အခန်း ၅၈—ပုရောဖက်ကျောင်းများ

 

အခန်း ၅၈—ပုရောဖက်ကျောင်းများ

ထာဝရဘုရားကိုယ်တိုင် ဣသရေလတို့၏ ပညာရေးကို လမ်းညွှန်တော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ဂရုစိုက်မှုသည် သူတို့၏ ဘာသာရေးကိစ္စများတွင်သာ ကန့်သတ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သာယာဝပြောမှုကို ထိခိုက်စေသော အရာမှန်သမျှသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင် ရှိပြီး ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်နယ်ပယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသည်။

Chapter 58—The Schools of the Prophets
The Lord Himself directed the education of Israel. His care was
not restricted to their religious interests; whatever affected their mental or physical well-being was also the subject of divine providence,
and came within the sphere of divine law.

ဟေဗြဲလူတို့သည် သူတို့၏ သားသမီးများကို ကိုယ်တော်၏ တောင်းဆိုချက်များအား သင်ကြားပေးရန်နှင့် သူတို့၏ ဘိုးဘေးတို့အပေါ် ကိုယ်တော်ပြုခဲ့သော အမှုအရာအားလုံးကို သိရှိစေရန် ဘုရားသခင်က အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မိဘတိုင်း၏ အထူးတာဝန်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အခြားသူတစ်ဦးအား လွှဲအပ်ရန် မဟုတ်ပေ။ သူစိမ်းများ၏ နှုတ်ခမ်းများအစား ဖခင်နှင့် မိခင်၏ မေတ္တာရှိသော နှလုံးသားများက သူတို့၏ သားသမီးများကို ညွှန်ကြားချက်များ ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်နှင့်ပတ်သက်သော အတွေးအမြင်များကို နေ့စဉ်ဘဝ၏ ဖြစ်ရပ်အားလုံးနှင့် ဆက်စပ်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ မိမိ၏လူမျိုးကို ကယ်တင်ရာတွင် ဘုရားသခင် ပြုခဲ့သော တန်ခိုးကြီးသောအမှုများနှင့် ကြွလာမည့် ကယ်တင်ရှင်၏ ကတိတော်များကို ဣသရေလတို့၏ အိမ်ထောင်စုများတွင် မကြာခဏ ပြန်လည်ပြောပြရမည်ဖြစ်သည်။ ပုံခိုင်းချက်များနှင့် အထိမ်းအမှတ် သင်္ကေတများကို အသုံးပြုခြင်းက ပေးသော သင်ခန်းစာများကို မှတ်ဉာဏ်တွင် ပို၍ ခိုင်မြဲစေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် အနာဂတ်ဘဝဆိုင်ရာ ကြီးမြတ်သော သမ္မာတရားများကို လူငယ်တို့၏ စိတ်တွင် စွဲမှတ်စေခဲ့သည်။ သဘာဝတရား၏ မြင်ကွင်းများနှင့် ဗျာဒိတ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော် နှစ်ခုလုံးတွင် ဘုရားသခင်ကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် သူတို့အား လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ရှိ ကြယ်များ၊ လယ်ကွင်းရှိ သစ်ပင်များနှင့် ပန်းမန်များ၊ မြင့်မားသော တောင်တန်းများ၊ စီးဆင်းနေသော စမ်းချောင်းများ—ဤအရာအားလုံးက ဖန်ဆင်းရှင်အကြောင်းကို ပြောပြနေသည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနရှိ လေးနက်သော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း ဝန်ဆောင်မှုများနှင့် ပရောဖက်တို့၏ ဟောပြောချက်များသည် ဘုရားသခင်အား ထင်ရှားပြသခြင်း ဖြစ်သည်။

God had commanded the Hebrews to teach their children His
requirements and to make them acquainted with all His dealings with
their fathers. This was one of the special duties of every parent—one
that was not to be delegated to another. In the place of stranger lips
the loving hearts of the father and mother were to give instruction
to their children. Thoughts of God were to be associated with all
the events of daily life. The mighty works of God in the deliverance
of His people and the promises of the Redeemer to come were to
be often recounted in the homes of Israel; and the use of fgures
and symbols caused the lessons given to be more frmly fxed in
the memory. The great truths of God’s providence and of the future
life were impressed on the young mind. It was trained to see God
alike in the scenes of nature and the words of revelation. The stars
of heaven, the trees and flowers of the feld, the lofty mountains,
the rippling brooks—all spoke of the Creator. The solemn service
of sacrifce and worship at the sanctuary and the utterances of the
prophets were a revelation of God.

ဂေါရှင်ပြည်ရှိ နိမ့်ကျသော တဲအိမ်လေးတွင် မောရှေ ရရှိခဲ့သော လေ့ကျင့်မှုမှာ ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။ သစ္စာရှိသော ဟန္နက ရှမွေလအား ပေးခဲ့သော လေ့ကျင့်မှု၊ ဗက်လင်မြို့ တောင်ကုန်းပေါ်ရှိ အိမ်တွင် ဒါဝိဒ် ရရှိခဲ့သော လေ့ကျင့်မှု၊ ဒါနီယေလသည် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်း မခံရမီ သူ၏ ဘိုးဘေးတို့၏ အိမ်တွင် ရရှိခဲ့သော လေ့ကျင့်မှုတို့မှာလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အတူ နာဇရက်မြို့ရှိ ခရစ်တော်၏ ငယ်ဘဝနှင့် တိမောသေသည် သူ၏ အဖွား လောဣနှင့် မိခင် ဥနိတ်တို့၏ နှုတ်ခမ်းများမှ (၂ တိမောသေ ၁:၅၊ ၃:၁၅) သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာ၏ သမ္မာတရားများကို သင်ယူခဲ့သော လေ့ကျင့်မှုမျိုးလည်း ဖြစ်သည်။ [၅၉၃]

Such was the training of Moses in the lowly cabin home in
Goshen; of Samuel, by the faithful Hannah; of David, in the hill
dwelling at Bethlehem; of Daniel, before the scenes of the captivity
separated him from the home of his fathers. Such, too, was the
early life of Christ at Nazareth; such the training by which the child
Timothy learned from the lips of his grandmother Lois, and his
mother Eunice (2 Timothy 1:5; 3:15), the truths of Holy Writ.

လူငယ်များအား သွန်သင်ရန်အတွက် ပရောဖက်ကျောင်းများကို တည်ထောင်ခြင်းဖြင့် နောက်ထပ် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ လူငယ်တစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ရှိ သမ္မာတရားများကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ရှာဖွေလိုလျှင်လည်းကောင်း၊ ဣသရေလတို့တွင် ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ရန် အထက်မှ ဉာဏ်ပညာကို ရှာဖွေလိုလျှင်လည်းကောင်း၊ ဤကျောင်းများသည် သူ၏အတွက် ဖွင့်လှစ်ထားသည်။ ပရောဖက်ကျောင်းများကို ရှမွေလက တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကျယ်ပြန့်လာသော အကျင့်ပျက်ခြစားမှုများကို တားဆီးရန်၊ လူငယ်တို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ကောင်းကျိုးများကို ဆောင်ရွက်ရန်၊ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ခေါင်းဆောင်များနှင့် အကြံပေးများအဖြစ် ဆောင်ရွက်နိုင်သော အရည်အချင်းရှိသည့် လူသားများကို မွေးထုတ်ပေးခြင်းဖြင့် နိုင်ငံ၏ အနာဂတ် သာယာဝပြောမှုကို မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤရည်မှန်းချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ရှမွေလသည် ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်သော၊ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော၊ ပညာလိုလားသော လူငယ်စုများကို စုရုံးခဲ့သည်။ သူတို့ကို “ပရောဖက်တို့၏ သားများ” ဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် မိသဟာယဖွဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် အမှုတော်များကို လေ့လာကြသောအခါ၊ အထက်မှ ဉာဏ်ပညာသည် သူတို့၏ သဘာဝအရည်အချင်းများအပေါ် ထပ်လောင်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဆရာများသည် ဘုရားသခင်၏ သမ္မာတရားကို ကျွမ်းကျင်ရုံသာမက၊ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဘုရားသခင်နှင့် မိသဟာယဖွဲ့ခြင်းကို ခံစားဖူးပြီး ဝိညာဉ်တော်၏ အထူးပေးသနားမှုကို ခံရသူများလည်း ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ပညာနှင့် ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ခြင်း နှစ်ခုလုံးအတွက် လူတို့၏ ရိုသေမှုနှင့် ယုံကြည်မှုကို ခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။

