အခန်း ၄၄— ယော်ဒန်မြစ်ကိုကျော်ဖြတ်ခြင်း

အခန်း ၄၄— ယော်ဒန်မြစ်ကိုကျော်ဖြတ်ခြင်း

Chapter 44—Crossing the Jordan

ဤ အခန်းသည် ယောရှု ၁ မှ ၅:၁၂ အပေါ် အခြေခံသည်။

This chapter is based on Joshua 1 to 5:12.

အစ္စရေးလူမျိုးများသည် သူတို့၏ ခွဲခွာသွားသော ခေါင်းဆောင်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝမ်းနည်းခဲ့ကြသည်၊ နှင့် သူ၏ အမှတ်တရ ဂုဏ်ပြုရန် အထူး ဝန်ဆောင်မှုများကို ရက်ပေါင်း သုံးဆယ်ကို သီးခြားချီးမြှောက်ခဲ့ကြသည်။ သူ သူတို့ထံမှ ဖယ်ရှားခံရမည်မဟုတ်မီ သူ၏ ပညာရှိ အကြံဉာဏ်များ၊ မိဘ နူးညံ့မှု၊ မပြောင်းလဲသော ယုံကြည်ခြင်း တန်ဖိုးကို သူတို့ အပြည့်အဝ နားလည်ခဲ့ကြသည်။ သူ သူတို့နှင့် အတူ ရှိနေစဉ်က ပေးခဲ့သော ကျယ်ပြန့်သော သင်ခန်းစာများကို နက်နဲသော အသိအမြင်သစ်ဖြင့် ပြန်လည်သတိရခဲ့ကြသည်။

The Israelites deeply mourned for their departed leader, and
thirty days were devoted to special services in honor of his memory.
Never till he was taken from them had they so fully realized the value
of his wise counsels, his parental tenderness, and his unswerving
faith. With a new and deeper appreciation they recalled the precious
lessons he had given while still with them.

မောရှေ သေခဲ့သည်၊ သို့သော် သူ၏ လွှမ်းမိုးမှု သူနှင့်အတူ မသေခဲ့။ သူ၏ လူမျိုး၏ နှလုံးသားများတွင် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်မည်။ အလွန်သန့်ရှင်း ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော ဘဝ၏ အမှတ်တရကို ငြိမ်သက်စွာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အင်အားဖြင့် သူ၏ အသက်ရှင်စကားများကို လျစ်လျူရှုခဲ့သူများ၏ ဘဝများကို ပုံသွင်းမည်။ နေထွက်ချိန်တွင် တောင်ထိပ်များကို လင်းဆန်းစေသည့် နေရောင်ခြည် တောင်ကုန်းများနောက်ကွယ်သို့ နှစ်မြှုပ်ခဲ့ပြီးနောက်တွင်ပင် သန့်ရှင်း ကောင်းမြတ်သော လူများ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် ကမ္ဘာကြီးကို အလင်းပေးလိမ့်မည်။ သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များ၊ စကားများ၊ ဥပမာများသည် ထာဝရ ရှင်သန်မည်။ “ဖြောင့်မတ်သူသည် ထာဝရ အမှတ်တရ ရှိနေမည်။” ဆာလံ ၁၁၂:၆။

Moses was dead, but his influence did not die with him. It was to
live on, reproducing itself in the hearts of his people. The memory
of that holy, unselfsh life would long be cherished, with silent,
persuasive power molding the lives even of those who had neglected
his living words. As the glow of the descending sun lights up the
mountain peaks long after the sun itself has sunk behind the hills,
so the works of the pure, the holy, and the good shed light upon
the world long after the actors themselves have passed away. Their
works, their words, their example, will forever live. “The righteous
shall be in everlasting remembrance.” Psalm 112:6.

သူတို့ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုအတွက် ဝမ်းနည်းနေစဉ်တွင် လူများက သူတို့ တစ်ယောက်တည်း မထားခံရသည်ကို သိရှိကြသည်။ တနေ့လျှင် တဲမင်းတော်အပေါ်တွင် တိမ်တိုက်ကို နှင့် ညတွင် မီးတောက်ကို နားလည်ခဲ့ကြသည်၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ လမ်းညွှန်သူနှင့် ကူညီသူ ဖြစ်မည်ဖြစ်သည်၊ သူတို့ အမိန့်တော်များကို လိုက်နာလျှင်။

While they were flled with grief at their great loss, the people
knew that they were not left alone. The pillar of cloud rested over
the tabernacle by day, and the pillar of fre by night, an assurance
that God would still be their guide and helper if they would walk in
the way of His commandments.

