အခန်း (၁၈) — နပန်းလုံးခဲ့ရသောညတစ်ည

 

အခန်း (၁၈) — နပန်းလုံးခဲ့ရသောညတစ်ည  

Chapter 18—The Night of Wrestling 

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်းကြီး ၃၂ နှင့် ၃၃ ကို အခြေခံထားပါသည်။

This chapter is based on Genesis 32 and 33.

ယာကုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်ကို နာခံသောအားဖြင့် ပါဒန်အာရံပြည်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သော်လည်း၊ လွန်ခဲ့သော အနှစ် (၂၀) က ဒုက္ခသည်တစ်ဦးအဖြစ် ဖြတ်သန်းခဲ့သော လမ်းဟောင်းအတိုင်း ပြန်လည်လျှောက်လှမ်းရာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများစွာ ရှိနေခဲ့ပါသည်။ မိမိ၏ဖခင်အား လှည့်ဖြားခဲ့သည့် အပြစ်သည် သူ၏ရှေ့၌ အစဉ်အမြဲ ရှိနေပါသည်။ သူ၏ရှည်လျားလှသော ပြည်နှင်ဒဏ်ဘဝသည် ထိုအပြစ်၏ တိုက်ရိုက်ရလဒ်ဖြစ်ကြောင်း သူသိရှိပြီး၊ ဤအရာများကို နေ့ရောညပါ ဆင်ခြင်တွေးတောနေခဲ့ရာ၊ အပြစ်စီရင်နေသော ကိုယ်ကိုယ်ကိုယ် သိသောစိတ်၏ အပြစ်တင်မှုများက သူ၏ခရီးစဉ်ကို အလွန်ဝမ်းနည်းဖွယ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ မိမိ၏ ဇာတိမြေတောင်ကုန်းများကို အဝေးမှ လှမ်းမြင်ရသောအခါ ဘိုးဘေးယာကုပ်၏ နှလုံးသားသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားပါသည်။ အတိတ်က အဖြစ်အပျက်အားလုံးသည် သူ၏ရှေ့၌ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပေါ်လာပါသည်။ မိမိ၏အပြစ်ကို အမှတ်ရမှုနှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပေးမှု၊ ဘုရားသခင်၏ ကူညီမစမှုနှင့် လမ်းညွှန်မှု ကတိတော်များကိုလည်း ပြန်လည်သတိရလာပါသည်။

Though Jacob had left Padan-aram in obedience to the divine
direction, it was not without many misgivings that he retraced the
road which he had trodden as a fugitive twenty years before. His
sin in the deception of his father was ever before him. He knew that
his long exile was the direct result of that sin, and he pondered over
these things day and night, the reproaches of an accusing conscience
making his journey very sad. As the hills of his native land appeared
before him in the distance, the heart of the patriarch was deeply
moved. All the past rose vividly before him. With the memory of
his sin came also the thought of God’s favor toward him, and the
promises of divine help and guidance.

သူ၏ခရီးဆုံးသို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဧသောကို တွေးတောမိခြင်းက များစွာသော စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ ယာကုပ်ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် ဧသောသည် မိမိကိုယ်ကို ဖခင်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို တစ်ဦးတည်း ဆက်ခံမည့်သူအဖြစ် မှတ်ယူထားခဲ့ပါသည်။ ယာကုပ်ပြန်လာသည့် သတင်းသည် အမွေကို ပြန်လည်တောင်းဆိုရန် လာခြင်းဖြစ်မည်ဟူသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ ယခုအခါ ဧသောသည် အကယ်၍ အလိုရှိပါက သူ၏ညီကို ကြီးစွာသော ထိခိုက်နစ်နာမှုများ ပြုလုပ်နိုင်သော အနေအထားတွင် ရှိနေပြီး၊ လက်စားချေလိုစိတ်ကြောင့်သာမက မိမိကာလရှည်ကြာ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော စည်းစိမ်များကို အနှောင့်အယှက်မရှိ ဆက်လက်ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန်အတွက်ပါ ယာကုပ်အပေါ် အကြမ်းဖက်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။

As he drew nearer his journey’s end, the thought of Esau brought
many a troubled foreboding. After the flight of Jacob, Esau had
regarded himself as the sole heir of their father’s possessions. The
news of Jacob’s return would excite the fear that he was coming to
claim the inheritance. Esau was now able to do his brother great
injury, if so disposed, and he might be moved to violence against him,
not only by the desire for revenge, but in order to secure undisturbed
possession of the wealth which he had so long looked upon as his
own.

ဘုရားသခင်သည် ယာကုပ်အား ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှုဆိုင်ရာ အထိမ်းအမှတ်တစ်ခုကို တစ်ဖန်ပေးသနားခဲ့ပါသည်။ သူသည် ဂိလဒ်တောင်မှ တောင်ဘက်သို့ ခရီးဆက်လာစဉ် ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့ (၂) ဖွဲ့သည် သူ့ကို ရှေ့နောက်ခြံရံလျက်၊ သူ၏အဖွဲ့နှင့်အတူ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် လိုက်ပါလာကြသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပါသည်။ ယာကုပ်သည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းများစွာက ဗေသလအရပ်၌ မြင်မက်ခဲ့သော ဗျာဒိတ်ရူပါရုံကို အမှတ်ရပြီး၊ ခါနာန်ပြည်မှ သူထွက်ပြေးစဉ်က မျှော်လင့်ချက်နှင့် သတ္တိကို ပေးခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ စေတမန်များသည် သူပြန်လာရာတွင်လည်း အစောင့်အရှောက်များ ဖြစ်ကြမည်ဟူသော ဤသက်သေအထောက်အထားကြောင့် သူ၏လေးလံသော နှလုံးသားသည် ပေါ့ပါးသွားခဲ့ပါသည်။ ထို့ကြောင့် သူက "ဤသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ဗိုလ်ခြေဖြစ်ကြသည်" ဟု ဆိုကာ ထိုအရပ်ကို "မဟာနိမ်" ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ (မဟာနိမ်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ "ဗိုလ်ခြေ (၂) ခု သို့မဟုတ် တပ်စခန်း (၂) ခု" ဖြစ်သည်။)

Again the Lord granted Jacob a token of the divine care. As
he traveled southward from Mount Gilead, two hosts of heavenly
angels seemed to encompass him behind and before, advancing with
his company, as if for their protection. Jacob remembered the vision
at Bethel so long before, and his burdened heart grew lighter at this
evidence that the divine messengers who had brought him hope and
courage at his flight from Canaan were to be the guardians of his
return. And he said, “This is God’s host: and he called the name of
that place Mahanaim”—“two hosts, or, camps.”
167
168 Patriarchs and Prophets

