အခန်း ၅ — ကာဣနနှင့် အာဗေလတို့ အစမ်းသပ်ခံရခြင်း

 

အခန်း ၅ — ကာဣနနှင့် အာဗေလတို့ အစမ်းသပ်ခံရခြင်း

(ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄:၁-၁၅ အပေါ် အခြေခံထားပါသည်။)

အာဒံ၏သားများဖြစ်သော ကာဣနနှင့် အာဗေလတို့သည် စရိုက်လက္ခဏာချင်း အလွန်ကွာခြားကြသည်။

အာဗေလသည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိသော စိတ်ရှိ၏။ ကျဆုံးသွားသော လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ကိုင်တွယ်ဆောင်ရွက်မှုများတွင် တရားမျှတခြင်းနှင့် ဂရုဏာတော်ကို သူမြင်တွေ့ခဲ့ပြီး၊ ရွေးနှုတ်ခြင်းဆိုင်ရာ မျှော်လင့်ချက်ကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် လက်ခံခဲ့သည်။ သို့သော် ကာဣနမှာမူ ပုန်ကန်လိုသောစိတ်ကို မွေးမြူခဲ့ပြီး၊ အာဒံ၏အပြစ်ကြောင့် မြေကြီးနှင့် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာအတွက် ဘုရားသခင်ကို အပြစ်တင်မြည်တမ်းခဲ့သည်။ သူသည် စာတန်ကို ကျရှုံးစေခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း—မိမိကိုယ်ကိုယ် ချီးမြှောက်လိုခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့် အာဏာစက်ကို မေးခွန်းထုတ်ခြင်းတို့၌ မိမိစိတ်ကို လွှတ်ထားခဲ့သည်။

Chapter 5—Cain and Abel Tested [71]
This chapter is based on Genesis 4:1-15.
Cain and Abel, the sons of Adam, differed widely in character.
Abel had a spirit of loyalty to God; he saw justice and mercy in the
Creator’s dealings with the fallen race, and gratefully accepted the
hope of redemption. But Cain cherished feelings of rebellion, and
murmured against God because of the curse pronounced upon the
earth and upon the human race for Adam’s sin. He permitted his
mind to run in the same channel that led to Satan’s fall—indulging
the desire for self-exaltation and questioning the divine justice and
authority.

သူတို့၏ရှေ့က အာဒံ စမ်းသပ်ခံရသကဲ့သို့ပင်၊ ဤညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ယုံကြည်နားထောင်ခြင်း ရှိမရှိ စမ်းသပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ လူသားကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားသော အစီအစဉ်ကို သူတို့သိကျွမ်းကြပြီး၊ ဘုရားသခင် ပြဋ္ဌာန်းထားသော ပူဇော်သက္ကာစနစ်ကိုလည်း နားလည်ကြသည်။ ထိုပူဇော်သက္ကာများအားဖြင့် ပူဇော်သက္ကာက ပုံဆောင်သော ကယ်တင်ရှင်ကို ယုံကြည်ကြောင်း ဖော်ပြရမည်ဖြစ်သလို၊ မိမိတို့၏ အပြစ်ခွင့်လွှတ်ခြင်းအတွက် ကိုယ်တော်ကိုသာ လုံးလုံးလျားလျား အမှီပြုရမည်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရမည်ကိုလည်း သူတို့သိကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့၏ရွေးနှုတ်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်အတိုင်း လိုက်နာခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို နားထောင်ကြောင်း သက်သေပြခြင်းဖြစ်သည်ကို သိရှိကြသည်။ အသွေးသွန်းခြင်းမရှိဘဲ အပြစ်လွှတ်ခြင်းမရှိနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကတိပြုထားသော အပြစ်ဖြေခြင်းအဖြစ် ခရစ်တော်၏အသွေးကို ယုံကြည်ကြောင်း သိုးအုပ်ထဲမှ အဦးဆုံးသော သားငယ်ကို ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ပြသရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် မြေကြီး၏ အဦးဆုံးသောအသီးအနှံများကိုလည်း ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းသော ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ တင်ဆက်ရမည်ဖြစ်သည်။

These brothers were tested, as Adam had been tested before
them, to prove whether they would believe and obey the word of
God. They were acquainted with the provision made for the salvation
of man, and understood the system of offerings which God had
ordained. They knew that in these offerings they were to express
faith in the Saviour whom the offerings typifed, and at the same
time to acknowledge their total dependence on Him for pardon;
and they knew that by thus conforming to the divine plan for their
redemption, they were giving proof of their obedience to the will of
God. Without the shedding of blood there could be no remission of
sin; and they were to show their faith in the blood of Christ as the
promised atonement by offering the frstlings of the flock in sacrifce.
Besides this, the frst fruits of the earth were to be presented before
the Lord as a thank offering.

ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးစလုံးသည် ယဇ်ပလ္လင်များကို တူညီစွာ တည်ဆောက်ခဲ့ကြပြီး အသီးသီး ပူဇော်သက္ကာ ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ အာဗေလသည် ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်နှင့်အညီ သိုးအုပ်ထဲမှ ယဇ်ကောင်ကို တင်ဆက်ခဲ့သည်။ "ထာဝရဘုရားသည် အာဗေလနှင့် သူ၏ပူဇော်သက္ကာကို ပျော်မွေ့တော်မူ၏။" ကောင်းကင်မှ မီးတောက်လျှံဆင်းလာပြီး ယဇ်ကောင်ကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။ သို့သော် ကာဣနမှာမူ ဘုရားသခင်၏ တိုက်ရိုက်နှင့် ရှင်းလင်းသော အမိန့်တော်ကို လျစ်လျူရှုကာ အသီးအနှံကိုသာ ပူဇော်ခဲ့သည်။ ၎င်းကို လက်ခံကြောင်း ကောင်းကင်မှ မည်သည့် နိမိတ်လက္ခဏာမျှ မပြခဲ့ပေ။ အာဗေလသည် ဘုရားသခင် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ချဉ်းကပ်ရန် သူ၏အစ်ကိုအား တောင်းပန်ဖျောင်းဖျခဲ့သော်လည်း၊ ထိုတောင်းပန်မှုများက ကာဣနကို မိမိအလိုအတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်ရန် ပိုမိုပြတ်သားစေခဲ့သည်။ အကြီးဆုံးသား ဖြစ်သည့်အတွက် သူသည် ညီဖြစ်သူ၏ ဆုံးမမှုကို ခံယူရန်ထက် သာလွန်သည်ဟု ခံယူကာ အာဗေလ၏ အကြံပေးချက်ကို မထီမဲ့မြင် ပြုခဲ့သည်။

