အခန်း ၂၃—အဲဂုတ္တုပြည်ပေါ်သို့ကျရောက်သည့်ဘေးဒဏ်ကြီးများ

အခန်း ၂၃—အဲဂုတ္တုပြည်ပေါ်သို့ကျရောက်သည့်ဘေးဒဏ်ကြီးများ

Chapter 23—The Plagues of Egypt

 ဤအခန်းသည် ထွက်မြောက်ရာ ၅-၁၀ ကို အခြေခံ၍ ဖြစ်သည်။ 

This chapter is based on Exodus 5-10.

အာရုန်သည် ကောင်းကင်တမန်များမှ ညွှန်ကြားချက်အရ သူနှင့်ကြာရှည်စွာ ခွဲခွာ နေခဲ့ရသော သူ၏အစ်ကိုကို တွေ့ဆုံရန် ထွက်ခဲ့သည်။ သူတို့ ဟိုရက်ဘ်အနီး သဲကန္တာရတွင် တွေ့ဆုံကြသည်။ ဤနေရာ၌ သူတို့ အချင်းချင်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး မောရှေက အာရုန်အား “သခင်ဘုရားက သူ့ကို စေလွှတ်ခဲ့သော သခင်ဘုရားရဲ့ စကားရှိသမျှကို နှင့် သခင်ဘုရားက သူ့ကို ပညတ်ခဲ့သော နိမိတ်လက္ခဏာရှိသမျှကို” ပြန်ပြောခဲ့သည်။ ထွက်မြောက်ရာ ၄:၂၈။ သူတို့ အတူတကွ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ခရီးထွက်ခဲ့ကြသည်။ ဂေါရှင်ပြည်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဣသရေလ လူကြီးများကို စုရုံးရန် ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ အာရုန်က မောရှေနှင့် ဘုရားသခင်၏ ဆက်ဆံရေး အားလုံးကို သူတို့အား ပြန်ပြောခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်က မောရှေအား ပေးခဲ့သော နိမိတ်လက္ခဏာများကို လူများရှေ့၌ ပြခဲ့သည်။ “လူများက ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ သခင်ဘုရားသည် ဣသရေလ လူမျိုးကို ကြွလာခဲ့ကြောင်း နှင့် သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ကြည့်ရှုခဲ့ကြောင်း ကြားရသောအခါ သူတို့ ဦးခေါင်း ချကာ ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည်။” အခန်းငယ် ၃၁။Aaron, being instructed by angels, went forth to meet his brother,
from whom he had been so long separated; and they met amid the
desert solitudes, near Horeb. Here they communed together, and
Moses told Aaron “all the words of the Lord who had sent him, and
all the signs which He had commanded him.” Exodus 4:28. Together
they journeyed to Egypt; and having reached the land of Goshen,
they proceeded to assemble the elders of Israel. Aaron repeated to
them all the dealings of God with Moses, and then the signs which
God had given Moses were shown before the people. “The people
believed: and when they heard that the Lord had visited the children
of Israel, and that He had looked upon their affliction, then they
bowed their heads and worshiped.” Verse 31.

မောရှေကိုလည်း ရှင်ဘုရင်အတွက် သတင်းစကားတစ်ခု တာဝန်ပေးခဲ့သည်။ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်သည် ဘုရားရှင်များမှ သံအမတ်ကြီးများအဖြစ် ဖာရောဘုရင်များ၏ နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ဘုရားရှင်၏ နာမတော်ဖြင့် ပြောခဲ့ကြသည်။ “ဣသရေလ အမျိုး၏ ဘုရားသခင် ယေဟောဝါ မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါ့လူများကို လွှတ်လိုက်ပါ။ သူတို့ ငါ့ကို ကန္တာရ၌ ပွဲခံရန်။”

Moses had been charged also with a message for the king. The
two brothers entered the palace of the Pharaohs as ambassadors from
the King of kings, and they spoke in His name: “Thus saith Jehovah,
God of Israel, Let My people go, that they may hold a feast unto Me
in the wilderness.”

“ငါ ဣသရေလကို လွှတ်ရန် သူ၏ စကားကို နားထောင်ရမည့် ယေဟောဝါ ဆိုသူက မည်သူနည်း။” ရှင်ဘုရင်က တောင်းဆိုခဲ့သည်။ “ငါ ယေဟောဝါကို မသိ။ ဣသရေလကိုလည်း မလွှတ်ဘူး။”

“Who is Jehovah, that I should obey His voice to let Israel go?”
demanded the monarch; “I know not Jehovah, neither will I let Israel
go.”

သူတို့၏ အဖြေမှာ “ဟေဗြဲ လူမျိုး၏ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ကျေးဇူးပြု၍ ကန္တာရ၌ ခရီးသုံးရက် သွားခွင့်ပြုပါ။ သခင်ဘုရားရဲ့ ဘုရားသခင်ကို ယဇ်ပူဇော်ပါ။ သူ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကပ်ရောဂါ သို့မဟုတ် ဓားဖြင့် ကျရောက်မည်ကို စိုးရိမ်ပါ။”

Their answer was, “The God of the Hebrews hath met with us:
let us go, we pray thee, three days’ journey into the desert, and
sacrifce unto the Lord our God; lest He fall upon us with pestilence,
or with the sword.”

သူတို့နှင့် ပတ်သက်သော သတင်း နှင့် လူများကြားတွင် သူတို့ စိတ်ဝင်တစားရှိနေကြောင်း ရှင်ဘုရင်ထံ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ။ သူ၏ ဒေါသ လောင်ကျွမ်းခဲ့သည်။ “မောရှေ နှင့် အာရုန်တို့ အဘယ်ကြောင့် လူများကို သူတို့၏ အလုပ်များမှ ဟန့်တားသနည်း။” ဟု ပြောခဲ့သည်။ “မင်းရဲ့ ဝန်တွေ မင်းဆီ ပြန်သွားပါ။” ဤနိုင်ငံသည် ဤသူစိမ်း များ၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် ဆုံးရှုံး ခဲ့ပြီ။ [၂၅၈] ဤ အတွေး၌ သူ ထည့်ခဲ့သည်။ “ကြည့်ပါ၊ ယခု ပြည်သူ များစွာ ရှိနေပြီ။ မင်းတို့ သူတို့ကို ဝန်များမှ အနားယူစေ။”

Tidings of them and of the interest they were exciting among
the people had already reached the king. His anger was kindled.
“Wherefore do ye, Moses and Aaron, let [hinder] the people from
their works?” he said. “Get you unto your burdens.” Already the
kingdom had suffered loss by the interference of these strangers. At
[258] thought of this he added, “Behold, the people of the land now are
224
Plagues of Egypt 225
many, and ye make them rest from their burdens.”

သူတို့၏ ကျွန်ခံနေရချိန်တွင် ဣသရေလ လူများသည် ဘုရားရဲ့ ပညတ်တရားကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ဆုံးရှုံး ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ပညတ်တရားများမှ ခွဲခွာ ခဲ့ကြသည်။ ဥပုသ်နေ့ကို ယေဘုယျ အားဖြင့် ဂရုမစိုက်ခဲ့။ သူတို့၏ လုပ်ငန်း ရှင်များ၏ လိုအပ်ချက်များသည် လိုက်နာ မှုကို မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရှားစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် မောရှေ က သူ၏ လူများကို ဘုရားသခင်ကို နာခံ မှုသည် လွတ်မြောက်ရန် ပထမ အခြေအနေ ဖြစ်ကြောင်း ပြခဲ့သည်။ ဥပုသ်နေ့ လိုက်နာ မှုကို ပြန်လည် ထူထောင်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများသည် သူတို့၏ ဖိနှိပ်သူ များ၏ အကြောင်းကြားစာ သို့ ရောက်ရှိ ခဲ့သည်။ [ပထမဆက်နွယ်မှု၊ မှတ်ချက် ၁ ကို ကြည့်ပါ။]

In their bondage the Israelites had to some extent lost the knowledge of God’s law, and they had departed from its precepts. The
Sabbath had been generally disregarded, and the exactions of their
taskmasters made its observance apparently impossible. But Moses
had shown his people that obedience to God was the frst condition
of deliverance; and the efforts made to restore the observance of the
Sabbath had come to the notice of their oppressors. [See Appendix,
note 1.]

ရှင်ဘုရင်သည် လုံးဝ နိုးကြားလာ ခဲ့သည်။ ဣသရေလ လူများသည် သူ၏ ဝန်ဆောင်မှုမှ ပုန်ကန်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ကို သံသယ ရှိခဲ့သည်။ မကျေမနပ်ဖြစ်မှုသည် ပျင်းရိ မှု၏ ရလဒ် ဖြစ်သည်။ အန္တရာယ် ရှိသော အစီအစဉ်အတွက် အချိန်မရှိ ဟု သူ မြင်လိမ့်မည်။ သူ ချက်ချင်း သူတို့၏ နှောင်ကြိုး များကို တင်းကျပ်ရန် နှင့် သူတို့၏ လွတ်လပ်သော စိတ်ဓာတ်ကို ဖျက်ဆီး ရန် အစီအမံ များကို ချမှတ်ခဲ့သည်။ တစ်ရက်တည်း တွင် သူတို့၏ လုပ်အားကို ပိုမို ရက်စက်ကြမ်း ကြုတ် ရန် အမိန့်များ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ ထိုနိုင်ငံ၏ အဖြစ်အများဆုံး အဆောက်အအုံ ပစ္စည်း မှာ နေ ခြောက်သော အုတ် ဖြစ်သည်။ အကောင်းဆုံး အဆောက်အအုံ များ၏ နံရံ များကို ဤ ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး ကျောက်ချပ်ဖြင့် မျက်နှာ ချင်း ဆိုင်ခဲ့ကြသည်။ အုတ် ထုတ်လုပ်ရေး သည် ကျွန်ခံ များစွာ ကို အလုပ်ခန့်ခဲ့သည်။ ရွှံ့ နှင့် ရောနှော ထားသော ဖြတ်ထားသော ကောက်ရိုး သည် အတူတကွ ကိုင်ထားရန် ဖြစ်သည်။ အလုပ်အတွက် ကောက်ရိုး ပမာဏ အများအပြား လိုအပ်သည်။ ရှင်ဘုရင်က ယခု ကောက်ရိုး မပေးရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ အလုပ်သမားများသည် သူတို့ ကိုယ်တိုင် ရှာတွေ့ ရမည်။ အုတ်ပမာဏ အတူတူ ကို တောင်းဆို ရမည်။

The king, thoroughly roused, suspected the Israelites of a design
to revolt from his service. Disaffection was the result of idleness;
he would see that no time was left them for dangerous scheming.
And he at once adopted measures to tighten their bonds and crush
out their independent spirit. The same day orders were issued that
rendered their labor still more cruel and oppressive. The most common building material of that country was sun-dried brick; the walls
of the fnest edifces were made of this, and then faced with stone;
and the manufacture of brick employed great numbers of the bondmen. Cut straw being intermixed with the clay, to hold it together,
large quantities of straw were required for the work; the king now
directed that no more straw be furnished; the laborers must fnd it
for themselves, while the same amount of brick should be exacted.
This order produced great distress among the Israelites throughout the land. The Egyptian taskmasters had appointed Hebrew
offcers to oversee the work of the people, and these offcers were responsible for the labor performed by those under their charge. When
the requirement of the king was put in force, the people scattered
themselves throughout the land, to gather stubble instead of straw;
but they found it impossible to accomplish the usual amount of labor.
For this failure the Hebrew offcers were cruelly beaten.

