အခန်း (၂၉) — ပညတ်တော်အားစာတန်ရန်ငြိုးထားခြင်း

 အခန်း (၂၉) —  ပညတ်တော်အားစာတန်ရန်ငြိုးထားခြင်း

Chapter 29—Satan’s Enmity Against the Law

အပြစ်ကင်းစင်သော ကောင်းကင်ဘုံသားများအကြားတွင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ဖြိုဖျက်ရန် စာတန်၏ ပထမဦးဆုံးသော ကြိုးပမ်းမှုသည် ခေတ္တခဏအားဖြင့် အောင်မြင်မှုရရှိသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရခဲ့သည်။ များပြားလှသော ကောင်းကင်တမန်တို့သည် သွေးဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် စာတန်၏ ထင်ရှားသော အောင်မြင်မှုသည် ရှုံးနိမ့မှု၊ ဆုံးရှုံးမှု၊ ဘုရားသခင်နှင့် ကွာရှင်းရခြင်းနှင့် ကောင်းကင်ဘုံမှ နှင်ထုတ်ခံရခြင်းတို့ဖြင့်သာ အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။

The very frst effort of Satan to overthrow God’s law—undertaken among the sinless inhabitants of heaven—seemed for a time to
be crowned with success. A vast number of the angels were seduced;
but Satan’s apparent triumph resulted in defeat and loss, separation
from God, and banishment from heaven.

ဤပဋိပက္ခကို ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် တစ်ဖန်ပြန်လည် စတင်သောအခါ၌လည်း စာတန်သည် အသာစီးရသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပြန်သည်။ ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်ခြင်းအားဖြင့် လူသားသည် သူ၏ သုံ့ပန်းဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ လူသားတို့၏ နိုင်ငံသည်လည်း ဤပုန်ကန်သူခေါင်းဆောင်၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယခုတွင် စာတန်သည် သီးခြားလွတ်လပ်သော နိုင်ငံတစ်ခုကို တည်ထောင်ရန်နှင့် ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ သားတော်၏ အခွင့်အာဏာကို ဆန့်ကျင်ရန် လမ်းစရခဲ့သည်။ သို့သော် ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ်သည် လူသားအား ဘုရားသခင်နှင့် တစ်ဖန်ပြန်လည် သင့်မြတ်ရန်၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်ကို နာခံရန်နှင့် လူသားနှင့် ကမ္ဘာမြေကြီး နှစ်ခုလုံးကို ဆိုးညစ်သောသူ၏ လက်မှ နောက်ဆုံးတွင် ကယ်တင်ခြင်းရရှိရန် လမ်းစဖွင့်ပေးခဲ့သည်။

When the conflict was renewed upon the earth, Satan again won
a seeming advantage. By transgression, man became his captive, and
man’s kingdom also was betrayed into the hands of the archrebel.
Now the way seemed open for Satan to establish an independent
kingdom, and to defy the authority of God and His Son. But the
plan of salvation made it possible for man again to be brought into
harmony with God, and to render obedience to His law, and for both
man and the earth to be fnally redeemed from the power of the
wicked one.

စာတန်သည် တစ်ဖန် ရှုံးနိမ့ပြန်ရာ၊ သူ၏ ရှုံးနိမ့မှုကို အောင်ပွဲအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် လှည့်စားခြင်းနည်းလမ်းကို ထပ်မံ အသုံးပြုခဲ့သည်။ ကျဆုံးသွားသော လူသားမျိုးနွယ်များအကြား ပုန်ကန်မှုကို လှုံ့ဆော်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်သည် လူသားအား ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်ရန် ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းသည် မတရားကြောင်း သူက ပုံဖော်ခဲ့သည်။ “ရလဒ်က ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ သိနေပါလျက်နဲ့ ဘာကြောင့် ဘုရားသခင်က လူသားကို စမ်းသပ်မှုထဲ ထည့်ခဲ့တာလဲ၊ အပြစ်လုပ်ပြီး ဒုက္ခနဲ့ သေခြင်းတရားကို သယ်ဆောင်လာအောင် ဘာလို့ ခွင့်ပြုခဲ့တာလဲ” ဟု လိမ္မာပါးနပ်သော သွေးဆောင်သူက ဆိုခဲ့သည်။ အာဒံ၏ သားမြေးတို့သည်လည်း လူသားအား နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ထပ်မံပေးသနားခဲ့သော စိတ်ရှည်သည်းခံသည့် ကရုဏာတော်ကို မေ့လျော့ပြီး၊ သူတို့၏ ပုန်ကန်မှုကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရှင်ဘုရင် ပေးဆပ်ခဲ့ရသော ကြီးမားလှသည့် စတေးမှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ သွေးဆောင်သူ၏ စကားကို နားထောင်ကာ၊ စာတန်၏ ဖျက်ဆီးခြင်း တန်ခိုးမှ သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသော အရှင်မြတ်အပေါ် ပြစ်တင်ညည်းတွားခဲ့ကြသည်။

Again Satan was defeated, and again he resorted to deception, in
the hope of converting his defeat into a victory. To stir up rebellion in
the fallen race, he now represented God as unjust in having permitted
man to transgress His law. “Why,” said the artful tempter, “when
God knew what would be the result, did He permit man to be placed
on trial, to sin, and bring in misery and death?” And the children of
Adam, forgetful of the long-suffering mercy that had granted man
another trial, regardless of the amazing, the awful sacrifce which
his rebellion had cost the King of heaven, gave ear to the tempter,
and murmured against the only Being who could save them from
the destructive power of Satan.

ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း ဘုရားသခင်အပေါ် ထိုကဲ့သို့ ပုန်ကန်သော စွပ်စွဲချက်များကို ထပ်ဆင့်ပြောဆိုနေသူ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပါသည်။ လူသားထံမှ ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့် လွတ်လပ်မှုကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ခြင်းသည် လူသား၏ အသိဉာဏ်ရှိသော သတ္တဝါအဖြစ် ရရှိထားသော အခွင့်အရေးကို လုယူခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လူသားအား စက်ရုပ်တစ်ရုပ်သဖွယ် ဖြစ်စေမည်ကို သူတို့ မမြင်ကြပေ။ လူသား၏ ဆန္ဒကို အတင်းအကျပ် စေခိုင်းရန်မှာ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ပါ။ လူသားကို လွတ်လပ်သော ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဖန်ဆင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားသော ကမ္ဘာများမှ နေထိုင်သူများကဲ့သို့ပင် သူသည် နာခံမှုဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုကို ခံယူရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် မတတ်သာ၍ မကောင်းမှုကို ပြုရမည်ဟူသော အခြေအနေမျိုးသို့ မည်သည့်အခါမျှ ရောက်ရှိမည် မဟုတ်ပါ။ သူ မခုခံနိုင်သော မည်သည့် သွေးဆောင်မှု သို့မဟုတ် စမ်းသပ်မှုမျိုးကိုမျှ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပါ။ စာတန်နှင့် တိုက်ပွဲတွင် လူသားသည် မည်သည့်အခါမျှ ရှုံးနိမ့ရန် မလိုကြောင်း ဘုရားသခင်သည် လုံလောက်သော ပြင်ဆင်မှုများကို ပြုလုပ်ထားပေးခဲ့သည်။

There are thousands today echoing the same rebellious complaint
against God. They do not see that to deprive man of the freedom of
choice would be to rob him of his prerogative as an intelligent being,
and make him a mere automaton. It is not God’s purpose to coerce
[332] the will. Man was created a free moral agent. Like the inhabitants of
all other worlds, he must be subjected to the test of obedience; but
he is never brought into such a position that yielding to evil becomes
292
Satan’s Enmity Against the Law 293
a matter of necessity. No temptation or trial is permitted to come to
him which he is unable to resist. God made such ample provision
that man need never have been defeated in the conflict with Satan.

ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် လူသားများ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ တစ်ကမ္ဘာလုံးနီးပါးသည် ပုန်ကန်မှု အဆင့်အတန်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ စာတန်သည် တစ်ဖန် အောင်ပွဲရရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပြန်သည်။ သို့သော် အနန္တတန်ခိုးတော်သည် မတရားမှု၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို တစ်ဖန် ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး၊ ကမ္ဘာမြေကြီးကို ရေလွှမ်းမိုးခြင်းဖြင့် အကျင့်စာရိတ္တ ညစ်ညမ်းမှုများမှ သန့်စင်စေခဲ့သည်။

As men increased upon the earth, almost the whole world joined
the ranks of rebellion. Once more Satan seemed to have gained
the victory. But omnipotent power again cut short the working of
iniquity, and the earth was cleansed by the Flood from its moral
pollution.