The two brothers erected their altars alike, and each brought an
offering. Abel presented a sacrifce from the flock, in accordance
with the Lord’s directions. “And the Lord had respect unto Abel and
to his offering.” Fire flashed from heaven and consumed the sacrifce.
But Cain, disregarding the Lord’s direct and explicit command,
presented only an offering of fruit. There was no token from heaven
to show that it was accepted. Abel pleaded with his brother to [72]
55
56 Patriarchs and Prophets
approach God in the divinely prescribed way, but his entreaties only
made Cain the more determined to follow his own will. As the
eldest, he felt above being admonished by his brother, and despised
his counsel.

ကာဣနသည် ကတိထားသော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ယဇ်ပူဇော်မှုများ၏ လိုအပ်ချက်အပေါ် မြည်တမ်းခြင်းနှင့် မယုံကြည်ခြင်းများ နှလုံးသားထဲ၌ ထားရှိလျက် ဘုရားသခင် ရှေ့တော်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏လက်ဆောင်သည် အပြစ်အတွက် နောင်တရခြင်းကို မဖော်ပြခဲ့ပေ။ ယနေ့ခေတ် လူအများခံစားရသကဲ့သို့ပင်၊ သူ၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ကတိထားသော ကယ်တင်ရှင်၏ အပြစ်ဖြေခြင်းအပေါ် လုံးလုံးလျားလျား အမှီပြုရမည်ဖြစ်သော ဘုရားသခင် ချမှတ်ထားသည့် အတိအကျသော အစီအစဉ်ကို လိုက်နာခြင်းသည် အားနည်းချက်ကို ဝန်ခံခြင်းဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အမှီပြုသော လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ အရည်အချင်းများဖြင့်သာ လာလိုခဲ့သည်။ သူသည် သိုးသငယ်ကို ယူမလာခဲ့ဘဲ ၎င်း၏အသွေးကို မိမိ၏ပူဇော်သက္ကာနှင့် မရောနှောဘဲ၊ မိမိ၏ လုပ်အားကြောင့် ရရှိသော အသီးအနှံများကိုသာ တင်ဆက်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ပူဇော်သက္ကာကို ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးပြုခြင်းအဖြစ် တင်ဆက်ခဲ့ပြီး ၎င်းမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်၏ နှစ်သက်မှုကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ကာဣနသည် ယဇ်ပလ္လင် တည်ဆောက်ခြင်း၌ နားထောင်ခဲ့သည်၊ ပူဇော်သက္ကာ ယူဆောင်လာခြင်း၌ နားထောင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ နားထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဓိက အရေးကြီးသောအပိုင်း ဖြစ်သည့် ရွေးနှုတ်ရှင် လိုအပ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခြင်းမှာ ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။

Cain came before God with murmuring and infdelity in his heart
in regard to the promised sacrifce and the necessity of the sacrifcial
offerings. His gift expressed no penitence for sin. He felt, as many
now feel, that it would be an acknowledgment of weakness to follow
the exact plan marked out by God, of trusting his salvation wholly
to the atonement of the promised Saviour. He chose the course of
self-dependence. He would come in his own merits. He would not
bring the lamb, and mingle its blood with his offering, but would
present his fruits, the products of his labor. He presented his offering
as a favor done to God, through which he expected to secure the
divine approval. Cain obeyed in building an altar, obeyed in bringing
a sacrifce; but he rendered only a partial obedience. The essential
part, the recognition of the need of a Redeemer, was left out.

မွေးဖွားခြင်းနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ သွန်သင်မှုနှင့် ပတ်သက်လျှင် ဤညီအစ်ကိုနှစ်ဦးစလုံး တန်းတူဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အပြစ်သားများ ဖြစ်ကြပြီး၊ နှစ်ဦးစလုံးက ဘုရားသခင်ကို ရိုသေကိုးကွယ်ရမည်ကို အသိအမှတ်ပြုကြသည်။ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်အရ ဆိုလျှင် သူတို့၏ ကိုးကွယ်မှုမှာ တစ်နေရာအထိ တူညီသော်လည်း၊ ထိုထက်ကျော်လွန်သွားသောအခါ နှစ်ဦးအကြား ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။

So far as birth and religious instruction were concerned, these
brothers were equal. Both were sinners, and both acknowledged the
claims of God to reverence and worship. To outward appearance
their religion was the same up to a certain point, but beyond this the
difference between the two was great.

"ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အာဗေလသည် ကာဣနပူဇော်သက္ကာထက် သာ၍မြတ်သော ပူဇော်သက္ကာကို ဘုရားသခင်အား ပူဇော်၏။" ဟေဗြဲ ၁၁:၄။ အာဗေလသည် ရွေးနှုတ်ခြင်း၏ ကြီးမြတ်သော အခြေခံမူများကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြစ်သားအဖြစ် မြင်ခဲ့ပြီး၊ အပြစ်နှင့် အပြစ်၏အခဖြစ်သော သေခြင်းတရားသည် သူ၏ဝိညာဉ်နှင့် ဘုရားသခင်နှင့် မိသဟာယဖွဲ့ခြင်းအကြားတွင် အတားအဆီးအဖြစ် ရှိနေသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။ သူသည် အသတ်ခံရသော ယဇ်ကောင်၊ စတေးခံရသော အသက်ကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး ဤသို့ဖြင့် ချိုးဖောက်ခြင်းခံရသော ပညတ်တော်၏ တောင်းဆိုချက်ကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ သွန်းလောင်းထားသော အသွေးမှတစ်ဆင့် သူသည် နောင်လာမည့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ဖြစ်သော ဂေါလဂေါသ ကာရာဗေးနီ ကုန်းပေါ်တွင် အသေခံမည့် ခရစ်တော်ကို မျှော်ကြည့်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ပြုလုပ်မည့် အပြစ်ဖြေခြင်းကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းအားဖြင့်၊ သူသည် ဖြောင့်မတ်သောသူဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူ၏ပူဇော်သက္ကာကို လက်ခံကြောင်း သက်သေကို ရရှိခဲ့သည်။

“By faith Abel offered unto God a more excellent sacrifce than
Cain.” Hebrews 11:4. Abel grasped the great principles of redemption. He saw himself a sinner, and he saw sin and its penalty, death,
standing between his soul and communion with God. He brought
the slain victim, the sacrifced life, thus acknowledging the claims
of the law that had been transgressed. Through the shed blood he
looked to the future sacrifce, Christ dying on the cross of Calvary;
and trusting in the atonement that was there to be made, he had the
witness that he was righteous, and his offering accepted.

