အခန်း ၂၄ — ပသခါပွဲ

 

အခန်း ၂၄ — ပသခါပွဲ

Chapter 24—The Passover

ဤအခန်း သည် ထွက်မြောက်ရာ ဆယ့်တစ်၊ ဆယ့်နှစ်:တစ်-သုံးဆယ့်နှစ် ကို အခြေခံသည်။

This chapter is based on Exodus 11; 12:1-32.

ဣသရေလလူမျိုး လွတ်မြောက်ရန် တောင်းဆိုမှု ကို အီဂျစ်ရှင်ဘုရင် အား ပထမဆုံး တင်ပြခဲ့စဉ်၊ ဘေးဒဏ်များတွင် အဆိုးဆုံး သတိပေးချက်ကို ပေးခဲ့သည်။ မောရှေ ကို ဖါရောဘုရင်အား ပြောရန် ညွန်ကြားခဲ့သည်၊ “ထာဝရ ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ဣသရေလ သည် ငါ၏သား၊ ငါ၏ ပထမဆုံးမွေး ဖြစ်သည်။ ငါ၏ သားကို သွားစေ၊ ငါ့ကို ဝတ်ပြုရန် ခွင့်ပြု။ မခွင့်ပြုပါက၊ ကြည့်လော့၊ မင်း၏ သား၊ မင်း၏ ပထမဆုံးမွေး ကို ငါ သတ်မည်။” ထွက်မြောက်ရာ လေး:နှစ်ဆယ့်နှစ်၊ နှစ်ဆယ့်သုံး။ အီဂျစ်လူမျိုးများက မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သော်လည်း၊ ဣသရေလလူမျိုးများကို ဘုရားသခင်က သူ၏ ပညတ်တရားကို ထိန်းသိမ်းရန် ရွေးချယ်ခဲ့သောကြောင့် ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။ သူတို့ကို ပေးအပ်ခဲ့သော အထူးကောင်းချီး နှင့် အခွင့်အရေးများတွင်၊ နိုင်ငံများကြားတွင် ပထမဆုံးမွေး သားကဲ့သို့ ညီအစ်ကိုများကြားတွင် ထင်ရှားခဲ့သည်။

When the demand for Israel’s release had been frst presented to
the king of Egypt, the warning of the most terrible of the plagues
had been given. Moses was directed to say to Pharaoh, “Thus saith
the Lord, Israel is My son, even My frst-born: and I say unto thee,
Let My son go, that he may serve Me: and if thou refuse to let him
go, behold, I will slay thy son, even thy frst-born.” Exodus 4:22, 23.
Though despised by the Egyptians, the Israelites had been honored
by God, in that they were singled out to be the depositaries of His
law. In the special blessings and privileges accorded them, they had
pre-eminence among the nations, as the frst-born son had among
brothers.

အီဂျစ်ကို ပထမဆုံး သတိပေးခဲ့သော တရားစီရင်ခြင်း သည် နောက်ဆုံး ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ရှည်လျားစွာ သည်းခံ၍ ကရုဏာတော် ကြွယ်ဝသည်။ သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ဖန်ဆင်းခဲ့သော သတ္တဝါများအတွက် နူးညံ့သော ဂရုစိုက်မှုရှိသည်။ ရိတ်သိမ်းမှုများနှင့် တိရစ္ဆာန်များ ဆုံးရှုံးမှုက အီဂျစ်ကို နောင်တရစေခဲ့လျှင်၊ ကလေးများကို မရိုက်နှက်ခဲ့ပါ။ သို့သော် နိုင်ငံ သည် ဘုရားသခင်အမိန့်ကို ခိုင်ခံ့စွာ ဆန့်ကျင်ခဲ့ပြီး၊ ယခု နောက်ဆုံး ရိုက်ချက် ကျရောက်တော့မည်။

The judgment of which Egypt had frst been warned, was to be
the last visited. God is long-suffering and plenteous in mercy. He
has a tender care for the beings formed in His image. If the loss
of their harvests and their flocks and herds had brought Egypt to
repentance, the children would not have been smitten; but the nation
had stubbornly resisted the divine command, and now the fnal blow
was about to fall.

မောရှေ သည် ဖါရောရှေ့တော်တွင် ထပ်မံ မပေါ်မလာရန် သေဒဏ်ချမှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်ထံမှ နောက်ဆုံး သတင်းစကား ကို ပုန်ကန်သော ဘုရင်အား ပို့ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မောရှေ သည် သူ့ရှေ့ ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကြေငြာချက်ဖြင့်၊ “ထာဝရ ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ညဉ့် အလယ်တွင် အီဂျစ်နိုင်ငံ အလယ်သို့ ငါ ထွက်မည်။ အီဂျစ်နိုင်ငံတွင် ရှိသော ပထမဆုံးမွေး များအားလုံး သေကြလိမ့်မည်၊ ထီးနန်း တွင် ထိုင်နေသော ဖါရောရဲ့ ပထမဆုံးမွေး မှ ကြိတ်စက်နောက်တွင် ရှိသော ကျွန်မရဲ့ ပထမဆုံးမွေး အထိ၊ တိရစ္ဆာန်များ၏ ပထမဆုံးမွေး များအားလုံး။ အီဂျစ်နိုင်ငံ တစ်ခွင်တွင် ကြီးစွာသော ငိုကြွေးသံ ရှိလိမ့်မည်၊ ယင်းကဲ့သို့ မရှိခဲ့၊ နောက်လည်း မရှိတော့။ သို့သော် ဣသရေလ သားတို့ အားလုံး တွင် ခွေး တစ်ကောင်မျှ လူ သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန် အား လျှာ မလှုပ်ရှားစေ။ ထာဝရ ဘုရားသခင် သည် အီဂျစ်လူမျိုး နှင့် ဣသရေလ ကြား ကွဲပြားမှု ကို မည်ကဲ့သို့ ထားရှိသည် ကို သိကြလိမ့်မည်။ မင်း၏ ကျွန်များအားလုံး ငါ့ထံ ဆင်းလာ၍ ငါ့ကို ဦးချ၍၊ မင်း နှင့် မင်း၏ လိုက်ပါသော လူများအားလုံး ထွက်သွားပါ။ ထို့နောက် ငါ ထွက်မည်။”

