယ် အားသာချက်ပေးမည်။ ထို့ပြင်၊ နိုင်ငံသည် ခံတပ်များမှ စောင့်ကြပ်ခဲ့သည်—“ကြီးကျယ်ပြီး ကောင်းကင်သို့ ခံတပ်ထားသော မြို့များ။” တရားဟောရာ ကိုး အပိုဒ် တစ်။ လာမည့် ပဋိပက္ခတွင် အောင်မြင်မှုကို မျှော်လင့်နိုင်ရန် ဣသရေလလူများသည် မိမိတို့ကိုယ်ပိုင် မဟုတ်သော အားကို အာမခံချက်တွင်သာ ရှိနေနိုင်သည်။

The Hebrews had entered Canaan, but they had not subdued it;
and to human appearance the struggle to gain possession of the land
must be long and diffcult. It was inhabited by a powerful race, who
stood ready to oppose the invasion of their territory. The various
tribes were bound together by the fear of a common danger. Their
horses and iron battle chariots, their knowledge of the country, and
their training in war, would give them great advantage. Furthermore,
the country was guarded by fortresses—“cities great and fenced up
to heaven.” Deuteronomy 9:1. Only in the assurance of a strength
not their own could the Israelites hope for success in the impending
conflict.

နိုင်ငံတွင် အချမ်းသာဆုံး ခံတပ်များထဲမှ တစ်ခု—ကြီးကျယ်ပြီး ချမ်းသာသော ယေရိခေါ မြို့—သည် ဂိလဂဲလ ရှိ သူတို့၏ စခန်းမှ အနည်းငယ်အကွာ ရှေ့တွင်သာ ရှိခဲ့သည်။ အပူပိုင်း အသီးအနှံ ကြွယ်ဝပြီး အမျိုးမျိုး ထွက်ရှိသော မွေးဖွားနိုင်သော လွင်ပြင်နယ်စပ်တွင်၊ ခမ်းနားသော နန်းတော်များနှင့် ဘုရားကျောင်းများ ချမ်းသာမှုနှင့် ဒုစရိုက်များ၏ နေရာ၊ ဤ ဂုဏ်ယူသော မြို့၊ ခံတပ်ကြီးများနောက်တွင်၊ ဣသရေလ၏ ဘုရားရှင်ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်။ ယေရိခေါ သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၏ အဓိက နေရာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်၊ လ၏ နတ်ဘုရားမ အက်ရှတာရုတ်ကို အထူး ဆည်းကပ်ခဲ့သည်။ ခါနနိလူမျိုးတို့၏ ဘာသာတွင် အဆိုးဆုံးနှင့် အညစ်ပတ်ဆုံး အရာများအားလုံး ဤနေရာတွင် ဗဟိုချက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဣသရေလလူများ၊ ဘေသ-ဖေအာ တွင် သူတို့၏ အပြစ်ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် ရလဒ်များကို စိတ်ထဲတွင် လတ်ဆတ်ခဲ့သည်၊ ဤ ဟေသန်မြို့ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ကြည့်ရှုနိုင်ခဲ့သည်။

One of the strongest fortresses in the land—the large and wealthy
city of Jericho—lay just before them, but a little distance from their
camp at Gilgal. On the border of a fertile plain abounding with the
rich and varied productions of the tropics, its palaces and temples
the abode of luxury and vice, this proud city, behind its massive
battlements, offered defance to the God of Israel. Jericho was one
of the principal seats of idol worship, being especially devoted to
Ashtaroth, the goddess of the moon. Here centered all that was vilest
and most degrading in the religion of the Canaanites. The people of
Israel, in whose minds were fresh the fearful results of their sin at
Beth-peor, could look upon this heathen city only with disgust and
horror.

ယေရိခေါ ကို လျှော့ချရန်ကို ယောရှုမှ ခါနန်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ပထမဆုံး အဆင့် အဖြစ် မြင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ပထမဆုံး သူသည် ဘုရားရှင်၏ လမ်းညွှန်မှု၏ အာမခံချက်ကို ရှာခဲ့သည်၊ သူ့ကို ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။ စခန်းမှ ဆုတ်ခွာခဲ့ပြီး ဣသရေလ၏ ဘုရားရှင်သည် သူ၏ လူများရှေ့မှ သွားမည်ကို တွေးတောဆင်ခြင်ရန်နှင့် ဆုတောင်းရန်၊ သူသည် ခမ်းနားသော အရပ်ရှည်နှင့် အမိန့်ပေး ရှိနေခြင်း ရှိသော လက်နက်ကိုင် စစ်သည်တစ်ဦးကို မြင်ခဲ့သည်၊ “သူ၏ ဓားကို လက်ထဲတွင် ဆွဲထုတ်ထားသည်။” ယောရှု၏ စိန်ခေါ်မှုတွင်၊ “မင်း ငါတို့အတွက်လား၊ သို့မဟုတ် ငါတို့၏ ဆန့်ကျင်သူများအတွက်လား။” အဖြေကို ပေးခဲ့သည်၊ “ထာဝရဘုရား၏ စစ်တပ်၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ငါ ယခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။” ဟောရက်တွင် မောရှေကို ပေးခဲ့သော အမိန့်တော်အတူတူ၊ “မင်း၏ ဖိနပ်ကို ခြေမှ ချွတ်ပါ။ မင်း ရပ်တည်နေသော နေရာသည် သန့်ရှင်းသည်၊” လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သူစိမ်း၏ စစ်မှန်သော စရိုက်ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ခရစ်တော်ဖြစ်ခဲ့သည်၊ ချီးမြှင့်ခဲ့သော တစ်ပါး၊ ဣသရေလ၏ ခေါင်းဆောင်ရှေ့တွင် ရပ်တည်ခဲ့သည်။ ကြောက်ရွံ့ အံ့အားသင့်ခဲ့ပြီး၊ ယောရှုသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ကျဆင်းခဲ့သည်၊ ကိုးကွယ်ခဲ့သည်၊ အာမခံချက်ကို ကြားခဲ့သည်၊ “ငါသည် ယေရိခေါ၊ မင်း၏ မင်း၊ နှင့် ရဲရင့်သော ရဲမက်များကို မင်း၏ လက်ထဲ အပ်ခဲ့သည်၊” မြို့ကို သိမ်းပိုက်ရန် ညွှန်ကြားချက်ကို ရရှိခဲ့သည်။

To reduce Jericho was seen by Joshua to be the frst step in
the conquest of Canaan. But frst of all he sought an assurance of
divine guidance, and it was granted him. Withdrawing from the
encampment to meditate and to pray that the God of Israel would
go before His people, he beheld an armed warrior, of lofty stature
and commanding presence, “with his sword drawn in his hand.” To
[488] Joshua’s challenge, “Art thou for us, or for our adversaries?” the
442
Fall of Jericho 443
answer was given, “As Captain of the host of the Lord am I now
come.” The same command given to Moses in Horeb, “Loose thy
shoe from off thy foot; for the place whereon thou standest is holy,”
revealed the true character of the mysterious stranger. It was Christ,
the Exalted One, who stood before the leader of Israel. Awe-stricken,
Joshua fell upon his face and worshiped, and heard the assurance,
“I have given into thine hand Jericho, and the king thereof, and the
mighty men of valor,” and he received instruction for the capture of
the city.

ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို နာခံ၍ ယောရှုသည် ဣသရေလ စစ်တပ်များကို စုရုံးခဲ့၏။ မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုကိုမျှ မပြုလုပ်ရန် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မြို့ကို ပတ်ရုံ ပတ်ရန်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာကို ဆောင်ယူကာ တံပိုးများကို မှုတ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ ရှေ့ဆုံး၌ စစ်သည်များ လိုက်ပါလာခဲ့ကြပြီး၊ ရွေးချယ်ခံရသော လူများ တစ်စု ဖြစ်ကာ၊ ယခု သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိဖြင့် အနိုင်ရရန် မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်ထံမှ ပေးထားသော ညွှန်ကြားချက်များကို နာခံခြင်းဖြင့် အနိုင်ရရန် ဖြစ်သည်။ တံပိုးများနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ် ခုနစ်ပါး လိုက်ပါလာခဲ့ကြ၏။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာ၊ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအသရေ တော်ဖြင့် ဝန်းရံထားသော ပဋိညာဉ်သေတ္တာကို ယဇ်ပုရောဟိတ်များက သူတို့၏ မြင့်မြတ်သော ရုံးတော်ကို ညွှန်ပြသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ဆောင်ယူလာခဲ့ကြ၏။ ဣသရေလ စစ်တပ်သည် လိုက်ပါလာခဲ့၏၊ လူမျိုးစုတစ်ခုစီ သည် မိမိ၏ အလံအောက်၌ ရှိ၏။ ပျက်စီးဆုံးရှုံးခံရမည့် မြို့ကို ဝန်းရံသော ချီတက်ပွဲ ဖြစ်ခဲ့၏။ တောင်ကုန်းများကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်ကာ ယေရိချောမြို့၏ လမ်းများမှတစ်ဆင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသော တံပိုးများ၏ မြင့်မြတ်သော အသံ မှတစ်ပါး မည်သည့် အသံကိုမျှ မကြားရ။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြီးဆုံးစေပြီး၊ စစ်တပ်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ မိမိတို့၏ တဲများသို့ ပြန်လာ၍၊ ပဋိညာဉ်သေတ္တာကို တဲတော်၌ မိမိ၏ နေရာ၌ ပြန်ထားခဲ့၏။

In obedience to the divine command Joshua marshaled the armies
of Israel. No assault was to be made. They were simply to make
the circuit of the city, bearing the ark of God and blowing upon
trumpets. First came the warriors, a body of chosen men, not now
to conquer by their own skill and prowess, but by obedience to
the directions given them from God. Seven priests with trumpets
followed. Then the ark of God, surrounded by a halo of divine glory,
was borne by priests clad in the dress denoting their sacred offce.
The army of Israel followed, each tribe under its standard. Such
was the procession that compassed the doomed city. No sound was
heard but the tread of that mighty host and the solemn peal of the
trumpets, echoing among the hills and resounding through the streets
of Jericho. The circuit completed, the army returned in silence to
their tents, and the ark was restored to its place in the tabernacle.