ဤအရာရှင်များသည် သူတို့၏ ဖိနှိပ်မှုသည် သူတို့၏ လုပ်ငန်းရှင်များမှ လာသည်ဟု ထင်မှတ်ကြပြီး မင်းမှ မလာဟု မထင်ကြ၊ သူတို့၏ ချို့ယွင်းချက်များကို မင်းထံ လျှောက်တင်ကြ၏။ သူတို့၏ ချို့ယွင်းချက်ကို ဖာရောဘုရင်က လှောင်ပြောင်စကားဖြင့် တွေ့ဆုံခဲ့၏- “သင်တို့သည် ပျင်းရိသူများ၊ ပျင်းရိသူများတည်း။ ထိုကြောင့် ငါတို့ သွားပြီး ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်ကြပါစို့ဟု ဆိုကြ၏။” သူတို့ကို အလုပ်ပြန်လုပ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့၏။ သူတို့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို မည်သည့်အခါမျှ မလျှော့ချရန် ကြေညာခဲ့၏။ ပြန်လာရာ၌ မောရှေ နှင့် အာရုန်ကို တွေ့ကြ၍ “ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့ကို ကြည့်ရှုတော်မူ၍ တရားစီရင်တော်မူပါစေသော။ အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့ကြောင့် ငါတို့၏ အနံ့ကို ဖာရောမင်း၏ မျက်မှောက်၌ နှင့် သူ၏ ကျွန်များ၏ မျက်မှောက်၌ ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်စေ၍ သူတို့၏ လက်၌ ဓားတစ်ချောင်း ထည့်ပေးခဲ့၏။”

These offcers supposed that their oppression came from their
taskmasters, and not from the king himself; and they went to him
with their grievances. Their remonstrance was met by Pharaoh with
a taunt: “Ye are idle, ye are idle: therefore ye say, Let us go and do
sacrifce to the Lord.” They were ordered back to their work, with
the declaration that their burdens were in no case to be lightened.
Returning, they met Moses and Aaron, and cried out to them, “The
Lord look upon you, and judge; because ye have made our savor to

နှစ်ရာနှစ်ဆယ်ခြောက် ရှေးဦး အဖများနှင့် ပရောဖက်များ

226 Patriarchs and Prophets

မောရှေသည် ဤ ကဲ့ရဲ့မှုများကို နားထောင်ရာ၌ အလွန်စိတ်ပျက်ခဲ့၏။ လူများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများသည် များစွာ တိုးပွားခဲ့၏။ နိုင်ငံတစ်ဝန်း၌ အသက်ကြီး အသက်ငယ် မှ စ၍ စိတ်ပျက်အားလျော့သော အော်ဟစ်သံ တက်လာ၏။ အားလုံး သူ့အပေါ် အပြစ်တင်ကာ သူတို့၏ အခြေအနေ ဆိုးရွားရုံ ပြောင်းလဲမှုကို စွပ်စွဲကြ၏။ ဝိညာဉ်ခါးခဲ့၍ ဘုရားရှေ့၌ ရပ်လျက် “သခင်ဘုရား၊ အဘယ်ကြောင့် ဤလူများကို ဤမျှ ဆိုးရွားစွာ ဆက်ဆံတော်မူသနည်း။ ကိုယ်တော်သည် အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်တော်မူသနည်း။ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်အားဖြင့် ဖာရောမင်းထံ စကားဆိုရန် ကျွန်ုပ်လာရာ၌ သူသည် ဤလူများကို ဆိုးရွားစွာ ဆက်ဆံ၏။ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ လူများကို မကယ်နှုတ်ခဲ့ပါ။” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့၏။ အဖြေမှာ “ယခု ဖာရောမင်းကို ငါ မည်သို့ ပြုမည်ကို မင်း မြင်ရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ ခိုင်ခံ့သော လက်ဖြင့် သူသည် သူတို့ကို လွှတ်လိုက်ရလိမ့်မည်။ ခိုင်ခံ့သော လက်ဖြင့် သူသည် သူတို့ကို သူ၏ ပြည်မှ နှင်ထုတ်ရလိမ့်မည်။” တစ်ဖန် ဘုရားသခင်သည် အဘများနှင့် ပြုခဲ့သော ပဋိညာဉ်ကို ညွှန်ပြခဲ့၏။ ထိုပဋိညာဉ်ကို ပြည့်စုံစေမည်ဟု အာမခံခဲ့၏။

be abhorred in the eyes of Pharaoh, and in the eyes of his servants,
to put a sword in their hand to slay us.”
[259] As Moses listened to these reproaches he was greatly distressed.
The sufferings of the people had been much increased. All over the
land a cry of despair went up from old and young, and all united
in charging upon him the disastrous change in their condition. In
bitterness of soul he went before God, with the cry, “Lord, wherefore
hast Thou so evil entreated this people? why is it that Thou hast
sent me? For since I came to Pharaoh to speak in Thy name, he hath
done evil to this people; neither hast Thou delivered Thy people at
all.” The answer was, “Now shalt thou see what I will do to Pharaoh:
for with a strong hand shall he let them go, and with a strong hand
shall he drive them out of his land.” Again he was pointed back to
the covenant which God had made with the fathers, and was assured
that it would be fulflled.

အီဂျစ်တွင် ကျွန်ခံနေချိန် နှစ်ပေါင်းအားလုံး၌ အစ္စရေး လူများတွင် ယေဟောဝါ၏ ကိုးကွယ်မှုကို စွဲကိုင်ထားသော အချို့ ရှိခဲ့၏။ ဤသူများသည် သူတို့၏ သားသမီးများသည် နေ့စဉ် တပါးအမျိုးသားတို့၏ ရွံရှာဖွယ်များကို မြင်တွေ့၍ သူတို့၏ အတုလိုက်သော ဘုရားများရှေ့၌ ဦးချကြသည်ကို မြင်ရာ၌ အလွန်စိတ်ပျက်ခဲ့ကြ၏။ သူတို့၏ ဆင်းရဲ၌ အီဂျစ်၏ ကျွန်ရိုးမှ လွတ်မြောက်ရန် ထာဝရဘုရားထံ အော်ဟစ်ခဲ့ကြ၏။ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၏ ဖောက်ပြန်မှု လွှမ်းမိုးမှုမှ လွတ်မြောက်ရန်တည်း။ သူတို့၏ ယုံကြည်မှုကို မဖုံးကွယ်ခဲ့ကြ။ သူတို့၏ ကိုးကွယ်မှု၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖန်ဆင်းရှင်၊ တစ်ပါးတည်းသော မှန်ကန်သော အသက်ရှင်သော ဘုရားဖြစ်ကြောင်း အီဂျစ်လူများအား ကြေညာခဲ့၏။ ဖန်ဆင်းခြင်းမှ ယာကုပ်၏ ကာလအထိ ဘုရားရှင်၏ တည်ရှိမှုနှင့် တန်ခိုး၏ သက်သေများကို ပြန်လည်ပြောဆိုခဲ့ကြ၏။ အီဂျစ်လူများသည် ဟေဗြဲလူများ၏ ဘာသာရေးကို သိရှိခွင့်ရခဲ့၏။ သို့သော် သူတို့၏ ကျွန်များမှ သင်ခန်းစာရယူရန် ရှက်ကြ၍ ဘုရားကိုးကွယ်သူများကို ဆုချီးမြှင့်မှုဖြင့် ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြ၏။ ဤမအောင်မြင်ပါက ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် ရက်စက်မှုဖြင့် ဆွဲဆောင်ရန်တည်း။

During all the years of servitude in Egypt there had been among
the Israelites some who adhered to the worship of Jehovah. These
were sorely troubled as they saw their children daily witnessing the
abominations of the heathen, and even bowing down to their false
gods. In their distress they cried unto the Lord for deliverance from
the Egyptian yoke, that they might be freed from the corrupting
influence of idolatry. They did not conceal their faith, but declared
to the Egyptians that the object of their worship was the Maker of
heaven and earth, the only true and living God. They rehearsed the
evidences of His existence and power, from creation down to the
days of Jacob. The Egyptians thus had an opportunity to become
acquainted with the religion of the Hebrews; but disdaining to be
instructed by their slaves, they tried to seduce the worshipers of God
by promises of reward, and, this failing, by threats and cruelty.

အစ္စရေး၏ လူကြီးများသည် အဘများထံ ပေးခဲ့သော ဂတိတော်များကို ပြန်လည်ပြောဆိုခြင်းဖြင့် သူတို့၏ ညီအစ်ကိုများ၏ ယုံကြည်မှု နိမ့်ကျနေမှုကို ထောက်မှီရန် ကြိုးစားခဲ့ကြ၏။ သေဆုံးချိန်မတိုင်မီ ယောသပ်၏ ပရောဖက်စကားများဖြင့် အီဂျစ်မှ လွတ်မြောက်မှုကို ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့၏။ အချို့ နားထောင်ပြီး ယုံကြည်ကြ၏။ အချို့ သူတို့ကို ဝန်းရံနေသော အခြေအနေများကို ကြည့်ကာ မျှော်လင့်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြ၏။ အီဂျစ်လူများသည် သူတို့၏ ကျွန်ခံများတွင် ဖြစ်ပွားနေသည်ကို အသိပေးခံရပြီး သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များကို လှောင်ပြောင်ကာ သူတို့၏ ဘုရားရှင်၏ တန်ခိုးကို လှောင်ပြောင်စွာ ငြင်းပယ်ခဲ့ကြ၏။ သူတို့၏ အခြေအနေကို ညွှန်ပြခဲ့၏။ ကျွန်ခံနိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံ အနေဖြင့်တည်း။ လှောင်ပြောင်စွာ ဆိုခဲ့၏။ “သင်တို့၏ ဘုရားသည် ဖြောင့်မတ်ပြီး ကရုဏာရှိ၍ အီဂျစ်ဘုရားများ၏ တန်ခိုးထက် တန်ခိုးရှိလျှင် အဘယ်ကြောင့် သင်တို့ကို လွတ်မြောက်သော လူများမဖြစ်စေသနည်း။” သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အခြေအနေကို ညွှန်ပြခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် အစ္စရေးလူများက မှားယွင်းသော ဘုရားများဟု ခေါ်ဝေါ်သော နတ်များကို ကိုးကွယ်ကြ၏။ သို့သော် သူတို့သည် ချမ်းသာပြီး တန်ခိုးရှိသော နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့၏ ဘုရားများသည် ချမ်းသာမှုဖြင့် ကောင်းချီးပေး၍ အစ္စရေးလူများကို ကျွန်အဖြစ် ပေးခဲ့ကြောင်း ကြေညာခဲ့ကြ၏။ ယေဟောဝါ၏ ကိုးကွယ်သူများကို ဖိနှိပ်ရန်နှင့် ဖျက်ဆီးရန် သူတို့၏ တန်ခိုးကို ဂုဏ်ယူခဲ့ကြ၏။ ဖာရောမင်းကိုယ်တိုင် ဟေဗြဲလူများ၏ ဘုရားရှင်သည် သူ၏ လက်မှ သူတို့ကို မကယ်နှုတ်နိုင်ဟု ကြွားဝါခဲ့၏။

The elders of Israel endeavored to sustain the sinking faith of
their brethren by repeating the promises made to their fathers, and
the prophetic words of Joseph before his death, foretelling their
deliverance from Egypt. Some would listen and believe. Others,
looking at the circumstances that surrounded them, refused to hope.
The Egyptians, being informed of what was reported among their
bondmen, derided their expectations and scornfully denied the power
of their God. They pointed to their situation as a nation of slaves,
and tauntingly said, “If your God is just and merciful, and possesses
Plagues of Egypt 227
power above that of the Egyptian gods, why does He not make you
a free people?” They called attention to their own condition. They
worshiped deities termed by the Israelites false gods, yet they were a [260]
rich and powerful nation. They declared that their gods had blessed
them with prosperity, and had given them the Israelites as servants,
and they gloried in their power to oppress and destroy the worshipers
of Jehovah. Pharaoh himself boasted that the God of the Hebrews
could not deliver them from his hand.

ဤကဲ့သို့သော စကားများသည် အစ္စရေးလူ အများအပြား၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ဖျက်ဆီးခဲ့၏။ အခြေအနေသည် အီဂျစ်လူများက ဖော်ပြခဲ့သည်နှင့် အလွန်ဆင်တူ၏။ သူတို့သည် ကျွန်များ ဖြစ်ကြောင်း မှန်ပါ၏။ သူတို့၏ ရက်စက်သော လုပ်ငန်းရှင်များက ချမှတ်ရန် ရွေးချယ်သမျှကို ခံနိုင်ရည်ရှိရမည်တည်း။ သူတို့၏ သားသမီးများကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အသက်များသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်ခဲ့၏။ သို့သော် သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုရားကို ကိုးကွယ်နေကြ၏။ ယေဟောဝါသည် ဘုရားအားလုံး၏ အထက်၌ အမှန်ရှိလျှင် ဧကန် သူတို့ကို ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများနှင့် ချည်နှောင်မှုတွင် မထားခဲ့မည်တည်း။ သို့သော် ဘုရားရှင်ကို မှန်ကန်သော သူများသည် အစ္စရေး၏ ဘုရားရှင်မှ ခွဲခွာခဲ့ခြင်း ကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း နားလည်ခဲ့ကြ၏။ တပါးအမျိုးသားတို့နှင့် လက်ထပ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒ ကြောင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုသို့ ဆွဲဆောင်ခဲ့၏။ ထိုကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို ကျွန်ခံ ဖြစ်စေခွင့်ပြုခဲ့၏။ သူတို့၏ ညီအစ်ကိုများကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာ အာမခံခဲ့၏။ သူသည် မကြာမီ ဖိနှိပ်သူ၏ ရိုးကို ချိုးဖျက်မည်တည်း။

Words like these destroyed the hopes of many of the Israelites.
The case appeared to them very much as the Egyptians had represented. It was true that they were slaves, and must endure whatever
their cruel taskmasters might choose to inflict. Their children had
been hunted and slain, and their own lives were a burden. Yet they
were worshiping the God of heaven. If Jehovah were indeed above
all gods, surely He would not thus leave them in bondage to idolaters.
But those who were true to God understood that it was because of
Israel’s departure from Him—because of their disposition to marry
with heathen nations, thus being led into idolatry—that the Lord had
permitted them to become bondmen; and they confdently assured
their brethren that He would soon break the yoke of the oppressor.