Moses had been forbidden, on pain of death, to appear again in
Pharaoh’s presence; but a last message from God was to be delivered
to the rebellious monarch, and again Moses came before him, with
the terrible announcement: “Thus saith the Lord, About midnight
will I go out into the midst of Egypt: and all the frst-born in the
land of Egypt shall die, from the frst-born of Pharaoh that sitteth
upon his throne, even unto the frst-born of the maidservant that is
behind the mill; and all the frst-born of beasts. And there shall be a
great cry throughout all the land of Egypt, such as there was none
like it, nor shall be like it any more. But against any of the children
of Israel shall not a dog move his tongue, against man or beast: that
ye may know how that the Lord doth put a difference between the [274]
239
240 Patriarchs and Prophets
Egyptians and Israel. And all these thy servants shall come down
unto me, and bow down themselves unto me, saying, Get thee out,
and all the people that follow thee: and after that I will go out.”

ဤ ပြစ်ဒဏ် မကျရောက်မီ၊ ဘုရားသခင်သည် မောရှေ မှတဆင့် အီဂျစ်မှ ထွက်ခွာခြင်း နှင့် အထူးသဖြင့် လာမည့် တရားစီရင်ခြင်း မှ ကယ်တင်ခြင်း အတွက် ဣသရေလ သားတို့ အား ညွန်ကြားခဲ့သည်။ မိသားစု တစ်ခုချင်း သို့မဟုတ် အခြားသူများနှင့် ဆက်စပ်၍၊ အပြစ်မရှိ သိုး သို့မဟုတ် ဆိတ်ကလေး တစ်ကောင်ကို သတ်ရမည်။ ဟုဆပ် အစုအဝေး ဖြင့် သွေး ကို အိမ်၏ “နှစ်ဖက် တိုင်များ နှင့် အပေါ် တံခါး တိုင်” ပေါ်တွင် ဖြန်းရမည်၊ ညဉ့် တွင် လာမည့် ဖျက်ဆီး သော ကောင်းကင်တမန် သည် ထို နေအိမ်ကို မဝင်ရန် ဖြစ်သည်။ မောရှေ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း၊ အသား ကို ကင်၍ တဆေးမဲ့ ပေါင်မုန့် နှင့် ခါးသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် ည တွင် စားရမည်၊ “ခါး ချည်နှောင်ထားလျက်၊ ခြေ တွင် ဖိနပ်စီး လျက်၊ လက်တွင် တောင်ဝှေး ကိုင်လျက်၊ မြန်မြန် စားရမည်။ ထို့ကြောင့် ထာဝရ ဘုရားသခင်၏ ပသခါ ဖြစ်သည်။”

Before the execution of this sentence the Lord through Moses
gave direction to the children of Israel concerning their departure
from Egypt, and especially for their preservation from the coming
judgment. Each family, alone or in connection with others, was to
slay a lamb or a kid “without blemish,” and with a bunch of hyssop
sprinkle its blood on “the two side posts and on the upper doorpost”
of the house, that the destroying angel, coming at midnight, might
not enter that dwelling. They were to eat the flesh roasted, with
unleavened bread and bitter herbs, at night, as Moses said, “with
your loins girded, your shoes on your feet, and your staff in your
hand; and ye shall eat it in haste: it is the Lord’s Passover.”

ထာဝရ ဘုရားသခင် ကြေညာခဲ့သည်၊ “ဤ ည တွင် အီဂျစ်နိုင်ငံ ကို ငါ ဖြတ်သန်း၍ လူ နှင့် တိရစ္ဆာန် ပထမဆုံးမွေး များအားလုံး ကို ရိုက်နှက်မည်။ အီဂျစ်နိုင်ငံ၏ ဘုရားများအားလုံး အပေါ် ငါ တရားစီရင်မည်။ ... သွေး သည် မင်းတို့ ရှိနေသော အိမ်များပေါ်တွင် အမှတ်အသား ဖြစ်လိမ့်မည်။ သွေး ကို ငါ မြင်သောအခါ၊ ငါ မင်းတို့ ကို ကျော်ဖြတ်မည်၊ အီဂျစ်နိုင်ငံ ကို ငါ ရိုက်နှက်သောအခါ၊ မင်းတို့ ကို ဖျက်ဆီးရန် ဘေးဒဏ် မရှိစေရ။”

The Lord declared: “I will pass through the land of Egypt this
night, and will smite all the frst-born in the land of Egypt, both
man and beast; and against all the gods of Egypt I will execute
judgment.... And the blood shall be to you for a token upon the
houses where ye are: and when I see the blood, I will pass over you,
and the plague shall not be upon you to destroy you, when I smite
the land of Egypt.”