ကာဣနသည်လည်း အာဗေလကဲ့သို့ပင် ဤသမ္မာတရားများကို သင်ယူရန်နှင့် လက်ခံရန် အခွင့်အရေး အတူတူရရှိခဲ့သည်။ သူသည် မတရားသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု၏ သားကောင် မဟုတ်ပါ။ ညီအစ်ကိုတစ်ဦးကို ဘုရားသခင် လက်ခံရန် ရွေးကောက်ပြီး နောက်တစ်ဦးကို ငြင်းပယ်ရန် သတ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပါ။ အာဗေလက ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နားထောင်ခြင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ကာဣနက မယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပုန်ကန်ခြင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဤနေရာ၌သာ အရာအားလုံး ကွာခြားသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

Cain had the same opportunity of learning and accepting these
truths as had Abel. He was not the victim of an arbitrary purpose.
One brother was not elected to be accepted of God, and the other
to be rejected. Abel chose faith and obedience; Cain, unbelief and
rebellion. Here the whole matter rested.

ကာဣနနှင့် အာဗေလတို့သည် ကမ္ဘာကုန်သည်အထိ တည်ရှိနေမည့် လူတန်းစားနှစ်မျိုးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ လူတန်းစားတစ်မျိုးသည် အပြစ်အတွက် သတ်မှတ်ထားသော ပူဇော်သက္ကာကို အသုံးချကြသည်။ အခြားတစ်မျိုးမှာမူ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းအပေါ် အမှီပြုရန် စွန့်စားကြသည်။ သူတို့၏ ပူဇော်သက္ကာသည် ဘုရားသခင်၏ ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးမှု အစွမ်းမရှိသောကြောင့် လူသားအား ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာတော်ရရှိအောင် မပြုနိုင်ပေ။ ယေရှု၏ အရည်အချင်းတော်အားဖြင့်သာ ကျွန်ုပ်တို့၏ လွန်ကျူးမှုများကို ခွင့်လွှတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ အသွေးကို မလိုအပ်ဟု ခံစားရသူများ၊ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်မပါဘဲ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ရပ်များဖြင့် ဘုရားသခင်၏ နှစ်သက်မှုကို ရရှိနိုင်သည်ဟု ယူဆသူများသည် ကာဣနပြုခဲ့သည့် အမှားမျိုးကိုပင် ပြုလုပ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် သန့်စင်စေသော အသွေးကို လက်မခံပါက၊ သူတို့သည် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်းအောက်တွင် ရှိနေကြသည်။ အပြစ်၏ ကျွန်ဘဝမှ သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်မည့် အခြားသော ပြင်ဆင်ချက်မရှိပေ။

Cain and Abel represent two classes that will exist in the world
till the close of time. One class avail themselves of the appointed
Cain and Abel Tested 57
sacrifce for sin; the other venture to depend upon their own merits; [73]
theirs is a sacrifce without the virtue of divine mediation, and thus
it is not able to bring man into favor with God. It is only through
the merits of Jesus that our transgressions can be pardoned. Those
who feel no need of the blood of Christ, who feel that without divine
grace they can by their own works secure the approval of God, are
making the same mistake as did Cain. If they do not accept the
cleansing blood, they are under condemnation. There is no other
provision made whereby they can be released from the thralldom of
sin.

ကာဣန၏ စံနမူနာကို လိုက်နာသော ကိုးကွယ်သူများမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အများဆုံး အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ မှားယွင်းသော ဘာသာတရားတိုင်းနီးပါးသည် တူညီသော အခြေခံမူပေါ်တွင် အခြေခံထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်—၎င်းမှာ လူသားသည် မိမိ၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုအပေါ် အမှီပြုနိုင်သည်ဟူသောအချက် ဖြစ်သည်။ လူသားမျိုးနွယ်သည် ရွေးနှုတ်ခြင်းကို မလိုအပ်ဘဲ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန်သာ လိုအပ်သည်ဟု အချို့က ဆိုကြသည်—လူသားသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြုပြင်မွမ်းမံနိုင်၊ မြှင့်တင်နိုင်ပြီး အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ကာဣနသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဆိုင်ရာ အသွေးမပါသော ပူဇော်သက္ကာဖြင့် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာတော်ကို ရရှိရန် ကြိုးစားခဲ့သကဲ့သို့၊ ဤသူတို့သည်လည်း အပြစ်ဖြေခြင်းနှင့် ကင်းလွတ်လျက် လူသားထုကို ဘုရားသခင်၏ စံနှုန်းသို့ မြှင့်တင်ရန် မျှော်လင့်ကြသည်။ ကာဣန၏ သမိုင်းကြောင်းသည် ရလဒ်မှာ မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို ပြသနေသည်။ ခရစ်တော်နှင့် ကင်းကွာသော လူသားသည် မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို ပြသသည်။ လူသားသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်မွေးဖွားစေနိုင်သော တန်ခိုးမရှိပါ။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်ထံသို့ အထက်သို့ ဦးတည်မသွားဘဲ၊ စာတန်ထံသို့ အောက်သို့သာ ဦးတည်သွားတတ်သည်။ ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်သည်။ "ငါတို့ကို ကယ်တင်နိုင်သော နာမတော်တစ်ပါးမျှ ကောင်းကင်အောက် လူသားတို့တွင် မပေးသနားတော်မူပြီ။" "ထိုသခင်မှတစ်ပါး အခြားသောသူ၌ ကယ်တင်ခြင်းမရှိ။" တမန်တော် ၄:၁၂။

The class of worshipers who follow the example of Cain includes
by far the greater portion of the world; for nearly every false religion
has been based on the same principle—that man can depend upon
his own efforts for salvation. It is claimed by some that the human
race is in need, not of redemption, but of development—that it can
refne, elevate, and regenerate itself. As Cain thought to secure the
divine favor by an offering that lacked the blood of a sacrifce, so do
these expect to exalt humanity to the divine standard, independent of
the atonement. The history of Cain shows what must be the results.
It shows what man will become apart from Christ. Humanity has
no power to regenerate itself. It does not tend upward, toward the
divine, but downward, toward the satanic. Christ is our only hope.
“There is none other name under heaven given among men, whereby
we must be saved.” “Neither is there salvation in any other.” Acts
4:12.