[593] Further provision was made for the instruction of the young, by
the establishment of the schools of the prophets. If a youth desired
to search deeper into the truths of the word of God and to seek
wisdom from above, that he might become a teacher in Israel, these
542
Schools of the Prophets 543
schools were open to him. The schools of the prophets were founded
by Samuel to serve as a barrier against the widespread corruption,
to provide for the moral and spiritual welfare of the youth, and to
promote the future prosperity of the nation by furnishing it with
men qualifed to act in the fear of God as leaders and counselors. In
the accomplishment of this object Samuel gathered companies of
young men who were pious, intelligent, and studious. These were
called the sons of the prophets. As they communed with God and
studied His word and His works, wisdom from above was added
to their natural endowments. The instructors were men not only
well versed in divine truth, but those who had themselves enjoyed
communion with God and had received the special endowment of
His Spirit. They enjoyed the respect and confdence of the people,
both for learning and piety.

ရှမွေလ၏ လက်ထက်တွင် ဤကျောင်း နှစ် (၂) ကျောင်း ရှိခဲ့သည်—တစ်ခုမှာ ပရောဖက်၏ နေအိမ်ဖြစ်သော ရာမမြို့တွင်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုမှာ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော် ရှိနေသော ကိရယတ်ယာရိမ်မြို့တွင် ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းကာလများတွင် အခြားသောကျောင်းများကိုလည်း တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။

In Samuel’s day there were two of these schools—one at Ramah,
the home of the prophet, and the other at Kirjath-jearim, where the
ark then was. Others were established in later times.

ဤကျောင်းများမှ ကျောင်းသားများသည် မြေဆီလွှာကို စိုက်ပျိုးခြင်း သို့မဟုတ် စက်မှုလက်မှု အလုပ်တစ်ခုခုတွင် ကိုယ်တိုင်လုပ်အားပေးခြင်းဖြင့် မိမိတို့ဘာသာ ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ ဣသရေလနိုင်ငံတွင် ဤသည်မှာ ထူးဆန်းသောအရာ သို့မဟုတ် ဂုဏ်ငယ်စရာဟု မမှတ်ယူခဲ့ကြပေ။ အမှန်တကယ်ပင် သားသမီးများကို အကျိုးရှိသော လုပ်အားနှင့်ပတ်သက်၍ ဗဟုသုတမရှိဘဲ ကြီးပြင်းလာစေခြင်းကို ရာဇဝတ်မှုတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်အရ ကလေးတိုင်းအား သန့်ရှင်းသော ရာထူးအတွက် ပညာသင်ကြားပေးရမည်ဖြစ်သော်လည်း ကုန်သွယ်မှု သို့မဟုတ် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာ တစ်ခုခုကို သင်ကြားပေးရသည်။ ဘာသာရေးဆရာ အများအပြားသည် လက်မှုလုပ်ငန်းဖြင့် မိမိတို့ဘာသာ ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ တမန်တော်များ၏ လက်ထက်တိုင်အောင်ပင် ပေါလုနှင့် အာကုလတို့သည် တဲချုပ်သောအလုပ်ဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုခဲ့သောကြောင့် သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

The pupils of these schools sustained themselves by their own
labor in tilling the soil or in some mechanical employment. In Israel
this was not thought strange or degrading; indeed, it was regarded
a crime to allow children to grow up in ignorance of useful labor.
By the command of God every child was taught some trade, even
though he was to be educated for holy offce. Many of the religious
teachers supported themselves by manual labor. Even so late as the
time of the apostles, Paul and Aquila were no less honored because
they earned a livelihood by their trade of tentmaking.

ဤကျောင်းများရှိ အဓိကဘာသာရပ်များမှာ မောရှေအား ပေးထားသော ညွှန်ကြားချက်များနှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၊ သန့်ရှင်းသော သမိုင်း၊ သန့်ရှင်းသော ဂီတနှင့် ကဗျာတို့ ဖြစ်ကြသည်။ သွန်သင်ပုံနည်းလမ်းမှာ ယနေ့ခေတ် ကျောင်းသားအများအပြား ကျောင်းဝင်စကထက် ဘုရားသခင်နှင့် ဘာသာရေးသမ္မာတရားအပေါ် သိနားလည်မှု ပို၍နည်းပါးစွာဖြင့် ကျောင်းဆင်းကြသော ဓမ္မပညာကျောင်းများနှင့် များစွာ ကွဲပြားခြားနားသည်။ ထိုရှေးခေတ် ကျောင်းများတွင် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် ကိုယ်တော်အပေါ် လူသား၏ တာဝန်ကို လေ့လာခြင်းမှာ လေ့လာမှုအားလုံး၏ ကြီးမြတ်သော ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သည်။ [၅၉၄] သန့်ရှင်းသော သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် ယေဟောဝါ၏ ခြေရာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ပုံဆောင်ချက်များက ဖော်ပြသော ကြီးမြတ်သော သမ္မာတရားများကို မြင်တွေ့စေပြီး၊ ထိုစနစ်တစ်ခုလုံး၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သော—လောက၏အပြစ်ကို ဖယ်ရှားမည့် ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်ကို—ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသည်။

The chief subjects of study in these schools were the law of
God, with the instructions given to Moses, sacred history, sacred
music, and poetry. The manner of instruction was far different from
that in the theological schools of the present day, from which many
students graduate with less real knowledge of God and religious
truth than when they entered. In those schools of the olden time
it was the grand object of all study to learn the will of God and [594]
man’s duty toward Him. In the records of sacred history were traced
the footsteps of Jehovah. The great truths set forth by the types
were brought to view, and faith grasped the central object of all that
system—the Lamb of God that was to take away the sin of the world.
544 Patriarchs and Prophets

ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းစိတ်ဓာတ်ကို မြတ်နိုးခဲ့ကြသည်။ ကျောင်းသားများကို ဆုတောင်းခြင်းတာဝန်ကိုသာ သင်ကြားပေးသည်မဟုတ်ဘဲ၊ မည်သို့ဆုတောင်းရမည်၊ မိမိတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်ထံ မည်သို့ချဉ်းကပ်ရမည်၊ ကိုယ်တော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို မည်သို့ကျင့်သုံးရမည်၊ ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များကို မည်သို့နားလည်၍ နားထောင်ရမည်တို့ကိုလည်း သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ဉာဏ်ပညာရှင်များသည် ဘုရားသခင်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်မှ အသစ်သော အရာနှင့် အဟောင်းသော အရာများကို ထုတ်ဆောင်ခဲ့ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ပရောဖက်ပြုခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသော သီချင်းများတွင် ထင်ရှားခဲ့သည်။

A spirit of devotion was cherished. Not only were students
taught the duty of prayer, but they were taught how to pray, how to
approach their Creator, how to exercise faith in Him, and how to
understand and obey the teachings of His Spirit. Sanctifed intellects
brought forth from the treasure house of God things new and old,
and the Spirit of God was manifested in prophecy and sacred song.