အံ့ဩခြင်းနှင့် ထိတ်လန့်ခြင်းဖြင့် မြို့၏ ကင်းစောင့်များသည် ရွေ့လျားမှုတိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့၏၊ အာဏာပိုင်များထံ အစီရင်ခံခဲ့၏။ ဤဖော်ပြချက်များ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူတို့ မသိကြ။ သို့သော် သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မဟာစစ်တပ်သည် နေ့စဉ် သူတို့၏ မြို့ကို ပတ်ချီတက်နေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသောအခါ၊ မြင့်မြတ်သော ပဋိညာဉ်သေတ္တာနှင့် လိုက်ပါလာသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့်အတူ မြင်ကွင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် လူများ၏ နှလုံးသားများကို ထိတ်လန့်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။ တစ်ဖန် သူတို့သည် သူတို့၏ ခိုင်ခံ့သော ကာကွယ်ရေးများကို စစ်ဆေးခဲ့ကြ၏၊ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဟု ခံစားခဲ့ကြ၏။ များစွာသော သူများသည် ဤ ထူးဆန်းသော ဖော်ပြချက်များမှတစ်ဆင့် သူတို့ထံ မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မဖြစ်နိုင်ဟု လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြ၏။ အခြားသူများသည် မြို့ကို နေ့စဉ် ပတ်ချီတက်နေသော ချီတက်ပွဲကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အံ့ဩခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် အနီရောင်ပင်လယ်သည် တစ်ချိန်က ဤ လူများရှေ့၌ ခွဲခွဲခဲ့သည်ကို မှတ်မိကြ၏၊ ယော်ဒန်မြစ်မှတစ်ဆင့် သူတို့အတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပွင့်ခဲ့၏။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အတွက် မည်သည့် အံ့ဩဖွယ်ရာ အရာများကို ဆက်လက် ပြုလုပ်မည်ကို သူတို့ မသိကြ။

With wonder and alarm the watchmen of the city marked every
move, and reported to those in authority. They knew not the meaning
of all this display; but when they beheld that mighty host marching
around their city once each day, with the sacred ark and the attendant
priests, the mystery of the scene struck terror to the hearts of priest
and people. Again they would inspect their strong defenses, feeling
certain they could successfully resist the most powerful attack. Many
ridiculed the thought that any harm could come to them through
these singular demonstrations. Others were awed as they beheld the
procession that each day wound about the city. They remembered
that the Red Sea had once parted before this people, and that a
passage had just been opened for them through the river Jordan.

နေ့ ခြောက်ရက်ပတ်လုံး ဣသရေလ စစ်တပ်သည် မြို့ကို ပတ်ချီတက်ခဲ့၏။ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့ ရောက်လာ၍၊ ပထမဆုံး အလင်းရောင် ပျံ့နှံ့လာချိန်တွင်၊ ယောရှုသည် ထာဝရဘုရား၏ စစ်တပ်များကို စုရုံးခဲ့၏။ ယခု သူတို့သည် ယေရိချောမြို့ကို ခုနစ်ကြိမ် ပတ်ချီတက်ရန် ညွှန်ကြားခံရခဲ့၏၊ တံပိုးများမှ မဟာ အသံ ပဲ့တင်ထပ်ချိန်တွင် ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်ရန်၊ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား မြို့ကို ပေးတော်မူ၏။

They knew not what further wonders God might work for them.
For six days the host of Israel made the circuit of the city. The
seventh day came, and with the frst dawn of light, Joshua marshaled
444 Patriarchs and Prophets
[489] the armies of the Lord. Now they were directed to march seven times
[490]
[491]
around Jericho, and at a mighty peal from the trumpets to shout with
a loud voice, for God had given them the city.

မဟာ စစ်တပ်သည် ပျက်စီးဆုံးရှုံးခံရမည့် နံရံများကို ပတ်ချီတက်ခဲ့၏။ များစွာ ခြေဖဝါး၏ တိုင်းတာသော ခြေလှမ်း မှတစ်ပါး တိတ်ဆိတ်နေ၏၊ နံနက်ခင်း၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်သော တံပိုးအသံ ရံဖန်ရံခါ မှတစ်ပါး တိတ်ဆိတ်နေ၏။ ကျောက်ခဲ နံရံ ကြီးများသည် လူသားများ၏ ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်မှုကို ဆန့်ကျင်နေပုံ ရှိ၏။ နံရံများပေါ်ရှိ ကင်းစောင့်များသည် ပထမ ပတ်ချီတက်မှု ပြီးဆုံးချိန်တွင် ကြီးထွားလာသော ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့ကြ၏၊ ပထမ ပတ်ချီတက်မှု ပြီးဆုံးချိန်တွင် ဒုတိယ၊ တတိယ၊ စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမ၊ ဆဋ္ဌမ ပတ်ချီတက်မှု လိုက်ပါလာ၏။ ဤ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရွေ့လျားမှုများ၏ ရည်ရွယ်ချက်က အဘယ်နည်း။ မည်သည့် မဟာ ဖြစ်ရပ်က လာနေသနည်း။ သူတို့ မကြာမီ စောင့်ဆိုင်းရန် မလိုအပ်ခဲ့။ ခုနစ်ကြိမ်မြောက် ပတ်ချီတက်မှု ပြီးဆုံးချိန်တွင်၊ ရှည်လျားသော ချီတက်ပွဲ ရပ်တန့်ခဲ့၏။ တစ်ခဏ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော တံပိုးများသည် ယခု ကမ္ဘာမြေ ကိုယ်တိုင်ကို တုန်ခါစေသော အသံ ပဲ့တင်ထပ်ချိန်တွင် ပွင့်လင်းလာ၏။ ကျောက်ခဲ နံရံ ကြီးများ၊ မဟာ ခံတပ်များနှင့် ခံတပ်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော နံရံများသည် မိမိတို့၏ အခြေခံများမှ တုန်ခါ၍ လှုပ်ခတ်ခဲ့ကြ၏၊ ပျက်စီးမှုဖြင့် မြေပေါ်သို့ ပြိုကျခဲ့၏။ ယေရိချောမြို့၏ နေထိုင်သူများသည် ထိတ်လန့်မှုဖြင့် တွန့်လိမ်ခဲ့ကြ၏၊ ဣသရေလ စစ်တပ်များသည် ဝင်ရောက်ကာ မြို့ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့၏။

The vast army marched solemnly around the devoted walls. All
was silent, save the measured tread of many feet, and the occasional
sound of the trumpet, breaking the stillness of the early morning.
The massive walls of solid stone seemed to defy the siege of men.
The watchers on the walls looked on with rising fear, as, the frst
circuit ended, there followed a second, then a third, a fourth, a ffth,
a sixth. What could be the object of these mysterious movements?
What mighty event was impending? They had not long to wait. As
the seventh circuit was completed, the long procession paused, The
trumpets, which for an interval had been silent, now broke forth
in a blast that shook the very earth. The walls of solid stone, with
their massive towers and battlements, tottered and heaved from their
foundations, and with a crash fell in ruin to the earth. The inhabitants
of Jericho were paralyzed with terror, and the hosts of Israel marched
in and took possession of the city.

ဣသရေလ လူများသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တန်ခိုးဖြင့် အနိုင်ရခဲ့ခြင်း မဟုတ်ခဲ့။ အနိုင်ရရှိမှုသည် လုံးဝ ထာဝရဘုရား၏ အနိုင်ရရှိမှု ဖြစ်ခဲ့၏။ ပြည်၏ ပထမဆုံး အသီးအနှံများအဖြစ်၊ မြို့၊ ပါဝင်သော အရာအားလုံးနှင့်အတူ ဘုရားသခင်ထံ ပူဇော်သက္ကာ အဖြစ် ပျက်စီးဆုံးရှုံးခံရမည် ဖြစ်သည်။ ကာနန်ပြည် အနိုင်ရရှိမှုတွင် သူတို့သည် မိမိတို့ ကိုယ်ကို ကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်ရန် မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန် ကိရိယာများအဖြစ်သာ ဖြစ်ကြောင်း၊ ချမ်းသာ သုခများကို ရှာဖွေရန် သို့မဟုတ် ကိုယ်ကို ကိုယ်ချီးမြှောက်ရန် မဟုတ်ဘဲ၊ သူတို့၏ ဘုရင် ယေဟောဝါ၏ ဘုန်းတော်ကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်ကြောင်း ဣသရေလ လူများထံ ချမှတ်ခဲ့၏။ သိမ်းပိုက်မှု မပြုမီ အမိန့်တော်ကို ပေးခဲ့၏၊ “မြို့ကို ကျိန်ဆဲရန် ဖြစ်သည်၊ အတွင်း၌ ရှိသော အရာအားလုံး ကျိန်ဆဲရန် ဖြစ်သည်။” “ကျိန်ဆဲခံရမည့် အရာမှ ကိုယ်ကို ကိုယ်ခွဲခွါထားပါ၊ မဟုတ်လျှင် ကိုယ်ကို ကိုယ်ကျိန်ဆဲခံရမည် ... ဣသရေလ စခန်းကို ကျိန်ဆဲခံ စေမည်၊ ဒုက္ခ ဖြစ်စေမည်။”

The Israelites had not gained the victory by their own power;
the conquest had been wholly the Lord’s; and as the frst fruits of
the land, the city, with all that it contained, was to be devoted as
a sacrifce to God. It was to be impressed upon Israel that in the
conquest of Canaan they were not to fght for themselves, but simply
as instruments to execute the will of God; not to seek for riches
or self-exaltation, but the glory of Jehovah their King. Before the
capture the command had been given, “The city shall be accursed,
even it, and all that are therein.” “Keep yourselves from the accursed
thing, lest ye make yourselves accursed ... and make the camp of
Israel a curse, and trouble it.”