ဤ ကြီးမြတ်သော ကယ်တင်ခြင်း ကို အမှတ်ရစေရန်၊ ဣသရေလ လူမျိုး မှ နှစ်စဉ် ပွဲ ကို ကျင်းပရမည်။ “ဤ နေ့ သည် မင်းတို့ အတွက် အမှတ်ရစရာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ မင်းတို့ မျိုးဆက်များတွင် ထာဝရ ဘုရားသခင် အတွက် ပွဲ ကို ကျင်းပရမည်။ ထာဝရ ပညတ်တော်ဖြင့် ပွဲ ကို ကျင်းပရမည်။” နောင်နှစ်များတွင် ပွဲ ကို ကျင်းပသောအခါ၊ မောရှေ မှ သူတို့ သားသမီးများကို ပြန်ပြောရန် မှာခဲ့သည့်အတိုင်း ဤ ကြီးမြတ်သော ကယ်တင်ခြင်း ဇာတ်လမ်း ကို ပြန်ပြောရမည်၊ “မင်းတို့ ပြောရမည်ကား၊ အီဂျစ်တွင် ဣသရေလ သားတို့၏ အိမ်များကို ကျော်ဖြတ်၍ အီဂျစ်လူမျိုးများကို ရိုက်နှက်သောအခါ၊ ငါတို့ အိမ်များကို ကယ်တင်ခဲ့သော ထာဝရ ဘုရားသခင်၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ဖြစ်သည်။”

In commemoration of this great deliverance a feast was to be
observed yearly by the people of Israel in all future generations.
“This day shall be unto you for a memorial; and ye shall keep it a
feast to the Lord throughout your generations: ye shall keep it a feast
by an ordinance forever.” As they should keep the feast in future
years, they were to repeat to their children the story of this great
deliverance, as Moses bade them: “Ye shall say, It is the sacrifce
of the Lord’s Passover, who passed over the houses of the children
of Israel in Egypt, when He smote the Egyptians, and delivered our
houses.”

ထို့အပြင်၊ လူ နှင့် တိရစ္ဆာန် ပထမဆုံးမွေး များသည် ထာဝရ ဘုရားသခင်၏ ဖြစ်ရမည်၊ လိုက်ရန် ဖြင့် သာ ပြန်ဝယ်ရမည်၊ အီဂျစ်တွင် ပထမဆုံးမွေး များ ပျက်စီးခဲ့သောအခါ၊ ဣသရေလ၏ ပထမဆုံးမွေး များကို ကရုဏာတော်ဖြင့် ထိန်းသိမ်းခဲ့သော်လည်း၊ တရားမျှတစွာ တူညီသော ပျက်စီးခြင်း ကို ခံခဲ့ရပြီး အပြစ်ဖြေရန် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း မရှိခဲ့လျှင် ဖြစ်သည်။ “ပထမဆုံးမွေး များအားလုံး ငါ၏ ဖြစ်သည်၊” ထာဝရ ဘုရားသခင် ကြေညာခဲ့သည်။ “အီဂျစ်နိုင်ငံတွင် ပထမဆုံးမွေး များအားလုံး ကို ငါ ရိုက်နှက်ခဲ့သော နေ့ တွင်၊ ဣသရေလ တွင် ပထမဆုံးမွေး များအားလုံး ကို ငါ ငါ့အတွက် သန့်ရှင်းစေခဲ့သည်၊ လူ နှင့် တိရစ္ဆာန် နှစ်မျိုးစလုံး။ ငါ၏ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်၊” တောလည်ရာ သုံး:ဆယ့်သုံး။ တဲတော် ဝတ်ပြုခြင်း စနစ် တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ ထာဝရ ဘုရားသခင် သည် လူမျိုး၏ ပထမဆုံးမွေး အစား တဲတော် အလုပ်အတွက် လေဝိ အမျိုးအနွယ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ “သူတို့ သည် ဣသရေလ သားတို့ မှ ငါ့ကို လုံးဝ ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်၊” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ “ဣသရေလ သားတို့၏ ပထမဆုံးမွေး များအားလုံး အစား၊ ငါ သူတို့ကို ငါ့အတွက် ယူခဲ့သည်။” တောလည်ရာ ရှစ်:ဆယ့်ခြောက်။ သို့သော် လူများအားလုံး သည် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော် ကို အသိအမှတ်ပြု၍ ပထမဆုံးမွေး သားအတွက် ရွေးနှုတ်ခ ပေးရမည်။ တောလည်ရာ ဆယ့်ရှစ်:ဆယ့်ငါး၊ ဆယ့်ခြောက်။

Furthermore, the frst-born of both man and beast were to be the
Lord’s, to be bought back only by a ransom, in acknowledgment
that when the frst-born in Egypt perished, that of Israel, though
graciously preserved, had been justly exposed to the same doom
but for the atoning sacrifce. “All the frst-born are Mine,” the Lord
[275] declared; “for on the day that I smote all the frst-born in the land
[276]
[277]
of Egypt, I hallowed unto Me all the frst-born in Israel, both man
Passover 241
and beast: Mine they shall be,” Numbers 3:13. After the institution
of the tabernacle service the Lord chose unto Himself the tribe of
Levi for the work of the sanctuary, instead of the frst-born of the
people. “They are wholly given unto Me from among the children
of Israel,” He said. “Instead of the frst-born of all the children of
Israel, have I taken them unto Me.” Numbers 8:16. All the people
were, however, still required, in acknowledgment of God’s mercy,
to pay a redemption price for the frst-born son. Numbers 18:15, 16.