ယောရှုသည် အစ္စရေး၏ အသိအမှတ်ပြုထားသော ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ စစ်သည်အဖြစ် လူသိများခဲ့ပြီး သူ၏ လက်ဆောင်များနှင့် ကုသိုလ်များသည် သူ၏ လူမျိုး၏ သမိုင်း၌ ဤအဆင့်တွင် အထူးတန်ဖိုးရှိခဲ့သည်။ ရဲရင့်သော၊ ဆုံးဖြတ်ချက်ရှိသော နှင့် စိတ်ရှည်သည်း၊ လျင်မြန်သော၊ မဖျက်ဆီးနိုင်သော၊ သူ၏ တာဝန်အတွက် ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော အကျိုးစီးပွားများကို မလျှော့တွက်သော၊ အထူးသဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ခြင်းရှိသော အသက်ရှင်သော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်— ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်က ရွေးချယ်ခဲ့သော လူ၏ စရိုက်ဖြစ်သည်၊ အစ္စရေး၏ စစ်တပ်များကို ကတိပြုထားသော မြေသို့ ဝင်ရန် ဦးဆောင်ရန်။ တောထဲတွင် နေထိုင်စဉ် သူ မောရှေ၏ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ တိတ်ဆိတ်သော၊ မကြွားစက်သော သစ္စာရှိမှု၊ အခြားသူများ မတုံ့ပြန်ချိန်တွင် တည်ကြည်မှု၊ အန္တရာယ်အလယ်တွင် အမှန်တရားကို ထိန်းသိမ်းရန် ခိုင်မာမှု၊ ဘုရားသခင်၏ အသံဖြင့် ရာထူးကို ခေါ်ဆိုခံရမည်မတိုင်မီ မောရှေကို ဆက်ခံရန် သူ၏ အရည်အချင်းကို သက်သေ ပေးခဲ့သည်။

Joshua was now the acknowledged leader of Israel. He had been
known chiefly as a warrior, and his gifts and virtues were especially
valuable at this stage in the history of his people. Courageous, resolute, and persevering, prompt, incorruptible, unmindful of selfsh
interests in his care for those committed to his charge, and, above
all, inspired by a living faith in God—such was the character of the
man divinely chosen to conduct the armies of Israel in their entrance
upon the Promised Land. During the sojourn in the wilderness he
[482] had acted as prime minister to Moses, and by his quiet, unpretending
436
Crossing the Jordan 437
fdelity, his steadfastness when others wavered, his frmness to maintain the truth in the midst of danger, he had given evidence of his
ftness to succeed Moses, even before he was called to the position
by the voice of God.

ယောရှုသည် သူ၏ ရှေ့မှ အလုပ်ကို ကြီးမားသော စိုးရိမ်မှုနှင့် ကိုယ်ကို မယုံကြည်မှုဖြင့် မျှော်ကြည့်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုများကို ဘုရားသခင်၏ အာမခံချက်ဖြင့် ဖယ်ရှားခဲ့သည်၊ “ငါ မောရှေနှင့် အတူ ရှိခဲ့သကဲ့သို့ သင်နှင့်အတူ ရှိနေမည်။ ငါ သင်ကို မပျက်မကွက်၊ မစွန့်ပစ်မည်။ ... ဤ လူမျိုးကို သင်သည် ငါ သူတို့ အဘများကို ပေးရန် ကတိပြုခဲ့သော မြေကို အမွေခွဲ ပေးရမည်။” “သင်တို့၏ ခြေဖဝါး နင်းမည့် နေရာ တိုင်း၊ ငါ မောရှေကို ပြောခဲ့သကဲ့သို့ သင်တို့ကို ပေးခဲ့သည်။” ဝေးကွာ လေဗနုန် အမြင့်များသို့၊ ကြီးမားသော ပင်လယ်ကမ်း များသို့၊ နှင့် အရှေ့ဘက် ယူဖရေးတီး ကမ်းများသို့— အားလုံး သူတို့၏ ဖြစ်ရမည်။

It was with great anxiety and self-distrust that Joshua had looked
forward to the work before him; but his fears were removed by the
assurance of God, “As I was with Moses, so I will be with thee: I
will not fail thee, nor forsake thee.... Unto this people shalt thou
divide for an inheritance the land, which I sware unto their fathers to
give them.” “Every place that the sole of your foot shall tread upon,
that have I given unto you, as I said unto Moses.” To the heights of
Lebanon in the far distance, to the shores of the Great Sea, and away
to the banks of the Euphrates in the east—all was to be theirs.

ဤ ကတိတွင် ညွှန်ကြားချက်ကို ထည့်ခဲ့သည်၊ “သင် ခွန်အားရှိစေ၊ ရဲရင့်စေ၊ မောရှေ ငါ၏ ကျွန်ကို မိန့်မှာခဲ့သော ပညတ်တော်အတိုင်း အားလုံးကို လုပ်ရန် ဂရုစိုက်စေ။” ထာဝရ ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်ချက်သည် “ဤ ပညတ်တော် စာအုပ်သည် သင်၏ ပါးစပ်မှ မထွက်ရဘဲ၊ နေ့နှင့်ည ဆင်ခြင်ရမည်။” “လက်ျာ လက်ဝဲ မလှည့်ရဘဲ။” “ထိုအခါ သင်၏ လမ်းကို အောင်မြင်စေ၊ ထိုအခါ ကောင်းသော အောင်မြင်မှု ရှိမည်။”

To this promise was added the injunction, “Only be thou strong
and very courageous, that thou mayest observe to do according to all
the law, which Moses My servant commanded.” The Lord’s direction
was, “This book of the law shall not depart out of thy mouth; but thou
shalt meditate therein day and night;” “turn not from it to the right
hand or to the left;” “for then thou shalt make thy way prosperous,
and then thou shalt have good success.”