သို့သော် ယာကုပ်သည် မိမိ၏ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် မိမိဘာသာ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာများ ရှိသည်ဟု ခံစားခဲ့ရပါသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိ၏အစ်ကိုထံသို့ ဖျောင်းဖျနားချသော နှုတ်ခွန်းဆက်စကားဖြင့် စေတမန်များကို စေလွှတ်ခဲ့ပါသည်။ [၁၉၆] သူသည် ဧသောအား မည်သို့သော စကားလုံးများဖြင့် တိတိကျကျ ပြောဆိုရမည်ကို စေတမန်များအား ညွှန်ကြားခဲ့ပါသည်။ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦး မမွေးဖွားမီကပင် အစ်ကိုဖြစ်သူသည် ညီဖြစ်သူကို အစေခံရမည်ဟု ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ထားပြီးဖြစ်ရာ၊ ထိုအချက်ကို သတိရခြင်းကြောင့် ခါးသီးမှုမဖြစ်စေရန်အတွက် ယာကုပ်က သူ၏ကျွန်များကို "ငါ့သခင် ဧသော" ထံသို့ စေလွှတ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ပါသည်။ ဧသော၏ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါတွင်လည်း ၎င်းတို့၏သခင်ကို "ကိုယ်တော်၏ကျွန် ယာကုပ်" ဟု ရည်ညွှန်းရန် ပြောခဲ့ပါသည်။ ထို့ပြင် သူသည် ဖခင်၏အမွေကို တောင်းဆိုရန် လာသော ခိုကိုးရာမဲ့ လေလွင့်သူအဖြစ် ပြန်လာခြင်းဖြစ်သည်ဟူသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် ယာကုပ်က သူ၏သတင်းစကားတွင် "ကျွန်ုပ်၌ နွား၊ မြည်း၊ သိုးနွားဆိတ်၊ အစေခံယောက်ျား၊ အစေခံမိန်းမများ ရှိပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှောက်၌ မျက်နှာသာရခြင်းငှာ ငါ့သခင်ထံသို့ သတင်းပို့လိုက်ပါသည်" ဟု ဂရုတစိုက် ထည့်သွင်းပြောကြားခဲ့ပါသည်။

Yet Jacob felt that he had something to do to secure his own
safety. He therefore dispatched messengers with a conciliatory
[196] greeting to his brother. He instructed them as to the exact words in
which they were to address Esau. It had been foretold before the
birth of the two brothers that the elder should serve the younger, and,
lest the memory of this should be a cause of bitterness, Jacob told
the servants they were sent to “my lord Esau;” when brought before
him, they were to refer to their master as “thy servant Jacob;” and to
remove the fear that he was returning, a destitute wanderer, to claim
the paternal inheritance, Jacob was careful to state in his message, “I
have oxen, and asses, flocks, and menservants, and womenservants:
and I have sent to tell my lord, that I may fnd grace in thy sight.”

သို့သော် စေတမန်များသည် ဧသောသည် လူပေါင်း (၄၀၀) နှင့်အတူ ချီတက်လာနေကြောင်းနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့သော သတင်းစကားအတွက် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ မပေးခဲ့ကြောင်း သတင်းဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူသည် လက်စားချေရန် လာနေသည်မှာ သေချာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပါသည်။ စခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ "ယာကုပ်သည် အလွန်ကြောက်ရွံ့၍ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လေ၏။" သူသည် နောက်သို့လည်း မဆုတ်နိုင်၊ ရှေ့သို့တိုးရန်လည်း ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ပါသည်။ လက်နက်မရှိဘဲ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသော သူ၏အဖွဲ့သည် ရန်လိုသော တိုက်ခိုက်မှုအတွက် လုံးဝ အဆင်သင့်မဖြစ်သေးပါ။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိ၏အဖွဲ့ကို နှစ်စုခွဲလိုက်ပြီး၊ အကယ်၍ တစ်စုသည် တိုက်ခိုက်ခံရပါက အခြားတစ်စု လွတ်မြောက်ခွင့်ရရှိစေရန် စီစဉ်ခဲ့ပါသည်။ သူ၏ ကြီးမားလှသော သိုးနွားအုပ်များထဲမှ ရက်ရောသော လက်ဆောင်များကို မိတ်ဆွေဖွဲ့သော သတင်းစကားနှင့်အတူ ဧသောထံသို့ ပေးပို့ခဲ့ပါသည်။ သူသည် အစ်ကိုအပေါ် ကျူးလွန်ခဲ့သော အမှားအတွက် တတ်နိုင်သမျှ ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန်နှင့် ခြိမ်းခြောက်နေသော အန္တရာယ်ကို ရှောင်လွှဲရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပြီးနောက်၊ နှိမ့်ချမှုနှင့် နောင်တရမှုတို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို အသနားခံ ဆုတောင်းခဲ့ပါသည်။ "ကိုယ်တော်က 'သင်၏ပြည်၊ သင်၏အဆွေအမျိုးတို့ထံသို့ ပြန်သွားလော့၊ ငါသည် သင့်အား ကောင်းစွာပြုမည်' ဟု မိန့်တော်မူခဲ့ပါသည်။ ကိုယ်တော်၏ကျွန်အပေါ် ပြသခဲ့သော ကရုဏာတော်နှင့် သစ္စာတော်အားလုံးတို့တွင် အနည်းဆုံးသော အရာကိုမျှ ခံယူရန် ကျွန်ုပ်မထိုက်တန်ပါ။ ကျွန်ုပ်သည် ဤယော်ဒန်မြစ်ကို တောင်ဝှေးတစ်လုံးတည်းဖြင့် ဖြတ်ကူးခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် အဖွဲ့ (၂) ဖွဲ့ ဖြစ်နေပါပြီ။ ကျွန်ုပ်၏အစ်ကို ဧသော၏လက်မှ ကျွန်ုပ်ကို ကယ်လွှတ်တော်မူပါ။ သူလာ၍ ကျွန်ုပ်ကိုလည်းကောင်း၊ သားသမီးများနှင့်တကွ မိခင်များကိုလည်းကောင်း သတ်ဖြတ်မည်ကို ကျွန်ုပ်ကြောက်ရွံ့လှပါသည်" ဟု ဆုတောင်းခဲ့ပါသည်။

But the servants returned with the tidings that Esau was approaching with four hundred men, and no response was sent to the
friendly message. It appeared certain that he was coming to seek
revenge. Terror pervaded the camp. “Jacob was greatly afraid and
distressed.” He could not go back, and he feared to advance. His
company, unarmed and defenseless, were wholly unprepared for a
hostile encounter. He accordingly divided them into two bands, so
that if one should be attacked, the other might have an opportunity
to escape. He sent from his vast flocks generous presents to Esau,
with a friendly message. He did all in his power to atone for the
wrong to his brother and to avert the threatened danger, and then in
humiliation and repentance he pleaded for divine protection: Thou
“saidst unto me, Return unto thy country, and to thy kindred, and
I will deal well with thee: I am not worthy of the least of all the
mercies, and of all the truth, which Thou hast showed unto Thy
servant; for with my staff I passed over this Jordan; and now I am
become two bands. Deliver me, I pray Thee, from the hand of my
brother, from the hand of Esau: for I fear him, lest he will come and
smite me, and the mother with the children.”