ဟေဗြဲလူမျိုးတို့သည် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို အထူးစမ်းသပ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် စစ်မှန်သော ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် အခက်အခဲများမရှိဘဲ လွတ်မြောက်မှုကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် အသင့်မဖြစ်သေးပေ။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်း အနည်းငယ်သာရှိပြီး ဘုရားသခင်သည် သူတို့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရန် သင့်တော်သည်ဟု မမြင်မချင်း သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို စိတ်ရှည်စွာ သည်းမခံလိုကြပေ။ အများစုမှာ သူစိမ်းပြင်ပပြည်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရာတွင် ကြုံတွေ့ရမည့် အခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်ရမည့်အစား ကျွန်ဘဝတွင်သာ ဆက်လက်နေထိုင်လိုကြပြီး၊ အချို့၏ အလေ့အထများသည် အီဂျစ်လူမျိုးများနှင့် အလွန်တူနေပြီဖြစ်သဖြင့် အီဂျစ်ပြည်၌သာ နေထိုင်ရန် ပိုမိုနှစ်သက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ဖာရောဘုရင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြသခြင်းဖြင့် သူတို့ကို မကယ်နှုတ်ခဲ့ပေ။ အီဂျစ်ဘုရင်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စိတ်ဓာတ်ကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေရန်နှင့် ကိုယ်တော်တိုင်ကိုလည်း ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးများထံ ထင်ရှားစေရန် ဖြစ်ရပ်များကို စီမံခန့်ခွဲခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ တရားမျှတမှု၊ တန်ခိုးတော်နှင့် မေတ္တာတော်တို့ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူတို့သည် အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်ခွာရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်၌ မိမိတို့ကိုယ်ကို အပ်နှံရန် ရွေးချယ်ကြလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ဣသရေလလူမျိုး အများအပြားသည် အကျင့်ပျက်ခြစားခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်ခွာရန် ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိခဲ့ပါက မောရှေ၏ တာဝန်မှာ ယခုလောက် ခက်ခဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

The Hebrews had expected to obtain their freedom without any
special trial of their faith or any real suffering or hardship. But
they were not yet prepared for deliverance. They had little faith in
God, and were unwilling patiently to endure their afflictions until
He should see ft to work for them. Many were content to remain
in bondage rather than meet the diffculties attending removal to a
strange land; and the habits of some had become so much like those
of the Egyptians that they preferred to dwell in Egypt. Therefore the
Lord did not deliver them by the frst manifestation of His power
before Pharaoh. He overruled events more fully to develop the
tyrannical spirit of the Egyptian king and also to reveal Himself to
His people. Beholding His justice, His power, and His love, they
would choose to leave Egypt and give themselves to His service.

ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား လူမျိုးများထံသို့ တစ်ဖန်သွား၍ လွတ်မြောက်ခြင်း ကတိတော်ကို ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပေးမှု အသစ်ဖြင့် ထပ်လောင်းပြောကြားရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ သူသည် မိန့်မှာချက်အတိုင်း သွားခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် နားမထောင်ကြပေ။ ကျမ်းစာ၌ “သူတို့သည် စိတ်ဆင်းရဲခြင်းနှင့် ပြင်းထန်သော ကျွန်ခံရခြင်းကြောင့်... နားမထောင်ကြ” ဟု ဆိုထားသည်။ တစ်ဖန် ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော်သည် မောရှေထံသို့ ရောက်လာပြီး “အီဂျစ်မင်းကြီး ဖာရောထံသို့သွား၍ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို မိမိပြည်မှ လွှတ်လိုက်ရန် ပြောလော့” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ သူက စိတ်ဓာတ်ကျစွာဖြင့် “ကြည့်ရှုလော့၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ကျွန်ုပ်၏စကားကိုပင် နားမထောင်ကြပါလျှင်၊ ဖာရောမင်းသည် ကျွန်ုပ်ကို အသို့နားထောင်ပါမည်နည်း” ဟု ပြန်လည်လျှောက်ထားခဲ့သည်။ သူသည် အာရုန်ကို ခေါ်ဆောင်၍ ဖာရောမင်းရှေ့သို့သွားကာ “ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို မိမိပြည်မှ လွှတ်လိုက်ရန်” တစ်ဖန် တောင်းဆိုရန် ပြောကြားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

The task of Moses would have been much less diffcult had not many
of the Israelites become so corrupted that they were unwilling to
leave Egypt.
The Lord directed Moses to go again to the people and repeat
the promise of deliverance, with a fresh assurance of divine favor.
228 Patriarchs and Prophets
He went as he was commanded; but they would not listen. Says the
Scripture, “They hearkened not ... for anguish of spirit, and for cruel
[261] bondage.” Again the divine message came to Moses, “Go in, speak
[262]
[263]
unto Pharaoh king of Egypt, that he let the children of Israel go out
of his land.” In discouragement he replied, “Behold, the children
of Israel have not hearkened unto me; how then shall Pharaoh hear
me?” He was told to take Aaron with him and go before Pharaoh,
and again demand “that he send the children of Israel out of his
land.”

ဘုရားသခင်သည် အီဂျစ်ပြည်အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းများ ကျရောက်စေပြီး ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားစွာ ပြသခြင်းဖြင့် ဣသရေလတို့ကို မထုတ်ဆောင်မချင်း ထိုမင်းကြီးသည် အလျှော့ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ့ကို အသိပေးခဲ့သည်။ ဘေးဒဏ်တစ်ခုစီ မကျရောက်မီတွင် မောရှေသည် ၎င်း၏ သဘောသဘာဝနှင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ဖော်ပြရမည်ဖြစ်ရာ၊ မင်းကြီးသည် အလိုရှိပါက ၎င်းမှ မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ငြင်းပယ်လိုက်သော ပြစ်ဒဏ်တိုင်း၏ နောက်တွင် ပိုမိုပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်တစ်ခု လိုက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မာနကြီးသော နှလုံးသားသည် နှိမ့်ချခြင်း ခံရကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းရှင်အား စစ်မှန်သော အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလာလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရား၏ မိန့်မှာချက်များကို ဆန့်ကျင်သောအခါ သူတို့၏ တန်ခိုးကြီးသော ပညာရှိတို့၏ ဉာဏ်ပညာသည် မည်မျှ အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူတို့၏ နတ်ဘုရားများ၏ တန်ခိုးသည် မည်မျှ အားနည်းကြောင်းကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် အီဂျစ်လူမျိုးတို့အား ထာဝရဘုရားသည် အခွင့်အရေး ပေးတော်မူမည်။ ကိုယ်တော်သည် အီဂျစ်လူမျိုးတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုအတွက် အပြစ်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး အနှစ်သာရမရှိသော နတ်ဘုရားများထံမှ ရရှိသော ကောင်းချီးများအပေါ် သူတို့၏ ဝါကြွားမှုကို တိတ်ဆိတ်သွားစေမည်ဖြစ်သည်။ အခြားလူမျိုးများက ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ကို ကြားသိ၍ ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်သော လုပ်ရပ်များကြောင့် တုန်လှုပ်စေရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးများသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းမှ လွှဲရှောင်ကာ ကိုယ်တော်အား စင်ကြယ်စွာ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို ချီးမြှောက်တော်မူမည်။

He was informed that the monarch would not yield until God
should visit judgments upon Egypt and bring out Israel by the signal
manifestation of His power. Before the infliction of each plague,
Moses was to describe its nature and effects, that the king might
save himself from it if he chose. Every punishment rejected would
be followed by one more severe, until his proud heart would be
humbled, and he would acknowledge the Maker of heaven and earth
as the true and living God. The Lord would give the Egyptians
an opportunity to see how vain was the wisdom of their mighty
men, how feeble the power of their gods, when opposed to the
commands of Jehovah. He would punish the people of Egypt for
their idolatry and silence their boasting of the blessings received
from their senseless deities. God would glorify His own name, that
other nations might hear of His power and tremble at His mighty
acts, and that His people might be led to turn from their idolatry and
render Him pure worship.

မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် အီဂျစ်ဘုရင်၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ တစ်ဖန် ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် မြင့်မားသော ကျောက်တိုင်ကြီးများနှင့် တောက်ပသော အဆင်တန်ဆာများ၊ တန်ဖိုးကြီး ပန်းချီကားများနှင့် အယူမှားနတ်ဘုရားများ၏ ရုပ်တုများ ဝန်းရံလျက်၊ ထိုစဉ်က တန်ခိုးအကြီးဆုံး နိုင်ငံ၏ ဘုရင်ရှေ့မှောက်တွင် ကျွန်ပြုခံထားရသော လူမျိုး၏ ကိုယ်စားလှယ် နှစ်ဦးသည် ဣသရေလတို့ကို လွှတ်ပေးရန် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုရန် ရပ်နေကြသည်။ မင်းကြီးသည် သူတို့၏ ဘုရားသခင်ထံမှ စေလွှတ်ခြင်းကို သက်သေပြရန် နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခုကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ထိုသို့ တောင်းဆိုလာပါက မည်သို့ပြုမူရမည်ကို မောရှေနှင့် အာရုန်တို့အား ညွှန်ကြားထားပြီး ဖြစ်သဖြင့်၊ အာရုန်သည် ယခုအခါ လှံတံကိုယူ၍ ဖာရောမင်းရှေ့တွင် ချလိုက်သည်။ ၎င်းသည် မြွေဖြစ်သွားသည်။ မင်းကြီးသည် သူ၏ “ပညာရှိများနှင့် နတ်ဝိဇ္ဇာအတတ်ကို တတ်ကျွမ်းသူများ” ကို ခေါ်စေရာ၊ သူတို့သည်လည်း “လူတိုင်း မိမိတို့၏ လှံတံကို ချလိုက်ကြရာ မြွေများ ဖြစ်လာကြသည်၊ သို့သော် အာရုန်၏ လှံတံသည် သူတို့၏ လှံတံများကို မျိုပစ်လိုက်လေသည်”။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် အရင်ကထက် ပိုမိုခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ပြီး သူ၏ မှော်ဆရာများသည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့နှင့် တန်ခိုးချင်း တူညီသည်ဟု ကြေညာကာ၊ ထာဝရဘုရား၏ အစေခံများကို လူလိမ်များအဖြစ် ပြစ်တင်ရှုတ်ချပြီး သူတို့၏ တောင်းဆိုချက်များကို ခုခံတွန်းလှန်ရန် မိမိကိုယ်ကို လုံခြုံသည်ဟု ခံစားခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့၏ သတင်းစကားကို မထီမဲ့မြင် ပြုနေသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့် သူတို့ကို ရန်မပြုနိုင်ရန် တားဆီးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

Again Moses and Aaron entered the lordly halls of the king of
Egypt. There, surrounded by lofty columns and glittering adornments, by the rich paintings and sculptured images of heathen gods,
before the monarch of the most powerful kingdom then in existence, stood the two representatives of the enslaved race, to repeat
the command from God for Israel’s release. The king demanded a
miracle, in evidence of their divine commission. Moses and Aaron
had been directed how to act in case such a demand should be made,
and Aaron now took the rod and cast it down before Pharaoh. It
became a serpent. The monarch sent for his “wise men and the
sorcerers,” who “cast down every man his rod and they became
serpents: but Aaron’s rod swallowed up their rods.” Then the king,
more determined than before, declared his magicians equal in power
Plagues of Egypt 229
with Moses and Aaron; he denounced the servants of the Lord as
impostors, and felt himself secure in resisting their demands. Yet
while he despised their message, he was restrained by divine power
from doing them harm.

ဖာရောမင်းရှေ့တွင် ပြသခဲ့သော ထိုနိမိတ်လက္ခဏာများသည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့တွင်ရှိသော လူသား၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု သို့မဟုတ် တန်ခိုးကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုနိမိတ်လက္ခဏာနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများသည် ကြီးမြတ်သော “ငါသည် ဖြစ်သည့်အတိုင်း ဖြစ်သည်” ဟူသော အရှင်က မောရှေကို စေလွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်းနှင့် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုနိုင်ရန် ဣသရေလတို့ကို လွှတ်ပေးရန်မှာ မင်းကြီး၏ တာဝန်ဖြစ်ကြောင်း ဖာရောမင်းအား ယုံကြည်စေရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ မှော်ဆရာများသည်လည်း နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြသခဲ့ကြသည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် လုပ်ဆောင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ထာဝရဘုရား၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို အတုခိုးရာတွင် ကူညီပေးခဲ့သော သူတို့၏ နတ်ဘုရားဖြစ်သူ စာတန်၏ တန်ခိုးဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မှော်ဆရာများသည် သူတို့၏ လှံတံများကို မြွေအစစ်ဖြစ်အောင် အမှန်တကယ် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ လှည့်ဖြားသူ၏ အကူအညီဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အသွင်အပြင်ကို မှော်အတတ်ဖြင့် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ကြသည်။ လှံတံများကို အသက်ရှင်သော မြွေများအဖြစ် ပြောင်းလဲရန်မှာ စာတန်၏ တန်ခိုးထက် ကျော်လွန်နေပါသည်။ မကောင်းဆိုးဝါးတို့၏ မင်းသားသည် ကျရှုံးခဲ့သော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် ခွန်အားအားလုံး ရှိသော်လည်း၊ ဖန်ဆင်းရန် သို့မဟုတ် အသက်ပေးရန် တန်ခိုးမရှိပေ၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင် တစ်ပါးတည်း၏ အခွင့်အာဏာသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် စာတန်လုပ်ဆောင်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို သူလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်၊ သူသည် အတုအယောင်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ လူ့အမြင်တွင်မူ လှံတံများသည် မြွေများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဖာရောနှင့် သူ၏ နန်းတွင်းသူ နန်းတွင်းသားများကလည်း ထိုအတိုင်းပင် ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အသွင်အပြင်တွင် မောရှေဖန်တီးသော မြွေနှင့် ကွဲပြားခြားနားမှု မရှိပေ။ ထာဝရဘုရားသည် စစ်မှန်သော မြွေကို အတုအယောင် မြွေများအား မျိုပစ်စေခဲ့သော်လည်း၊ ဖာရောသည် ၎င်းကို ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်အဖြစ် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အစေခံများထက် သာလွန်သော မှော်အတတ်တစ်မျိုး၏ ရလဒ်အဖြစ်သာ မှတ်ယူခဲ့သည်။

It was the hand of God, and no human influence or power pos- [264]
sessed by Moses and Aaron, that wrought the miracles which they
showed before Pharaoh. Those signs and wonders were designed to
convince Pharaoh that the great “I AM” had sent Moses, and that it
was the duty of the king to let Israel go, that they might serve the
living God. The magicians also showed signs and wonders; for they
wrought not by their own skill alone, but by the power of their god,
Satan, who assisted them in counterfeiting the work of Jehovah.
The magicians did not really cause their rods to become serpents;
but by magic, aided by the great deceiver, they were able to produce
this appearance. It was beyond the power of Satan to change the
rods to living serpents. The prince of evil, though possessing all the
wisdom and might of an angel fallen, has not power to create, or to
give life; this is the prerogative of God alone. But all that was in
Satan’s power to do, he did; he produced a counterfeit. To human
sight the rods were changed to serpents. Such they were believed to
be by Pharaoh and his court. There was nothing in their appearance
to distinguish them from the serpent produced by Moses. Though
the Lord caused the real serpent to swallow up the spurious ones, yet
even this was regarded by Pharaoh, not as a work of God’s power,
but as the result of a kind of magic superior to that of his servants.