ပရောဖက်က ဤသို့ ဆိုသည်- “ကိုယ်တော်၏ စီရင်ချက်များသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရှိသောအခါ၊ ကမ္ဘာသူ ကမ္ဘာသားတို့သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်း တရားကို သင်ယူကြလိမ့်မည်။ ဆိုးညစ်သောသူအား ကျေးဇူးပြုသော်လည်း သူသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို သင်ယူမည် မဟုတ်... ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းအာနုဘော်တော်ကိုလည်း ကြည့်ရှုမည် မဟုတ်။” ဟေရှာယ ၂၆:၉၊ ၁၀။ ရေလွှမ်းမိုးပြီးနောက်တွင်လည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ စီရင်ချက်များမှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက်တွင် ကမ္ဘာသူ ကမ္ဘာသားတို့သည် ထာဝရဘုရားကို တစ်ဖန် ပုန်ကန်ကြပြန်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်နှင့် ပညတ်တော်များကို ကမ္ဘာသူတို့က နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်း မတိုင်မီက လူများနှင့် နောဧ၏ သားမြေးများသည် ဘုရားသခင်၏ အခွင့်အာဏာကို စွန့်ပယ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံနှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်ကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မည့် လူမျိုးအဖြစ် မိမိအတွက် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဤလူမျိုးကို သွေးဆောင်ဖျက်ဆီးရန် စာတန်သည် ချက်ချင်းပင် ကျော့ကွင်းများကို ထောင်ခဲ့သည်။ ယာကုပ်၏ သားမြေးတို့သည် တစ်ပါးအမျိုးသားများနှင့် အိမ်ထောင်ပြုရန်နှင့် သူတို့၏ ရုပ်တုများကို ကိုးကွယ်ရန် သွေးဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယောသပ်သည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိခဲ့ပြီး၊ သူ၏ သစ္စာရှိမှုသည် စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်းအတွက် အစဉ်အမြဲ သက်သေခံချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤအလင်းကို ငြိမ်းသတ်ရန် စာတန်သည် ယောသပ်၏ ညီအစ်ကိုများ၏ မနာလိုစိတ်ကို အသုံးချ၍ သူ့ကို တစ်ပါးအမျိုးသား ပြည်တွင် ကျွန်အဖြစ် ရောင်းစားခြင်း ခံရအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ထိုဖြစ်ရပ်များကို အုပ်စိုးလျက် ကိုယ်တော်ကို သိကျွမ်းခြင်း အသိပညာကို အဲဂုတ္တုပြည်သားတို့အား ပေးသနားခဲ့သည်။ ပေါတိဖာ၏ အိမ်တွင်ရော၊ ထောင်ထဲတွင်ပါ ယောသပ်သည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့်အတူ ပညာသင်ကြားမှုနှင့် လေ့ကျင့်မှုများကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ နိုင်ငံ၏ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် မြင့်မားသော ရာထူးအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဖာရောဘုရင်၏ နန်းတော်မှတစ်ဆင့် သူ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် တစ်ပြည်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းသည်လည်း နယ်ပယ်အနှံ့သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ အဲဂုတ္တုပြည်ရှိ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည်လည်း ကြီးပွားချမ်းသာလာကြပြီး၊ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိသူတို့သည် ကျယ်ပြန့်သော ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ကြသည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် ဤဘာသာတရားသစ်ကို လူကြိုက်များလာသည်ကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ စာတန်က သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံရှင် ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိသော ရန်ငြိုးများဖြင့် သူတို့ကို တိုက်တွန်းနှိုးဆော်ရာ၊ သူတို့သည် ထိုအလင်းကို ငြိမ်းသတ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ ထီးနန်းဆက်ခံမည့်သူအား ပညာသင်ကြားပေးရန် တာဝန်ကို ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့ထံ အပ်နှံခဲ့ရာ၊ ဤကဲ့သို့သော ဘုရားသခင်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ဆန့်ကျင်ခြင်းနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းအပေါ် စိတ်ထက်သန်မှုတို့သည် အနာဂတ် ဧကရာဇ်မင်း၏ စရိုက်ကို ပုံသွင်းခဲ့ပြီး၊ ဟေဗြဲလူမျိုးတို့အပေါ် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခြင်းနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

Says the prophet, “When Thy judgments are in the earth, the inhabitants of the world will learn righteousness. Let favor be showed
to the wicked, yet will he not learn righteousness, ... and will not
behold the majesty of Jehovah.” Isaiah 26:9, 10. Thus it was after
the Flood. Released from His judgments, the inhabitants of the
earth again rebelled against the Lord. Twice God’s covenant and
His statutes had been rejected by the world. Both the people before
the Flood and the descendants of Noah cast off the divine authority. Then God entered into covenant with Abraham, and took to
Himself a people to become the depositaries of His law. To seduce
and destroy this people, Satan began at once to lay his snares. The
children of Jacob were tempted to contract marriages with the heathen and to worship their idols. But Joseph was faithful to God,
and his fdelity was a constant testimony to the true faith. It was to
quench this light that Satan worked through the envy of Joseph’s
brothers to cause him to be sold as a slave in a heathen land. God
overruled events, however, so that the knowledge of Himself should
be given to the people of Egypt. Both in the house of Potiphar and
in the prison Joseph received an education and training that, with
the fear of God, prepared him for his high position as prime minister
of the nation. From the palace of the Pharaohs his influence was
felt throughout the land, and the knowledge of God spread far and
wide. The Israelites in Egypt also became prosperous and wealthy,
and such as were true to God exerted a widespread influence. The
idolatrous priests were flled with alarm as they saw the new religion
fnding favor. Inspired by Satan with his own enmity toward the God
of heaven, they set themselves to quench the light. To the priests
was committed the education of the heir to the throne, and it was [333]
this spirit of determined opposition to God and zeal for idolatry that
294 Patriarchs and Prophets
molded the character of the future monarch, and led to cruelty and
oppression toward the Hebrews.

မောရှေသည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ပြေးပြီးနောက် နှစ်ပေါင်း (၄၀) ကာလအတွင်းတွင် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသည် အောင်ပွဲရရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များသည် မှေးမှိန်လာခဲ့သည်။ ရှင်ဘုရင်နှင့် ပြည်သူတို့သည် သူတို့၏ တန်ခိုးအာဏာကို ဂုဏ်ယူဝါကြွားကြပြီး၊ ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်ကို ပြက်ရယ်ပြုခဲ့ကြသည်။ ဤအခြေအနေသည် မောရှေနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ဖာရောဘုရင် လက်ထက်တွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဟေဗြဲခေါင်းဆောင်သည် ရှင်ဘုရင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ “ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်၊ ထာဝရဘုရား” ထံမှ သတင်းစကားဖြင့် ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ “ငါသည် ထာဝရဘုရား၏ စကားကို နားထောင်ရအောင် ထာဝရဘုရားသည် မည်သူနည်း။ ... ငါသည် ထာဝရဘုရားကို မသိ” ဟူသော အဖြေသည် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို မသိနားမလည်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးကို စိန်ခေါ်စော်ကားခြင်းကြောင့် ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အစမှ အဆုံးတိုင် ဖာရော၏ ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် မသိနားမလည်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ မုန်းတီးခြင်းနှင့် စိန်ခေါ်ခြင်းတို့၏ ရလဒ်သာ ဖြစ်သည်။

During the forty years after the flight of Moses from Egypt,
idolatry seemed to have conquered. Year by year the hopes of the
Israelites grew fainter. Both king and people exulted in their power,
and mocked the God of Israel. This grew until it culminated in the
Pharaoh who was confronted by Moses. When the Hebrew leader
came before the king with a message from “Jehovah, God of Israel,”
it was not ignorance of the true God, but defance of His power, that
prompted the answer, “Who is Jehovah, that I should obey His voice?
... I know not Jehovah.” From frst to last, Pharaoh’s opposition to
the divine command was not the result of ignorance, but of hatred
and defance.

အဲဂုတ္တုလူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းကို ကာလကြာရှည်စွာ ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား နောင်တရရန် အခွင့်အရေး ပေးခဲ့ပါသေးသည်။ ယောသပ်၏ လက်ထက်တွင် အဲဂုတ္တုပြည်သည် ဣသရေလတို့အတွက် ခိုလှုံရာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးအပေါ် ပြသသော ကြင်နာမှုအတွက် ဘုရားသခင်သည် ဂုဏ်ပြုခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယခုတွင် စိတ်ရှည်သည်းခံတတ်သော၊ အမျက်ထွက်နှေးသော၊ ကရုဏာနှင့် ပြည့်စုံသော အရှင်မြတ်သည် စီရင်ချက်တစ်ခုစီကို အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိစေရန် အချိန်ပေးခဲ့သည်။ အဲဂုတ္တုလူမျိုးတို့သည် သူတို့ ကိုးကွယ်သော အရာများအားဖြင့်ပင် ကျိန်ခြင်းခံရခြင်းအားဖြင့် ထာဝရဘုရား၏ တန်ခိုးတော် သက်သေကို ရရှိခဲ့ကြပြီး၊ အလိုရှိသူတိုင်း ဘုရားသခင်ထံတွင် အညံခံကာ ကိုယ်တော်၏ စီရင်ချက်များမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ရှင်ဘုရင်၏ ခေါင်းမာမှုနှင့် သဘောထားတင်းမာမှုတို့ကြောင့်ပင် ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းသည် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး၊ အဲဂုတ္တုလူမျိုး အများအပြားသည် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်လာကြသည်။

Though the Egyptians had so long rejected the knowledge of
God, the Lord still gave them opportunity for repentance. In the
days of Joseph, Egypt had been an asylum for Israel; God had
been honored in the kindness shown His people; and now the longsuffering One, slow to anger, and full of compassion, gave each
judgment time to do its work; the Egyptians, cursed through the very
objects they had worshiped, had evidence of the power of Jehovah,
and all who would, might submit to God and escape His judgments.
The bigotry and stubbornness of the king resulted in spreading the
knowledge of God, and bringing many of the Egyptians to give
themselves to His service.

ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် တစ်ပါးအမျိုးသားများနှင့် ပေါင်းသင်းရန်နှင့် သူတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို အတုယူရန် စိတ်ညွတ်နေကြသောကြောင့် ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား ယောသပ်၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ကျယ်ပြန့်စွာ ရှိနေသော၊ သီးခြားလူမျိုးအဖြစ် နေထိုင်ရန် အခြေအနေကောင်းများ ရှိသော အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ဆင်းသွားရန် ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင်လည်း အဲဂုတ္တုလူမျိုးတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုနှင့် သူတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများသည် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို စက်ဆုပ်ရွံရှာစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသင့်ပြီး၊ သူတို့၏ ဘိုးဘေးများ၏ ဘုရားသခင်ထံသို့ ခိုလှုံရန် တွန်းအားပေးသင့်ပါသည်။ သို့သော် ဤအခြေအနေကိုပင် စာတန်သည် မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်အတွက် အသုံးချခဲ့ပြီး၊ ဣသရေလတို့၏ စိတ်ကို မှောင်မိုက်စေကာ သူတို့၏ သခင်များဖြစ်သော တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ အလေ့အထများကို အတုယူစေခဲ့သည်။ အဲဂုတ္တုလူမျိုးတို့က တိရစ္ဆာန်များကို နတ်ဘုရားသဖွယ် အလွန်အကျွံ ကိုးကွယ်ကြသောကြောင့်၊ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ကျွန်ခံနေရစဉ်အတွင်း ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများကို ပြုလုပ်ရန် ခွင့်မပြုခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ စိတ်သည် ဤဝတ်ပြုမှုအားဖြင့် ကြီးမြတ်သော ယဇ်ပူဇော်ခြင်း (မေရှိယ) ထံသို့ မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ဘဲ၊ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် အားနည်းသွားခဲ့သည်။ ဣသရေလတို့ လွတ်မြောက်ရမည့် အချိန်ရောက်သောအခါ၊ စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဆန့်ကျင်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ လူဦးရေ နှစ်သန်း (၂,၀၀၀,၀၀၀) ကျော်ရှိသော ထိုလူမျိုးကြီးကို အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့ခြင်းနှင့် အယူသီးခြင်းတို့ထဲတွင် ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားရန် သူ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က ကောင်းချီးပေးရန်နှင့် ပွားများစေရန်၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် တန်ခိုးကြီးသော လူမျိုးဖြစ်စေရန်နှင့် သူတို့မှတစ်ဆင့် ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို သိကျွမ်းခြင်းကို ထုတ်ဖော်ရန် ဂတိပြုထားသော၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်ကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မည့် ထိုလူမျိုးကိုပင် စာတန်သည် ဘုရားသခင်ကို အောက်မေ့ခြင်းအား သူတို့၏ စိတ်ထဲမှ ဖျောက်ဖျက်ပစ်နိုင်ရန် မှောင်မိုက်နှင့် ကျွန်ပြုခြင်းထဲတွင် ထားရှိရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။

It was because the Israelites were so disposed to connect themselves with the heathen and imitate their idolatry that God had permitted them to go down into Egypt, where the influence of Joseph
was widely felt, and where circumstances were favorable for them
to remain a distinct people. Here also the gross idolatry of the
Egyptians and their cruelty and oppression during the latter part of
the Hebrew sojourn should have inspired in them an abhorrence of
idolatry, and should have led them to flee for refuge to the God of
their fathers. This very providence Satan made a means to serve his
purpose, darkening the minds of the Israelites and leading them to
imitate the practices of their heathen masters. On account of the superstitious veneration in which animals were held by the Egyptians,
[334] the Hebrews were not permitted, during their bondage, to present
the sacrifcial offerings. Thus their minds were not directed by this
Satan’s Enmity Against the Law 295
service to the great Sacrifce, and their faith was weakened. When
the time came for Israel’s deliverance, Satan set himself to resist the
purposes of God. It was his determination that that great people,
numbering more than two million souls, should be held in ignorance
and superstition. The people whom God had promised to bless and
multiply, to make a power in the earth, and through whom He was
to reveal the knowledge of His will—the people whom He was to
make the keepers of His law—this very people Satan was seeking to
keep in obscurity and bondage, that he might obliterate from their
minds the remembrance of God.