ယခုအခါ သူတို့သည် ယဗ္ဗုတ်မြစ်သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ညအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ၊ ယာကုပ်သည် သူ၏မိသားစုကို မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ကူးသွားစေပြီး၊ သူတစ်ဦးတည်း နောက်ကျန်ရစ်ခဲ့ပါသည်။ သူသည် ထိုညကို ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ကုန်လွန်စေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်နှင့် တကိုယ်တည်း ရှိနေလိုခဲ့ပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဧသော၏နှလုံးသားကို ပျော့ပျောင်းစေနိုင်ပါသည်။ ကိုယ်တော်သည်သာလျှင် ဘိုးဘေးယာကုပ်၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်ပါသည်။

They had now reached the river Jabbok, and as night came on,
Jacob sent his family across the ford of the river, while he alone
remained behind. He had decided to spend the night in prayer, and
he desired to be alone with God. God could soften the heart of Esau.
In Him was the patriarch’s only hope.

ထိုနေရာသည် တောသားရဲများ ကျက်စားရာနှင့် ဓားပြများ၊ လူသတ်သမားများ ခိုအောင်းရာ ဆိတ်ငြိမ်သော တောင်ထူထပ်သည့် ဒေသဖြစ်ပါသည်။ [၁၉၇] တစ်ဦးတည်းနှင့် အကာအကွယ်မဲ့နေသော ယာကုပ်သည် ကြီးစွာသော ဒုက္ခဝေဒနာဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် ဦးညွှတ်နေခဲ့သည်။ သန်းခေါင်ယံအချိန် ဖြစ်ပါသည်။ သူ၏ဘဝတွင် တန်ဖိုးထားရသော အရာအားလုံးသည် အဝေးတွင် ရှိနေကြပြီး အန္တရာယ်နှင့် သေဘေးကို ရင်ဆိုင်နေကြရသည်။ အခါးသီးဆုံးသော အတွေးမှာ ထိုအပြစ်မဲ့သူများအပေါ် ကျရောက်နေသော ဘေးဒုက္ခသည် မိမိ၏အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်သည်ဟူသော အတွေးပင် ဖြစ်ပါသည်။ သူသည် ပြင်းပြသော အော်ဟစ်မှုနှင့် မျက်ရည်များဖြင့် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် သန်မာသော လက်တစ်ဖက်သည် သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ ရန်သူတစ်ဦးက မိမိ၏အသက်ကို ရန်ရှာနေသည်ဟု သူထင်မှတ်ကာ ထိုတိုက်ခိုက်သူ၏ လက်မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပါသည်။ မှောင်မိုက်ထဲတွင် ထိုသူနှစ်ဦးသည် အနိုင်ရရှိရန် နပန်းလုံးနေကြပါသည်။ စကားတစ်လုံးမျှ မပြောသော်လည်း ယာကုပ်သည် မိမိ၏အင်အားရှိသမျှ ထုတ်သုံးကာ ခဏတာမျှပင် လက်မလျှော့ဘဲ ကြိုးစားခဲ့သည်။ မိမိအသက်အတွက် ဤကဲ့သို့ တိုက်ပွဲဝင်နေစဉ်တွင် သူ၏အပြစ်ရှိသော ခံစားချက်သည် သူ၏ဝိညာဉ်ကို ဖိစီးနှိပ်စက်နေခဲ့ပါသည်။ သူ၏အပြစ်များသည် ဘုရားသခင်နှင့် သူ့ကို ခြားနားစေရန် သူ၏ရှေ့၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏အဆိုးဝါးဆုံးသော အခြေအနေတွင် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို သူသတိရပြီး သူ၏နှလုံးသားတစ်ခုလုံးသည် ကရုဏာတော်အတွက် အသနားခံတောင်းလျှောက်မှုဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ နပန်းလုံးခြင်းသည် မိုးလင်းခါနီးအချိန်အထိ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့ရာ၊ ထိုသူစိမ်းက ယာကုပ်၏ ပေါင်ခြံကို လက်ချောင်းဖြင့် တို့လိုက်သောအခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် ခြေဆွံ့သွားခဲ့ပါသည်။

It was in a lonely, mountainous region, the haunt of wild beasts
and the lurking place of robbers and murderers. Solitary and unpro
Night of Wrestling 169
tected, Jacob bowed in deep distress upon the earth. It was midnight.
All that made life dear to him were at a distance, exposed to danger [197]
and death. Bitterest of all was the thought that it was his own sin
which had brought this peril upon the innocent. With earnest cries
and tears he made his prayer before God. Suddenly a strong hand
was laid upon him. He thought that an enemy was seeking his life,
and he endeavored to wrest himself from the grasp of his assailant.

In the darkness the two struggled for the mastery. Not a word was
spoken, but Jacob put forth all his strength, and did not relax his efforts for a moment. While he was thus battling for his life, the sense
of his guilt pressed upon his soul; his sins rose up before him, to
shut him out from God. But in his terrible extremity he remembered
God’s promises, and his whole heart went out in entreaty for His
mercy. The struggle continued until near the break of day, when the
stranger placed his fnger upon Jacob’s thigh, and he was crippled instantly. The patriarch now discerned the character of his antagonist.

ဘိုးဘေးယာကုပ်သည် ယခုအခါ မိမိနှင့် နပန်းလုံးနေသူ၏ သဘောသဘာဝကို သိမြင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်စေတမန်တစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားပြီး၊ ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏ သာမန်လူသားထက် သာလွန်သောအင်အားဖြင့် ကြိုးစားမှုသည် အောင်ပွဲမရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ယာကုပ်အား ကိုယ်ထင်ရှားပြခဲ့သူမှာ "ပဋိညာဉ်တော်၏ ကောင်းကင်တမန်" ဖြစ်သော ခရစ်တော်ပင် ဖြစ်ပါသည်။ ယခုအခါ ဘိုးဘေးယာကုပ်သည် ကိုယ်အင်္ဂါ မသန်မစွမ်းဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသော်လည်း၊ သူသည် ဖမ်းဆုပ်ထားခြင်းကို လွှတ်မပေးခဲ့ပါ။ နောင်တရ၍ ကျိုးပဲ့သော နှလုံးသားဖြင့် သူသည် ထိုကောင်းကင်တမန်ကို ဖက်တွယ်ထားပြီး၊ "သူသည် ငိုကြွေးလျက် အသနားခံလေ၏" (ဟောရှေ ၁၂:၄)၊ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို တောင်းခံခဲ့ပါသည်။ သူ၏အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပြီးဖြစ်ကြောင်း အာမခံချက်ကို သူရရှိရမည် ဖြစ်ပါသည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုသည် ထိုရည်မှန်းချက်မှ သူ၏စိတ်ကို လွှဲဖယ်သွားစေရန် မတတ်နိုင်ခဲ့ပါ။ သူ၏စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုသည် ပိုမိုခိုင်မာလာပြီး၊ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် အဆုံးတိုင်အောင် ပိုမိုပြင်းပြ၍ ဇွဲရှိလာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်က "မိုးလင်းတော့မည်ဖြစ်၍ ငါ့ကို လွှတ်လော့" ဟု ဆိုကာ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ယာကုပ်က "ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ကို ကောင်းချီးမပေးလျှင် ကျွန်ုပ် လွှတ်မပေးပါ" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့ပါသည်။ အကယ်၍ ဤသည်မှာ ဝါကြွားသော၊ ရဲတင်းလွန်းသော ယုံကြည်မှုမျိုးသာဖြစ်ပါက ယာကုပ်သည် ချက်ချင်းပင် ဖျက်ဆီးခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ယုံကြည်မှုသည် မိမိကိုယ်ကို မထိုက်တန်ကြောင်း ဝန်ခံသော်လည်း ပဋိညာဉ်ကို စောင့်ထိန်းသော ဘုရားသခင်၏ သစ္စာတော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားသူတစ်ဦး၏ အာမခံချက်မျိုး ဖြစ်ပါသည်။