မြို့၏ နေထိုင်သူ အားလုံး၊ ပါဝင်သော အသက်ရှင်သော အရာတိုင်း၊ “ယောက်ျား မိန်းမ၊ ပျိုရွယ် အိုမင်း၊ နွား၊ သိုး၊ မြည်း” တို့ကို ဓားဖြင့် သတ်ခဲ့၏။ သူလျှိုများ၏ ကတိအရ သစ္စာရှိ ရာဟပ် နှင့် သူမ၏ အိမ်သူအိမ်သားကိုသာ ချန်ခဲ့၏။ မြို့ ကိုယ်တိုင်ကို မီးရှို့ ခဲ့၏၊ မဟာ နန်းတော်များနှင့် ဘုရားကျောင်းများ၊ ခမ်းနားသော နေထိုင်ရာ နေရာများနှင့် ခမ်းနားသော ပရိဘောဂ အဆင်တန်ဆာများ၊ ချမ်းသာ ချမ်းသာ အဝတ်အစားများနှင့် တန်ဖိုးကြီး အဝတ်အစားများကို မီးလျှံများကို ပူဇော်ခဲ့၏။ မီးဖြင့် မပျက်စီးနိုင်သော အရာ၊ “ငွေ၊ ရွှေ၊ ကြေးနီနှင့် သံ ပစ္စည်းများ” ကို တဲတော်၏ ဝန်ဆောင်မှုအတွက် ပူဇော်ခဲ့၏။

All the inhabitants of the city, with every living thing that it
contained, “both man and woman, young and old, and ox, and sheep,
and ass,” were put to the sword. Only faithful Rahab, with her
household, was spared, in fulfllment of the promise of the spies.

မြို့၏ နေရာ ကိုယ်တိုင်ကို ကျိန်ဆဲ ခဲ့၏၊ ယေရိချောမြို့ကို ခံတပ်အဖြစ် တစ်ဖန်မဆောက်ရန် ဖြစ်သည်၊ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဖြင့် ပျက်စီးခဲ့သော နံရံများကို ပြန်ဆောက်ရန် ရဲရင့်သော မည်သူမဆို အပေါ် တရားစီရင်မှုများကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့၏။ ဣသရေလ လူများ အားလုံး ရှေ့မှောက်တွင် မြင့်မြတ်သော ကြေညာချက်ကို ပြုခဲ့၏၊ “ယေရိချောမြို့ကို ဆောက်လုပ်ရန် ထ၍ လုပ်သော လူကို ထာဝရဘုရား ရှေ့၌ ကျိန်ဆဲ ခံရမည်၊ သူ၏ ပထမဆုံး သားဖြစ်သော သူ၌ အခြေခံကို ချမည်၊ သူ၏ အငယ်ဆုံး သားဖြစ်သော သူ၌ တံခါးများကို တပ်ဆင်မည်။”

The city itself was burned; its palaces and temples, its magnifcent
dwellings with all their luxurious appointments, the rich draperies
and the costly garments, were given to the flames. That which could
not be destroyed by fre, “the silver, and the gold, and the vessels of
brass and of iron,” was to be devoted to the service of the tabernacle.
Fall of Jericho 445

ယေရိချောမြို့၏ လူများကို လုံးဝ ပျက်စီးစေခဲ့မှုသည် ကာနန်ပြည်ရှိ နေထိုင်သူများနှင့် ပတ်သက်၍ မောရှေ မှတစ်ဆင့် ယခင် ပေးခဲ့သော အမိန့်တော်များကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊ “သူတို့ကို ရိုက်ချိုး၍ လုံးဝ ပျက်စီးစေ။” တရားဟောရာ ခုနစ် အခန်း နှစ်ပိုဒ်။ “ဤ လူများရှိ မြို့များမှ ... အသက်ရှင်သော အရာမျှ မကယ်တင်ရ။” တရားဟောရာ နှစ်ဆယ် အခန်း ဆယ်ခြောက်ပိုဒ်။ များစွာသော သူများအတွက် ဤ အမိန့်တော်များသည် သမ္မာကျမ်းစာ၏ အခြားအပိုင်းများတွင် ညွှန်ကြားခဲ့သော ချစ်ခြင်း မေတ္တာနှင့် ကရုဏာ စိတ်ဓာတ်နှင့် ဆန့်ကျင်နေပုံ ရှိ၏၊ သို့သော် ဤအရာများသည် အဆုံးမဲ့ ဉာဏ်ပညာနှင့် ကောင်းမြတ်မှု၏ အမိန့်တော်များ ဖြစ်ခဲ့၏။ ဘုရားသခင်သည် ကာနန်ပြည်တွင် ဣသရေလ လူများကို တည်ဆောက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့၏၊ သူတို့ကြားတွင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်၏ ထင်ရှားမှု ဖြစ်သော လူမျိုး တစ်မျိုးနှင့် အစိုးရကို ဖွံ့ဖြိုးစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့၏။ သူတို့သည် မှန်ကန်သော ဘာသာတရား၏ အမွေဆက်ခံသူများ ဖြစ်ရုံသာ မဟုတ်ဘဲ၊ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း ဤ အခြေခံ မူများကို ပျံ့နှံ့စေရန် ဖြစ်သည်။ ကာနန်လူများသည် အဆိုးရွားဆုံး နှင့် အညစ်ရှင်းဆုံး ကိုးကွယ်ရာ ဘာသာတရားကို ကိုးကွယ်ခဲ့ကြ၏၊ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော် ရည်ရွယ်ချက်များကို အမှန်တကယ် တားဆီးမည့် အရာများမှ ပြည်ကို ရှင်းလင်းရန် လိုအပ်ခဲ့၏။

The very site of the city was accursed; Jericho was never to be rebuilt
as a stronghold; judgments were threatened upon anyone who should [492]
presume to restore the walls that divine power had cast down. The
solemn declaration was made in the presence of all Israel, “Cursed
be the man before the Lord, that riseth up and buildeth this city
Jericho: he shall lay the foundation thereof in his frst-born, and in
his youngest son shall he set up the gates of it.”
The utter destruction of the people of Jericho was but a fulfllment of the commands previously given through Moses concerning
the inhabitants of Canaan: “Thou shalt smite them, and utterly destroy them.” Deuteronomy 7:2. “Of the cities of these people, ...
thou shalt save alive nothing that breatheth.” Deuteronomy 20:16.

ကာနန်ပြည်ရှိ နေထိုင်သူများကို နောင်တရရန် လုံလောက်သော အခွင့်အရေး ပေးခဲ့၏။ လေးဆယ်နှစ်အလိုတွင်၊ အနီရောင်ပင်လယ် ပွင့်လင်းမှုနှင့် အဲဂုတ္တုပြည်အပေါ် တရားစီရင်မှုများသည် ဣသရေလ ဘုရားသခင်၏ အမြင့်ဆုံး တန်ခိုးတော်ကို သက်သေခံခဲ့၏။ ယခု မီဒျန် ဘုရင်များ၊ ဂိလဒ်နှင့် ဗာရှန်တို့၏ ပျက်စီးမှုသည် ယေဟောဝါ သည် ဘုရားများအားလုံး အထက်တွင် ရှိကြောင်း ထပ်မံ ပြသခဲ့၏။ ဘုရားသခင်၏ စရိုက်တော်၏ မြင့်မြတ်မှုနှင့် အညစ်အကြေး ရွံရှာမှုကို ဘလဖေါ ရှိ ဆိုးရွားသော ဓလေ့များတွင် ပါဝင်ခဲ့သော ဣသရေလ အပေါ် ဆုံးမခဲ့သော တရားစီရင်မှုများတွင် သက်သေခံခဲ့၏။ ဤ ဖြစ်ရပ်များ အားလုံးကို ယေရိချောမြို့၏ နေထိုင်သူများက သိကြ၏၊ များစွာသော သူများသည် ရာဟပ်၏ ယုံကြည်ချက်ကို မျှဝေခဲ့ကြ၏၊ သို့သော် နာခံရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြ၏၊ ဣသရေလ ဘုရားသခင် ယေဟောဝါ သည် “ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူ၏၊ မြေကြီးပေါ်တွင် ရှိတော်မူ၏။” ရေလွှမ်းမိုးမှု မဖြစ်မီ လူများကဲ့သို့၊ ကာနန်လူများသည် ကောင်းကင်ကို ကဲ့ရဲ့ရန်နှင့် မြေကြီးကို ညစ်ညမ်းစေရန်သာ အသက်ရှင်ခဲ့ကြ၏။ ချစ်ခြင်း မေတ္တာနှင့် တရားမျှတမှု နှစ်မျိုးစလုံးသည် ဘုရားသခင်ကို ပုန်ကန်သော ဤ ပုန်ကန်သူများနှင့် လူသားများအတွက် ရန်သူများကို ချက်ချင်း ဆောင်ရွက်ရန် တောင်းဆိုခဲ့၏။

To many these commands seem to be contrary to the spirit of love
and mercy enjoined in other portions of the Bible, but they were in
truth the dictates of infnite wisdom and goodness. God was about
to establish Israel in Canaan, to develop among them a nation and
government that should be a manifestation of His kingdom upon the
earth. They were not only to be inheritors of the true religion, but to
disseminate its principles throughout the world. The Canaanites had
abandoned themselves to the foulest and most debasing heathenism,
and it was necessary that the land should be cleared of what would
so surely prevent the fulfllment of God’s gracious purposes.