ဂီတကို သန့်ရှင်းသော ရည်ရွယ်ချက်အတွက် အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ အတွေးအမြင်များကို စင်ကြယ်သော၊ မြင့်မြတ်သော၊ မြင့်တင်ပေးသော အရာများဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးရန်နှင့် နှလုံးသားတွင် ဘုရားသခင်အပေါ် ဝတ်ပြုခြင်းနှင့် ကျေးဇူးသိတတ်ခြင်းတို့ကို နိုးထစေရန် ဖြစ်သည်။ ရှေးခေတ်အလေ့အထနှင့် ယခုအခါ ဂီတကို အသုံးပြုနေသော ပုံစံများမှာ မည်မျှကွာခြားလိုက်သနည်း။ လူအများအပြားသည် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်တင်ရန်အစား မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ရန် ဤလက်ဆောင်ကို အသုံးပြုနေကြသည်မှာ မည်မျှများပြားလိုက်သနည်း။ ဂီတကို ချစ်မြတ်နိုးခြင်းက မဆင်မခြင်သောသူများကို ဘုရားသခင်က ကိုယ်တော်၏သားသမီးများအား မသွားရန် တားမြစ်ထားသော လောကီသားတို့၏ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများတွင် ပူးပေါင်းသွားစေသည်။ ဤသို့ဖြင့် စနစ်တကျ အသုံးပြုလျှင် ကြီးစွာသော ကောင်းချီးဖြစ်သည့်အရာသည် စာတန်က လူတို့၏ စိတ်ကို တာဝန်မှလည်းကောင်း၊ ထာဝရအရာများကို ဆင်ခြင်ခြင်းမှလည်းကောင်း လွှဲဖယ်ရန် ဆွဲဆောင်ရာတွင် အအောင်မြင်ဆုံးသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Music was made to serve a holy purpose, to lift the thoughts to
that which is pure, noble, and elevating, and to awaken in the soul
devotion and gratitude to God. What a contrast between the ancient
custom and the uses to which music is now too often devoted! How
many employ this gift to exalt self, instead of using it to Glorify
God! A love for music leads the unwary to unite with world lovers
in pleasure gatherings where God has forbidden His children to go.

ဂီတသည် အထက်ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ချီးမွမ်းခြင်းသီချင်းများတွင် ကောင်းကင်တေးသံရှင်များ၏ သံစဉ်များနှင့် တတ်နိုင်သမျှ နီးစပ်အောင် ကြိုးစားသင့်သည်။ အသံကို စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ခြင်းသည် ပညာရေးတွင် အရေးကြီးသော ကဏ္ဍတစ်ခုဖြစ်ပြီး လစ်လျူမရှုသင့်ပေ။ ဘာသာရေး ဝန်ဆောင်မှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် သီချင်းဆိုခြင်းသည် ဆုတောင်းခြင်းကဲ့သို့ပင် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မှန်ကန်စွာ ဖော်ပြနိုင်ရန် နှလုံးသားသည် သီချင်း၏ ဝိညာဉ်ကို ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။...

Thus that which is a great blessing when rightly used, becomes one
of the most successful agencies by which Satan allures the mind
from duty and from the contemplation of eternal things.
Music forms a part of God’s worship in the courts above, and
we should endeavor, in our songs of praise, to approach as nearly as
possible to the harmony of the heavenly choirs. The proper training
of the voice is an important feature in education and should not be
neglected. Singing, as a part of religious service, is as much an act
of worship as is prayer. The heart must feel the spirit of the song to
give it right expression.

ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်များ သွန်သင်ခဲ့သော ကျောင်းများနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ခေတ်သစ်ပညာရေးဌာနများကြား ခြားနားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်! လောက၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် စည်းမျဉ်းများဖြင့် အုပ်ချုပ်ခြင်းမခံရသော ကျောင်းများကို ရှာဖွေရန် အလွန်ပင် နည်းပါးလှပေသည်! လျော်ကန်သော ထိန်းချုပ်မှုနှင့် ဝေဖန်ပိုင်းခြားတတ်သော စည်းကမ်းစနစ်များ အကြီးအကျယ် ချို့တဲ့နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ခရစ်ယာန်ဟု မိမိကိုယ်ကိုယ် ဝန်ခံသော သူတို့ကြားတွင်ပင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မသိနားမလည်ခြင်းမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။ အပေါ်ယံစကားပြောဆိုမှုများနှင့် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော ခံစားချက်မျှသာ ရှိခြင်းကို ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားချက်များဟု မှတ်ယူနေကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာတော်၊ သန့်ရှင်းခြင်း၏ လှပမှုနှင့် မှန်ကန်စွာ လုပ်ဆောင်ခြင်း၏ သေချာသော အကျိုးကျေးဇူး၊ အပြစ်၏ စက်ဆုပ်ဖွယ် သဘောသဘာဝနှင့် ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ရလဒ်များ၏ သေချာမှုတို့ကို လူငယ်များ၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်အောင် မလုပ်ဆောင်ကြပေ။ ဆိုးညစ်သောအပေါင်းအသင်းများသည် လူငယ်များအား ရာဇဝတ်မှု၊ အပျော်အပါး လိုက်စားမှုနှင့် ကာမဂုဏ်ခံစားမှု လမ်းစဉ်များထဲသို့ သွန်သင်ပို့ဆောင်နေကြသည်။

How wide the difference between those schools taught by the
prophets of God and our modern institutions of learning! How few
schools are to be found that are not governed by the maxims and customs of the world! There is a deplorable lack of proper restraint and
judicious discipline. The existing ignorance of God’s word among
a people professedly Christian is alarming. Superfcial talk, mere
sentimentalism, passes for instruction in morals and religion. The
justice and mercy of God, the beauty of holiness and the sure reward
of rightdoing, the heinous character of sin and the certainty of its
[595] terrible results, are not impressed upon the minds of the young. Evil
associates are instructing the youth in the ways of crime, dissipation,
and licentiousness.

ယနေ့ခေတ် ပညာရေးပညာရှင်များသည် ရှေးဟောင်း ဟေဗြဲကျောင်းများထံမှ အကျိုးရှိစွာ သင်ယူနိုင်သော သင်ခန်းစာအချို့ မရှိပေဘူးလော? လူကို ဖန်ဆင်းသော အရှင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပညာရေးတွင် စစ်မှန်သော အောင်မြင်မှုသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ အစီအစဉ်ကို လူတို့ မည်မျှအထိ သစ္စာရှိစွာ ဆောင်ရွက်သနည်း ဆိုသည့်အပေါ်တွင် မူတည်သည်။

Are there not some lessons which the educators of our day might
learn with proft from the ancient schools of the Hebrews? He who
created man has provided for his development in body and mind
Schools of the Prophets 545
and soul. Hence, real success in education depends upon the fdelity
with which men carry out the Creator’s plan.

ပညာရေး၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဝိညာဉ်ထဲတွင် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်ကို ပြန်လည် ဖော်ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။ အစအဦး၌ ဘုရားသခင်သည် လူကို ကိုယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်နှင့်အညီ ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် လူအား မြင့်မြတ်သော အရည်အချင်းများကို အပ်နှင်းခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်သည် မျှတမှုရှိပြီး သူ၏ တည်ရှိမှု စွမ်းအားအားလုံးသည် ဟန်ချက်ညီညီ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် အပြစ်ထဲသို့ ကျဆင်းခြင်းနှင့် ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများသည် ထိုဆုကျေးဇူးများကို ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ အပြစ်သည် လူသားထဲ၌ရှိသော ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်ကို ပျက်စီးစေပြီး ကွယ်ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ယင်းကို ပြန်လည် ဖော်ဆောင်ရန်အတွက် ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ်ကို ရေးဆွဲခဲ့ပြီး လူသားအား စမ်းသပ်ကာလတစ်ခုကို ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ လူကို အဦးဆုံး ဖန်ဆင်းခဲ့စဉ်ကရှိသော ပြည့်စုံမှုသို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်ခြင်းသည် ဘဝ၏ ကြီးမြတ်သော ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည်—၎င်းသည် အခြားသော ရည်ရွယ်ချက်အားလုံး၏ အခြေခံလည်း ဖြစ်သည်။ လူငယ်များကို ပညာပေးရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းမှာ မိဘများနှင့် ဆရာများ၏ အလုပ်ဖြစ်သည်၊ ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူတို့သည် “ဘုရားသခင်နှင့်အတူ လုပ်ဆောင်သော လုပ်ဖော်ဆောင်ဖက်များ” ဖြစ်ကြသည်။ ၁ ကောရိန္သု ၃:၉။

The true object of education is to restore the image of God in
the soul. In the beginning God created man in His own likeness.
He endowed him with noble qualities. His mind was well balanced,
and all the powers of his being were harmonious. But the Fall and
its effects have perverted these gifts. Sin has marred and well-nigh
obliterated the image of God in man. It was to restore this that the
plan of salvation was devised, and a life of probation was granted
to man. To bring him back to the perfection in which he was frst
created is the great object of life—the object that underlies every
other. It is the work of parents and teachers, in the education of the
youth, to co-operate with the divine purpose; and in so doing they
are “laborers together with God.” 1 Corinthians 3:9.

