အခန်း 40—ဗာလမ်

 

အခန်း 40—ဗာလမ် 

Chapter 40—Balaam

ဤ အခန်းသည် ကိန်းဂဏန်း နှစ်ဆယ့်နှစ်မှ နှစ်ဆယ့်နှစ်ဆယ့်နှစ်အထိ အခြေခံထားသည်။

This chapter is based on Numbers 22 to 24.

 ဗာရှန်ကို အောင်ပွဲခံပြီး ယော်ဒန်မြစ်သို့ ပြန်လာချိန်တွင် ခါနန်ပြည်ကို ချက်ချင်း ကျူးကျော်ရန် ပြင်ဆင်ချိန်တွင် ဣသရေလလူများသည် မြစ်ဘေး၌ တပ်ချခဲ့ကြပြီး သေမင်းပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ချိန်တွင် ယေရိခော လွင်ပြင်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မောဘ နယ်စပ်များတွင် ရှိနေခဲ့ကြပြီး မောဘလူများသည် ကျူးကျော်သူများ၏ နီးကပ်မှုကို ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြည့်နှက်ခဲ့ကြသည်။ မောဘ လူများသည် ဣသရေလ မှ မနှောင့်ယှက်ခဲ့သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင် နိုင်ငံများတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အရာအားလုံးကို စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြင့် စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ဆုတ်ခွာခဲ့ရသော အမောရိ လူများသည် ဟေဗြဲ များမှ အောင်ပွဲခံခဲ့ကြပြီး အမောရိ များမှ မောဘ မှ သိမ်းပိုက်ခဲ့သော နယ်မြေသည် ယခု ဣသရေလ လက်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ဗာရှန် စစ်တပ်များသည် တိမ်တိုင်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တန်ခိုးမှ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ဧရာမ ခံတပ်များသည် ဟေဗြဲ များမှ သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။ မောဘ လူများသည် သူတို့ အပေါ် တိုက်ခိုက်မှုကို စွန့်စားရန် မရဲတင်း ခဲ့ကြပဲ။ လက်နက်ကို အယူခံဝင်ရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိခဲ့ပဲ သူတို့၏ အတွက် အလုပ်လုပ်ခဲ့သော သဘာဝလွန် အေဂျင်စီ များရှေ့တွင် မျှော်လင့်ချက် မရှိခဲ့ပဲ။ သို့သော် သူတို့သည် ဖါရောမင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သလို ဘုရားသခင်၏ အလုပ်ကို ဆန့်ကျင်ရန် ပဉ္စလက် တန်ခိုး ကို စုဆောင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဣသရေလ အပေါ် ကျိန်စာကို ဆောင်ကြဉ်းမည်ဖြစ်သည်။

Returning to the Jordan from the conquest of Bashan, the Israelites, in preparation for the immediate invasion of Canaan, encamped beside the river, above its entrance into the Dead Sea, and
just opposite the plain of Jericho. They were upon the very borders of Moab, and the Moabites were flled with terror at the close
proximity of the invaders.
The people of Moab had not been molested by Israel, yet they
had watched with troubled forebodings all that had taken place in
the surrounding countries. The Amorites, before whom they had
been forced to retreat, had been conquered by the Hebrews, and the
territory which the Amorites had wrested from Moab was now in
the possession of Israel. The hosts of Bashan had yielded before
the mysterious power enshrouded in the cloudy pillar, and the giant
strongholds were occupied by the Hebrews. The Moabites dared not
risk an attack upon them; an appeal to arms was hopeless in face
of the supernatural agencies that wrought in their behalf. But they
determined, as Pharaoh had done, to enlist the power of sorcery to
counteract the work of God. They would bring a curse upon Israel.

မောဘ လူများသည် အမျိုးသားရေး နှင့် ဘာသာရေး ဆက်နွယ်မှု နှစ်မျိုးစလုံး ဖြင့် မီဒျန် လူများနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်နွယ်ခဲ့ကြသည်။ မောဘ ဘုရင် ဗာလက်သည် ဆွေမျိုး လူများ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို နှိုးဆွ ခဲ့ပြီး “ယခု ဤ ကုမ္ပဏီ သည် ကျွန်ုပ်တို့ ပတ်ဝန်းကျင် ရှိ အရာအားလုံးကို နွားမှ လျက်သလို လျက်မည်။” ဟု သတင်းစကားဖြင့် ဣသရေလ ကို ဆန့်ကျင်သော သူ၏ ဒီဇိုင်း များတွင် သူတို့၏ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှု ကို လုံခြုံ ခဲ့သည်။ မီဆိုပိုတေးမီးယား နေထိုင်သူ ဗာလမ် သည် သဘာဝ လွန် တန်ခိုး များကို ပိုင်ဆိုင် ကြောင်း သတင်း ထွက်ခဲ့ပြီး သူ၏ နာမည်ကျော်ကြားမှု သည် မောဘ ပြည် သို့ ရောက်ရှိ ခဲ့သည်။ သူ့ကို အကူအညီ အတွက် ခေါ်ရန် ဆုံးဖြတ် ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မောဘ အရွယ်ရောက်ပြီ သော လူကြီး များနှင့် မီဒျန် အရွယ်ရောက်ပြီ သော လူကြီး များ၏ သံတမန် များကို ဣသရေလ ကို ဆန့်ကျင် သော သူ၏ ဗေဒင် များနှင့် ပဉ္စလက် များကို လုံခြုံ ရန် စေလွှတ် ခဲ့သည်။

The people of Moab were closely connected with the Midianites,
both by the ties of nationality and religion. And Balak, the king of
Moab, aroused the fears of the kindred people, and secured their
co-operation in his designs against Israel by the message, “Now shall
this company lick up all that are round about us, as the ox licketh up
the grass of the feld.” Balaam, an inhabitant of Mesopotamia, was
reported to possess supernatural powers, and his fame had reached
to the land of Moab. It was determined to call him to their aid.
Accordingly, messengers of “the elders of Moab and the elders
of Midian,” were sent to secure his divinations and enchantments
against Israel.

 

၄၃၉ သံတမန်များသည် တောင်များပေါ်မှ သဲကန္တာရကို ဖြတ်ကျော်ကာ မီဆိုပိုတေးမီးယားသို့ ခရီးရှည်ကို ချက်ချင်း ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ဗာလမ်ကို ရှာတွေ့ချိန်တွင် သူတို့သည် သူတို့၏ ဘုရင်၏ သတင်းစကားကို သူ့ထံ ပေးပို့ခဲ့ကြသည်။ “ကြည့်ပါ၊ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာသော လူတစ်စုရှိသည်။ ကြည့်ပါ၊ သူတို့သည် မြေမျက်နှာ ကို ဖုံးလွှမ်းကြပြီး ကျွန်ုပ်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် နေကြသည်။ ယခု လာပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဤ လူများကို ငါ့ကို ကျိန်ဆဲပါ။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ငါ့အတွက် အလွန်အင်အားကြီးသည်။ ငါ သူတို့ကို ရိုက်နှက်နိုင်ရန် ငါ အနိုင်ရနိုင်ရန် ငါ သူတို့ကို မောင်းထုတ်နိုင်ရန် ငါ သူတို့ကို မောင်းထုတ်နိုင်ရန်။ အကြောင်းမူကား သင်ကောင်းချီးပေးသော သူသည် ကောင်းချီးရရှိမည်။ သင်ကျိန်ဆဲသော သူသည် ကျိန်ဆဲခံရမည်ဖြစ်သည်။”

 

[439]	The ambassadors at once set out on their long journey over the
396

ဗာလမ်သည် တစ်ချိန်က ကောင်းသော လူနှင့် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ဖောက်ပြန်ခဲ့ပြီး တပ်မက်မှုကို အပ်နှင်းခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကျေးကျွန်ဖြစ်ကြောင်း ဆက်လက်ကြေညာခဲ့သည်။ သူသည် ဣသရေလ၏ အတွက် ဘုရားသခင်၏ အလုပ်ကို မသိခဲ့ပဲ။ သံတမန်များက သူတို့၏ တာဝန်ကို ကြေညာချိန်တွင် ဗာလက်၏ ဆုလာဘ်များကို ငြင်းဆန်ရန်နှင့် သံတမန်များကို ပယ်ရှားရန် သူ၏ တာဝန်ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် သွေးဆောင်မှုနှင့် စွန့်စားရန် ရဲတင်းခဲ့ပြီး သံတမန်များကို ညတွင် သူနှင့်အတူ နေရန် တိုက်တွန်းခဲ့ပြီး သခင်ယေရှု၏ အကြံဉာဏ်ကို မမေးမချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ ဗာလမ်သည် သူ၏ ကျိန်စာသည် ဣသရေလကို မထိခိုက်နိုင်ကြောင်း သိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ ဘက်တွင် ရှိနေခဲ့ပြီး သူတို့ သူ့ကို သစ္စာရှိနေသရွေ့ ကမ္ဘာမြေ သို့မဟုတ် ငရဲ၏ ဆန့်ကျင်ဘက် တန်ခိုး မရှိနိုင်ခဲ့။ သို့သော် သူ၏ မာန သည် သံတမန် များ၏ စကားများဖြင့် ချီးကျူး ခဲ့သည်။ “သင်ကောင်းချီးပေးသော သူသည် ကောင်းချီးရရှိမည်။ သင်ကျိန်ဆဲသော သူသည် ကျိန်ဆဲခံရမည်ဖြစ်သည်။” တန်ဖိုးကြီး လက်ဆောင်များနှင့် အလားအလာ ချီးမြှောက်မှု လျှို့ဝှက်ချက်သည် သူ၏ တပ်မက်မှုကို နှိုးဆွခဲ့သည်။ သူသည် ကမ်းလှမ်းထားသော ရတနာများကို တပ်မက်စွာ လက်ခံခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် နာခံကြောင်း ကြေညာရင်း ဗာလက်၏ ဆန္ဒများနှင့် ကိုက်ညီရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ညအချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ဗာလမ်ထံ လာခဲ့ပြီး “သင်သည် သူတို့နှင့်အတူ မသွားရ။ လူများကို မကျိန်ဆဲရ။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ကောင်းချီးရရှိမည်ဖြစ်သည်။”

 

Balaam 397
mountains and across the deserts to Mesopotamia; and upon fnding
Balaam, they delivered to him the message of their king: “Behold,
there is a people come out from Egypt: behold, they cover the face
of the earth, and they abide over against me: come now therefore,
I pray thee, curse me this people; for they are too mighty for me:
peradventure I shall prevail, that we may smite them, and that I may
drive them out of the land: for I wot that he whom thou blessest is
blessed, and he whom thou cursest is cursed.”
Balaam was once a good man and a prophet of God; but he had
apostatized, and had given himself up to covetousness; yet he still
professed to be a servant of the Most High. He was not ignorant of
God’s work in behalf of Israel; and when the messengers announced
their errand, he well knew that it was his duty to refuse the rewards of
Balak and to dismiss the ambassadors. But he ventured to dally with
temptation, and urged the messengers to tarry with him that night,
declaring that he could give no decided answer till he had asked
counsel of the Lord. Balaam knew that his curse could not harm
Israel. God was on their side, and so long as they were true to Him
no adverse power of earth or hell could prevail against them. But his
pride was flattered by the words of the ambassadors, “He whom thou
blessest is blessed, and he whom thou cursest is cursed.” The bribe of
costly gifts and prospective exaltation excited his covetousness. He
greedily accepted the offered treasures, and then, while professing
strict obedience to the will of God, he tried to comply with the
desires of Balak.

ညအချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ဗာလမ်ထံ လာခဲ့ပြီး “သင်သည် သူတို့နှင့်အတူ မသွားရ။ လူများကို မကျိန်ဆဲရ။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ကောင်းချီးရရှိမည်ဖြစ်သည်။”

In the night season the angel of God came to Balaam with the
message, “Thou shalt not go with them; thou shalt not curse the
people: for they are blessed.”