He knew that he had been in conflict with a heavenly messenger,
and this was why his almost superhuman effort had not gained the
victory. It was Christ, “the Angel of the covenant,” who had revealed
Himself to Jacob. The patriarch was now disabled and suffering the
keenest pain, but he would not loosen his hold. All penitent and
broken, he clung to the Angel; “he wept, and made supplication”
(Hosea 12:4), pleading for a blessing. He must have the assurance
that his sin was pardoned. Physical pain was not suffcient to divert
his mind from this object. His determination grew stronger, his faith
more earnest and persevering, until the very last. The Angel tried
to release Himself; He urged, “Let Me go, for the day breaketh;”
but Jacob answered, “I will not let Thee go, except Thou bless me.”
Had this been a boastful, presumptuous confdence, Jacob would
have been instantly destroyed; but his was the assurance of one
who confesses his own unworthiness, yet trusts the faithfulness of a
covenant-keeping God.

ယာကုပ်သည် "ကောင်းကင်တမန်အပေါ် အခွင့်အာဏာရှိ၍ အောင်နိုင်လေ၏။" (ဟောရှေ ၁၂:၄)။ နှိမ့်ချခြင်း၊ နောင်တရခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်းအားဖြင့် အပြစ်ရှိပြီး မှားယွင်းတတ်သော ဤလူသားသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှင်သခင်ကို အောင်နိုင်ခဲ့ပါသည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို တုန်ရီနေသော လက်များဖြင့် မြဲမြံစွာ ဖမ်းဆုပ်ထားခဲ့ရာ၊ အတိုင်းအဆမရှိသော မေတ္တာတော်ရှင်၏ နှလုံးသားသည် အပြစ်သား၏ အသနားခံမှုကို ပစ်ပယ်ခြင်း မပြုနိုင်ခဲ့ပါ။

Jacob “had power over the Angel, and prevailed.” Hosea 12:4.
Through humiliation, repentance, and self-surrender, this sinful,
erring mortal prevailed with the Majesty of heaven. He had fastened
his trembling grasp upon the promises of God, and the heart of
Infnite Love could not turn away the sinner’s plea.
170 Patriarchs and Prophets
The error that had led to Jacob’s sin in obtaining the birthright
by fraud was now clearly set before him. He had not trusted God’s

[၁၉၈] ယာကုပ်အား လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုဖြင့် သားဦးရာထူးကို ရယူခဲ့သော အပြစ်သို့ ဦးတည်စေခဲ့သည့် မှားယွင်းမှုသည် ယခုအခါ သူ၏ရှေ့၌ ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို မယုံကြည်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်က ကိုယ်တော်၏အချိန်နှင့် ကိုယ်တော်၏နည်းလမ်းဖြင့် ပြီးမြောက်စေမည့်အရာကို မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်ကြိုးစားမှုဖြင့် ရယူရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သူသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရပြီးဖြစ်ကြောင်း သက်သေအဖြစ်၊ သူ၏အမည်ကို သူ၏အပြစ်ကို သတိပေးနေသော အမည်မှ သူ၏အောင်ပွဲကို အမှတ်ရစေမည့် အမည်သို့ ပြောင်းလဲပေးခဲ့ပါသည်။ ကောင်းကင်တမန်က "သင်၏အမည်သည် နောက်တစ်ဖန် ယာကုပ် (လှည့်ဖြားသူ) ဟု မခေါ်ရ၊ ဣသရေလ ဟု ခေါ်ရမည်။ အကြောင်းမူကား သင်သည် ဘုရားသခင်နှင့်လည်းကောင်း၊ လူတို့နှင့်လည်းကောင်း ပြိုင်ဆိုင်၍ နိုင်လေပြီ" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

[198] promises, but had sought by his own efforts to bring about that
which God would have accomplished in His own time and way. As
an evidence that he had been forgiven, his name was changed from
one that was a reminder of his sin, to one that commemorated his
victory. “Thy name,” said the Angel, “shall be called no more Jacob
[the supplanter], but Israel: for as a prince hast thou power with God
and with men, and hast prevailed.”

ယာကုပ်သည် သူ၏ဝိညာဉ်က အလွန်တောင့်တနေသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ရရှိခဲ့ပါသည်။ လှည့်ဖြားသူနှင့် မဟုတ်မမှန် ပြုလုပ်သူအဖြစ် သူ၏အပြစ်သည် ခွင့်လွှတ်ခြင်း ခံရပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ဘဝ၏ အရေးကြီးသော အလှည့်အပြောင်းသည် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ သံသယ၊ ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် နောင်တရမှုတို့သည် သူ၏ဘဝကို ခါးသီးစေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်း၏ ချိုမြိန်သော ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရရှိခဲ့ပါသည်။ ယာကုပ်သည် မိမိ၏အစ်ကိုနှင့် တွေ့ဆုံရန် နောက်ထပ် မကြောက်ရွံ့တော့ပါ။ သူ၏အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ခဲ့သော ဘုရားသခင်သည် ဧသော၏နှလုံးသားကိုလည်း သူ၏နှိမ့်ချမှုနှင့် နောင်တရမှုကို လက်ခံနိုင်ရန် လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ပါသည်။

Jacob had received the blessing for which his soul had longed.
His sin as a supplanter and deceiver had been pardoned. The crisis
in his life was past. Doubt, perplexity, and remorse had embittered
his existence, but now all was changed; and sweet was the peace of
reconciliation with God. Jacob no longer feared to meet his brother.
God, who had forgiven his sin, could move the heart of Esau also to
accept his humiliation and repentance.

