အခန်း ၁၅ — ဣဇာက်အားအိမ်ထောင်ချခြင်း

 အခန်း ၁၅ — ဣဇာက်အားအိမ်ထောင်ချခြင်း

Chapter 15—The Marriage of Isaac 

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂၄ ကို အခြေခံထားသည်။

This chapter is based on Genesis 24.

အာဗြဟံသည် အိုမင်းလာပြီဖြစ်၍ မကြာမီ သေဆုံးတော့မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသည်။ သို့သော် သူ၏အဆက်အနွယ်များအတွက် ကတိတော်ပြည့်စုံစေရန် လုပ်ဆောင်ရန် လုပ်ရပ်တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ဣဇာတ်သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို စောင့်ရှောက်သူအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးတော်၏ ဖခင်အဖြစ်လည်းကောင်း သူ့ကို ဆက်ခံရန် ဘုရားသခင် ခန့်အပ်ထားသောသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် အိမ်ထောင်မပြုရသေးပေ။ ခါနန်ပြည်သားတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုသို့သော ထိမ်းမြားခြင်းများသည် ဘုရားသခင်ကို စွန့်ခွာခြင်းသို့ ဦးတည်စေမည်ကို သိသောကြောင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးတော်နှင့် ထိုသူတို့အကြား အပြန်အလှန် ထိမ်းမြားခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။ အာဗြဟံသည် သူ၏သားအပေါ် ကျရောက်လာမည့် ယိုယွင်းသော လွှမ်းမိုးမှုများကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ အာဗြဟံ၏ ဘုရားသခင်အပေါ် အမြဲမပြတ် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို နာခံခြင်းတို့သည် ဣဇာတ်၏ စရိုက်လက္ခဏာတွင် ထင်ဟပ်နေသည်။ သို့သော် ထိုလူငယ်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် အားကြီးပြီး စရိုက်မှာ နူးညံ့ပျော့ပြောင်းသည်။ အကယ်၍ ဘုရားသခင်ကို မကြောက်ရွံ့သောသူနှင့် ပေါင်းဖက်မိပါက၊ သူသည် သဟဇာတဖြစ်မှုအတွက် မူဝါဒများကို စွန့်လွှတ်ရမည့် ဘေးနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။ အာဗြဟံ၏ စိတ်ထဲတွင် သူ၏သားအတွက် ဇနီးရွေးချယ်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ မိမိ၏သားကို ဘုရားသခင်ထံမှ ဝေးကွာအောင် မခေါ်ဆောင်သွားမည့်သူကိုသာ ရရှိရန် သူသည် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

Abraham had become an old man, and expected soon to die;
yet one act remained for him to do in securing the fulfllment of
the promise to his posterity. Isaac was the one divinely appointed
to succeed him as the keeper of the law of God and the father of
the chosen people, but he was yet unmarried. The inhabitants of
Canaan were given to idolatry, and God had forbidden intermarriage
between His people and them, knowing that such marriages would
lead to apostasy. The patriarch feared the effect of the corrupting
influences surrounding his son. Abraham’s habitual faith in God
and submission to His will were reflected in the character of Isaac;
but the young man’s affections were strong, and he was gentle and
yielding in disposition. If united with one who did not fear God, he
would be in danger of sacrifcing principle for the sake of harmony.
In the mind of Abraham the choice of a wife for his son was a matter
of grave importance; he was anxious to have him marry one who
would not lead him from God.

ရှေးခေတ်ကာလတွင် ထိမ်းမြားခြင်း ကိစ္စများကို မိဘများက စီစဉ်ပေးလေ့ရှိပြီး၊ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူများကြားတွင်လည်း ဤသည်မှာ ဓလေ့တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ မိမိတို့ မချစ်နိုင်သောသူကို လက်ထပ်ရန် မည်သူ့ကိုမျှ အတင်းအကျပ် မပြုသော်လည်း၊ မေတ္တာမျှရာတွင် လူငယ်များသည် အတွေ့အကြုံရှိပြီး ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော မိဘများ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခံယူကြသည်။ မိဘများ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် မိဘကို အသရေဖျက်ခြင်း၊ ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်ခြင်းဟုပင် မှတ်ယူကြသည်။

In ancient times marriage engagements were generally made by
the parents, and this was the custom among those who worshiped
God. None were required to marry those whom they could not
love; but in the bestowal of their affections the youth were guided
by the judgment of their experienced, God-fearing parents. It was
regarded as a dishonor to parents, and even a crime, to pursue a
course contrary to this.

ဣဇာတ်သည် သူ၏ဖခင်၏ ပညာနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ကိုးစားသဖြင့် ဤကိစ္စကို ဖခင်ထံ လွှဲအပ်ရန် ကျေနပ်ခဲ့ပြီး၊ ရွေးချယ်မှုပြုရာတွင် ဘုရားသခင် ကိုယ်တိုင်လည်း လမ်းပြမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ အာဗြဟံသည် မေသောပေါတာမိပြည်ရှိ သူ၏ဖခင်၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများဆီသို့ စိတ်ရောက်သွားသည်။ သူတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းမှ လုံးဝကင်းဝေးခြင်း မရှိသော်လည်း၊ စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို သိရှိပြီး ကိုးကွယ်ခြင်းကို တန်ဖိုးထားကြသည်။ ဣဇာတ်သည် သူတို့ဆီသို့သွားရန် ခါနန်ပြည်မှ ထွက်ခွာခြင်း မပြုရပေ။ သို့သော် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို စစ်မှန်စွာ ကိုးကွယ်ရန်အတွက် မိမိ၏အိမ်ကို စွန့်ခွာပြီး ဣဇာတ်နှင့် ပေါင်းဖက်မည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သူတို့ကြားတွင် တွေ့ရှိနိုင်ပေသည်။

Isaac, trusting to his father’s wisdom and affection, was satisfed
to commit the matter to him, believing also that God Himself would
direct in the choice made. The patriarch’s thoughts turned to his
father’s kindred in the land of Mesopotamia. Though not free from
idolatry, they cherished the knowledge and the worship of the true
God. Isaac must not leave Canaan to go to them, but it might be
that among them could be found one who would leave her home and
145
146 Patriarchs and Prophets
[172] unite with him in maintaining the pure worship of the living God.