ဖာရောဘုရင်သည် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို ဆန့်ကျင်ရာတွင် မိမိ၏ ခေါင်းမာမှုကို ဆင်ခြေပေးလိုသဖြင့် မောရှေအားဖြင့် ဘုရားသခင် ပြသခဲ့သော တန်ခိုးပြာဋိဟာရများကို လျစ်လျူရှုရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ စာတန်သည် သူအလိုရှိသည့်အရာကို ပေးခဲ့သည်။ စုန်းကဝေအတတ်ပညာရှင်များမှတစ်ဆင့် စာတန်ပြုလုပ်ခဲ့သော လုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် စုန်းကဝေအတတ်ပညာရှင်များနှင့် မှော်ဆရာများသာ ဖြစ်သည်ဟု အီဂျစ်လူမျိုးတို့အမြင်တွင် ထင်မှတ်မှားစေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ဆောင်ယူလာသော သတင်းစကားသည်လည်း မြင့်မြတ်သော အရှင်ထံမှလာသည်ဟု ဆိုရလောက်အောင် လေးစားမှုမရှိစေရန် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Pharaoh desired to justify his stubbornness in resisting the divine
command, and hence he was seeking some pretext for disregarding
the miracles that God had wrought through Moses. Satan gave
him just what he wanted. By the work that he wrought through
the magicians he made it appear to the Egyptians that Moses and
Aaron were only magicians and sorcerers, and that the message they
brought could not claim respect as coming from a superior being.

ဖာရောသည် ဘုရားသခင်၏ မိန့်မှာချက်ကို ခုခံတွန်းလှန်ရာတွင် သူ၏ ခေါင်းမာမှုကို အကြောင်းပြလိုသဖြင့် မောရှေမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော နိမိတ်လက္ခဏာများကို လျစ်လျူရှုရန် ဆင်ခြေတစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ စာတန်သည် သူလိုချင်သောအရာကို ပေးခဲ့သည်။ သူသည် မှော်ဆရာများမှတစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အမှုဖြင့် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် မှော်ဆရာများနှင့် နတ်ဝိဇ္ဇာအတတ်သမားများသာ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူတို့ယူဆောင်လာသော သတင်းစကားသည် သာလွန်သော အရှင်ထံမှလာသည်ဟု လေးစားစရာ မလိုကြောင်း အီဂျစ်လူမျိုးတို့အား ထင်မြင်စေခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် စာတန်၏ အတုအယောင်သည် အီဂျစ်လူမျိုးများအား သူတို့၏ ပုန်ကန်မှုတွင် ပိုမိုရဲတင်းလာစေရန်နှင့် ဖာရောမင်း၏ နှလုံးသားကို ခိုင်မာစေရန် ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ စာတန်သည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်အပေါ် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို လှုပ်ခါစေရန်လည်း မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သူသည် ဣသရေလအမျိုးသားများအား အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုရန်အတွက် ကျွန်ဘဝမှ လွတ်မြောက်သွားစေရန် အလိုမရှိခဲ့ပေ။

Thus Satan’s counterfeit accomplished its purpose of emboldening
the Egyptians in their rebellion and causing Pharaoh to harden his
heart against conviction. Satan hoped also to shake the faith of Moses
and Aaron in the divine origin of their mission, that his instruments
might prevail. He was unwilling that the children of Israel should be
released from bondage to serve the living God.

၂၃၀ ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ (Patriarchs and Prophets)

သို့သော် မကောင်းမှု၏မင်းသားသည် မှော်ဆရာများမှတစ်ဆင့် သူ၏အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြသရာတွင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိခဲ့သည်။ မောရှေသည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ ကျွန်ပြုခြင်းသံကွင်းကို ချိုးဖျက်ရာတွင် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် အပြစ်တရားစိုးမိုးမှုကို ချိုးဖျက်မည့် ခရစ်တော်ကို ပုံဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်ကို သူ (စာတန်) ကောင်းစွာသိရှိသည်။ ခရစ်တော်ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်ကိုစေလွှတ်ကြောင်း လောကကိုသက်သေပြရန် ကြီးမားသောတန်ခိုးနှင့် နိမိတ်လက္ခဏာများ ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ စာတန်သည် သူ၏တန်ခိုးအတွက် တုန်လှုပ်ချောက်ချားခဲ့သည်။ မောရှေမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်၏အမှုတော်ကို အတုခိုးခြင်းဖြင့် ဣသရေလတို့ လွတ်မြောက်မှုကို တားဆီးရန်သာမက နောင်လာမည့်ခေတ်ကာလများတွင် ခရစ်တော်၏တန်ခိုးတော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို ဖျက်ဆီးရန် သူမျှော်လင့်ခဲ့သည်။ စာတန်သည် ခရစ်တော်၏အမှုကို အတုခိုးရန်နှင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင်တန်ခိုးနှင့် အခွင့်အရေးကို တည်ဆောက်ရန် အစဉ်မပြတ် ကြိုးစားနေသည်။ ခရစ်တော်၏တန်ခိုးတော်များသည် လူသားတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် တန်ခိုးကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်စေရန် လူတို့ကို သူလမ်းပြသည်။ ဤနည်းဖြင့် လူအများ၏စိတ်ထဲတွင် ခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်သည်ဟူသော ယုံကြည်ခြင်းကို ဖျက်ဆီးပြီး ရွေးနှုတ်ခြင်းအစီအစဉ်မှတစ်ဆင့် ပေးအပ်သော ဂရုဏာတော်ကို ငြင်းပယ်ရန် သူလမ်းပြခဲ့သည်။

230 Patriarchs and Prophets
But the prince of evil had a still deeper object in manifesting
his wonders through the magicians. He well knew that Moses, in
breaking the yoke of bondage from off the children of Israel, pre-
[265] fgured Christ, who was to break the reign of sin over the human
family. He knew that when Christ should appear, mighty miracles
would be wrought as an evidence to the world that God had sent
Him. Satan trembled for his power. By counterfeiting the work of
God through Moses, he hoped not only to prevent the deliverance of
Israel, but to exert an influence through future ages to destroy faith
in the miracles of Christ. Satan is constantly seeking to counterfeit
the work of Christ and to establish his own power and claims. He
leads men to account for the miracles of Christ by making them
appear to be the result of human skill and power. In many minds he
thus destroys faith in Christ as the Son of God, and leads them to
reject the gracious offers of mercy through the plan of redemption.

မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် ရှင်ဘုရင်သွားရောက်လေ့ရှိသော မြစ်နားသို့သွားရန် ညွှန်ကြားခြင်းခံရသည်။ နိုင်းမြစ်ရေလျှံခြင်းသည် အီဂျစ်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးအတွက် အစားအစာနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု၏ ရင်းမြစ်ဖြစ်သောကြောင့် ထိုမြစ်ကို နတ်ဘုရားအဖြစ် ကိုးကွယ်ကြပြီး ဘုရင်သည် နေ့စဉ် ဝတ်ပြုရန် ထိုနေရာသို့လာလေ့ရှိသည်။ ဤနေရာ၌ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် သတင်းစကားကို ထပ်မံပြောကြားပြီးနောက် လှံတံကိုဆန့်၍ ရေကိုရိုက်ခတ်ခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသောမြစ်ရေသည် သွေးဖြစ်သွားပြီး၊ ငါးများသေဆုံးကာ မြစ်ရေသည် နံစော်လာခဲ့သည်။ အိမ်များအတွင်းရှိ ရေများနှင့် ရေကန်များထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသော ရေများပါ သွေးဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် "အီဂျစ်မှော်ဆရာများသည်လည်း သူတို့၏မှော်အတတ်ဖြင့် ထိုသို့ပြုကြသည်"၊ ထို့ကြောင့် "ဖာရောမင်းသည် လှည့်ပြန်၍ နန်းတော်သို့ဝင်သွား၏၊ ဤအမှုကိုလည်း စိတ်မသွင်းဘဲနေ၏။" ၇ ရက်တိုင်တိုင် ထိုဘေးဒဏ်သည် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း ထိရောက်မှုမရှိခဲ့ပေ။

Moses and Aaron were directed to visit the riverside next morning, where the king was accustomed to repair. The overflowing of
the Nile being the source of food and wealth for all Egypt, the river
was worshiped as a god, and the monarch came thither daily to pay
his devotions. Here the two brothers again repeated the message to
him, and then they stretched out the rod and smote upon the water.

နောက်တစ်ကြိမ်တွင် လှံတံကို ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ မြစ်ထဲမှ ဖားများတက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် အိမ်များအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကျူးကျော်ကြပြီး၊ အိပ်ခန်းများ၊ မီးဖိုများနှင့် မုန့်နယ်သော ခွက်များထဲအထိ နေရာယူခဲ့ကြသည်။ အီဂျစ်လူမျိုးများသည် ဖားကို သန့်ရှင်းသောသတ္တဝါအဖြစ် သတ်မှတ်သောကြောင့် ၎င်းတို့ကို မသတ်ဝံ့ကြချေ။ သို့သော် စေးကပ်သော ထိုပိုးမွှားများသည် ယခုအခါ သည်းမခံနိုင်စရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဖာရောမင်း၏ နန်းတော်အတွင်း၌ပင် အုပ်စုလိုက်ဖြစ်နေသဖြင့် ဘုရင်သည် ၎င်းတို့ကို ဖယ်ရှားရန် စိတ်မရှည်နိုင်ဖြစ်လာသည်။ မှော်ဆရာများသည် ဖားများကို ထွက်ပေါ်လာအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ပြန်လည်ဖယ်ရှားပေးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဤအချက်ကို မြင်သောအခါ ဖာရောမင်းသည် အနည်းငယ် နှိမ့်ချလာသည်။ သူသည် မောရှေနှင့် အာရုန်ကို ခေါ်၍ "ငါနှင့် ငါ့လူမျိုးထံမှ ဖားများကို ဖယ်ရှားပေးရန် ထာဝရဘုရားထံ ဆုတောင်းပေးလော့၊ ငါသည် လူတို့ကို လွှတ်မည်၊ သူတို့သည် ထာဝရဘုရားထံ ယဇ်ပူဇော်နိုင်စေမည်" ဟု ပြောခဲ့သည်။

The sacred stream ran blood, the fsh died, and the river became
offensive to the smell. The water in the houses, the supply preserved
in cisterns, was likewise changed to blood. But “the magicians of
Egypt did so with their enchantments,” and “Pharaoh turned and
went into his house, neither did he set his heart to this also.” For
seven days the plague continued, but without effect.
Again the rod was stretched out over the waters, and frogs came
up from the river and spread over the land. They overran the houses,
took possession of the bed chambers, and even the ovens and kneading troughs. The frog was regarded as sacred by the Egyptians,
and they would not destroy it; but the slimy pests had now become
intolerable. They swarmed even in the palace of the Pharaohs, and
the king was impatient to have them removed. The magicians had
appeared to produce frogs, but they could not remove them. Upon
seeing this, Pharaoh was somewhat humbled. He sent for Moses and
Aaron, and said, “Entreat the Lord, that He may take away the frogs
from me, and from my people; and I will let the people go, that they

၂၃၁ အီဂျစ်ပြည်၏ ဘေးဒဏ်များ

ရှင်ဘုရင်၏ ယခင်က ဝါကြွားခဲ့မှုများကို သတိပေးပြီးနောက်၊ ဘေးဒဏ်ဖယ်ရှားပေးရန် မည်သည့်အချိန်တွင် ဆုတောင်းပေးရမည်ကို သတ်မှတ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူသည် နောက်တစ်နေ့ကို သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်အတွင်း ဖားများအလိုလို ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်ဟု တိတ်တဆိတ် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်ထံ အညံ့ခံရသည့် ခါးသီးသော အရှက်ရမှုကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဘေးဒဏ်သည် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အထိ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ အီဂျစ်ပြည်အနှံ့ ဖားများသေဆုံးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ကြွင်းကျန်ရစ်သော ပုပ်စပ်နေသည့် ၎င်းတို့၏ ရုပ်အလောင်းများသည် လေထုကို ညစ်ညမ်းစေခဲ့သည်။

Plagues of Egypt 231
may do sacrifce unto the Lord.” After reminding the king of his former boasting, they requested him to appoint a time when they should
pray for the removal of the plague. He set the next day, secretly
hoping that in the interval the frogs might disappear of themselves,
and thus save him from the bitter humiliation of submitting to the [266]
God of Israel. The plague, however, continued till the time specifed,
when throughout all Egypt the frogs died, but their putrid bodies,
which remained, polluted the atmosphere.