ရှင်ဘုရင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် နိမိတ်လက္ခဏာများကို ပြုလုပ်သောအခါ၊ စာတန်သည် ထိုဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို တန်ပြန်ရန်နှင့် ဖာရောမင်းအား ဘုရားသခင်၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်မှုကို အသိအမှတ်မပြုနိုင်စေရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ အမိန့်ကို မနာခံစေရန် ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို အတုခိုးရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို ဆန့်ကျင်ရန် သူ၏ တန်ခိုးရှိသမျှကို အသုံးချခဲ့သည်။ သို့သော် ရလဒ်မှာ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းတော်ကို ပိုမိုကြီးကျယ်စွာ ပြသနိုင်ရန် လမ်းခင်းပေးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး၊ ဣသရေလလူမျိုးတို့ရော အဲဂုတ္တုတစ်ပြည်လုံးအတွက်ပါ စစ်မှန်၍ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင် တည်ရှိကြောင်းနှင့် အချုပ်အခြာအာဏာတော်ကို ပိုမိုထင်ရှားစေခဲ့သည်။

When the miracles were wrought before the king, Satan was on
the ground to counteract their influence and prevent Pharaoh from
acknowledging the supremacy of God and obeying His mandate.
Satan wrought to the utmost of his power to counterfeit the work of
God and resist His will. The only result was to prepare the way for
greater exhibitions of the divine power and glory, and to make more
apparent, both to the Israelites and to all Egypt, the existence and
sovereignty of the true and living God.

ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးကို ကြီးမြတ်သော တန်ခိုးတော်နှင့် အဲဂုတ္တုနတ်ဘုရားများအားလုံးအပေါ် စီရင်ချက်များ ချမှတ်ခြင်းဖြင့် ကယ်ထုတ်ခဲ့သည်။ “ကိုယ်တော်သည် မိမိလူမျိုးကို ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့်လည်းကောင်း၊ မိမိရွေးချယ်သောသူတို့ကို ရွှင်လန်းခြင်းနှင့်လည်းကောင်း ထုတ်ဆောင်တော်မူ၏။ ... သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ စည်းကမ်းချက်များကို စောင့်ရှောက်စေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ပညတ်တော်တို့ကို နာခံစေခြင်းငှာလည်းကောင်း ဖြစ်သတည်း။” ဆာလံ ၁၀၅:၄၃-၄၅။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား ကျွန်ဘဝမှ ကယ်ထုတ်ခဲ့သည်မှာ ကောင်းမြတ်သော ပြည်သို့ ပို့ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်—ထိုပြည်မှာ ကိုယ်တော်၏ ပြင်ဆင်ပေးတော်မူချက်အရ ရန်သူတို့၏ လက်မှ ခိုလှုံရာအဖြစ် ပြင်ဆင်ထားသော၊ ကိုယ်တော်၏ အတောင်တော် အရိပ်အောက်တွင် နေထိုင်နိုင်မည့် ပြည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို မိမိထံသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ၊ ထာဝရ လက်တော်ဖြင့် ဝန်းရံထားမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့အပေါ် ပြသခဲ့သော ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်အားလုံးအတွက် တုံ့ပြန်မှုအနေဖြင့်၊ သူတို့သည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်မှတစ်ပါး အခြားသော ဘုရားများကို ရှေ့တော်၌ မကိုးကွယ်ရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို ချီးမြှောက်၍ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဘုန်းကြီးစေရန် တောင်းဆိုခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

God delivered Israel with the mighty manifestations of His
power, and with judgments upon all the gods of Egypt. “He brought
forth His people with joy, and His chosen with gladness: ... that they
might observe His statutes, and keep His laws.” Psalm 105:43-45.
He rescued them from their servile state, that He might bring them
to a good land—a land which in His providence had been prepared
for them as a refuge from their enemies, where they might dwell
under the shadow of His wings. He would bring them to Himself,
and encircle them in His everlasting arms; and in return for all His
goodness and mercy to them they were required to have no other
gods before Him, the living God, and to exalt His name and make it
glorious in the earth.

အဲဂုတ္တုပြည်တွင် ကျွန်ခံနေရစဉ်အတွင်း ဣသရေလလူမျိုး အများအပြားသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်နှင့်ပတ်သက်သော အသိပညာများကို အတော်အတန် ဆုံးရှုံးခဲ့ကြပြီး၊ ပညတ်တော်များကို တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် ရောနှောခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား သိနာတောင်ခြေသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ကိုယ်တော်တိုင်၏ အသံတော်ဖြင့် ပညတ်တော်ကို ကြေညာခဲ့သည်။

During the bondage in Egypt many of the Israelites had, to a
great extent, lost the knowledge of God’s law, and had mingled its
precepts with heathen customs and traditions. God brought them to
Sinai, and there with His own voice declared His law.

စာတန်နှင့် ဆိုးညစ်သော ကောင်းကင်တမန်များသည်လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးအား ပညတ်တော်ကို ကြေညာနေစဉ်မှာပင်၊ စာတန်သည် သူတို့ကို အပြစ်ထဲသို့ သွေးဆောင်ရန် ကြံစည်နေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင် ရွေးချယ်ထားသော ဤလူမျိုးကို ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရှေ့မှောက်မှာပင် သူ လုယူလိုခဲ့သည်။ သူတို့ကို ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းထဲသို့ ပို့ဆောင်ခြင်းအားဖြင့်၊ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု၏ အကျိုးအာနိသင်အားလုံးကို သူ ဖျက်ဆီးလိုခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ လူသားသည် မိမိထက် မမြင့်မြတ်သော၊ မိမိလက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အရာကို ကိုးကွယ်ခြင်းဖြင့် မည်သို့လျှင် မြင့်မြတ်လာနိုင်မည်နည်း။ အကယ်၍ လူသားတို့သည် အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုး၊ ဘုန်းအာနုဘော်နှင့် ဘုန်းတော်ကို မျက်ကွယ်ပြု၍ ကိုယ်တော်ကို ထုလုပ်ထားသော ရုပ်တုဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ တိရစ္ဆာန် သို့မဟုတ် တွားသွားသတ္တဝါဖြင့်သော်လည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုမိသည်အထိ မျက်စိကန်းသွားကြလျှင်၊ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်နှင့်အညီ ဖန်ဆင်းခံရသော မြင့်မြတ်သော ဆက်နွှယ်မှုကို မေ့လျော့ပြီး၊ အသိဉာဏ်မဲ့၍ စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော အရာများကို ဦးချကိုးကွယ်ကြလျှင်—ဆိုးညစ်သော ကာမဂုဏ်ခံစားမှုများအတွက် လမ်းပွင့်သွားမည်ဖြစ်ကာ၊ နှလုံးသား၏ ဆိုးညစ်သော စိတ်ရမ္မက်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ စာတန်က အပြည့်အဝ အုပ်စိုးသွားမည် ဖြစ်သည်။

Satan and evil angels were on the ground. Even while God was
proclaiming His law to His people, Satan was plotting to tempt them
to sin. This people whom God had chosen, he would wrench away,
in the very face of Heaven. By leading them into idolatry, he would [335]
296 Patriarchs and Prophets
destroy the effcacy of all worship; for how can man be elevated by
adoring what is no higher than himself and may be symbolized by
his own handiwork? If men could become so blinded to the power,
the majesty, and the glory of the infnite God as to represent Him by
a graven image, or even by a beast or reptile; if they could so forget
their own divine relationship, formed in the image of their Maker
as to bow down to these revolting and senseless objects—then the
way was open for foul license; the evil passions of the heart would
be unrestrained, and Satan would have full sway.

သိနာတောင်ခြေမှာပင် စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ဖြိုဖျက်ရန် သူ၏ အစီအစဉ်များကို စတင် အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ သူစတင်ခဲ့သော လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ မောရှေသည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ တောင်ပေါ်တွင် ရက်ပေါင်း (၄၀) ကြာနေစဉ်အတွင်း၊ စာတန်သည် သံသယ၊ ဘာသာတရားစွန့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ပုန်ကန်ခြင်းတို့ကို လှုံ့ဆော်ရန် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က ကိုယ်တော်၏ ပဋိညာဉ်ပြုထားသော ဣသရေလလူမျိုးတို့အား ပေးအပ်ရန် ပညတ်တော်ကို ရေးသားနေစဉ်မှာပင်၊ ဣသရေလတို့သည် ထာဝရဘုရားအပေါ် သစ္စာရှိမှုကို ငြင်းပယ်ကာ ရွှေဖြင့်လုပ်သော နတ်ဘုရားများကို တောင်းဆိုနေခဲ့ကြသည်။ မောရှေသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ရှေ့မှောက်မှ သူတို့နာခံမည်ဟု ဝန်ခံကတိပြုထားသော ပညတ်တော်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဆင်းလာသောအခါ၊ သူတို့သည် ပညတ်တော်ကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ဆန့်ကျင်လျက် ရွှေနွားရုပ်ရှေ့တွင် ဦးချကိုးကွယ်နေကြသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

At the very foot of Sinai, Satan began to execute his plans for
overthrowing the law of God, thus carrying forward the same work
he had begun in heaven. During the forty days while Moses was in
the mount with God, Satan was busy exciting doubt, apostasy, and
rebellion. While God was writing down His law, to be committed to
His covenant people, the Israelites, denying their loyalty to Jehovah,
were demanding gods of gold! When Moses came from the awful
presence of the divine glory, with the precepts of the law which they
had pledged themselves to obey, he found them, in open defance of
its commands, bowing in adoration before a golden image.