အာဗြဟံသည် ဤအရေးကြီးသော ကိစ္စကို သူ၏ “အကြီးဆုံးသော ကျွန်”၊ ဘာသာတရား ကိုင်းရှိုင်းသူ၊ အတွေ့အကြုံရှိသူနှင့် မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက် ချနိုင်သူ၊ မိမိအား ကာလရှည်ကြာ သစ္စာရှိစွာ လုပ်ကျွေးခဲ့သူထံ အပ်နှံခဲ့သည်။ ဣဇာတ်အတွက် ခါနန်လူမျိုးများထဲမှ ဇနီးကို မယူဘဲ၊ မေသောပေါတာမိပြည်ရှိ နာခေါ်၏ မိသားစုထဲမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ရွေးချယ်ပါမည်ဟု ထိုကျွန်အား ထာဝရဘုရားရှေ့တွင် ကျိန်ဆိုစေခဲ့သည်။ ဣဇာတ်ကို ထိုနေရာသို့ ခေါ်မသွားရန်လည်း သူက မှာကြားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဆွေမျိုးသားချင်းများကို စွန့်ပြီး လိုက်မလာလိုသော အမျိုးသမီးဖြစ်ပါက၊ ထိုကျွန်သည် သူ၏ကျိန်ဆိုခြင်းမှ လွတ်ကင်းမည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏တာဝန်ကို အောင်မြင်စေမည်ဟု အာမခံခြင်းဖြင့် အာဗြဟံသည် သူ၏ ခက်ခဲပြီး နူးညံ့သော လုပ်ငန်းစဉ်အတွက် ကျွန်ကို အားပေးခဲ့သည်။ “ငါ့အဖေအိမ်၊ ငါ့ဆွေမျိုးတို့ ပြည်မှ ငါ့ကို ခေါ်ထုတ်တော်မူသော ကောင်းကင်ဘုံရှင် ထာဝရဘုရားသည်... သင်၏ရှေ့မှာ ကောင်းကင်တမန်တော်ကို စေလွှတ်တော်မူလိမ့်မည်” ဟု သူက ပြောခဲ့သည်။

Abraham committed the important matter to “his eldest servant,” a
man of piety, experience, and sound judgment, who had rendered
him long and faithful service. He required this servant to make a
solemn oath before the Lord, that he would not take a wife for Isaac
of the Canaanites, but would choose a maiden from the family of
Nahor in Mesopotamia. He charged him not to take Isaac thither. If
a damsel could not be found who would leave her kindred, then the
messenger would be released from his oath. The patriarch encouraged him in his diffcult and delicate undertaking with the assurance
that God would crown his mission with success. “The Lord God of
heaven,” he said, “which took me from my father’s house, and from
the land of my kindred, ... He shall send His angel before thee.”

ထိုကျွန်သည် ချက်ချင်းပင် ခရီးထွက်ခဲ့သည်။ သူ၏ အဖော်များနှင့် ပြန်ပါလာမည့် သတို့သမီး အဖွဲ့အတွက် ကုလားအုတ် ၁၀ ကောင်ကို ယူဆောင်သွားခဲ့ပြီး၊ သတို့သမီးလောင်းနှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်းများအတွက် လက်ဆောင်များကိုလည်း ပြင်ဆင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဒမာသက်မြို့ကို ကျော်လွန်ကာ အရှေ့ဘက် မြစ်ကြီး၏ နံဘေးရှိ ကြွယ်ဝသော လွင်ပြင်များဆီသို့ ရှည်လျားသော ခရီးကို နှင်ခဲ့သည်။ “နာခေါ်၏ မြို့” ဖြစ်သော ဟာရန်မြို့သို့ ရောက်သောအခါ၊ မြို့ရိုးအပြင်ဘက်၊ ညနေချမ်းတွင် အမျိုးသမီးများ ရေခပ်လာလေ့ရှိသော ရေတွင်းအနီးတွင် ရပ်နားခဲ့သည်။ ဤအချိန်သည် သူ့အတွက် စိုးရိမ်တကြီး စဉ်းစားရသော အချိန်ဖြစ်သည်။ သူပြုလုပ်မည့် ရွေးချယ်မှုအပေါ် မူတည်ပြီး သူ၏သခင် အိမ်ထောင်စုသာမက နောက်မျိုးဆက်များအတွက်ပါ အရေးကြီးသော ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာနိုင်သည်။ သူစိမ်းများကြားတွင် သူသည် မည်သို့ မှန်ကန်စွာ ရွေးချယ်နိုင်မည်နည်း။ ဘုရားသခင်သည် သူနှင့်အတူ ကောင်းကင်တမန်ကို စေလွှတ်မည်ဟူသော အာဗြဟံ၏ စကားများကို သတိရပြီး၊ သူသည် တိကျသော လမ်းပြမှုအတွက် ထက်ထက်သန်သန် ဆုတောင်းခဲ့သည်။ သူ၏သခင် အိမ်ထောင်တွင် ကြင်နာမှုနှင့် ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုကို အမြဲကျင့်သုံးနေကြဖြစ်၍၊ ယခုတွင်လည်း ယဉ်ကျေးပျူငှာသော လုပ်ရပ်တစ်ခုသည် ဘုရားသခင် ရွေးချယ်ထားသော အမျိုးသမီးကို ညွှန်ပြပေးရန် သူတောင်းဆိုခဲ့သည်။