လူတို့ ပိုင်ဆိုင်သော စိတ်၊ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ဆိုင်ရာ အမျိုးမျိုးသော စွမ်းရည်အားလုံးကို ဘုရားသခင်က ပေးသနားထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အမြင့်မားဆုံးသော ထူးချွန်မှု အဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိရန် အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော သို့မဟုတ် သီးသန့်ဖြစ်သော ယဉ်ကျေးမှု မဟုတ်နိုင်ပေ။ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်တို့ လက်ခံရရှိမည့် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာမှာ ပေးကမ်းလိုသော စိတ်နှင့် မေတ္တာတရား ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းရှင်က ကျွန်ုပ်တို့အား အပ်နှင်းထားသော အရည်အချင်းတိုင်း၊ ဂုဏ်အင်္ဂါတိုင်းကို ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်အတွက်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ လူသားချင်းများကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ အသုံးပြုခြင်း၌သာ စင်ကြယ်ဆုံး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးနှင့် အပျော်ရွှင်ဆုံးသော လေ့ကျင့်ခန်းကို တွေ့ရှိရသည်။

All the varied capabilities that men possess—of mind and soul
and body—are given them by God, to be so employed as to reach the
highest possible degree of excellence. But this cannot be a selfsh and
exclusive culture; for the character of God, whose likeness we are to
receive, is benevolence and love. Every faculty, every attribute, with
which the Creator has endowed us is to be employed for His glory
and for the uplifting of our fellow men. And in this employment is
found its purest, noblest, and happiest exercise.

ဤမူကို အလေးထားသင့်သလောက် အာရုံစိုက်မည်ဆိုလျှင် လက်ရှိ ပညာရေး နည်းလမ်းအချို့တွင် အခြေခံကျသော ပြောင်းလဲမှုများ ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ မာနနှင့် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ရည်မှန်းချက်များကို ဆွဲဆောင်ခြင်း၊ ပြိုင်ဆိုင်လိုသော စိတ်ဓာတ်ကို လှုံ့ဆော်ခြင်းတို့အစား ဆရာများသည် ကောင်းမြတ်ခြင်း၊ သမ္မာတရားနှင့် အလှအပကို ချစ်မြတ်နိုးစိတ်ကို နိုးထစေရန်နှင့် ထူးချွန်လိုသော ဆန္ဒကို နှိုးဆော်ရန် ကြိုးပမ်းကြလိမ့်မည်။ ကျောင်းသားသည် မိမိအတွင်းရှိ ဘုရားသခင်၏ ဆုကျေးဇူးများကို အခြားသူများထက် သာလွန်ရန် မဟုတ်ဘဲ၊ ဖန်ဆင်းရှင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်ကို ခံယူရန် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် ကြိုးပမ်းမည်ဖြစ်သည်။ လောကီစံနှုန်းများသို့သာ ဦးတည်ခြင်း သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် လှုံ့ဆော်ခြင်း (ယင်းသည် မိမိကိုယ်ကို သေးသိမ်စေပြီး ထုံထိုင်းစေသည်) အစား၊ စိတ်ကို ဖန်ဆင်းရှင်ထံသို့သာ ဦးတည်ပြီး ကိုယ်တော်ကို သိကျွမ်းရန်နှင့် ကိုယ်တော်နှင့် တူလာရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်။

Were this principle given the attention which its importance
demands, there would be a radical change in some of the current
methods of education. Instead of appealing to pride and selfsh
ambition, kindling a spirit of emulation, teachers would endeavor to
awaken the love for goodness and truth and beauty—to arouse the
desire for excellence. The student would seek the development of
God’s gifts in himself, not to excel others, but to fulfll the purpose
of the Creator and to receive His likeness. Instead of being directed
to mere earthly standards, or being actuated by the desire for self- [596]
exaltation, which in itself dwarfs and belittles, the mind would be
directed to the Creator, to know Him and to become like Him.

“ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း သဘောသည် ပညာ၏ အဦးအစ ဖြစ်၏။ သန့်ရှင်းသော အရှင်ကို သိကျွမ်းခြင်း သဘောသည် ဉာဏ်ဖြစ်၏။” သုတ္တံကျမ်း ၉:၁၀။ ဘဝ၏ ကြီးမြတ်သော အလုပ်မှာ စရိုက်လက္ခဏာ တည်ဆောက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းသည် စစ်မှန်သော ပညာရေးအားလုံး၏ အခြေခံဖြစ်သည်။ ဤအသိပညာကို နှင်းအပ်ရန်နှင့် ၎င်းနှင့် ကိုက်ညီသော စရိုက်လက္ခဏာကို ပုံဖော်ရန်မှာ ဆရာ၏ အလုပ်၏ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သင့်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ထို့ကြောင့် ဆာလံဆရာက “ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်ရှိသမျှတို့သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်း ဖြစ်ကြပါ၏” နှင့် “ကိုယ်တော်၏ နည်းဥပဒေသများကို အမှီပြု၍ အကျွန်ုပ်သည် ဉာဏ်ကောင်းခြင်းသို့ ရောက်ပါ၏” ဟု ဆိုထားသည်။ ဆာလံ ၁၁၉:၁၇၂၊ ၁၀၄။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ဖန်ဆင်းခြင်း လက်ရာများအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဗျာဒိတ်တော် ပေးထားသည်။ မှုတ်သွင်းတော်မူသော ကျမ်းစာစောင်နှင့် သဘာဝတရား စာအုပ်တို့မှတစ်ဆင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းကို ရယူရမည်ဖြစ်သည်။

“The fear of the Lord is the beginning of wisdom: and the knowledge of the Holy is understanding.” Proverbs 9:10. The great work of
life is character building, and a knowledge of God is the foundation
of all true education. To impart this knowledge and to mold the character in harmony with it should be the object of the teacher’s work.
546 Patriarchs and Prophets
The law of God is a reflection of His character. Hence the psalmist
says, “All Thy commandments are righteousness;” and “through
Thy precepts I get understanding.” Psalm 119:172, 104. God has
revealed Himself to us in His word and in the works of creation.
Through the volume of inspiration and the book of nature we are to
obtain a knowledge of God.