ယာကုပ်သည် ကောင်းကင်တမန်နှင့် နပန်းလုံးနေစဉ်အတွင်း၊ နောက်ထပ် ကောင်းကင်စေတမန်တစ်ဦးကို ဧသောထံသို့ စေလွှတ်ခဲ့ပါသည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် ဧသောသည် သူ၏ညီ ယာကုပ် ဖခင်၏အိမ်မှ အနှစ် (၂၀) ကြာ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံနေရသည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်၊ မိမိ၏မိခင် သေဆုံးသွားသည်ကို သိရှိရစဉ် ယာကုပ်၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်၊ ဘုရားသခင်၏ ဗိုလ်ခြေများ ခြံရံထားသည်ကိုလည်း မြင်ခဲ့ရသည်။ ဤအိပ်မက်ကို ဧသောက သူ၏စစ်သည်များအား ပြန်လည်ပြောပြပြီး၊ ယာကုပ်၏ဖခင်၏ ဘုရားသခင်သည် ယာကုပ်နှင့်အတူရှိနေသောကြောင့် သူ့ကို အန္တရာယ်မပြုရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပါသည်။

While Jacob was wrestling with the Angel, another heavenly
messenger was sent to Esau. In a dream, Esau beheld his brother for
twenty years an exile from his father’s house; he witnessed his grief
at fnding his mother dead; he saw him encompassed by the hosts
of God. This dream was related by Esau to his soldiers, with the
charge not to harm Jacob, for the God of his father was with him.

နောက်ဆုံးတွင် အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နီးကပ်လာကြသည်။ တောကန္တာရခေါင်းဆောင် ဧသောသည် သူ၏စစ်သည်များကို ဦးဆောင်လာပြီး၊ ယာကုပ်သည် သူ၏ဇနီးများ၊ သားသမီးများ၊ သိုးထိန်းများနှင့် အစေခံများ ခြံရံလျက်၊ များပြားလှသော သိုးနွားအုပ်များ နောက်မှလိုက်ပါလျက် ရှိနေသည်။ ဘိုးဘေးယာကုပ်သည် တောင်ဝှေးကို အားပြုလျက် စစ်သည်အဖွဲ့ကို တွေ့ဆုံရန် ရှေ့သို့တက်လှမ်းခဲ့သည်။ သူသည် မကြာသေးမီက တိုက်ပွဲကြောင့် ဖြူဖျော့ပြီး မသန်မစွမ်းဖြစ်နေကာ၊ နှေးကွေးစွာနှင့် နာကျင်စွာ လမ်းလျှောက်နေရပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် မသန်မစွမ်းဖြစ်နေသော်လည်း၊ သူ၏မျက်နှာမှာမူ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းတို့ဖြင့် တောက်ပနေခဲ့ပါသည်။

The two companies at last approached each other, the desert
chief leading his men of war, and Jacob with his wives and children,
attended by shepherds and handmaidens, and followed by long lines
of flocks and herds. Leaning upon his staff, the patriarch went
forward to meet the band of soldiers. He was pale and disabled from
his recent conflict, and he walked slowly and painfully, halting at
every step; but his countenance was lighted up with joy and peace.

ထိုမသန်မစွမ်းဖြစ်နေသော ဝေဒနာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ [၁၉၉] "ဧသောသည် သူ့ကိုခရီးဦးကြိုပြုခြင်းငှာ ပြေးလာ၍ ဖက်လဲတကင်းပြုလျက် လည်ပင်းကိုဖက်၍ နမ်းလေ၏။ သူတို့သည် ငိုကြွေးကြ၏။" ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေကြစဉ် ဧသော၏ ကြမ်းတမ်းသော စစ်သည်များ၏ နှလုံးသားပင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်က အိပ်မက်အကြောင်း ပြောပြထားသော်လည်း၊ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်အပေါ် ကျရောက်လာသော ဤပြောင်းလဲမှုကို သူတို့ နားမလည်နိုင်ကြပါ။ သူတို့သည် ဘိုးဘေးယာကုပ်၏ မစွမ်းမသန်ဖြစ်မှုကို မြင်တွေ့နေရသော်လည်း၊ ဤအားနည်းချက်သည်ပင်လျှင် သူ၏အင်အား ဖြစ်လာခဲ့သည်ကိုမူ သူတို့ အနည်းငယ်မျှ မတွေးမိခဲ့ကြပါ။

At sight of that crippled sufferer, “Esau ran to meet him, and embraced him, and fell on his neck, and kissed him: and they wept.” As
they looked upon the scene, even the hearts of Esau’s rude soldiers
were touched. Notwithstanding he had told them of his dream, they
could not account for the change that had come over their captain.
Though they beheld the patriarch’s infrmity, they little thought that
this his weakness had been made his strength.
In his night of anguish beside the Jabbok, when destruction
[199] seemed just before him, Jacob had been taught how vain is the help

[၂၀၀] ယဗ္ဗုတ်မြစ်နားတွင် ပျက်စီးခြင်းသည် မိမိ၏ရှေ့၌ ရှိနေသည်ဟု ထင်ရသော ထိုဝေဒနာ ခံစားရသည့်ညတွင်၊ ယာကုပ်သည် လူသား၏အကူအညီသည် မည်မျှအချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်းနှင့် လူသား၏အင်အားအပေါ် ကိုးစားခြင်းသည် မည်မျှအခြေအမြစ်မရှိကြောင်း သင်ခန်းစာ ရရှိခဲ့ပါသည်။ မိမိ အပြင်းအထန် ပြစ်မှားခဲ့သော အရှင်မြတ်ထံမှသာ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အကူအညီ လာနိုင်သည်ကို သူမြင်ခဲ့ပါသည်။ အကူအညီမဲ့ပြီး မထိုက်တန်သော သူသည် နောင်တရသော အပြစ်သားအပေါ် ထားရှိသော ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော် ကတိတော်ကို အသနားခံ တောင်းလျှောက်ခဲ့ပါသည်။ ထိုကတိတော်သည် ဘုရားသခင်က သူ့ကို ခွင့်လွှတ်၍ လက်ခံမည်ဟူသော သူ၏အာမခံချက် ဖြစ်ပါသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ပျက်စီးသွားနိုင်သော်လည်း ထိုကတိတော်မှာမူ ဘယ်သောအခါမျှ ပျက်ပြယ်သွားမည်မဟုတ်ပါ။ ဤအရာကပင်လျှင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲတွင် သူ့ကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

[200]
[201]
Night of Wrestling 171
of man, how groundless is all trust in human power. He saw that his
only help must come from Him against whom he had so grievously
sinned. Helpless and unworthy, he pleaded God’s promise of mercy
to the repentant sinner. That promise was his assurance that God
would pardon and accept him. Sooner might heaven and earth pass
than that word could fail; and it was this that sustained him through
that fearful conflict.