ခရစ်တော်အပေါ် လုံးလုံးလျားလျား အမှီပြုသော စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်အားလုံးကို နားထောင်ခြင်းအားဖြင့် ထင်ရှားလာလိမ့်မည်။ အာဒံခေတ်မှ ယခုအချိန်အထိ ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီးသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နားထောင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်နေသည်။ ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်အချို့ကို လျစ်လျူရှုနေစဉ်မှာပင် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာတော်ကို ရရှိရန် အခွင့်အရေးရှိသည်ဟု ဆိုကြသူများ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သမ္မာကျမ်းစာက လုပ်ဆောင်မှုများအားဖြင့်သာ "ယုံကြည်ခြင်းသည် စုံလင်ခြင်းသို့ ရောက်သည်" ဟုလည်းကောင်း၊ နားထောင်ခြင်း၏ လုပ်ဆောင်မှုများ မရှိလျှင် ယုံကြည်ခြင်းသည် "အသေဖြစ်သည်" ဟုလည်းကောင်း ကြေညာထားသည်။ ယာကုပ် ၂:၂၂၊ ၁၇။ ဘုရားသခင်ကို သိသည်ဟု ဝန်ခံလျက် "ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တို့ကို မစောင့်သောသူသည် လူလိမ်ဖြစ်၏၊ သမ္မာတရားသည် ထိုသူ၌မရှိ။" ၁ ယောဟန် ၂:၄။

True faith, which relies wholly upon Christ, will be manifested
by obedience to all the requirements of God. From Adam’s day to the
present time the great controversy has been concerning obedience
to God’s law. In all ages there have been those who claimed a right
to the favor of God even while they were disregarding some of His
commands. But the Scriptures declare that by works is “faith made
perfect;” and that, without the works of obedience, faith “is dead.”
James 2:22, 17. He that professes to know God, “and keepeth not

ကာဣနသည် မိမိ၏ပူဇော်သက္ကာကို ငြင်းပယ်ခြင်းခံရသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူသည် ထာဝရဘုရားအပေါ်၌လည်းကောင်း၊ အာဗေလအပေါ်၌လည်းကောင်း အမျက်ထွက်လေ၏။ ဘုရားသခင် ပြဋ္ဌာန်းထားသော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအစား လူသား၏ အစားထိုးမှုကို ဘုရားသခင် လက်မခံသည့်အတွက် သူအမျက်ထွက်ခဲ့သလို၊ မိမိနှင့်အတူ ဘုရားသခင်ကို ပုန်ကန်မည့်အစား ဘုရားသခင်အား နားထောင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည့်အတွက် သူ၏ညီကိုလည်း အမျက်ထွက်ခဲ့သည်။ ကာဣနသည် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို လျစ်လျူရှုခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို ပစ်မထားခဲ့ဘဲ၊ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ခေါင်းမာနေသော ထိုသူနှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် ဆွေးနွေးရန် ကိုယ်တော် နှိမ့်ချဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားက ကာဣနအား "သင်သည် အဘယ်ကြောင့် စိတ်ဆိုးသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် မျက်နှာပျက်သနည်း" ဟု မေးတော်မူ၏။ ကောင်းကင်တမန် သံတမန်မှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်၏ သတိပေးချက်ကို ပေးပို့ခဲ့သည် - "သင်သည် ကောင်းစွာပြုလျှင် မျက်နှာပွင့်လန်းသည် မဟုတ်လော။ ကောင်းစွာမပြုလျှင် အပြစ်သည် တံခါးနားမှာ ဝပ်လျက်ရှိ၏။" ရွေးချယ်မှုမှာ ကာဣနကိုယ်တိုင်အပေါ်၌သာ ရှိသည်။ အကယ်၍ သူသည် ကတိထားသော ကယ်တင်ရှင်၏ အရည်အချင်းကို ယုံကြည်ကိုးစားပြီး ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်များကို လိုက်နာမည်ဆိုပါက၊ သူသည် မျက်နှာသာတော်ကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် မယုံကြည်ခြင်းနှင့် လွန်ကျူးခြင်း၌ ဆက်လက်တည်ရှိနေပါက၊ ထာဝရဘုရား၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံရသည့်အတွက် မြည်တမ်းစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

His commandments, is a liar, and the truth is not in him.” 1 John 2:4.
When Cain saw that his offering was rejected, he was angry with
the Lord and with Abel; he was angry that God did not accept man’s
substitute in place of the sacrifce divinely ordained, and angry with
his brother for choosing to obey God instead of joining in rebellion [74]
58 Patriarchs and Prophets
against Him. Notwithstanding Cain’s disregard of the divine command, God did not leave him to himself; but He condescended to
reason with the man who had shown himself so unreasonable. And
the Lord said unto Cain, “Why art thou wroth? and why is thy countenance fallen?” Through an angel messenger the divine warning
was conveyed: “If thou doest well, shalt thou not be accepted? And
if thou doest not well, sin lieth at the door.” The choice lay with Cain
himself. If he would trust to the merits of the promised Saviour,
and would obey God’s requirements, he would enjoy His favor. But
should he persist in unbelief and transgression, he would have no
ground for complaint because he was rejected by the Lord.

