အခန်း ၃၄—သူလျှိုတစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်

 အခန်း ၃၄—သူလျှိုတစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်

Chapter 34—The Twelve Spies

သူလျှိုများ ဤအခန်းသည် တောလည်ရာ ၁၃ နှင့် ၁၄ တို့ပေါ်တွင် အခြေခံသည်။ 

This chapter is based on Numbers 13 and 14.

ဟောရပ်တောင်မှ ထွက်ခွာပြီး ဆယ့်တစ်ရက်အကြာတွင် ဟေဗြဲ စစ်တပ်သည် ပရန် တော၌ ကဒေးရှိ စခန်းချခဲ့သည်၊ ထိုနေရာသည် ကတိတော်ပြည်၏ နယ်နိမိတ်မှ မဝေးပါ။ ဤနေရာတွင် လူများက နိုင်ငံကို စစ်ဆေးရန် သူလျှိုများ စေလွှတ်ရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။ ကိစ္စကို မောရှေ ထာဝရဘုရားထံ တင်ပြခဲ့သည်၊ ခွင့်ပြုချက်ရရှိခဲ့သည်၊ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုစီ၏ အုပ်ချုပ်သူ တစ်ဦးကို ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် ရွေးချယ်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လူများကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး မောရှေက သူတို့ကို နိုင်ငံကို သွားကြည့်ရန် မှာခဲ့သည်၊ အဲဒီနိုင်ငံ ဘယ်လိုရှိလဲ၊ တည်နေရာ နှင့် သဘာဝ အားသာချက်များ။ အဲဒီနေရာမှာ နေထိုင်တဲ့ လူများဟာ အင်အားကြီးလား အားနည်းလား၊ နည်းပါးလား များလား။ မြေဆီလွှာ၏ သဘာဝနှင့် အထွက်အပေါက်ကို ကြည့်ရှုရန်နှင့် နိုင်ငံ၏ အသီးအနှံကို ယူဆောင်လာရန်ပါ ဖြစ်သည်။

Eleven days after leaving Mount Horeb the Hebrew host encamped at Kadesh, in the wilderness of Paran, which was not far
from the borders of the Promised Land. Here it was proposed by the
people that spies be sent up to survey the country. The matter was
presented before the Lord by Moses, and permission was granted,
with the direction that one of the rulers of each tribe should be selected for this purpose. The men were chosen as had been directed,
and Moses bade them go and see the country, what it was, its situation and natural advantages; and the people that dwelt therein,
whether they were strong or weak, few or many; also to observe the
nature of the soil and its productiveness and to bring of the fruit of
the land.

သူတို့ သွားခဲ့ကြပြီး နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို စစ်ဆေးခဲ့ကြသည်၊ တောင်ဘက်နယ်နိမိတ်မှ ဝင်ရောက်ပြီး မြောက်ဘက် အစွန်ဆုံးထိ ဆက်လက်ခဲ့သည်။ လေးဆယ်ရက်အကြာ မရှိမချင်း ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ အစ္စရေးလူမျိုး မျှော်လင့်ချက်ကြီးများကို ချီးကျူးနေခဲ့ကြပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။ သူလျှိုများ ပြန်လာခြင်း သတင်းကို မျိုးနွယ်စုမှ မျိုးနွယ်စုသို့ သယ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းမှုနှင့် ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။ လူများက သတင်းများကို တွေ့ဆုံရန် ထွက်လာခဲ့ကြသည်၊ အန္တရာယ်ရှိသော လုပ်ငန်းမှ အန္တရာယ်ကင်းစွာ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ သူလျှိုများက မြေဆီလွှာ အထွက်အပေါက်ကို ပြသရန် အသီးအနှံ နမူနာများကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ စပျစ်သီး ရင့်မှည့်ချိန်တွင် ရှိခဲ့ပြီး သူတို့က လူနှစ်ယောက်ကြား သယ်ဆောင်ရလောက်အောင် ကြီးမားသော စပျစ်သီး အစီအစဉ်တစ်ခုကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ပေါများစွာ ပေါက်ရောက်သော သဖန်းသီးနှင့် ပန်းသီးများကိုပါ ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

They went, and surveyed the whole land, entering at the southern
border and proceeding to the northern extremity. They returned after
an absence of forty days. The people of Israel were cherishing
high hopes and were waiting in eager expectancy. The news of the
spies’ return was carried from tribe to tribe and was hailed with
rejoicing. The people rushed out to meet the messengers, who had
safely escaped the dangers of their perilous undertaking. The spies
brought specimens of the fruit, showing the fertility of the soil. It
was in the time of ripe grapes, and they brought a cluster of grapes
so large that it was carried between two men. They also brought of
the fgs and pomegranates which grew there in abundance.