ဣသရေလတို့အား ထာဝရဘုရားအပေါ် ဤကဲ့သို့ ရဲတင်းစွာ စော်ကားမော်ကား ပြုလုပ်စေခြင်းအားဖြင့်၊ စာတန်သည် သူတို့ကို ပျက်စီးစေရန် ကြံစည်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင် ပေးသနားထားသော အခွင့်ထူးများနှင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ၊ သူတို့ကိုယ်တိုင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပေးထားသော သစ္စာကတိများကို လုံးဝ ဥပေက္ခာပြုကာ ယုတ်ညံ့သွားကြပြီ ဖြစ်သောကြောင့်၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား စွန့်ပယ်ပြီး ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မည့်၊ စာတန်ကို အောင်နိုင်မည့် စစ်မှန်သော “မျိုးနွယ်တော်” (မေရှိယ) ပေါ်ထွန်းလာမည့် အာဗြဟံ၏ မျိုးနွယ်တော်ကို မျိုးတုံးအောင် ပြုလုပ်နိုင်မည်ဟု သူ တွေးထင်ခဲ့သည်။ ဤပုန်ကန်သူကြီးသည် ဣသရေလတို့ကို ဖျက်ဆီးခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို နှောင့်နှေးစေရန် ကြံစည်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် တစ်ဖန် ရှုံးနိမ့ခဲ့ပြန်သည်။ အပြစ်လုပ်ခဲ့ကြသော်လည်း ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ဖျက်ဆီးခြင်း မခံခဲ့ရပေ။ စာတန်ဘက်သို့ ခေါင်းမာစွာ ရပ်တည်သူတို့သည် ဖယ်ရှားခြင်းခံရသော်လည်း၊ နှိမ့်ချပြီး နောင်တရသော ပြည်သူတို့အား ကရုဏာတော်ဖြင့် ခွင့်လွှတ်ခဲ့သည်။ ဤအပြစ်၏ သမိုင်းကြောင်းသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း၏ အပြစ်နှင့် ပြစ်ဒဏ်၊ ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့် စိတ်ရှည်သည်းခံသော ကရုဏာတော်တို့အတွက် ထာဝရသက်သေအဖြစ် တည်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

By leading Israel to this daring insult and blasphemy to Jehovah, Satan had planned to cause their ruin. Since they had proved
themselves to be so utterly degraded, so lost to all sense of the privileges and blessings that God had offered them, and to their own
solemn and repeated pledges of loyalty, the Lord would, he believed,
divorce them from Himself and devote them to destruction. Thus
would be secured the extinction of the seed of Abraham, that seed
of promise that was to preserve the knowledge of the living God,
and through whom He was to come—the true Seed, that was to
conquer Satan. The great rebel had planned to destroy Israel, and
thus thwart the purposes of God. But again he was defeated. Sinful
as they were, the people of Israel were not destroyed. While those
who stubbornly ranged themselves on the side of Satan were cut off,
the people, humbled and repentant, were mercifully pardoned. The
history of this sin was to stand as a perpetual testimony to the guilt
and punishment of idolatry, and the justice and long-suffering mercy
of God.

စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် သိနာတောင်ပေါ်က ဖြစ်ရပ်များကို သက်သေအဖြစ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ အုပ်ချုပ်မှု ယန္တရားနှစ်ခု၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အစိုးရနှင့် စာတန်၏ အစိုးရတို့အကြား ခြားနားချက်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ အခြားကမ္ဘာများမှ အပြစ်ကင်းစင်သော နေထိုင်သူတို့သည် စာတန်၏ ပုန်ကန်မှု ရလဒ်များနှင့် အကယ်၍ သူသာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဆက်လက် အုပ်စိုးခွင့်ရခဲ့ပါက မည်ကဲ့သို့သော အုပ်ချုပ်မှုကို တည်ထောင်မည်ကို တစ်ဖန် မြင်တွေ့ခဲ့ကြရပြန်သည်။

The whole universe had been witness to the scenes at Sinai. In
[336] the working out of the two administrations was seen the contrast
Satan’s Enmity Against the Law 297
between the government of God and that of Satan. Again the sinless
inhabitants of other worlds beheld the results of Satan’s apostasy,
and the kind of government he would have established in heaven
had he been permitted to bear sway.

ဒုတိယပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်စေခြင်းအားဖြင့် စာတန်သည် ဘုရားသခင်အပေါ် လူသားတို့၏ မြင့်မြတ်သော ခံယူချက်များကို ယုတ်ညံ့စေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ စတုတ္ထပညတ်တော်ကို ပယ်ဖျက်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် လူသားတို့ကို ဘုရားသခင်အား လုံးဝ မေ့လျော့သွားစေရန် ပြုလုပ်လိုခဲ့သည်။ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ နတ်ဘုရားများထက် ဘုရားသခင်အား ရိုသေကိုးကွယ်ရမည့် အချက်မှာ ကိုယ်တော်သည် ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်တော်မူခြင်းနှင့် အခြားသော သတ္တဝါအားလုံးသည် ကိုယ်တော့်ကြောင့်သာ တည်ရှိနေခြင်းအပေါ် အခြေခံပါသည်။ ဤအချက်ကို သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဤသို့ ဖော်ပြထားသည်။ ပရောဖက် ယေရမိက ဤသို့ဆိုသည်- “ထာဝရဘုရားသည် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏။ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်နှင့် ထာဝရရှင်ဘုရင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ... ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို မဖန်ဆင်းသော နတ်ဘုရားတို့သည် မြေကြီးပေါ်ကလည်းကောင်း၊ ကောင်းကင်အောက်ကလည်းကောင်း ပျက်စီးကြလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိတန်ခိုးတော်အားဖြင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူပြီ၊ မိမိဉာဏ်ပညာတော်အားဖြင့် လောကကို တည်ဆောက်တော်မူပြီ၊ မိမိဝေဖန်ပိုင်းခြားနိုင်စွမ်းအားဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဖြန့်တော်မူပြီ။” “လူတိုင်းသည် မိမိအသိပညာ၌ တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ရုပ်တုကို ထုလုပ်သောသူတိုင်းသည် မိမိထုလုပ်သော ရုပ်တုကြောင့် အရှက်ရ၏။ အကြောင်းမှာ သူ၏ သွန်းသော ရုပ်တုသည် မုသာဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာများထဲတွင် အသက်ရှူခြင်း မရှိပေ။ ထိုအရာတို့သည် အချည်းနှီးဖြစ်ပြီး၊ မှားယွင်းသောအလုပ် ဖြစ်၏။ သူတို့ စီရင်ခြင်း ခံရသောအခါ ပျက်စီးကြလိမ့်မည်။ ယာကုပ်၏ အစုအဝေးသည် ထိုသူတို့နှင့် မတူပေ။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် အလုံးစုံကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။” ယေရမိ ၁၀:၁၀-၁၂၊ ၁၄-၁၆။ ဥပုသ်နေ့သည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းတန်ခိုးကို အောက်မေ့ဖွယ် အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်အဖြစ် ညွှန်ပြနေသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ကိုယ်တော် တည်ရှိကြောင်း အစဉ်အမြဲ သက်သေခံနေပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်ခြင်း၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် မေတ္တာတော်ကို သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဥပုသ်နေ့ကိုသာ အစဉ်အမြဲ သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ရှောက်ခဲ့မည်ဆိုပါက၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဘုရားမဲ့ဝါဒီ သို့မဟုတ် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရှိလာလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။

By causing men to violate the second commandment, Satan
aimed to degrade their conceptions of the Divine Being. By setting
aside the fourth, he would cause them to forget God altogether.
God’s claim to reverence and worship, above the gods of the heathen,
is based upon the fact that He is the Creator, and that to Him all
other beings owe their existence. Thus it is presented in the Bible.
Says the prophet Jeremiah: “The Lord is the true God, He is the
living God, and an everlasting King.... The gods that have not made
the heavens and the earth, even they shall perish from the earth, and
from under these heavens. He hath made the earth by His power,
He hath established the world by His wisdom, and hath stretched
out the heavens by His discretion.” “Every man is brutish in his
knowledge: every founder is confounded by the graven image: for
his molten image is falsehood, and there is no breath in them. They
are vanity, and the work of errors: in the time of their visitation they
shall perish. The portion of Jacob is not like them: for He is the
former of all things.” Jeremiah 10:10-12, 14-16. The Sabbath, as a
memorial of God’s creative power, points to Him as the maker of the
heavens and the earth. Hence it is a constant witness to His existence
and a reminder of His greatness, His wisdom, and His love. Had
the Sabbath always been sacredly observed, there could never have
been an atheist or an idolater.

ဧဒင်ဥယျာဉ်မှ စတင်ခဲ့သော ဥပုသ်နေ့ အဖွဲ့အစည်းသည် ကမ္ဘာကြီးကဲ့သို့ပင် သက်တမ်းရင့်လှပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဖန်ဆင်းခြင်းမှစ၍ ဘိုးဘေးများအားလုံး စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသည်။ အဲဂုတ္တုပြည်တွင် ကျွန်ခံနေရစဉ်အတွင်း ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် သူတို့၏ သခင်များ၏ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေမှုကြောင့် ဥပုသ်နေ့ကို ချိုးဖောက်ခဲ့ကြရပြီး၊ ၎င်း၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုနှင့်ပတ်သက်သော အသိပညာများကို အတော်အတန် ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသည်။ သိနာတောင်တွင် ပညတ်တော်ကို ကြေညာသောအခါ စတုတ္ထပညတ်တော်၏ ပထမဦးဆုံး စကားလုံးများမှာ “ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ရှောက်ခြင်းငှာ အောက်မေ့လော့” ဟူ၍ ဖြစ်သည်—၎င်းမှာ ဥပုသ်နေ့ကို ထိုအချိန်မှစတင်၍ သတ်မှတ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဖန်ဆင်းခြင်းကာလကတည်းက စတင်ခဲ့ခြင်းကို ပြန်လည် ညွှန်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။ လူသားတို့၏ စိတ်ထဲမှ ဘုရားသခင်ကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်နိုင်ရန်အတွက် စာတန်သည် ဤကြီးမြတ်သော အထိမ်းအမှတ်တိုင်ကို ဖြိုဖျက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ လူသားတို့သည် သူတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်ကို မေ့လျော့သွားအောင် လုပ်နိုင်လျှင်၊ သူတို့သည် ဆိုးညစ်သော တန်ခိုးကို ခုခံရန် မည်သည့် ကြိုးပမ်းမှုကိုမျှ ပြုလုပ်တော့မည် မဟုတ်ဘဲ၊ စာတန်သည် သူ၏ သားကောင်ကို အပိုင်ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