ယာကုပ်၏ ထိုနပန်းလုံးခြင်းနှင့် ဝေဒနာခံစားရသောည၏ အတွေ့အကြုံသည် ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းမတိုင်မီ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်များ ဖြတ်သန်းရမည့် စမ်းသပ်မှုကို ကိုယ်စားပြုပါသည်။ ပရောဖက် ယေရမိသည် သန့်ရှင်းသော ဗျာဒိတ်ရူပါရုံအားဖြင့် ထိုအချိန်ကာလကို ကြည့်ရှုကာ ဤသို့ဆိုခဲ့သည် - "တုန်လှုပ်သောစကား၊ ကြောက်လန့်သောစကားကို ငါတို့ကြားရပြီ။ ငြိမ်သက်ခြင်းမရှိ။ ... မျက်နှာတိုင်းသည် ဖြူဖျော့လျက်ရှိ၏။ အို၊ ထိုနေ့ရက်သည် ကြီးမြတ်လှသည်ဖြစ်၍၊ ထိုနေ့ရက်နှင့် တူသောနေ့ရက် မရှိ။ ၎င်းသည် ယာကုပ်၌ ဒုက္ခရောက်ရသော အချိန်ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း သူသည် ထိုဒုက္ခမှ ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။" (ယေရမိ ၃၀:၅-၇)။

Jacob’s experience during that night of wrestling and anguish
represents the trial through which the people of God must pass just
before Christ’s second coming. The prophet Jeremiah, in holy vision
looking down to this time, said, “We have heard a voice of trembling,
of fear, and not of peace.... All faces are turned into paleness. Alas!
for that day is great, so that none is like it: it is even the time of
Jacob’s trouble; but he shall be saved out of it.” Jeremiah 30:5-7.

ခရစ်တော်သည် လူသားအတွက် ရင်ကြားစေ့ပေးသူ (Mediator) အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သောအခါ၊ ဤဘေးဒုက္ခကာလသည် စတင်ပါလိမ့်မည်။ ထိုအခါ လူတိုင်း၏အမှုသည် ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်လိမ့်မည်၊ အပြစ်မှ ဆေးကြောရန် အပြစ်ဖြေရာအသွေးတော်သည် ရှိတော့မည်မဟုတ်ပါ။ ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်မှ လူသား၏ကြားဝင်အသနားခံသူအဖြစ် အနေအထားမှ ထွက်ခွာသွားသောအခါ၊ "မတရားသောသူသည် မတရားသဖြင့် ပြုမြဲပြုစေဦး။ ညစ်ညူးသောသူသည် ညစ်ညူးမြဲ ညစ်ညူးစေဦး။ ဖြောင့်မတ်သောသူသည် ဖြောင့်မတ်မြဲ ဖြောင့်မတ်စေဦး။ သန့်ရှင်းသောသူသည် သန့်ရှင်းမြဲ သန့်ရှင်းစေဦး" (ဗျာဒိတ် ၂၂:၁၁) ဟူသော တရားဝင် ကြေညာချက်ကို ပြုလုပ်ပါလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ဘုရားသခင်၏ ထိန်းချုပ်ထားသော ဝိညာဉ်တော်သည် မြေကြီးပေါ်မှ ရုပ်သိမ်းခြင်း ခံရပါလိမ့်မည်။ ယာကုပ်သည် စိတ်ဆိုးနေသော သူ၏အစ်ကိုကြောင့် သေဘေးအန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်ခံရသကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်များသည်လည်း သူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်နေသော ဆိုးညစ်သူများကြောင့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပါလိမ့်မည်။ ဘိုးဘေးယာကုပ်သည် ဧသော၏လက်မှ လွတ်မြောက်ရန် တစ်ညလုံး နပန်းလုံးခဲ့သကဲ့သို့၊ ဖြောင့်မတ်သောသူများသည်လည်း မိမိတို့ကို ဝန်းရံထားသော ရန်သူများလက်မှ လွတ်မြောက်ရန် ဘုရားသခင်ထံ နေ့ရောညပါ အော်ဟစ် ဆုတောင်းကြပါလိမ့်မည်။

When Christ shall cease His work as mediator in man’s behalf,
then this time of trouble will begin. Then the case of every soul will
have been decided, and there will be no atoning blood to cleanse
from sin. When Jesus leaves His position as man’s intercessor before
God, the solemn announcement is made, “He that is unjust, let him
be unjust still: and he which is flthy, let him be flthy still: and he
that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him
be holy still.” Revelation 22:11. Then the restraining Spirit of God is
withdrawn from the earth. As Jacob was threatened with death by his
angry brother, so the people of God will be in peril from the wicked
who are seeking to destroy them. And as the patriarch wrestled all
night for deliverance from the hand of Esau, so the righteous will cry
to God day and night for deliverance from the enemies that surround
them.

စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များရှေ့တွင် ယာကုပ်၏အပြစ်ကြောင့် သူ့ကို ဖျက်ဆီးပိုင်ခွင့်ရှိသည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့သည်၊ သူသည် ဧသောကို ယာကုပ်အား တိုက်ခိုက်ရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်၊ ဘိုးဘေးယာကုပ်၏ ရှည်လျားလှသော နပန်းလုံးသည့်ညတွင်လည်း၊ စာတန်သည် ယာကုပ်ကို အားလျော့စေရန်နှင့် ဘုရားသခင်ကို ဖက်တွယ်ထားခြင်းကို လျှော့ချစေရန်အတွက် သူ၏အပြစ်ရှိသော ခံစားချက်ကို အတင်းအဓမ္မ ရိုက်သွင်းခဲ့ပါသည်။ ယာကုပ်သည် ဒုက္ခရောက်နေစဉ် ကောင်းကင်တမန်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ မျက်ရည်ဖြင့် အသနားခံသောအခါ၊ ကောင်းကင်စေတမန်သည်လည်း သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် သူ၏အပြစ်ကို ပြန်လည်သတိပေးပြီး သူ၏လက်မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပါသည်။ သို့သော် ယာကုပ်သည် နောက်ဆုတ်မသွားခဲ့ပါ။ ဘုရားသခင်သည် ကရုဏာတော်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း သူသိရှိခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော်အပေါ် မိမိကိုယ်ကို ပုံအပ်ခဲ့ပါသည်။ သူသည် မိမိ၏အပြစ်အတွက် နောင်တရခဲ့သည်ကို ပြန်လည်ရည်ညွှန်းပြီး ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အသနားခံခဲ့ပါသည်။ သူ၏ဘဝကို ပြန်လည်သုံးသပ်သောအခါ သူသည် စိတ်ပျက်အားငယ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း၊ သူသည် ကောင်းကင်တမန်ကို မြဲမြံစွာ ကိုင်ထားပြီး၊ ပြင်းပြသော၊ ဝေဒနာခံစားရသော အော်ဟစ်မှုများဖြင့် သူအောင်နိုင်သည်အထိ သူ၏တောင်းဆိုမှုကို တိုက်တွန်းခဲ့ပါသည်။

Satan had accused Jacob before the angels of God, claiming the
right to destroy him because of his sin; he had moved upon Esau to
march against him; and during the patriarch’s long night of wrestling,
Satan endeavored to force upon him a sense of his guilt, in order to
discourage him, and break his hold upon God. When in his distress
Jacob laid hold of the Angel, and made supplication with tears, the
heavenly Messenger, in order to try his faith, also reminded him of
his sin, and endeavored to escape from him. But Jacob would not
be turned away. He had learned that God is merciful, and he cast
himself upon His mercy. He pointed back to his repentance for his [202]
172 Patriarchs and Prophets
sin, and pleaded for deliverance. As he reviewed his life, he was
driven almost to despair; but he held fast the Angel, and with earnest,
agonizing cries urged his petition until he prevailed.