နံနက်တွင် ဗာလမ်သည် သံတမန်များကို တွန့်ဆုတ်စွာ ပယ်ရှားခဲ့သော်လည်း သခင်ယေရှုက ပြောခဲ့သည်ကို သူတို့ကို မပြောခဲ့ပဲ။ သူ၏ အမြတ်အစွန်း နှင့် ဂုဏ်အသရေ ရူပါရုံ များသည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်ကို ဒေါသထွက်ခဲ့ပြီး စိတ်ဆိုးစွာ အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ “သင်တို့ ပြည်သို့ ဝင်ပါ။ အကြောင်းမူကား သခင်ယေရှုသည် ငါနှင့်အတူ သွားရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။”

In the morning Balaam reluctantly dismissed the messengers,
but he did not tell them what the Lord had said. Angry that his
visions of gain and honor had been suddenly dispelled, he petulantly
exclaimed, “Get you into your land: for the Lord refuseth to give
me leave to go with you.”

ဗာလမ်သည် “မတရားမှု၏ လုပ်ခများကို ချစ်ခဲ့သည်။” ပေတရု ဒုတိယ နှစ်ဆယ့်နှစ်၊ ဆယ့်ငါး။ ဘုရားသခင်က ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုဟု ကြေညာခဲ့သော တပ်မက်မှု အပြစ်သည် သူ့ကို အချိန်ဆွဲသူ ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ဤ အမှားတစ်ခုတည်းမှ တဆင့် စာတန်သည် သူ့ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။ ဤအရာသည် သူ၏ ပျက်စီးမှု ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သွေးဆောင်သူသည် ဘုရားသခင်၏ ဝတ်ပြုမှုမှ လူများကို ဆွဲဆောင်ရန် ကမ္ဘာ့ အမြတ်အစွန်းနှင့် ဂုဏ်အသရေကို အမြဲ တင်ပြနေသည်။ သူသည် သူတို့၏ အလွန်အမင်း သြတ္တပ္ပစိတ်ရှိမှုက သူတို့ကို ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှ တားဆီးနေသည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် များစွာ သော လူများသည် တင်းကျပ်သော ဂုဏ်သိက္ခာ လမ်းကြောင်း မှ စွန့်စားရန် ဆွဲဆောင် ခံ ရခဲ့ သည်။ မှားယွင်းသော ခြေလှမ်း တစ်ခု သည် နောက်တစ်ခု ကို ပိုမို လွယ်ကူ စေ ခဲ့ ပြီး သူ တို့ သည် ပို ပို ၍ မ မ န် က ျ ည် ခဲ့ သည်။ သူ တို့ သည် တစ်ချိန်က တင်းကျပ်သော ဂုဏ်သိက္ခာ မှ ချိုး ခွဲ နိုင် ကြ ကြောင်း ကိုယ့် ကို ကိုယ် ချီး ကျ ူး ကြ သည်။ ကမ္ဘာ ့ အ ကျိုး ကျေး ဇူး တစ်ခု အတွက် အချိန်တစ်ခု အတွက် သူ တို့ သည် သူ တို့ ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ကို ရရှိ ခဲ့ ပြီး သူ တို့ သည် သူ တို့ ရဲ့ လမ်း ကို ပြောင်း လဲ နိုင် ကြ သည် ဟု ချီး ကျ ူး ကြ သည်။ ထိုသို့သော သူများသည် စာတန်၏ ထောင်ချောက်တွင် မိမိကိုယ်ကို ချုပ်နှောင်ထားကြပြီး သူတို့ လွတ်မြောက်ရန် ရှားပါးသည်။

Balaam “loved the wages of unrighteousness.” 2 Peter 2:15. The
sin of covetousness, which God declares to be idolatry, had made
him a timeserver, and through this one fault Satan gained entire [440]
control of him. It was this that caused his ruin. The tempter is ever
presenting worldly gain and honor to entice men from the service
398 Patriarchs and Prophets
of God. He tells them it is their overconscientiousness that keeps
them from prosperity. Thus many are induced to venture out of the
path of strict integrity. One wrong step makes the next easier, and
they become more and more presumptuous. They will do and dare
most terrible things when once they have given themselves to the
control of avarice and a desire for power. Many flatter themselves
that they can depart from strict integrity for a time, for the sake of
some worldly advantage, and that having gained their object, they
can change their course when they please. Such are entangling
themselves in the snare of Satan, and it is seldom that they escape.

သံတမန်များက သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာရန် ပရောဖက်၏ ငြင်းဆန်မှုကို ဗာလက်ထံ အစီရင်ခံချိန်တွင် ဘုရားသခင်က သူ့ကို တားမြစ်ခဲ့ကြောင်း မညွှန်ပြခဲ့ကြပဲ။ ဗာလမ်၏ နှောင့်နှေးမှုသည် ပိုမိုကြွယ်ဝသော ဆုလာဘ်ကို လုံခြုံရန်သာ ဖြစ်ကြောင်း ယူဆခဲ့ပြီး ဘုရင်သည် ပထမဆုံး ထက် ပိုမိုဂုဏ်သိက္ခာရှိသော မင်းသားများကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော ဂုဏ်အသရေ ကတိများနှင့် ဗာလမ်တောင်းဆိုနိုင်သော မည်သည့်စည်းကမ်းချက်များကိုမဆို လက်ခံရန် အာဏာရှိခဲ့သည်။ ဗာလက်၏ အရေးတကြီး သတင်းစကားမှာ “ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ဆီ လာရန် ဘာမှ မတားဆီးပါနှင့်။ အကြောင်းမူကား ငါ သင့်ကို အလွန်ဂုဏ်တင်မည်။ သင်ငါ့ကို ပြောသမျှကို ငါ လုပ်မည်။ ကျေးဇူးပြုပြီး လာပါ၊ ဤ လူများကို ငါ့ကို ကျိန်ဆဲပါ။”

When the messengers reported to Balak the prophet’s refusal to
accompany them, they did not intimate that God had forbidden him.
Supposing that Balaam’s delay was merely to secure a richer reward,
the king sent princes more in number and more honorable than the
frst, with promises of higher honors, and with authority to concede
to any terms that Balaam might demand. Balak’s urgent message to
the prophet was, “Let nothing, I pray thee, hinder thee from coming
unto me: for I will promote thee unto very great honor, and I will do
whatsoever thou sayest unto me: come therefore, I pray thee, curse
me this people.”

ဒုတိယ အကြိမ် ဗာလမ်ကို စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ သံတမန်များ၏ တောင်းဆိုချက်များကို တုံ့ပြန်ရာတွင် သူသည် အလွန်အမင်း သြတ္တပ္ပစိတ်ရှိမှုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိမှုကို ကြေညာခဲ့ပြီး ရွှေ ငွေ ပမာဏ မည်မျှမဆို ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် သွားရန် မဆွဲဆောင်နိုင်ကြောင်း သူတို့ကို အာမခံခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ဘုရင်၏ တောင်းဆိုချက်နှင့် လိုက်လျောရန် တပ်မက်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သူ့ထံ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း သံတမန်များကို နေရန် တိုက်တွန်းခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်ကို ဆည်းပူးရန် ပိုမိုမေးမြန်းရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ အလားတူ အဆုံးမဲ့ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

A second time Balaam was tested. In response to the solicitations of the ambassadors he professed great conscientiousness and
integrity, assuring them that no amount of gold and silver could induce him to go contrary to the will of God. But he longed to comply
with the king’s request; and although the will of God had already
been defnitely made known to him, he urged the messengers to
tarry, that he might further inquire of God; as though the Infnite
One were a man, to be persuaded.

ဗာလမ်သည် ညအချိန်တွင် ထာဝရဘုရား ပေါ်လာတော်မူ၍ “ထိုသူတို့သည် သင့်ကိုခေါ်ရန် လာကြလျှင် ထ၍ သူတို့နှင့်အတူ သွားလော့။ သို့ရာတွင် ငါပြောသောစကားကိုသာ သင်သည် ပြုရမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဗာလမ်သည် မိမိအလိုသို့ လိုက်ရန် အကြံရှိသောကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒနောက်သို့ လိုက်ရန် ထိုမျှအတိုင်းအတာအထိ ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ဆောင်ရန် မရှာဖွေဘဲ မိမိ၏လမ်းစဉ်ကိုသာ ရွေးချယ်ပြီးမှ ထာဝရဘုရား၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။

In the night season the Lord appeared to Balaam and said, “If
the men come to call thee, rise up, and go with them; but yet the
word which I shall say unto thee, that shalt thou do.” Thus far the
Lord would permit Balaam to follow his own will, because he was
determined upon it. He did not seek to do the will of God, but chose
his own course, and then endeavored to secure the sanction of the
Lord.

ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း အလားတူလမ်းစဉ်ကို လိုက်နေကြသူ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိပါသည်။ အကယ်၍ သူတို့၏ တာဝန်သည် သူတို့၏ စိတ်အလိုနှင့် ကိုက်ညီပါက ၎င်းကို နားလည်ရန် အခက်အခဲရှိမည် မဟုတ်ပါ။ ၎င်းကို သမ္မာကျမ်းစာတွင် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည် သို့မဟုတ် အခြေအနေနှင့် အကြောင်းပြချက်များဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြထားသည်။ သို့သော် ထိုအထောက်အထားများသည် သူတို့၏ အလိုဆန္ဒများနှင့် ဆန့်ကျင်နေသောကြောင့် ၎င်းတို့ကို ဘေးဖယ်ထားလေ့ရှိပြီး မိမိတို့၏တာဝန်ကို သိရှိရန် ဘုရားသခင်ထံ သွားရောက်မေးမြန်းရန် ဝံ့ရဲကြသည်။ သူတို့သည် အလွန်ကြည်ညိုဟန်ဖြင့် အလင်းရရှိရန် ရှည်လျားစွာနှင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းကို ခံတော်မမူပါ။ ကိုယ်တော်သည် ထိုသို့သောသူများအား မိမိတို့၏ အလိုဆန္ဒနောက်သို့ လိုက်ခွင့်ပြုကာ ၎င်း၏ ရလဒ်ကို ခံစားစေတော်မူတတ်သည်။ “ငါ့လူတို့သည် ငါ့စကားကို မနားထောင်ကြ...။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သူတို့ကို မိမိတို့နှလုံး၏ အလိုဆန္ဒအတိုင်း စွန့်ပစ်လိုက်ရာ၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အကြံအစည်အတိုင်း လျှောက်ကြ၏” ဟု ဆာလံ ၈၁:၁၁၊ ၁၂ တွင် ဆိုထားသည်။ လူတစ်ယောက်သည် မိမိ၏တာဝန်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရသောအခါ ထိုတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခြင်းမှ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးရန် ဆုတောင်းလျက် ဘုရားသခင်ထံ မသွားဝံ့စေနှင့်။ သူသည် နှိမ့်ချသော၊ နာခံသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ထိုတာဝန်ကို ကျေပွန်ရန် ဘုရားသခင်၏ ခွန်အားနှင့် ဉာဏ်ပညာကိုသာ တောင်းခံသင့်သည်။

There are thousands at the present day who are pursuing a sim-
[441] ilar course. They would have no diffculty in understanding their
duty if it were in harmony with their inclinations. It is plainly set
Balaam 399
before them in the Bible or is clearly indicated by circumstances and
reason. But because these evidences are contrary to their desires and
inclinations they frequently set them aside and presume to go to God
to learn their duty. With great apparent conscientiousness they pray
long and earnestly for light. But God will not be trifled with. He
often permits such persons to follow their own desires and to suffer
the result. “My people would not hearken to My voice.... So I gave
them up unto their own hearts’ lust: and they walked in their own
counsels.” Psalm 81:11, 12. When one clearly sees a duty, let him
not presume to go to God with the prayer that he may be excused
from performing it. He should rather, with a humble, submissive
spirit, ask for divine strength and wisdom to meet its claims.

