အခန်း ၁၆—ယာကုပ်နှင့် ဧသော

 

အခန်း ၁၆—ယာကုပ်နှင့် ဧသော

Chapter 16—Jacob and Esau

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂၅:၁၉-၂၄ နှင့် အခန်းကြီး ၂၇ ကို အခြေခံထားသည်။

This chapter is based on Genesis 25:19-24; 27.

ဣဇာက်၏ အမွှာသားများဖြစ်ကြသော ယာကုပ်နှင့် ဧသောတို့သည် စရိုက်လက္ခဏာရော ဘဝနေထိုင်မှုတွင်ပါ ထင်ရှားသော ကွာခြားမှုကို ပြသနေကြသည်။ ဤမတူညီမှုကို သူတို့မမွေးဖွားမီကပင် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်က ကြိုတင်ဟောပြောခဲ့သည်။ ရေဗက္ကာ၏ ပူပန်သောကရောက်လျက် ဆုတောင်းခြင်းကို အဖြေပေးရာတွင် သားနှစ်ယောက်ကို ရရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုသားနှစ်ယောက်စလုံးသည် ကြီးမြတ်သော လူမျိုးအသီးသီး၏ ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်လာကြမည်ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဦးသည် အခြားတစ်ဦးထက် သာလွန်ကြီးမြတ်မည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် အငယ်သည် အကြီးထက် သာလွန်သောအရာကို ရရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့၏ အနာဂတ်သမိုင်းကို ကောင်းကင်တမန်က ဖော်ပြခဲ့သည်။

Jacob and Esau, the twin sons of Isaac, present a striking contrast,
both in character and in life. This unlikeness was foretold by the
angel of God before their birth. When in answer to Rebekah’s
troubled prayer he declared that two sons would be given her, he
opened to her their future history, that each would become the head
of a mighty nation, but that one would be greater than the other, and
that the younger would have the pre-eminence.

ဧသောသည် မိမိကိုယ်ကို စိတ်ကျေနပ်မှုပေးခြင်းကို နှစ်သက်ပြီး ပစ္စုပ္ပန်ကာလ၌သာ စိတ်ဝင်စားမှုအားလုံးကို ထားရှိကာ ကြီးပြင်းလာခဲ့သည်။ ချုပ်တည်းမှုကို စိတ်မရှည်သော သူသည် တောလိုက်ခြင်း၏ လွတ်လပ်မှုကို နှစ်သက်ပြီး ငယ်စဉ်ကပင် မုဆိုးဘဝကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ဖခင်၏ အချစ်ဆုံးသားဖြစ်ခဲ့သည်။ အေးချမ်းစွာ နေတတ်သော သိုးထိန်းဖခင် ဣဇာက်သည် တောင်နှင့် သဲကန္တာရများကို မကြောက်မရွံ့ ကျော်ဖြတ်ကာ ဖခင်အတွက် သားကောင်များ ယူဆောင်လာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် စွန့်စားခန်းများကို ပြောပြတတ်သော အကြီးဆုံးသား၏ ရဲရင့်ဖျတ်လတ်မှုကို သဘောကျခဲ့သည်။ ယာကုပ်သည် ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသူ၊ ဝီရိယရှိသူနှင့် ဂရုစိုက်တတ်သူဖြစ်ပြီး ပစ္စုပ္ပန်ထက် အနာဂတ်ကို ပို၍ အမြဲစဉ်းစားလေ့ရှိကာ သိုးအုပ်များကို ထိန်းကျောင်းခြင်းနှင့် မြေယာစိုက်ပျိုးခြင်းတို့ဖြင့် အိမ်တွင်သာ နေထိုင်လိုသူဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်ရှည်သည်းခံမှု၊ ခြိုးခြံချွေတာမှုနှင့် အမြော်အမြင်ရှိမှုတို့ကို မိခင်ဖြစ်သူက တန်ဖိုးထားခဲ့သည်။ သူ၏ မေတ္တာသည် နက်ရှိုင်းပြီး ခိုင်မာကာ သူ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး မပြတ်မကွက်သော ဂရုစိုက်မှုများသည် ဧသော၏ ဆူညံထကြွပြီး ရံဖန်ရံခါမှ ပြုလုပ်တတ်သော ကောင်းမှုများထက် မိခင်၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ပိုမိုတိုးပွားစေခဲ့သည်။ ရေဗက္ကာအတွက်မူ ယာကုပ်သည် ပို၍ ချစ်ခင်ရသော သားဖြစ်သည်။

Esau grew up loving self-gratifcation and centering all his interest in the present. Impatient of restraint, he delighted in the wild
freedom of the chase, and early chose the life of a hunter. Yet he was
the father’s favorite. The quiet, peace-loving shepherd was attracted
by the daring and vigor of this elder son, who fearlessly ranged over
mountain and desert, returning home with game for his father and
with exciting accounts of his adventurous life. Jacob, thoughtful,
diligent, and care-taking, ever thinking more of the future than the
present, was content to dwell at home, occupied in the care of the
flocks and the tillage of the soil. His patient perseverance, thrift, and
foresight were valued by the mother. His affections were deep and
strong, and his gentle, unremitting attentions added far more to her
happiness than did the boisterous and occasional kindnesses of Esau.
To Rebekah, Jacob was the dearer son.