ပသခါ သည် အမှတ်ရစရာ နှင့် ပုံဆောင်ချက် နှစ်မျိုးစလုံး ဖြစ်ရမည်၊ အီဂျစ်မှ ကယ်တင်ခြင်း ကို နောက်ပြန်ညွှန်ရုံသာ မဟုတ်၊ ခရစ်တော် က အပြစ် ချုပ်နှောင်မှု မှ သူ၏ လူမျိုး ကို လွတ်မြောက်စေမည့် ပိုမိုကြီးမြတ်သော ကယ်တင်ခြင်း ကို ရှေ့ ညွှန်ရမည်။ ယဇ်ပူဇော်သော သိုးသငယ် သည် “ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်” ကို ကိုယ်စားပြုသည်၊ ငါတို့၏ ကယ်တင်ခြင်း မျှော်လင့်ချက် တစ်ခုတည်း ရှိသည်။ တမန်တော် က ပြောသည့်အတိုင်း၊ “ခရစ်တော် ငါတို့၏ ပသခါ သည် ငါတို့ အတွက် ယဇ်ပူဇော်ခဲ့သည်။” ကောရိန္သု ပထမ ငါး:ခုနစ်။ ပသခါ သိုးသငယ် ကို သတ်ရုံ မလုံလောက်။ သွေး ကို တံခါး တိုင်များပေါ်တွင် ဖြန်းရမည်။ ခရစ်တော်၏ သွေး၏ အရည်အချင်း များကို ဝိညာဉ် အပေါ် အသုံးချ ရမည်။ ခရစ်တော် သည် ကမ္ဘာ အတွက် သေခဲ့ရုံ မဟုတ်၊ ငါတို့ တစ်ဦးချင်း အတွက် သေခဲ့ကြောင်း ကို ယုံကြည်ရမည်။ အပြစ်ဖြေ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၏ တန်ခိုး ကို ငါတို့ ကိုယ်တိုင် အသုံးချ ရမည်။

The Passover was to be both commemorative and typical, not
only pointing back to the deliverance from Egypt, but forward to
the greater deliverance which Christ was to accomplish in freeing
His people from the bondage of sin. The sacrifcial lamb represents
“the Lamb of God,” in whom is our only hope of salvation. Says the
apostle, “Christ our Passover is sacrifced for us.” 1 Corinthians 5:7.
It was not enough that the paschal lamb be slain; its blood must be
sprinkled upon the doorposts; so the merits of Christ’s blood must
be applied to the soul. We must believe, not only that He died for
the world, but that He died for us individually. We must appropriate
to ourselves the virtue of the atoning sacrifce.

သွေး ဖြန်း ရန် အသုံးပြုခဲ့သော ဟုဆပ် သည် သန့်ရှင်းခြင်း၏ သင်္ကေတ ဖြစ်သည်၊ ဒဏ်ရာ ရှိသူ နှင့် သေဆုံးသူ နှင့် ထိတွေ့ ခဲ့သူများ ကို သန့်ရှင်းစေရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဆာလံ ဆရာ၏ ဆုတောင်း တွင်လည်း အဓိပ္ပာယ် ကို တွေ့ရသည်၊ “ဟုဆပ် ဖြင့် ငါ့ကို သန့်ရှင်းစေ၍ ငါ သန့်ရှင်းလိမ့်မည်။ ငါ့ကို ဆေးကြော၍ နှင်း ထက် ဖြူလိမ့်မည်။” ဆာလံ ငါးဆယ့်တစ်:ခုနစ်။

The hyssop used in sprinkling the blood was the symbol of
purifcation, being thus employed in the cleansing of the leper and
of those defled by contact with the dead. In the psalmist’s prayer
also its signifcance is seen: “Purge me with hyssop, and I shall be
clean: wash me, and I shall be whiter than snow.” Psalm 51:7.

သိုးသငယ် ကို တစ်ခုလုံး ပြင်ဆင်ရမည်၊ အရိုး တစ်ချောင်း မျှ မချိုး။ ငါတို့ အတွက် သေရမည့် ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်၏ အရိုး တစ်ချောင်း မျှ မချိုး။ ယောဟန် ဆယ့်ကိုး:သုံးဆယ့်ခြောက်။ ခရစ်တော်၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၏ ပြည့်စုံမှု ကို ဤနည်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။

The lamb was to be prepared whole, not a bone of it being broken:
so not a bone was to be broken of the Lamb of God, who was to die
for us. John 19:36. Thus was also represented the completeness of
Christ’s sacrifce.