မောဘလူမျိုးတို့သည် ယုတ်ညံ့ပြီး ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်သောသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့ရရှိထားသော အလင်းနှင့်အညီ သူတို့၏အပြစ်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဗာလမ်၏အပြစ်လောက် မကြီးမားပါ။ ဗာလမ်သည် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်အဖြစ် ဝန်ခံထားသူ ဖြစ်သောကြောင့် သူပြောသမျှသည် ဘုရားသခင်၏ အခွင့်အာဏာဖြင့် ပြောဆိုသည်ဟု မှတ်ယူကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိနှစ်သက်သလို ပြောခွင့်မရဘဲ ဘုရားသခင်ပေးသော သတင်းစကားကိုသာ ဟောပြောရမည်ဖြစ်သည်။ “ငါပြောသောစကားကိုသာ သင်သည် ပြုရမည်” ဟူသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ မိန့်မှာချက် ဖြစ်သည်။

The Moabites were a degraded, idolatrous people; yet according
to the light which they had received their guilt was not so great in
the sight of heaven as was that of Balaam. As he professed to be
God’s prophet, however, all he should say would be supposed to be
uttered by divine authority. Hence he was not to be permitted to
speak as he chose, but must deliver the message which God should
give him. “The word which I shall say unto thee, that shalt thou do,”
was the divine command.

နံနက်အချိန်တွင် မောဘပြည်မှ တမန်များ လာခေါ်လျှင် သူတို့နှင့်အတူ သွားရန် ဗာလမ်သည် ခွင့်ပြုချက် ရရှိထားသည်။ သို့သော် သူ၏နှောင့်နှေးမှုကြောင့် စိတ်ပျက်ပြီး နောက်ထပ် ငြင်းဆိုမှုကို မျှော်လင့်ကာ သူတို့သည် ဗာလမ်နှင့် ထပ်မံတိုင်ပင်ခြင်း မပြုဘဲ နေရပ်သို့ ပြန်ရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဗာလက်၏ တောင်းဆိုချက်ကို လိုက်လျောရန် မည်သည့်ဆင်ခြေမျှ မရှိတော့ပါ။ သို့သော် ဗာလမ်သည် ဆုလာဘ်ကို ရရှိရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့် သူစီးနေကျ တိရစ္ဆာန်ကို စီးလျက် ခရီးထွက်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သူသည် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မက်မောဖွယ်ရာ ဆုလာဘ်ကို မရရှိဘဲ မနေရစေရန် လောဘတကြီးဖြင့် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တိုးသွားခဲ့သည်။

Balaam had received permission to go with the messengers from
Moab if they came in the morning to call him. But, annoyed at his
delay, and expecting another refusal, they set out on their homeward
journey without further consultation with him. Every excuse for
complying with the request of Balak had now been removed. But
Balaam was determined to secure the reward; and, taking the beast
upon which he was accustomed to ride, he set out on the journey.
He feared that even now the divine permission might be withdrawn,
and he pressed eagerly forward, impatient lest he should by some
means fail to gain the coveted reward.

သို့သော် “ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်သည် သူ၏ရန်သူအဖြစ် လမ်းပေါ်တွင် ရပ်နေတော်မူ၏။” ထိုတိရစ္ဆာန်သည် လူက မမြင်နိုင်သော ဘုရားသခင်၏ တမန်တော်ကို မြင်၍ လမ်းမကြီးမှ လယ်ကွင်းထဲသို့ လွှဲသွားခဲ့သည်။ ဗာလမ်သည် ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက်၍ တိရစ္ဆာန်ကို လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ပြန်ခေါ်ခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်ဖန် နံရံနှစ်ဖက်ဖြင့် ပိတ်ထားသော ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာတစ်ခုတွင် ကောင်းကင်တမန် ပေါ်လာပြန်ရာ ထိုတိရစ္ဆာန်သည် ခြိမ်းခြောက်နေသော ပုံသဏ္ဌာန်ကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားရင်း ၎င်း၏သခင်၏ ခြေထောက်ကို နံရံနှင့် ဖိညှပ်မိစေခဲ့သည်။ ဗာလမ်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကြားဝင်တားဆီးမှုကို မမြင်နိုင်ဘဲ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေသည်ကို မသိခဲ့ပါ။ ထိုလူသည် ဒေါသအမျက်ထွက်ပြီး မြည်းကို အညှာအတာမဲ့ ရိုက်နှက်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်သွားရန် အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

But “the angel of the Lord stood in the way for an adversary
against him.” The animal saw the divine messenger, who was unperceived by the man, and turned aside from the highway into a
feld. With cruel blows Balaam brought the beast back into the path;
but again, in a narrow place shut in by walls, the angel appeared,
and the animal, trying to avoid the menacing fgure, crushed her
master’s foot against the wall. Balaam was blinded to the heavenly
interposition, and knew not that God was obstructing his path. The [442]
400 Patriarchs and Prophets
man became exasperated, and beating the ass unmercifully, forced it
to proceed.

တစ်ဖန် “ညာဘက်သို့ဖြစ်စေ၊ ဘယ်ဘက်သို့ဖြစ်စေ လှည့်ရန်လမ်းမရှိသော ကျဉ်းမြောင်းသောနေရာ၌” ကောင်းကင်တမန်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ ခြိမ်းခြောက်သော အနေအထားဖြင့် ပေါ်လာပြန်သည်။ ထိုအခါ သနားစရာကောင်းသော တိရစ္ဆာန်သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက် လုံးဝရပ်တန့်သွားပြီး ၎င်း၏စီးနင်းသူအောက်တွင် မြေပေါ်၌ ဝပ်သွားခဲ့သည်။ ဗာလမ်၏ အမျက်ဒေါသသည် အကန့်အသတ်မရှိ ဖြစ်လာပြီး မိမိ၏တောင်ဝေးဖြင့် ထိုတိရစ္ဆာန်ကို ယခင်ကထက် ပို၍ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။ ယခုတွင် ဘုရားသခင်သည် မြည်း၏နှုတ်ကို ဖွင့်ပေးတော်မူရာ “စကားမပြောနိုင်သော မြည်းသည် လူ၏အသံဖြင့် စကားပြော၍” “ပရောဖက်၏ မိုက်မဲသော အပြုအမူကို တားမြစ်ခဲ့သည်။” ၂ ပေတရု ၂:၁၆။ “ငါသည် သင့်အား အဘယ်သို့ ပြုသနည်း၊ ယခု သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ငါ့ကို အဘယ်ကြောင့် ရိုက်သနည်း” ဟု ၎င်းက ဆို၏။

Again, “in a narrow place, where was no way to turn either to
the right hand or to the left,” the angel appeared, as before, in a
threatening attitude; and the poor beast, trembling with terror, made
a full stop, and fell to the earth under its rider. Balaam’s rage was
unbounded, and with his staff he smote the animal more cruelly than
before. God now opened its mouth, and by “the dumb ass speaking
with man’s voice,” he “forbade the madness of the prophet.” 2 Peter
2:16. “What have I done unto thee,” it said, “that thou hast smitten
me these three times?”

မိမိ၏ခရီးစဉ်ကို နှောင့်နှေးစေသည့်အတွက် ဒေါသထွက်နေသော ဗာလမ်က “သင်သည် ငါ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ငါ့လက်တွင် ဓားပါလျှင် ယခုပင် သင့်ကို သတ်မည်” ဟု အသိဉာဏ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ပြောသကဲ့သို့ ထိုတိရစ္ဆာန်ကို ပြန်ပြောခဲ့သည်။ ဤတွင် လူမျိုးတစ်မျိုးလုံး၏ ခွန်အားကို ချည့်နဲ့စေရန် ကျိန်ဆဲခြင်းပြုရန် သွားနေသော မိမိကိုယ်ကို မှော်ဆရာဟု ဆိုသူသည် သူစီးနင်းလာသော တိရစ္ဆာန်ကိုပင် သတ်ရန် ခွန်အားမရှိ ဖြစ်နေရရှာသည်!

Furious at being thus hindered in his journey, Balaam answered
the beast as he would have addressed an intelligent being—“Because
thou hast mocked me: I would there were a sword in mine hand, for
now would I kill thee.” Here was a professed magician, on his way
to pronounce a curse upon a whole people with the intent to paralyze
their strength, while he had not power even to slay the animal upon
which he rode!

ထိုအခါ ဗာလမ်၏ မျက်စိပွင့်လာပြီး ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်သည် သူ့ကိုသတ်ရန် ဓားကို ဆွဲကိုင်လျက် ရပ်နေသည်ကို မြင်လေသည်။ သူသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လျက် “ဦးညွှတ်၍ ပြပ်ဝပ်လေ၏။” ကောင်းကင်တမန်က သူ့အား “သင်၏မြည်းကို ဤသုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အဘယ်ကြောင့် ရိုက်သနည်း။ ကြည့်လော့၊ သင်၏လမ်းသည် ငါ့ရှေ့မှာ ဆိုးညစ်သောကြောင့် ငါသည် သင့်ကို ဆီးတားရန် ထွက်လာခဲ့သည်။ မြည်းသည် ငါ့ကိုမြင်၍ ဤသုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ငါ့ထံမှ လွှဲသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမလွှဲသွားပါက၊ ယခုပင် ငါသည် သင့်ကို သတ်၍ မြည်းကိုမူ ရှင်သန်စေမည်မှာ သေချာသည်” ဟု ဆို၏။

The eyes of Balaam were now opened, and he beheld the angel
of God standing with drawn sword ready to slay him. In terror
“he bowed down his head, and fell flat on his face.” The angel said
to him, “Wherefore hast thou smitten thine ass these three times?
Behold, I went out to withstand thee, because thy way is perverse
before me: and the ass saw me, and turned from me these three
times: unless she had turned from me surely now also I had slain
thee, and saved her alive.”

ဗာလမ်သည် သူရက်စက်စွာ ပြုမူခဲ့သော သနားစရာကောင်းသည့် တိရစ္ဆာန်ကြောင့် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်မိမိ ထာဝရဘုရား၏ ပရောဖက်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကာ၊ မိမိ၏မျက်စိပွင့်နေပြီး “အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ ဗျာဒိတ်တော်” ကို မြင်ရသည်ဟု ကြွေးကြော်နေသော ထိုလူသည် လောဘနှင့် ရည်မှန်းချက်ကြောင့် မျက်စိကွယ်နေပြီး မိမိ၏တိရစ္ဆာန်ပင် မြင်နိုင်သော ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပါ။ “ဤလောက၏ ဘုရားသည် မယုံကြည်သောသူတို့၏ ဉာဏ်မျက်စိကို ကွယ်စေ၏။” ၂ ကောရိန္သု ၄:၄။ ဤကဲ့သို့ မျက်စိကွယ်နေသူ မည်မျှပင် များပြားပါသနည်း။ သူတို့သည် တားမြစ်ထားသော လမ်းများသို့ တိုးဝင်ကာ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်ကြပြီး ဘုရားသခင်နှင့် ကောင်းကင်တမန်များသည် မိမိတို့ကို ဆန့်ကျင်နေသည်ကို မသိမြင်နိုင်ကြပါ။ ဗာလမ်ကဲ့သို့ပင် သူတို့သည် မိမိတို့၏ ပျက်စီးခြင်းကို တားဆီးလိုသူများအပေါ် အမျက်ထွက်တတ်ကြသည်။

Balaam owed the preservation of his life to the poor animal that
he had treated so cruelly. The man who claimed to be a prophet
of the Lord, who declared that his eyes were open, and he saw
the “vision of the Almighty,” was so blinded by covetousness and
ambition that he could not discern the angel of God visible to his
beast. “The god of this world hath blinded the minds of them which
believe not.” 2 Corinthians 4:4. How many are thus blinded! They
rush on in forbidden paths, transgressing the divine law, and cannot
discern that God and His angels are against them. Like Balaam they
are angry at those who would prevent their ruin.