အစ္စရေးလူမျိုးများသည် ဂျော်ဒန်အရှေ့ဘက်တွင် စခန်းချနေဆဲ ဖြစ်သည်၊ ခါနန်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ပထမ အတားအဆီး ဖြစ်သည်။ “ထ၊ ဤ ဂျော်ဒန်ကို ဖြတ်ကျော်၊ သင်နှင့် ဤ လူမျိုး အားလုံး၊ ငါ သူတို့ကို ပေးသော မြေသို့ သွားပါ။” ဖြတ်ကျော်ရန် နည်းလမ်းနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့် ညွှန်ကြားချက်မျှ မပေးခဲ့။ ယောရှုသည် ဘုရားသခင် မည်သည့်အရာကို မဆို အမိန့်ပေး၍ သူ၏ လူများကို လုပ်ဆောင်ရန် နည်းလမ်း ဖန်တီးမည်ကို သိရှိခဲ့သည်၊ နှင့် ဤ ယုံကြည်ခြင်း၌ ရဲရင့်သော ခေါင်းဆောင်သည် ချက်ချင်း တိုးတက်မှုအတွက် သူ၏ အစီအစဉ်များကို စတင်ခဲ့သည်။

The Israelites were still encamped on the east side of Jordan,
which presented the frst barrier to the occupation of Canaan. “Arise,”
had been the frst message of God to Joshua, “go over this Jordan,
thou, and all this people, unto the land which I do give to them.” No
instruction was given as to the way in which they were to make the
passage. Joshua knew, however, that whatever God should command,
He would make a way for His people to perform, and in this faith
the intrepid leader at once began his arrangements for an advance.

မြစ်အပြင်ဘက် မိုင်အနည်းငယ်တွင် အစ္စရေးလူမျိုး စခန်းချနေသော နေရာ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ဂျေရိခေါ ကြီးမားသော ခိုင်ခံ့သော ခံတပ် မြို့ ရှိခဲ့သည်။ ဤ မြို့သည် နိုင်ငံ တစ်ခုလုံး၏ သော့ ဖြစ်သည်၊ နှင့် အစ္စရေး၏ အောင်မြင်မှုအတွက် ကြီးမားသော အတားအဆီး ဖြစ်မည်။ ယောရှုသည် ဤ မြို့ကို လည်ပတ်ရန် လျှို့ဝှက်ကင်းထောက်များအဖြစ် လူငယ်နှစ်ဦးကို စေလွှတ်ခဲ့သည်၊ နှင့် လူဦးရေ၊ အရင်းအမြစ်များ၊ ခံတပ်များ၏ ခွန်အားတို့ကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ မြို့ နေထိုင်သူများသည် ကြောက်ရွံ့ သံသယ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်၊ အဆက်မပြတ် နိုးကြားနေခဲ့ကြသည်၊ နှင့် တမန်များသည် ကြီးမားသော အန္တရာယ်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။ [၄၈၃] သို့သော် သူတို့ကို ဂျေရိခေ အမျိုးသမီး ရာခပ်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်ကို စွန့်စားကာ ကာကွယ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကြင်နာမှုအတွက် လဲလှယ်ရန် မြို့ကို သိမ်းယူချိန်တွင် ကာကွယ်ရန် ကတိကို ပေးခဲ့ကြသည်။

A few miles beyond the river, just opposite the place where the
Israelites were encamped, was the large and strongly fortifed city of
Jericho. This city was virtually the key to the whole country, and it
would present a formidable obstacle to the success of Israel. Joshua
therefore sent two young men as spies to visit this city and ascertain
something as to its population, its resources, and the strength of its
fortifcations. The inhabitants of the city, terrifed and suspicious,
were constantly on the alert, and the messengers were in great danger. [483]

ကင်းထောက်များသည် လုံခြုံစွာ ပြန်လာခဲ့ကြသည်၊ “ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လက်ထဲ နိုင်ငံ အားလုံးကို အပ်နှင်းခဲ့သည်။ နိုင်ငံ၏ နေထိုင်သူ အားလုံး ကျွန်ုပ်တို့ကြောင့် မူးဝေနေကြသည်။” ဂျေရိခေတွင် သူတို့ကို ကြေညာခဲ့သည်၊ “သင်တို့ အဲဂုတ္တုမှ ထွက်လာချိန်တွင် ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့ ရှေ့မှာ အနီရောင် ပင်လယ် ရေကို ချုပ်ခဲ့ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ကြားခဲ့သည်။ နှင့် ဂျော်ဒန်မြစ်အခြမ်း အမောရိ ရှင်ဘုရင်နှစ်ပါး ဆီဟုန်နှင့် ဩဂ် တို့ကို သင်တို့ အပြည့်အဝ ဖျက်ဆီးခဲ့ကြသည်။ နှင့် ကျွန်ုပ်တို့ ဤအရာများကို ကြားချိန်တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးများ အရည်ပျော်ခဲ့သည်၊ သင်တို့ကြောင့် လူ တစ်ဦးတွင် ရဲစွမ်းသတ္တိ မရှိခဲ့။ အကြောင်းမှာ ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်အထက်နှင့် မြေကမ္ဘာ အောက်တွင် ဘုရားဖြစ်သည်။”