အသား ကို စားရမည်။ အပြစ် ခွင့်လွှတ်ခြင်း အတွက် ခရစ်တော် ကို ယုံကြည်ရုံ မလုံလောက်။ ငါတို့ သည် ယုံကြည်ခြင်း ဖြင့် သူ၏ နှုတ်ကပတ်တော် မှတဆင့် ဝိညာဉ်ရေး ခွန်အား နှင့် အာဟာရ ကို အမြဲ ရရှိ ရမည်။ ခရစ်တော် မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း၊ “လူ၏ သား၏ အသား ကို မစားလျှင်၊ သွေး ကို မသောက်လျှင်၊ မင်းတို့ တွင် အသက် မရှိ။ ငါ၏ အသား ကို စားသော သူ၊ ငါ၏ သွေး ကို သောက်သော သူ သည် ထာဝရ အသက် ရှိသည်။” ယောဟန် ခြောက်:ငါးဆယ့်သုံး၊ ငါးဆယ့်လေး။ သူ၏ အဓိပ္ပာယ် ကို ရှင်းပြရန် မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း၊ “မင်းတို့ အား ငါ ပြောသော စကားများ သည် ဝိညာဉ် နှင့် အသက် ဖြစ်သည်။” အခန်းကြီး ခြောက်ဆယ့်သုံး။ ယေရှု သည် သူ၏ ခမည်းတော်၏ ပညတ်တော် ကို လက်ခံ ခဲ့သည်၊ သူ၏ ဘဝ တွင် ပညတ်တော်၏ မူများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်၊ ပညတ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော် ကို ထုတ်ဖော် ခဲ့သည်၊ နှလုံး တွင် ပညတ်တော်၏ ကောင်းကျိုး အကျိုးပြု တန်ခိုး ကို ပြခဲ့သည်။ ယောဟန် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း၊ “နှုတ်ကပတ်တော် သည် အသား ဖြစ်လာ၍ ငါတို့ ကြားတွင် နေ၍ (ငါတို့ သည် ခမည်းတော်၏ တစ်ပါးတည်းသော ဖွားမြင်သော သူ၏ ဘုန်းတော် ကဲ့သို့ ဘုန်းတော် ကို မြင်ခဲ့ကြသည်၊) ကျေးဇူးတော် နှင့် သမ္မာတရား နှင့် ပြည့်စုံ ခဲ့သည်။” ယောဟန် တစ်:ဆယ့်လေး။ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များ သည် သူ၏ အတွေ့အကြုံ ကို ပါဝင်ရမည်။ သူတို့ သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် ကို လက်ခံ ခဲ့ရမည်၊ ဘဝ နှင့် လုပ်ဆောင်ချက် ရဲ့ လှုံ့ဆော်မှု တန်ခိုး ဖြစ်လာအောင် စုပ်ယူ ရမည်။ ခရစ်တော်၏ တန်ခိုး ဖြင့် သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန် အဖြစ် ပြောင်းလဲ ခဲ့ရမည်၊ ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်ရည်များ ကို ရောင်ပြန်ဟပ် ရမည်။ သူတို့ သည် ဘုရားသခင်၏ သား၏ အသား ကို စား၍ သွေး ကို သောက်ရမည်၊ မဟုတ်လျှင် သူတို့ တွင် အသက် မရှိ။ ခရစ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော် နှင့် လုပ်ဆောင်ချက် သည် သူ၏ တပည့်များ၏ ဝိညာဉ်တော် နှင့် လုပ်ဆောင်ချက် ဖြစ်ရမည်။

The flesh was to be eaten. It is not enough even that we believe
on Christ for the forgiveness of sin; we must by faith be constantly
receiving spiritual strength and nourishment from Him through His
word. Said Christ, “Except ye eat the flesh of the Son of man, and
drink His blood, ye have no life in you. Whoso eateth My flesh,
and drinketh My blood, hath eternal life.” John 6:53, 54. And to
explain His meaning He said, “The words that I speak unto you,
they are spirit, and they are life.” Verse 63. Jesus accepted His [278]
Father’s law, wrought out its principles in His life, manifested its
spirit, and showed its benefcent power in the heart. Says John, “The
242 Patriarchs and Prophets
Word was made flesh and dwelt among us, (and we beheld His glory,
the glory as of the only begotten of the Father,) full of grace and
truth.” John 1:14. The followers of Christ must be partakers of His
experience. They must receive and assimilate the word of God so
that it shall become the motive power of life and action. By the
power of Christ they must be changed into His likeness, and reflect
the divine attributes. They must eat the flesh and drink the blood of
the Son of God, or there is no life in them. The spirit and work of
Christ must become the spirit and work of His disciples.

သိုးသငယ် ကို ခါးသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် စားရမည်၊ အီဂျစ်တွင် ချုပ်နှောင်မှု၏ ခါးချဉ်မှု ကို နောက်ပြန်ညွှန်သည်။ ခရစ်တော် ကို ကျွေးမွေးသောအခါ၊ ငါတို့၏ အပြစ်များ ကြောင့် နောင်တရ နှလုံး နှင့် ဖြစ်ရမည်။ တဆေးမဲ့ ပေါင်မုန့် အသုံးပြုမှု လည်း အရေးပါသည်။ ပသခါ ပညတ်တော် တွင် အထူး မှာထားခဲ့သည်၊ ဂျူး များ ရဲ့ လက်တွေ့ တွင် တင်းကြပ်စွာ လိုက်နာ ခဲ့သည့်အတိုင်း၊ ပွဲ အတွင်း သူတို့ အိမ်များတွင် တဆေး မတွေ့ရစေ။ အလားတူ၊ ခရစ်တော် မှ အသက် နှင့် အာဟာရ ရရှိ မည့် သူများအားလုံး မှ အပြစ်၏ တဆေး ကို ဖယ်ရှားရမည်။ ပါဝုလု သည် ကောရိန္သု အသင်းတော် အား ရေးခဲ့သည့်အတိုင်း၊ “ဟောင်း တဆေး ကို ဖယ်ရှားပါ၊ မင်းတို့ သည် အသစ် အစုအဝေး ဖြစ်စေ။ ... ခရစ်တော် ငါတို့၏ ပသခါ သည် ငါတို့ အတွက် ယဇ်ပူဇော်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ငါတို့ ပွဲ ကို ကျင်းပစို့၊ ဟောင်း တဆေး နှင့် မဟုတ်၊ ယုတ်မာ နှင့် ဆိုးယုတ် တဆေး နှင့် မဟုတ်၊ စင်ကြယ် နှင့် သမ္မာ တဆေးမဲ့ ပေါင်မုန့် နှင့် ဖြစ်စေ။” ကောရိန္သု ပထမ ငါး:ခုနစ်၊ ရှစ်။