The messenger set out without delay. Taking with him ten camels
for the use of his own company and the bridal party that might return
with him, provided also with gifts for the intended wife and her
friends, he made the long journey beyond Damascus, and onward
to the rich plains that border on the great river of the East. Arrived
at Haran, “the city of Nahor,” he halted outside the walls, near the
well to which the women of the place came at evening for water. It
was a time of anxious thought with him. Important results, not only
to his master’s household, but to future generations, might follow
from the choice he made; and how was he to choose wisely among
entire strangers? Remembering the words of Abraham, that God
would send His angel with him, he prayed earnestly for positive
guidance. In the family of his master he was accustomed to the
constant exercise of kindness and hospitality, and he now asked that
an act of courtesy might indicate the maiden whom God had chosen.
Hardly was the prayer uttered before the answer was given.

ဆုတောင်းပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် အဖြေကို ရရှိခဲ့သည်။ ရေတွင်း၌ စုဝေးနေသော အမျိုးသမီးများထဲတွင် တစ်ဦး၏ ယဉ်ကျေးသော အမူအရာသည် သူ၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ သူမ ရေတွင်းမှ ထွက်လာသောအခါ၊ ထိုသူစိမ်းသည် သူမထံသို့ သွားပြီး သူမ၏ ပုခုံးပေါ်ရှိ အိုးထဲမှ ရေအနည်းငယ် တိုက်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ထိုတောင်းဆိုချက်ကို ကြင်နာစွာ အဖြေပေးသည့်အပြင်၊ ကုလားအုတ်များအတွက်ပါ ရေခပ်ပေးရန် သူမက ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ ထိုလုပ်ရပ်သည် မင်းသားတို့၏ သမီးများပင်လျှင် မိမိတို့ဖခင်၏ သိုးနွားအုပ်များအတွက် လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသော အလေ့အထဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် အလိုရှိသော နိမိတ်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် “အလွန် လှပတင့်တယ်သူ” ဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ အသင့်ရှိသော ယဉ်ကျေးမှုသည် ကြင်နာသော စိတ်နှလုံးနှင့် တက်ကြွသော သဘာဝရှိကြောင်း သက်သေထူခဲ့သည်။ ယခုအချိန်အထိ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သည် သူနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သည်။ သူမ၏ ကြင်နာမှုအတွက် တန်ဖိုးကြီးသော လက်ဆောင်များဖြင့် တုံ့ပြန်ပြီးနောက်၊ ထိုကျွန်သည် သူမ၏ မိဘများအကြောင်းကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ သူမသည် အာဗြဟံ၏ တူဖြစ်သူ ဗေသွေလ၏ သမီးဖြစ်ကြောင်း သိရသောအခါ၊ သူသည် “ဦးညွှတ်၍ ထာဝရဘုရားကို ကိုးကွယ်လေ၏။”

Among the women who were gathered at the well, the courteous
manners of one attracted his attention. As she came from the well,
the stranger went to meet her, asking for some water from the pitcher
upon her shoulder. The request received a kindly answer, with an
offer to draw water for the camels also, a service which it was
customary even for the daughters of princes to perform for their
fathers’ flocks and herds. Thus the desired sign was given. The
maiden “was very fair to look upon,” and her ready courtesy gave
[173] evidence of a kind heart and an active, energetic nature. Thus far the
Marriage of Isaac 147
divine hand had been with him. After acknowledging her kindness
by rich gifts, the messengers asked her parentage, and on learning
that she was the daughter of Bethuel, Abraham’s nephew, he “bowed
down his head, and worshiped the Lord.”

ထိုသူသည် သူမ၏ ဖခင်အိမ်တွင် တည်းခိုခွင့် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး၊ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း စကားများဖြင့် သူသည် အာဗြဟံနှင့် ဆက်နွယ်နေသူဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဖြစ်ပျက်သမျှကို ပြောပြခဲ့သည်။ သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူ လာဗန်သည် ထိုသူစိမ်းနှင့် အဖော်များကို မိမိတို့၏ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုကို ခံယူရန် ခေါ်ဆောင်လာရန် ချက်ချင်းပင် အပြေးအလွှား သွားခဲ့လေသည်။

The man had asked for entertainment at her father’s house, and
in his expressions of thanksgiving had revealed the fact of his connection with Abraham. Returning home, the maiden told what had
happened, and Laban, her brother, at once hastened to bring the
stranger and his attendants to share their hospitality.