အာဗြဟံအား ပေးထားပြီး သူ၏သားအား အတည်ပြုထားသော ကတိတော်များကို ဣဇာက်နှင့် ရေဗက္ကာတို့က သူတို့၏ ဆန္ဒနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ၏ အဓိကရည်မှန်းချက်အဖြစ် လက်ကိုင်ထားကြသည်။ ဤကတိတော်များကို ဧသောနှင့် ယာကုပ်တို့လည်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ကြသည်။ သားဦးအခွင့်အရေးသည် လောကီစည်းစိမ်ဥစ္စာကို အမွေဆက်ခံရရုံသာမက ဝိညာဉ်ရေးရာ အခွင့်ထူးများပါ ပါဝင်သောကြောင့် အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကို သွန်သင်ထားသည်။ ထိုအခွင့်အရေးကို ရရှိသူသည် မိမိမိသားစု၏ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ မျိုးဆက်လိုင်းမှ ကမ္ဘာလောက၏ ကယ်တင်ရှင် ပေါ်ထွန်းလာမည်ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သားဦးအခွင့်အရေးကို ပိုင်ဆိုင်သူအပေါ်၌ တာဝန်ဝတ္တရားများ ရှိနေသည်။ ထိုကောင်းချီးမင်္ဂလာကို အမွေခံမည့်သူသည် [၁၇၈] မိမိ၏ဘဝကို ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်ရန် ဆက်ကပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ အာဗြဟံကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်၏ သတ်မှတ်ချက်များကို နာခံရမည်ဖြစ်သည်။ အိမ်ထောင်ရေးတွင်ဖြစ်စေ၊ မိသားစုဆက်ဆံရေးတွင်ဖြစ်စေ၊ လူမှုရေးဘဝတွင်ဖြစ်စေ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို မေးမြန်းရမည်ဖြစ်သည်။

The promises made to Abraham and confrmed to his son were
held by Isaac and Rebekah as the great object of their desires and
hopes. With these promises Esau and Jacob were familiar. They
were taught to regard the birthright as a matter of great importance,
for it included not only an inheritance of worldly wealth but spiritual
pre-eminence. He who received it was to be the priest of his family,
and in the line of his posterity the Redeemer of the world would
come. On the other hand, there were obligations resting upon the
possessor of the birthright. He who should inherit its blessings [178]
151
152 Patriarchs and Prophets
must devote his life to the service of God. Like Abraham, he must
be obedient to the divine requirements. In marriage, in his family
relations, in public life, he must consult the will of God.

ဣဇာက်သည် ဤအခွင့်ထူးများနှင့် အခြေအနေများကို သူ၏သားများအား အသိပေးခဲ့ပြီး ဧသောသည် အကြီးဆုံးသားဖြစ်သည့်အတွက် သားဦးအခွင့်အရေးကို ရထိုက်သူဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြောကြားခဲ့သည်။ သို့သော် ဧသောသည် ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ခြင်းကို မနှစ်သက်သလို ဘာသာရေးကိုင်းရှိုင်းသော ဘဝသို့လည်း စိတ်ညွတ်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ဝိညာဉ်ရေးရာ သားဦးအခွင့်အရေးနှင့်အတူ ပါလာသော သတ်မှတ်ချက်များသည် သူ့အတွက် မလိုလားအပ်သော၊ မုန်းတီးဖွယ်ရာ ချုပ်တည်းမှုများသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ အာဗြဟံနှင့် ဘုရားသခင် ပြုခဲ့သော ပဋိညာဉ်၏ အခြေအနေဖြစ်သည့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ဧသောက ကျွန်ပြုသည့် ထမ်းပိုးကဲ့သို့ မှတ်ယူခဲ့သည်။ မိမိစိတ်အလိုသို့ လိုက်ခြင်းအပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်နေသော သူသည် မိမိနှစ်သက်သလို ပြုမူနိုင်သော လွတ်လပ်မှုကိုသာ အလိုချင်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ့အတွက်မူ အာဏာနှင့် စည်းစိမ်၊ စားသောက်ပွဲများနှင့် ပျော်ပါးခြင်းများမှာ ပျော်ရွှင်မှုပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏တောလိုက် ရေကြည်ရာမြက်နုရာ သွားလာသောဘဝ၏ အထိန်းအကွပ်မဲ့သော လွတ်လပ်မှုအပေါ် ဂုဏ်ယူခဲ့သည်။ ရေဗက္ကာသည် ကောင်းကင်တမန်၏ စကားများကို မှတ်မိနေပြီး သူမ၏ ခင်ပွန်းထက် သားများ၏ စရိုက်ကို ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်အမွေသည် ယာကုပ်အတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူမ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သူမသည် ဣဇာက်အား ကောင်းကင်တမန်၏ စကားများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောပြခဲ့သော်လည်း ဖခင်၏ မေတ္တာသည် အကြီးဆုံးသားအပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်နေခဲ့ပြီး သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

Isaac made known to his sons these privileges and conditions,
and plainly stated that Esau, as the eldest, was the one entitled to
the birthright. But Esau had no love for devotion, no inclination to
a religious life. The requirements that accompanied the spiritual
birthright were an unwelcome and even hateful restraint to him.
The law of God, which was the condition of the divine covenant
with Abraham, was regarded by Esau as a yoke of bondage. Bent
on self-indulgence, he desired nothing so much as liberty to do as
he pleased. To him power and riches, feasting and reveling, were
happiness. He gloried in the unrestrained freedom of his wild, roving
life. Rebekah remembered the words of the angel, and she read with
clearer insight than did her husband the character of their sons. She
was convinced that the heritage of divine promise was intended for
Jacob. She repeated to Isaac the angel’s words; but the father’s
affections were centered upon the elder son, and he was unshaken in
his purpose.