ထာဝရဘုရားသည် ၎င်းတို့ကို ခဏချင်းအတွင်း ဖုန်မှုန့်ဖြစ်သွားစေနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဘုရင်နှင့် သူ၏လူမျိုးတို့က ၎င်းသည် မှော်ဆရာများ၏ အတတ်ကဲ့သို့ စုန်းအတတ် သို့မဟုတ် မှော်အတတ်ကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု မပြောဆိုနိုင်ရန် ထိုသို့မပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဖားများသေဆုံးပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ပုံကြီးများအဖြစ် စုပုံထားခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာ၌ ဘုရင်နှင့် အီဂျစ်လူမျိုးအားလုံးသည် သူတို့၏ အချည်းနှီးသော အတွေးအခေါ်များဖြင့် ငြင်းချက်မထုတ်နိုင်သော သက်သေကို ရရှိခဲ့ကြသည်၊ ၎င်းမှာ ဤအမှုသည် မှော်အတတ်ဖြင့် ပြုလုပ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံရှင်ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်ဖြစ်ကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။

The Lord could have caused them to return to dust in a moment;
but He did not do this lest after their removal the king and his people
should pronounce it the result of sorcery or enchantment, like the
work of the magicians. The frogs died, and were then gathered
together in heaps. Here the king and all Egypt had evidence which
their vain philosophy could not gainsay, that this work was not
accomplished by magic, but was a judgment from the God of heaven.

"ဖာရောမင်းသည် သက်သာရာရသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏နှလုံးကို ခိုင်မာစေပြန်၏။" ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်အတိုင်း အာရုန်သည် လက်ကိုဆန့်လိုက်ရာ မြေမှုန့်များသည် အီဂျစ်ပြည်တစ်ဝှမ်းလုံးတွင် သန်းများဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဖာရောမင်းသည် မှော်ဆရာများကို ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် ခေါ်ခဲ့သော်လည်း သူတို့ မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ ဤသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် စာတန်၏အမှုထက် သာလွန်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ မှော်ဆရာကိုယ်တိုင်က "ဤအမှုသည် ဘုရားသခင်၏ လက်ညှိုးတော်ဖြစ်သည်" ဟု ဝန်ခံခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဘုရင်သည် တုန်လှုပ်မှု မရှိသေးပေ။

“When Pharaoh saw that there was respite, he hardened his
heart.” At the command of God, Aaron stretched out his hand, and
the dust of the earth became lice throughout all the land of Egypt.
Pharaoh called upon the magicians to do the same, but they could
not. The work of God was thus shown to be superior to that of
Satan. The magicians themselves acknowledged, “This is the fnger
of God.” But the king was still unmoved.

တောင်းဆိုမှုနှင့် သတိပေးမှုများသည် အရာမထင်သဖြင့် နောက်ထပ် စီရင်ချက်တစ်ခု ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တိုက်ဆိုင်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု မပြောနိုင်စေရန် ဖြစ်ပျက်မည့်အချိန်ကို ကြိုတင်ဟောပြောခဲ့သည်။ ယင်ကောင်များသည် အိမ်များအတွင်း ပြည့်နှက်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် အုပ်စုလိုက်ရှိနေသဖြင့် "ယင်အုပ်များကြောင့် ပြည်တော်သည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်လေ၏။" ဤယင်ကောင်များသည် ကြီးမားပြီး အဆိပ်ရှိကာ၊ ၎င်းတို့အကိုက်ခံရပါက လူနှင့် တိရစ္ဆာန်များအတွက် အလွန်နာကျင်စေသည်။ ကြိုတင်ဟောပြောထားသည့်အတိုင်း ဤဘေးဒဏ်သည် ဂေါရှင်ပြည် (Goshen) သို့ မရောက်ရှိခဲ့ပေ။

Appeal and warning were ineffectual, and another judgment was
inflicted. The time of its occurrence was foretold, that it might not
be said to have come by chance. Flies flled the houses and swarmed
upon the ground, so that “the land was corrupted by reason of the
swarms of flies.” These flies were large and venomous, and their bite
was extremely painful to man and beast. As had been foretold, this
visitation did not extend to the land of Goshen.

ဖာရောမင်းသည် ယခုအခါ ဣသရေလလူမျိုးများကို အီဂျစ်ပြည်အတွင်း၌ ယဇ်ပူဇော်ရန် ခွင့်ပြုခဲ့သော်လည်း သူတို့က ထိုအခြေအနေကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ မောရှေက "ထိုသို့ပြုရန် မသင့်လျော်ပါ၊ အီဂျစ်လူတို့ ရွံရှာသောအရာကို သူတို့ရှေ့၌ ငါတို့ ယဇ်ပူဇော်လျှင် သူတို့သည် ငါတို့ကို ခဲနှင့်မပေါက်ဘဲ နေမည်လော" ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ဟေဗြဲလူမျိုးများ ယဇ်ပူဇော်ရန် လိုအပ်သော တိရစ္ဆာန်များသည် အီဂျစ်လူတို့ သန့်ရှင်းသည်ဟု သတ်မှတ်ထားသော တိရစ္ဆာန်များထဲတွင် ပါဝင်နေသည်။ ထိုသတ္တဝါများကို အလွန်အမင်း ရိုသေကြသဖြင့် တစ်ကောင်ကို မတော်တဆ သတ်မိလျှင်ပင် သေဒဏ်ပေးနိုင်သော ပြစ်မှုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဟေဗြဲလူမျိုးများသည် သူတို့၏သခင်များကို စိတ်အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေဘဲ အီဂျစ်ပြည်တွင် ဝတ်ပြုရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ မောရှေသည် တောကန္တာရထဲသို့ ၃ ရက်ခရီးသွားရန် ထပ်မံအဆိုပြုခဲ့သည်။ ဘုရင်သည် သဘောတူခဲ့ပြီး ဘေးဒဏ်ကို ဖယ်ရှားပေးရန် ဘုရားသခင်၏ အစေခံများကို တောင်းပန်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထိုသို့ပြုလုပ်ပေးရန် ဂတိပြုခဲ့သော်လည်း သူတို့ကို လှည့်ဖြားခြင်းမပြုရန် သတိပေးခဲ့သည်။ ဘေးဒဏ်သည် ရပ်တန့်သွားသော်လည်း ဘုရင်၏နှလုံးသားသည် ဆက်တိုက်ပုန်ကန်မှုကြောင့် ခိုင်မာနေဆဲဖြစ်ပြီး အညံ့ခံရန် ငြင်းဆန်နေဆဲဖြစ်သည်။

Pharaoh now offered the Israelites permission to sacrifce in
Egypt, but they refused to accept such conditions. “It is not meet,”
said Moses; “lo, shall we sacrifce the abomination of the Egyptians
before their eyes, and will they not stone us?” The animals which the
Hebrews would be required to sacrifce were among those regarded
as sacred by the Egyptians; and such was the reverence in which
these creatures were held, that to slay one, even accidentally, was a
crime punishable with death. It would be impossible for the Hebrews
to worship in Egypt without giving offense to their masters. Moses

၂၃၂ ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ

ထို့ထက် ပို၍ကြောက်စရာကောင်းသော ဒဏ်ချက် ကျရောက်လာသည်—လယ်ပြင်၌ရှိသော အီဂျစ်တိရစ္ဆာန်အားလုံးအပေါ် ကျရောက်သော ကူးစက်ရောဂါဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသော တိရစ္ဆာန်များနှင့် ဝန်တင်တိရစ္ဆာန်များဖြစ်သော—နွားမ၊ နွားထီး၊ သိုး၊ မြင်း၊ ကုလားအုတ်နှင့် မြည်းများ—အားလုံး ပျက်စီးခဲ့သည်။ ဟေဗြဲလူမျိုးများ ကင်းလွတ်ခွင့်ရမည်ဟု ရှင်းလင်းစွာ ပြောဆိုထားခဲ့ပြီး၊ ဖာရောမင်းသည် ဣသရေလလူတို့၏ နေအိမ်များသို့ တမန်များစေလွှတ်သောအခါ မောရှေ၏ ပြောကြားချက် မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့သည်။ "ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ တိရစ္ဆာန်များထဲမှ တစ်ကောင်မျှ မသေချေ။" သို့သော် ဘုရင်သည် ခေါင်းမာနေဆဲဖြစ်သည်။

232 Patriarchs and Prophets
again proposed to go three days’ journey into the wilderness. The
monarch consented, and begged the servants of God to entreat that
the plague might be removed. They promised to do this, but warned
[267] him against dealing deceitfully with them. The plague was stayed,
but the king’s heart had become hardened by persistent rebellion,
and he still refused to yield.

နောက်တစ်ကြိမ်တွင် မောရှေသည် ဖိုထဲမှပြာများကို ယူ၍ "ဖာရောမင်းရှေ့တွင် ကောင်းကင်သို့ ကြဲရန်" ညွှန်ကြားခံရသည်။ ဤလုပ်ရပ်သည် အလွန်အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ် ၄၀၀ က ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံအား မီးခိုးထွက်သော ဖိုနှင့် တောက်လောင်နေသော မီးခွက်ပုံစံဖြင့် သူ၏လူမျိုးများ နောင်တွင် ဖိနှိပ်ခံရမည့်အကြောင်းကို ပြသခဲ့သည်။ ညှဉ်းဆဲသူများအပေါ် စီရင်ချက်ချမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သုံ့ပန်းများကို ကြီးမားသော ဥစ္စာပစ္စည်းများနှင့်အတူ ထုတ်ဆောင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ အီဂျစ်ပြည်တွင် ဣသရေလတို့သည် ဆင်းရဲဒုက္ခဖိုအတွင်း၌ ကြာရှည်စွာ အားနည်းနေခဲ့ကြသည်။ မောရှေ၏ ဤလုပ်ရပ်သည် ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ ပဋိညာဉ်ကို သတိရကြောင်းနှင့် သူတို့ လွတ်မြောက်ရန် အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့အတွက် အာမခံချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

A more terrible stroke followed—murrain upon all the Egyptian
cattle that were in the feld. Both the sacred animals and the beasts
of burden—kine and oxen and sheep, horses and camels and asses—
were destroyed. It had been distinctly stated that the Hebrews were
to be exempt; and Pharaoh, on sending messengers to the home of
the Israelites, proved the truth of this declaration of Moses. “Of
the cattle of the children of Israel died not one.” Still the king was
obstinate.

ပြာများကို ကောင်းကင်သို့ ကြဲလိုက်သောအခါ အမှုန်အမွှားလေးများသည် အီဂျစ်ပြည်တစ်ဝှမ်းလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ ကျရောက်လေရာအရပ်၌ "လူနှင့် တိရစ္ဆာန်တို့အပေါ် အနာစိမ်းများ" ထွက်ပေါ်လာစေသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် မှော်ဆရာများသည် ဖာရောမင်း၏ ခေါင်းမာမှုကို ယခင်က အားပေးခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ စီရင်ချက်သည် သူတို့ထံသို့ပင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းပြီး နာကျင်သောရောဂါဒဏ်ကို ခံစားရသဖြင့်၊ သူတို့၏ ဝါကြွားသောတန်ခိုးသည် သူတို့ကို အထင်သေးစရာသာ ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်ကို ထပ်မံရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ မှော်ဆရာများသည် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် မကာကွယ်နိုင်သောအခါ သူတို့ကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်း၏ အချည်းနှီးဖြစ်မှုကို တစ်မျိုးသားလုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

Moses was next directed to take ashes of the furnace, and “sprinkle it toward heaven in the sight of Pharaoh.” This act was deeply
signifcant. Four hundred years before, God had shown to Abraham
the future oppression of His people, under the fgure of a smoking
furnace and a burning lamp. He had declared that He would visit
judgments upon their oppressors, and would bring forth the captives
with great substance. In Egypt, Israel had long languished in the
furnace of affliction. This act of Moses was an assurance to them
that God was mindful of His covenant, and that the time for their
deliverance had come.