စိတ်သည် မိမိလေ့ကျင့်နေသော အကြောင်းအရာများအပေါ် မူတည်၍ တဖြည်းဖြည်း လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်သွားတတ်သည်မှာ စိတ်၏ နိယာမတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သာမန်ကိစ္စရပ်များ၌သာ အချိန်ကုန်နေမည်ဆိုလျှင် စိတ်သည် သေးသိမ်ပြီး အားနည်းသွားလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ခက်ခဲသော ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် ဘယ်သောအခါမျှ အားမထုတ်ခဲ့လျှင် အချိန်အတန်ကြာသောအခါ ကြီးထွားနိုင်စွမ်း စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။ ပညာပေးနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုအနေဖြင့် သမ္မာကျမ်းစာမှာ ယှဉ်ဖက်မရှိပေ။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ထဲတွင် စိတ်သည် အနက်ရှိုင်းဆုံးသော အတွေးအခေါ်နှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ရည်မှန်းချက်များအတွက် အကြောင်းအရာများကို တွေ့ရှိရသည်။ သမ္မာကျမ်းစာသည် လူသားတို့ ပိုင်ဆိုင်သော သမိုင်းများထဲတွင် သင်ခန်းစာအရှိဆုံးသော သမိုင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ထာဝရ သမ္မာတရား၏ စမ်းရေတွင်းမှ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သည် ၎င်း၏ စင်ကြယ်မှုကို ခေတ်အဆက်ဆက် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ လူသားတို့၏ သုတေသနများ မစွမ်းသာသော ဝေးကွာလှသည့် အတိတ်ကာလကို ၎င်းက အလင်းပြပေးသည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ထဲတွင် ကမ္ဘာမြေ၏ အခြေအမြစ်ကို ချပေးပြီး မိုးကောင်းကင်ကို ဖြန့်ကြက်ခဲ့သော တန်ခိုးတော်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ရသည်။ ဤနေရာတွင်သာ လူသားတို့၏ အစွဲအလမ်း သို့မဟုတ် မာနကြောင့် အပြစ်အနာအဆာ မရှိသော ကျွန်ုပ်တို့ လူမျိုးနွယ်၏ သမိုင်းကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။ ဤနေရာတွင် ဤကမ္ဘာကြီး မြင်တွေ့ဖူးသမျှ အကြီးမြတ်ဆုံးသော လူတို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများ၊ ရှုံးနိမ့်မှုများနှင့် အောင်ပွဲများကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ဤနေရာတွင် တာဝန်နှင့် ကံကြမ္မာဆိုင်ရာ ကြီးမားသော ပြဿနာများကို ဖွင့်ပြထားသည်။ မြင်ရသောကမ္ဘာနှင့် မမြင်ရသောကမ္ဘာကို ပိုင်းခြားထားသော ကုလားကာကို မပြလိုက်သောအခါ၊ အပြစ် စတင်ဝင်ရောက်လာချိန်မှစ၍ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် သမ္မာတရား၏ နောက်ဆုံး အောင်ပွဲအထိ ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုကြားရှိ တိုက်ပွဲကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ရသည်၊ ထိုအရာအားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဗျာဒိတ်ပေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တွင် ဖော်ပြထားသော အမှန်တရားများကို ရိုသေစွာ ဆင်ခြင်ခြင်းအားဖြင့် ကျောင်းသား၏ စိတ်သည် အတိုင်းအဆမရှိသော စိတ်တော်နှင့် ဆက်သွယ်မိစေသည်။ ထိုသို့သော လေ့လာမှုသည် စရိုက်လက္ခဏာကို သန့်စင်စေပြီး မြင့်မြတ်စေရုံသာမက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားများကိုလည်း ကျယ်ပြန့်စေပြီး အားရှိစေမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင် ဖြစ်သည်။

It is a law of the mind that it gradually adapts itself to the subjects
upon which it is trained to dwell. If occupied with commonplace
matters only, it will become dwarfed and enfeebled. If never required
to grapple with diffcult problems, it will after a time almost lose the
power of growth. As an educating power the Bible is without a rival.
In the word of God the mind fnds subject for the deepest thought,
the loftiest aspiration. The Bible is the most instructive history that
men possess. It came fresh from the fountain of eternal truth, and a
divine hand has preserved its purity through all the ages. It lights up
the far-distant past, where human research seeks vainly to penetrate.
In God’s word we behold the power that laid the foundation of the
earth and that stretched out the heavens. Here only can we fnd a
history of our race unsullied by human prejudice or human pride.
Here are recorded the struggles, the defeats, and the victories of the
greatest men this world has ever known. Here the great problems
of duty and destiny are unfolded. The curtain that separates the
visible from the invisible world is lifted, and we behold the conflict
of the opposing forces of good and evil, from the frst entrance of
sin to the fnal triumph of righteousness and truth; and all is but a
revelation of the character of God. In the reverent contemplation of
the truths presented in His word the mind of the student is brought
into communion with the infnite mind. Such a study will not only
[597] refne and ennoble the character, but it cannot fail to expand and
[598]
[599]
invigorate the mental powers.

သမ္မာကျမ်းစာ၏ သွန်သင်ချက်သည် ဤဘဝ၏ ဆက်ဆံရေးအားလုံးတွင် လူသား၏ ကြီးပွားချမ်းသာမှုအတွက် အရေးကြီးသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသည်။ ၎င်းသည် နိုင်ငံတစ်ခု၏ ကြီးပွားချမ်းသာမှု၏ အုတ်မြစ်ဖြစ်သော မူဝါဒများကို ဖွင့်ပြပေးသည်—ထိုမူဝါဒများသည် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ကောင်းကျိုးနှင့် ဆက်နွှယ်နေပြီး မိသားစုအတွက် ဘေးကင်းလုံခြုံမှု ဖြစ်စေသည်—ထိုမူဝါဒများ မရှိဘဲ မည်သူမျှ ဤဘဝတွင် အသုံးဝင်မှု၊ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဂုဏ်အသရေကို မရရှိနိုင်သလို နောင်လာမည့် ထာဝရအသက်ကိုလည်း ရယူရန် မျှော်လင့်၍မရနိုင်ပေ။ သမ္မာကျမ်းစာ၏ သွန်သင်ချက်သည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ပြင်ဆင်မှု မဟုတ်သည့် ဘဝ၏ မည်သည့် အနေအထား သို့မဟုတ် လူသားတို့၏ အတွေ့အကြုံ မည်သည့် အပိုင်းကဏ္ဍမျှ မရှိပေ။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာပြီး နာခံမည်ဆိုလျှင်၊ လူသားတို့၏ အတွေးအခေါ်များ အားလုံးကို လေ့လာခြင်းထက် ပိုမို ခိုင်မာပြီး တက်ကြွသော ဉာဏ်ရည်ရှိသူများကို ကမ္ဘာသို့ ပေးအပ်နိုင်လိမ့်မည်။ ၎င်းသည် လူတို့အား ခိုင်မာတောင့်တင်းသော စရိုက်လက္ခဏာ၊ ထက်မြက်သော အမြင်နှင့် မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တို့ကို ပေးစွမ်းမည်ဖြစ်သည်—ဘုရားသခင်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာကြီးအတွက် ကောင်းချီးဖြစ်စေမည့် လူများကို ပေါ်ထွက်စေမည်ဖြစ်သည်။

The teaching of the Bible has a vital bearing upon man’s prosperity in all the relations of this life. It unfolds the principles that
are the cornerstone of a nation’s prosperity—principles with which
is bound up the well-being of society, and which are the safeguard
of the family—principles without which no man can attain usefulness, happiness, and honor in this life, or can hope to secure the
future, immortal life. There is no position in life, no phase of human
experience, for which the teaching of the Bible is not an essential
Schools of the Prophets 547
preparation. Studied and obeyed, the word of God would give to the
world men of stronger and more active intellect than will the closest
application to all the subjects that human philosophy embraces. It
would give men of strength and solidity of character, of keen perception and sound judgment—men who would be an honor to God
and a blessing to the world.