ဗာလမ်သည် မိမိ၏တိရစ္ဆာန်အပေါ် ပြုမူပုံအားဖြင့် မိမိကို ထိန်းချုပ်ထားသော စိတ်ဓာတ်ကို သက်သေပြခဲ့သည်။ “ဖြောင့်မတ်သောသူသည် မိမိတိရစ္ဆာန်၏ အသက်ကို ငဲ့ညှာတတ်၏။ ဆိုးညစ်သောသူ၏ သနားခြင်းမူကား ရက်စက်ခြင်း ဖြစ်၏။” သုတ္တံ ၁၂:၁၀။ တိရစ္ဆာန်များကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဂရုမစိုက်ဘဲ ပစ်ထားခြင်း၏ အပြစ်ကြီးမားမှုကို လူအနည်းငယ်သာ သဘောပေါက်ကြသည်။ လူကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်သည် အောက်တန်းကျသော တိရစ္ဆာန်များကိုလည်း ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့ပြီး “ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော်သည် ဖန်ဆင်းတော်မူသမျှသော အရာတို့အပေါ်၌ ရှိတော်မူ၏။” ဆာလံ ၁၄၅:၉။ တိရစ္ဆာန်များကို လူအား အစေခံရန် ဖန်ဆင်းထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ လူသည် ၎င်းတို့ကို ပြင်းထန်စွာ ပြုမူခြင်း သို့မဟုတ် ရက်စက်စွာ ခိုင်းစေခြင်းဖြင့် နာကျင်မှု မပေးထိုက်ပါ။ လူ၏အပြစ်ကြောင့် “ဖန်ဆင်းခံ အရာအားလုံးသည် ညည်းတွားလျက် တပြိုင်နက် ဝေဒနာခံစားနေကြရသည်။” ရောမ ၈:၂၂။ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် သေခြင်းတရားသည် လူသားမျိုးနွယ်ပေါ်၌သာမက တိရစ္ဆာန်များပေါ်၌ပါ ကျရောက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လူသည် မိမိ၏ ကျူးလွန်မှုကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခံများပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို တိုးပွားစေမည့်အစား လျော့ပါးအောင် လုပ်ဆောင်သင့်သည်မှာ သေချာပါသည်။ မိမိလက်အောက်တွင် ရှိနေခြင်းကြောင့် တိရစ္ဆာန်များကို ညှဉ်းဆဲသောသူသည် ကြောက်တတ်သောသူနှင့် အနိုင်ကျင့်တတ်သူ နှစ်မျိုးစလုံး ဖြစ်သည်။ လူသားချင်းဖြစ်စေ၊ တိရစ္ဆာန်ချင်းဖြစ်စေ နာကျင်မှုပေးလိုသော စိတ်သည် စာတန်၏ စိတ်ဓာတ်ဖြစ်သည်။ မိမိတို့၏ ရက်စက်မှုကို သနားစရာကောင်းသော တိရစ္ဆာန်များက မဖော်ထုတ်နိုင်သောကြောင့် မည်သူမျှ သိလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု လူအများက ထင်မှတ်နေကြသည်။ သို့သော် ထိုသူတို့၏ မျက်စိသည် ဗာလမ်ကဲ့သို့ ပွင့်လာပါက၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ သက်သေခံရန် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန် ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ မှတ်တမ်းသည် ကောင်းကင်သို့ တက်သွားပြီး ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခံများကို ညှဉ်းဆဲသူတို့အား တရားစီရင်မည့်နေ့သည် ရောက်လာမည်ဖြစ်သည်။

Balaam had given evidence of the spirit that controlled him, by
his treatment of his beast. “A righteous man regardeth the life of
Balaam 401
his beast: but the tender mercies of the wicked are cruel.” Proverbs [443]
12:10. Few realize as they should the sinfulness of abusing animals
or leaving them to suffer from neglect. He who created man made
the lower animals also, and “His tender mercies are over all His
works.” Psalm 145:9. The animals were created to serve man, but he
has no right to cause them pain by harsh treatment or cruel exaction.
It is because of man’s sin that “the whole creation groaneth and
travaileth in pain together.” Romans 8:22. Suffering and death were
thus entailed, not only upon the human race, but upon the animals.
Surely, then, it becomes man to seek to lighten, instead of increasing,
the weight of suffering which his transgression has brought upon
God’s creatures. He who will abuse animals because he has them in
his power is both a coward and a tyrant. A disposition to cause pain,
whether to our fellow men or to the brute creation, is satanic. Many
do not realize that their cruelty will ever be known, because the poor
dumb animals cannot reveal it. But could the eyes of these men be
opened, as were those of Balaam, they would see an angel of God
standing as a witness, to testify against them in the courts above. A
record goes up to heaven, and a day is coming when judgment will
be pronounced against those who abuse God’s creatures.

ဘုရားသခင်၏ တမန်တော်ကို မြင်သောအခါ ဗာလမ်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လျက် “အကျွန်ုပ်သည် အပြစ်ပြုမိပါပြီ။ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို ဆီးတားရန် လမ်းပေါ်၌ ရပ်နေသည်ကို အကျွန်ုပ်မသိပါ။ ယခုမူကား၊ ကိုယ်တော်သည် မနှစ်သက်ပါက အကျွန်ုပ် ပြန်သွားပါမည်” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် သူ့အား ခရီးဆက်ခွင့်ပြုသော်လည်း သူ၏စကားများကို ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဖြင့် ထိန်းချုပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်စေခဲ့သည်။ ဟေဗြဲလူမျိုးတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ရှိနေကြောင်းကို မောဘပြည်သားများအား ဘုရားသခင် သက်သေပြလိုခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သူတို့ကို ကျိန်ဆဲရန် ဗာလမ်တွင် မည်သည့်တန်ခိုးမျှ မရှိကြောင်း ပြသခြင်းဖြင့် ထိုသို့ ထိရောက်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

When he beheld the messenger of God, Balaam exclaimed in
terror, “I have sinned; for I knew not that thou stoodest in the way
against me: now therefore, if it displease thee, I will get me back
again.” The Lord suffered him to proceed on his journey, but gave
him to understand that his words should be controlled by divine
power. God would give evidence to Moab that the Hebrews were
under the guardianship of Heaven, and this He did effectually when
He showed them how powerless Balaam was even to utter a curse
against them without divine permission.

မောဘမင်းကြီးသည် ဗာလမ် လာနေကြောင်း သိရသောအခါ သူ့ကို ကြိုဆိုရန် နောက်လိုက်နောက်ပါ အများအပြားနှင့်အတူ မိမိနိုင်ငံ၏ နယ်စပ်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဗာလမ်အား စောင့်ဆိုင်းနေသော ကြီးမားသော ဆုလာဘ်များကို ထောက်ရှု၍ သူ၏နှောင့်နှေးမှုအတွက် ဘုရင်က အံ့သြကြောင်း ဖော်ပြသောအခါ၊ ပရောဖက်၏ အဖြေမှာ “ကြည့်လော့၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော့်ထံသို့ လာပါပြီ။ ယခု အကျွန်ုပ်၌ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောရန် တန်ခိုးရှိပါသလော။ ဘုရားသခင်သည် အကျွန်ုပ်၏ နှုတ်၌ ထည့်ပေးတော်မူသော စကားကိုသာ အကျွန်ုပ် ပြောရမည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဗာလမ်သည် ဤကန့်သတ်ချက်အတွက် များစွာ နောင်တရခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရား၏ ထိန်းချုပ်မှု တန်ခိုးတော်သည် မိမိအပေါ်တွင် ရှိနေသောကြောင့် မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မအောင်မြင်နိုင်မည်ကို သူစိုးရိမ်ခဲ့သည်။

The king of Moab, being informed of the approach of Balaam,
went out with a large retinue to the borders of his kingdom, to receive
him. When he expressed his astonishment at Balaam’s delay, in view
of the rich rewards awaiting him, the prophet’s answer was, “Lo, I
am come unto thee: have I now any power at all to say anything?
the word that God putteth in my mouth, that shall I speak.” Balaam
greatly regretted this restriction; he feared that his purpose could not
be carried out, because the Lord’s controlling power was upon him.

မင်းကြီးသည် နိုင်ငံ၏ အကြီးအကဲများနှင့်အတူ ခမ်းနားထည်ဝါစွာဖြင့် ဗာလမ်အား ဟေဗြဲတပ်စခန်းကို မြင်နိုင်သော “ဗာလ၏ မြင့်သောအရပ်” သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင် ရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးတို့၏ တပ်စခန်းကို အမြင့်မှ ငုံ့ကြည့်နေသော ပရောဖက်ကို ကြည့်ပါ။ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် မိမိတို့နှင့် အလွန်နီးကပ်သော နေရာတွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိရှိကြရှာပါ! သူတို့အပေါ် နေ့ညမပြတ် စောင့်ရှောက်နေသော ဘုရားသခင်၏ ဂရုစိုက်မှုကိုလည်း သူတို့မသိကြပါ! ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်တို့သည် အဘယ်မျှ အာရုံခံစားမှု ထုံထိုင်းကြပါသနည်း! ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ကိုယ်တော်၏ ကြီးမားလှသော မေတ္တာနှင့် ကရုဏာကို နားလည်ရန် အဘယ်မျှ နှေးကွေးကြပါသနည်း! အကယ်၍ သူတို့သည် မိမိတို့အတွက် အစဉ်မပြတ် အသုံးပြုနေသော ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ်တန်ခိုးတော်ကို ပိုင်းခြားသိမြင်နိုင်ပါက၊ ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာအတွက် ကျေးဇူးသိတတ်သော စိတ်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်မှုနှင့် တန်ခိုးတော်အတွက် ခန့်ညားကြောက်ရွံ့သော စိတ်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေမည် မဟုတ်ပါလော။

402 Patriarchs and Prophets
With great pomp the king, with the chief dignitaries of his
[444] kingdom, escorted Balaam to “the high places of Baal,” from which
he could survey the Hebrew host. Behold the prophet as he stands
upon the lofty height, looking down over the encampment of God’s
chosen people. How little do the Israelites know of what is taking
place so near them! How little do they know of the care of God, extended over them by day and by night! How dull are the perceptions
of God’s people! How slow are they, in every age, to comprehend
His great love and mercy! If they could discern the wonderful power
of God constantly exerted in their behalf, would not their hearts be
flled with gratitude for His love, and with awe at the thought of His
majesty and power?

ဗာလမ်သည် ဟေဗြဲလူမျိုးတို့၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဆိုင်ရာ အချို့သောအသိပညာများ ရှိခဲ့ပြီး၊ တန်ဖိုးကြီးသော လက်ဆောင်များဖြင့် သူတို့ကို သာလွန်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးကို ရယူနိုင်မည်ဟုလည်းကောင်း၊ မိမိ၏ ဆိုးညစ်သော အစီအစဉ်များကို အောင်မြင်စေမည်ဟုလည်းကောင်း မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်သော မောဘလူမျိုးတို့၏ အတွေးအခေါ်များသည် သူ၏စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ဉာဏ်ပညာသည် မိုက်မဲခြင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အမြင်သည် ဝေဝါးလာခဲ့သည်။ စာတန်၏ တန်ခိုးကို အရှုံးပေးခြင်းဖြင့် သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ မျက်စိကွယ်စေခဲ့သည်။

Balaam had some knowledge of the sacrifcial offerings of the
Hebrews, and he hoped that by surpassing them in costly gifts he
might secure the blessing of God and ensure the accomplishment of
his sinful projects. Thus the sentiments of the idolatrous Moabites
were gaining control of his mind. His wisdom had become foolishness; his spiritual vision was beclouded; he had brought blindness
upon himself by yielding to the power of Satan.