ကောင်းကင်ဘုံ စစ်တပ်များသည် ယေရိချောမြို့၏ နံရံများကို မည်မျှ လွယ်ကူစွာ ပျက်စီးစေခဲ့သနည်း၊ လေးဆယ်နှစ်အလိုတွင် မယုံကြည်သော သူလျှိုများကို ထိတ်လန့်မှု ဖြစ်စေခဲ့သော ခံတပ်များရှိ မြင့်မြတ်သော မြို့ ဖြစ်ခဲ့၏။ ဣသရေလ ရှိ မဟာ တန်ခိုးရှင်သည် “ယေရိချောမြို့ကို သင်၏ လက်ထဲ ငါ ပေး၏။” ဤ စကားတော်ကို ဆန့်ကျင်၍ လူသားများ၏ ခွန်အားသည် အားမဲ့ ဖြစ်ခဲ့၏။ “ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ယေရိချောမြို့၏ နံရံများ ပြိုကျခဲ့၏။” ဟေဗြဲ ဆယ်တစ် အခန်း သုံးဆယ်ပိုဒ်။ ထာဝရဘုရား၏ စစ်တပ်၏ ခေါင်းဆောင်သည် ယောရှုနှင့်သာ ဆက်သွယ်ခဲ့၏။ ကိုယ်တော်သည် လူများအားလုံးထံ ကိုယ်တော်ကို မဖော်ပြခဲ့။ ယောရှု၏ စကားများကို ယုံကြည်ရန် သို့မဟုတ် သံသယ ရှိရန် သူတို့နှင့် ဆိုင်ခဲ့၏၊ ထာဝရဘုရား နာမတော်ဖြင့် သူ့ကို ပေးခဲ့သော အမိန့်တော်များကို နာခံရန် သို့မဟုတ် သူ၏ အာဏာကို ငြင်းပယ်ရန် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော် ခေါင်းဆောင်မှုအောက်တွင် သူတို့ကို လိုက်ပါလာသော ကောင်းကင်တမန်များ၏ စစ်တပ်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့။ သူတို့ ဆင်ခြင်ခဲ့နိုင်သည်၊ “ဤ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ ရွေ့လျားမှုများသည် အဘယ်နည်း၊ နံရံများကို ပတ်ချီတက်ရန် ဆိပ်ကမ်း ချိုင့်ချိုင့် တံပိုးများကို မှုတ်ရန် ရယ်စရာ မည်မျှ ဖျော်ဖြေ မှုက မည်မျှ ရယ်စရာ ဖြစ်သနည်း။ ဤအရာ သည် ဤ မဟာ ခံတပ်များအပေါ် မည်သည့် သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်။” သို့သော် နံရံများ ပျက်စီးမှု မဖြစ်မီ ဤ ဓလေ့ကို ရှည်လျားသော အချိန်ပတ်လုံး ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ရန် အစီအစဉ်သည် ဣသရေလ လူများကြားတွင် ယုံကြည်ခြင်း ဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက် အခွင့်အရေး ပေးခဲ့၏။ သူတို့၏ ခွန်အားသည် လူ၏ ဉာဏ်ပညာ၌ မဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏ တန်ခိုးတွင် မဟုတ်ဘဲ၊ သူတို့၏ ကယ်တင်ခြင်း၏ ဘုရားသခင်တွင်သာ ရှိကြောင်း သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ချမှတ်ခဲ့၏။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဘုရားသခင် ခေါင်းဆောင်အပေါ် လုံးဝ မှီခိုရန် အလေ့အကျင့် ဖြစ်ခဲ့၏။

 

The inhabitants of Canaan had been granted ample opportunity
for repentance. Forty years before, the opening of the Red Sea and
the judgments upon Egypt had testifed to the supreme power of the
God of Israel. And now the overthrow of the kings of Midian, of
Gilead and Bashan, had further shown that Jehovah was above all
gods. The holiness of His character and His abhorrence of impurity
had been evinced in the judgments visited upon Israel for their
participation in the abominable rites of Baalpeor. All these events
were known to the inhabitants of Jericho, and there were many
who shared Rahab’s conviction, though they refused to obey it, that
Jehovah, the God of Israel, “is God in heaven above, and upon the
earth beneath.” Like the men before the Flood, the Canaanites lived
only to blaspheme Heaven and defle the earth. And both love and
justice demanded the prompt execution of these rebels against God
and foes to man.
446 Patriarchs and Prophets
How easily the armies of heaven brought down the walls of
[493] Jericho, that proud city whose bulwarks, forty years before, had
struck terror to the unbelieving spies! The Mighty One of Israel
had said, “I have given into thine hand Jericho.” Against that word
human strength was powerless.

 

ဟေဗြဲ ၁၁:၃၀ တွင် “ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ယေရိခေါမြို့ရိုးတို့သည် ပြိုလဲကြ၏” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ထာဝရဘုရား၏ ဗိုလ်ခြေတပ်မှူးသည် ယောရှုတစ်ဦးတည်းနှင့်သာ ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် လူထုပရိသတ်အပေါင်းတို့အား ကိုယ်ထင်ရှားပြခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယောရှု၏ စကားများကို ယုံကြည်ရန် သို့မဟုတ် သံသယရှိရန်၊ သူပေးသော အမိန့်တော်များကို ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်၌ နာခံရန် သို့မဟုတ် သူ၏ အခွင့်အာဏာကို ငြင်းပယ်ရန်မှာ သူတို့အပေါ်၌သာ မူတည်နေသည်။ ဘုရားသခင်၏ သားတော်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် သူတို့ကို ဝန်းရံစောင့်ရှောက်နေသော ကောင်းကင်တမန်တပ်များကို သူတို့ မမြင်နိုင်ခဲ့ကြချေ။ သူတို့က “ဤသို့ နေ့စဉ်မြို့ကိုပတ်၍ လျှောက်လှမ်းခြင်းနှင့် သိုးချိုတံပိုးများကို မှုတ်နေခြင်းတို့မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော လှုပ်ရှားမှုများဖြစ်ပြီး မည်မျှရယ်စရာကောင်းသော လုပ်ရပ်နည်း။ ဤအရာများသည် ခိုင်ခံ့မြင့်မားလှသော မြို့ရိုးကြီးများကို မည်သို့မျှ မထိခိုက်နိုင်ပါ” ဟု ဆင်ခြင်မိနိုင်ကြသည်။ သို့သော် မြို့ရိုးများ အပြီးသတ်ပြိုလဲခြင်း မတိုင်မီ ဤမျှကြာမြင့်စွာ ဤအခမ်းအနားကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်စေသည့် အစီအစဉ်သည် ဣသရေလလူမျိုးများအကြား ယုံကြည်ခြင်း တိုးတက်ဖြစ်ထွန်းလာစေရန် အခွင့်အရေးပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ခွန်အားသည် လူသားတို့၏ ပညာ သို့မဟုတ် အစွမ်းသတ္တိ၌ မရှိဘဲ၊ သူတို့အား ကယ်တင်သော ဘုရားသခင်၌သာ ရှိကြောင်း သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် စွဲထင်စေရန်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့သည် သူတို့၏ ဓမ္မခေါင်းဆောင်အပေါ် လုံးလုံးလျားလျား ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းကို ကျင့်သားရရှိကြမည် ဖြစ်သည်။

“By faith the walls of Jericho fell down.” Hebrews 11:30. The
Captain of the Lord’s host communicated only with Joshua; He did
not reveal Himself to all the congregation, and it rested with them to
believe or doubt the words of Joshua, to obey the commands given
by him in the name of the Lord, or to deny his authority. They could
not see the host of angels who attended them under the leadership
of the Son of God. They might have reasoned: “What unmeaning
movements are these, and how ridiculous the performance of marching daily around the walls of the city, blowing trumpets of rams’
horns. This can have no effect upon those towering fortifcations.”
But the very plan of continuing this ceremony through so long a
time prior to the fnal overthrow of the walls afforded opportunity
for the development of faith among the Israelites. It was to be impressed upon their minds that their strength was not in the wisdom
of man, nor in his might, but only in the God of their salvation. They
were thus to become accustomed to relying wholly upon their divine
Leader.

ဘုရားသခင်အား ယုံကြည်ကိုးစားသူများအတွက် ကိုယ်တော်သည် ကြီးမြတ်သော အမှုအရာများကို ပြုတော်မူမည်။ ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်ပါသည်ဆိုသော လူမျိုးများ၌ ကြီးမားသော ခွန်အားမရှိခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ပညာကိုသာ အားကိုးလွန်းကြပြီး၊ သူတို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ပြသရန် အခွင့်အရေး မပေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ကိုးစားပြီး တည်ကြည်စွာ နာခံမည်ဆိုလျှင်၊ အရေးပေါ် အခြေအနေတိုင်း၌ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော့်ကို ယုံကြည်သော သားသမီးများကို ကူညီတော်မူမည်။

God will do great things for those who trust in Him. The reason
why His professed people have no greater strength is that they trust so
much to their own wisdom, and do not give the Lord an opportunity
to reveal His power in their behalf. He will help His believing
children in every emergency if they will place their entire confdence
in Him and faithfully obey Him.

ယေရိခေါမြို့ ကျဆုံးပြီးနောက် မကြာမီတွင် ယောရှုသည် ယော်ဒန်မြစ်ဝှမ်း၏ အနောက်ဘက် မိုင်အနည်းငယ်အကွာ ချောက်ကမ်းပါးများကြားရှိ အာဣအမည်ရှိသော မြို့ငယ်လေးကို တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာသို့ စေလွှတ်လိုက်သော သူလျှိုများသည် ထိုမြို့၌ နေထိုင်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိကြောင်းနှင့် ၎င်းကို သိမ်းပိုက်ရန် စစ်သည်အနည်းငယ်သာ လိုအပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း သတင်းပေးပို့ခဲ့ကြသည်။

Soon after the fall of Jericho, Joshua determined to attack Ai,
a small town among the ravines a few miles to the west of the
Jordan Valley. Spies sent to this place brought back the report that
the inhabitants were but few, and that only a small force would be
needed to overthrow it.