They were, however, preserved by Rahab, a woman of Jericho, at
438 Patriarchs and Prophets
the peril of her own life. In return for her kindness they gave her a
promise of protection when the city should be taken.
The spies returned in safety with the tidings, “Truly the Lord
hath delivered into our hands all the land; for even all the inhabitants
of the country do faint because of us.” It had been declared to them
in Jericho, “We have heard how the Lord dried up the water of the
Red Sea for you, when ye came out of Egypt; and what ye did unto
the two kings of the Amorites, that were on the other side Jordan,
Sihon and Og, whom ye utterly destroyed. And as soon as we had
heard these things, our hearts did melt, neither did there remain any
more courage in any man, because of you: for the Lord your God,
He is God in heaven above, and in earth beneath.”

တိုးတက်မှုအတွက် ပြင်ဆင်ရန် အမိန့်များကို ယခု ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ လူများသည် အစားအစာ သုံးရက်ခွင်ကို ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်၊ နှင့် စစ်တပ်ကို စစ်ပွဲအတွက် အဆင်သင့် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ အားလုံး သူတို့ ခေါင်းဆောင်၏ အစီအစဉ်များကို စိတ်နှလုံး အပြည့်နှင့် လက်ခံခဲ့ကြသည်၊ နှင့် သူတို့၏ ယုံကြည်မှုနှင့် ထောက်ခံမှုကို အာမခံခဲ့ကြသည်။ “သင် ကျွန်ုပ်တို့ကို မှာထားသမျှကို ကျွန်ုပ်တို့ လုပ်မည်၊ နှင့် သင် ကျွန်ုပ်တို့ကို စေလွှတ်ရာ နေရာ တိုင်း သွားမည်။ ကျွန်ုပ်တို့ မောရှေကို အားလုံးတွင် နားထောင်ခဲ့သကဲ့သို့ သင်ကို နားထောင်မည်။ ထာဝရဘုရားသည် မောရှေနှင့် အတူ ရှိခဲ့သကဲ့သို့ သင်နှင့်အတူ ရှိပါစေ။”

Orders were now issued to make ready for an advance. The
people were to prepare a three days’ supply of food, and the army
was to be put in readiness for battle. All heartily acquiesced in the
plans of their leader and assured him of their confdence and support:
“All that thou commandest us we will do, and whithersoever thou
sendest us, we will go. According as we hearkened unto Moses in
all things, so will we hearken unto thee: only the Lord thy God be
with thee, as He was with Moses.”

ရှိတ္တိမ်ရွက်ကုန်းပေါ်ရှိ ရှိတ္တိမ်ရွက်ပင်တောများတွင် သူတို့၏ စခန်းကို ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး၊ စည်းစိမ်ကြီးသည့် စစ်တပ်သည် ယော်ဒန်နယ်စပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဘုရားရှင်၏ အကူအညီမရှိလျှင် ခရီးကို မလျှောက်နိုင်မည်ကို လူတိုင်းသိကြသည်။ ယခုအချိန်တွင်—နွေဦးရာသီတွင်—တောင်များပေါ်ရှိ နှင်းများ အရည်ပျော်ခြင်းကြောင့် ယော်ဒန်မြစ်သည် ကုန်းပတ်များကို ကျော်လွန်လျှံထွက်ခဲ့သည်၊ ပုံမှန်ဖြတ်ကူးနေရာ ဖြတ်ကူးရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပါ။ ဘုရားရှင်သည် ယော်ဒန်မြစ်ကို ဣသရေလလူတို့ ဖြတ်ကူးခြင်းကို အံ့ဖွယ်ဖြစ်စေရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။ ယောရှုသည် ဘုရားရှင်၏ ညွှန်ကြားချက်အရ လူများကို မိမိတို့ကိုယ်ကို သန့်ရှင်းစေရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ သူတို့သည် အပြစ်များကို ပယ်ရှားရမည်၊ အပြင်ပန်းအညစ်အကြေးများမှ လွတ်မြောက်ရမည်။ “မနက်ဖြန်တွင်” ဟု သူက ပြောခဲ့သည်၊ “ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့တွင် အံ့ဖွယ်များကို ပြုလုပ်မည်။” ပဋိညာဉ်သေတ္တာကို စစ်တပ်ရှေ့မှ ဦးဆောင်ရမည်။ သူတို့သည် ယေဟောဝါ၏ ရှိနေခြင်း၏ လက္ခဏာကို မြင်ရမည်ဖြစ်သည်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များမှ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်၊ စခန်း၏ အလယ်ဗဟိုမှ နေရာကို ရွှေ့ပြောင်းခဲ့သည်၊ မြစ်ဆီသို့ ရှေ့ဆက်ခဲ့သည်၊ ထို့နောက် သူတို့သည် မိမိတို့နေရာမှ ရွှေ့ပြောင်းရမည်၊ “နောက်မှ လိုက်ပါ။” ဖြတ်ကူးခြင်း၏ အခြေအနေများကို အသေးစိတ်ကြိုတင်ဟောကြားခဲ့သည်။ ယောရှုက ပြောခဲ့သည်၊ “ဤနေရာတွင် သင်တို့သည် အသက်ရှင်သော ဘုရားရှင်သည် သင်တို့တွင် ရှိနေကြောင်း သိရမည်၊ ထို့ပြင် သူသည် သင်တို့ရှေ့မှ ခါနနိလူများကို မလွဲမရှောင်တွန်းလှန်မည်.... ကြည့်ပါ၊ မြေကြီးတစ်ခွင်လုံး၏ သခင်ဘုရား၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာသည် ယော်ဒန်မြစ်တွင် သင်တို့ရှေ့မှ ဖြတ်ကူးမည်။”