ယာကုပ်သည် သူ၏မိခင်ထံမှ သားဦးအခွင့်အရေးသည် သူ၏ထံသို့ ရောက်လာမည်ဟူသော ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ပြချက်ကို သိရှိခဲ့ပြီး ထိုအခွင့်အရေးက ပေးအပ်မည့် အခွင့်ထူးများအတွက် ပြောမပြနိုင်အောင် တောင့်တခဲ့သည်။ သူ တောင့်တနေသည်မှာ သူ၏ဖခင်၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာ မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ရေးရာ သားဦးအခွင့်အရေးသာ ဖြစ်သည်။ ဖြောင့်မတ်သော အာဗြဟံကဲ့သို့ ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်ရန်၊ သူ၏မိသားစုအတွက် အပြစ်ဖြေရာယဇ်ကို ပူဇော်ရန်၊ ဘုရားသခင် ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးနှင့် ကတိထားသော မေရှိယ (ကယ်တင်ရှင်) ၏ ဘိုးဘေးဖြစ်လာရန်နှင့် ပဋိညာဉ်ကောင်းချီးမင်္ဂလာတွင် ပါဝင်သော ထာဝရပိုင်ဆိုင်မှုများကို အမွေခံရန်—ဤအခွင့်ထူးများနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာများသည် သူ၏ အပြင်းပြဆုံးသော ဆန္ဒများကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်သည် အနာဂတ်ဆီသို့ အမြဲဦးတည်နေပြီး မမြင်ရသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ဆုပ်ကိုင်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

Jacob had learned from his mother of the divine intimation that
the birthright should fall to him, and he was flled with an unspeakable desire for the privileges which it would confer. It was not
the possession of his father’s wealth that he craved; the spiritual
birthright was the object of his longing. To commune with God as
did righteous Abraham, to offer the sacrifce of atonement for his
family, to be the progenitor of the chosen people and of the promised
Messiah, and to inherit the immortal possessions embraced in the
blessings of the covenant—here were the privileges and honors that
kindled his most ardent desires. His mind was ever reaching forward
to the future, and seeking to grasp its unseen blessings.

ဝိညာဉ်ရေးရာ သားဦးအခွင့်အရေးနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ဖခင် ပြောပြသမျှကို သူသည် လျှို့ဝှက်စွာ တောင့်တလျက် နားထောင်ခဲ့ပြီး မိခင်ထံမှ သင်ယူခဲ့သမျှကိုလည်း ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။ နေ့ညမပြတ် ဤအကြောင်းအရာသည် သူ၏အတွေးတွင် ကြီးစိုးနေပြီး သူ၏ဘဝတွင် စိတ်ဝင်စားဆုံးသော အရာဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ယာကုပ်သည် လောကီကောင်းချီးထက် ထာဝရကောင်းချီးကို တန်ဖိုးထားခဲ့သော်လည်း သူကြည်ညိုသော ဘုရားသခင်အကြောင်း လက်တွေ့ကျသော အတွေ့အကြုံရှိ အသိပညာ မရှိသေးပေ။ သူ၏နှလုံးသားသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် အသစ်တစ်ဖန် ပြုပြင်ခြင်း မခံရသေးပေ။ ဧသောသည် သားဦးအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသရွေ့ မိမိနှင့် ပတ်သက်သော ကတိတော်သည် [၁၇၉] ပြည့်စုံလာမည်မဟုတ်ဟု သူယုံကြည်နေကာ သူ၏အစ်ကိုက အပေါ့အပါးမှတ်ယူသော်လည်း မိမိအတွက်မူ အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ထိုကောင်းချီးကို ရရှိနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို အမြဲကြံစည်နေခဲ့သည်။

With secret longing he listened to all that his father told concerning the spiritual birthright; he carefully treasured what he had
learned from his mother. Day and night the subject occupied his
thoughts, until it became the absorbing interest of his life. But while
he thus esteemed eternal above temporal blessings, Jacob had not
an experimental knowledge of the God whom he revered. His heart
had not been renewed by divine grace. He believed that the promise
[179] concerning himself could not be fulflled so long as Esau retained
Jacob and Esau 153
the rights of the frst-born, and he constantly studied to devise some
way whereby he might secure the blessing which his brother held so
lightly, but which was so precious to himself.