ဘုရားသခင် ရယူပေးခဲ့သော ကြီးမြတ်သော အောင်ပွဲသည် ဣသရေလလူမျိုးများကို မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲစေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ခါနန်ပြည်ကို သူတို့အား ပေးမည်ဟု ကတိပြုထားသောကြောင့် သူတို့သည် ဘေးကင်းသည်ဟု ခံစားခဲ့ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အကူအညီဖြင့်သာ အောင်မြင်နိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သတိမမူမိခဲ့ကြပေ။ ယောရှုပင်လျှင် ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းညွှန်ချက်ကို မတောင်းခံဘဲ အာဣမြို့ကို သိမ်းပိုက်ရန် အစီအစဉ်များကို ချမှတ်ခဲ့သည်။

The great victory that God had gained for them had made the
Israelites self-confdent. Because He had promised them the land of
Canaan they felt secure, and failed to realize that divine help alone
could give them success. Even Joshua laid his plans for the conquest
of Ai without seeking counsel from God.
Fall of Jericho 447

ဣသရေလလူမျိုးများသည် မိမိတို့၏ ခွန်အားကို ချီးမြှောက်လာကြပြီး ရန်သူများကို မထေမဲ့မြင် ပြုလာကြသည်။ လွယ်ကူသော အောင်ပွဲကို မျှော်လင့်ထားကြပြီး ထိုနေရာကို သိမ်းပိုက်ရန် လူပေါင်း ၃၀၀၀ သာ လုံလောက်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသူတို့သည် ဘုရားသခင် သူတို့နှင့်အတူ ရှိမည်ဟူသော စိတ်ချမှု မရှိဘဲ အလျင်စလို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မြို့တံခါးအထိ ချဉ်းကပ်ခဲ့ကြသော်လည်း ပြင်းထန်သော ခုခံမှုနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ရန်သူများ၏ အရေအတွက်နှင့် စနစ်တကျ ပြင်ဆင်မှုတို့ကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ မတ်စောက်သော တောင်စောင်းအတိုင်း ပရမ်းပတာ ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။ ခါနန်လူမျိုးများသည် နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြရာ “မြို့တံခါးရှေ့မှစ၍ မောင်းနှင်၍... ဆင်းရာလမ်း၌ လုပ်ကြံကြ၏။” အသေအပျောက် အရေအတွက်မှာ ၃၆ ယောက်သာ ရှိသဖြင့် နည်းပါးသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ထိုရှုံးနိမ့်မှုသည် လူထုတစ်ရပ်လုံးအတွက် စိတ်ဓာတ်ကျစရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ “လူများတို့သည် စိတ်ပျက်၍ ရေကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။” ခါနန်လူမျိုးများနှင့် အမှန်တကယ် စစ်ပွဲတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဤမြို့ငယ်လေး၏ ခုခံသူများရှေ့မှာပင် ထွက်ပြေးခဲ့ရလျှင်၊ နောက်နောင်တွင် ရင်ဆိုင်ရမည့် ပိုကြီးမားသော စစ်ပွဲများ၌ မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ ယောရှုသည် သူတို့၏ မအောင်မြင်မှုကို ဘုရားသခင်၏ စိတ်တော်မတွေ့ခြင်းဟု ရှုမြင်ကာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် “မိမိအဝတ်ကို ဆုတ်၍ ထာဝရဘုရား၏ သေတ္တာတော်ရှေ့၌ ညဦးတိုင်အောင် မြေပေါ်မှာ ပြပ်ဝပ်၍ နေလေ၏။ ဣသရေလ အမျိုးအနွယ် အသက်ကြီးသူတို့သည်လည်း ထိုနည်းတူ ပြု၍ မိမိတို့ ခေါင်းပေါ်မှာ မြေမှုန့်ကို တင်ကြ၏။”

The Israelites had begun to exalt their own strength and to look
with contempt upon their foes. An easy victory was expected, and
three thousand men were thought suffcient to take the place. These [494]
rushed to the attack without the assurance that God would be with
them. They advanced nearly to the gate of the city, only to encounter
the most determined resistance. Panic-stricken at the numbers and
thorough preparation of their enemies, they fled in confusion down
the steep descent. The Canaanites were in hot pursuit; “they chased
them from before the gate, ... and smote them in the going down.”
Though the loss was small as to numbers—but thirty-six men being
slain—the defeat was disheartening to the whole congregation. “The
hearts of the people melted, and became as water.” This was the frst
time they had met the Canaanites in actual battle, and if put to flight
before the defenders of this little town, what would be the result
in the greater conflicts before them? Joshua looked upon their ill
success as an expression of God’s displeasure, and in distress and
apprehension he “rent his clothes, and fell to the earth upon his face
before the ark of the Lord until the eventide, he and the elders of
Israel, and put dust upon their heads.”

ယောရှုက “အို အရှင်ထာဝရဘုရား၊ အကျွန်ုပ်တို့ကို ဖျက်ဆီးခြင်းငှါ အာမောရိလူတို့လက်သို့ အပ်နှံအံ့သောငှါ ဤလူမျိုးကို အဘယ်ကြောင့် ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်သို့ ကူးစေတော်မူသနည်း။... အို ဘုရားရှင်၊ ဣသရေလလူတို့သည် ရန်သူတို့ရှေ့မှာ ကျောခိုင်း၍ ပြေးကြသည်ဖြစ်၍ အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်သို့ ပြောရပါမည်နည်း။ ခါနန်လူတို့နှင့် ပြည်သားအပေါင်းတို့သည် ကြားလျှင် အကျွန်ုပ်တို့ကို ဝိုင်းရံ၍ အကျွန်ုပ်တို့၏ နာမကို မြေကြီးပေါ်က ပယ်ဖျက်ကြပါလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်သော နာမတော်အဖို့ အဘယ်သို့ ပြုတော်မူမည်နည်း” ဟု ငိုကြွေးမြည်တမ်းခဲ့သည်။

“Alas, O Lord God,” he cried, “wherefore hast Thou at all
brought this people over Jordan, to deliver us into the hand of the
Amorites, to destroy us? ... O Lord, what shall I say, when Israel
turneth their backs before their enemies! For the Canaanites and
all the inhabitants of the land shall hear of it, and shall environ us
round, and cut off our name from the earth: and what wilt Thou do
unto Thy great name?”

ယေဟောဝါဘုရား၏ အဖြေမှာ “ထလော့။ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြပ်ဝပ်၍ နေသနည်း။ ဣသရေလလူတို့သည်... ငါမှာထားသော ပဋိညာဉ်ကို လွန်ကျူးကြပြီ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်သည် ညည်းတွားခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်ခြင်းအတွက် အချိန်မဟုတ်ဘဲ၊ ပြတ်သားသော လုပ်ဆောင်မှုအတွက် အချိန်ဖြစ်သည်။ တပ်စခန်းအတွင်း၌ လျှို့ဝှက်သောအပြစ်ရှိနေပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်နှင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ သူတို့နှင့်အတူ ရှိမည့်အကြောင်း ထိုအပြစ်ကို ရှာဖွေဖယ်ရှားရမည်ဖြစ်သည်။ “သင်တို့သည် ကျိန်ဆိုအပ်သော အရာကို မိမိတို့ထဲက မဖျက်ဆီးလျှင်၊ ငါသည် နောက်တစ်ဖက် သင်တို့နှင့်အတူ မရှိပြီ။”

The answer from Jehovah was, “Get thee up; wherefore liest
thou thus upon thy face? Israel hath ... transgressed My covenant
which I commanded them.” It was a time for prompt and decided
action, and not for despair and lamentation. There was secret sin
in the camp, and it must be searched out and put away before the
presence and blessing of the Lord could be with His people. “Neither
will I be with you any more, except ye destroy the accursed from
among you.”

ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်ကို ဆောင်ရွက်ရန် ခန့်အပ်ခြင်းခံရသူများအနက် တစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို မနာခံဘဲ နေခဲ့သည်။ ထိုသို့ လွန်ကျူးသူ၏ အပြစ်အတွက် လူမျိုးတစ်မျိုးလုံး၌ တာဝန်ရှိသည်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့သည် - “ကျိန်ဆိုအပ်သောအရာကို ယူကြပြီ။ ခိုးကြပြီ။ လှည့်စားကြပြီ။” ပြစ်မှုကျူးလွန်သူကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန်နှင့် အပြစ်ပေးရန်အတွက် ယောရှုအား ညွှန်ကြားချက် ပေးခဲ့သည်။ အပြစ်ရှိသူကို သိရှိရန်အတွက် စာရေးတံပြုလုပ်ခြင်းကို အသုံးပြုရမည်။ အပြစ်ရှိသူကို တိုက်ရိုက် လက်ညှိုးထိုး မပြဘဲ ခေတ္တမျှ မသေချာသော အခြေအနေတွင် ထားရှိခြင်းမှာ၊ လူမျိုးများအနေဖြင့် မိမိတို့အကြား ရှိနေသောအပြစ်အတွက် တာဝန်ရှိကြောင်း ခံစားမိစေရန်နှင့် မိမိတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်ကာ ဘုရားသခင်ရှေ့၌ နှိမ့်ချလာစေရန် ဖြစ်သည်။

God’s command had been disregarded by one of those appointed
to execute His judgments. And the nation was held accountable for
the guilt of the transgressor: “They have even taken of the accursed
thing, and have also stolen, and dissembled also.” Instruction was
448 Patriarchs and Prophets
given to Joshua for the discovery and punishment of the criminal.
The lot was to be employed for the detection of the guilty. The sinner
was not directly pointed out, the matter being left in doubt for a time,
[495] that the people might feel their responsibility for the sins existing
among them, and thus be led to searching of heart and humiliation
before God.