သို့သော် ကာဣနသည် မိမိ၏အပြစ်ကို ဝန်ခံမည့်အစား၊ ဘုရားသခင်၏ မတရားမှုကို ဆက်လက်မြည်တမ်းပြီး အာဗေလအပေါ် မနာလိုခြင်းနှင့် မုန်းတီးခြင်းကို မွေးမြူခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ညီကို ဒေါသတကြီး အပြစ်တင်ခဲ့ပြီး၊ သူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ ကိုင်တွယ်ပုံနှင့် ပတ်သက်၍ အငြင်းပွားရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ အာဗေလသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာဖြင့်၊ သို့သော် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ခိုင်မာစွာဖြင့် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့် ကောင်းမြတ်မှုကို ကာကွယ်ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူသည် ကာဣန၏ အမှားကို ထောက်ပြခဲ့ပြီး၊ အမှားမှာ ကာဣနကိုယ်တိုင်၌သာ ရှိကြောင်း နားချရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ မိမိတို့၏ မိဘများကို ချက်ချင်း သေဒဏ်ပေးနိုင်သော်လည်း အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့သည့် ဘုရားသခင်၏ ဂရုဏာတော်ကို သူထောက်ပြခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ချစ်သောကြောင့်သာလျှင် မိမိတို့ ကျူးလွန်ခဲ့သည့် ပြစ်ဒဏ်ကို ခံယူရန် အပြစ်မဲ့ပြီး သန့်ရှင်းသော မိမိ၏သားတော်ကို ပေးသနားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ဤအရာအားလုံးက ကာဣန၏ ဒေါသကို ပိုမိုတောက်လောင်စေခဲ့သည်။ ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် ကိုယ်ချင်းစာစိတ်က အာဗေလ မှန်ကန်ကြောင်း သူ့ကို ပြောပြနေသော်လည်း၊ မိမိ၏ အကြံပေးချက်ကို အမြဲနားထောင်ခဲ့ဖူးသူတစ်ဦးက ယခုအခါ မိမိနှင့် သဘောမတူဘဲ ဆန့်ကျင်ဝံ့သည့်အတွက်လည်းကောင်း၊ မိမိ၏ ပုန်ကန်မှု၌ မည်သည့် ထောက်ခံမှုကိုမျှ မရရှိသည့်အတွက်လည်းကောင်း သူသည် အမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်ခဲ့သည်။ သူသည် ထိုဒေါသအရှိန်ဖြင့် မိမိ၏ညီကို သတ်ဖြတ်လိုက်လေသည်။

But instead of acknowledging his sin, Cain continued to complain of the injustice of God and to cherish jealousy and hatred of
Abel. He angrily reproached his brother, and attempted to draw him
into controversy concerning God’s dealings with them. In meekness,
yet fearlessly and frmly, Abel defended the justice and goodness
of God. He pointed out Cain’s error, and tried to convince him that
the wrong was in himself. He pointed to the compassion of God in
sparing the life of their parents when He might have punished them
with instant death, and urged that God loved them, or He would
not have given His Son, innocent and holy, to suffer the penalty
which they had incurred. All this caused Cain’s anger to burn the
hotter. Reason and conscience told him that Abel was in the right;
but he was enraged that one who had been wont to heed his counsel
should now presume to disagree with him, and that he could gain
no sympathy in his rebellion. In the fury of his passion he slew his
brother.

ကာဣနသည် အာဗေလ၌ မည်သည့်အမှားမျှ ရှိသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ "မိမိပြုသော အမှုတို့သည် ဆိုးညစ်၍၊ မိမိညီပြုသော အမှုတို့သည် ဖြောင့်မတ်သောကြောင့်" သူ၏ညီကို မုန်းတီးပြီး သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၁ ယောဟန် ၃:၁၂။ ထို့အတူ ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ဆိုးညစ်သောသူတို့သည် မိမိတို့ထက် သာလွန်ကောင်းမွန်သော သူတို့ကို မုန်းတီးခဲ့ကြသည်။ အာဗေလ၏ နားထောင်တတ်သော ဘဝနှင့် မယိမ်းယိုင်သော ယုံကြည်ခြင်းသည် ကာဣနအတွက် အမြဲတစေ အပြစ်တင်ဆုံးမမှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ "မကောင်းမှုကို ပြုသောသူတိုင်းသည် အလင်းကို မုန်း၏၊ မိမိ၏အမှုတို့သည် အပြစ်တင်ခြင်းကို ခံရမည်စိုး၍ အလင်းသို့ မလာတတ်။" ယောဟန် ၃:၂၀။ ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိသော အစေခံများ၏ စရိုက်လက္ခဏာမှ ရောင်ပြန်ဟပ်သော ကောင်းကင်အလင်းသည် ပိုမိုတောက်ပလေလေ၊ မတရားသောသူတို့၏ အပြစ်များသည် ပိုမိုထင်ရှားလာလေလေဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ ငြိမ်းချမ်းမှုကို နှောင့်ယှက်သူများကို ဖျက်ဆီးရန် သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

Cain hated and killed his brother, not for any wrong that Abel
had done, but “because his own works were evil, and his brother’s
righteous.” 1 John 3:12. So in all ages the wicked have hated those
who were better than themselves. Abel’s life of obedience and
unswerving faith was to Cain a perpetual reproof. “Everyone that
doeth evil hateth the light, neither cometh to the light, lest his deeds
should be reproved.” John 3:20. The brighter the heavenly light that
is reflected from the character of God’s faithful servants, the more
clearly the sins of the ungodly are revealed, and the more determined
will be their efforts to destroy those who disturb their peace.
[75]