သိပ္ပံပညာရပ်များကို လေ့လာရာတွင်လည်း ဖန်ဆင်းရှင်ကို သိကျွမ်းခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိရမည်ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော သိပ္ပံပညာအားလုံးသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာလောကရှိ ဘုရားသခင်၏ လက်ရေးမူကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သိပ္ပံပညာသည် သူမ၏ သုတေသနများမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် တန်ခိုးတော်၏ လတ်ဆတ်သော သက်သေများကိုသာ သယ်ဆောင်လာသည်။ သဘာဝတရားစာအုပ်နှင့် ရေးသားထားသော နှုတ်ကပတ်တော် နှစ်ခုလုံးကို မှန်ကန်စွာ နားလည်ပါက၊ ကိုယ်တော် လုပ်ဆောင်တော်မူသော ပညာရှိပြီး ကောင်းကျိုးပြုသော နိယာမများအကြောင်းကို သင်ပေးခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို သိကျွမ်းစေသည်။

In the study of the sciences also we are to obtain a knowledge of
the Creator. All true science is but an interpretation of the handwriting of God in the material world. Science brings from her research
only fresh evidences of the wisdom and power of God. Rightly
understood, both the book of nature and the written word make
us acquainted with God by teaching us something of the wise and
benefcent laws through which He works.

ကျောင်းသားသည် ဖန်ဆင်းခြင်း လက်ရာများအားလုံးတွင် ဘုရားသခင်ကို မြင်တွေ့တတ်အောင် လမ်းပြပေးရမည်။ ဆရာများသည် ကြီးမြတ်သော ဆရာတော်၏ ပုံစံကို အတုယူသင့်သည်၊ ကိုယ်တော်သည် ရင်းနှီးပြီးသား သဘာဝမြင်ကွင်းများမှတစ်ဆင့် ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များကို ရိုးရှင်းစေပြီး နားထောင်သူများ၏ စိတ်ထဲတွင် ပိုမိုစွဲထင်စေရန် ဥပမာများ ထုတ်ယူခဲ့သည်။ သစ်ကိုင်းများပေါ်တွင် တွန်ကျူးနေသော ငှက်များ၊ ချိုင့်ဝှမ်းရှိ ပန်းများ၊ မြင့်မားသော သစ်ပင်များ၊ အသီးအနှံဖြစ်ထွန်းသော မြေများ၊ ပေါက်ဖွားလာသော ကောက်နှံများ၊ မြေညံ့များ၊ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ကောင်းကင်ကို အရောင်ခြယ်နေသော နေဝင်ချိန်—ထိုအရာအားလုံးသည် ညွှန်ကြားချက် ပေးရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ မြင်တွေ့ရသော လက်ရာများကို ကိုယ်တော် မိန့်ကြားသော အသက်စကားများနှင့် ဆက်စပ်ပေးခဲ့သည်၊ သို့မှသာ ထိုအရာဝတ္ထုများကို နားထောင်သူများ၏ မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့ရသည့်အခါတိုင်း၊ သူတို့၏ အတွေးများသည် ကိုယ်တော် ချိတ်ဆက်ပေးခဲ့သော သမ္မာတရား သင်ခန်းစာများဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

The student should be led to see God in all the works of creation.
Teachers should copy the example of the Great Teacher, who from
the familiar scenes of nature drew illustrations that simplifed His
teachings and impressed them more deeply upon the minds of His
hearers. The birds caroling in the leafy branches, the flowers of
the valley, the lofty trees, the fruitful lands, the springing grain,
the barren soil, the setting sun gilding the heavens with its golden
beams—all served as means of instruction. He connected the visible
works of the Creator with the words of life which He spoke, that
whenever these objects should be presented to the eyes of His hearers, their thoughts might revert to the lessons of truth He had linked
with them.

ဗျာဒိတ်တော်စာမျက်နှာများတွင် ထင်ရှားသော ဘုရားသခင်၏ အမှတ်အသားကို မြင့်မားသော တောင်တန်းများ၊ အသီးအနှံဖြစ်ထွန်းသော ချိုင့်ဝှမ်းများ၊ ကျယ်ပြောနက်ရှိုင်းသော သမုဒ္ဒရာများပေါ်တွင် မြင်တွေ့ရသည်။ သဘာဝတရားများသည် လူသားတို့အား ဖန်ဆင်းရှင်၏ မေတ္တာတော်အကြောင်းကို ပြောပြနေသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရှိ မရေမတွက်နိုင်သော သက်သေများဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကိုယ်တော်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ဤကမ္ဘာကြီးသည် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများသာ မဟုတ်ပေ။ “ဘုရားသခင်သည် မေတ္တာဖြစ်တော်မူ၏” ဟူသောအချက်ကို ပွင့်လန်းလာသော အဖူးတိုင်း၊ ပန်းပွင့်ချပ်တိုင်းနှင့် မြက်ပင်တိုင်း၏ အဖျားတွင် ရေးသားထားသည်။ အပြစ်၏ ကျိန်ခြင်းကြောင့် မြေကြီးသည် ဆူးပင်နှင့် ပိန္နဲပင်များကို ထွက်စေသော်လည်း၊ ဆူးပင်များပေါ်တွင် ပန်းများရှိနေပြီး ဆူးများကို နှင်းဆီပန်းများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သဘာဝတရားရှိ အရာအားလုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့ ဘုရားသခင်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ဖခင်သဖွယ် ဂရုစိုက်မှုနှင့် ကိုယ်တော်၏ သားသမီးများကို ပျော်ရွှင်စေလိုသော ဆန္ဒကို သက်သေခံနေကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ တားမြစ်ချက်များနှင့် မိန့်မှာချက်များသည် ကိုယ်တော်၏ အခွင့်အာဏာကို ပြသရန်သက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်တော် ပြုသမျှ အရာအားလုံးတွင် ကိုယ်တော်၏ သားသမီးများ၏ ကောင်းကျိုးကို ရည်ရွယ်သည်။ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားခြင်းဖြင့် သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်မည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ စွန့်လွှတ်ရန် ကိုယ်တော် မတောင်းဆိုပေ။

The impress of Deity, manifest in the pages of revelation, is seen
upon the lofty mountains, the fruitful valleys, the broad, deep ocean.
The things of nature speak to man of his Creator’s love. He has [600]
linked us to Himself by unnumbered tokens in heaven and in earth.
This world is not all sorrow and misery. “God is love,” is written
upon every opening bud, upon the petals of every flower, and upon
every spire of grass. Though the curse of sin has caused the earth
to bring forth thorns and thistles, there are flowers upon the thistles
and the thorns are hidden by roses. All things in nature testify to
the tender, fatherly care of our God and to His desire to make His
children happy. His prohibitions and injunctions are not intended
merely to display His authority, but in all that He does He has the
548 Patriarchs and Prophets
well-being of His children in view. He does not require them to give
up anything that it would be for their best interest to retain.

ဘာသာရေးသည် ဤဘဝ၏ ကျန်းမာရေး သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်မှုအတွက် အထောက်အကူ မပြုဟု လူမှုအသိုင်းအဝိုင်း အချို့တွင် ပျံ့နှံ့နေသော အယူအဆမှာ အန္တရာယ်အရှိဆုံးသော မှားယွင်းမှုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကျမ်းစာက ဆိုသည်မှာ- “ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း သဘောသည် အသက်ရှင်ခြင်းသို့ ပို့ဆောင်တတ်၏။ ထိုသို့သောသူသည် ရောင့်ရဲစွာ နေရလိမ့်မည်။” သုတ္တံ ၁၉:၂၃။ “အသက်ရှင်ခြင်းကို အလိုရှိ၍ ကောင်းစားခြင်းကို မြင်လိုသောကြောင့် အသက်ရှည်ခြင်းကို နှစ်သက်သောသူကား အဘယ်သူနည်း? မကောင်းသော စကားကို မပြောမိစေရန် သင်၏လျှာကို စောင့်ရှောက်လော့။ လှည့်ဖြားသော စကားကို မပြောမိစေရန် သင်၏နှုတ်ခမ်းကို စောင့်ရှောက်လော့။ ဒုစရိုက်ကို ရှောင်၍ သုစရိုက်ကို ပြုလော့။ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရှာ၍ မီအောင် လိုက်လော့။” ဆာလံ ၃၄:၁၂-၁၄။ ပညာစကားသည် “တွေ့သောသူတို့၌ အသက်ဖြစ်၍ တစ်ကိုယ်လုံး၌ ကျန်းမာခြင်း ဖြစ်၏။” သုတ္တံ ၄:၂၂။

The opinion which prevails in some classes of society, that religion is not conducive to health or to happiness in this life, is one
of the most mischievous of errors. The Scripture says: “The fear
of the Lord tendeth to life: and he that hath it shall abide satisfed.”
Proverbs 19:23. “What man is he that desireth life, and loveth many
days, that he may see good? Keep thy tongue from evil, and thy lips
from speaking guile. Depart from evil, and do good; seek peace,
and pursue it.” Psalm 34:12-14. The words of wisdom “are life unto
those that fnd them, and health to all their flesh.” Proverbs 4:22.