Leaving their encampment in the acacia groves of Shittim, the
host descended to the border of the Jordan. All knew, however, that
without divine aid they could not hope to make the passage. At
this time of the year—in the spring season—the melting snows of
the mountains had so raised the Jordan that the river overflowed
its banks, making it impossible to cross at the usual fording places.
God willed that the passage of Israel over Jordan should be miraculous. Joshua, by divine direction, commanded the people to sanctify
themselves; they must put away their sins and free themselves from
all outward impurity; “for tomorrow,” he said, “the Lord will do
wonders among you.” The “ark of the covenant” was to lead the
way before the host. When they should see the token of Jehovah’s
presence, borne by the priests, remove from its place in the center
of the camp, and advance toward the river, then they were to remove
[484] from their place, “and go after it.” The circumstances of the passage
were minutely foretold; and said Joshua, “Hereby ye shall know that
the living God is among you, and that He will without fail drive out
Crossing the Jordan 439
from before you the Canaanites.... Behold, the ark of the covenant
of the Lord of all the earth passeth over before you into Jordan.”

သတ်မှတ်ချိန်တွင် ရှေ့ဆက်ရွေ့လျားမှုကို စတင်ခဲ့သည်၊ သေတ္တာ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်၊ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ လူများသည် နောက်ပြန်ဆုတ်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်၊ သေတ္တာအနီး တစ်ကီလိုမီတာ တစ်ဝက်ကျော်ရှိ နေရာလွတ်တစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ယော်ဒန်မြစ်ကမ်းပါးကို ဆင်းလာခဲ့သည်ကို လူတိုင်း စိတ်ဝင်တစားနှင့် ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သန့်ရှင်းသော သေတ္တာနှင့် အတူ ဒေါသထွက်နေသော ရေစီးကြောင်းဆီသို့ တည်ငြိမ်စွာ ရှေ့ဆက်ခဲ့သည်ကို မြင်ခဲ့ကြသည်၊ ထမ်းဆောင်သူများ၏ ခြေဖဝါးများသည် ရေထဲတွင် နှစ်မြုပ်ခဲ့သည်အထိ။ ထို့နောက် အထက်ရေစီးကို ရုတ်တရက် နောက်ပြန်ဆွဲခဲ့သည်၊ အောက်ရေစီးသည် ဆက်စီးခဲ့သည်၊ မြစ်ကုတင်သည် ဖော်ပြခဲ့သည်။

At the appointed time began the onward movement, the ark,
borne upon the shoulders of the priests, leading the van. The people
had been directed to fall back, so that there was a vacant space of
more than half a mile about the ark. All watched with deep interest
as the priests advanced down the bank of the Jordan. They saw them
with the sacred ark move steadily forward toward the angry, surging
stream, till the feet of the bearers were dipped into the waters. Then
suddenly the tide above was swept back, while the current below
flowed on, and the bed of the river was laid bare.

ဘုရားရှင်၏ အမိန့်တော်အရ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ရေလမ်းကြောင်း၏ အလယ်တွင် ရှေ့ဆက်ခဲ့ကြသည်၊ ထိုနေရာတွင် ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်၊ စစ်တပ်တစ်ခုလုံး ဆင်းလာခဲ့သည်၊ အဆုံးဘက်သို့ ဖြတ်ကူးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယော်ဒန်မြစ်ရေများကို ရပ်တန့်စေခဲ့သော တန်ခိုးသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း လေးဆယ်က သူတို့၏ ဘိုးဘေးများကို အနီရောင်ပင်လယ်ကို ဖွင့်ခဲ့သော တန်ခိုးနှင့် အတူတူဖြစ်ကြောင်း ဣသရေလလူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ထင်ရှားခဲ့သည်။ လူများအားလုံး ဖြတ်ကူးခဲ့ပြီးနောက်၊ သေတ္တာကိုယ်တိုင်ကို အနောက်ဘက်ကမ်းသို့ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ လုံခြုံသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး မကြာမီ၊ “ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ခြေဖဝါးများကို ခြောက်သွေ့သော မြေပေါ်တွင် မြှောက်ခဲ့သည်၊” အကျဉ်းချုပ်ခဲ့သော ရေများကို လွတ်မြောက်ခဲ့သည်၊ မြစ်လမ်းကြောင်း၏ သဘာဝအတိုင်း တွန်းလှန်မရသော ရေလွှမ်းမိုးမှုတွင် ဆင်းခဲ့သည်။