အာဗေလ အသတ်ခံရခြင်းသည် မြွေနှင့် မိန်းမ၏ အမျိုးအနွယ်အကြား—စာတန်နှင့် သူ၏နောက်လိုက်များ နှင့် ခရစ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များအကြား—ရန်ငြိုးဖွဲ့မှု ရှိလိမ့်မည်ဟု ဘုရားသခင် ကြေညာခဲ့သည့် ပထမဆုံးသော ဥပမာ ဖြစ်သည်။ လူသား၏အပြစ်ကြောင့် စာတန်သည် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ထိန်းချုပ်ခွင့် ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ ခရစ်တော်သည် သူတို့ကို စာတန်၏ထမ်းပိုးမှ ရုန်းထွက်နိုင်အောင် ကူညီပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် အပြစ်၏အမှုကို စွန့်ပယ်လိုက်တိုင်း စာတန်၏ အမျက်ဒေါသသည် တောက်လောင်လာတတ်သည်။ အာဗေလ၏ သန့်ရှင်းသော ဘဝသည် လူသားအနေဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို မစောင့်ထိန်းနိုင်ဟူသော စာတန်၏ ပြောဆိုချက်ကို ဆန့်ကျင်၍ သက်သေခံခဲ့သည်။ ကာဣနသည် မကောင်းသော ဝိညာဉ်၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် အာဗေလကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြောင်း မြင်သောအခါ၊ သူသည် အလွန်အမျက်ထွက်ပြီး အာဗေလ၏ အသက်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော် ဖြောင့်မတ်ခြင်းဘက်က ရပ်တည်သူ မည်သူမဆို ရှိပါက၊ သူတို့အပေါ်တွင်လည်း ထိုစိတ်ဓာတ်မျိုးပင် ထင်ရှားလာမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခေတ်အဆက်ဆက် ခရစ်တော်၏ တပည့်တော်များအတွက် မီးပုံများကို မွေးမြူပြီး ကွပ်မျက်တိုင်များကို စိုက်ထူခဲ့သော စိတ်ဓာတ် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယေရှု၏ နောက်လိုက်များအပေါ် ကျရောက်သော ရက်စက်မှုများသည် စာတန်နှင့် သူ၏နောက်လိုက်များက ထိုသူတို့ကို သူတို့၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ မသွင်းနိုင်သောကြောင့် လှုံ့ဆော်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရှုံးနိမ့်သွားသော ရန်သူ၏ ဒေါသတရား ဖြစ်သည်။ ယေရှုအတွက် အာဇာနည်ဖြစ်ခဲ့သူတိုင်းသည် အောင်နိုင်သူအဖြစ် သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ ပရောဖက်က ဆိုသည်မှာ "သူတို့သည် သိုးသငယ်၏ အသွေးအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ မိမိတို့ သက်သေခံချက် နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့်လည်းကောင်း ထိုသူကို [စာတန်တည်းဟူသော ရှေးမြွေဟောင်း] အောင်မြင်ကြ၏။ သူတို့သည် သေသည်တိုင်အောင် မိမိတို့အသက်ကို မနှမြောကြ။" ဗျာဒိတ် ၁၂:၁၁၊ ၉။

The murder of Abel was the frst example of the enmity that
[76]
[77]
Cain and Abel Tested 59
God had declared would exist between the serpent and the seed
of the woman—between Satan and his subjects and Christ and His
followers. Through man’s sin, Satan had gained control of the human
race, but Christ would enable them to cast off his yoke. Whenever,
through faith in the Lamb of God, a soul renounces the service
of sin, Satan’s wrath is kindled. The holy life of Abel testifed
against Satan’s claim that it is impossible for man to keep God’s
law. When Cain, moved by the spirit of the wicked one, saw that
he could not control Abel, he was so enraged that he destroyed his
life. And wherever there are any who will stand in vindication of the
righteousness of the law of God, the same spirit will be manifested
against them. It is the spirit that through all the ages has set up the
stake and kindled the burning pile for the disciples of Christ. But
the cruelties heaped upon the follower of Jesus are instigated by
Satan and his hosts because they cannot force him to submit to their
control. It is the rage of a vanquished foe. Every martyr of Jesus has
died a conqueror. Says the prophet, “They overcame him [“that old
serpent, called the devil, and Satan”] by the blood of the Lamb, and
by the word of their testimony; and they loved not their lives unto
the death.” Revelation 12:11, 9.

လူသတ်သမား ကာဣနသည် သူ၏ပြစ်မှုအတွက် အဖြေပေးရန် မကြာမီ ခေါ်ယူခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ "ထာဝရဘုရားက ကာဣနအား၊ သင့်ညီအာဗေလသည် အဘယ်မှာရှိသနည်းဟု မေးတော်မူလျှင်၊ ကျွန်ုပ်မသိပါ။ ကျွန်ုပ်သည် ညီကို စောင့်ရသောသူ ဖြစ်ပါသလောဟု ပြန်ပြော၏။" ကာဣနသည် အပြစ်၌ အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မွန်းသွားသဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အမြဲတစေ တည်ရှိနေမှု၊ ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်မှုနှင့် အရာခပ်သိမ်းကို သိမြင်တော်မူခြင်းဆိုင်ရာ အသိစိတ်များ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိ၏ အပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် မုသာစကားကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

Cain the murderer was soon called to answer for his crime. “The
Lord said unto Cain, Where is Abel thy brother? And he said, I
know not: Am I my brother’s keeper?” Cain had gone so far in sin
that he had lost a sense of the continual presence of God and of His
greatness and omniscience. So he resorted to falsehood to conceal
his guilt.

ထာဝရဘုရားက ကာဣနအား တစ်ဖန် "သင်သည် အဘယ်သို့ ပြုသနည်း။ သင့်ညီ၏ အသွေးအသံသည် မြေထဲကနေ၍ ငါ့ကို ဟစ်ကြော်လျက်ရှိ၏" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဘုရားသခင်သည် ကာဣနအား မိမိ၏ အပြစ်ကို ဝန်ခံရန် အခွင့်အရေး ပေးခဲ့သည်။ သူ ဆင်ခြင်ရန် အချိန်ရခဲ့သည်။ သူပြုခဲ့သော အမှု၏ ကြီးလေးပုံနှင့် ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ရန် သူပြောခဲ့သော မုသာစကားကို သူသိသော်လည်း၊ သူသည် ဆက်လက်၍ ပုန်ကန်နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်းကို ထပ်မံ၍ ဆိုင်းငံ့မထားတော့ပေ။ တောင်းပန်ခြင်းနှင့် သတိပေးခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ အသံတော်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် စကားများကို မြွက်ဆိုခဲ့သည် - "ယခုလည်း သင့်ညီ၏အသွေးကို သင့်လက်မှ ခံယူခြင်းငှာ ပါးစပ်ကိုဖွင့်သော မြေကြီးပေါ်မှာ သင်သည် ကျိန်ခြင်းကို ခံရ၏။ သင်သည် မြေကို လုပ်သော်လည်း နောက်တစ်ဖန် မြေသည် မိမိအစွမ်းကို သင့်အား မပေးရ။ မြေကြီးပေါ်မှာ အရပ်ရပ် လည်ရသောသူ၊ ပြေးရသောသူ ဖြစ်ရမည်။"

Again the Lord said to Cain, “What hast thou done? The voice
of thy brother’s blood crieth unto Me from the ground.” God had
given Cain an opportunity to confess his sin. He had had time to
reflect. He knew the enormity of the deed he had done, and of the
falsehood he had uttered to conceal it; but he was rebellious still,
and sentence was no longer deferred. The divine voice that had been
heard in entreaty and admonition pronounced the terrible words:
“And now art thou cursed from the earth, which hath opened her
mouth to receive thy brother’s blood from thy hand. When thou
tillest the ground, it shall not henceforth yield unto thee her strength;
a fugitive and a vagabond shalt thou be in the earth.”