တစ်နေ့တွင် ဧသောသည် တောလိုက်ရာမှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ အိမ်သို့ပြန်လာပြီး ယာကုပ်ချက်ပြုတ်နေသော အစားအစာကို တောင်းသောအခါ၊ စိတ်ထဲ၌ တစ်ခုတည်းသော အတွေးသာ အမြဲရှိနေသော ယာကုပ်သည် ထိုအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သားဦးအခွင့်အရေးနှင့် လဲလှယ်မှသာ သူ၏အစ်ကို၏ ဆာလောင်မှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ "ကြည့်ပါ၊ ငါသည် သေတော့မည်၊ ဤသားဦးအခွင့်အရေးသည် ငါ့အတွက် ဘာအသုံးကျသနည်း" ဟု သတိလက်လွတ်ဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို စိတ်ကျေနပ်မှုပေးလိုသော မုဆိုးက ဟစ်အော်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပဲဟင်းတစ်ခွက်အတွက် သူသည် မိမိ၏ သားဦးအခွင့်အရေးကို ရောင်းချလိုက်ပြီး ကျိန်ဆိုမှုဖြင့် ထိုအရောင်းအဝယ်ကို အတည်ပြုခဲ့သည်။ ခဏမျှ အချိန်ပေးလျှင်ပင် သူ၏ဖခင်၏ တဲများတွင် အစားအစာ ရနိုင်သော်လည်း ခဏတာဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းရန် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် သူ၏ဘိုးဘေးများအား ကတိပေးထားသော ဘုန်းကြီးသော အမွေအနှစ်ကို သူသည် ဂရုမစိုက်ဘဲ လဲလှယ်ပစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုအားလုံးသည် ပစ္စုပ္ပန်၌သာ ရှိသည်။ သူသည် ကောင်းကင်အရာကို လောကီအရာနှင့် လဲလှယ်ရန်၊ အနာဂတ်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ခဏတာ သာယာမှုနှင့် လဲလှယ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

When Esau, coming home one day faint and weary from the
chase, asked for the food that Jacob was preparing, the latter, with
whom one thought was ever uppermost, seized upon his advantage, and offered to satisfy his brother’s hunger at the price of the
birthright. “Behold, I am at the point to die,” cried the reckless,
self-indulgent hunter, “and what proft shall this birthright do to
me?” And for a dish of red pottage he parted with his birthright, and
confrmed the transaction by an oath. A short time at most would
have secured him food in his father’s tents, but to satisfy the desire
of the moment he carelessly bartered the glorious heritage that God
Himself had promised to his fathers. His whole interest was in the
present. He was ready to sacrifce the heavenly to the earthly, to
exchange a future good for a momentary indulgence.

"ဤသို့ဖြင့် ဧသောသည် မိမိ၏ သားဦးအခွင့်အရေးကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သည်။" ထိုအခွင့်အရေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရခြင်းအတွက် သူသည် စိတ်သက်သာရာရသွားသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ ယခုတွင် သူ၏လမ်းမှာ အဟန့်အတားမရှိတော့ဘဲ သူနှစ်သက်သလို ပြုမူနိုင်သည်။ လွတ်လပ်မှုဟု အမည်မှားတပ်ထားသော ဤတောရိုင်းပျော်ရွှင်မှုအတွက် ယနေ့တိုင် လူမည်မျှသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ထာဝရရှိသော၊ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသော အမွေအနှစ်ကို ရောင်းချနေကြပါသနည်း။

“Thus Esau despised his birthright.” In disposing of it he felt a
sense of relief. Now his way was unobstructed; he could do as he
liked. For this wild pleasure, miscalled freedom, how many are still
selling their birthright to an inheritance pure and undefled, eternal
in the heavens!

အမြဲတမ်း ပြင်ပနှင့် လောကီဆွဲဆောင်မှုများကိုသာ အလိုလိုက်တတ်သော ဧသောသည် ဟေတ္တိအမျိုးသမီး နှစ်ဦးကို ဇနီးအဖြစ် ယူခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုသည် ဣဇာက်နှင့် ရေဗက္ကာတို့အတွက် ပြင်းထန်သော စိတ်မချမ်းသာမှု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဧသောသည် ရွေးချယ်ခံရသော လူမျိုးနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ အချင်းချင်း လက်ထပ်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသော ပဋိညာဉ်၏ အခြေအနေတစ်ရပ်ကို ချိုးဖောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဣဇာက်သည် သူ၏သားကြီးအား သားဦးကောင်းချီး ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။ ရေဗက္ကာ၏ ကျိုးကြောင်းပြ ပြောဆိုမှုများ၊ ယာကုပ်၏ ကောင်းချီးအပေါ် ပြင်းပြသော ဆန္ဒနှင့် ဧသော၏ တာဝန်ဝတ္တရားများအပေါ် ဂရုမစိုက်မှုတို့သည် ဖခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပေ။

Ever subject to mere outward and earthly attractions, Esau took
two wives of the daughters of Heth. They were worshipers of false
gods, and their idolatry was a bitter grief to Isaac and Rebekah. Esau
had violated one of the conditions of the covenant, which forbade
intermarriage between the chosen people and the heathen; yet Isaac
was still unshaken in his determination to bestow upon him the
birthright. The reasoning of Rebekah, Jacob’s strong desire for the
blessing, and Esau’s indifference to its obligations had no effect to
change the father’s purpose.