At the divine command the priests advanced to the middle of
the channel and stood there while the entire host descended and
crossed to the farther side. Thus was impressed upon the minds of
all Israel the fact that the power that stayed the waters of Jordan was
the same that had opened the Red Sea to their fathers forty years
before. When the people had all passed over, the ark itself was borne
to the western shore. No sooner had it reached a place of security,
and “the soles of the priests’ feet were lifted up unto the dry land,”
than the imprisoned waters, being set free, rushed down, a resistless
flood, in the natural channel of the stream.

နောင်လာနောက်သားမျိုးဆက်များသည် ဤကြီးကျယ်သော အံ့ဖွယ်ကို သက်သေမရှိရမည်မဟုတ်ပါ။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် သေတ္တာကို ယော်ဒန်မြစ်အလယ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်၊ ရွေးချယ်ခဲ့သော လူ ဆယ့်နှစ်ယောက်၊ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုစီမှ တစ်ယောက်စီ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ ရပ်တည်နေသော မြစ်ကုတင်မှ ကျောက်တုံး တစ်ခုစီကို ယူခဲ့ကြသည်၊ အဆုံးဘက်သို့ ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ဤကျောက်တုံးများကို မြစ်အဆုံးရှိ ပထမဆုံး စခန်းနေရာတွင် အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် တည်ဆောက်ရမည်။ လူများသည် ယောရှု ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း သူတို့၏ ကလေးများနှင့် ကလေးများ၏ ကလေးများကို ဘုရားရှင်က သူတို့အတွက် ကယ်တင်ခြင်း၏ ဇာတ်လမ်းကို ပြန်လည်ပြောပြရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်၊ “ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူများအားလုံး ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်ကို သိစေရန်၊ အမှန်အကန် ကြီးကျယ်ကြောင်း သိစေရန်၊ သင်တို့၏ ဘုရားရှင်ကို အစဉ်အမြဲ ကြောက်ရွံ့စေရန်။”

Coming generations were not to be without a witness to this great
miracle. While the priests bearing the ark were still in the midst of
Jordan, twelve men previously chosen, one from each tribe, took
up each a stone from the river bed where the priests were standing,
and carried it over to the western side. These stones were to be
set up as a monument in the frst camping place beyond the river.
The people were bidden to repeat to their children and children’s
children the story of the deliverance that God had wrought for them,
as Joshua said, “That all the people of the earth might know the hand
of the Lord, that it is mighty: that ye might fear the Lord your God
forever.”

ဤ အံ့ဖွယ်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုသည် ဟေဗြဲလူများနှင့် သူတို့၏ ရန်သူများအပေါ် အရေးပါခဲ့သည်။ ဣသရေလအတွက် ဘုရားရှင်၏ ဆက်လက်ရှိနေခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်း၏ အာမခံချက်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်—သူသည် မောရှေမှ တစ်ဆင့် ပြုခဲ့သည့်အတိုင်း ယောရှုမှ တစ်ဆင့် သူတို့အတွက် လုပ်ဆောင်မည်ဆိုသော သက်သေ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း လေးဆယ်က သူတို့၏ ဘိုးဘေးများ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ရပ်တန့်စေခဲ့သော ကြီးကျယ်သော အလုပ်ကို စတင်ခဲ့သည့် နိုင်ငံကို သိမ်းပိုက်ရန် ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ် သူတို့၏ နှလုံးများကို အားကောင်းစေရန် ထိုကဲ့သို့ အာမခံချက်တစ်ခု လိုအပ်ခဲ့သည်။ ဖြတ်ကူးခြင်းမပြုမီ ယောရှုကို ထာဝရဘုရားက ကြေညာခဲ့သည်၊ “ယနေ့ ငါသည် ဣသရေလလူအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် မင်းကို ချီးမွမ်းမည်၊ ငါ မောရှေနှင့် ရှိခဲ့သည့်အတိုင်း မင်းနှင့် ရှိနေမည်ကို သိစေရန်။” ရလဒ်သည် ကတိကို ဖြည့်ဆည်းခဲ့သည်။ “ထိုနေ့တွင် ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလလူအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ယောရှုကို ချီးမွမ်းခဲ့သည်။ သူတို့သည် မောရှေကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည့်အတိုင်း သူ့ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြသည်၊ သူ၏ အသက်ရှင်နေချိန်တစ်လျှောက်လုံး။”

The influence of this miracle, both upon the Hebrews and upon
their enemies, was of great importance. It was an assurance to Israel [485]
of God’s continued presence and protection—an evidence that He
would work for them through Joshua as He had wrought through
Moses. Such an assurance was needed to strengthen their hearts as
they entered upon the conquest of the land—the stupendous task that
440 Patriarchs and Prophets
had staggered the faith of their fathers forty years before. The Lord
had declared to Joshua before the crossing, “This day will I begin to
magnify thee in the sight of all Israel, that they may know that, as I
was with Moses, so I will be with thee.” And the result fulflled the
promise. “On that day the Lord magnifed Joshua in the sight of all
Israel; and they feared him, as they feared Moses, all the days of his
life.”