စစ်မှန်သော ဘာသာရေးသည် လူကို ဘုရားသခင်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ နိယာမများနှင့် သဟဇာတ ဖြစ်စေသည်။ ၎င်းသည် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ တည်ငြိမ်ခြင်းနှင့် အစားအသောက် အပျော်အပါး ဆင်ခြင်ခြင်းတို့ကို သွန်သင်သည်။ ဘာသာရေးသည် စိတ်ကို မြင့်မြတ်စေသည်၊ အရသာကို သန့်စင်စေသည်၊ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သန့်ရှင်းစေသည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ကို ကောင်းကင်ဘုံ၏ စင်ကြယ်ခြင်း၌ ပါဝင်စေသည်။ ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်နှင့် အစောင့်အရှောက်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်းသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် သောက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ပေါ့ပါးစေသည်။ ၎င်းသည် အမြင့်ဆုံးသော ဘဝ၌ဖြစ်စေ၊ အနိမ့်ဆုံးသော ဘဝ၌ဖြစ်စေ နှလုံးသားကို ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ရောင့်ရဲခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စေသည်။ ဘာသာရေးသည် ကျန်းမာရေးကို တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်ပေးသည်၊ အသက်ရှည်စေပြီး ဘဝ၏ ကောင်းချီးအားလုံးကို ခံစားမှုကို မြင့်မားစေသည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်အတွက် ဘယ်သောအခါမျှ မကုန်ခန်းနိုင်သော ပျော်ရွှင်ခြင်း၏ စမ်းရေတွင်းကို ဖွင့်ပေးသည်။ ခရစ်တော်ကို မရွေးချယ်သေးသော သူအားလုံးသည်၊ သူတို့ ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေနေသည်ထက် ပိုမို သာလွန် ကောင်းမွန်သော အရာကို ကိုယ်တော် ပေးနိုင်သည်ကို သိမြင်စေချင်လှသည်။ လူသည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အတွေးနှင့် အပြုအမူများ ပြုလုပ်သည့်အခါ မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကို အကြီးမားဆုံးသော ထိခိုက်မှုနှင့် မတရားမှုကို ပြုလုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ အကောင်းဆုံးကို သိမြင်ပြီး မိမိဖန်ဆင်းထားသော သတ္တဝါများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် စီစဉ်ထားသော အရှင်က တားမြစ်ထားသော လမ်း၌ စစ်မှန်သော ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို မည်သည့်အခါမျှ မတွေ့နိုင်ပေ။ ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်ခြင်း လမ်းသည် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ပျက်စီးခြင်းသို့ ပို့ဆောင်သည်၊ သို့သော် ပညာ၏ “လမ်းတို့သည် သာယာသောလမ်း ဖြစ်ကြ၏။ သူ၏ လမ်းခရီး ရှိသမျှတို့သည် ငြိမ်သက်ခြင်း ဖြစ်ကြ၏။” သုတ္တံ ၃:၁၇။

True religion brings man into harmony with the laws of God,
physical, mental, and moral. It teaches self-control, serenity, temperance. Religion ennobles the mind, refnes the taste, and sanctifes
the judgment. It makes the soul a partaker of the purity of heaven.
Faith in God’s love and overruling providence lightens the burdens
of anxiety and care. It flls the heart with joy and contentment in the
highest or the lowliest lot. Religion tends directly to promote health,
to lengthen life, and to heighten our enjoyment of all its blessings. It
opens to the soul a never-failing fountain of happiness. Would that
all who have not chosen Christ might realize that He has something
vastly better to offer them that they are seeking for themselves. Man
is doing the greatest injury and injustice to his own soul when he
thinks and acts contrary to the will of God. No real joy can be
found in the path forbidden by Him who knows what is best, and
who plans for the good of His creatures. The path of transgression
leads to misery and destruction; but wisdom’s “ways are ways of
pleasantness, and all her paths are peace.” Proverbs 3:17.

ဟေဗြဲကျောင်းများတွင် ကျင့်သုံးခဲ့သော ဘာသာရေးဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်မှုများသာမက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်မှုများကိုလည်း အကျိုးရှိစွာ လေ့လာနိုင်သည်။ ထိုသို့သော လေ့ကျင့်မှု၏ တန်ဖိုးကို အသိအမှတ် မပြုကြပေ။ စိတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြားတွင် ရင်းနှီးသော ဆက်နွှယ်မှု ရှိသည်၊ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဉာဏ်ရည်ဆိုင်ရာ အမြင့်ဆုံး စံနှုန်းသို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ရှိမှုကို ထိန်းချုပ်ထားသော နိယာမများကို လိုက်နာရမည်ဖြစ်သည်။ ခိုင်မာပြီး မျှတသော စရိုက်လက္ခဏာကို ရရှိရန်အတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအား နှစ်ခုလုံးကို လေ့ကျင့်ပြီး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရမည်။ ဘုရားသခင် ကျွန်ုပ်တို့အား အပ်နှင်းထားသော ဤအံ့ဖွယ် သက်ရှိခန္ဓာအကြောင်းနှင့် ကျန်းမာစွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်မည့် နိယာမများအကြောင်း လေ့လာခြင်းထက် လူငယ်များအတွက် ပို၍ အရေးကြီးသော လေ့လာမှု ရှိနိုင်ပါဦးမည်လော?

[601] The physical as well as the religious training practiced in the
schools of the Hebrews may be proftably studied. The worth of such
training is not appreciated. There is an intimate relation between the
mind and the body, and in order to reach a high standard of moral
and intellectual attainment the laws that control our physical being
must be heeded. To secure a strong, well-balanced character, both
the mental and the physical powers must be exercised and developed.
What study can be more important for the young than that which
treats of this wonderful organism that God has committed to us, and
of the laws by which it may be preserved in health?
Schools of the Prophets 549

ယခုအခါတွင်လည်း ဣသရေလ ခေတ်ကကဲ့သို့ပင် လူငယ်တိုင်းအား လက်တွေ့ဘဝ၏ တာဝန်များကို သင်ကြားပေးသင့်သည်။ လိုအပ်လာပါက ဝမ်းစာရှာနိုင်မည့် လက်မှုအလုပ် တစ်မျိုးမျိုးကို လူတိုင်း တတ်မြောက်ထားသင့်သည်။ ယင်းသည် ဘဝ၏ အနိမ့်အမြင့် အပြောင်းအလဲများအတွက် အကာအကွယ်အဖြစ်သာမက ရုပ်ပိုင်း၊ စိတ်ပိုင်းနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရား ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသောကြောင့် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် မိမိ၏ ဝမ်းစာအတွက် လက်မှုအလုပ်ကို ဘယ်သောအခါမျှ လုပ်ဆောင်ရန် မလိုဟု သေချာနေစေကာမူ သူသည် အလုပ်လုပ်တတ်အောင် သင်ယူထားသင့်သည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်ခန်း မလုပ်ဘဲ မည်သူမျှ ခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သန်စွမ်းသော ကျန်းမာရေးကို မရရှိနိုင်ပေ။ စနစ်ကျသော အလုပ်၏ စည်းကမ်းသည် သန်စွမ်းပြီး တက်ကြွသော စိတ်နှင့် မြင့်မြတ်သော စရိုက်လက္ခဏာကို ရရှိရန်အတွက် လည်း အရေးကြီးလှပေသည်။

And now, as in the days of Israel, every youth should be instructed in the duties of practical life. Each should acquire a knowledge of some branch of manual labor by which, if need be, he may
obtain a livelihood. This is essential, not only as a safeguard against
the vicissitudes of life, but from its bearing upon physical, mental,
and moral development. Even if it were certain that one would never
need to resort to manual labor for his support, still he should be
taught to work. Without physical exercise, no one can have a sound
constitution and vigorous health; and the discipline of well-regulated
labor is no less essential to the securing of a strong and active mind
and a noble character.