နံနက်စောစောတွင် ယောရှုသည် လူမျိုးများကို နွယ်စုအလိုက် စုရုံးစေပြီး လေးနက်တည်ကြည်သော အခမ်းအနားကို စတင်ခဲ့သည်။ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စမ်းသပ်မှုသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုနီးကပ်လာသည်။ ဦးစွာ နွယ်စု၊ ထို့နောက် ဆွေမျိုးစု၊ ထို့နောက် အိမ်ထောင်စု၊ ထို့နောက် လူတစ်ဦးချင်းစီကို စစ်ဆေးရာ၊ ယုဒနွယ်စုမှ ခါမိ၏သား အာခန်သည် ဣသရေလတို့ကို ဒုက္ခပေးသူအဖြစ် ဘုရားသခင်၏ လက်ညှိုးညွှန်ခြင်းကို ခံရလေသည်။ သူ၏ အပြစ်မှာ မေးခွန်းထုတ်စရာ မရှိတော့ဘဲ ထင်ရှားစေရန်နှင့် မတရားစွာ စီရင်ခြင်းခံရသည်ဟု စွပ်စွဲရန် အကြောင်းမရှိစေရန်အတွက်၊ ယောရှုသည် အာခန်အား အမှန်တရားကို ဝန်ခံရန် လေးနက်စွာ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သနားစရာကောင်းသော ထိုသူသည် သူ၏ပြစ်မှုကို အပြည့်အဝ ဝန်ခံခဲ့သည် - “အကျွန်ုပ်သည် ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို အမှန်ပင် ပြစ်မှားပါပြီ။... သိမ်းယူသော ပစ္စည်းများထဲတွင် တင့်တယ်သော ဗာဗုလုန်ဝတ်လုံ တစ်ထည်၊ ငွေနှစ်ရာ၊ အကျပ်ငါးဆယ် အလေးရှိသော ရွှေတုံးတစ်တုံးကို မြင်သောအခါ တပ်မက်သောစိတ်ရှိ၍ ယူပါပြီ။ ထိုပစ္စည်းများကို အကျွန်ုပ်၏ တဲအလယ် မြေထဲမှာ ဝှက်ထားပါသည်” ဟု ဝန်ခံခဲ့သည်။ တဲသို့ စေတမန်များကို ချက်ချင်းစေလွှတ်၍ ဖော်ပြထားသော နေရာမှ မြေကြီးကို တူးဆွစေရာ၊ ငွေများနှင့်အတူ ဝှက်ထားသော ပစ္စည်းများကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ထိုပစ္စည်းများကို တဲထဲမှ ယူဆောင်လာပြီး ယောရှုထံသို့ ပေးအပ်ကာ ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ခင်းကျင်းထားလိုက်ကြသည်။

Early in the morning, Joshua gathered the people together by
their tribes, and the solemn and impressive ceremony began. Step
by step the investigation went on. Closer and still closer came the
fearful test. First the tribe, then the family, then the household, then
the man was taken, and Achan the son of Carmi, of the tribe of
Judah, was pointed out by the fnger of God as the troubler of Israel.
To establish his guilt beyond all question, leaving no ground for
the charge that he had been unjustly condemned, Joshua solemnly
adjured Achan to acknowledge the truth. The wretched man made
full confession of his crime: “Indeed I have sinned against the Lord
God of Israel.... When I saw among the spoils a goodly Babylonish
garment, and two hundred shekels of silver, and a wedge of gold
of ffty shekel’s weight, then I coveted them, and took them; and,
behold, they are hid in the earth in the midst of my tent.” Messengers
were immediately dispatched to the tent, where they removed the
earth at the place specifed, and “behold, it was hid in his tent, and
the silver under it. And they took them out of the midst of the tent,
and brought them unto Joshua, ... and laid them out before the Lord.”

စီရင်ချက်ကို ထုတ်ပြန်ပြီး ချက်ချင်း အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်။ “သင်သည် ငါတို့ကို အဘယ်ကြောင့် ဒုက္ခပေးသနည်း။ ယနေ့ ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို ဒုက္ခပေးတော်မူမည်” ဟု ယောရှုက ဆိုသည်။ အာခန်၏ အပြစ်အတွက် လူအများတွင် တာဝန်ရှိပြီး ယင်း၏ အကျိုးဆက်ကို ခံစားခဲ့ရသည့်အတွက်၊ သူတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်များမှတစ်ဆင့် အပြစ်ပေးခြင်း၌ ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ “ဣသရေလ လူအပေါင်းတို့သည် သူ့ကို ခဲနှင့်ပစ်၍ သတ်ကြ၏။”

Sentence was pronounced and immediately executed. “Why
hast thou troubled us?” said Joshua, “the Lord shall trouble thee
this day.” As the people had been held responsible for Achan’s sin,
and had suffered from its consequences, they were, through their
representatives, to take part in its punishment. “All Israel stoned him
with stones.”

ထို့နောက် သူ၏အပြစ်နှင့် အပြစ်ဒဏ်အတွက် သက်သေအဖြစ် သူ၏အပေါ်၌ ကြီးမားသော ကျောက်ပုံကြီးကို ပုံထားကြသည်။ “ထို့ကြောင့် ထိုအရပ်ကို ယနေ့တိုင်အောင် အာခေါ်ချိုင့် (ဒုက္ခချိုင့်) ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြ၏။” ရာဇဝင်ချုပ်စာစောင်တွင် သူ၏ အထိမ်းအမှတ်ကို “ဣသရေလအမျိုးကို ဒုက္ခပေးသော အာခါ” ဟု ရေးသားထားသည်။ ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၂:၇။

Then there was raised over him a great pile of stones—a witness
to the sin and its punishment. “Wherefore the name of that place
was called, The valley of Achor,” that is, “trouble.” In the book of
Chronicles his memorial is written—“Achar, the troubler of Israel.”
1 Chronicles 2:7.

အာခန်၏ အပြစ်သည် ဘုရားသခင်၏ တိုက်ရိုက်ပြီး လေးနက်သော သတိပေးချက်များနှင့် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ကို ကြီးမားစွာ ပြသမှုများအကြားတွင် ဗြောင်ကျကျ ကျူးလွန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ “ကျိန်ဆိုအပ်သောအရာကို မယူကြနှင့်၊ သို့မဟုတ်လျှင် သင်တို့သည် ကျိန်ခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်” ဟု ဣသရေလ တစ်မျိုးသားလုံးအား ကြေညာထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုအမိန့်တော်ကို ယော်ဒန်မြစ်ကို အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ဖြတ်ကူးပြီးနောက်၊ အရေဖျားဖြတ်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်ကို အသိအမှတ်ပြုပြီးချိန်၊ ပသခါပွဲကို စောင့်ထိန်းပြီးနောက်နှင့် ပဋိညာဉ်တရား၏ ကောင်းကင်တမန်၊ ထာဝရဘုရား၏ ဗိုလ်ခြေတပ်မှူး ပေါ်ထွန်းလာပြီးနောက်တွင် ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းနောက် ယေရိခေါမြို့ ပြိုလဲခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို လွန်ကျူးသူတိုင်းအတွက် သေချာပေါက် ရောက်လာမည့် ပျက်စီးခြင်း၏ သက်သေပင်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်တစ်ခုတည်းကြောင့်သာ ဣသရေလတို့ အောင်ပွဲရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယေရိခေါမြို့ကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းဖြင့် ရရှိခဲ့ခြင်းမဟုတ်သည့် အချက်မှာ ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်ခြင်း မပြုရန် တားမြစ်ထားသော အမိန့်တော်ကို ပို၍ လေးနက်စေသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ နှုတ်ကပတ်တော် တန်ခိုးအားဖြင့် ဤခံတပ်ကြီးကို ဖြိုချခဲ့သည်။ ထိုအောင်ပွဲမှာ ကိုယ်တော်၏ အောင်ပွဲဖြစ်ပြီး မြို့နှင့် မြို့အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ကိုယ်တော့်အတွက်သာ သီးသန့်ထားရှိရမည် ဖြစ်သည်။

Achan’s sin was committed in defance of the most direct and
solemn warnings and the most mighty manifestations of God’s
power. “Keep yourselves from the accursed thing, lest ye make
Fall of Jericho 449
yourselves accursed,” had been the proclamation to all Israel. The
command was given immediately after the miraculous passage of the
Jordan, and the recognition of God’s covenant by the circumcision
of the people—after the observance of the Passover, and the appear- [496]
ance of the Angel of the covenant, the Captain of the Lord’s host.

ထိုလေးနက်သော အောင်ပွဲနှင့် စီရင်ချက်အချိန်၌ ဣသရေလလူမျိုး သန်းပေါင်းများစွာအနက် လူတစ်ဦးတည်းသာလျှင် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို ဖောက်ဖျက်ရန် ရဲတင်းခဲ့သည်။ အာခန်၏ လောဘသည် တန်ဖိုးကြီးလှသော ရှိနာပြည်မှ ဝတ်လုံကို မြင်သောအခါ နိုးကြားလာခဲ့သည်။ သေခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည့် အချိန်တွင်ပင် သူသည် ထိုအရာကို “တင့်တယ်သော ဗာဗုလုန်ဝတ်လုံ” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ အပြစ်တစ်ခုသည် နောက်ထပ် အပြစ်တစ်ခုသို့ ဦးတည်သွားစေခဲ့ပြီး၊ သူသည် ထာဝရဘုရား၏ ဘဏ္ဍာတော်အတွက် သတ်မှတ်ထားသော ရွှေနှင့်ငွေများကို သိမ်းယူခဲ့သည် - သူသည် ခါနန်ပြည်၏ ပထမဦးဆုံးသော အသီးအနှံများကို ဘုရားသခင်ထံမှ ခိုးယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

It had been followed by the overthrow of Jericho, giving evidence
of the destruction which will surely overtake all transgressors of
God’s law. The fact that divine power alone had given the victory
to Israel, that they had not come into possession of Jericho by their
own strength, gave solemn weight to the command prohibiting them
from partaking of the spoils. God, by the might of His own word,
had overthrown this stronghold; the conquest was His, and to Him
alone the city with all that it contained was to be devoted.