ဖာရောမင်း၏ နှလုံးသားသည် ပို၍ပင် ခိုင်မာလာခဲ့သည်။ ယခုအခါ ထာဝရဘုရားသည် သူ့ထံ သတင်းစကား ပေးပို့ခဲ့သည်မှာ "မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးတွင် ငါနှင့်တူသောသူ တစ်ဦးမျှမရှိကြောင်းကို မင်းသိစေရန် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ငါသည် ငါ၏ဘေးဒဏ်အားလုံးကို မင်း၏နှလုံး၊ မင်း၏အစေခံများနှင့် မင်း၏လူမျိုးများအပေါ်သို့ စေလွှတ်မည်... အကယ်စင်စစ် ဤအကြောင်းကြောင့် မင်း၌ ငါ၏တန်ခိုးကို ပြရန် မင်းကို ငါချီးမြှောက်ခဲ့သည်" ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက်သာ သက်ရှိထင်ရှားစေခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဣသရေလတို့ လွတ်မြောက်ရန် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်၌ပင် သူ့ကို ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ ရောက်စေရန် ဘုရားသခင်၏ စီမံမှုက ဖြစ်ရပ်များကို လွှမ်းမိုးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤမာနကြီးသော အာဏာရှင်သည် သူ၏ပြစ်မှုများကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ဂရုဏာတော်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ ခေါင်းမာမှုမှတစ်ဆင့် ထာဝရဘုရားသည် အီဂျစ်ပြည်၌ ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်အမှုများကို ထင်ရှားစေရန် သူ၏အသက်ကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

As the ashes were sprinkled toward heaven, the fne particles
spread over all the land of Egypt, and wherever they settled, produced boils “breaking forth with blains upon man, and upon beast.”
The priests and magicians had hitherto encouraged Pharaoh in his
stubbornness, but now a judgment had come that reached even them.
Smitten with a loathsome and painful disease, their vaunted power
only making them contemptible, they were no longer able to contend
against the God of Israel. The whole nation was made to see the
folly of trusting in the magicians, when they were not able to protect
even their own persons.
Still the heart of Pharaoh grew harder. And now the Lord sent a
message to him, declaring, “I will at this time send all My plagues
upon thy heart, and upon thy servants, and upon thy people; that thou
mayest know that there is none like Me in all the earth.... And in

၂၃၃ အီဂျစ်ပြည်၏ ဘေးဒဏ်များ

ဘုရားသခင်သည် ပို၍သနားကြင်နာတတ်သော၊ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို မဆန့်ကျင်ဝံ့သော ဘုရင်တစ်ပါးကို ရာဇပလ္လင်ပေါ်၌ တင်ထားနိုင်သော်လည်း၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် ထာဝရဘုရား၏ ရည်ရွယ်ချက်များ ပြည့်စုံမည်မဟုတ်ပေ။ ဘုရားကိုးကွယ်မှု (ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု) ၏ ယုတ်ညံ့သော လွှမ်းမိုးမှုကို ဣသရေလလူတို့ သတိပြုမိစေရန် အီဂျစ်တို့၏ ကြမ်းတမ်းသော ညှဉ်းဆဲမှုကို ခံစားရန် ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဖာရောမင်းနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ထာဝရဘုရားသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို မုန်းတီးခြင်းနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို အပြစ်ပေးရန် ကိုယ်တော်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြသခဲ့သည်။

Plagues of Egypt 233
very deed for this cause have I raised thee up, for to show in thee My
power.” Not that God had given him an existence for this purpose, but
His providence had overruled events to place him upon the throne
at the very time appointed for Israel’s deliverance. Though this
haughty tyrant had by his crimes forfeited the mercy of God, yet his [268]
life had been preserved that through his stubbornness the Lord might
manifest His wonders in the land of Egypt. The disposing of events
is of God’s providence. He could have placed upon the throne a more
merciful king, who would not have dared to withstand the mighty
manifestations of divine power. But in that case the Lord’s purposes
would not have been accomplished. His people were permitted to
experience the grinding cruelty of the Egyptians, that they might not
be deceived concerning the debasing influence of idolatry. In His
dealing with Pharaoh, the Lord manifested His hatred of idolatry
and His determination to punish cruelty and oppression.

 

ဘုရားသခင်သည် ဖာရောနှင့်ပတ်သက်၍ "သူသည် လူတို့ကို မလွှတ်စေခြင်းငှာ ငါသည် သူ၏နှလုံးကို ခိုင်မာစေမည်" ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၄:၂၁)။ ဘုရင်၏နှလုံးကို ခိုင်မာစေရန် ထူးခြားသော တန်ခိုးကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် ဖာရောမင်းအား ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်ဆိုင်ရာ အထင်ရှားဆုံးသော သက်သေများကို ပေးခဲ့သော်လည်း ဘုရင်သည် ထိုအလင်းကို ဂရုပြုရန် ခေါင်းမာစွာ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ သူငြင်းပယ်လိုက်သော အတိုင်းအဆမရှိသော တန်ခိုးတော်ပြသမှုတိုင်းက သူ့ကို ပို၍ပုန်ကန်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာစေခဲ့သည်။ ပထမဆုံး နိမိတ်လက္ခဏာကို သူငြင်းပယ်ချိန်တွင် စိုက်ပျိုးခဲ့သော ပုန်ကန်မှုမျိုးစေ့များသည် သူ၏ရိတ်သိမ်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သူသည် ခေါင်းမာမှုအဆင့်တစ်ခုမှတစ်ခုသို့ တိုး၍တိုး၍ သွားနေသဖြင့် သူ၏နှလုံးသားသည် ပို၍ခိုင်မာလာကာ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ သားဦးများ၏ အေးစက်သော ရုပ်အလောင်းများကို ကြည့်ရှုရသည်အထိ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

God had declared concerning Pharaoh, “I will harden his heart,
that he shall not let the people go.” Exodus 4:21. There was no
exercise of supernatural power to harden the heart of the king. God
gave to Pharaoh the most striking evidence of divine power, but
the monarch stubbornly refused to heed the light. Every display of
infnite power rejected by him, rendered him the more determined in
his rebellion. The seeds of rebellion that he sowed when he rejected
the frst miracle, produced their harvest. As he continued to venture
on in his own course, going from one degree of stubbornness to
another, his heart became more and more hardened, until he was
called to look upon the cold, dead faces of the frst-born.

ဘုရားသခင်သည် လူတို့အား ကိုယ်တော်၏ အစေခံများမှတစ်ဆင့် စကားပြောကာ သတိပေးချက်များပေးပြီး အပြစ်ကို ဆုံးမတတ်သည်။ အကျင့်စရိုက်တွင် အတည်မဖြစ်မီ တစ်ဦးချင်းစီအား မိမိတို့၏ အမှားများကို ပြင်ဆင်ရန် အခွင့်အရေးပေးသည်။ သို့သော် အကယ်၍ တစ်ဦးတစ်ယောက်သည် အမှားပြင်ရန် ငြင်းဆန်ပါက၊ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်သည် ထိုသူ၏ လုပ်ဆောင်မှုများ၏ လားရာကို ဝင်ရောက်မတားဆီးတော့ပေ။ ထိုသူသည် တူညီသောလမ်းစဉ်ကို ထပ်မံလုပ်ဆောင်ရန် ပို၍လွယ်ကူလာသည်ကို တွေ့ရှိရလိမ့်မည်။ သူသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ဆန့်ကျင်၍ နှလုံးသားကို ခိုင်မာစေနေခြင်းဖြစ်သည်။ အလင်းကို ထပ်မံငြင်းပယ်ခြင်းက ပိုမိုအားကောင်းသော လွှမ်းမိုးမှုပင်လျှင် သူ၏အပေါ်၌ တည်မြဲသော အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိနိုင်တော့သည့် နေရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိမ့်မည်။

God speaks to men through His servants, giving cautions and
warnings, and rebuking sin. He gives to each an opportunity to
correct his errors before they become fxed in the character; but
if one refuses to be corrected, divine power does not interpose to
counteract the tendency of his own action. He fnds it more easy
to repeat the same course. He is hardening the heart against the
influence of the Holy Spirit. A further rejection of light places him
where a far stronger influence will be ineffectual to make an abiding
impression.

သွေးဆောင်မှုကို တစ်ကြိမ်အရှုံးပေးဖူးသူသည် ဒုတိယအကြိမ်တွင် ပို၍လွယ်ကူစွာ အရှုံးပေးလိမ့်မည်။ အပြစ်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်ခြင်းက ခုခံနိုင်စွမ်းကို လျော့နည်းစေကာ မျက်စိကို ကွယ်စေပြီး နောင်တရစိတ်ကို အသက်ရှူကျပ်စေသည်။ စိုက်ပျိုးခဲ့သော သာယာမှုမျိုးစေ့တိုင်းသည် အသီးသီးလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် ရိတ်သိမ်းမှုကို တားဆီးရန် အံ့ဖွယ်အမှုများကို မလုပ်ဆောင်ပါ။ "လူသည် မျိုးစေ့ကြဲသည့်အတိုင်း ရိတ်သိမ်းရမည်" (ဂလာတိ ၆:၇)။ ဘုရားသခင်၏ သမ္မာတရားအပေါ် မယုံကြည်မှုနှင့် အေးစက်စွာ နေထိုင်သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် စိုက်ပျိုးခဲ့သော အရာကို ပြန်လည်ရိတ်သိမ်းနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် တစ်ချိန်က မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကို လှုပ်ခတ်စေခဲ့သော သမ္မာတရားများကို ယခုအခါ ဘာမျှမခံစားရဘဲ နားထောင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သမ္မာတရားကို လျစ်လျူရှုခြင်းနှင့် ခုခံခြင်းတို့ကို စိုက်ပျိုးခဲ့ကြပြီး၊ ထိုရိတ်သိမ်းမှုကိုပင် သူတို့ ရရှိနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

He who has once yielded to temptation will yield more readily
the second time. Every repetition of the sin lessens his power of
resistance, blinds his eyes, and stifles conviction. Every seed of
234 Patriarchs and Prophets
indulgence sown will bear fruit. God works no miracle to prevent
the harvest. “Whatsoever a man soweth, that shall he also reap.”
Galatians 6:7. He who manifests an infdel hardihood, a stolid
[269] indifference to divine truth, is but reaping the harvest of that which
he has himself sown. It is thus that multitudes come to listen with
stoical indifference to the truths that once stirred their very souls.
They sowed neglect and resistance to the truth, and such is the
harvest which they reap.

မိမိတို့ အလိုရှိသည့်အချိန်တွင် မကောင်းသောလမ်းစဉ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်ဟူသော အတွေးဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကရုဏာတော်၏ ဖိတ်ခေါ်ချက်များကို ပေါ့တန်စွာသဘောထားနိုင်ပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ နိုးဆော်ခြင်းခံရနိုင်သည်ဟူသော အတွေးဖြင့်လည်းကောင်း မိမိတို့၏ အပြစ်ရှိသောကိုယ်သိစိတ်ကို ငြိမ်သက်အောင်ပြုလုပ်နေသူများသည် မိမိတို့၏ဘေးအန္တရာယ်ကို ကိုယ်တိုင်ဖိတ်ခေါ်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ကြီးမားသော ပုန်ကန်သူဘက်တွင် မိမိတို့၏ဩဇာအာဏာအားလုံးကို ပုံအောပေးထားပြီးနောက်၊ ဘေးအန္တရာယ်များ ဝိုင်းရံလာသည့် အလွန်တရာ အကျပ်အတည်းဆိုက်သော အခိုက်အတန့်တွင်မှ ခေါင်းဆောင်ကို ပြောင်းလဲမည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည်။ သို့သော် ဤသို့ပြုလုပ်ရန်မှာ ထင်သလောက်မလွယ်ကူပေ။ အပြစ်ရှိသော သာယာမှုများထဲတွင် တစ်သက်လုံးနေထိုင်ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံ၊ သင်ကြားမှုနှင့် ကျင့်ကြံမှုတို့သည် ၎င်းတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာကို အပြီးတိုင် ပုံသွင်းပြီးဖြစ်သဖြင့် ထိုအချိန်တွင် ယေရှုသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို မခံယူနိုင်တော့ပေ။ ၎င်းတို့၏ လမ်းခရီးပေါ်တွင် အလင်းမထွန်းလင်းခဲ့ပါက အခြေအနေမှာ တစ်မျိုးဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ကရုဏာတော်က ကြားဝင်စွက်ဖက်ပြီး သူမ၏ ကမ်းလှမ်းချက်များကို လက်ခံရန် အခွင့်အရေးပေးကောင်း ပေးနိုင်ပါသည်။ သို့သော် အလင်းကို အချိန်အတော်ကြာ ငြင်းပယ်ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ပြီးနောက်တွင် ထိုအလင်းသည် နောက်ဆုံး၌ ရုပ်သိမ်းခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။

Those who are quieting a guilty conscience with the thought
that they can change a course of evil when they choose, that they
can trifle with the invitations of mercy, and yet be again and again
impressed, take this course at their peril. They think that after
casting all their influence on the side of the great rebel, in a moment
of utmost extremity, when danger compasses them about, they will
change leaders. But this is not so easily done. The experience,
the education, the discipline of a life of sinful indulgence, has so
thoroughly molded the character that they cannot then receive the
image of Jesus. Had no light shone upon their pathway, the case
would have been different. Mercy might interpose, and give them
an opportunity to accept her overtures; but after light has been long
rejected and despised, it will be fnally withdrawn.