The lamb was to be eaten with bitter herbs, as pointing back to
the bitterness of the bondage in Egypt. So when we feed upon Christ,
it should be with contrition of heart, because of our sins. The use
of unleavened bread also was signifcant. It was expressly enjoined
in the law of the Passover, and as strictly observed by the Jews in
their practice, that no leaven should be found in their houses during
the feast. In like manner the leaven of sin must be put away from all
who would receive life and nourishment from Christ. So Paul writes
to the Corinthian church, “Purge out therefore the old leaven, that
ye may be a new lump.... For even Christ our Passover is sacrifced
for us: therefore let us keep the feast, not with old leaven, neither
with the leaven of malice and wickedness; but with the unleavened
bread of sincerity and truth.” 1 Corinthians 5:7, 8.

လွတ်မြောက်မှု မရရှိမီ၊ ကျွန်ခံ များသည် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကြီးမြတ်သော ကယ်တင်ခြင်း တွင် ယုံကြည်ခြင်း ကို ပြရမည်။ သွေး၏ အမှတ်အသား ကို သူတို့ အိမ်များပေါ်တွင် ထားရမည်၊ သူတို့ နှင့် မိသားစုများ ကို အီဂျစ်လူမျိုး မှ ခွဲခွါ၍ သူတို့ နေအိမ်များတွင် စုရုံးရမည်။ ဣသရေလ လူမျိုး များသည် ပေးခဲ့သော ညွန်ကြားချက်များတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ကို လျစ်လျူ ရှုခဲ့လျှင်၊ သူတို့ သားသမီးများကို အီဂျစ်လူမျိုး မှ ခွဲခွါ ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့လျှင်၊ သိုးသငယ် ကို သတ်ခဲ့သော်လည်း သွေး ဖြင့် တံခါး တိုင် ကို မရိုက်ခဲ့လျှင်၊ သို့မဟုတ် အိမ်များမှ ထွက်ခဲ့လျှင်၊ သူတို့ သည် လုံခြုံ မည် မဟုတ်။ သူတို့ သည် လိုအပ်သော အားလုံး ကို လုပ်ခဲ့ကြောင်း ရိုးသားစွာ ယုံကြည် ခဲ့ကြပေမည်၊ သို့သော် သူတို့၏ ရိုးသားမှု သည် သူတို့ ကို မကယ်တင်နိုင်။ ထာဝရ ဘုရားသခင်၏ ညွန်ကြားချက်များကို လိုက်နာ ရန် ပျက်ကွက်သော သူများအားလုံး သည် ဖျက်ဆီး သော သူ လက်ချက်ဖြင့် သူတို့၏ ပထမဆုံးမွေး များကို ဆုံးရှုံး ရမည်။

Before obtaining freedom, the bondmen must show their faith in
the great deliverance about to be accomplished. The token of blood
must be placed upon their houses, and they must separate themselves
and their families from the Egyptians, and gather within their own
dwellings. Had the Israelites disregarded in any particular the directions given them, had they neglected to separate their children
from the Egyptians, had they slain the lamb, but failed to strike the
doorpost with blood, or had any gone out of their houses, they would
not have been secure. They might have honestly believed that they
had done all that was necessary, but their sincerity would not have
saved them. All who failed to heed the Lord’s directions would lose
their frst-born by the hand of the destroyer.

ငြိမ်သက်ခြင်း ဖြင့် လူမျိုး များသည် ယုံကြည်ခြင်း၏ သက်သေ ကို ပေးရမည်။ ခရစ်တော်၏ သွေး၏ အရည်အချင်း ဖြင့် ကယ်တင်ချင် မျှော်လင့် သော သူများအားလုံး သည် သူတို့၏ ကယ်တင်ခြင်း ကို လုံခြုံ စေရန် တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်ရမည် ကို နားလည်ရမည်။ ခရစ်တော် တစ်ပါးတည်း သည် လွန်ကျူးခြင်း၏ ပြစ်ဒဏ် မှ ငါတို့ ကို ရွေးနှုတ် နိုင်သော်လည်း၊ ငါတို့ သည် အပြစ် မှ ချုပ်နှောင်မှု သို့ လှည့်၍ နာခံမှု သို့ လှည့် ရမည်။ လူ သည် အလုပ် ဖြင့် မဟုတ်၊ ယုံကြည်ခြင်း ဖြင့် ကယ်တင်ရမည်။ သို့သော် သူ၏ ယုံကြည်ခြင်း သည် သူ၏ အလုပ် ဖြင့် ပြရမည်။ ဘုရားသခင် သည် သူ၏ သားတော် ကို အပြစ် အတွက် အပြစ်ဖြေ ပူဇော်ရန် သေစေခဲ့သည်၊ သမ္မာတရား၏ အလင်း၊ အသက်၏ လမ်း၊ အဆောက်အဦ၊ ပညတ်တော်များ၊ အခွင့်အရေးများကို ပေးခဲ့သည်။ ယခု လူ သည် ဤ ကယ်တင်ရန် အေဂျင်စီ များနှင့် ပူးပေါင်း ရမည်။ ဘုရားသခင် ပေးခဲ့သော အကူအညီ များကို တန်ဖိုး ထား၍ အသုံးပြု ရမည်—ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များအားလုံး ကို ယုံကြည်၍ နာခံ ရမည်။