အာခန်အား ပျက်စီးခြင်းသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သော သေစေတတ်သော အပြစ်သည် လောဘ (တပ်မက်ခြင်း) တွင် အမြစ်တွယ်နေသည်။ ၎င်းသည် အဖြစ်အများဆုံးနှင့် အပေါ့ပါးဆုံးဟု ယူဆခြင်းခံရသော အပြစ်များအနက် တစ်ခုဖြစ်သည်။ အခြားသော ပြစ်မှုများသည် ဖော်ထုတ်ခြင်းနှင့် အပြစ်ပေးခြင်းကို ခံရသော်လည်း၊ ဒသမမြောက် ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းမှာ ကဲ့ရဲ့ရှုံ့ချခြင်းပင် ခံရခဲလှသည်။ ဤအပြစ်၏ ကြီးမားပုံနှင့် ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အကျိုးဆက်များသည် အာခန်၏ သမိုင်းကြောင်းပေးသော သင်ခန်းစာများ ဖြစ်သည်။

Of the millions of Israel there was but one man who, in that
solemn hour of triumph and of judgment, had dared to transgress the
command of God. Achan’s covetousness was excited by the sight
of that costly robe of Shinar; even when it had brought him face to
face with death he called it “a goodly Babylonish garment.” One sin
had led to another, and he appropriated the gold and silver devoted
to the treasury of the Lord—he robbed God of the frst fruits of the
land of Canaan.

လောဘသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွံ့ဖြိုးလာသော မကောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အာခန်သည် ဖြတ်တောက်ရန် မဖြစ်နိုင်သလောက် ခက်ခဲသော သံခြေကျင်းများကဲ့သို့ သူ့ကို ချည်နှောင်ထားသည့် အလေ့အကျင့် တစ်ခုဖြစ်လာသည်အထိ လောဘစိတ်ကို မွေးမြူခဲ့သည်။ ဤမကောင်းမှုကို မွေးမြူနေစဉ်အတွင်း ဣသရေလအမျိုးအပေါ် ဘေးဒုက္ခကျရောက်စေမည့် အတွေးမျိုးကို သူပင် ထိတ်လန့်မိနိုင်ပါသည်။ သို့သော် သူ၏ သိမြင်နားလည်နိုင်စွမ်းသည် အပြစ်ကြောင့် ထုံထိုင်းသွားခဲ့ပြီး သွေးဆောင်မှု ရောက်လာသောအခါ သူသည် အလွယ်တကူ ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။

The deadly sin that led to Achan’s ruin had its root in covetousness, of all sins one of the most common and the most lightly
regarded. While other offenses meet with detection and punishment,
how rarely does the violation of the tenth commandment so much as
call forth censure. The enormity of this sin, and its terrible results,
are the lessons of Achan’s history.

ဤမျှ လေးနက်ပြီး ရှင်းလင်းသော သတိပေးချက်များ ရှိနေပါလျက်နှင့် အလားတူ အပြစ်များကို ယနေ့တိုင် ကျူးလွန်နေကြသည် မဟုတ်ပါလော။ အာခန်သည် ယေရိခေါမြို့မှ ပစ္စည်းများကို မယူရန် တားမြစ်ခံရသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း လောဘမကြီးရန် တိုက်ရိုက် တားမြစ်ခြင်း ခံထားရသည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းကို ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းဟု ကြေညာထားသည်။ “သင်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကိုလည်းကောင်း၊ လောကစည်းစိမ်၏ အမှုတော်ကိုလည်းကောင်း တစ်ပြိုင်နက် မဆောင်ရွက်နိုင်ကြ” (မဿဲ ၆:၂၄) ဟု သတိပေးထားသည်။ “သတိပြုကြလော့၊ လောဘကို ကြဉ်ရှောင်ကြလော့” (လုကာ ၁၂:၁၅)။ “သင်တို့တွင် တစ်ကြိမ်မျှပင် မမြွက်ဟကြနှင့်” (ဧဖက် ၅:၃)။

Covetousness is an evil of gradual development. Achan had
cherished greed of gain until it became a habit, binding him in
fetters well-nigh impossible to break. While fostering this evil, he
would have been flled with horror at the thought of bringing disaster
upon Israel; but his perceptions were deadened by sin, and when
temptation came, he fell an easy prey.
Are not similar sins still committed, in the face of warnings as
solemn and explicit? We are as directly forbidden to indulge covetousness as was Achan to appropriate the spoils of Jericho. God has
declared it to be idolatry. We are warned, “Ye cannot serve God and
mammon.” Matthew 6:24. “Take heed, and beware of covetousness.”
450 Patriarchs and Prophets
Luke 12:15. “Let it not be once named among you.” Ephesians 5:3.

ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့တွင် အာခန်၊ ယုဒရှကာရုတ်၊ အာနနိနှင့် ရှဖိရတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကံကြမ္မာများ ရှိနေသည်။ ထိုသူအားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် ပို၍မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းကို တပ်မက်ခြင်းကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ တောက်ပမှုနှင့် ချမ်းသာမှုကို ထာဝရ လက်လွတ်ခဲ့ရသော “မိုးသောက်ကြယ်” လုစီဖာ ရှိနေသည်။ ဤသတိပေးချက်များ အားလုံးရှိနေသော်လည်း လောဘသည် အနှံ့အပြား ဖြစ်ပေါ်နေဆဲဖြစ်သည်။

We have before us the fearful doom of Achan, of Judas, of Ananias
and Sapphira. Back of all these we have that of Lucifer, the “son
[497] of the morning,” who, coveting a higher state, forfeited forever the
brightness and bliss of heaven. And yet, notwithstanding all these
warnings, covetousness abounds.

နေရာတိုင်းတွင် ၎င်း၏ စက်ဆုပ်ဖွယ် အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် မိသားစုများအတွင်း မကျေနပ်မှုနှင့် သဘောထားကွဲလွဲမှုများကို ဖန်တီးပေးသည်။ ဆင်းရဲသားများက ချမ်းသာသူများအပေါ် မနာလိုမှုနှင့် မုန်းတီးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ချမ်းသာသူများက ဆင်းရဲသားများအပေါ် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ရန် တွန်းအားပေးသည်။ ဤမကောင်းမှုသည် လောကီလူသားများ၌သာမက အသင်းတော်အတွင်း၌လည်း တည်ရှိနေသည်။ အသင်းတော်ဝင်များအကြားတွင်ပင် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှု၊ လောဘဇောတိုက်မှု၊ မရိုးမသား ပြုမူမှု၊ ပေးကမ်းလှူဒါန်းရန် ပျက်ကွက်မှုနှင့် “ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် ပူဇော်သက္ကာများ” ၌ ဘုရားသခင်ကို ခိုးယူမှုများအား တွေ့ရခြင်းမှာ မည်မျှ အဖြစ်များလှသနည်း။

Everywhere its slimy track is seen. It creates discontent and
dissension in families; it excites envy and hatred in the poor against
the rich; it prompts the grinding oppression of the rich toward the
poor. And this evil exists not in the world alone, but in the church.
How common even here to fnd selfshness, avarice, overreaching,
neglect of charities, and robbery of God “in tithes and offerings.”

“ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော” အသင်းတော်ဝင်များ အကြားတွင်ပင် အာခန်ကဲ့သို့သော သူများစွာ ရှိနေပါသည်။ လူအများအပြားသည် ပုံမှန် အသင်းတော်သို့ လာကြပြီး ဘုရားသခင်၏ ပွဲတော်စားပွဲတွင် ထိုင်ကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများအကြားတွင် ဘုရားသခင် ကျိန်ဆိုထားသော မတရားသော နည်းဖြင့် ရရှိထားသည့် အရာများ ဝှက်ထားကြသည်။ တင့်တယ်သော ဗာဗုလုန်ဝတ်လုံ တစ်ထည်အတွက် လူအများအပြားသည် သူတို့၏ ကိုယ်ကိုယ်ကိုယ် သိသောစိတ်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံ မျှော်လင့်ချက်တို့ကို စတေးနေကြသည်။ လူအများအပြားသည် သူတို့၏ သစ္စာတရားနှင့် အသုံးဝင်နိုင်စွမ်းများကို ငွေစများအတွက် လဲလှယ်နေကြသည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသူတို့၏ အသံကို မကြားချင်ယောင်ဆောင်နေကြသည်၊ ဧဝံဂေလိတရား၏ အလင်းကို ဟန့်တားနေကြသည်၊ ခရစ်ယာန်ဟု ခံယူထားချက်နှင့် ဆန့်ကျင်သော လုပ်ရပ်များကြောင့် လောကီသားများ၏ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ခံနေရသည်၊ သို့သော်လည်း လောဘကြီးသောသူသည် ရတနာများကို ဆက်လက် စုဆောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ “လူသည် ဘုရားသခင်၏ ဥစ္စာကို ခိုးယူအပ်သလော။ သို့သော်လည်း သင်တို့သည် ငါ့ဥစ္စာကို ခိုးယူကြပြီ” (မာလခိ ၃:၈) ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်။

Among church members “in good and regular standing” there are,
alas! many Achans. Many a man comes statedly to church, and
sits at the table of the Lord, while among his possessions are hidden unlawful gains, the things that God has cursed. For a goodly
Babylonish garment, multitudes sacrifce the approval of conscience
and their hope of heaven. Multitudes barter their integrity, and their
capabilities for usefulness, for a bag of silver shekels. The cries
of the suffering poor are unheeded; the gospel light is hindered in
its course; the scorn of worldlings is kindled by practices that give
the lie to the Christian profession; and yet the covetous professor
continues to heap up treasures. “Will a man rob God? Yet ye have
robbed Me” (Malachi 3:8), saith the Lord.