ဆက်လက်၍ ဖာရောမင်းထံသို့ မိုးသီးဘေးဒဏ်ဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ပြီး ဤသို့ သတိပေးခဲ့သည်မှာ “သို့ဖြစ်၍ ယခုစေလွှတ်၍ သင်၏ တိရစ္ဆာန်များနှင့် လယ်ပြင်၌ ရှိသမျှတို့ကို စုသိမ်းလော့။ အိမ်သို့မသွင်းဘဲ လယ်ပြင်၌ ရှိသမျှသော လူနှင့် တိရစ္ဆာန်တို့အပေါ်သို့ မိုးသီးကျသဖြင့် သူတို့သည် သေကြလိမ့်မည်။” အီဂျစ်ပြည်တွင် မိုးရွာခြင်း သို့မဟုတ် မိုးသီးကျခြင်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေဖြစ်ပြီး၊ ကြိုတင်ဟောကြားထားသည့် ထိုကဲ့သို့သော မုန်တိုင်းမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ကြချေ။ ထိုသတင်းသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ယုံကြည်သူအားလုံးသည် မိမိတို့၏ တိရစ္ဆာန်များကို စုသိမ်းကြသော်လည်း၊ သတိပေးချက်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူတို့သည် လယ်ပြင်၌ပင် ထားရစ်ခဲ့ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် တရားစီရင်ခြင်း အလယ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို ပြသခဲ့ပြီး၊ လူတို့ကို စမ်းသပ်ခဲ့ရာ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော် ထင်ရှားပြသမှုကြောင့် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့လာသူ မည်မျှရှိသည်ကို သိသာစေခဲ့သည်။

A plague of hail was next threatened upon Pharaoh, with the
warning, “Send therefore now, and gather thy cattle, and all that
thou hast in the feld; for upon every man and beast which shall be
found in the feld, and shall not be brought home, the hail shall come
down upon them, and they shall die.” Rain or hail was unusual in
Egypt, and such a storm as was foretold had never been witnessed.
The report spread rapidly, and all who believed the word of the Lord
gathered in their cattle, while those who despised the warning left
them in the feld. Thus in the midst of judgment the mercy of God
was displayed, the people were tested, and it was shown how many
had been led to fear God by the manifestation of His power.

မုန်တိုင်းသည် ဟောကိန်းထုတ်ထားသည့်အတိုင်းပင် မိုးချုန်းခြင်း၊ မိုးသီးကျခြင်းနှင့် မီးလျှံများ ရောနှောကာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ “အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် အီဂျစ်ပြည် နိုင်ငံအဖြစ် စတင်တည်ထောင်ကတည်းက တစ်ပြည်လုံးတွင် ထိုကဲ့သို့ တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။ မိုးသီးသည် အီဂျစ်တစ်ပြည်လုံးရှိ လယ်ပြင်၌ရှိသော လူနှင့် တိရစ္ဆာန် အားလုံးကို မှန်လေ၏။ မိုးသီးသည် လယ်ပြင်ရှိ အပင်မှန်သမျှကိုလည်း ကြွေမွစေပြီး လယ်ပြင်ရှိ သစ်ပင်မှန်သမျှကိုလည်း ကျိုးပဲ့စေခဲ့သည်။” ဖျက်ဆီးသောကောင်းကင်တမန် ဖြတ်သန်းရာလမ်းကြောင်းတွင် ပျက်စီးခြင်းနှင့် လူသူဆိတ်သုဉ်းခြင်းတို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

The storm came as predicted—thunder and hail, and fre mingled
with it, “very grievous, such as there was none like it in all the land
of Egypt since it became a nation. And the hail smote throughout all
the land of Egypt all that was in the feld, both man and beast; and
the hail smote every herb of the feld, and brake every tree of the
feld.” Ruin and desolation marked the path of the destroying angel.

အီဂျစ်ပြည်၏ ဘေးဒဏ်များ (၂၃၅)

ဂေါရှင်ပြည်တစ်ခုတည်းသာ ဘေးလွတ်ခဲ့၏။ မြေကြီးသည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိကြောင်း၊ သဘာဝတရားတို့သည် ကိုယ်တော်၏ အသံတော်ကို နားထောင်ကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်ကို နာခံခြင်းသည်သာလျှင် တစ်ခုတည်းသော ဘေးကင်းရာဖြစ်ကြောင်း အီဂျစ်လူမျိုးတို့အား သက်သေပြခဲ့သည်။

Plagues of Egypt 235
The land of Goshen alone was spared. It was demonstrated to the
Egyptians that the earth is under the control of the living God, that
the elements obey His voice, and that the only safety is in obedience
to Him.

ဘုရားသခင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တရားစီရင်ခြင်းများကြောင့် အီဂျစ်တစ်ပြည်လုံး တုန်လှုပ်ချောက်ချားခဲ့ရသည်။ ဖာရောမင်းသည် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးကို အလျင်အမြန် ခေါ်ယူစေပြီး “ငါသည် ယခုအကြိမ်တွင် ပြစ်မှားမိပြီ။ ထာဝရဘုရားသည် ဖြောင့်မတ်တော်မူ၏။ ငါနှင့် ငါ့လူမျိုးတို့သည်ကား ဆိုးညစ်ကြ၏။ ကြီးစွာသော မိုးကြိုးသံနှင့် မိုးသီးများ ရပ်စဲသွားစေရန် ထာဝရဘုရားထံ တောင်းပန်ပေးကြလော့ (ယခုဖြစ်ပျက်နေသည်မှာ လုံလောက်ပါပြီ)။ ငါသည် သင်တို့ကို လွှတ်မည်၊ သင်တို့သည် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် မလိုတော့ပြီ” ဟု အော်ဟစ်ပြောဆိုခဲ့သည်။

All Egypt trembled before the awful outpouring of divine judg- [270]
ment. Pharaoh hastily sent for the two brothers, and cried out, “I
have sinned this time: the Lord is righteous, and I and my people
are wicked. Entreat the Lord (for it is enough) that there be no more
mighty thunderings and hail; and I will let you go, and ye shall stay
no longer.” The answer was, “As soon as I am gone out of the city, I
will spread abroad my hands unto the Lord; and the thunder shall
cease, neither shall there be any more hail; that thou mayest know
how that the earth is the Lord’s. But as for thee and thy servants, I
know that ye will not yet fear the Lord God.”

မောရှေကလည်း “ကျွန်ုပ်သည် မြို့ပြင်သို့ ထွက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထာဝရဘုရားထံသို့ ကျွန်ုပ်၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းပါမည်။ ထိုအခါ မြေကြီးသည် ထာဝရဘုရား၏ အပိုင်ဖြစ်ကြောင်း မင်းကြီးသိစေရန် မိုးကြိုးသံများ စဲ၍ မိုးသီးများလည်း ရှိတော့မည်မဟုတ်ပါ။ သို့သော် မင်းကြီးနှင့် မင်းကြီး၏ အစေခံများသည် ထာဝရဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ကြဦးမည်မဟုတ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်သိပါသည်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

Moses knew that the contest was not ended. Pharaoh’s confessions and promises were not the effect of any radical change in
his mind or heart, but were wrung from him by terror and anguish.

ဤတိုက်ပွဲသည် မပြီးဆုံးသေးကြောင်း မောရှေသိရှိ၏။ ဖာရော၏ ဝန်ခံချက်နှင့် ကတိစကားများသည် စိတ်နှလုံး အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ပြင်းထန်သော ဝေဒနာတို့ကြောင့်သာ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မောရှေသည် ဖာရောအား ဆက်လက် ခေါင်းမာရန် အကြောင်းပြချက် မပေးလိုသဖြင့် သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို လိုက်လျောရန် ကတိပေးခဲ့သည်။ ပရောဖက်မောရှေသည် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထွက်ခွာသွားရာ၊ ဖာရောနှင့် သူ၏ စစ်သည်ဗိုလ်ပါအားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ စေတမန်ကို စောင့်ရှောက်တော်မူသော ယေဟောဝါ၏ တန်ခိုးတော်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

Moses promised, however, to grant his request; for he would give
him no occasion for further stubbornness. The prophet went forth,
unheeding the fury of the tempest, and Pharaoh and all his host
were witnesses to the power of Jehovah to preserve His messenger.

မောရှေသည် မြို့ပြင်သို့ ရောက်သောအခါ “ထာဝရဘုရားထံသို့ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ရာ မိုးကြိုးသံနှင့် မိုးသီးများ စဲသွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ မိုးမရွာတော့ပေ။” သို့သော် မင်းကြီးသည် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြေပျောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် ယခင်ကဲ့သို့ပင် ဖောက်ပြန်ခိုင်မာမြဲ ဖြစ်သွားပြန်သည်။

Having passed without the city, Moses “spread abroad his hands
unto the Lord: and the thunders and hail ceased, and the rain was
not poured upon the earth.” But no sooner had the king recovered
from his fears than his heart returned to its perversity.

ထိုအခါ ထာဝရဘုရားက မောရှေအား “ဖာရောမင်းထံသို့ သွားလော့။ ငါသည် သူ၏ စိတ်နှလုံးနှင့် သူ၏ အစေခံတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ခိုင်မာစေပြီ။ သို့မှသာ ငါ၏ နိမိတ်လက္ခဏာများကို သူတို့ရှေ့တွင် ပြသနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ငါသည် အီဂျစ်ပြည်၌ အဘယ်သို့သော အမှုအရာများကို ပြုခဲ့ကြောင်းနှင့် ငါပြသခဲ့သော နိမိတ်လက္ခဏာများအကြောင်းကို သင်၏ သားမြေးတို့အား ပြန်လည်ပြောပြနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ငါသည် ယေဟောဝါဖြစ်ကြောင်း သင်တို့သိကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးတို့အား ကိုယ်တော်သည်သာလျှင် စစ်မှန်ပြီး အသက်ရှင်တော်မူသော တစ်ဆူတည်းသော ဘုရားဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ခြင်း ခိုင်ခံ့စေရန် တန်ခိုးတော်ကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့် အီဂျစ်လူမျိုးတို့အကြား ထားရှိသော ကွာခြားချက်ကို ထင်ရှားသော သက်သေအဖြစ် ပြသမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ အထင်သေး နှိပ်စက်ခဲ့သော ဟေဗြဲလူမျိုးတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံရှင် ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ရှိကြောင်း လူမျိုးတကာတို့ သိစေမည် ဖြစ်သည်။

Then the Lord said unto Moses, “Go in unto Pharaoh: for I have
hardened his heart, and the heart of his servants, that I might show
these My signs before him; and that thou mayest tell in the ears of
thy son, and of thy son’s son, what things I have wrought in Egypt,
and My signs which I have done among them; that ye may know
how that I am Jehovah.” The Lord was manifesting His power, to
confrm the faith of Israel in Him as the only true and living God.

မောရှေက မင်းကြီးအား ဆက်လက် ခေါင်းမာနေဦးမည်ဆိုပါက ကျိုင်းကောင်ဘေးဒဏ်ကို စေလွှတ်မည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုကျိုင်းကောင်များသည် မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းပြီး ကျန်ကြွင်းသမျှ အစိမ်းရောင်ရှိသော အရာမှန်သမျှကို စားပူးလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် နန်းတော်အပါအဝင် အိမ်တိုင်းကို ပြည့်နှက်သွားစေလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုကဲ့သို့သော ဘေးဒဏ်မျိုးကို “သင်၏ ဘိုးဘေးဘီဘင်များ လက်ထက်မှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် မည်သူမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

He would give unmistakable evidence of the difference He placed
between them and the Egyptians, and would cause all nations to
know that the Hebrews, whom they had despised and oppressed,
were under the protection of the God of heaven.

ဖာရော၏ အတိုင်ပင်ခံများမှာ ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ တိရစ္ဆာန်များ သေကျေပျက်စီးမှုကြောင့် နိုင်ငံသည် ကြီးစွာသော ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။ မိုးသီးဒဏ်ကြောင့် လူအများအပြား သေဆုံးခဲ့ရသည်။ သစ်တောများ ကျိုးပဲ့ပျက်စီးပြီး ကောက်ပဲသီးနှံများလည်း ပျက်စီးကုန်သည်။ ဟေဗြဲလူမျိုးတို့၏ လုပ်အားဖြင့် ရရှိခဲ့သမျှကို အလျင်အမြန် ဆုံးရှုံးနေကြရပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ပြည်လုံး ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ မင်းညီမင်းသားများနှင့် အမတ်များက မင်းကြီးကို ဝိုင်းအုံကာ “ဤသူသည် ကျွန်ုပ်တို့အား အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး ကျော့ကွင်းသဖွယ် ဒုက္ခပေးနေဦးမည်နည်း။ ထိုလူတို့ကို လွှတ်လိုက်ပါ၊ သူတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားအား ဝတ်ပြုကြပါစေ။ အီဂျစ်ပြည် ပျက်စီးနေပြီဖြစ်ကြောင်း မင်းကြီး မသိသေးပါသလော” ဟု ဒေါသတကြီး တောင်းဆိုကြသည်။

Moses warned the monarch that if he still remained obstinate, a
plague of locusts would be sent, which would cover the face of the
236 Patriarchs and Prophets
earth and eat up every green thing that remained; they would fll the
houses, even the palace itself; such a scourge, he said, as “neither
thy fathers, nor thy fathers’ fathers have seen, since the day that they
were upon the earth unto this day.”
[271] The counselors of Pharaoh stood aghast. The nation had sustained great loss in the death of their cattle. Many of the people
had been killed by the hail. The forests were broken down and the
crops destroyed. They were fast losing all that had been gained
by the labor of the Hebrews. The whole land was threatened with
starvation. Princes and courtiers pressed about the king and angrily
demanded, “How long shall this man be a snare unto us? let the men
go, that they may serve the Lord their God: knowest thou not yet
that Egypt is destroyed?”