ဧလျာဇာသည် သူ၏တာဝန်အကြောင်း၊ ရေတွင်း၌ သူဆုတောင်းခဲ့ပုံနှင့် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်သော အခြေအနေအရပ်ရပ်တို့ကို မပြောကြားမီအထိ အစာမစားဘဲနေ၏။ ထို့နောက် သူက “ယခုတွင် သင်တို့သည် ကျွန်ုပ်၏သခင်အပေါ် ကျေးဇူးသစ္စာစောင့်သိ၍ မှန်ကန်စွာပြုမူလိုပါက ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ၊ သို့မဟုတ်ပါကလည်း ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ၊ သို့မှသာ ကျွန်ုပ်သည် လက်ယာဘက်သို့ဖြစ်စေ၊ လက်ဝဲဘက်သို့ဖြစ်စေ လှည့်နိုင်မည်ဖြစ်သည်” ဟုဆို၏။ အဖြေမှာ “ဤအမှုသည် ထာဝရဘုရားထံတော်မှ လာခြင်းဖြစ်သည်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ သင့်အား မပြောနိုင်ပါ။ ကြည့်ရှုလော့၊ ရေဗက္ကသည် သင့်ရှေ့၌ရှိ၏။ သူ့ကိုခေါ်သွားလော့၊ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း သင့်သခင်၏သားအတွက် ဇနီးဖြစ်ပါစေ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

Eliezer would not partake of food until he had told his errand,
his prayer at the well, with all the circumstances attending it. Then
he said, “And now, if ye will deal kindly and truly with my master,
tell me: and if not, tell me; that I may turn to the right hand, or to
the left.” The answer was, “The thing proceedeth from the Lord: we
cannot speak unto thee bad or good. Behold, Rebekah is before thee;
take her, and go, and let her be thy master’s son’s wife, as the Lord
hath spoken.”

မိသားစု၏ သဘောတူညီချက်ကို ရရှိပြီးနောက်၊ ရေဗက္ကကိုယ်တိုင်အား အာဗြဟံ၏သားနှင့် လက်ထပ်ရန် ဖခင်၏အိမ်နှင့် အလွန်ဝေးကွာသော အရပ်သို့ သွားလိုခြင်းရှိမရှိ မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကိုကြည့်၍ ဘုရားသခင်သည် မိမိအား ဣဇာတ်၏ဇနီးအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်ဟု သူမယုံကြည်သဖြင့် “ကျွန်မသွားပါမည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။

After the consent of the family had been obtained, Rebekah
herself was consulted as to whether she would go to so great a
distance from her father’s house, to marry the son of Abraham. She
believed, from what had taken place, that God had selected her to be
Isaac’s wife, and she said, “I will go.”

အစေခံသည် သူ၏တာဝန်အောင်မြင်မှုအတွက် သူ၏သခင် ဝမ်းမြောက်မည့်အရေးကို မျှော်တွေးကာ အလျင်အမြန် ပြန်လိုစိတ်ပြင်းပြနေသဖြင့် နံနက်မိုးလင်းသည်နှင့် အိမ်အပြန်ခရီးကို စတင်ခဲ့ကြသည်။ အာဗြဟံသည် ဗေရရှေဘအရပ်တွင် နေထိုင်ပြီး၊ အနီးအနားအရပ်ရှိ သိုးအုပ်များကို ကြည့်ရှုနေသော ဣဇာတ်သည် ခါရန်ပြည်မှလာမည့် သတင်းပို့သူကို စောင့်ဆိုင်းရန် ဖခင်၏တဲသို့ ပြန်ရောက်နေသည်။ “ညနေချမ်းအချိန်တွင် ဣဇာတ်သည် တော၌ဆင်ခြင်အောက်မေ့ရန် ထွက်သွား၏။ သူသည် မျှော်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကုလားအုပ်များ လာနေသည်ကို မြင်လေ၏။ ရေဗက္ကသည်လည်း မျှော်ကြည့်၍ ဣဇာတ်ကို မြင်သောအခါ ကုလားအုပ်ပေါ်မှ ဆင်းလေ၏။ အကြောင်းမူကား သူမက ‘ကျွန်ုပ်တို့ကို ကြိုဆိုရန် တော၌လမ်းလျှောက်လာနေသော ထိုသူသည် မည်သူနည်း’ ဟု အစေခံအား မေးမြန်းခဲ့သည်။ အစေခံက ‘သူသည် ကျွန်ုပ်၏သခင်ဖြစ်သည်’ ဟု ဖြေကြားခဲ့ရာ၊ သူမသည် မျက်နှာဖုံးကိုယူ၍ ဖုံးအုပ်ထားလေ၏။ အစေခံသည် မိမိပြုခဲ့သမျှကို ဣဇာတ်အား ပြောပြလေသည်။ ဣဇာတ်သည် သူမကို မိခင်စာရာ၏တဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ရေဗက္ကကို ယူလိုက်ရာ သူမသည် သူ၏ဇနီးဖြစ်လာ၏။ သူသည် သူမကို ချစ်လေ၏။ ဣဇာတ်သည် မိခင်ကွယ်လွန်ပြီးနောက် နှစ်သိမ့်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။”

The servant, anticipating his master’s joy at the success of his
mission, was impatient to be gone; and with the morning they set out
on the homeward journey. Abraham dwelt at Beersheba, and Isaac,
who had been attending to the flocks in the adjoining country, had
returned to his father’s tent to await the arrival of the messenger from
Haran. “And Isaac went out to meditate in the feld at the eventide:
and he lifted up his eyes, and saw, and, behold, the camels were
coming. And Rebekah lifted up her eyes, and when she saw Isaac,
she lighted off the camel. For she had said unto the servant, What
man is that that walketh in the feld to meet us? And the servant had
said, It is my master: therefore she took a veil, and covered herself.
And the servant told Isaac all things that he had done. And Isaac
brought her into his mother Sarah’s tent, and took Rebekah, and she
became his wife; and he loved her: and Isaac was comforted after
his mother’s death.”