[၂၀၂] ဆိုးညစ်သောအင်အားစုများနှင့် နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲတွင် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်များသည်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံမျိုး ရရှိကြပါလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်း၊ သူတို့၏ဇွဲလုံ့လနှင့် သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်သော ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးတော်အပေါ် ထားရှိသော သူတို့၏ယုံကြည်စိတ်ချမှုကို စမ်းသပ်ပါလိမ့်မည်။ စာတန်သည် သူတို့၏အမှုသည် မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ကြောင်း၊ သူတို့၏အပြစ်များသည် ခွင့်လွှတ်ရန် ကြီးလွန်းလှကြောင်း အတွေးများဖြင့် သူတို့ကို ထိတ်လန့်အောင် ကြိုးစားပါလိမ့်မည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ချို့ယွင်းချက်များကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားရပါလိမ့်မည်၊ သူတို့၏ဘဝကို ပြန်လည်သုံးသပ်သောအခါ သူတို့၏မျှော်လင့်ချက်များ အရည်ပျော်သွားပါလိမ့်မည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ကြီးမားသော ကရုဏာတော်နှင့် သူတို့၏ စစ်မှန်သော နောင်တကို သတိရကာ၊ အကူအညီမဲ့သော၊ နောင်တရသော အပြစ်သားများအတွက် ခရစ်တော်အားဖြင့် ပေးထားသော ကိုယ်တော်၏ ကတိတော်များကို အသနားခံ တောင်းလျှောက်ကြပါလိမ့်မည်။ သူတို့၏ ဆုတောင်းချက်များကို ချက်ချင်း အဖြေမပေးသော်လည်း သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ပျက်ပြားသွားမည်မဟုတ်ပါ။ ယာကုပ်သည် ကောင်းကင်တမန်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားသကဲ့သို့ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ခွန်အားကို ဖမ်းဆုပ်ထားကြပါလိမ့်မည်၊ သူတို့ဝိညာဉ်၏ စကားသံမှာ "ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ကို ကောင်းချီးမပေးလျှင် ကျွန်ုပ် လွှတ်မပေးပါ" ဟူ၍ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။

Such will be the experience of God’s people in their fnal struggle
with the powers of evil. God will test their faith, their perseverance,
their confdence in His power to deliver them. Satan will endeavor
to terrify them with the thought that their cases are hopeless; that
their sins have been too great to receive pardon. They will have a
deep sense of their shortcomings, and as they review their lives their
hopes will sink. But remembering the greatness of God’s mercy, and
their own sincere repentance, they will plead His promises made
through Christ to helpless, repenting sinners. Their faith will not fail
because their prayers are not immediately answered. They will lay
hold of the strength of God, as Jacob laid hold of the Angel, and the
language of their souls will be, “I will not let Thee go, except Thou
bless me.”

အကယ်၍ ယာကုပ်သည် လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုဖြင့် သားဦးရာထူးကို ရယူခဲ့သော သူ၏အပြစ်အတွက် ယခင်ကတည်းက နောင်တမရခဲ့ပါက၊ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ဆုတောင်းသံကို နားညောင်းနိုင်မည်မဟုတ်သကဲ့သို့ သူ၏အသက်ကိုလည်း ကရုဏာဖြင့် ကာကွယ်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ ထို့အတူ ဘေးဒုက္ခကာလတွင်၊ အကယ်၍ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်များသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေစဉ်တွင် ဝန်မခံရသေးသော အပြစ်များ ရှိနေပါက၊ သူတို့သည် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းသွားပါလိမ့်မည်၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုက သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို ဖြတ်တောက်သွားလိမ့်မည်ဖြစ်ရာ၊ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်ထံ အသနားခံရန် ယုံကြည်စိတ်ချမှု ရှိတော့မည်မဟုတ်ပါ။ သို့သော် သူတို့သည် မိမိတို့၏ မထိုက်တန်မှုကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားနေရစဉ်တွင်ပင်၊ သူတို့၌ ထိန်ချန်ထားသော အမှားများ ရှိနေမည်မဟုတ်ပါ။ သူတို့၏အပြစ်များသည် ခရစ်တော်၏ အပြစ်ဖြေရာအသွေးတော်ဖြင့် ပယ်ဖျက်ခြင်း ခံရပြီးဖြစ်လိမ့်မည်၊ ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်သတိရနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပါ။

Had not Jacob previously repented of his sin in obtaining the
birthright by fraud, God could not have heard his prayer and mercifully preserved his life. So in the time of trouble, if the people of
God had unconfessed sins to appear before them while tortured with
fear and anguish, they would be overwhelmed; despair would cut off
their faith, and they could not have confdence to plead with God for
deliverance. But while they have a deep sense of their unworthiness,
they will have no concealed wrongs to reveal. Their sins will have
been blotted out by the atoning blood of Christ, and they cannot
bring them to remembrance.

စာတန်သည် လူအများအား ဘုရားသခင်သည် ဘဝ၏ သေးငယ်သောကိစ္စရပ်များတွင် သူတို့၏သစ္စာမဲ့မှုကို လျစ်လျူရှုလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်အောင် လှည့်ဖြားတတ်ပါသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ယာကုပ်အပေါ် ကိုင်တွယ်ပုံအားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် မည်သည့်အခါမျှ ဆိုးညစ်သောအမှုကို လက်ခံခြင်း သို့မဟုတ် သည်းခံခြင်းမရှိကြောင်း ပြသခဲ့ပါသည်။ မိမိတို့၏အပြစ်များကို ဆင်ခြေပေးရန် သို့မဟုတ် ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားသူများ၊ ဝန်မခံဘဲနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းမခံရဘဲ ကောင်းကင်စာအုပ်များပေါ်တွင် ရှိနေစေရန် ခွင့်ပြုထားသူအားလုံးသည် စာတန်၏ အောင်နိုင်ခြင်းကို ခံရပါလိမ့်မည်။ သူတို့၏ ဝန်ခံချက် (Profession) သည် ပိုမိုမြင့်မြတ်လေ၊ သူတို့ရရှိထားသော ရာထူးသည် ပိုမိုဂုဏ်သရေရှိလေ၊ ဘုရားသခင်၏အမြင်တွင် သူတို့၏လမ်းစဉ်သည် ပိုမိုဆိုးရွားလေဖြစ်ပြီး၊ ကြီးမားသော ရန်သူ၏အောင်ပွဲသည်လည်း ပိုမိုသေချာလေဖြစ်ပါသည်။

Satan leads many to believe that God will overlook their unfaithfulness in the minor affairs of life; but the Lord shows in His
dealing with Jacob that He can in no wise sanction or tolerate evil.
All who endeavor to excuse or conceal their sins, and permit them
to remain upon the books of heaven, unconfessed and unforgiven,
will be overcome by Satan. The more exalted their profession, and
the more honorable the position which they hold, the more grievous
is their course in the sight of God, and the more certain the triumph
of the great adversary.