ကျောင်းသားတိုင်းသည် နေ့စဉ် အချိန်အချို့ကို တက်ကြွသော အလုပ်တွင် အသုံးချသင့်သည်။ ဤသို့ဖြင့် အလုပ်ကြိုးစားသော အလေ့အကျင့်များ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် အားကိုးလိုစိတ်ကို အားပေးရာရောက်မည်ဖြစ်ကာ၊ လူငယ်များကို ပျင်းရိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်တတ်သော ယုတ်ညံ့သော အပြုအမူများစွာမှလည်း ကာကွယ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဤအရာအားလုံးသည် ပညာရေး၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီသည်၊ အကြောင်းမှာ တက်ကြွမှု၊ ဝီရိယရှိမှုနှင့် စင်ကြယ်မှုကို အားပေးခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် သဟဇာတ ဖြစ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Every student should devote a portion of each day to active
labor. Thus habits of industry would be formed and a spirit of selfreliance encouraged, while the youth would be shielded from many
evil and degrading practices that are so often the result of idleness.
And this is all in keeping with the primary object of education, for
in encouraging activity, diligence, and purity we are coming into
harmony with the Creator.

လူငယ်များအား သူတို့ ဖန်ဆင်းခံရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်ပြုရန်နှင့် လူသားချင်းကို ကောင်းချီးပေးရန် ဖြစ်သည်ကို နားလည်စေပါစေ။ ကောင်းကင်ဘုံရှိ အဖခမည်းတော်က သူတို့အပေါ် ပြသခဲ့သော နူးညံ့သော မေတ္တာတော်နှင့် ဤဘဝ၏ စည်းကမ်းလေ့ကျင့်မှုများက သူတို့အား ပြင်ဆင်ပေးနေသည့် မြင့်မားသော ကံကြမ္မာ၊ ဘုရားသခင်၏ သားများ ဖြစ်လာရမည့် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အသရေတို့ကို သူတို့အား မြင်တွေ့စေပါစေ။ ထိုအခါ ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူငယ်တို့သည် သူတို့ကို ယခင်က စွဲလန်းစေခဲ့သော နိမ့်ကျပြီး တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ရည်မှန်းချက်များနှင့် အနှစ်မဲ့သော ပျော်ရွှင်မှုများကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ စက်ဆုပ်စွာဖြင့် စွန့်ခွာကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် အပြစ်ကို မုန်းတီးရန်နှင့် ရှောင်ကြဉ်ရန် သင်ယူကြလိမ့်မည်၊ ၎င်းသည် ဆုလာဘ်ကို မျှော်ကိုးခြင်း သို့မဟုတ် ပြစ်ဒဏ်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ အပြစ်၏ ပင်ကိုယုတ်ညံ့မှုကို သိရှိခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင် ပေးသနားထားသော စွမ်းအားများကို ယုတ်ညံ့စေပြီး သူတို့၏ ဘုရားသခင်နှင့်တူသော လူသားပီသမှုကို အစွန်းအထင်း ဖြစ်စေသောကြောင့်လည်းကောင်း ဖြစ်သည်။

Let the youth be led to understand the object of their creation, to
honor God and bless their fellow men; let them see the tender love
which the Father in heaven has manifested toward them, and the
high destiny for which the discipline of this life is to prepare them,
the dignity and honor to which they are called, even to become the
sons of God, and thousands would turn with contempt and loathing
from the low and selfsh aims and the frivolous pleasures that have
hitherto engrossed them. They would learn to hate sin and to shun
it, not merely from hope of reward or fear of punishment, but from a
sense of its inherent baseness, because it would be a degrading of [602]
their God-given powers, a stain upon their Godlike manhood.

လူငယ်များအား ရည်မှန်းချက် နည်းပါးစေရန် ဘုရားသခင် မိန့်မှာခြင်း မပြုပေ။ လူတို့ကြားတွင် အောင်မြင်ပြီး ဂုဏ်သရေရှိစေသော စရိုက်လက္ခဏာ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်သည့်—သာ၍ ကြီးမြတ်သော ကောင်းကျိုးကို ရယူလိုသော မကုန်ခန်းနိုင်သော ဆန္ဒ၊ မဆုတ်မနစ်သော ဇွဲလုံ့လ၊ ပြင်းပြသော အားထုတ်မှု၊ မလျှော့သော ဝီရိယတို့မှာ ဖျောက်ပစ်ရန် မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ထိုအရာများကို တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော အကျိုးနှင့် လောကီအကျိုးများထက်၊ ကောင်းကင်သည် မြေကြီးထက် မြင့်သကဲ့သို့ ပိုမိုမြင့်မားသော ရည်မှန်းချက်များဆီသို့ ဦးတည်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ဤဘဝတွင် စတင်ခဲ့သော ပညာရေးသည် နောင်ဘဝတွင်လည်း ဆက်လက်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ် လက်ရာတော်များ၊ စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းပြီး ထိန်းသိမ်းထားသော ကိုယ်တော်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် တန်ခိုးတော်၏ သက်သေများ၊ ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ်တွင်ရှိသော အတိုင်းအဆမရှိသော မေတ္တာနှင့် ဉာဏ်ပညာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များသည် စိတ်ထဲတွင် အလှအပအသစ်များဖြင့် ပွင့်လင်းလာလိမ့်မည်။ “ဘုရားသခင်ကို ချစ်သော သူတို့အဖို့ ကိုယ်တော် ပြင်ဆင်တော်မူသော အရာတို့ကို လူမျက်စိဖြင့် မမြင်၊ နားဖြင့် မကြား၊ စိတ်နှလုံးဖြင့် မကြံစည်သေး။” ၁ ကောရိန္သု ၂:၉။ ဤဘဝတွင်ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ရှိနေခြင်း၏ အရိပ်အယောင်များကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်း၏ ဝမ်းမြောက်မှုကို မြည်းစမ်းနိုင်သည်၊ သို့သော် ၎င်း၏ ပြည့်စုံသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို နောင်တမလွန်၌သာ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်အတိုင်း ပြန်လည် ဖော်ဆောင်ခြင်းခံရသော လူသားသည် မည်မျှအထိ ဘုန်းကြီးသော ကံကြမ္မာသို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်ကို ထာဝရကာလကသာ ဖွင့်ပြနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

God does not bid the youth to be less aspiring. The elements of
character that make a man successful and honored among men—the
irrepressible desire for some greater good, the indomitable will, the
strenuous exertion, the untiring perseverance—are not to be crushed
out. By the grace of God they are to be directed to objects as much
higher than mere selfsh and temporal interests as the heavens are
higher than the earth. And the education begun in this life will be
continued in the life to come. Day by day the wonderful works
of God, the evidences of His wisdom and power in creating and
550 Patriarchs and Prophets
sustaining the universe, the infnite mystery of love and wisdom in
the plan of redemption, will open to the mind in new beauty. “Eye
hath not seen, nor ear heard, neither have entered into the heart of
man, the things which God hath prepared for them that love Him.”
1 Corinthians 2:9. Even in this life we may catch glimpses of His
presence and may taste the joy of communion with Heaven, but
the fullness of its joy and blessing will be reached in the hereafter.
Eternity alone can reveal the glorious destiny to which man, restored
to God’s image, may attain.