လူများက အလွန်ကောင်းမွန်သော နိုင်ငံကို လက်ဝယ်ရရှိတော့မည်ဟု ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြပြီး သတင်းကို မောရှေထံ တင်ပြချိန်တွင် စိတ်အားထက်သန်စွာ နားထောင်ခဲ့ကြသည်၊ တစ်ခွန်းခွန်း မလွတ်မချန်။ „မင်း စေလွှတ်ခဲ့တဲ့ နိုင်ငံကို ကျွန်ုပ်တို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ၊‟ သူလျှိုများ စတင်ပြောခဲ့ကြသည်၊ „နို့နှင့် ပျားရည်စီးဆင်းနေတယ်၊ ဒါက အဲဒီ အသီးအနှံပဲ။‟ လူများက စိတ်အားထက်သန်ခဲ့ကြပြီး ထာဝရဘုရား၏ အသံကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လိုက်နာ၍ ချက်ချင်း နိုင်ငံကို သိမ်းပိုက်ရန် တက်လာကြမည်။ သို့သော် နိုင်ငံ၏ အလှအပနှင့် အထွက်အပေါက်ကို ဖော်ပြပြီးနောက်၊ သူလျှိုများရဲ့ နှစ်ယောက်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသူ အပေါင်းတို့က အစ္စရေးလူမျိုး ကနာန်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လျှင် ရှေ့တွင် ရှိနေတဲ့ အခက်အခဲနှင့် အန္တရာယ်များကို ချဲ့ကားပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ နိုင်ငံ၏ အစိတ်အပိုင်း အမျိုးမျိုးတွင် တည်ရှိနေသော အစွမ်းထက်သော လူမျိုးများကို စာရင်းပြုခဲ့ကြပြီး မြို့များဟာ တံတိုင်းများနှင့် အလွန်ကြီးမားသည်၊ အဲဒီနေရာမှာ နေထိုင်တဲ့ လူများဟာ အင်အားကြီး၍ သူတို့ကို သိမ်းပိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပါ ဟု ပြောခဲ့ကြသည်။ သူတို့က အနက်သားများ၏ သားတော်များ ဖြစ်သော ဧရာများကို တွေ့ခဲ့သည်၊ နိုင်ငံကို သိမ်းပိုက်ရန် စဉ်းစားရန် အချည်းနှီး ဖြစ်သည်။

The people rejoiced that they were to come into possession of so
goodly a land, and they listened intently as the report was brought
to Moses, that not a word should escape them. “We came unto the
land whither thou sentest us,” the spies began, “and surely it floweth
with milk and honey; and this is the fruit of it.” The people were
enthusiastic; they would eagerly obey the voice of the Lord, and
[388] go up at once to possess the land. But after describing the beauty
346

ဆယ်နှစ်ယောက်သော ကင်းထောက်များ ၃၄၇ နှင့် မြေ၏ မျိုးပွားမှုကို ကင်းထောက်ဆယ်နှစ်ယောက်တွင် နှစ်ယောက်မှအပ ကျန်ရှိသည့်ကင်းထောက်များက ဣသရေလလူများသည် ကနန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားလျှင် ရှေ့တွင်ရှိသော အခက်အခဲများနှင့် အန္တရာယ်များကို ချဲ့ကားပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ နိုင်ငံအမျိုးမျိုးတွင် တည်ရှိသော အင်အားကြီးနိုင်ငံများကို ချဲ့ကားပြောဆိုခဲ့ကြပြီး မြို့များမှာ နံရံခတ်ထားပြီး အလွန်ကြီးမားကြောင်း၊ ထိုတွင်နေထိုင်သော လူများမှာ အင်အားကြီးကြောင်း၊ သူတို့ကို အနိုင်ရရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ထိုတွင် ဧနက်သားများဖြစ်သော ဘီလူးများကိုလည်း တွေ့မြင်ခဲ့ကြောင်း၊ မြေကို ပိုင်ဆိုင်ရန် စဉ်းစားရန်မှာ အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

Twelve Spies 347
and fertility of the land, all but two of the spies enlarged upon the
diffculties and dangers that lay before the Israelites should they
undertake the conquest of Canaan. They enumerated the powerful
nations located in various parts of the country, and said that the cities
were walled and very great, and the people who dwelt therein were
strong, and it would be impossible to conquer them. They also stated
that they had seen giants, the sons of Anak, there, and it was useless
to think of possessing the land.