[279] By obedience the people were to give evidence of their faith. So
all who hope to be saved by the merits of the blood of Christ should
realize that they themselves have something to do in securing their
salvation. While it is Christ only that can redeem us from the penalty
Passover 243
of transgression, we are to turn from sin to obedience. Man is to
be saved by faith, not by works; yet his faith must be shown by his
works. God has given His Son to die as a propitiation for sin, He has
manifested the light of truth, the way of life, He has given facilities,
ordinances, and privileges; and now man must co-operate with these
saving agencies; he must appreciate and use the helps that God has
provided—believe and obey all the divine requirements.

မောရှေ သည် ဣသရေလ ကို ကယ်တင်ခြင်း အတွက် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို ပြန်ပြောခဲ့စဉ်၊ “လူမျိုး များသည် ဦးခိုက်၍ ကိုးကွယ် ခဲ့ကြသည်။” လွတ်မြောက်မှု၏ ပျော်ရွှင်မှု မျှော်လင့်ချက်၊ သူတို့၏ ဖိနှိပ်သူ များအပေါ် လာမည့် တရားစီရင်ခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အသိပညာ၊ သူတို့၏ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာခြင်း နှင့် ဆက်စပ်သော ဂရုစိုက်မှု နှင့် အလုပ် များ—အားလုံး သည် ကျေးဇူးတင်ရှိမှု တွင် ပျော်ရွှင်ခဲ့သည်။ အီဂျစ်လူမျိုး အများစု သည် ဟေဗြဲ ဘုရားသခင် ကို တစ်ခုတည်းသော စစ်မှန်သော ဘုရားသခင် အဖြစ် အသိအမှတ်ပြု ခဲ့ကြပြီး၊ ဤ သူများသည် ဖျက်ဆီး သော ကောင်းကင်တမန် နိုင်ငံ ကို ဖြတ်သန်း သောအခါ ဣသရေလ အိမ်များတွင် အမိုးအကာ ရှာရန် တောင်းဆို ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ကို ပျော်ရွှင်စွာ ကြိုဆို ခဲ့ကြပြီး၊ ယာကုပ်၏ ဘုရားသခင် ကို ဝတ်ပြု ရန် နှင့် သူ၏ လူမျိုး နှင့် အီဂျစ်မှ ထွက်ခွာ ရန် ကတိ ပြုခဲ့ကြသည်။

As Moses rehearsed to Israel the provisions of God for their
deliverance, “the people bowed the head and worshiped.” The glad
hope of freedom, the awful knowledge of the impending judgment
upon their oppressors, the cares and labors incident to their speedy
departure—all were for the time swallowed up in gratitude to their
gracious Deliverer. Many of the Egyptians had been led to acknowledge the God of the Hebrews as the only true God, and these now
begged to be permitted to fnd shelter in the homes of Israel when
the destroying angel should pass through the land. They were gladly
welcomed, and they pledged themselves henceforth to serve the God
of Jacob and to go forth from Egypt with His people.

ဣသရေလ လူမျိုး များသည် ဘုရားသခင် ပေးခဲ့သော ညွန်ကြားချက်များကို နာခံ ခဲ့ကြသည်။ လျင်မြန်စွာ နှင့် လျှို့ဝှက်စွာ ထွက်ခွာ ရန် ပြင်ဆင် ခဲ့ကြသည်။ မိသားစု များကို စုရုံး၊ ပသခါ သိုးသငယ် ကို သတ်၊ အသား ကို မီး ဖြင့် ကင်၊ တဆေးမဲ့ ပေါင်မုန့် နှင့် ခါးသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ပြင်ဆင် ခဲ့သည်။ အိမ်ရဲ့ ခမည်းတော် နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ် သည် သွေး ကို တံခါး တိုင် ပေါ်တွင် ဖြန်း၍ နေအိမ် အတွင်း မိသားစု နှင့် ပူးပေါင်း ခဲ့သည်။ မြန်မြန် နှင့် ငြိမ်သက်စွာ ပသခါ သိုးသငယ် ကို စား ခဲ့သည်။ ကြောက်ရွံ့ စွာ လူမျိုး များသည် ဆုတောင်း၍ စောင့်ကြည့် ခဲ့ကြသည်၊ အကြီးဆုံး မွေး ရဲ့ နှလုံး၊ ခွန်အား ရှိသော လူ မှ ကလေး အထိ၊ မဆုံးဖြတ် နိုင်သော ကြောက်ရွံ့ မှု နှင့် တွန့်လိမ် ခဲ့သည်။ ခမည်းတော် နှင့် မိခင် များသည် ချစ်သော ပထမဆုံးမွေး များကို လက်မောင်း တွင် ပွေ့ဖက်၍ ထို ည တွင် ကျရောက်မည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ရိုက်ချက် ကို တွေး ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဣသရေလ နေအိမ် တစ်ခုမျှ သေမင်း ကောင်းကင်တမန် မှ မရောက်ခဲ့။ သွေး၏ အမှတ်အသား—ကယ်တင်ရှင်၏ ကာကွယ်မှု၏ အမှတ်အသား—သူတို့ တံခါး များပေါ်တွင် ရှိ၍ ဖျက်ဆီး သော သူ မဝင်။