The Sabbath institution, which originated in Eden, is as old
as the world itself. It was observed by all the patriarchs, from
creation down. During the bondage in Egypt, the Israelites were
forced by their taskmasters to violate the Sabbath, and to a great
extent they lost the knowledge of its sacredness. When the law was
proclaimed at Sinai the very frst words of the fourth commandment
were, “Remember the Sabbath day, to keep it holy”—showing that
the Sabbath was not then instituted; we are pointed back for its origin
to creation. In order to obliterate God from the minds of men, Satan
aimed to tear down this great memorial. If men could be led to forget
their Creator, they would make no effort to resist the power of evil,
and Satan would be sure of his prey.
298 Patriarchs and Prophets

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အပေါ် စာတန်၏ ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုသည် သူ့အား ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ စည်းကမ်းချက်တိုင်းကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ အရာအားလုံး၏ အဖဖြစ်တော်မူသော ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိရမည့် မေတ္တာနှင့် သစ္စာရှိခြင်းဟူသော ကြီးမြတ်သည့် မူလအခြေခံတရားသည် မိဘအပေါ် ထားရှိရမည့် မေတ္တာနှင့် နာခံခြင်းနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်နွှယ်နေသည်။ မိဘ၏ အခွင့်အာဏာကို မလေးစားခြင်းသည် မကြာမီမှာပင် ဘုရားသခင်၏ အခွင့်အာဏာကို မလေးစားခြင်းသို့ ဦးတည်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စာတန်သည် ပဉ္စမမြောက် ပညတ်တော်၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို လျော့နည်းစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ တစ်ပါးအမျိုးသားများအကြားတွင် ဤပညတ်တော်၏ မူဝါဒကို အလေးမထားကြပေ။ နိုင်ငံအများအပြားတွင် မိဘများသည် အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်၍ မိမိကိုယ်ကိုယ် မကျွေးမွေးနိုင်တော့သောအခါ အစွန့်ပစ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် အသတ်ခံရခြင်းများ ရှိခဲ့သည်။ မိသားစုအတွင်းတွင်လည်း မိခင်ဖြစ်သူအား အလေးထားခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ၊ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ သေဆုံးသွားသောအခါ သူမသည် သားကြီး၏ အခွင့်အာဏာအောက်တွင် နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ မိဘအပေါ် နာခံခြင်းကို မောရှေက တိုက်တွန်းခဲ့သော်လည်း၊ ဣသရေလတို့သည် ဘုရားသခင်ထံမှ လွှဲဖယ်သွားကြသောအခါ ပဉ္စမမြောက် ပညတ်တော်သည်လည်း အခြားသော ပညတ်တော်များကဲ့သို့ပင် လျစ်လျူရှုခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

[337] Satan’s enmity against God’s law had impelled him to war against
every precept of the Decalogue. To the great principle of love and
loyalty to God, the Father of all, the principle of flial love and
obedience is closely related. Contempt for parental authority will
soon lead to contempt for the authority of God. Hence Satan’s efforts
to lessen the obligation of the ffth commandment. Among heathen
peoples the principle enjoined in this precept was little heeded. In
many nations parents were abandoned or put to death as soon as
age had rendered them incapable of providing for themselves. In
the family the mother was treated with little respect, and upon the
death of her husband she was required to submit to the authority
of her eldest son. Filial obedience was enjoined by Moses; but as
the Israelites departed from the Lord, the ffth commandment, with
others, came to be disregarded.

စာတန်သည် “အစအဦးမှစ၍ လူသတ်သမားဖြစ်၏” (ယောဟန် ၈:၄၄)။ သူသည် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် အာဏာရရှိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူအချင်းချင်း မုန်းတီးရန်နှင့် သတ်ဖြတ်ရန် တိုက်တွန်းရုံသာမက၊ ဘုရားသခင်၏ အခွင့်အာဏာကို ပိုမိုရဲတင်းစွာ စိန်ခေါ်နိုင်ရန်အတွက် ဆဋ္ဌမမြောက် ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းအား သူတို့၏ ဘာသာရေး၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Satan was “a murderer from the beginning” (John 8:44); and as
soon as he had obtained power over the human race, he not only
prompted them to hate and slay one another, but, the more boldly
to defy the authority of God, he made the violation of the sixth
commandment a part of their religion.

ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်တော်များကို လွဲမှားစွာ ခံယူခြင်းအားဖြင့်၊ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့သည် သူတို့၏ နတ်ဘုရားများ၏ မျက်နှာသာရရှိရန် လူသားယဇ်ပူဇော်မှုများ လိုအပ်သည်ဟု ယုံကြည်လာကြပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု ပုံစံများအောက်တွင် အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လုပ်ရပ်များကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့အနက် တစ်ခုမှာ မိမိတို့၏ သားသမီးများကို ရုပ်တုများရှေ့တွင် မီးထဲ၌ ဖြတ်လျှောက်စေခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးသည် ဤစမ်းသပ်မှုကို အန္တရာယ်ကင်းစွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါက၊ သူတို့၏ ပူဇော်မှုသည် လက်ခံခြင်းခံရသည်ဟု လူတို့က ယုံကြည်ကြသည်။ ထိုသို့ လွတ်မြောက်လာသူအား နတ်ဘုရားများ၏ အထူးမျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရသူအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ၊ အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ပေးအပ်ပြီး အစဉ်အမြဲ အလေးထားခြင်း ခံရသည်။ သူသည် မည်မျှပင် ကြီးလေးသော ပြစ်မှုကို ကျူးလွန်စေကာမူ မည်သည့်အခါမျှ အပြစ်ပေးခြင်း မခံရပေ။ သို့သော် မီးထဲ၌ ဖြတ်လျှောက်စဉ် မီးလောင်ခံရပါက၊ သူ၏ ကံကြမ္မာသည် ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။ နတ်ဘုရားများ၏ အမျက်တော်ကို ဤသားကောင်၏ အသက်ကိုယူမှသာ ပြေလျော့စေနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ကြသဖြင့် သူ့အား ယဇ်အဖြစ် ပူဇော်ကြသည်။ ဘာသာတရား စွန့်လွှတ်မှု ကြီးမားသော အချိန်များတွင် ဤကဲ့သို့သော စက်ဆုပ်ဖွယ် အလေ့အထများသည် ဣသရေလတို့အကြားတွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပျံ့နှံ့ခဲ့ဖူးသည်။

By perverted conceptions of divine attributes, heathen nations
were led to believe human sacrifces necessary to secure the favor of
their deities; and the most horrible cruelties have been perpetrated
under the various forms of idolatry. Among these was the practice
of causing their children to pass through the fre before their idols.
When one of them came through this ordeal unharmed, the people
believed that their offerings were accepted; the one thus delivered
was regarded as specially favored by the gods, was loaded with benefts, and ever afterward held in high esteem; and however aggravated
his crimes, he was never punished. But should one be burned in
passing through the fre, his fate was sealed; it was believed that the
anger of the gods could be appeased only by taking the life of the
victim, and he was accordingly offered as a sacrifce. In times of
great apostasy these abominations prevailed, to some extent, among
the Israelites.

သတ္တမမြောက် ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းကိုလည်း ဘာသာရေးအမည်ခံ၍ စောစီးစွာကတည်းက ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ အလွန်အမင်း ကာမဂုဏ်ခံစားခြင်းနှင့် စက်ဆုပ်ဖွယ်ရာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ နတ်ဘုရားများကိုယ်တိုင်ပင် မသန့်ရှင်းသူများအဖြစ် ပုံဖော်ကြပြီး၊ ကိုးကွယ်သူတို့သည်လည်း ယုတ်ညံ့သော စိတ်ရမ္မက်များကို လွှတ်ပေးထားကြသည်။ သဘာဝနှင့်ဆန့်ကျင်သော အကျင့်ဆိုးများ ပျံ့နှံ့ခဲ့ပြီး ဘာသာရေး ပွဲတော်များသည် လူအများရှေ့တွင် ဗြောင်ကျကျ မသန့်ရှင်းမှုများဖြင့် ထူးခြားနေခဲ့သည်။

The violation of the seventh commandment also was early practiced in the name of religion. The most licentious and abominable
[338] rites were made a part of the heathen worship. The gods themselves
were represented as impure, and their worshipers gave the rein to the
Satan’s Enmity Against the Law 299
baser passions. Unnatural vices prevailed and the religious festivals
were characterized by universal and open impurity.

မယားအများယူခြင်း (Polygamy) ကိုလည်း စောစီးစွာကတည်းက ကျင့်သုံးခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီက ကမ္ဘာကြီးအပေါ် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော် ကျရောက်စေခဲ့သော အပြစ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ရေလွှမ်းမိုးပြီးနောက်တွင်လည်း ၎င်းသည် ထပ်မံ ပျံ့နှံ့လာခဲ့ပြန်သည်။ အိမ်ထောင်ရေး အဖွဲ့အစည်းကို ဖျက်ဆီးရန်၊ ၎င်း၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို အားနည်းစေရန်နှင့် ၎င်း၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုကို လျော့နည်းစေရန်မှာ စာတန်၏ အစီအစဉ်တကျ ကြိုးပမ်းမှု ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ လူသားထဲတွင် ရှိသော ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်ကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် ဒုက္ခနှင့် အကျင့်ဆိုးများအတွက် လမ်းဖွင့်ပေးရန် ဤနည်းလမ်းထက် ပိုမိုသေချာသော နည်းလမ်းမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Polygamy was practiced at an early date. It was one of the sins
that brought the wrath of God upon the antediluvian world. Yet after
the Flood it again became widespread. It was Satan’s studied effort
to pervert the marriage institution, to weaken its obligations and
lessen its sacredness; for in no surer way could he deface the image
of God in man and open the door to misery and vice.