ဗာလမ်၏ ညွှန်ကြားချက်အရ ယဇ်ပလ္လင် ၇ ခုကို တည်ဆောက်ပြီး တစ်ခုစီပေါ်တွင် ယဇ်ပူဇော်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် “မြင့်သောအရပ်” သို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး၊ ထာဝရဘုရား ဗျာဒိတ်ပေးသမျှကို ဗာလက်အား အသိပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။

By Balaam’s direction seven altars were erected, and he offered
a sacrifce upon each. He then withdrew to a “high place,” to meet
with God, promising to make known to Balak whatever the Lord
should reveal.

မောဘမင်းကြီးနှင့် မှူးမတ်များ၊ မင်းသားများသည် ယဇ်ကောင်အနီးတွင် ရပ်နေကြစဉ်၊ သူတို့ပတ်လည်၌ စုဝေးနေသော လူအုပ်ကြီးသည် ပရောဖက်၏ ပြန်အလာကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ ရောက်ရှိလာပြီး၊ လူအုပ်ကြီးသည် မုန်းတီးအပ်သော ဣသရေလလူမျိုးများအတွက် အသုံးပြုနေသော ထိုထူးဆန်းသော တန်ခိုးကို ထာဝရ ချည့်နဲ့သွားစေမည့် စကားများကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ဗာလမ်က ဆိုသည်မှာ -

With the nobles and princes of Moab the king stood beside the
sacrifce, while around them gathered the eager multitude, watching
for the return of the prophet. He came at last, and the people waited
for the words that should paralyze forever that strange power exerted
in behalf of the hated Israelites. Balaam said:

“မောဘမင်းကြီးသည် အကျွန်ုပ်ကို အာရံပြည်မှ၊ အရှေ့တောင်များမှ ခေါ်ခဲ့လေပြီ။ ယာကုပ်အမျိုးကို ကျိန်ဆဲလော့၊ ဣသရေလအမျိုးကို ကဲ့ရဲ့လော့ဟု ဆို၏။ ဘုရားသခင် ကျိန်ဆဲတော်မမူသောသူကို အကျွန်ုပ် အဘယ်သို့ ကျိန်ဆဲရမည်နည်း။ ထာဝရဘုရား ကဲ့ရဲ့တော်မမူသောသူကို အကျွန်ုပ် အဘယ်သို့ ကဲ့ရဲ့ရမည်နည်း။ ကျောက်ထိပ်ပေါ်က သူတို့ကို အကျွန်ုပ် မြင်ရ၏။ တောင်ကုန်းပေါ်က သူတို့ကို ကြည့်ရှုရ၏။ ကြည့်လော့၊ ဤလူမျိုးသည် တစ်ဦးတည်း နေထိုင်ရမည်။ လူမျိုးအပေါင်းတို့နှင့် မရောနှောရ။ ယာကုပ်အမျိုး၏ မြေမှုန့်ကို မည်သူ ရေတွက်နိုင်မည်နည်း။ ဣသရေလအမျိုး၏ လေးပုံတစ်ပုံကို မည်သူ ရေတွက်နိုင်မည်နည်း။ အကျွန်ုပ်သည် ဖြောင့်မတ်သောသူတို့ သေသကဲ့သို့ သေပါစေသော။ အကျွန်ုပ်၏ နောက်ဆုံးအဆုံးသည်လည်း သူ၏အဆုံးကဲ့သို့ ဖြစ်ပါစေသော!”

“The king of Moab hath brought me from Aram,
Out of the mountains of the east,
Saying, Come, curse me Jacob,
And come, defy Israel.
How shall I curse, whom God hath not cursed?
Or how shall I defy, whom the Lord hath not defed?
For from the top of the rocks I see him ,
And from the hills I behold him :
Lo, the people shall dwell alone,
Balaam 403
And shall not be reckoned among the nations.
Who can count the dust of Jacob,
And the number of the fourth part of Israel?

ဗာလမ်သည် ဣသရေလလူမျိုးကို ကျိန်ဆဲရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သော်လည်း သူပြောသော စကားများသည် သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲရှိ ခံစားချက်များနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်နေခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ကျိန်ဆဲခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ကောင်းချီးပေးရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

Let me die the death of the righteous,
And let my last end be like his!”
Balaam confessed that he came with the purpose of cursing Is- [445]
[446]
[447]
rael, but the words he uttered were directly contrary to the sentiments
of his heart. He was constrained to pronounce blessings, while his
soul was flled with curses.

ဗာလမ်သည် ဣသရေလတို့၏ တပ်စခန်းကို ကြည့်သောအခါ သူတို့၏ ကြီးပွားချမ်းသာမှုကို တွေ့ရ၍ အံ့သြသွားသည်။ သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်နိုင်ငံများအတွက် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စနစ်မကျသည့် လူအုပ်စုကြီးအဖြစ် သူ့အား ပြောပြခဲ့သော်လည်း၊ သူမြင်တွေ့ရသည်မှာ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ကျယ်ပြောလှပြီး အစီအစဉ်တကျ ရှိသော သူတို့၏ တပ်စခန်းကို မြင်တွေ့ရရာ၊ အရာခပ်သိမ်းသည် စည်းကမ်းစနစ်နှင့် အစီအစဉ် ကျနမှုတို့ကို ဖော်ပြနေသည်။ ဣသရေလလူမျိုးအပေါ် ဘုရားသခင် ထားရှိသော မျက်နှာသာပေးမှုနှင့် ကိုယ်တော် ရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးအဖြစ် သူတို့၏ ထူးခြားသော လက္ခဏာကို သူ့အား ပြသခဲ့သည်။ သူတို့သည် အခြားလူမျိုးများနှင့် တန်းတူမနေရဘဲ၊ အားလုံးထက် ချီးမြှောက်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။ “ဤလူမျိုးသည် တစ်ဦးတည်း နေထိုင်ရမည်၊ လူမျိုးအပေါင်းတို့နှင့် မရောနှောရ။” ဤစကားကို ပြောဆိုသည့်အချိန်တွင် ဣသရေလလူမျိုးတို့၌ အမြဲတမ်း အခြေချနေထိုင်ရာ မရှိသေးဘဲ၊ သူတို့၏ ထူးခြားသော လက္ခဏာ၊ သူတို့၏ အမူအကျင့်နှင့် ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို ဗာလမ် မသိသေးပါ။ သို့သော် ဣသရေလတို့၏ နောက်ပိုင်းသမိုင်းတွင် ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် အဘယ်မျှ ထူးခြားစွာ ပြည့်စုံခဲ့သနည်း! သူတို့ သုံ့ပန်းအဖြစ် ရောက်ရှိနေသည့် ကာလပတ်လုံးနှင့် လူမျိုးများအကြား ပျံ့နှံ့သွားသည့် ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် သူတို့သည် ထူးခြားသော လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် တည်ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ထို့အတူ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော် - စစ်မှန်သော ဣသရေလတို့သည် - လူမျိုးတကာတို့အကြား ပျံ့နှံ့နေသော်လည်း၊ မြေကြီးပေါ်တွင် ဧည့်သည်များသာ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ နိုင်ငံသားဖြစ်မှုသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိသည်။

As Balaam looked upon the encampment of Israel he beheld
with astonishment the evidence of their prosperity. They had been
represented to him as a rude, disorganized multitude, infesting the
country in roving bands that were a pest and terror to the surrounding
nations; but their appearance was the reverse of all this. He saw the
vast extent and perfect arrangement of their camp, everything bearing
the marks of thorough discipline and order. He was shown the favor
with which God regarded Israel, and their distinctive character as
His chosen people. They were not to stand upon a level with other
nations, but to be exalted above them all. “The people shall dwell
alone, and shall not be reckoned among the nations.” At the time
when these words were spoken the Israelites had no permanent
settlement, and their peculiar character, their manners and customs,
were not familiar to Balaam. But how strikingly was this prophecy
fulflled in the afterhistory of Israel! Through all the years of their
captivity, through all the ages since they were dispersed among the
nations, they have remained a distinct people. So the people of
God—the true Israel—though scattered throughout all nations, are
on earth but sojourners, whose citizenship is in heaven.

ဗာလမ်သည် ဟေဗြဲလူမျိုးတို့၏ သမိုင်းကို လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် မြင်တွေ့ရရုံသာမက၊ အချိန်ကာလကုန်ဆုံးသည်အထိ ဘုရားသခင်၏ စစ်မှန်သော ဣသရေလတို့၏ တိုးပွားမှုနှင့် ကြီးပွားချမ်းသာမှုကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်ကို ချစ်၍ ကြောက်ရွံ့သောသူတို့အပေါ်၌ ရှိသော အမြင့်ဆုံးသော ဘုရား၏ အထူးမျက်နှာသာပေးမှုကို သူမြင်တွေ့ခဲ့သည်။ သူတို့သည် သေခြင်း၏ အရိပ်လွှမ်းသော မှောင်မိုက်သော ချိုင့်ဝှမ်းသို့ ဝင်ကြသောအခါ ကိုယ်တော်၏ လက်ရုံးတော်ဖြင့် ထောက်မထားသည်ကို သူမြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူတို့သည် သင်္ချိုင်းထဲမှ ထွက်လာကြပြီး ဘုန်းအသရေ၊ ဂုဏ်ဒြပ်နှင့် မသေနိုင်သော အသက်တာဖြင့် သရဖူဆောင်းထားကြသည်ကို သူမြင်တွေ့ခဲ့သည်။ အသစ်ပြုပြင်ထားသော မြေကြီး၏ မညှိုးနွမ်းသော ဘုန်းအသရေတွင် ရွေးနှုတ်ခြင်းခံရသူများ ဝမ်းမြောက်နေကြသည်ကို သူမြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သူက “ယာကုပ်အမျိုး၏ မြေမှုန့်ကို မည်သူ ရေတွက်နိုင်မည်နည်း၊ ဣသရေလအမျိုး၏ လေးပုံတစ်ပုံကို မည်သူ ရေတွက်နိုင်မည်နည်း” ဟု အာမေဍိတ် ပြုခဲ့သည်။ လူတိုင်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ဘုန်းအသရေ သရဖူ၊ မျက်နှာတိုင်းမှ တောက်ပနေသော ဝမ်းမြောက်မှုနှင့် ထိုထာဝရ ပျော်ရွှင်သော အသက်တာကို မျှော်ကြည့်ရင်း “အကျွန်ုပ်သည် ဖြောင့်မတ်သောသူတို့ သေသကဲ့သို့ သေပါစေသော၊ အကျွန်ုပ်၏ နောက်ဆုံးအဆုံးသည်လည်း သူ၏အဆုံးကဲ့သို့ ဖြစ်ပါစေသော!” ဟု လေးနက်သော ဆုတောင်းချက်ကို မြွက်ဆိုခဲ့သည်။

Not only was Balaam shown the history of the Hebrew people
as a nation, but he beheld the increase and prosperity of the true
Israel of God to the close of time. He saw the special favor of the
Most High attending those who love and fear Him . He saw them
supported by His arm as they enter the dark valley of the shadow of
death. And he beheld them coming forth from their graves, crowned
with glory, honor, and immortality. He saw the redeemed rejoicing
in the unfading glories of the earth made new. Gazing upon the
scene, he exclaimed, “Who can count the dust of Jacob, and the
404 Patriarchs and Prophets
number of the fourth part of Israel?” And as he saw the crown of
glory on every brow, the joy beaming from every countenance, and
looked forward to that endless life of unalloyed happiness, he uttered
the solemn prayer, “Let me die the death of the righteous, and let
my last end be like his!”