The Israelites obeyed the directions that God had given. Swiftly
and secretly they made their preparations for departure. Their families were gathered, the paschal lamb slain, the flesh roasted with
fre, the unleavened bread and bitter herbs prepared. The father
and priest of the household sprinkled the blood upon the doorpost,
and joined his family within the dwelling. In haste and silence the
paschal lamb was eaten. In awe the people prayed and watched, the
heart of the eldest born, from the strong man down to the little child,
throbbing with indefnable dread. Fathers and mothers clasped in
their arms their loved frst-born as they thought of the fearful stroke
that was to fall that night. But no dwelling of Israel was visited by
the death-dealing angel. The sign of blood—the sign of a Saviour’s
protection—was on their doors, and the destroyer entered not.

ညဉ့် အလယ်တွင် “အီဂျစ်တွင် ကြီးစွာသော ငိုကြွေးသံ ရှိခဲ့သည်။ တစ်အိမ်မှာ သေဆုံးသူ မရှိ။” နိုင်ငံ တစ်ခွင်တွင် ပထမဆုံးမွေး များအားလုံး၊ “ထီးနန်း တွင် ထိုင်နေသော ဖါရောရဲ့ ပထမဆုံးမွေး မှ ထောင်ထဲ တွင် ရှိသော အကျဉ်းသား ရဲ့ ပထမဆုံးမွေး အထိ၊ တိရစ္ဆာန်များ၏ ပထမဆုံးမွေး များ” သည် ဖျက်ဆီး သော သူ လက်ချက်ဖြင့် ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။ အီဂျစ်နိုင်ငံ တစ်ခွင်တွင် အိမ်တိုင်း ရဲ့ ဂုဏ်ယူမှု ကို နှိမ့်ချ ခဲ့သည်။ ငိုကြွေးသူ များ၏ အော်ဟစ်သံ နှင့် ငိုကြွေးသံ များသည် လေထု ကို ပြည့်စုံ ခဲ့သည်။ ဘုရင် နှင့် အမတ်များ၊ ဖြူ ဖျော့ မျက်နှာ နှင့် တုန်လှုပ် သော ကိုယ်ခန္ဓာ များဖြင့်၊ လွှမ်းမိုး သော ကြောက်ရွံ့ မှု တွင် ရပ်တည် ခဲ့ကြသည်။ ဖါရော သည် တစ်ချိန်က ကြေငြာ ခဲ့သည့်အတိုင်း မှတ်မိ ခဲ့သည်၊ “ဣသရေလ ကို လွှတ်ရန် ငါ သူ၏ အသံ ကို နာခံ ရမည့် ယေဟောဝါ သည် မည်သူနည်း။ ငါ ယေဟောဝါ ကို မသိ၊ ဣသရေလ ကို မလွှတ်ပါ။” ယခု၊ သူ၏ ကောင်းကင်ကို ရဲရင့် သော မာန သည် ဖုန်မှုန့် တွင် နှိမ့်ချ ခဲ့ပြီး၊ ည တွင် မောရှေ နှင့် အာရုန် ကို ခေါ်၍ ပြောသည်၊ “ထ၍ ငါ၏ လူမျိုး ကြားမှ မင်းတို့ နှင့် ဣသရေလ သားတို့ ထွက်သွားပါ။ မင်းတို့ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ထာဝရ ဘုရားသခင် ကို ဝတ်ပြုပါ။ မင်းတို့ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း မင်းတို့၏ သိုးစုများ နှင့် တိရစ္ဆာန်များကို ယူပါ။ ... ထွက်သွားပါ။ ငါ့ကို ကောင်းချီး ပေးပါ။” မင်းမျိုး အမတ်များ နှင့် လူမျိုး များသည် ဣသရေလ လူမျိုး များကို နိုင်ငံ မှ မြန်မြန် ထွက်ခွာ ရန် တောင်းဆို ခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့ အားလုံး သေကြသည် ဟု ပြောခဲ့ကြသည်။

At midnight “there was a great cry in Egypt: for there was not [280]
a house where there was not one dead.” All the frst-born in the
land, “from the frstborn of Pharaoh that sat on his throne unto
the frstborn of the captive that was in the dungeon; and all the
frstborn of cattle” had been smitten by the destroyer. Throughout
the vast realm of Egypt the pride of every household had been laid
low. The shrieks and wails of the mourners flled the air. King and
244 Patriarchs and Prophets
courtiers, with blanched faces and trembling limbs, stood aghast at
the overmastering horror. Pharaoh remembered how he had once
exclaimed, “Who is Jehovah, that I should obey His voice to let
Israel go? I know not Jehovah, neither will I let Israel go.” Now, his
heaven-daring pride humbled in the dust, he “called for Moses and
Aaron by night, and said, Rise up, and get you forth from among my
people, both ye and the children of Israel; and go, serve the Lord,
as ye have said. Also take your flocks and your herds, as ye have
said.... And be gone; and bless me also.” The royal counselors also
and the people entreated the Israelites to depart “out of the land in
haste; for they said, We be all dead men.”