ကြီးမြတ်သော ပဋိပက္ခ စတင်ကတည်းက စာတန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်တော်ကို လွဲမှားစွာ ဖော်ပြရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်ကို ပုန်ကန်ရန် လှုံ့ဆော်ရန် ဖြစ်ပြီး၊ ဤလုပ်ဆောင်ချက်သည် အောင်မြင်မှုရရှိသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။ လူအများအပြားသည် စာတန်၏ လှည့်စားမှုများကို နားထောင်ကြပြီး ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ကြသည်။ သို့သော် ဆိုးညစ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ကြားမှာပင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များသည် ပြီးမြောက်အောင်မြင်ရန် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ရွေ့လျားနေသည်။ ဖန်ဆင်းခံ အသိဉာဏ်ရှိ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် ကိုယ်တော်၏ တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာတော်ကို ထင်ရှားစေတော်မူ၏။ စာတန်၏ သွေးဆောင်မှုများကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်သူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသော်လည်း၊ သားတော်၏ စတေးမှုအားဖြင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လာနိုင်မည့် လမ်းစပွင့်သွားခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် သူတို့သည် ခမည်းတော်၏ ပညတ်တော်ကို နာခံနိုင်စွမ်း ရရှိကြမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ဘာသာတရား စွန့်လွှတ်မှုနှင့် ပုန်ကန်မှုများအကြားမှ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်အပေါ် သစ္စာရှိသော သူများကို စုဆောင်းတော်မူ၏—ထိုသူတို့မှာ “နှလုံးသားထဲတွင် ပညတ်တော်ရှိသော” လူမျိုးများ ဖြစ်ကြသည်။ ဟေရှာယ ၅၁:၇။

From the opening of the great controversy it has been Satan’s
purpose to misrepresent God’s character and to excite rebellion
against His law, and this work appears to be crowned with success.
The multitudes give ear to Satan’s deceptions and set themselves
against God. But amid the working of evil, God’s purposes move
steadily forward to their accomplishment; to all created intelligences
He is making manifest His justice and benevolence. Through Satan’s
temptations the whole human race have become transgressors of
God’s law, but by the sacrifce of His Son a way is opened whereby
they may return to God. Through the grace of Christ they may be
enabled to render obedience to the Father’s law. Thus in every age,
from the midst of apostasy and rebellion, God gathers out a people
that are true to Him—a people “in whose heart is His law.” Isaiah
51:7.

စာတန်သည် ကောင်းကင်တမန်များကို လှည့်စားခြင်းဖြင့် သွေးဆောင်ခဲ့သည်၊ ထိုနည်းတူစွာပင် သူသည် ခေတ်အဆက်ဆက် လူသားတို့အကြားတွင် သူ၏ လုပ်ငန်းကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ဤမူဝါဒကို နောက်ဆုံးတိုင်အောင် ဆက်လက် ကျင့်သုံးမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်ကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်မည် ဆိုပါက၊ လူသားတို့သည် သတိထားကြလိမ့်မည်။ သို့သော် သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ အမှန်တရားကို အမှားနှင့် ရောနှောထားတတ်သည်။ အန္တရာယ်အရှိဆုံးသော မုသာစကားများမှာ အမှန်တရားနှင့် ရောနှောနေသော စကားများဖြစ်သည်။ ထိုနည်းအားဖြင့် ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းစားပြီး ပျက်စီးစေသော မှားယွင်းမှုများကို လက်ခံမိသွားကြသည်။ ဤနည်းလမ်းဖြင့် စာတန်သည် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို သူနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ သို့သော် သူ၏ အောင်ပွဲသည် ထာဝရ အဆုံးသတ်မည့်နေ့သည် ရောက်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။

It was by deception that Satan seduced angels; thus he has in all
ages carried forward his work among men, and he will continue this
policy to the last. Should he openly profess to be warring against
God and His law, men would beware; but he disguises himself, and
mixes truth with error. The most dangerous falsehoods are those
that are mingled with truth. It is thus that errors are received that
captivate and ruin the soul. By this means Satan carries the world
with him. But a day is coming when his triumph will be forever
ended.

ပုန်ကန်မှုကို ဘုရားသခင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပုံသည် ကာလကြာရှည်စွာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော လုပ်ဆောင်ချက်များကို အပြည့်အဝ အဖုံးခွာပြလိမ့်မည်။ စာတန်၏ အုပ်ချုပ်မှု ရလဒ်များ၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို ဘေးဖယ်ထားခြင်း၏ အကျိုးဆက်များကို ဖန်ဆင်းခံ အသိဉာဏ်ရှိ သတ္တဝါအားလုံး မြင်တွေ့နိုင်ရန် ဖွင့်ပြလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် အပြည့်အဝ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက် အားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးများနှင့် ကိုယ်တော် ဖန်ဆင်းထားသော ကမ္ဘာများအားလုံး၏ ထာဝရအကျိုးအတွက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ စာတန်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သက်သေဖြစ်သော စကြဝဠာကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဘုရားသခင်၏ အစိုးရ တရားမျှတကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော် ဖြောင့်မတ်ကြောင်းကို ဝန်ခံရလိမ့်မည်။

God’s dealings with rebellion will result in fully unmasking the
work that has so long been carried on under cover. The results of
Satan’s rule, the fruits of setting aside the divine statutes, will be
laid open to the view of all created intelligences. The law of God
will stand fully vindicated. It will be seen that all the dealings of [339]
God have been conducted with reference to the eternal good of His
people, and the good of all the worlds that He has created. Satan
300 Patriarchs and Prophets
himself, in the presence of the witnessing universe, will confess the
justice of God’s government and the righteousness of His law.

ဘုရားသခင်သည် စော်ကားခံထားရသော ကိုယ်တော်၏ အခွင့်အာဏာကို ကာကွယ်ရန် ထမြောက်တော်မူမည့် အချိန်သည် မဝေးတော့ပါ။ “ထာဝရဘုရားသည် ကမ္ဘာသူ ကမ္ဘာသားတို့၏ ဒုစရိုက်ကြောင့် သူတို့ကို အပြစ်ပေးရန် မိမိနေရာမှ ထွက်လာတော်မူ၏။” ဟေရှာယ ၂၆:၂၁။ “သို့သော် ကိုယ်တော် ကြွလာမည့်နေ့ကို မည်သူသည် ခံနိုင်မည်နည်း။ ကိုယ်တော် ထင်ရှားသောအခါ မည်သူသည် ရပ်တည်နိုင်မည်နည်း။” မာလခိ ၃:၂။ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် သူတို့၏ အပြစ်ကြောင့် ဘုရားသခင် ပညတ်တော်ကို ကြေညာရန် ဆင်းသက်လာတော့မည့် တောင်သို့ မချဉ်းကပ်ရန် တားမြစ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ကြောင့် ပျက်စီးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပညတ်တော်ကို ကြေညာသည့်နေရာမှာပင် ဤမျှလောက် တန်ခိုးတော်များ ထင်ရှားခဲ့လျှင်၊ ကိုယ်တော်သည် ဤသန့်ရှင်းသော ပညတ်တော်များကို စီရင်ရန် ကြွလာသောအခါတွင် ကိုယ်တော်၏ တရားပလ္လင်သည် မည်မျှပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိုက်မည်နည်း။ ကိုယ်တော်၏ အခွင့်အာဏာကို နင်းခြေခဲ့သူတို့သည် နောက်ဆုံးသော တရားစီရင်ရာနေ့တွင် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ကို မည်သို့ ခံနိုင်ရည်ရှိကြမည်နည်း။ သိနာတောင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများသည် တရားစီရင်ရာနေ့၏ ဖြစ်ရပ်များကို လူတို့အား ကိုယ်စားပြုပြသခြင်း ဖြစ်သည်။ တံပိုးသံသည် ဣသရေလတို့အား ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်မင်း၏ အသံနှင့် ဘုရားသခင်၏ တံပိုးသံသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးရှိ အသက်ရှင်သူများနှင့် သေလွန်သူများကို သူတို့၏ တရားသူကြီး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဆင့်ခေါ်လိမ့်မည်။ ခမည်းတော်နှင့် သားတော်သည် များပြားလှသော ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ တောင်ပေါ်တွင် ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ကြီးမြတ်သော တရားစီရင်ရာနေ့တွင် ခရစ်တော်သည် “မိမိခမည်းတော်၏ ဘုန်းတော်နှင့်လည်းကောင်း၊ ကောင်းကင်တမန်များနှင့်လည်းကောင်း ကြွလာလိမ့်မည်။” မဿဲ ၁၆:၂၇။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် ဘုန်းကြီးသော ပလ္လင်တော်ပေါ်တွင် ထိုင်တော်မူမည်ဖြစ်ပြီး၊ လူမျိုးတကာတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှောက်တွင် စုရုံးကြလိမ့်မည်။

The time is not far distant when God will arise to vindicate His
insulted authority. “The Lord cometh out of His place to punish
the inhabitants of the earth for their iniquity.” Isaiah 26:21. “But
who may abide the day of His coming? and who shall stand when
He appeareth?” Malachi 3:2. The people of Israel, because of their
sinfulness, were forbidden to approach the mount when God was
about to descend upon it to proclaim His law, lest they should be
consumed by the burning glory of His presence. If such manifestations of His power marked the place chosen for the proclamation
of God’s law, how terrible must be His tribunal when He comes for
the execution of these sacred statutes. How will those who have
trampled upon His authority endure His glory in the great day of
fnal retribution? The terrors of Sinai were to represent to the people
the scenes of the judgment. The sound of a trumpet summoned Israel
to meet with God. The voice of the Archangel and the trump of God
shall summon, from the whole earth, both the living and the dead
to the presence of their Judge. The Father and the Son, attended by
a multitude of angels, were present upon the mount. At the great
judgment day Christ will come “in the glory of His Father with His
angels.” Matthew 16:27. He shall then sit upon the throne of His
glory, and before Him shall be gathered all nations.