အာခန်၏ အပြစ်သည် လူမျိုးတစ်မျိုးလုံးအပေါ် ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်စေခဲ့သည်။ လူတစ်ဦး၏ အပြစ်ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ စိတ်တော်မတွေ့ခြင်းသည် ထိုအပြစ်ကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်၍ ဖယ်ရှားခြင်း မပြုသရွေ့ ကိုယ်တော့်အသင်းတော်အပေါ် တည်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ အသင်းတော်အတွက် အကြောက်ရဆုံးသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာ ပြင်ပမှ ဆန့်ကျင်သူများ၊ ဘုရားမဲ့ဝါဒီများနှင့် ဘုရားကို စော်ကားသူများ မဟုတ်ဘဲ၊ လောကနှင့် မကင်းသော ခရစ်ယာန်များ ဖြစ်သည်။ ဤသူများသည် ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်ထံမှ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ဟန့်တားထားပြီး ကိုယ်တော့်လူမျိုးများအပေါ် အားနည်းမှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသူများ ဖြစ်သည်။

Achan’s sin brought disaster upon the whole nation. For one
man’s sin the displeasure of God will rest upon His church till the
transgression is searched out and put away. The influence most to
be feared by the church is not that of open opposers, infdels, and
blasphemers, but of inconsistent professors of Christ. These are
the ones that keep back the blessing of the God of Israel and bring
weakness upon His people.

အသင်းတော်သည် အခက်အခဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ အေးစက်လာပြီး ဆုတ်ယုတ်လာသောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ ရန်သူများ အောင်ပွဲခံရန် အခွင့်အရေး ဖြစ်လာသောအခါ၊ အသင်းတော်ဝင်များသည် လက်ပိုက်ကြည့်နေခြင်းနှင့် မိမိတို့၏ စိတ်မချမ်းမြေ့ဖွယ် အခြေအနေကို ညည်းတွားနေမည့်အစား တပ်စခန်းအတွင်း၌ အာခန်တစ်ဦး ရှိနေသလားဟု ဆန်းစစ်သင့်သည်။ နှိမ့်ချသော စိတ်နှလုံးဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဆန်းစစ်ကာ၊ ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်ကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် ဖုံးကွယ်ထားသော အပြစ်များကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်သင့်သည်။

When the church is in diffculty, when coldness and spiritual
declension exist, giving occasion for the enemies of God to triumph,
then, instead of folding their hands and lamenting their unhappy
state, let its members inquire if there is not an Achan in the camp.

အာခန်သည် သူ၏ အပြစ်ကို ဝန်ခံခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် သူ့အတွက် အကျိုးရှိရန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ဣသရေလစစ်တပ် အာဣမြို့မှ ရှုံးနိမ့်ကာ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ပြန်လာသည်ကို မြင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏အပြစ်ကို ဝန်ခံရန် ရှေ့သို့ ထွက်မလာခဲ့ပေ။ ယောရှုနှင့် ဣသရေလ လူကြီးများသည် စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးကာ မြေပေါ်မှာ ပြပ်ဝပ်နေကြသည်ကို သူမြင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသည် ထိုအချိန်တွင် ဝန်ခံခဲ့လျှင် အမှန်တကယ် နောင်တရကြောင်း သက်သေပြရာ ရောက်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ဆက်လက် နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ကြီးမားသော ပြစ်မှုတစ်ခု ကျူးလွန်ထားကြောင်းနှင့် ထိုပြစ်မှု၏ သဘောသဘာဝကို တိတိပပ ကြေညာသည်ကို သူကြားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို ပိတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် လေးနက်သော စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရောက်လာသည်။ သူ၏ နွယ်စု၊ ထို့နောက် သူ၏ မိသားစုနှင့် အိမ်ထောင်စုတို့ကို ရွေးထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်ရသောအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်သည် မည်မျှ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေမည်နည်း။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ လက်ညှိုးသည် သူ၏အပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည့်တိုင်အောင် သူသည် ဝန်ခံခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏အပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရတော့သော အခါမှသာ သူသည် အမှန်တရားကို ဝန်ခံခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော ဝန်ခံမှုမျိုးသည် မည်မျှပင် အဖြစ်များလှသနည်း။ အချက်အလက်များကို သက်သေပြပြီးမှ ဝန်ခံခြင်းနှင့် မိမိနှင့် ဘုရားသခင်သာ သိသော အပြစ်များကို ဝန်ခံခြင်းတို့အကြားတွင် ကြီးမားသော ခြားနားချက် ရှိသည်။ အာခန်သည် သူကျူးလွန်ခဲ့သော ပြစ်မှု၏ အကျိုးဆက်များကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့်သာ ဝန်ခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ဝန်ခံချက်သည် သူ၏ အပြစ်ဒဏ်သည် တရားမျှတကြောင်းကိုသာ ပြသနိုင်ခဲ့သည်။ အပြစ်အတွက် စစ်မှန်သော နောင်တရခြင်း၊ နောင်တကြီးစွာ ရခြင်း၊ ရည်ရွယ်ချက် ပြောင်းလဲခြင်း သို့မဟုတ် မကောင်းမှုကို ရွံရှာခြင်းတို့ မရှိခဲ့ပေ။

With humiliation and searching of heart, let each seek to discover
the hidden sins that shut out God’s presence.
Fall of Jericho 451
Achan acknowledged his guilt, but when it was too late for the
confession to beneft himself. He had seen the armies of Israel return
from Ai defeated and disheartened; yet he did not come forward and
confess his sin. He had seen Joshua and the elders of Israel bowed to [498]
the earth in grief too great for words. Had he then made confession,
he would have given some proof of true penitence; but he still kept
silence. He had listened to the proclamation that a great crime had
been committed, and had even heard its character defnitely stated.

But his lips were sealed. Then came the solemn investigation. How
his soul thrilled with terror as he saw his tribe pointed out, then his
family and his household! But still he uttered no confession, until
the fnger of God was placed upon him. Then, when his sin could
no longer be concealed, he admitted the truth. How often are similar
confessions made. There is a vast difference between admitting
facts after they have been proved and confessing sins known only
to ourselves and to God. Achan would not have confessed had he
not hoped by so doing to avert the consequences of his crime. But
his confession only served to show that his punishment was just.
There was no genuine repentance for sin, no contrition, no change
of purpose, no abhorrence of evil.

ထို့ကြောင့် အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေခြင်းအတွက် အမှုတိုင်းကို ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင်၏ တရားပလ္လင်ရှေ့တွင် ရပ်နေရသောအခါ အပြစ်ရှိသူတို့သည် ဝန်ခံကြလိမ့်မည်။ မိမိကိုယ်တိုင် ခံစားရမည့် အကျိုးဆက်များကြောင့် လူတိုင်းသည် မိမိ၏အပြစ်ကို ဝန်ခံလာကြလိမ့်မည်။ ထိုဝန်ခံချက်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်း ခံစားချက်နှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တရားစီရင်ခြင်းကို စောင့်မျှော်နေရခြင်းတို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ထဲမှ အတင်းအကျပ် ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော ဝန်ခံမှုများသည် အပြစ်သားကို မကယ်တင်နိုင်ပေ။

So confessions will be made by the guilty when they stand
before the bar of God, after every case has been decided for life or
death. The consequences to result to himself will draw from each
an acknowledgment of his sin. It will be forced from the soul by an
awful sense of condemnation and a fearful looking for of judgment.
But such confessions cannot save the sinner.

လူအများအပြားသည် အာခန်ကဲ့သို့ပင် မိမိတို့၏ အပြစ်များကို လူသားများထံမှ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သရွေ့ မိမိတို့ကိုယ်ကို ဘေးကင်းသည်ဟု ထင်မှတ်ကြပြီး ဘုရားသခင်သည် အပြစ်များကို တင်းကျပ်စွာ မှတ်သားထားမည်မဟုတ်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်ဖြားနေကြသည်။ သူတို့၏ အပြစ်များသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ဆေးကြော၍ မရတော့သော နေ့၌ နောက်ကျစွာဖြင့် ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်ဘုံရှိ မှတ်တမ်းများကို ဖွင့်လှစ်သောအခါ၊ တရားသူကြီးသည် လူသားအား သူ၏အပြစ်ကို စကားလုံးများဖြင့် ကြေညာမည်မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုးဖောက်သိမြင်နိုင်သော အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့်သာ ကြည့်လိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘဝ၏ လုပ်ရပ်တိုင်း၊ အရောင်းအဝယ် ကိစ္စတိုင်းသည် မှားယွင်းစွာ ပြုမူသူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ကွင်းကွင်းကွက်ကွက် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်။ ယောရှု၏ လက်ထက်ကကဲ့သို့ နွယ်စုမှသည် မိသားစုအထိ လိုက်လံရှာဖွေနေရန် မလိုတော့ဘဲ၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်နှုတ်ခမ်းများကပင် သူ၏ အရှက်တရားကို ဝန်ခံလိမ့်မည်။ လူတို့၏ အသိဉာဏ်မှ ဖုံးကွယ်ထားသော အပြစ်များသည် ထိုအခါ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးရှေ့၌ ထင်ရှားစွာ ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်။

So long as they can conceal their transgressions from their fellow
men, many, like Achan, feel secure, and flatter themselves that God
will not be strict to mark iniquity. All too late their sins will fnd
them out in that day when they shall not be purged with sacrifce or
offering forever. When the records of heaven shall be opened, the
Judge will not in words declare to man his guilt, but will cast one
penetrating, convicting glance, and every deed, every transaction of
life, will be vividly impressed upon the memory of the wrongdoer.
The person will not, as in Joshua’s day, need to be hunted out from
tribe to family, but his own lips will confess his shame. The sins
hidden from the knowledge of men will then be proclaimed to the
whole world.