သို့သော် ယာကုပ်၏ သမိုင်းကြောင်းသည် အပြစ်သို့ လှည့်ဖြားခံခဲ့ရသော်လည်း စစ်မှန်သော နောင်တဖြင့် ကိုယ်တော်ထံ ပြန်လာသူများကို ဘုရားသခင်သည် စွန့်ပစ်မည်မဟုတ်ကြောင်း အာမခံချက် ပေးထားပါသည်။ [၂၀၃] မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်အင်အားဖြင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က မရရှိခဲ့သောအရာကို ယာကုပ်သည် မိမိကိုယ်ကို ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်းနှင့် ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းအားဖြင့် ရရှိခဲ့ပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏အစေခံအား ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်နှင့် ကျေးဇူးတော်သာလျှင် သူတောင့်တသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ပေးနိုင်ကြောင်း သင်ကြားပေးခဲ့ပါသည်။ နောက်ဆုံးသောကာလတွင် နေထိုင်သူများအတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ အန္တရာယ်များက သူတို့ကို ဝန်းရံလာပြီး၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုက ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းဆုပ်လာသောအခါ၊ သူတို့သည် အပြစ်ဖြေခြင်း (Atonement) ၏ ကျေးဇူးတော်အပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား အမှီပြုရပါလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိဘာသာ ဘာမျှမလုပ်နိုင်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အကူအညီမဲ့ပြီး မထိုက်တန်သော အခြေအနေအားလုံးတွင်၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံ၍ ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူသော ကယ်တင်ရှင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားရပါလိမ့်မည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်သူ မည်သူမျှ ပျက်စီးမည်မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှည်လျားလှသော မှားယွင်းမှုစာရင်းသည် အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ မျက်မှောက်တွင် ရှိနေပါသည်။ မှတ်တမ်းသည် ပြည့်စုံနေပါသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အမှားတစ်ခုမျှ မေ့လျော့ခြင်းမခံရပါ။ သို့သော် ရှေးယခင်က ကိုယ်တော်၏အစေခံများ၏ အော်ဟစ်သံကို နားညောင်းခဲ့သော အရှင်မြတ်သည် ယခုလည်း ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဆုတောင်းသံကို နားညောင်းပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ လွန်ကျူးမှုများကို ခွင့်လွှတ်ပါလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်သည် ကတိပေးထားပြီးဖြစ်၍ ကိုယ်တော်၏ ကတိတော်ကို တည်စေပါလိမ့်မည်။

Yet Jacob’s history is an assurance that God will not cast off
[203] those who have been betrayed into sin, but who have returned unto
Him with true repentance. It was by self-surrender and confding
Night of Wrestling 173
faith that Jacob gained what he had failed to gain by conflict in his
own strength. God thus taught His servant that divine power and
grace alone could give him the blessing he craved. Thus it will be
with those who live in the last days. As dangers surround them,
and despair seizes upon the soul, they must depend solely upon the
merits of the atonement. We can do nothing of ourselves. In all our
helpless unworthiness we must trust in the merits of the crucifed
and risen Saviour. None will ever perish while they do this. The
long, black catalogue of our delinquencies is before the eye of the
Infnite. The register is complete; none of our offenses are forgotten.
But He who listened to the cries of His servants of old, will hear the
prayer of faith and pardon our transgressions. He has promised, and
He will fulfll His word.

ယာကုပ်သည် ဇွဲရှိပြီး စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှု ခိုင်မာသောကြောင့် အောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သူ၏အတွေ့အကြုံသည် အားမလျှော့တမ်း ဆုတောင်းခြင်း (Importunate prayer) ၏ တန်ခိုးကို သက်သေခံနေပါသည်။ ယခုအချိန်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဤကဲ့သို့သော အောင်နိုင်သောဆုတောင်းခြင်းနှင့် မတုန်လှုပ်သော ယုံကြည်ခြင်း သင်ခန်းစာကို သင်ယူရမည့်အချိန် ဖြစ်ပါသည်။ ခရစ်တော်၏ အသင်းတော်အတွက် သို့မဟုတ် တစ်ဦးချင်း ခရစ်ယာန်များအတွက် အကြီးမြတ်ဆုံးသော အောင်ပွဲများသည် အရည်အချင်း သို့မဟုတ် ပညာရေး၊ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု သို့မဟုတ် လူတို့၏ မျက်နှာသာပေးမှုတို့ဖြင့် ရရှိသော အောင်ပွဲများ မဟုတ်ပါ။ ထိုအောင်ပွဲများသည် ပြင်းပြသော၊ ဝေဒနာခံစားရသော ယုံကြည်ခြင်းက တန်ခိုးတော်၏ ကြီးမားသော လက်ရုံးကို ဖမ်းဆုပ်ထားစဉ်၊ ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံသော အခန်း (Audience chamber) ၌ ရရှိသော အောင်ပွဲများ ဖြစ်ပါသည်။

Jacob prevailed because he was persevering and determined. His
experience testifes to the power of importunate prayer. It is now that
we are to learn this lesson of prevailing prayer, of unyielding faith.
The greatest victories to the church of Christ or to the individual
Christian are not those that are gained by talent or education, by
wealth or the favor of men. They are those victories that are gained
in the audience chamber with God, when earnest, agonizing faith
lays hold upon the mighty arm of power.

အပြစ်ရှိသမျှကို စွန့်လွှတ်ရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှာဖွေရန် ဆန္ဒမရှိသူများသည် ထိုကောင်းချီးကို ရရှိကြမည်မဟုတ်ပါ။ သို့သော် ယာကုပ်ကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို ဖမ်းဆုပ်ကာ၊ သူကဲ့သို့ပင် စိတ်အားထက်သန်ပြီး ဇွဲရှိသူအားလုံးသည် သူအောင်မြင်သကဲ့သို့ အောင်မြင်ကြပါလိမ့်မည်။ "ဘုရားသခင်သည် မိမိရွေးချယ်ထားသော သူတို့သည် နေ့ရောညပါ ကိုယ်တော်အား အော်ဟစ်ကြလျှင်၊ သူတို့အတွက် အကြာကြီး အောင့်ခံတော်မူသော်လည်း သူတို့၏ဘက်မှ တရားစီရင်ပေးတော်မူမည် မဟုတ်လော။ ငါဆိုသည်ကား၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အတွက် အလျင်အမြန် တရားစီရင်ပေးတော်မူမည်" (လုကာ ၁၈:၇၊ ၈)။

Those who are unwilling to forsake every sin and to seek
earnestly for God’s blessing, will not obtain it. But all who will
lay hold of God’s promises as did Jacob, and be as earnest and persevering as he was, will succeed as he succeeded. “Shall not God
avenge His own elect, which cry day and night unto Him, though He
bear long with them? I tell you that He will avenge them speedily.”