၁၄၈ ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ

အာဗြဟံသည် ကာဣနခေတ်မှ မိမိခေတ်အထိ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သောသူများနှင့် မကြောက်ရွံ့သောသူများ အချင်းချင်း လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်း၏ ရလဒ်များကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ ဟာဂရနှင့် သူကိုယ်တိုင် လက်ထပ်ခဲ့ခြင်း၏ အကျိုးဆက်များ၊ ဣရှမေလနှင့် လောတတို့၏ အိမ်ထောင်ရေးဆက်နွှယ်မှုများကို သူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ အာဗြဟံနှင့် စာရာတို့၏ ယုံကြည်ခြင်း ကင်းမဲ့မှုကြောင့် ဣရှမေလကို မွေးဖွားစေခဲ့ပြီး၊ ဖြောင့်မတ်သော မျိုးဆက်နှင့် ဘုရားသခင်ကို မကိုးကွယ်သောသူများ ရောနှောခဲ့ရသည်။ သားဖြစ်သူအပေါ် ဖခင်၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် မိခင်၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော ဆွေမျိုးများ၏ သြဇာနှင့် ဣရှမေလ၏ အယူမှားသော ဇနီးများနှင့် ဆက်နွှယ်မှုတို့ကြောင့် ပျက်ပြားခဲ့ရသည်။ ဟာဂရနှင့် သူမက ဣရှမေလအတွက် ရွေးချယ်ပေးခဲ့သော ဇနီးများ၏ မနာလိုဝန်တိုမှုများသည် အာဗြဟံ ကျော်လွှားရန် အချည်းနှီး ကြိုးစားခဲ့ရသော အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် သူ၏မိသားစုကို ဝန်းရံခဲ့သည်။

148 Patriarchs and Prophets
Abraham had marked the result of the intermarriage of those who
[174] feared God and those who feared Him not, from the days of Cain to
his own time. The consequences of his own marriage with Hagar,
and of the marriage connections of Ishmael and Lot, were before
him. The lack of faith on the part of Abraham and Sarah had resulted
in the birth of Ishmael, the mingling of the righteous seed with the
ungodly. The father’s influence upon his son was counteracted by
that of the mother’s idolatrous kindred and by Ishmael’s connection
with heathen wives. The jealousy of Hagar, and of the wives whom
she chose for Ishmael, surrounded his family with a barrier that
Abraham endeavored in vain to overcome.

အာဗြဟံ၏ အစောပိုင်း သွန်သင်မှုများသည် ဣရှမေလအပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိခဲ့သည်မဟုတ်သော်လည်း၊ သူ၏ဇနီးများ၏ သြဇာကြောင့် သူ၏မိသားစုတွင် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု အမြစ်တွယ်ခဲ့သည်။ ဖခင်နှင့် ကွဲကွာသွားရခြင်း၊ ဘုရားသခင်ကို ချစ်ကြောက်ခြင်းနှင့် မေတ္တာကင်းမဲ့သော အိမ်ထောင်ရေး၏ ရန်ပွဲနှင့် ငြင်းခုံမှုများကြောင့် စိတ်နာကြည်းခဲ့ရခြင်းတို့ကြောင့် ဣရှမေလသည် “သူ၏လက်သည် လူခပ်သိမ်းတို့ကို ဆန့်ကျင်၍၊ လူခပ်သိမ်းတို့၏ လက်သည်လည်း သူ့ကို ဆန့်ကျင်သော” ကြမ်းတမ်း၍ လုယက်ဖျက်ဆီးတတ်သော တောရိုင်းအကြီးအကဲဘဝကို ရွေးချယ်ခဲ့ရသည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၆:၁၂။ သူ၏ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် သူသည် မိမိ၏ဆိုးညစ်သော လမ်းစဉ်များအတွက် နောင်တရကာ ဖခင်၏ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏သားမြေးများအပေါ် ပေးခဲ့သော စရိုက်လက္ခဏာ တံဆိပ်မှာမူ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူမှဆင်းသက်လာသော အင်အားကြီးသောလူမျိုးသည် ဆူပူသောင်းကျန်းတတ်သော အယူမှားသည့် လူမျိုးဖြစ်လာပြီး၊ ဣဇာတ်၏သားမြေးများအတွက် အမြဲတစေ စိတ်အနှောင့်အယှက်နှင့် ဒုက္ခပေးသောသူများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

Abraham’s early teachings had not been without effect upon
Ishmael, but the influence of his wives resulted in establishing idolatry in his family. Separated from his father, and embittered by the
strife and contention of a home destitute of the love and fear of God,
Ishmael was driven to choose the wild, marauding life of the desert
chief, “his hand” “against every man, and every man’s hand against
him.” Genesis 16:12. In his latter days he repented of his evil ways
and returned to his father’s God, but the stamp of character given to
his posterity remained. The powerful nation descended from him
were a turbulent, heathen people, who were ever an annoyance and
affliction to the descendants of Isaac.

လောတ၏ဇနီးသည် အတ္တကြီး၍ ဘာသာတရားကို မရိုသေသော အမျိုးသမီးဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏သြဇာသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို အာဗြဟံနှင့် ခွဲခွာရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ သူမသာမရှိလျှင်၊ လောတသည် ပညာရှိ၍ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော ဘိုးဘေး၏ အကြံဉာဏ်များကို စွန့်ခွာကာ သောဒုံမြို့၌ နေထိုင်ခဲ့မည်မဟုတ်ပါ။ အာဗြဟံထံမှ စောစီးစွာ ရရှိခဲ့သော သစ္စာရှိသော သွန်သင်မှုများသာ မရှိခဲ့လျှင်၊ သူ၏ဇနီး၏ သြဇာနှင့် ထိုဆိုးညစ်သောမြို့၏ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုများသည် သူ့အား ဘုရားသခင်ကို စွန့်ခွာသွားစေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ လောတ၏ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းနှင့် နေထိုင်ရန် သောဒုံမြို့ကို ရွေးချယ်ခြင်းတို့သည် ကမ္ဘာလောကအတွက် မျိုးဆက်များစွာတိုင်အောင် ဆိုးကျိုးများ သယ်ဆောင်လာမည့် အဖြစ်အပျက်ကွင်းဆက်၏ ပထမဆုံးသော အချိတ်အဆက်များ ဖြစ်ခဲ့သည်။

The wife of Lot was a selfsh, irreligious woman, and her influence was exerted to separate her husband from Abraham. But for
her, Lot would not have remained in Sodom, deprived of the counsel
of the wise, God-fearing patriarch. The influence of his wife and the
associations of that wicked city would have led him to apostatize
from God had it not been for the faithful instruction he had early
received from Abraham. The marriage of Lot and his choice of
Sodom for a home were the frst links in a chain of events fraught
with evil to the world for many generations.

ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သောသူ မည်သူမဆို၊ ဘုရားသခင်ကို မကြောက်ရွံ့သောသူနှင့် ဘေးအန္တရာယ်မရှိဘဲ မပတ်သက်နိုင်ပါ။ “နှစ်ဦးသဘောမတူဘဲနှင့် အတူသွားနိုင်သလော” အာမုတ် ၃:၃။ အိမ်ထောင်ရေးဆက်ဆံမှု၏ ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် ကြီးပွားခြင်းသည် နှစ်ဦးနှစ်ဖက်၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှုအပေါ်တွင် မူတည်သည်။ သို့သော် ယုံကြည်သူနှင့် မယုံကြည်သူတို့အကြားတွင် ဝါသနာ၊ စိတ်ညွတ်မှုနှင့် ရည်ရွယ်ချက်တို့၌ အခြေခံကျသော ခြားနားချက်ရှိသည်။ သူတို့သည် သဘောထားချင်း မတိုက်ဆိုင်နိုင်သော သခင်နှစ်ဦးကို ဝတ်ပြုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ မူဝါဒများသည် မည်မျှပင် စင်ကြယ်ပြီး မှန်ကန်ပါစေ၊ မယုံကြည်သော အဖော်၏ သြဇာသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ဝေးကွာသွားစေရန် ဆွဲဆောင်မှုရှိလိမ့်မည်။

No one who fears God can without danger connect himself with
one who fears Him not. “Can two walk together, except they be
agreed?” Amos 3:3. The happiness and prosperity of the marriage
relation depends upon the unity of the parties; but between the
believer and the unbeliever there is a radical difference of tastes,
inclinations, and purposes. They are serving two masters, between
whom there can be no concord. However pure and correct one’s
Marriage of Isaac 149
principles may be, the influence of an unbelieving companion will
have a tendency to lead away from God.

မပြောင်းလဲသေးမီ အိမ်ထောင်ရေးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သူသည် [၁၇၅] မိမိပြောင်းလဲလာသောအခါ၊ ဘာသာရေးယုံကြည်ချက်တွင် မည်မျှပင် ကွဲပြားစေကာမူ မိမိ၏အဖော်အပေါ် သစ္စာရှိရန် ပို၍ပင် တာဝန်ရှိလာသည်။ သို့သော်လည်း စမ်းသပ်မှုနှင့် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုများ ခံရစေကာမူ၊ ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်များကို မည်သည့်လောကီဆက်ဆံရေးထက်မဆို အထက်၌ ထားရှိသင့်သည်။ မေတ္တာနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ဤကဲ့သို့ သစ္စာရှိခြင်းသည် မယုံကြည်သူကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် သြဇာရှိနိုင်သည်။ သို့သော် ခရစ်ယာန်များက ဘုရားမဲ့သောသူများနှင့် လက်ထပ်ခြင်းကို သမ္မာကျမ်းစာတွင် တားမြစ်ထားသည်။ အရှင်ဘုရား၏ လမ်းညွှန်ချက်မှာ “မယုံကြည်သောသူတို့နှင့် တွဲဖက်၍ မညီညွတ်သော ထမ်းပိုးကို မထမ်းကြနှင့်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ၂ ကောရိနသု ၆:၁၄၊ ၁၇၊ ၁၈။

He who has entered the marriage relation while unconverted, is [175]
by his conversion placed under stronger obligation to be faithful to
his companion, however widely they may differ in regard to religious
faith; yet the claims of God should be placed above every earthly
relationship, even though trials and persecution may be the result.
With the spirit of love and meekness, this fdelity may have an
influence to win the unbelieving one. But the marriage of Christians
with the ungodly is forbidden in the Bible. The Lord’s direction is,
“Be ye not unequally yoked together with unbelievers.” 2 Corinthians
6:14, 17, 18.

ဣဇာတ်သည် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို ကောင်းချီးပေးမည့် ကတိတော်များကို ဆက်ခံသူအဖြစ် ဘုရားသခင်၏ အထူးဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံရသူဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် အသက် လေးဆယ် အရွယ်သို့ ရောက်သောအခါ၊ မိမိအတွက် ဇနီးကို ရွေးချယ်ရန် အတွေ့အကြုံရှိပြီး ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော အစေခံအား ခန့်အပ်သည့် ဖခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို နာခံခဲ့သည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဖော်ပြထားသော ထိုအိမ်ထောင်ရေး၏ ရလဒ်မှာ မိသားစုပျော်ရွှင်မှု၏ နူးညံ့ပြီး လှပသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်- “ဣဇာတ်သည် သူမကို မိခင်စာရာ၏တဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ရေဗက္ကကို ယူလိုက်ရာ သူမသည် သူ၏ဇနီးဖြစ်လာ၏။ သူသည် သူမကို ချစ်လေ၏။ ဣဇာတ်သည် မိခင်ကွယ်လွန်ပြီးနောက် နှစ်သိမ့်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။”

Isaac was highly honored by God in being made inheritor of
the promises through which the world was to be blessed; yet when
he was forty years of age he submitted to his father’s judgment in
appointing his experienced, God-fearing servant to choose a wife
for him. And the result of that marriage, as presented in the Scriptures, is a tender and beautiful picture of domestic happiness: “Isaac
brought her into his mother Sarah’s tent, and took Rebekah, and she
became his wife; and he loved her: and Isaac was comforted after
his mother’s death.”