ကာဣနသည် သူ၏ပြစ်မှုများကြောင့် သေဒဏ်နှင့် ထိုက်တန်သော်လည်း၊ ဂရုဏာရှင် ဖန်ဆင်းရှင်သည် သူ၏အသက်ကို ချမ်းသာပေးခဲ့ပြီး နောင်တရရန် အခွင့်အရေး ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ကာဣနသည် သူ၏နှလုံးသားကို ခိုင်မာစေရန်၊ ဘုရားသခင်၏ အာဏာစက်ကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ရန်နှင့် ရဲတင်းပြီး ယုတ်ညံ့သော အပြစ်သားမျိုးနွယ်၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာရန်သာ ရှင်သန်ခဲ့သည်။ စာတန်၏ လမ်းပြမှုနောက်သို့ လိုက်သော ဤဘာသာမဲ့တစ်ဦးသည် အခြားသူများကို သွေးဆောင်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ စံနမူနာနှင့် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုတို့သည် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေသော တန်ခိုးကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့သဖြင့် ကမ္ဘာကြီးသည် အလွန်အကျွံ ဖောက်ပြန်ညစ်ညမ်းလာပြီး အကြမ်းဖက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကာ ဖျက်ဆီးခြင်းခံရရန် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Notwithstanding that Cain had by his crimes merited the sentence [78]
60 Patriarchs and Prophets
of death, a merciful Creator still spared his life, and granted him
opportunity for repentance. But Cain lived only to harden his heart,
to encourage rebellion against the divine authority, and to become
the head of a line of bold, abandoned sinners. This one apostate,
led on by Satan, became a tempter to others; and his example and
influence exerted their demoralizing power, until the earth became
so corrupt and flled with violence as to call for its destruction.

ပထမဆုံးသော လူသတ်သမား၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးခြင်းအားဖြင့်၊ ဘုရားသခင်သည် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးရှေ့တွင် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီးနှင့် ပတ်သက်သော သင်ခန်းစာတစ်ခုကို တင်ပြခဲ့သည်။ ကာဣနနှင့် သူ၏သားမြေးများ၏ မှောင်မိုက်သော သမိုင်းကြောင်းသည် အပြစ်သားတစ်ဦးအား ထာဝစဉ် အသက်ရှင်ခွင့်ပေးပြီး ဘုရားသခင်အား ဆက်လက်ပုန်ကန်ခွင့်ပေးလျှင် မည်သို့သော ရလဒ်ထွက်ပေါ်လာမည်ကို သရုပ်ဖော်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ သည်းခံတော်မူခြင်းသည် မတရားသောသူတို့ကို သူတို့၏ ဒုစရိုက်၌ ပိုမိုရဲတင်းပြီး မထီမဲ့မြင် ပြုလာစေရန်သာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ကာဣနအပေါ် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ပြီးနောက် ရာစုနှစ်ပေါင်း ၁၅ ခု ကြာသောအခါ၊ ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးသွားသော ပြစ်မှုနှင့် ညစ်ညမ်းမှုများတွင် သူ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုနှင့် စံနမူနာ၏ အကျိုးရလဒ်ကို စကြဝဠာကြီးက မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ဖောက်ဖျက်မှုကြောင့် ကျဆုံးသွားသော လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် သေဒဏ်စီရင်ခြင်းသည် တရားမျှတမှုရော၊ ဂရုဏာတော်ပါ ပြည့်စုံကြောင်း ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ လူသားများသည် အပြစ်ထဲတွင် ကြာရှည်စွာ ရှင်သန်လေလေ၊ ပိုမို ယုတ်ညံ့လာလေလေ ဖြစ်သည်။ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေသော ဒုစရိုက်လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး၊ ပုန်ကန်မှု၌ ခိုင်မာသွားသော သူတို့၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုမှ ကမ္ဘာကြီးကို လွတ်မြောက်စေသည့် ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်သည် ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာထက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

In sparing the life of the frst murderer, God presented before
the whole universe a lesson bearing upon the great controversy.

The dark history of Cain and his descendants was an illustration
of what would have been the result of permitting the sinner to live
on forever, to carry out his rebellion against God. The forbearance
of God only rendered the wicked more bold and defant in their
iniquity. Fifteen centuries after the sentence pronounced upon Cain,
the universe witnessed the fruition of his influence and example, in
the crime and pollution that flooded the earth. It was made manifest
that the sentence of death pronounced upon the fallen race for the
transgression of God’s law was both just and merciful. The longer
men lived in sin, the more abandoned they became. The divine
sentence cutting short a career of unbridled iniquity, and freeing
the world from the influence of those who had become hardened in
rebellion, was a blessing rather than a curse.

စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် အုပ်ချုပ်မှုကို မှားယွင်းစွာ ဖော်ပြရန်အတွက် နည်းမျိုးစုံနှင့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် အမြဲမပြတ် လုပ်ဆောင်နေသည်။ ကျယ်ပြန့်ပြီး စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားသော အစီအစဉ်များ၊ အံ့သြဖွယ် တန်ခိုးများဖြင့် ကမ္ဘာသူကမ္ဘာသားများကို သူ၏ လှည့်ဖြားမှုအောက်တွင် ထားရှိရန် သူလုပ်ဆောင်နေသည်။ အနန္တတန်ခိုးရှင်နှင့် အရာခပ်သိမ်းကို သိမြင်တော်မူသော ဘုရားသခင်သည် အစမှအဆုံးတိုင် မြင်တွေ့တော်မူပြီး၊ မကောင်းမှုကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ကိုယ်တော်၏ အစီအစဉ်များသည် နက်ရှိုင်းပြီး ကျယ်ပြန့်လှသည်။ ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းရန်သာမက၊ ပုန်ကန်ခြင်း၏ သဘောသဘာဝကို စကြဝဠာတစ်ခုလုံး သိမြင်စေရန် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်သည် တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လင်းလာပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ တရားမျှတမှုနှင့် ဂရုဏာတော်ကို ပြသကာ၊ မကောင်းမှုကို ကိုင်တွယ်ဆောင်ရွက်ရာတွင် ကိုယ်တော်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ပြည့်စုံစွာ သက်သေပြခဲ့သည်။