ယခုအခါ မြင်ကွင်းမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိတို့က လူယုတ်မာ စိတ်ပျက်အားလျော့မှုအဖြစ် အစားထိုးခံခဲ့ရသည်။ ကင်းထောက်များက စေတန်မှ လှုံ့ဆော်ချက်ဖြင့် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုနှင့် ပြည့်နှက်နေသော သူတို့၏ မယုံကြည်သော နှလုံးသားများ၏ ခံစားချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ မယုံကြည်မှုက လူစုလူဝေးအပေါ် မှိုင်းညို့သော အရိပ်ကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး ရွေးချယ်ခံရသော နိုင်ငံအတွက် မကြာခဏ ထင်ရှားခဲ့သော ဘုရားရှင်၏ အစွမ်းထက်သော တန်ခိုးကို မေ့လျော့ခဲ့ကြသည်။ လူများက စဉ်းစားရန် မစောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြပါ။ သူတို့က သူတို့ကို ဤမျှအထိ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော ဘုရားရှင်က မြေကို သူတို့အား အမှန်ပေးအပ်မည်ဟု မတွေးတောခဲ့ကြပါ။ ဘုရားရှင်က သူတို့၏ ဖိနှိပ်သူများထံမှ အံ့ဖွယ်ကောင်းစွာ ကယ်တင်ခဲ့ပုံ၊ ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်လမ်းဖန်တီးခဲ့ပုံနှင့် ဖာရောဘုရင်၏ လိုက်လံလိုက်လာသော စစ်တပ်များကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပုံကို မမှတ်မိခဲ့ကြပါ။ သူတို့က ဘုရားရှင်ကို မေးခွန်းထုတ်မှုမှ ဖယ်ရှားခဲ့ကြပြီး လက်နက်စွမ်းအားအပေါ်တွင်သာ မှီခိုရမည်ဟု ပြုမူခဲ့ကြသည်။

Now the scene changed. Hope and courage gave place to cowardly despair, as the spies uttered the sentiments of their unbelieving
hearts, which were flled with discouragement prompted by Satan.
Their unbelief cast a gloomy shadow over the congregation, and the
mighty power of God, so often manifested in behalf of the chosen
nation, was forgotten. The people did not wait to reflect; they did
not reason that He who had brought them thus far would certainly
give them the land; they did not call to mind how wonderfully God
had delivered them from their oppressors, cutting a path through the
sea and destroying the pursuing hosts of Pharaoh. They left God out
of the question, and acted as though they must depend solely on the
power of arms.

သူတို့၏ မယုံကြည်မှုတွင် သူတို့က ဘုရားရှင်၏ တန်ခိုးကို ကန့်သတ်ခဲ့ကြပြီး ယခုအချိန်အထိ လုံခြုံစွာ လမ်းပြခဲ့သော လက်တော်ကို မယုံကြည်ခဲ့ကြပါ။ ထို့ပြင် သူတို့က မောရှေနှင့် အာရုန်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး မကျေနပ်ချက်များကို ထပ်မံပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ “ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့၏ မျှော်လင့်ချက်ကြီးများ၏ အဆုံးသည် ဤနေရာဖြစ်သည်” ဟု သူတို့က ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ “ကျွန်ုပ်တို့ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ခရီးထွက်လာခဲ့သော မြေသည် ဤနေရာဖြစ်သည်။” သူတို့က သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်များကို လူများကို လှည့်ဖြားပြီး ဣသရေလကို ဒုက္ခရောက်စေခဲ့ကြောင်း စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။

In their unbelief they limited the power of God and distrusted
the hand that had hitherto safely guided them. And they repeated
their former error of murmuring against Moses and Aaron. “This,
then, is the end of our high hopes,” they said. “This is the land we
have traveled all the way from Egypt to possess.” They accused their
leaders of deceiving the people and bringing trouble upon Israel.

လူများက သူတို့၏ စိတ်ပျက်အားလျော့မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုတွင် စိတ်ပျက်အားလျော့နေခဲ့ကြသည်။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု၏ ငိုကြွေးသံက ရှုပ်ထွေးသော အသံများနှင့် ရောယှက်နေခဲ့သည်။ ကာလက်က အခြေအနေကို နားလည်ခဲ့ပြီး ဘုရားရှင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကာကွယ်ရန် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိခဲ့သည်။ သူက သူ၏ မယုံကြည်သော အဖော်များ၏ မကောင်းသော လွှမ်းမိုးမှုကို တန်ပြန်ရန် သူ၏ စွမ်းအားရှိသမျှကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ခဏတစ်ခဏ လူများက သူ၏ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိ၏ စကားများကို နားထောင်ရန် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသည်။ သူက ယခင်ပြောဆိုခဲ့သော အရာကို မဆန့်ကျင်ခဲ့ပါ။ နံရံများမှာ မြင့်မားပြီး ကနန်လူများမှာ အင်အားကြီးခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားရှင်က ဣသရေလကို မြေကို ကတိပေးခဲ့သည်။ “ကျွန်ုပ်တို့ ချက်ချင်း တက်သွားပြီး ပိုင်ဆိုင်ကြပါစို့” ဟု ကာလက်က တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ “အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်တို့ ကောင်းစွာ အနိုင်ရရန် စွမ်းနိုင်ပါသည်။”

The people were desperate in their disappointment and despair.
A wail of agony arose and mingled with the confused murmur of
voices. Caleb comprehended the situation, and, bold to stand in
defense of the word of God, he did all in his power to counteract the
evil influence of his unfaithful associates. For an instant the people
were stilled to listen to his words of hope and courage respecting the
goodly land. He did not contradict what had already been said; the
walls were high and the Canaanites strong. But God had promised
the land to Israel. “Let us go up at once and possess it,” urged Caleb;
“for we are well able to overcome it.”