ဣဇာတ်၏ လမ်းစဉ်နှင့် ယနေ့ခေတ် ခရစ်ယာန်ဟု ဆိုကြသော လူငယ်များ လျှောက်လှမ်းနေသည့် လမ်းစဉ်တို့အကြား မည်မျှကွာခြားလိုက်ပါသနည်း။ လူငယ်များသည် မိမိတို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ပေးအပ်ခြင်းသည် မိမိတို့တစ်ဦးတည်းသာ တိုင်ပင်ရမည့်ကိစ္စ၊ ဘုရားသခင်ဖြစ်စေ၊ မိဘများဖြစ်စေ မည်သို့မျှ မထိန်းချုပ်သင့်သော ကိစ္စဟု မကြာခဏ ထင်မြင်တတ်ကြသည်။ သူတို့သည် လူကြီးမဖြစ်မီကပင် မိဘများ၏ အကူအညီမပါဘဲ မိမိဘာသာ ရွေးချယ်ရန် အရည်အချင်းရှိသည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။ အိမ်ထောင်သက် အနည်းငယ်ကြာသောအခါ သူတို့၏ အမှားကို သိမြင်ရန် လုံလောက်သွားတတ်သော်လည်း၊ ဆိုးကျိုးများကို တားဆီးရန်မှာမူ နောက်ကျသွားတတ်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုလောဘတကြီး ရွေးချယ်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သော ဉာဏ်ပညာနှင့် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့ခြင်းတို့သည် ဆိုးကျိုးများကို ပိုမိုဆိုးရွားစေရန် ခွင့်ပြုထားသဖြင့် အိမ်ထောင်ရေးသည် နာကျင်စရာ ထမ်းပိုးတစ်ခု ဖြစ်လာတတ်သည်။ များစွာသောသူတို့သည် ဤကဲ့သို့ပင် ဤဘဝ၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် နောင်ဘဝ၏ မျှော်လင့်ချက်တို့ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ကြသည်။

What a contrast between the course of Isaac and that pursued
by the youth of our time, even among professed Christians! Young
people too often feel that the bestowal of their affections is a matter
in which self alone should be consulted—a matter that neither God
nor their parents should in any wise control. Long before they have
reached manhood or womanhood they think themselves competent
to make their own choice, without the aid of their parents. A few
years of married life are usually suffcient to show them their error,
but often too late to prevent its baleful results. For the same lack of
wisdom and self-control that dictated the hasty choice is permitted
to aggravate the evil, until the marriage relation becomes a galling
yoke. Many have thus wrecked their happiness in this life and their
hope of the life to come.

အသေအချာ စဉ်းစားဆင်ခြင်သင့်ပြီး ပို၍အတွေ့အကြုံရှိသူများ၏ အကြံဉာဏ်ကို တောင်းခံသင့်သော အကြောင်းအရာတစ်ခု ရှိပါက၊ ၎င်းမှာ အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာကို လမ်းညွှန်အဖြစ် လိုအပ်ဆုံးအချိန်၊ ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ လမ်းပြမှုကို ရှာဖွေသင့်ဆုံးအချိန် ရှိပါက၊ ၎င်းမှာ လူနှစ်ဦးကို တစ်သက်လုံး ပေါင်းစည်းစေမည့် ခြေလှမ်းကို မလှမ်းမီအချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

If there is any subject which should be carefully considered and
in which the counsel of older and more experienced persons should
be sought, it is the subject of marriage; if ever the Bible was needed
150 Patriarchs and Prophets
as a counselor, if ever divine guidance should be sought in prayer, it
is before taking a step that binds persons together for life.

မိဘများသည် မိမိတို့ သားသမီးများ၏ နောင်ရေးပျော်ရွှင်မှုအတွက် မိမိတို့၏ တာဝန်ကို ဘယ်သောအခါမျှ မျက်ခြေမပြတ်သင့်ပါ။ ဣဇာတ်က ဖခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လေးစားခြင်းမှာ နာခံမှုကို ချစ်မြတ်နိုးတတ်စေရန် သင်ကြားပေးခဲ့သော လေ့ကျင့်မှု၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ အာဗြဟံသည် သူ၏သားသမီးများအား မိဘ၏ အာဏာကို လေးစားရန် တောင်းဆိုသော်လည်း၊ သူ၏နေ့စဉ်ဘဝက ထိုအာဏာသည် အတ္တဆန်ခြင်း သို့မဟုတ် အဓမ္မထိန်းချုပ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ မေတ္တာပေါ်တွင် အခြေခံကာ သူတို့၏ ကောင်းကျိုးနှင့် ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ဖြစ်ကြောင်း သက်သေထူခဲ့သည်။

Parents should never lose sight of their own responsibility for the
[176] future happiness of their children. Isaac’s deference to his father’s
judgment was the result of the training that had taught him to love a
life of obedience. While Abraham required his children to respect
parental authority, his daily life testifed that that authority was not a
selfsh or arbitrary control, but was founded in love, and had their
welfare and happiness in view.