ဣသရေလအတွက် ဘုရားရှင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ဤ လုပ်ဆောင်ချက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိုင်ငံများမှ သူတို့ကို ကြည့်ရှုခဲ့သော ကြောက်ရွံ့မှုကို တိုးပွားစေရန်လည်း ရည်ရွယ်ခဲ့သည်၊ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ လွယ်ကူပြီး ပြည့်စုံသော အောင်ပွဲအတွက် လမ်းကြောင်းကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ ဘုရားရှင်သည် ဣသရေလသားတို့ ရှေ့မှ ယော်ဒန်မြစ်ရေများကို ရပ်တန့်ခဲ့ကြောင်း သတင်းက အမောရိလူမျိုးမင်းများနှင့် ခါနနိလူမျိုးမင်းများထံ ရောက်ရှိခဲ့စဉ်၊ သူတို့၏ နှလုံးများသည် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အရည်ပျော်ခဲ့သည်။ ဟေဗြဲလူများသည် မီဒီယန်မင်းငါးပါးကို သတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်၊ အမောရိလူမျိုးမင်း ဆိဟုန်နှင့် ဗာရှန်မင်း ဩဂ်တို့ကို အားကြီးခဲ့သည်၊ ယခု ရေလျှံနေသော ရေစီးမြန်သော ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးခဲ့ခြင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိုင်ငံများအားလုံးကို ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ ခါနနိလူများ၊ ဣသရေလလူအားလုံး၊ ယောရှုကိုယ်တိုင်အတွက်၊ အသက်ရှင်သော ဘုရားရှင်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မင်း၊ သူ၏ လူများတွင် ရှိနေကြောင်း မလွဲမရှောင် သက်သေကို ပေးခဲ့သည်၊ သူသည် သူတို့ကို မပျက်မကွက် မစွန့်ပစ်မည်။

This exercise of divine power in behalf of Israel was designed
also to increase the fear with which they were regarded by the surrounding nations, and thus prepare the way for their easier and
complete triumph. When the tidings that God had stayed the waters
of Jordan before the children of Israel, reached the kings of the
Amorites and of the Canaanites, their hearts melted with fear. The
Hebrews had already slain the fve kings of Midian, the powerful
Sihon, king of the Amorites, and Og of Bashan, and now the passage
over the swollen and impetuous Jordan flled all the surrounding
nations with terror. To the Canaanites, to all Israel, and to Joshua
himself, unmistakable evidence had been given that the living God,
the King of heaven and earth, was among His people, and that He
would not fail them nor forsake them.

ယော်ဒန်မြစ်မှ အနည်းငယ်အကွာ ဟေဗြဲလူများသည် ခါနန်တွင် ပထမဆုံး စခန်းကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ယောရှုသည် “ဣသရေလသားတို့ကို အရေဖျားလှီးခဲ့သည်။” “ဣသရေလသားတို့သည် ဂိလဂဲလတွင် စခန်းချခဲ့ကြသည်၊ ပသခါကို စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသည်။” ကေဒရှတွင် ပုန်ကန်မှုမှ အရေဖျားလှီးခြင်း ရပ်ဆိုင်းခဲ့ခြင်းသည် ဘုရားရှင်နှင့် သူတို့၏ ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်ခဲ့ကြောင်း ဣသရေလအတွက် အဆက်မပြတ် သက်သေ ဖြစ်ခဲ့သည်၊ အရေဖျားလှီးခြင်း ရပ်ဆိုင်းခဲ့ခြင်းသည် အီဂျစ်မှ ကယ်တင်ခြင်း၏ အမှတ်တရ ပသခါ ရပ်ဆိုင်းခဲ့ခြင်းသည် ကျွန်ခံနေရသော နိုင်ငံသို့ ပြန်ရန် သူတို့၏ ဆန္ဒကို ထာဝရဘုရား၏ မနှစ်သက်ခြင်း၏ သက်သေ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခု၊ ငြင်းပယ်ခဲ့သော နှစ်များသည် ပြီးဆုံးခဲ့သည်။ ဘုရားရှင်သည် ဣသရေလကို သူ၏ လူများအဖြစ် တစ်ဖန်အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်၊ ပဋိညာဉ်၏ လက္ခဏာကို ပြန်လည်ထူထောင်ခဲ့သည်။ တော၌ မွေးဖွားခဲ့သော လူများအားလုံးအပေါ် အရေဖျားလှီးခြင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် ယောရှုကို ကြေညာခဲ့သည်၊ “ယနေ့ ငါသည် အီဂျစ်၏ အရှက်ကို သင်တို့မှ လှိမ့်ချခဲ့သည်၊” ဤ ရည်ညွှန်းချက်အရ သူတို့၏ စခန်းနေရာကို ဂိလဂဲလ ဟု ခေါ်ခဲ့သည်၊ “လှိမ့်ချခြင်း၊” သို့မဟုတ် “လှိမ့်ချခြင်း။”