Satan is constantly at work, with intense energy and under a
thousand disguises, to misrepresent the character and government of
God. With extensive, well-organized plans and marvelous power, he
is working to hold the inhabitants of the world under his deceptions.
God, the One infnite and all-wise, sees the end from the beginning,
and in dealing with evil His plans were far-reaching and comprehensive. It was His purpose, not merely to put down the rebellion, but
to demonstrate to all the universe the nature of the rebellion. God’s
plan was unfolding, showing both His justice and His mercy, and
fully vindicating His wisdom and righteousness in His dealings with
evil.

အခြားသော ကမ္ဘာများရှိ သန့်ရှင်းသော နေထိုင်သူများသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော အဖြစ်အပျက်များကို အလွန်စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီ ကမ္ဘာကြီး၏ အခြေအနေတွင်၊ လူစီဖာ (စာတန်) သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ခရစ်တော်၏ အာဏာစက်ကို ငြင်းပယ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ဘေးဖယ်ကာ တည်ထောင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်၏ ရလဒ်များကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထိုရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီ ခေတ်က ရဲတင်းစွာ အပြစ်ကျူးလွန်သူများထဲတွင် စာတန်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်၌ ရှိနေသော သူများကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ လူတို့၏ စိတ်နှလုံး အကြံအစည်ရှိသမျှတို့သည် အစဉ်မပြတ် ဆိုးညစ်လျက်ရှိ၏။ ကမ္ဘာဦး ၆:၅။ စိတ်ခံစားမှုတိုင်း၊ လှုံ့ဆော်မှုတိုင်းနှင့် စိတ်ကူးတိုင်းသည် သန့်ရှင်းခြင်း၊ ငြိမ်းချမ်းခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာတည်းဟူသော ဘုရားသခင်၏ အခြေခံမူများကို ဆန့်ကျင်နေကြသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော ပညတ်တော်တည်းဟူသော အတားအဆီးကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် စာတန်၏ မူဝါဒကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ယုတ်ညံ့မှု၏ စံနမူနာ ဖြစ်သည်။

The holy inhabitants of other worlds were watching with the
deepest interest the events taking place on the earth. In the condition of the world that existed before the Flood they saw illustrated
[79] the results of the administration which Lucifer had endeavored to
establish in heaven, in rejecting the authority of Christ and casting
Cain and Abel Tested 61
aside the law of God. In those high-handed sinners of the antediluvian world they saw the subjects over whom Satan held sway. The
thoughts of men’s hearts were only evil continually. Genesis 6:5.
Every emotion, every impulse and imagination, was at war with the
divine principles of purity and peace and love. It was an example
of the awful depravity resulting from Satan’s policy to remove from
God’s creatures the restraint of His holy law.

ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီး တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ပွင့်လင်းလာသော အချက်အလက်များအားဖြင့်၊ စာတန်နှင့် သူလှည့်ဖြားသမျှသော သူတို့က မှားယွင်းစွာ စွပ်စွဲထားသည့် ကိုယ်တော်၏ အုပ်ချုပ်ရေး အခြေခံမူများကို ဘုရားသခင် သက်သေပြပါလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်၏ တရားမျှတမှုကို နောက်ဆုံးတွင် တစ်ကမ္ဘာလုံးက အသိအမှတ်ပြုကြပါလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုသို့ အသိအမှတ်ပြုခြင်းသည် ပုန်ကန်သောသူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်ရန်အတွက်မူ နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ ကြီးမြတ်သော အစီအစဉ်သည် အဆင့်ဆင့် ပြည့်စုံလာသည်နှင့်အမျှ၊ ကိုယ်တော်သည် စကြဝဠာတစ်ခုလုံး၏ ထောက်ခံအားပေးမှုကို ရရှိပါသည်။ ပုန်ကန်မှုကို နောက်ဆုံး အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းရာတွင်လည်း ကိုယ်တော်သည် ထိုထောက်ခံမှုကို ရရှိပါလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို စွန့်ပယ်သူအားလုံးသည် ခရစ်တော်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရာတွင် စာတန်၏ဘက်၌ မိမိတို့ကိုယ်ကိုယ် ထားရှိခဲ့ကြကြောင်းကို တွေ့မြင်ရပါလိမ့်မည်။ ဤလောက၏ မင်းသည် စီရင်ခြင်းခံရပြီး၊ သူနှင့် ပူးပေါင်းသူအားလုံးသည် သူ၏ ကံကြမ္မာကို မျှဝေခံစားကြရသောအခါ၊ ထိုစီရင်ချက်ကို သက်သေအဖြစ် ကြည့်ရှုနေသော စကြဝဠာတစ်ခုလုံးက "သန့်ရှင်းသူတို့၏ ဘုရင်၊ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်တို့သည် တရားသဖြင့် မှန်ကန်ကြပါ၏" ဟု ကြွေးကြော်ကြပါလိမ့်မည်။ ဗျာဒိတ် ၁၅:၃။

By the facts unfolded in the progress of the great controversy,
God will demonstrate the principles of His rules of government,
which have been falsifed by Satan and by all whom he has deceived.
His justice will fnally be acknowledged by the whole world, though
the acknowledgment will be made too late to save the rebellious.
God carries with Him the sympathy and approval of the whole
universe as step by step His great plan advances to its complete
fulfllment. He will carry it with Him in the fnal eradication of
rebellion. It will be seen that all who have forsaken the divine
precepts have placed themselves on the side of Satan, in warfare
against Christ. When the prince of this world shall be judged, and all
who have united with him shall share his fate, the whole universe as
witnesses to the sentence will declare, “Just and true are Thy ways,
Thou King of saints.” Revelation 15:3.