ဖခင်များနှင့် မိခင်များသည် လူငယ်များ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို သင့်လျော်သော အဖော်အဖက်များအပေါ်တွင် ထားရှိနိုင်စေရန် လမ်းညွှန်ပေးရမည့် တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံစားသင့်သည်။ မိမိတို့၏ သွန်သင်မှုနှင့် စံနမူနာများ၊ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော် အကူအညီတို့ဖြင့် သားသမီးများ၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ငယ်စဉ်ကတည်းက ပုံဖော်ပေးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သို့မှသာ သူတို့သည် စင်ကြယ်ကာ မြင့်မြတ်ပြီး ကောင်းမြတ်မှန်ကန်သော အရာများအပေါ် ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။ တူသောအရာသည် တူသောအရာကို ဆွဲဆောင်တတ်သည်။ တူသောအရာသည် တူသောအရာကို တန်ဖိုးထားတတ်သည်။ အမှန်တရား၊ စင်ကြယ်ခြင်းနှင့် ကောင်းမြတ်ခြင်းတို့ကို မြတ်နိုးစိတ်အား ဝိညာဉ်အတွင်း၌ စောစီးစွာ ပျိုးထောင်ပေးပါ၊ ထိုအခါ လူငယ်များသည် ထိုအရည်အချင်းများရှိသူတို့၏ အသိုင်းအဝိုင်းကို ရှာဖွေလိမ့်မည်။

Fathers and mothers should feel that a duty devolves upon them
to guide the affections of the youth, that they may be placed upon
those who will be suitable companions. They should feel it a duty,
by their own teaching and example, with the assisting grace of God,
to so mold the character of the children from their earliest years that
they will be pure and noble and will be attracted to the good and true.
Like attracts like; like appreciates like. Let the love for truth and
purity and goodness be early implanted in the soul, and the youth
will seek the society of those who possess these characteristics.

မိဘများသည် မိမိတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် အိမ်ထောင်ရေးဘဝတွင် ကောင်းကင်ဘုံရှိ အဖခမည်းတော်၏ မေတ္တာနှင့် ကောင်းမြတ်ခြင်းကို စံနမူနာပြရန် ကြိုးစားသင့်သည်။ အိမ်ဂေဟာကို နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်ပါစေ။ ဤအရာသည် သင့်သားသမီးများအတွက် မြေယာ သို့မဟုတ် ငွေကြေးထက် သာလွန်တန်ဖိုးရှိပါလိမ့်မည်။ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အိမ်၏မေတ္တာကို ရှင်သန်နေစေပါ၊ သို့မှသာ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ငယ်ဘဝအိမ်ကို ကောင်းကင်ဘုံပြီးလျှင် ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုအရှိဆုံးနေရာအဖြစ် ပြန်လည်အောက်မေ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ မိသားစုဝင်အားလုံးသည် စရိုက်လက္ခဏာ တူညီကြသည်မဟုတ်သဖြင့် စိတ်ရှည်ခြင်းနှင့် သည်းခံခြင်းတို့ကို ကျင့်သုံးရန် အခါအခွင့်များစွာ ရှိလိမ့်မည်။ သို့သော် မေတ္တာနှင့် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်မှုအားဖြင့် အားလုံးကို အနီးကပ်ဆုံး စည်းလုံးမှုဖြင့် ချည်နှောင်ထားနိုင်သည်။

Let parents seek, in their own character and in their home life,
to exemplify the love and benefcence of the heavenly Father. Let
the home be full of sunshine. This will be worth far more to your
children than lands or money. Let the home love be kept alive in their
hearts, that they may look back upon the home of their childhood as
a place of peace and happiness next to heaven. The members of the
family do not all have the same stamp of character, and there will
be frequent occasion for the exercise of patience and forbearance;
but through love and self-discipline all may be bound together in the
closest union.

စစ်မှန်သော မေတ္တာသည် မြင့်မြတ်၍ သန့်ရှင်းသော မူဝါဒတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာကာ ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုနှင့် ကြုံရသောအခါ ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားတတ်သော မေတ္တာမျိုးနှင့် လုံးဝခြားနားသည်။ လူငယ်များသည် မိမိတို့၏ အိမ်ထောင်ကို ထူထောင်ရန် ပြင်ဆင်ရာတွင် မိဘအိမ်၌ တာဝန်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်းအားဖြင့် ပြင်ဆင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဤနေရာတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ငြင်းပယ်ခြင်း၊ ကြင်နာမှု၊ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ခရစ်ယာန်ချင်း စာနာထောက်ထားမှုတို့ကို လေ့ကျင့်ကြပါစေ။ ဤနည်းဖြင့် မေတ္တာသည် စိတ်နှလုံးထဲတွင် နွေးထွေးနေမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုကဲ့သို့သော အိမ်ထောင်မှ ထွက်ခွာ၍ မိသားစုတစ်ခုကို ဦးဆောင်မည့်သူသည် မိမိဘဝဖော်အဖြစ် ရွေးချယ်ထားသော အမျိုးသမီး၏ ပျော်ရွှင်မှုကို မည်သို့မြှင့်တင်ရမည်ကို သိရှိလိမ့်မည်။ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းသည် မေတ္တာ၏အဆုံးသတ် မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်း၏ အစပြုခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

True love is a high and holy principle, altogether different in
character from that love which is awakened by impulse and which
suddenly dies when severely tested. It is by faithfulness to duty
in the parental home that the youth are to prepare themselves for
homes of their own. Let them here practice self-denial and manifest
kindness, courtesy, and Christian sympathy. Thus love will be kept
warm in the heart, and he who goes out from such a household to
stand at the head of a family of his own will know how to promote
the happiness of her whom he has chosen as a companion for life.
Marriage, instead of being the end of love, will be only its beginning.