A short distance from Jordan the Hebrews made their frst encampment in Canaan. Here Joshua “circumcised the children of
Israel;” “and the children of Israel encamped in Gilgal, and kept
the Passover.” The suspension of the rite of circumcision since the
rebellion at Kadesh had been a constant witness to Israel that their
covenant with God, of which it was the appointed symbol, had been
broken. And the discontinuance of the Passover, the memorial of
their deliverance from Egypt, had been an evidence of the Lord’s
displeasure at their desire to return to the land of bondage. Now,
however, the years of rejection were ended. Once more God acknowledged Israel as His people, and the sign of the covenant was
restored. The rite of circumcision was performed upon all the people
who had been born in the wilderness. And the Lord declared to
[486] Joshua, “This day have I rolled away the reproach of Egypt from
off you,” and in allusion to this the place of their encampment was
called Gilgal, “a rolling away,” or “rolling off.”

ဟေသန်နိုင်ငံများသည် ထာဝရဘုရားနှင့် သူ၏ လူများကို အရှက်ခွဲခဲ့ကြသည် ဟေဗြဲလူများသည် အီဂျစ်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီးမကြာမီ ခါနန်ကို သိမ်းပိုက်ရန် မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပါ။ သူတို့၏ ရန်သူများသည် ဣသရေလသည် တော၌ အချိန်ကြာရှည်စွာ လှည့်လည်ခဲ့ကြောင်း အောင်ပွဲခံခဲ့ကြသည်၊ ဟေဗြဲလူမျိုးတို့၏ ဘုရားရှင်သည် ကတိပြုထားသော နိုင်ငံသို့ သူတို့ကို မဆောင်ကြဉ်းနိုင်ကြောင်း လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ယခု သူ၏ လူများရှေ့မှ ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖွင့်ခဲ့ခြင်းတွင် သူ၏ တန်ခိုးတော်နှင့် ကျေးဇူးတော်ကို ထင်ရှားစွာ ပြသခဲ့သည်၊ သူတို့၏ ရန်သူများသည် သူတို့ကို မလှောင်ပြောင်နိုင်တော့ပါ။

Heathen nations had reproached the Lord and His people because the Hebrews had failed to take possession of Canaan, as they
Crossing the Jordan 441
expected, soon after leaving Egypt. Their enemies had triumphed
because Israel had wandered so long in the wilderness, and they
had mockingly declared that the God of the Hebrews was not able
to bring them into the Promised Land. The Lord had now signally
manifested His power and favor in opening the Jordan before His
people, and their enemies could no longer reproach them.

“လ ဆယ့်နှစ်ရက်နေ့ ညနေ တွင်၊” ပသခါကို ယေရိခေါ လွင်ပြင်များတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။ “ပသခါ နောက်တစ်နေ့ တွင် သူတို့သည် နိုင်ငံ၏ ဟောင်းနွမ်းသော ဂျုံကို စားခဲ့ကြသည်၊ အချဉ်မရှိသော ကိတ်မုန့်များ၊ နှင့် ထိုနေ့တွင်ပင် ကင်ထားသော ဂျုံ။ သူတို့သည် နိုင်ငံ၏ ဟောင်းနွမ်းသော ဂျုံကို စားခဲ့ပြီးနောက် မနက်ဖြန်တွင် မန္န ရပ်ဆိုင်းခဲ့သည်။ ဣသရေလသားတို့သည် မန္န မရှိတော့ပါ။ သို့သော် သူတို့သည် ခါနန်နိုင်ငံ၏ သီးနှံကို စားခဲ့ကြသည်။” သူတို့၏ တော၌ လှည့်လည်ခဲ့သော အချိန်ကြာရှည်သော နှစ်များသည် ပြီးဆုံးခဲ့သည်။ ဣသရေလ၏ ခြေများသည် နောက်ဆုံး ကတိပြုထားသော နိုင်ငံကို နင်းခဲ့သည်။

“On the fourteenth day of the month at even,” the Passover was
celebrated on the plains of Jericho. “And they did eat of the old corn
of the land on the morrow after the Passover, unleavened cakes, and
parched corn in the selfsame day. And the manna ceased on the
morrow after they had eaten of the old corn of the land; neither had
the children of Israel manna any more; but they did eat of the fruit of
the land of Canaan.” The long years of their desert wanderings were
ended. The feet of Israel were at last treading the Promised Land.