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားပြီး ဣဇာက်သည် အိုမင်း၍ မျက်စိကွယ်လာကာ မကြာမီ သေတော့မည်ဟု ယူဆသောအခါ သူ၏သားကြီးအား ကောင်းချီးပေးခြင်းကို နောက်ထပ် မဆိုင်းငံ့တော့ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရေဗက္ကာနှင့် ယာကုပ်တို့၏ ကန့်ကွက်မှုကို သိသောကြောင့် ထိုလေးနက်သော အခမ်းအနားကို တိတ်တဆိတ် ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခါသမယများတွင် စားသောက်ပွဲ ပြုလုပ်လေ့ရှိသော ထုံးစံအတိုင်း ဖခင်ဖြစ်သူက ဧသောအား "တောသို့သွား၍ ငါ့အတွက် သားကောင်ကို ရှာခဲ့လော့။ ငါမသေမီ ငါ့ဝိညာဉ်သည် သင့်ကို ကောင်းချီးပေးနိုင်ရန် ငါနှစ်သက်သော အရသာရှိသော အသားဟင်းကို ပြုလုပ်ပေးလော့" ဟု မှာကြားခဲ့သည်။

Years passed on, until Isaac, old and blind, and expecting soon to
die, determined no longer to delay the bestowal of the blessing upon
his elder son. But knowing the opposition of Rebekah and Jacob, he
decided to perform the solemn ceremony in secret. In accordance
with the custom of making a feast upon such occasions, the patriarch
bade Esau, “Go out to the feld, and take me some venison; and
make me savory meat, ... that my soul may bless thee before I die.”

ရေဗက္ကာသည် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိသွားသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်အဖြစ် ဖော်ပြထားသောအရာနှင့် ဆန့်ကျင်နေကြောင်း သူမ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ဣဇာက်သည် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို ခံရမည့်အပြင် ဘုရားသခင် ခေါ်ယူထားသော နေရာမှ သူ၏သားငယ်ကို ဖယ်ထုတ်ပစ်မည့် အန္တရာယ်ရှိနေသည်။ သူမသည် ဣဇာက်အား ကျိုးကြောင်းပြ ပြောဆိုရန် အချည်းနှီး ကြိုးစားခဲ့ပြီးနောက် ပရိယာယ်ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

Rebekah divined his purpose. She was confdent that it was [180]
154 Patriarchs and Prophets
contrary to what God had revealed as His will. Isaac was in danger
of incurring the divine displeasure and of debarring his younger son
from the position to which God had called him. She had in vain tried
the effect of reasoning with Isaac, and she determined to resort to
stratagem.

ဧသော ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရေဗက္ကာသည် သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် စတင်ခဲ့သည်။ သူမသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ယာကုပ်အား ပြောပြပြီး ဧသောအား ကောင်းချီးပေးခြင်းကို အပြီးတိုင် မဖြစ်စေရန် ချက်ချင်းဆောင်ရွက်ဖို့ တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမ၏ လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း လိုက်နာပါက ဘုရားသခင် ကတိပေးထားသည့်အတိုင်း ကောင်းချီးကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူမ၏သားကို အာမခံခဲ့သည်။ ယာကုပ်သည် သူမ အကြံပြုသော အစီအစဉ်ကို အလွယ်တကူ သဘောမတူခဲ့ပေ။ မိမိ၏ ဖခင်ကို လှည့်ဖြားရမည့် အတွေးသည် သူ့ကို အလွန်စိတ်ဆင်းရဲစေခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အပြစ်သည် ကောင်းချီးထက် ကျိန်စာကိုသာ ယူဆောင်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ကျော်လွှားခဲ့ပြီး သူ၏မိခင်၏ အကြံပြုချက်များကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ တိုက်ရိုက်လိမ်လည်ရန် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်သော်လည်း ဖခင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်သွားသောအခါ ဆုတ်ခွာရန် အလွန်နောက်ကျသွားပြီဖြစ်၍ သူသည် လှည့်ဖြားမှုဖြင့် တောင့်တသော ကောင်းချီးကို ရယူခဲ့သည်။

No sooner had Esau departed on his errand than Rebekah set
about the accomplishment of her purpose. She told Jacob what had
taken place, urging the necessity of immediate action to prevent the
bestowal of the blessing, fnally and irrevocably, upon Esau. And
she assured her son that if he would follow her directions, he might
obtain it as God had promised. Jacob did not readily consent to the
plan that she proposed. The thought of deceiving his father caused
him great distress. He felt that such a sin would bring a curse rather
than a blessing. But his scruples were overborne, and he proceeded
to carry out his mother’s suggestions. It was not his intention to utter
a direct falsehood, but once in the presence of his father he seemed
to have gone too far to retreat, and he obtained by fraud the coveted
blessing.