သိနာတောင်ပေါ်တွင် ဘုရားသခင် တည်ရှိတော်မူကြောင်း ထင်ရှားသောအခါ၊ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် ဣသရေလတို့၏ မျက်မှောက်တွင် လောင်ကျွမ်းသော မီးနှင့်တူ၏။ သို့သော် ခရစ်တော်သည် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ ဘုန်းတော်နှင့် ကြွလာသောအခါ၊ တစ်ကမ္ဘာလုံးသည် ကိုယ်တော် တည်ရှိတော်မူခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းဖြင့် တောက်လောင်နေလိမ့်မည်။ “ငါတို့၏ ဘုရားသခင်သည် ကြွလာတော်မူမည်၊ တိတ်ဆိတ်စွာ နေတော်မူမည် မဟုတ်။ ကိုယ်တော်၏ ရှေ့၌ မီးသည် လောင်လိမ့်မည်၊ ကိုယ်တော်၏ ပတ်လည်၌ အလွန်ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းရှိလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိလူမျိုးကို စီရင်ရန် အထက်က ကောင်းကင်ကိုလည်းကောင်း၊ မြေကြီးကိုလည်းကောင်း ခေါ်တော်မူလိမ့်မည်။” ဆာလံ ၅၀:၃၊ ၄။ မီးလျှံသည် ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှ ထွက်လာ၍ အရာခပ်သိမ်းကို ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ဖြင့် အရည်ပျော်စေလိမ့်မည်၊ မြေကြီးနှင့် ထိုအရာပေါ်ရှိ အလုပ်အားလုံးသည်လည်း လောင်ကျွမ်းသွားလိမ့်မည်။ “သခင်ယေရှုသည် မိမိ၏ တန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံမှ ထင်ရှားတော်မူသောအခါ၊ ဘုရားသခင်ကို မသိသောသူနှင့် ဧဝံဂေလိတရားကို မနာခံသောသူတို့အား တောက်လောင်သော မီးဖြင့် အပြစ်ပေးတော်မူလိမ့်မည်။” ၂ သက်သာလောနိတ် ၁:၇၊ ၈။

When the divine Presence was manifested upon Sinai, the glory
of the Lord was like devouring fre in the sight of all Israel. But
when Christ shall come in glory with His holy angels the whole
earth shall be ablaze with the terrible light of His presence. “Our
God shall come, and shall not keep silence: a fre shall devour before
Him, and it shall be very tempestuous round about Him. He shall
call to the heavens from above, and to the earth, that He may judge
His people.” Psalm 50:3, 4. A fery stream shall issue and come
forth from before Him, which shall cause the elements to melt with
fervent heat, the earth also, and the works that are therein shall be
burned up. “The Lord Jesus shall be revealed from heaven with His
[340] mighty angels, in flaming fre taking vengeance on them that know
not God, and that obey not the gospel.” 2 Thessalonians 1:7, 8.

သိနာတောင်ပေါ်မှ ပညတ်တော်ကို ကြေညာခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့သော ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် ထင်ရှားမှုကို လူသားအား ဖန်ဆင်းကတည်းက မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပေ။ “မြေကြီးသည် တုန်လှုပ်၏၊ ဘုရားသခင် ရှေ့တော်၌ ကောင်းကင်သည် မိုးရေကို ရွာစေ၏။ သိနာတောင်ကိုယ်တိုင်ပင် ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင် ရှေ့တော်၌ လှုပ်ရှား၏။” ဆာလံ ၆၈:၈။ သဘာဝတရား၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော တုန်လှုပ်မှုများကြားမှ ဘုရားသခင်၏ အသံတော်သည် တံပိုးသံကဲ့သို့ မိုးတိမ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ တောင်ကြီးသည် အောက်ခြေမှ ထိပ်တိုင်အောင် တုန်လှုပ်ခဲ့ပြီး၊ ဣသရေလလူထုသည် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်လျက် မျက်နှာပျက်ကာ မြေပေါ်တွင် ပြပ်ဝပ်နေခဲ့ကြသည်။ ထိုစဉ်က မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သော အသံတော်ရှင်က “ငါသည် မြေကြီးကိုသာမက၊ ကောင်းကင်ကိုပါ တစ်ဖန် တုန်လှုပ်စေဦးမည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဟေဗြဲ ၁၂:၂၆။ ကျမ်းစာက ဆိုသည်မှာ “ထာဝရဘုရားသည် အထက်အရပ်မှ ဟိန်းဟောက်တော်မူမည်၊ မိမိသန့်ရှင်းသော နေရာမှ အသံတော်ကို လွှတ်တော်မူမည်။” “ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် တုန်လှုပ်လိမ့်မည်။” ယေရမိ ၂၅:၃၀၊ ယောလ ၃:၁၆။ ထိုကြီးမြတ်သော နေ့တွင် ကောင်းကင်သည် “လိပ်ထားသော စာစောင်ကဲ့သို့” လွင့်ပျောက်သွားလိမ့်မည်။ ဗျာဒိတ် ၆:၁၄။ တောင်တိုင်းနှင့် ကျွန်းတိုင်းသည်လည်း မိမိတို့နေရာမှ ရွေ့သွားလိမ့်မည်။ “မြေကြီးသည် ယစ်မူးသောသူကဲ့သို့ ဟိုဟိုဒီဒီ ယိမ်းယိုင်လိမ့်မည်၊ တဲငယ်ကဲ့သို့ ရွေ့သွားလိမ့်မည်။ ထိုအပေါ်ရှိ ဒုစရိုက်သည် လေးလံသဖြင့် မြေကြီးသည် လဲကျလိမ့်မည်၊ နောက်တစ်ဖန် ထမည်မဟုတ်။” ဟေရှာယ ၂၄:၂၀။

Never since man was created had there been witnessed such a
manifestation of divine power as when the law was proclaimed from
Satan’s Enmity Against the Law 301
Sinai. “The earth shook, the heavens also dropped at the presence
of God: even Sinai itself was moved at the presence of God, the
God of Israel.” Psalm 68:8. Amid the most terrifc convulsions of
nature the voice of God, like a trumpet, was heard from the cloud.
The mountain was shaken from base to summit, and the hosts of
Israel, pale and trembling with terror, lay upon their faces upon the
earth. He whose voice then shook the earth has declared, “Yet once
more I shake not the earth only, but also heaven.” Hebrews 12:26.
Says the Scripture, “The Lord shall roar from on high, and utter
His voice from His holy habitation;” “and the heavens and the earth
shall shake.” Jeremiah 25:30; Joel 3:16. In that great coming day,
the heaven itself shall depart “as a scroll when it is rolled together.”
Revelation 6:14. And every mountain and island shall be moved out
of its place. “The earth shall reel to and fro like a drunkard, and
shall be removed like a cottage; and the transgression thereof shall
be heavy upon it; and it shall fall, and not rise again.” Isaiah 24:20.

“ထို့ကြောင့် လက်ရှိသမျှတို့သည် အားလျော့ကြလိမ့်မည်၊” မျက်နှာတိုင်းသည် “ဖြူဖျော့သွားလိမ့်မည်၊” “လူတိုင်း၏ နှလုံးသည် အရည်ပျော်လိမ့်မည်။ သူတို့သည် ကြောက်လန့်ကြလိမ့်မည်၊ ဝေဒနာနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းတို့သည် သူတို့ကို ဖမ်းစားလိမ့်မည်။” “ငါသည် လောကသားတို့၏ ဆိုးညစ်မှုအတွက် သူတို့ကို အပြစ်ပေးမည်၊” ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ “ဝါကြွားသောသူတို့၏ မာနကို ငါနှိမ်မည်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်သောသူတို့၏ ထောင်လွှားခြင်းကို ငါနှိမ့်ချမည်။” ဟေရှာယ ၁၃:၇၊ ၈၊ ၁၁၊ ယေရမိ ၃၀:၆။

“Therefore shall all hands be faint,” all faces shall be “turned
into paleness,” “and every man’s heart shall melt. And they shall
be afraid: pangs and sorrows shall take hold of them.” “And I will
punish the world for their evil,” saith the Lord, “and I will cause the
arrogancy of the proud to cease, and will lay low the haughtiness of
the terrible.” Isaiah 13:7, 8, 11; Jeremiah 30:6.

မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့မှောက်ရှိသော တောင်ပေါ်မှ သက်သေခံချက် ကျောက်ပြားများကို ကိုင်ဆောင်၍ ဆင်းလာသောအခါ၊ အပြစ်ရှိသော ဣသရေလတို့သည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဘုန်းတော်အလင်းကို မကြည့်ရက်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ ထို့ထက် ပိုမို၍ အပြစ်ကျူးလွန်သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်က ခမည်းတော်၏ ဘုန်းတော်နှင့် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေ အပေါင်းတို့ဖြင့် ခြံရံလျက်၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်သူများနှင့် ကိုယ်တော်၏ အပြစ်ဖြေခြင်းကို ငြင်းပယ်သူများအား စီရင်ရန် ကြွလာသောအခါ မည်သို့လျှင် ကြည့်နိုင်မည်နည်း။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ပစ်ပယ်၍ ခရစ်တော်၏ အသွေးတော်ကို နင်းခြေခဲ့သူများဖြစ်သော “လောကီရှင်ဘုရင်များ၊ ကြီးမြတ်သောသူများ၊ ချမ်းသာသောသူများ၊ စစ်သူကြီးများ၊ ခွန်အားကြီးသောသူများ” သည် “တောင်တွင်းများ၊ တောင်ပေါ်ရှိ ကျောက်ဆောင်များထဲတွင်” ပုန်းကွယ်ကြလိမ့်မည်။ သူတို့က တောင်များနှင့် ကျောက်ဆောင်များကို “ငါတို့အပေါ်သို့ ကျကြပါ၊ ပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်တော်မူသော အရှင်၏ မျက်နှာတော်နှင့် သိုးသငယ်၏ အမျက်တော်မှ ငါတို့ကို ဖုံးကွယ်ကြပါ၊ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်သော အမျက်တော်နေ့သည် ရောက်လာပြီ၊ မည်သူသည် ရပ်တည်နိုင်မည်နည်း” ဟု ပြောကြလိမ့်မည်။ ဗျာဒိတ် ၆:၁၅-၁၇။ “ထိုနေ့တွင် လူသည် မိမိကိုးကွယ်သော ငွေရုပ်တုနှင့် ရွှေရုပ်တုများကို ... ပူးများနှင့် လင်းနို့များထံသို့ ပစ်ချလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်သည် မြေကြီးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်စေရန် ထမြောက်တော်မူသောအခါ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအာနုဘော်ကြောင့်လည်းကောင်း ကျောက်ဆောင်ကြားနှင့် ကျောက်စွန်းများထဲသို့ ဝင်ကြလိမ့်မည်။” ဟေရှာယ ၂:၂၀၊ ၂၁။

When Moses came from the divine Presence in the mount, where
he had received the tables of the testimony, guilty Israel could not
endure the light that glorifed his countenance. How much less can
transgressors look upon the Son of God when He shall appear in the
glory of His Father, surrounded by all the heavenly host, to execute
judgment upon the transgressors of His law and the rejecters of His
atonement. Those who have disregarded the law of God and trodden
under foot the blood of Christ, “the kings of the earth, and the great
men, and the rich men, and the chief captains, and the mighty men,”
shall hide themselves “in the dens and in the rocks of the mountains,”
and they shall say to the mountains and rocks, “Fall on us, and hide [341]
us from the face of Him that sitteth on the throne, and from the wrath
of the Lamb: for the great day of His wrath is come; and who shall
be able to stand?” Revelation 6:15-17. “In that day a man shall cast
his idols of silver, and his idols of gold, ... to the moles and to the
bats; to go into the clefts of the rocks, and into the tops of the ragged
302 Patriarchs and Prophets
rocks, for fear of the Lord, and for the glory of His majesty, when
He ariseth to shake terribly the earth.” Isaiah 2:20, 21.