အကယ်၍ ဗာလမ်၌ ဘုရားသခင် ပေးထားသော အလင်းကို လက်ခံလိုသော စိတ်ရှိခဲ့ပါက၊ သူသည် ယခုပင် သူ၏စကားများကို လက်တွေ့ဖြစ်စေခဲ့လိမ့်မည်။ သူသည် မောဘပြည်နှင့် ဆက်သွယ်မှုအားလုံးကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်ပစ်လိမ့်မည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို ဆက်လက် မစော်ကားတော့ဘဲ၊ နက်နဲသော နောင်တဖြင့် ကိုယ်တော့်ထံ ပြန်လာလိမ့်မည်။ သို့သော် ဗာလမ်သည် မတရားသော အခကြေးငွေကို ချစ်မြတ်နိုးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို ရရှိရန် သူဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။

[448] If Balaam had had a disposition to accept the light that God
had given, he would now have made true his words; he would at
once have severed all connection with Moab. He would no longer
have presumed upon the mercy of God, but would have returned
to Him with deep repentance. But Balaam loved the wages of
unrighteousness, and these he was determined to secure.

ဗာလက်သည် ဣသရေလတို့အပေါ် ညှိုးနွမ်းစေမည့် ကျိန်ဆဲခြင်းကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာ မျှော်လင့်ထားခဲ့ရာ၊ ပရောဖက်၏ စကားများကြောင့် သူသည် စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် “သင်သည် အကျွန်ုပ်အား အဘယ်သို့ ပြုသနည်း။ အကျွန်ုပ်၏ ရန်သူများကို ကျိန်ဆဲရန် သင့်ကို ခေါ်ခဲ့ပါလျက်၊ ကြည့်လော့၊ သင်သည် သူတို့ကို လုံးလုံး ကောင်းချီးပေးလေပြီ” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ ဗာလမ်သည် မတတ်သာ၍ ပြုရခြင်းကို သီလအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ၊ မိမိ၏ နှုတ်မှ ထွက်လာသော စကားများသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့် ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သိက္ခာရှိစွာ လိုက်နာခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူ၏ အဖြေမှာ “ထာဝရဘုရားသည် အကျွန်ုပ်၏ နှုတ်၌ ထည့်ပေးတော်မူသော စကားကို ပြောရန် အကျွန်ုပ် သတိမပြုရပါလော” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

Balak had confdently expected a curse that would fall like a
withering blight upon Israel; and at the words of the prophet he
passionately exclaimed, “What hast thou done unto me? I took
thee to curse mine enemies, and, behold, thou hast blessed them
altogether.” Balaam, seeking to make a virtue of necessity, professed
to have spoken from a conscientious regard for the will of God the
words that had been forced from his lips by divine power. His answer
was, “Must I not take heed to speak that which the Lord hath put in
my mouth?”

ဗာလက်သည် ယခုပင် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မစွန့်လွှတ်နိုင်သေးပါ။ ဟေဗြဲတပ်စခန်း၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းကြောင့် ဗာလမ်သည် ကြောက်ရွံ့သွားသဖြင့် သူတို့အပေါ် မှော်အတတ်ကို အသုံးမပြုဝံ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဘုရင်သည် ပရောဖက်အား လူအုပ်စုငယ်တစ်ခုကိုသာ မြင်နိုင်သော နေရာတစ်ခုသို့ ခေါ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဗာလမ်အား သူတို့ကို တစ်စုချင်းစီ ကျိန်ဆဲခိုင်းနိုင်ပါက၊ တပ်စခန်းတစ်ခုလုံးသည် မကြာမီ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။ ဖိသဂါဟု ခေါ်သော တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ပြန်သည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ ယဇ်ပလ္လင် ၇ ခုကို တည်ဆောက်ပြီး ယခင်ကအတိုင်း ယဇ်များကို ပူဇော်ခဲ့သည်။ မင်းကြီးနှင့် မင်းသားများသည် ယဇ်ပူဇော်ရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး၊ ဗာလမ်သည် ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။ ပရောဖက်သည် ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားကို တစ်ဖန် ရရှိပြန်ရာ၊ ၎င်းကို ပြောင်းလဲရန် သို့မဟုတ် ဖုံးကွယ်ရန် သူ၌ တန်ခိုးမရှိခဲ့ပါ။

Balak could not even now relinquish his purpose. He decided
that the imposing spectacle presented by the vast encampment of the
Hebrews had so intimidated Balaam that he dared not practice his
divinations against them. The king determined to take the prophet
to some point where only a small part of the host might be seen.
If Balaam could be induced to curse them in detached parties, the
whole camp would soon be devoted to destruction. On the top of an
elevation called Pisgah another trial was made. Again seven altars
were erected, whereon were placed the same offerings as at the frst.
သူသည် စိုးရိမ်တကြီး စောင့်မျှော်နေသော အဖွဲ့အစည်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ “ထာဝရဘုရားသည် အဘယ်သို့ မိန့်တော်မူသနည်း” ဟု အမေးခံရသည်။ အဖြေမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် မင်းကြီးနှင့် မင်းသားများ၏ နှလုံးသားကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

The king and his princes remained by the sacrifces, while Balaam
retired to meet with God. Again the prophet was entrusted with a
divine message, which he was powerless to alter or withhold.
When he appeared to the anxious, expectant company the question was put to him, “What hath the Lord spoken?” The answer, as
before, struck terror to the heart of king and princes:

“ဘုရားသခင်သည် မုသာစကားကို ပြောတတ်သော လူမဟုတ်။ နောင်တရတတ်သော လူသားလည်းမဟုတ်။ မိန့်တော်မူပြီးမှ မပြုဘဲ နေတော်မူမည်လော။ စကားတော်ကို ထွက်စေပြီးမှ တည်အောင် မပြုဘဲ နေတော်မူမည်လော။ ကြည့်လော့၊ ကောင်းချီးပေးရန် အကျွန်ုပ် မိန့်မှာချက်ကို ခံရပြီ။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းချီးပေးတော်မူပြီ၊ အကျွန်ုပ် မပြောင်းလဲနိုင်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် ယာကုပ်အမျိုး၌ ဒုစရိုက်ကို မတွေ့၊ ဣသရေလအမျိုး၌ မတရားမှုကို မမြင်။ သူတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏။ ရှင်ဘုရင်၏ အောင်သံသည် သူတို့အလယ်၌ ရှိ၏။”

“God is not a man, that He should lie;
Neither the son of man, that He should repent:
Balaam 405
Hath He said, and shall He not do it?
Or hath He spoken, and shall He not make it good?
Behold, I have received commandment to bless:
And He hath blessed; and I cannot reverse it.
He hath not beheld iniquity in Jacob,
Neither hath He seen perverseness in Israel:
The Lord his God is with him,
And the shout of a king is among them.”

ဤဗျာဒိတ်တော်များကြောင့် ထိတ်လန့်သွားသော ဗာလမ်က “အကယ်စင်စစ် ယာကုပ်အမျိုးကို ဆန့်ကျင်သော မန္တန်မရှိ၊ ဣသရေလအမျိုးကို ဆန့်ကျင်သော မှော်အတတ်လည်းမရှိ” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ မောဘလူမျိုးတို့၏ အလိုဆန္ဒအတိုင်း ကြီးမြတ်သော မှော်ဆရာသည် သူ၏ မှော်အတတ်ကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအချိန်တွင် ဣသရေလတို့နှင့် ပတ်သက်၍ “ဘုရားသခင်သည် အဘယ်မျှသော အမှုတို့ကို ပြုတော်မူသနည်း!” ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ မည်သည့်လူမျိုး သို့မဟုတ် နိုင်ငံမျှ စာတန်၏ တန်ခိုးအားလုံးကို အသုံးပြုစေကာမူ သူတို့ကို မအောင်နိုင်ပါ။ ဆိုးညစ်သော လမ်းစဉ်ကို လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသော လူတစ်ဦးသည် ကျိန်ဆဲမည့်အစား အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ကတိတော်များကို ခန့်ညားထည်ဝါသော ကဗျာအလင်္ကာများဖြင့် ပြောဆိုရန် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ခြင်း ခံရသည့် အံ့ဖွယ်အမှုကို တစ်ကမ္ဘာလုံးက အံ့သြကြလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်တွင် ဣသရေလတို့အား ပြသခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပေးမှုသည် ခေတ်အဆက်ဆက်ရှိ ကိုယ်တော်အား နာခံသော၊ သစ္စာရှိသော သားသမီးများအတွက် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု၏ အာမခံချက် ဖြစ်လိမ့်မည်။ စာတန်သည် ဆိုးညစ်သောသူတို့အား ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို မမှန်မကန် ပြောဆိုရန်၊ နှောင့်ယှက်ရန်နှင့် ဖျက်ဆီးရန် လှုံ့ဆော်သောအခါ၊ ဤဖြစ်ရပ်သည် သူတို့၏ အောက်မေ့ခြင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့၏ သတ္တိနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိသော ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်ခံ့စေလိမ့်မည်။

Awed by these revelations, Balaam exclaimed, “Surely there is [449]
no enchantment against Jacob, neither is there any divination against
Israel.” The great magician had tried his power of enchantment, in
accordance with the desire of the Moabites; but concerning this
very occasion it should be said of Israel, “What hath God wrought!”
While they were under the divine protection, no people or nation,
though aided by all the power of Satan, should be able to prevail
against them. All the world should wonder at the marvelous work
of God in behalf of His people—that a man determined to pursue
a sinful course should be so controlled by divine power as to utter,
instead of imprecations, the richest and most precious promises, in
the language of sublime and impassioned poetry. And the favor of
God at this time manifested toward Israel was to be an assurance
of His protecting care for His obedient, faithful children in all ages.
When Satan should inspire evil men to misrepresent, harass, and
destroy God’s people, this very occurrence would be brought to their
remembrance, and would strengthen their courage and their faith in
God.

မောဘမင်းကြီးသည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် “သူတို့ကို မကျိန်ဆဲပါနှင့်၊ မကောင်းချီးပေးပါနှင့်” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ယခုမူ ဗာလမ်အား သူတို့၏ ဘုရားဖြစ်သော ဗာလကို ကိုးကွယ်ရာ ပေဂေါတောင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင်လည်း ယခင်ကအတိုင်း ယဇ်ပလ္လင် အရေအတွက်နှင့် ယဇ်ကောင် အရေအတွက်ကို ပူဇော်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဗာလမ်သည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သိရှိရန် အခြားအချိန်များကကဲ့သို့ တစ်ဦးတည်း မသွားခဲ့ပါ။ သူသည် မှော်အတတ်ကို အသုံးပြုဟန် မဆောင်ဘဲ ယဇ်ပလ္လင်များအနီးတွင် ရပ်လျက် ဣသရေလတို့၏ တဲများကို ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ တစ်ဖန် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သူ၏အပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားသည် သူ၏နှုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

The king of Moab, disheartened and distressed, exclaimed, “Neither curse them at all, nor bless them at all.” Yet a faint hope still
lingered in his heart, and he determined to make another trial. He
now conducted Balaam to Mount Peor, where was a temple devoted
to the licentious worship of Baal, their god. Here the same number
of altars were erected as before, and the same number of sacrifces
were offered; but Balaam went not alone, as at other times, to learn
God’s will. He made no pretense of sorcery, but standing beside the
altars, he looked abroad upon the tents of Israel. Again the Spirit of
God rested upon him, and the divine message came from his lips:
406 Patriarchs and Prophets

“ယာကုပ်၏ တဲတို့သည် အဘယ်မျှ လှပကြသနည်း၊ ဣသရေလ၏ နေရာတို့သည်လည်း အဘယ်မျှ တင့်တယ်ကြသနည်း! မြစ်နားက ဥယျာဉ်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ချိုင့်ဝှမ်းများကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြန့်ထားကြ၏။ ထာဝရဘုရား စိုက်တော်မူသော အကျော်ပင်များကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ မြစ်နားက အာရဇ်ပင်များကဲ့သို့လည်းကောင်း ရှိကြ၏။ သူသည် မိမိပုံးထဲမှ ရေကို သွန်လိမ့်မည်၊ သူ၏မျိုးစေ့သည် ရေများစွာ၌ ရှိလိမ့်မည်။ သူ၏ရှင်ဘုရင်သည် အာဂတ်မင်းထက် သာ၍ ကြီးမြတ်လိမ့်မည်၊ သူ၏နိုင်ငံသည် ချီးမြှောက်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်...။ သူသည် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ခြင်္သေ့မကဲ့သို့လည်းကောင်း ဝပ်၍ အိပ်လေပြီ။ မည်သူသည် သူ့ကို နှိုးဝံ့သနည်း။ သင့်ကို ကောင်းချီးပေးသောသူသည် ကောင်းချီးခံစားပါစေသော။ သင့်ကို ကျိန်ဆဲသောသူသည် ကျိန်ဆဲခြင်းကို ခံပါစေသော။”

“How goodly are thy tents, O Jacob,
And thy tabernacles, O Israel!
As the valleys are they spread forth, as gardens by the river’s
side,
As the trees of lignaloes which the Lord hath planted, and as
cedar
trees beside the waters.
He shall pour the water out of his buckets, and his seed shall
be in
many waters,
And his King shall be higher than Agag, and his kingdom
shall be
exalted....
He couched, he lay down as a lion, and as a great lion: who
shall
stir him up?
Blessed is he that blesseth thee, and cursed is he that curseth
thee.”

ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော် ကြီးပွားချမ်းသာခြင်းကို သဘာဝတရားထဲမှ အလှပဆုံးသော ပုံရိပ်အချို့ဖြင့် ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသည်။ ပရောဖက်သည် ဣသရေလကို များစွာသော ကောက်ပဲသီးနှံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော သာယာလှပသော ချိုင့်ဝှမ်းများ၊ ဘယ်တော့မှ မခန်းခြောက်သော စမ်းရေများဖြင့် ရေလောင်းထားသော စည်ပင်လှပသော ဥယျာဉ်များ၊ မွှေးကြိုင်သော စန္ဒကူးပင်နှင့် ခန့်ညားသော အာရဇ်ပင်တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးဖော်ပြခဲ့သော ပုံရိပ်သည် သမ္မာကျမ်းစာတွင် တွေ့ရသော အလှပဆုံးနှင့် အသင့်လျော်ဆုံး ပုံရိပ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ လေဗနုန်တောင်မှ အာရဇ်ပင်ကို အရှေ့တိုင်းသား အားလုံးက ဂုဏ်ပြုကြသည်။ ဤသစ်ပင်အမျိုးအစားကို ကမ္ဘာပေါ်တွင် လူသားများ ရောက်ရှိရာ နေရာတိုင်း၌ တွေ့ရှိနိုင်သည်။ အာတိတ်ဒေသမှသည် အပူပိုင်းဇုန်အထိ သူတို့သည် အပူဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး အအေးဒဏ်ကိုလည်း ကြံ့ကြံ့ခံကာ စည်ပင်ထွန်းကားကြသည်။ မြစ်နားတွင် စိမ်းလန်းစိုပြေစွာ ပေါက်ရောက်သကဲ့သို့ ခြောက်သွေ့သော ကန္တာရထဲတွင်လည်း မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် တောင်ပေါ်ရှိ ကျောက်ဆောင်များကြားတွင် သူတို့၏ အမြစ်များကို နက်ရှိုင်းစွာ အခြေချပြီး မုန်တိုင်းဒဏ်ကို ရဲဝံ့စွာ ဆန့်ကျင်ရပ်တည်ကြသည်။ ဆောင်းရာသီ၏ အအေးဒဏ်ကြောင့် အခြားအရာအားလုံး ပျက်စီးသွားချိန်တွင်ပင် သူတို့၏ အရွက်များသည် လတ်ဆတ်ပြီး စိမ်းလန်းနေဆဲဖြစ်သည်။ အခြားသော သစ်ပင်များထက် လေဗနုန်အာရဇ်ပင်သည် ၎င်း၏ ခွန်အား၊ ခိုင်မာမှုနှင့် မပျက်စီးနိုင်သော သန်စွမ်းမှုတို့ကြောင့် ထူးခြားလှသည်။ ဤအပင်ကို “ခရစ်တော်နှင့်အတူ ဘုရားသခင်၌ ဝှက်ထားသော အသက်တာ” ရှိသူတို့၏ ပြယုဒ်အဖြစ် အသုံးပြုထားသည်။ ကောလောသဲ ၃:၃။ သမ္မာကျမ်းစာက “ဖြောင့်မတ်သောသူသည်... အာရဇ်ပင်ကဲ့သို့ ကြီးပွားလိမ့်မည်” ဟု ဆိုထားသည်။ ဆာလံ ၉၂:၁၂။ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သည် အာရဇ်ပင်ကို သစ်တော၏ ဘုရင်အဖြစ် ချီးမြှောက်တော်မူခဲ့သည်။ “ထင်းရှူးပင်တို့သည် သူ၏အခက်အလက်နှင့် မတူ၊ သစ်အယ်ပင်တို့သည်လည်း သူ၏အကိုင်းအခက်နှင့် မတူ” (ယေဇကျေလ ၃၁:၈); ဘုရားသခင်၏ ဥယျာဉ်တော်ထဲတွင် မည်သည့်သစ်ပင်မျှ သူနှင့် မတူနိုင်ပါ။ အာရဇ်ပင်ကို ရှင်ဘုရင်၏ အဆောင်အယောင်အဖြစ် အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ဖြောင့်မတ်သောသူကို ကိုယ်စားပြုရန် ကျမ်းစာတွင် ၎င်းကို အသုံးပြုခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ဆောင်သောသူတို့အား ကောင်းကင်ဘုံက မည်သို့ ရှုမြင်ကြောင်း ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။

[450] The prosperity of God’s people is here represented by some of
the most beautiful fgures to be found in nature. The prophet likens
Israel to fertile valleys covered with abundant harvests; to flourishing
gardens watered by never-failing springs; to the fragrant sandal tree
and the stately cedar. The fgure last mentioned is one of the most
strikingly beautiful and appropriate to be found in the inspired word.
The cedar of Lebanon was honored by all the people of the East.
The class of trees to which it belongs is found wherever man has
gone throughout the earth. From the arctic regions to the tropic zone
they flourish, rejoicing in the heat, yet braving the cold; springing in
rich luxuriance by the riverside, yet towering aloft upon the parched
and thirsty waste. They plant their roots deep among the rocks of
the mountains and boldly stand in defance of the tempest. Their
leaves are fresh and green when all else has perished at the breath of
winter. Above all other trees the cedar of Lebanon is distinguished
for its strength, its frmness, its undecaying vigor; and this is used as
a symbol of those whose life is “hid with Christ in God.” Colossians
3:3. Says the Scripture, “The righteous ... shall grow like a cedar.”
Psalm 92:12. The divine hand has exalted the cedar as king over
Balaam 407
the forest. “The fr trees were not like his boughs, and the chestnut
trees were not like his branches” (Ezekiel 31:8); nor any tree in the
garden of God. The cedar is repeatedly employed as an emblem of
royalty, and its use in Scripture to represent the righteous shows how
heaven regards those who do the will of God.

ဗာလမ်က ဣသရေလတို့၏ ရှင်ဘုရင်သည် အာဂတ်မင်းထက် သာ၍ ကြီးမြတ်ပြီး တန်ခိုးရှိမည်ဟု ပရောဖက်ပြုခဲ့သည်။ ဤအမည်သည် ထိုအချိန်က အလွန်အင်အားကြီးမားသော လူမျိုးဖြစ်သည့် အာမလက်လူမျိုးတို့၏ ဘုရင်များကို ပေးထားသော အမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဣသရေလတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိပါက သူတို့၏ ရန်သူအားလုံးကို နှိမ်နင်းနိုင်လိမ့်မည်။ ဣသရေလတို့၏ ရှင်ဘုရင်သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်နေ့တွင် ကိုယ်တော်၏ ပလ္လင်တော်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် တည်လိမ့်မည်ဖြစ်ကာ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ နိုင်ငံအားလုံးထက် ချီးမြှောက်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်။

Balaam prophesied that Israel’s King would be greater and more
powerful than Agag. This was the name given to the kings of the
Amalekites, who were at this time a very powerful nation; but Israel,
if true to God, would subdue all her enemies. The King of Israel
was the Son of God; and His throne was one day to be established in
the earth, and His power to be exalted above all earthly kingdoms.

ပရောဖက်၏ စကားများကို နားထောင်သောအခါ ဗာလက်သည် ပျက်စီးသွားသော မျှော်လင့်ချက်၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် အမျက်ဒေါသတို့ဖြင့် လွှမ်းမိုးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ အရာခပ်သိမ်းသည် မိမိအား ဆန့်ကျင်နေချိန်တွင် ဗာလမ်က မိမိအား ကောင်းသော အဖြေရရှိနိုင်ကြောင်း အနည်းငယ်မျှ အားပေးခဲ့ခြင်းအပေါ် သူ ဒေါသထွက်ခဲ့သည်။ သူသည် ပရောဖက်၏ လိုက်လျောမှုရှိပြီး လှည့်ဖြားတတ်သော လမ်းစဉ်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သည်။ မင်းကြီးက “ထို့ကြောင့် ယခုပင် သင်၏နေရာသို့ ပြန်သွားလော့။ သင့်အား ကြီးမြတ်သော ဂုဏ်အသရေကို ပေးမည်ဟု အကျွန်ုပ် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း၊ ကြည့်လော့၊ ထာဝရဘုရားသည် သင့်အား ထိုဂုဏ်အသရေမှ ဆီးတားတော်မူပြီ” ဟု ကြမ်းတမ်းစွာ အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ အဖြေမှာ ဘုရားသခင်ပေးသော သတင်းစကားကိုသာ ဗာလမ် ပြောဆိုနိုင်ကြောင်း မင်းကြီးအား ကြိုတင် သတိပေးထားပြီးဖြစ်သည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

As he listened to the prophet’s words Balak was overwhelmed
with disappointed hope, with fear and rage. He was indignant that
Balaam could have given him the least encouragement of a favorable
response, when everything was determined against him. He regarded
with scorn the prophet’s compromising, deceptive course. The king
exclaimed fercely, “Therefore now flee thou to thy place: I thought
to promote thee unto great honor; but, lo, the Lord hath kept thee
back from honor.” The answer was that the king had been forewarned [451]
that Balaam could speak only the message given him from God.

မိမိ၏လူမျိုးထံသို့ မပြန်မီ၊ ဗာလမ်သည် လောက၏ ကယ်တင်ရှင်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ရန်သူများ နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးမည့်အကြောင်း အလွန်လှပပြီး ခမ်းနားသော ပရောဖက်ပြုချက်ကို မြွက်ဆိုခဲ့သည်။ “အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ကို မြင်ရလိမ့်မည်၊ သို့သော် ယခုမဟုတ်ပါ။ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ကို ကြည့်ရှုရလိမ့်မည်၊ သို့သော် နီးသောအခါ၌ မဟုတ်ပါ။ ယာကုပ်အမျိုးထဲမှ ကြယ်တစ်ပွင့် ပေါ်လာလိမ့်မည်၊ ဣသရေလအမျိုးထဲမှ ရာဇလှံတံသည် ပေါ်ထွန်းလိမ့်မည်။ မောဘပြည်၏ ထောင့်များကိုလည်းကောင်း၊ ရှက်၏သားမြေး အပေါင်းတို့ကိုလည်းကောင်း ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်။” ထို့နောက် မောဘနှင့် ဧဒုံ၊ အာမလက်နှင့် ကေနိတ်လူမျိုးတို့ လုံးဝပျက်စီးမည့်အကြောင်း ဟောပြောခြင်းဖြင့် နိဂုံးချုပ်လိုက်ရာ မောဘမင်းကြီးအတွက် မျှော်လင့်ချက် လုံးဝ မကျန်တော့ပါ။

Before returning to his people, Balaam uttered a most beautiful
and sublime prophecy of the world’s Redeemer and the fnal destruction of the enemies of God: “I shall see Him , but not now: I shall
behold Him , but not nigh:
There shall come a Star out of Jacob, and a Scepter shall rise out
of
Israel,
And shall smite the corners of Moab, and destroy all the children
of
Sheth.”
And he closed by predicting the complete destruction of Moab
and Edom, of Amalek and the Kenites, thus leaving to the Moabitish
king no ray of hope.

ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် ချီးမြှောက်မှုဆိုင်ရာ မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်ပြားသွားပြီး၊ မင်းကြီး၏ မျက်နှာသာပေးခြင်းကို မရရှိတော့သည့်အပြင် ဘုရားသခင်၏ မနှစ်သက်မှုကို ခံရကြောင်း သိရှိလျက် ဗာလမ်သည် မိမိဘာသာ ရွေးချယ်ခဲ့သော ခရီးစဉ်မှ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူသည် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ ထိန်းချုပ်မှုသည် သူ့ထံမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ခေတ္တမျှ ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ခံရသော သူ၏ လောဘစိတ်သည် ပြန်လည် လွှမ်းမိုးလာခဲ့သည်။ ဗာလက် ကတိပေးထားသော ဆုလာဘ်ကို ရရှိရန် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုရန် သူ အသင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဣသရေလတို့၏ ကြီးပွားချမ်းသာမှုသည် ဘုရားသခင်အပေါ် သူတို့၏ နာခံမှုအပေါ် မူတည်ကြောင်းနှင့် သူတို့ကို ဖျက်ဆီးနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ သူတို့ကို အပြစ်ထဲသို့ သွေးဆောင်ရန်ဖြစ်ကြောင်း ဗာလမ် သိခဲ့သည်။ ယခုမူ သူသည် ဣသရေလတို့ကို ကျိန်ဆဲခြင်း ကျရောက်စေရန် လုပ်ဆောင်ရမည့် လမ်းစဉ်ကို မောဘလူမျိုးတို့အား အကြံပေးခြင်းဖြင့် ဗာလက်၏ မျက်နှာသာကို ရယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

Disappointed in his hopes of wealth and promotion, in disfavor
with the king, and conscious that he had incurred the displeasure
of God, Balaam returned from his self-chosen mission. After he
408 Patriarchs and Prophets
had reached his home the controlling power of the Spirit of God left
him, and his covetousness, which had been merely held in check,
prevailed. He was ready to resort to any means to gain the reward
promised by Balak. Balaam knew that the prosperity of Israel depended upon their obedience to God, and that there was no way to
cause their overthrow but by seducing them into sin. He now decided
to secure Balak’s favor by advising the Moabites of the course to be
pursued to bring a curse upon Israel.

သူသည် မောဘပြည်သို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားပြီး သူ၏ အစီအစဉ်များကို မင်းကြီးထံ တင်ပြခဲ့သည်။ မောဘလူမျိုးတို့ ကိုယ်တိုင်လည်း ဣသရေလတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ ဒိုင်းလွှား ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ဗာလမ် အကြံပြုသော အစီအစဉ်မှာ သူတို့ကို ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုထဲသို့ သွေးဆောင်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် ကွဲကွာစေရန် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ဗာလနှင့် အာရှတရက်တို့၏ ကာမရာဂ လွှမ်းမိုးသော ကိုးကွယ်မှုတွင် ပါဝင်လာပါက၊ သူတို့၏ အနန္တတန်ခိုးရှင် အကာအကွယ်ပေးသူသည် သူတို့၏ ရန်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဖြစ်ကာ သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြမ်းတမ်းသော၊ စစ်မက်လိုလားသော လူမျိုးများ၏ သားကောင်များ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။ ဤအစီအစဉ်ကို မင်းကြီးက အလွယ်တကူ လက်ခံခဲ့ပြီး ဗာလမ်ကိုယ်တိုင်လည်း ၎င်းကို လက်တွေ့ဖြစ်လာစေရန် ကူညီရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

He immediately returned to the land of Moab and laid his plans
before the king. The Moabites themselves were convinced that so
long as Israel remained true to God, He would be their shield. The
plan proposed by Balaam was to separate them from God by enticing
them into idolatry. If they could be led to engage in the licentious
worship of Baal and Ashtaroth, their omnipotent Protector would
become their enemy, and they would soon fall a prey to the ferce,
warlike nations around them. This plan was readily accepted by
the king, and Balaam himself remained to assist in carrying it into
effect.

ဗာလမ်သည် သူ၏ ဆိုးညစ်သော အစီအစဉ် အောင်မြင်သည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကျိန်ဆဲခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတော်အပေါ် ကျရောက်လာပြီး လူပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်မှုအောက်တွင် လဲသေကြသည်ကို သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဣသရေလတို့၏ အပြစ်ကို အပြစ်ပေးသော ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုသည် သွေးဆောင်သူများကိုလည်း လွတ်မြောက်ခွင့် မပေးခဲ့ပါ။ ဣသရေလတို့နှင့် မိဒျန်လူမျိုးတို့၏ စစ်ပွဲတွင် ဗာလမ်သည် အသတ်ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် “အကျွန်ုပ်သည် ဖြောင့်မတ်သောသူတို့ သေသကဲ့သို့ သေပါစေသော၊ အကျွန်ုပ်၏ နောက်ဆုံးအဆုံးသည်လည်း သူ၏အဆုံးကဲ့သို့ ဖြစ်ပါစေသော!” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့စဉ်ကပင် မိမိ၏အဆုံးသတ်သည် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ကြိုတင်ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူသည် ဖြောင့်မတ်သောသူကဲ့သို့ နေထိုင်ရန် မရွေးချယ်ခဲ့ဘဲ၊ သူ၏ ကံကြမ္မာသည် ဘုရားသခင်၏ ရန်သူများနှင့်အတူ သတ်မှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

Balaam witnessed the success of his diabolical scheme. He saw
the curse of God visited upon His people, and thousands falling
under His judgments; but the divine justice that punished sin in
Israel did not permit the tempters to escape. In the war of Israel
against the Midianites, Balaam was slain. He had felt a presentiment
[452] that his own end was near when he exclaimed, “Let me die the death
of the righteous, and let my last end be like his!” But he had not
chosen to live the life of the righteous, and his destiny was fxed
with the enemies of God.

ဗာလမ်၏ ကံကြမ္မာသည် ယုဒရှကာရုတ်၏ ကံကြမ္မာနှင့် ဆင်တူပြီး၊ သူတို့၏ စရိုက်များသည်လည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သိသာထင်ရှားစွာ တူညီကြသည်။ ဤလူနှစ်ဦးစလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့် လောကစည်းစိမ် (မမ္မုန်) ကို ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြပြီး ကြီးမားသော ကျရှုံးမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ဗာလမ်သည် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို အသိအမှတ်ပြုပြီး ကိုယ်တော့်ကို အစေခံရန် ဝန်ခံခဲ့သည်။ ယုဒသည်လည်း ယေရှုကို မေရှိယအဖြစ် ယုံကြည်ခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ သို့သော် ဗာလမ်သည် ထာဝရဘုရားကို အစေခံခြင်းအားဖြင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် လောကီဂုဏ်အသရေတို့ကို ရရှိရန် ခြေလှမ်းတစ်ခုအဖြစ် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် ကျရှုံးသောအခါ သူသည် ခလုတ်တိုက်၍ လဲကျပျက်စီးခဲ့ရသည်။ ယုဒသည်လည်း ခရစ်တော်နှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းအားဖြင့် မေရှိယ တည်ထောင်တော့မည်ဟု သူယုံကြည်ထားသော လောကီနိုင်ငံတော်တွင် စည်းစိမ်နှင့် ချီးမြှောက်မှုကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်ပြားသွားခြင်းသည် သူ့အား အယူမှားခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။ ဗာလမ်နှင့် ယုဒ နှစ်ဦးစလုံးသည် ကြီးမားသော အလင်းကို ရရှိခဲ့ကြပြီး အထူးအခွင့်အရေးများကို ခံစားခဲ့ကြရသော်လည်း၊ မြတ်နိုးခဲ့သော အပြစ်တစ်ခုတည်းက စရိုက်တစ်ခုလုံးကို အဆိပ်အတောက် ဖြစ်စေခဲ့ပြီး သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

The fate of Balaam was similar to that of Judas, and their characters bear a marked resemblance to each other. Both these men
tried to unite the service of God and mammon, and met with signal
failure. Balaam acknowledged the true God, and professed to serve
Him ; Judas believed in Jesus as the Messiah, and united with His
followers. But Balaam hoped to make the service of Jehovah the
steppingstone to the acquirement of riches and worldly honor; and
failing in this he stumbled and fell and was broken. Judas expected
by his connection with Christ to secure wealth and promotion in
that worldly kingdom which, as he believed, the Messiah was about
to set up. The failure of his hopes drove him to apostasy and ruin.
Balaam 409
Both Balaam and Judas had received great light and enjoyed special
privileges, but a single cherished sin poisoned the entire character
and caused their destruction.

ခရစ်ယာန်နှင့် မညီညွတ်သော စရိုက်တစ်ခုကို စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရှင်သန်ခွင့်ပေးခြင်းသည် အလွန်အန္တရာယ်ကြီးလှသည်။ မြတ်နိုးထားသော အပြစ်တစ်ခုသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် စရိုက်ကို ယုတ်ညံ့စေပြီး ၎င်း၏ မြင့်မြတ်သော စွမ်းအားအားလုံးကို ဆိုးညစ်သော အလိုဆန္ဒအောက်သို့ ရောက်ရှိစေလိမ့်မည်။ သိက္ခာတရား၏ အကာအကွယ်တစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်ခြင်း၊ ဆိုးညစ်သော အလေ့အထတစ်ခုကို အလိုလိုက်ခြင်း၊ မြင့်မားသော တာဝန်ဝတ္တရားများကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ လျစ်လျူရှုခြင်းတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်၏ ခုခံမှုကို ပြိုကွဲစေပြီး စာတန်ဝင်ရောက်လာကာ ကျွန်ုပ်တို့ကို လမ်းမှားသို့ ပို့ဆောင်ရန် လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘေးကင်းလုံခြုံသော တစ်ခုတည်းသော လမ်းစဉ်မှာ ဒါဝိဒ်ကဲ့သို့ စစ်မှန်သော စိတ်နှလုံးဖြင့် နေ့စဉ် ဆုတောင်းရန် ဖြစ်သည် - “အကျွန်ုပ်၏ ခြေလှမ်းများ မချော်စေရန် အကျွန်ုပ်၏ သွားသောလမ်းများကို ကိုယ်တော်၏ လမ်းခရီး၌ တည်မြဲစေတော်မူပါ။” ဆာလံ ၁၇:၅။

It is a perilous thing to allow an unchristian trait to live in the
heart. One cherished sin will, little by little, debase the character,
bringing all its nobler powers into subjection to the evil desire. The
removal of one safeguard from the conscience, the indulgence of
one evil habit, one neglect of the high claims of duty, breaks down
the defenses of the soul and opens the way for Satan to come in and
lead us astray. The only safe course is to let our prayers go forth
daily from a sincere heart, as did David, “Hold up my goings in Thy
paths, that my footsteps slip not.” Psalm 17:5.