ယာကုပ်နှင့် ရေဗက္ကာတို့သည် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်တွင် အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ လှည့်ဖြားမှုကြောင့် ဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများကိုသာ ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ယာကုပ်အား သားဦးအခွင့်အရေး ပေးမည်ဟု မိန့်တော်မူခဲ့ပြီး ဖြစ်၍ သူတို့သာ ဘုရားသခင် လုပ်ဆောင်ပေးမည့်အချိန်ကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပါက ကိုယ်တော်၏စကားသည် ကိုယ်တော်၏အချိန်တွင် ပြည့်စုံလာမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုခေတ် ဘုရားသခင်၏ သားသမီးဟု ခံယူထားသူ အများအပြားကဲ့သို့ပင် သူတို့သည် ထိုကိစ္စကို ကိုယ်တော်၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံရန် ဝန်လေးခဲ့ကြသည်။ ရေဗက္ကာသည် သူမ၏သားအား မှားယွင်းသော အကြံပေးချက် ပေးခဲ့မိသည့်အတွက် ပြင်းထန်စွာ နောင်တရခဲ့သည်။ ထိုအကြံပေးချက်ကြောင့်ပင် သားဖြစ်သူနှင့် ခွဲခွာခဲ့ရပြီး သူမသည် သူ၏မျက်နှာကို တစ်ခါမျှ ပြန်မတွေ့ရတော့ပေ။ သားဦးကောင်းချီးကို ရရှိသည့် အချိန်မှစ၍ ယာကုပ်သည် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်စိတ်ဖြင့် လေးလံနေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ဖခင်၊ သူ၏အစ်ကို၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်နှင့် ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားခဲ့သည်။ ခဏတာအတွင်း၌ သူသည် တစ်သက်လုံး နောင်တရရမည့် အလုပ်ကို လုပ်ခဲ့မိသည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာတွင် သူ၏သားများ၏ ဆိုးသွမ်းသော လမ်းစဉ်များက သူ၏ဝိညာဉ်ကို ဖိစီးနှိပ်စက်သောအခါ သူ့ရှေ့၌ ရှင်သန်ထင်ရှားနေခဲ့သည်။

Jacob and Rebekah succeeded in their purpose, but they gained
only trouble and sorrow by their deception. God had declared that
Jacob should receive the birthright, and His word would have been
fulflled in His own time had they waited in faith for Him to work
for them. But like many who now profess to be children of God,
they were unwilling to leave the matter in His hands. Rebekah
bitterly repented the wrong counsel she had given her son; it was the
means of separating him from her, and she never saw his face again.

ယာကုပ်သည် ဖခင်၏တဲမှ ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဧသော ဝင်လာသည်။ သူသည် သူ၏ သားဦးအခွင့်အရေးကို ရောင်းချခဲ့ပြီး လေးနက်သော ကျိန်ဆိုမှုဖြင့် လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ညီ၏ ရပိုင်ခွင့်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထိုကောင်းချီးများကို ရယူရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့်အတူ လောကီသားဦးအခွင့်အရေးလည်း ဆက်စပ်နေပြီး ၎င်းသည် သူ့အား မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်မှုနှင့် ဖခင်၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာ နှစ်ဆကို ရရှိစေမည်ဖြစ်သည်။ [၁၈၁] ဤအရာများသည် သူတန်ဖိုးထားနိုင်သော ကောင်းချီးများဖြစ်သည်။ "ငါ့ဖခင် ထတော်မူပါ၊ သင့်ဝိညာဉ်သည် ကျွန်ုပ်ကို ကောင်းချီးပေးနိုင်ရန် သား၏ အမဲသားကို စားတော်မူပါ" ဟု သူပြောခဲ့သည်။

From the hour when he received the birthright, Jacob was weighed
down with self-condemnation. He had sinned against his father, his
brother, his own soul, and against God. In one short hour he had
made work for a lifelong repentance. This scene was vivid before
him in afteryears, when the wicked course of his sons oppressed his
soul.

အံ့အားသင့်ထိတ်လန့်ပြီး စိတ်ဆင်းရဲစွာဖြင့် တုန်လှုပ်လျက် မျက်မမြင် ဖခင်အိုကြီးသည် မိမိအပေါ် လှည့်ဖြားမှု ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို သိရှိသွားသည်။ သူ၏ နှစ်ရှည်လများ မြတ်နိုးစွာ ထားရှိခဲ့သော မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်ပြားသွားခဲ့ပြီး သူ၏သားကြီး ခံစားရမည့် စိတ်ပျက်မှုကို သူပြင်းထန်စွာ ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူတားဆီးရန် ဆုံးဖြတ်ထားသော အရာကိုပင် ဖြစ်ပျက်လာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်မှာ ဘုရားသခင်၏ စီရင်ဖန်တီးမှု ဖြစ်သည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်သည် သူ့ထံသို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာသည်။ သူသည် ရေဗက္ကာအား ပြောခဲ့သော ကောင်းကင်တမန်၏ စကားများကို သတိရလိုက်ပြီး ယခု ယာကုပ်တွင် အပြစ်ရှိသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ရန် သူသည်သာ အသင့်တော်ဆုံးသူဖြစ်ကြောင်း တွေ့မြင်ခဲ့သည်။ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ စကားများကို သူပြောဆိုနေစဉ်အတွင်း၌ ဗျာဒိတ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် မိမိအပေါ်၌ ရှိနေသည်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ အခြေအနေအားလုံးကို သိရှိသွားသောအခါ သူသည် ယာကုပ်အပေါ် မသိဘဲ ပေးခဲ့သော ကောင်းချီးကို အတည်ပြုလိုက်သည်- "ငါသည် သူ့ကို ကောင်းချီးပေးပြီ၊ အမှန်ပင် သူသည် ကောင်းချီးခံစားရသောသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။"

No sooner had Jacob left his father’s tent than Esau entered.
Though he had sold his birthright, and confrmed the transfer by
a solemn oath, he was now determined to secure its blessings, regardless of his brother’s claim. With the spiritual was connected
the temporal birthright, which would give him the headship of the
[181] family and possession of a double portion of his father’s wealth.
Jacob and Esau 155
These were blessings that he could value. “Let my father arise,” he
said, “and eat of his son’s venison, that thy soul may bless me.”