ထိုအခါ ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်သော စာတန်၏ ပုန်ကန်မှုသည် သူကိုယ်တိုင်နှင့် သူ၏ နောက်လိုက်များအတွက် ပျက်စီးခြင်းကိုသာ သယ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်။ အပြစ်ကျူးလွန်ခြင်းမှ ကောင်းကျိုးများ ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူက ဟောပြောခဲ့သော်လည်း၊ “အပြစ်၏ အခမှာ သေခြင်းဖြစ်သည်” ကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်။ “ကြည့်ရှုလော့၊ မီးဖိုကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းမည့်နေ့သည် ရောက်လာ၏။ ထောင်လွှားသောသူနှင့် ဆိုးညစ်စွာ ပြုသောသူအပေါင်းတို့သည် ကောက်ရိုးနှင့်တူကြလိမ့်မည်။ ရောက်လာမည့် ထိုနေ့သည် သူတို့ကို အမြစ်ရော အကိုင်းပါ မကျန်အောင် လောင်ကျွမ်းစေလိမ့်မည်ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” မာလခိ ၄:၁။ အပြစ်ရှိသမျှ၏ အမြစ်ဖြစ်သော စာတန်နှင့် သူ၏ အကိုင်းအခက်များဖြစ်သော ဆိုးညစ်သော လုပ်ဆောင်သူ အားလုံးသည် လုံးဝ ဖယ်ရှားခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ အပြစ်နှင့် ၎င်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဝမ်းနည်းခြင်း၊ ပျက်စီးခြင်း အားလုံး အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်။ ဆာလံဆရာက “ကိုယ်တော်သည် ဆိုးညစ်သောသူကို ဖျက်ဆီးတော်မူပြီ၊ သူတို့၏ နာမကို ထာဝရပယ်ဖျက်တော်မူပြီ။ အို ရန်သူ၊ ဖျက်ဆီးခြင်းတို့သည် ထာဝရကုန်ဆုံးသွားပြီ။” ဟု ဆိုသည်။ ဆာလံ ၉:၅၊ ၆။

Then it will be seen that Satan’s rebellion against God has resulted in ruin to himself and to all that chose to become his subjects.
He has represented that great good would result from transgression;
but it will be seen that “the wages of sin is death.” “For, behold, the
day cometh, that shall burn as an oven; and all the proud, yea, and
all that do wickedly, shall be stubble: and the day that cometh shall
burn them up, saith the Lord of hosts, that it shall leave them neither
root nor branch.” Malachi 4:1. Satan, the root of every sin, and all
evil workers, who are his branches, shall be utterly cut off. An end
will be made of sin, with all the woe and ruin that have resulted from
it. Says the psalmist, “Thou hast destroyed the wicked, thou hast
put out their name forever and ever. O thou enemy, destructions are
come to a perpetual end.” Psalm 9:5, 6.

သို့သော် ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက် မုန်တိုင်းများအကြားတွင် ဘုရားသခင်၏ သားသမီးတို့သည် ကြောက်ရွံ့ရန် အကြောင်းမရှိပေ။ “ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူမျိုး၏ မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်လိမ့်မည်၊ ဣသရေလ အမျိုးသားတို့၏ ခွန်အားဖြစ်လိမ့်မည်။” ယောလ ၃:၁၆။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်သူများအတွက် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းကို သယ်ဆောင်လာသော ထိုနေ့သည် နာခံသောသူများအတွက်မူ “ဖော်ပြမကုန်နိုင်သော၊ ဘုန်းနှင့်ပြည့်စုံသော ဝမ်းမြောက်ခြင်း” ကို ဆောင်ကြဉ်းပေးလိမ့်မည်။ “ငါ့ရှေ့၌ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ငါနှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့သော ငါ၏ သန့်ရှင်းသူတို့ကို ငါ့ထံသို့ စုရုံးကြလော့” ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ “ကောင်းကင်သည် ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ကြေညာလိမ့်မည်၊ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင်သည် တရားသူကြီး ဖြစ်တော်မူ၏။”

But amid the tempest of divine judgment the children of God
will have no cause for fear. “The Lord will be the hope of His people,
and the strength of the children of Israel.” Joel 3:16. The day that
brings terror and destruction to the transgressors of God’s law will
bring to the obedient “joy unspeakable and full of glory” “Gather
My saints together unto Me,” saith the Lord, “those that have made
a covenant with Me by sacrifce. And the heavens shall declare His
righteousness: for God is Judge Himself.”

“ထိုအခါ သင်တို့သည် တစ်ဖန်ပြန်လာ၍ ဖြောင့်မတ်သောသူနှင့် ဆိုးညစ်သောသူ၊ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုသောသူနှင့် မဝတ်ပြုသောသူတို့၏ ခြားနားချက်ကို သိမြင်ကြလိမ့်မည်။” မာလခိ ၃:၁၈။ “ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို သိသောသူတို့၊ ငါ့ပညတ်တော်ကို နှလုံးသားထဲတွင် ထားသောသူတို့၊ ငါ့စကားကို နားထောင်ကြလော့။” “ကြည့်ရှုလော့၊ တုန်လှုပ်ခြင်း ဖလားကို သင်၏လက်မှ ငါရုပ်သိမ်းပြီ၊ ... သင်သည် နောက်တစ်ဖန် ထိုဖလားကို မသောက်ရတော့။” “ငါ၊ ငါကိုယ်တိုင်ပင် သင်တို့ကို သက်သာစေသော အရှင်ဖြစ်၏။” ဟေရှာယ ၅၁:၇၊ ၂၂၊ ၁၂။ “တောင်များ ရွေ့သွားသော်လည်း၊ ကုန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း၊ ငါ၏ ကရုဏာသည် သင်နှင့် မကွာရ၊ ငါ၏ ငြိမ်သက်ခြင်း ပဋိညာဉ်သည်လည်း မရွေ့ရဟု သင်၌ သနားခြင်း ကရုဏာရှိသော ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” ဟေရှာယ ၅၄:၁၀။

“Then shall ye return, and discern between the righteous and the
wicked, between him that serveth God and him that serveth Him
not.” Malachi 3:18. “Hearken unto Me, ye that know righteousness,
the people in whose heart is My law.” “Behold, I have taken out
of thine hand the cup of trembling, ... thou shalt no more drink it
again.” “I, even I, am He that comforteth you.” Isaiah 51:7, 22, 12.
“For the mountains shall depart, and the hills be removed; but My
[342] kindness shall not depart from thee, neither shall the covenant of My
peace be removed, saith the Lord that hath mercy on thee.” Isaiah
54:10.

ကြီးမြတ်သော ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ်သည် ကမ္ဘာကြီးကို ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာရရှိမှုအတွင်းသို့ အပြည့်အဝ ပြန်လည် ဆောင်ကြဉ်းပေးလိမ့်မည်။ အပြစ်ကြောင့် ဆုံးရှုံးခဲ့သမျှ အားလုံးကို ပြန်လည် ရရှိလိမ့်မည်။ လူသားသာမက ကမ္ဘာမြေကြီးသည်လည်း ကယ်တင်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ နာခံသောသူတို့၏ ထာဝရ နေအိမ်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင် (၆,၀၀၀) ပတ်လုံး စာတန်သည် ကမ္ဘာမြေကို သိမ်းပိုက်ထားရန် ရုန်းကန်ခဲ့သည်။ ယခုတွင် ကမ္ဘာမြေကို ဖန်ဆင်းခဲ့စဉ်က ဘုရားသခင်၏ မူလရည်ရွယ်ချက်သည် ပြည့်စုံသွားခဲ့ပြီ။ “အမြင့်ဆုံးသော အရှင်၏ သန့်ရှင်းသူတို့သည် နိုင်ငံတော်ကို ရရှိကြလိမ့်မည်၊ ထိုနိုင်ငံတော်ကို ကမ္ဘာအဆက်ဆက်၊ ထာဝရ အစဉ်အမြဲ ပိုင်ဆိုင်ကြလိမ့်မည်။” ဒံယေလ ၇:၁၈။

The great plan of redemption results in fully bringing back the
world into God’s favor. All that was lost by sin is restored. Not
only man but the earth is redeemed, to be the eternal abode of the
obedient. For six thousand years Satan has struggled to maintain
possession of the earth. Now God’s original purpose in its creation is
Satan’s Enmity Against the Law 303
accomplished. “The saints of the Most High shall take the kingdom,
and possess the kingdom forever, even forever and ever.” Daniel
7:18.

“နေထွက်ရာမှ နေဝင်ရာတိုင်အောင် ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်သည် ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံပါစေသော။” ဆာလံ ၁၁၃:၃။ “ထိုနေ့တွင် ထာဝရဘုရားသည် တစ်ဆူတည်းသော အရှင်ဖြစ်လိမ့်မည်၊ နာမတော်သည်လည်း တစ်ခုတည်း ဖြစ်လိမ့်မည်။” “ထာဝရဘုရားသည် တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ ရှင်ဘုရင် ဖြစ်တော်မူလိမ့်မည်။” ဇေခရိ ၁၄:၉။ ကျမ်းစာက ဆိုသည်မှာ “အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ထာဝရ တည်မြဲပါ၏။” “ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော် အားလုံးတို့သည် စိတ်ချရပါ၏။ ထိုအရာတို့သည် ကမ္ဘာအဆက်ဆက်၊ ထာဝရ တည်မြဲပါ၏။” ဆာလံ ၁၁၉:၈၉၊ ၁၁၁:၇၊ ၈။ စာတန်က မုန်းတီးခဲ့ပြီး ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော သန့်ရှင်းသော ပညတ်တော်များသည် အပြစ်ကင်းစင်သော စကြဝဠာတစ်ခုလုံးတွင် ဂုဏ်ပြုခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ “မြေကြီးသည် မိမိ၏ အညှောက်ကို ထွက်စေသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဥယျာဉ်သည် မိမိ၌ စိုက်ပျိုးသော အရာများကို ပေါက်စေသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ အရှင်ထာဝရဘုရားသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းကို လူမျိုးတကာတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်စေတော်မူလိမ့်မည်။” ဟေရှာယ ၆၁:၁၁။

“From the rising of the sun unto the going down of the same
the Lord’s name is to be praised.” Psalm 113:3. “In that day shall
there be one Lord, and His name one.” “And Jehovah shall be king
over all the earth.” Zechariah 14:9. Says the Scripture, “Forever, O
Lord, Thy word is settled in heaven.” “All His commandments are
sure. They stand fast forever and ever.” Psalm 119:89; 111:7, 8. The
sacred statutes which Satan has hated and sought to destroy, will be
honored throughout a sinless universe. And “as the earth bringeth
forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it
to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise
to spring forth before all nations.” Isaiah 61:11.