မောရှေနှင့် အာရုန်တို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ခေါ်ယူခြင်း ခံရပြီး မင်းကြီးက “သွားကြလော့၊ သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားအား ဝတ်ပြုကြလော့။ သို့သော် မည်သူတို့ သွားကြမည်နည်း” ဟု မေးမြန်းသည်။

Moses and Aaron were again summoned, and the monarch said
to them, “Go, serve the Lord your God: but who are they that shall
go?”

မောရှေက “ကျွန်ုပ်တို့သည် လူကြီးလူငယ်မရွေး၊ သားသမီးများနှင့်တကွ သိုးနွား တိရစ္ဆာန်အုပ်များကိုပါ ယူဆောင်သွားပါမည်။ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထာဝရဘုရားအဖို့ ပွဲတော်ကျင်းပရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

The answer was, “We will go with our young and with our old,
with our sons and with our daughters, with our flocks and with our
herds will we go; for we must hold a feast unto the Lord.”

မင်းကြီးသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး “ငါသည် သင်တို့ကို သင်တို့၏ ကလေးငယ်များနှင့်တကွ လွှတ်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့နှင့်အတူ ရှိပါစေသတည်း။ သတိထားလော့၊ သင်တို့ရှေ့တွင် မကောင်းသော ဘေးအန္တရာယ်ရှိသည်။ ထိုသို့ မဖြစ်နိုင်။ ယခုတွင် ယောက်ျားများသာ သွား၍ ထာဝရဘုရားအား ဝတ်ပြုကြလော့၊ ထိုသို့သာ သင်တို့ အလိုရှိခဲ့သည် မဟုတ်လော” ဟု ဆိုကာ သူတို့ကို ဖာရော၏ ရှေ့မှ နှင်ထုတ်လိုက်ကြသည်။ ဖာရောသည် ယခင်က ဟေဗြဲလူမျိုးတို့ကို ပြင်းထန်သော အလုပ်ကြမ်းများဖြင့် ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူတို့၏ သားငယ်များအပေါ် ကြင်နာသယောင် ဟန်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်မှာ ယောက်ျားများ ပြန်လာစေရန်အတွက် အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးငယ်များကို ဓားစာခံအဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားရန် ဖြစ်သည်။

The king was flled with rage. “Let the Lord be so with you,” he
cried, “as I will let you go, and your little ones: look to it; for evil
is before you. Not so: go now ye that are men, and serve the Lord;
for that ye did desire. And they were driven out from Pharaoh’s
presence.” Pharaoh had endeavored to destroy the Israelites by hard
labor, but he now pretended to have a deep interest in their welfare
and a tender care for their little ones. His real object was to keep the
women and children as surety for the return of the men.

ထိုအခါ မောရှေသည် မိမိ၏ လှံတံကို မြေကြီးပေါ်သို့ ဆန့်တန်းလိုက်ရာ၊ အရှေ့လေ တိုက်ခတ်လာပြီး ကျိုင်းကောင်များကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ “ထိုကျိုင်းကောင်များသည် အလွန်တရာ များပြားလှ၏။ ယခင်ကလည်း ထိုမျှများပြားသော ကျိုင်းကောင်မျိုး မရှိခဲ့ဖူးသလို၊ နောင်တွင်လည်း ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။” ကျိုင်းကောင်များသည် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသဖြင့် မြေကြီးသည် မှောင်မည်းသွားပြီး၊ ကျန်ရှိသမျှ အစိမ်းရောင်အရာမှန်သမျှကို စားပူးပစ်ကြသည်။ ဖာရောသည် ပရောဖက်များကို အလျင်အမြန် ခေါ်ယူစေပြီး “ငါသည် သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကိုလည်းကောင်း၊ သင်တို့ကိုလည်းကောင်း ပြစ်မှားမိပြီ။ ထို့ကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ်သာ ငါ့အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါရန် တောင်းပန်ပါသည်။ ဤသေခြင်းဘေးကို ငါ့ထံမှ ဖယ်ရှားပေးပါရန် သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားထံ တောင်းပန်ပေးကြပါ” ဟု ဆိုသည်။ သူတို့ တောင်းပန်ပေးခဲ့သဖြင့် ပြင်းထန်သော အနောက်လေ တိုက်ခတ်လာပြီး ကျိုင်းကောင်များကို ပင်လယ်နီထဲသို့ တိုက်ယူသွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မင်းကြီးသည် သူ၏ ခေါင်းမာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဆက်လက် ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

Moses now stretched forth his rod over the land, and an east
wind blew, and brought locusts. “Very grievous were they; before
them there were no such locusts as they, neither after them shall be
such.” They flled the sky till the land was darkened, and devoured
every green thing remaining. Pharaoh sent for the prophets in haste,
and said, “I have sinned against the Lord your God, and against
you. Now therefore, forgive, I pray thee, my sin only this once, and
entreat the Lord your God, that He may take away from me this
death only.” They did so, and a strong west wind carried away the
locusts toward the Red Sea. Still the king persisted in his stubborn
resolution.

အီဂျစ်ပြည်၏ ဘေးဒဏ်များ ၂၃၇

အီဂျစ်ပြည်သူတို့သည် စိတ်ပျက်အားငယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြပြီ။ သူတို့အပေါ် ကျရောက်ခဲ့ပြီးသော ဘေးဒဏ်ဆိုးများသည် သည်းခံနိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ရှေ့ဆက်ဖြစ်လာမည့် အနာဂတ်အတွက်လည်း ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ တိုင်းပြည်သည် ဖာရောဘုရင်ကို သူတို့၏ ဘုရားသခင်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ ဖာရောသည် သဘာဝတရား၏ အစွမ်းသတ္တိအားလုံးကို မိမိအလိုတော်အတိုင်း စေခိုင်းနိုင်သော အရှင်မြတ်ကို ဆန့်ကျင်နေသည်ဟု လူအများက [၂၇၂] ယုံကြည်လာကြသည်။ အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် မျက်နှာသာပေးခြင်းခံရသော ဟေဗြဲကျွန်များသည်လည်း လွတ်မြောက်တော့မည်ဟု ယုံကြည်ချက် ရှိလာကြသည်။

Plagues of Egypt 237
The people of Egypt were ready to despair. The scourges that
had already fallen upon them seemed almost beyond endurance,
and they were flled with fear for the future. The nation had worshiped Pharaoh as a representative of their god, but many were now [272]
convinced that he was opposing himself to One who made all the
powers of nature the ministers of His will. The Hebrew slaves,
so miraculously favored, were becoming confdent of deliverance.

သူတို့၏ အလုပ်သမားခေါင်းဆောင်များသည်လည်း ဟေဗြဲတို့ကို ယခင်ကကဲ့သို့ မနှိပ်စက်ရဲတော့ပေ။ ကျွန်ပြုခံထားရသော ထိုလူမျိုးစုသည် ထကြွပုန်ကန်ပြီး သူတို့ခံခဲ့ရသော မတရားမှုများအတွက် လက်စားချေမည်ကို အီဂျစ်တစ်ပြည်လုံးက တိတ်တဆိတ် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ “နောက်ထပ် ဘာဖြစ်လာဦးမလဲ” ဆိုသည်ကို လူတိုင်းက အသက်ရှူအောင့်၍ မေးမြန်းနေကြသည်။

Their taskmasters dared not oppress them as heretofore. Throughout Egypt there was a secret fear that the enslaved race would rise
and avenge their wrongs. Everywhere men were asking with bated
breath, What will come next?

ရုတ်တရက်ဆိုသလို “ထိတွေ့၍ရနိုင်လောက်သော မှောင်မိုက်ခြင်း” ဟု ထင်ရလောက်အောင် ထူထပ်မည်းမှောင်သော အမှောင်ထုသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ လူတို့သည် အလင်းရောင် ကင်းမဲ့သွားရုံသာမက လေထုသည်လည်း အလွန်ပင် မွန်းကျပ်နေသဖြင့် အသက်ရှူရန် ခက်ခဲလှသည်။ “သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မမြင်ရကြ၊ သုံးရက်တိုင်တိုင် မိမိတို့နေရာမှ မည်သူမျှ မထနိုင်ကြ။ သို့သော် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ နေထိုင်ရာ အရပ်တွင်မူ အလင်းရောင် ရှိနေလေသည်။” နေနှင့် လသည် အီဂျစ်လူမျိုးတို့ ကိုးကွယ်ရာ အရာဝတ္ထုများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ဤထူးဆန်းသော အမှောင်ထုထဲတွင်မူ လူများနှင့် သူတို့၏ ဘုရားများသည် ကျွန်များ၏ဘက်မှ ရပ်တည်သော တန်ခိုးတော်၏ ဒဏ်ခတ်ခြင်းကို တူညီစွာ ခံခဲ့ကြရသည်။ [နောက်ဆက်တွဲ မှတ်စု ၂ ကို ကြည့်ပါ။] ထိုသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း၊ ဤတရားစီရင်မှုသည် ဘုရားသခင်၏ သနားကြင်နာမှုနှင့် ဖျက်ဆီးလိုစိတ်မရှိခြင်း၏ သက်သေသာ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးနှင့် အဆိုးရွားဆုံးသော ဘေးဒဏ်ကို မကျရောက်စေမီ လူတို့ကို ဆင်ခြင်တုံတရားရရန်နှင့် နောင်တရရန် အချိန်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

Suddenly a darkness settled upon the land, so thick and black
that it seemed a “darkness which may be felt.” Not only were the
people deprived of light, but the atmosphere was very oppressive,
so that breathing was diffcult. “They saw not one another, neither
rose any from his place for three days: but all the children of Israel
had light in their dwellings.” The sun and moon were objects of
worship to the Egyptians; in this mysterious darkness the people
and their gods alike were smitten by the power that had undertaken
the cause of the bondmen. [See Appendix, note 2.] Yet fearful
as it was, this judgment is an evidence of God’s compassion and
His unwillingness to destroy. He would give the people time for
reflection and repentance before bringing upon them the last and
most terrible of the plagues.

အမှောင်ထုကြောင့် ကြောက်ရွံ့မှုများလာသဖြင့် ဖာရောမင်းသည် နောက်ဆုံး၌ အလျှော့ပေးလိုက်ရသည်။ သုံးရက်မြောက်သော အမှောင်ထုအဆုံးတွင် မောရှေကို ခေါ်ယူ၍ သိုးနွား တိရစ္ဆာန်များကို ထားခဲ့ရမည်ဟူသော ကတိဖြင့် လူများကို ထွက်ခွာခွင့်ပြုခဲ့သည်။ “ခွာတစ်ဖက်မျှ ကျန်ရစ်မည်မဟုတ်” ဟု ပြတ်သားသော ဟေဗြဲလူမျိုး မောရှေက ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ “ထိုအရပ်သို့ မရောက်မချင်း ဘုရားသခင်ကို မည်သည့်အရာနှင့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရမည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိနိုင်ပါ” ဟု ဆိုသည်။ ရှင်ဘုရင်သည် အမျက်ဒေါသ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်လာကာ “ငါ့ထံမှ ထွက်သွားလော့၊ သတိထားလော့၊ ငါ့မျက်နှာကို နောက်ထပ် မမြင်စေနှင့်။ ငါ့မျက်နှာကို မြင်သောနေ့၌ သင်သည် သေရမည်” ဟု အော်ဟစ်လေသည်။

Fear at last wrung from Pharaoh a further concession. At the end
of the third day of darkness he summoned Moses, and consented
to the departure of the people, provided the flocks and herds were
permitted to remain. “There shall not an hoof be left behind,” replied
the resolute Hebrew. “We know not with what we must serve the
Lord, until we come thither.” The king’s anger burst forth beyond
control. “Get thee from me,” he cried, “take heed to thyself, see my
face no more; for in that day thou seest my face thou shalt die.”

မောရှေကလည်း “မင်းကြီး မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း ဖြစ်ပါစေ၊ ကျွန်ုပ်သည် မင်းကြီး၏မျက်နှာကို နောက်ထပ် မမြင်ရတော့ပါ” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

The answer was, “Thou hast spoken well, I will see thy face
again no more.”

“မောရှေဟူသော ထိုသူသည် အီဂျစ်ပြည်တွင် ဖာရော၏ အမှုထမ်းများရှေ့နှင့် ပြည်သူတို့၏ရှေ့၌ အလွန်ကြီးမြတ်သောသူ ဖြစ်၏။” အီဂျစ်လူမျိုးတို့သည် မောရှေကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေစွာ ကြည့်ကြသည်။ ဘေးဒဏ်များကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သော တန်ခိုးသည် မောရှေတစ်ဦးတည်း၌သာ ရှိသည်ဟု လူတို့က ယူဆထားကြသဖြင့် ရှင်ဘုရင်သည် သူ့ကို မထိရဲပေ။ အီဂျစ်ပြည်သူတို့သည် ဣသရေလလူမျိုးများကို ထွက်ခွာခွင့်ပြုစေလိုကြသည်။ မောရှေ၏ တောင်းဆိုချက်များကို နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်ခဲ့သူများမှာ ရှင်ဘုရင်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ ၂၃၈ ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ

“The man Moses was very great in the land of Egypt, in the sight
of Pharaoh’s servants, and in the sight of the people.” Moses was
regarded with awe by the Egyptians. The king dared not harm him,
for the people looked upon him as alone possessing power to remove
238 Patriarchs and Prophets
the plagues. They desired that the Israelites might be permitted to
leave Egypt. It was the king and the priests that opposed to the last
the demands of Moses.