ဧသောသည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို လက်လှမ်းမီနိုင်သော အနေအထားတွင် ရှိစဉ်က အပေါ့အပါး သဘောထားခဲ့သော်လည်း ယခု ထိုအရာသည် သူ့ထံမှ ထာဝရ ထွက်ခွာသွားသောအခါ ရရှိလိုစိတ် ပြင်းပြလာသည်။ သူ၏ စိတ်လိုက်မာန်ပါဖြစ်တတ်သော၊ ပြင်းထန်သော သဘာဝသည် နိုးကြားလာပြီး သူ၏ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ သူသည် အလွန်ခါးသီးစွာ အော်ဟစ်ခဲ့သည်မှာ "ကျွန်ုပ်ကိုလည်း ကောင်းချီးပေးပါဦး အဖ၊ ကျွန်ုပ်အတွက် ကောင်းချီးတစ်ခုမျှ ချန်မထားဘူးလား။" သို့သော် ပေးပြီးသား ကတိကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်း၍ မရနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ဂရုမစိုက်ဘဲ လဲလှယ်ခဲ့သော သားဦးအခွင့်အရေးကို ယခု ပြန်မရနိုင်တော့ပေ။ "ပဲဟင်းတစ်ခွက်အတွက်"၊ တစ်ခါမျှ မချုပ်တည်းခဲ့ဖူးသော အစာစားချင်စိတ်၏ ခဏတာ ကျေနပ်မှုအတွက် ဧသောသည် သူ၏ အမွေအနှစ်ကို ရောင်းချခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ မိုက်မဲမှုကို သူသိမြင်သောအခါ ကောင်းချီးကို ပြန်လည်ရယူရန် အလွန်နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။ "သူသည် မျက်ရည်ကျလျက် အားစိုက်ရှာသော်လည်း နောင်တရရန် အခွင့်ကို မတွေ့ရ။" (ဟေဗြဲ ၁၂:၁၆၊ ၁၇)။ ဧသောသည် နောင်တရခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာတော်ကို ရှာဖွေနိုင်သည့် အခွင့်အရေးမှ အပယ်ခံရခြင်း မဟုတ်ဘဲ သားဦးအခွင့်အရေးကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို မတွေ့ရှိခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝမ်းနည်းမှုသည် အပြစ်ကို သိမြင်ခြင်းမှ လာသည်မဟုတ်၊ သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန် မလိုလားခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရလဒ်များအတွက်သာ ဝမ်းနည်းခြင်း ဖြစ်ပြီး အပြစ်ကိုယ်တိုင်အတွက် ဝမ်းနည်းခြင်း မဟုတ်ပေ။

Trembling with astonishment and distress, the blind old father
learned the deception that had been practiced upon him. His long
and fondly cherished hopes had been thwarted, and he keenly felt
the disappointment that must come upon his elder son. Yet the
conviction flashed upon him that it was God’s providence which
had defeated his purpose and brought about the very thing he had
determined to prevent. He remembered the words of the angel to
Rebekah, and notwithstanding the sin of which Jacob was now guilty,
he saw in him the one best ftted to accomplish the purposes of God.
While the words of blessing were upon his lips, he had felt the Spirit
of inspiration upon him; and now, knowing all the circumstances, he
ratifed the benediction unwittingly pronounced upon Jacob: “I have
blessed him; yea, and he shall be blessed.”

ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးများနှင့် သတ်မှတ်ချက်များအပေါ် ဂရုမစိုက်မှုကြောင့် ကျမ်းစာတွင် ဧသောအား "လူယုတ်မာ" (သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသောအရာကို မရိုသေသူ) ဟု ခေါ်ဆိုထားသည် (အငယ် ၁၆)။ သူသည် ခရစ်တော်က သူတို့အတွက် ဝယ်ယူပေးထားသော ကယ်တင်ခြင်းကို အပေါ့အပါး တန်ဖိုးထားပြီး ကောင်းကင်အမွေအနှစ်ကို လောကီ၏ ပျက်စီးလွယ်သော အရာများနှင့် လဲလှယ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသူများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ လူအများအပြားသည် အနာဂတ်အတွက် မည်သည့် အတွေး သို့မဟုတ် ဂရုစိုက်မှုမျှ မရှိဘဲ ပစ္စုပ္ပန်အတွက်သာ အသက်ရှင်နေကြသည်။ ဧသောကဲ့သို့ပင် သူတို့က "စားကြစို့၊ သောက်ကြစို့၊ နက်ဖြန် သေရမှာပဲ" ဟု ဟစ်အော်ကြသည် (၁ ကောရိန္သု ၁၅:၃၂)။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အလိုဆန္ဒ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံရပြီး မိမိကိုယ်ကို ချုပ်တည်းခြင်းထက် အဖိုးတန်ဆုံးသော အရာများကို စွန့်လွှတ်ရန် ရွေးချယ်ကြသည်။ အကယ်၍ ဖောက်ပြန်သော အစာစားချင်စိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းခြင်း သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကို ချုပ်တည်းပြီး ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သူများအတွက်သာ ကတိပေးထားသော ကောင်းကင်ကောင်းချီးများအနက် တစ်ခုကို စွန့်လွှတ်ရမည်ဆိုလျှင်၊ အစာစားချင်စိတ်၏ တောင်းဆိုမှုကသာ အနိုင်ရရှိပြီး ဘုရားသခင်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံကို လက်တွေ့တွင် မထီမဲ့မြင် ပြုကြသည်။

Esau had lightly valued the blessing while it seemed within his
reach, but he desired to possess it now that it was gone from him
forever. All the strength of his impulsive, passionate nature was
aroused, and his grief and rage were terrible. He cried with an
exceeding bitter cry, “Bless me, even me also, O my father!” “Hast
thou not reserved a blessing for me?” But the promise given was not
to be recalled. The birthright which he had so carelessly bartered he
could not now regain. “For one morsel of meat,” for a momentary
gratifcation of appetite that had never been restrained, Esau sold
his inheritance; but when he saw his folly, it was too late to recover
the blessing. “He found no place of repentance, though he sought it
carefully with tears.” Hebrews 12:16, 17. Esau was not shut out from
the privilege of seeking God’s favor by repentance, but he could
fnd no means of recovering the birthright. His grief did not spring
from conviction of sin; he did not desire to be reconciled to God. He
sorrowed because of the results of his sin, but not for the sin itself.

ခရစ်ယာန်ဟု အမည်ခံထားသူ အများအပြားပင်လျှင် ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေပြီး ဝိညာဉ်၏ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းကို ထုံထိုင်းစေသော အလိုလိုက်မှုများကို ဖက်တွယ်ထားကြသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်၏ ညစ်ညူးခြင်းရှိသမျှတို့နှင့် ကင်းစင်ပြီး ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သောစိတ်ဖြင့် သန့်ရှင်းခြင်းကို စုံလင်စေရမည်ဟူသော တာဝန်ကို တင်ပြသောအခါ သူတို့သည် စိတ်ဆိုးကြသည်။ သူတို့သည် ဤအန္တရာယ်ရှိသော ကျေနပ်မှုများကို ဆက်လက်ထားရှိရင်း ကောင်းကင်ဘုံကို မရရှိနိုင်ကြောင်း မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ ထာဝရအသက်သို့ သွားသောလမ်းသည် အလွန်ကျဉ်းမြောင်းသောကြောင့် ထိုလမ်းတွင် မလျှောက်လှမ်းတော့ရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည်။ လူအများအပြားသည် ကာမဂုဏ်အလိုလိုက်မှုအတွက် သူတို့၏ သားဦးအခွင့်အရေးကို ရောင်းချနေကြသည်။ ကျန်းမာရေးကို စတေးကြသည်၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်များကို အားနည်းစေသည်၊ ကောင်းကင်ဘုံကို လက်လွှတ်ကြသည်—ဤအရာအားလုံးသည် ခဏတာ ပျော်ရွှင်မှု၊ အားနည်းစေပြီး ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းစေသော အလိုလိုက်မှုတစ်ခုအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ဧသောသည် သူ၏ဆုံးရှုံးမှုကို ပြန်လည်ရယူရန် အလွန်နောက်ကျသွားသောအခါမှ သူ၏မဆင်မခြင် လဲလှယ်မှု၏ မိုက်မဲမှုကို နိုးကြားသိမြင်လာသကဲ့သို့၊ မိမိကိုယ်ကို စိတ်ကျေနပ်မှုပေးရန်အတွက် ကောင်းကင်အမွေအနှစ်ကို လဲလှယ်ခဲ့သူများသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ နေ့ရက်တွင် ထိုသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

Because of his indifference to the divine blessings and requirements, Esau is called in Scripture “a profane person.” Verse 16. He
represents those who lightly value the redemption purchased for
them by Christ, and are ready to sacrifce their heirship to heaven
for the perishable things of earth. Multitudes live for the present,
with no thought or care for the future. Like Esau they cry, “Let us [182]
eat and drink; for tomorrow we die.” 1 Corinthians 15:32. They
156 Patriarchs and Prophets
are controlled by inclination; and rather than practice self-denial,
they will forgo the most valuable considerations. If one must be
relinquished, the gratifcation of a depraved appetite or the heavenly
blessings promised only to the self-denying and God-fearing, the
claims of appetite prevail, and God and heaven are virtually despised.
How many, even of professed Christians, cling to indulgences that
are injurious to health and that benumb the sensibilities of the soul.
When the duty is presented of cleansing themselves from all flthiness of the flesh and spirit, perfecting holiness in the fear of God,
they are offended. They see that they cannot retain these hurtful
gratifcations and yet secure heaven, and they conclude that since
the way to eternal life is so strait, they will no longer walk therein.
Multitudes are selling their birthright for sensual indulgence.
Health is sacrifced, the mental faculties are enfeebled, and heaven
is forfeited; and all for a mere temporary pleasure—an indulgence at
once both weakening and debasing in its character. As Esau awoke
to see the folly of his rash exchange when it was too late to recover
his loss, so it will be in the day of God with those who have bartered
their heirship to heaven for selfsh gratifcations.