သို့သော် ဆယ်ယောက်က သူ့ကို နှောင့်ယှက်ခဲ့ကြပြီး အတားအဆီးများကို ပထမကြိမ်ထက် ပိုမိုမှောင်မိုက်သော အရောင်များဖြင့် ပုံဖော်ခဲ့ကြသည်။ “ကျွန်ုပ်တို့ လူများကို ဆန့်ကျင်တက်ရန် မစွမ်းနိုင်ပါ” ဟု သူတို့က ကြေညာခဲ့ကြသည်။ “အကြောင်းမူကား သူတို့က ကျွန်ုပ်တို့ထက် ပိုမိုအင်အားကြီးပါသည်။ ... ကျွန်ုပ်တို့ ထိုတွင်မြင်ခဲ့သော လူများအားလုံးမှာ အရပ်ရှည်သော လူများဖြစ်ကြသည်။ ထိုတွင် ကျွန်ုပ်တို့ ဘီလူးများကို တွေ့မြင်ခဲ့ပြီး ဘီလူးများမှ ဆင်းသက်လာသော ဧနက်သားများဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ကိုယ်တိုင်မြင်ကွင်းတွင် မြက်ပင်များကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ မြင်ကွင်းတွင်လည်း ထို့နည်းတူ ဖြစ်ခဲ့သည်။”

But the ten, interrupting him, pictured the obstacles in darker
colors than at frst. “We be not able to go up against the people,“
348 Patriarchs and Prophets
[389] they declared; “for they are stronger than we.... All the people that
we saw in it are men of a great stature. And there we saw the giants,
the sons of Anak, which come of the giants: and we were in our own
sight as grasshoppers, and so we were in their sight.”

ဤလူများက မှားယွင်းသော လမ်းကြောင်းကို စတင်ခဲ့ကြပြီး ကာလက်နှင့် ယောရှုကို ဆန့်ကျင်ရန်၊ မောရှေကို ဆန့်ကျင်ရန်နှင့် ဘုရားရှင်ကို ဆန့်ကျင်ရန် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ ရှေ့တိုးလှမ်းမှုတိုင်းက သူတို့ကို ပိုမိုဆုံးဖြတ်ချက်ချစေခဲ့သည်။ သူတို့က ကနန်ကို ရရှိရန် ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးကို စိတ်ပျက်အားလျော့စေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့က သူတို့၏ မကောင်းသော လွှမ်းမိုးမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် အမှန်တရားကို ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။ “နေထိုင်သူများကို စားပစ်သော မြေတစ်ခုဖြစ်သည်” ဟု သူတို့က ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ဤမှာ မကောင်းသော အစီရင်ခံစာတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ပါ။ လိမ်ညာသော အစီရင်ခံစာတစ်ခုလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤမှာ ကိုယ်တိုင်နှင့် မညီညွတ်ခဲ့ပါ။ ကင်းထောက်များက နိုင်ငံကို မျိုးပွားပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝသော နိုင်ငံဖြစ်ကြောင်း၊ လူများမှာ ဘီလူးအရပ်ရှည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့ကြသည်။ ရာသီဥတုမှာ မကျန်းမာသောကြောင့် မြေကို “နေထိုင်သူများကို စားပစ်သည်” ဟု ပြောဆိုနိုင်လျှင် ဤအရာအားလုံး မဖြစ်နိုင်ပါ။ သို့သော် လူများက သူတို့၏ နှလုံးသားများကို မယုံကြည်မှုသို့ လက်နက်ချခဲ့ကြသောအခါ သူတို့က စေတန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေခဲ့ကြပြီး မည်သူမျှ သူက သူတို့ကို မည်မျှအထိ ခေါ်ဆောင်မည်ကို မပြောနိုင်ပါ။

These men, having entered upon a wrong course, stubbornly set
themselves against Caleb and Joshua, against Moses, and against
God. Every advance step rendered them the more determined. They
were resolved to discourage all effort to gain possession of Canaan.
They distorted the truth in order to sustain their baleful influence. It
“is a land that eateth up the inhabitants thereof,” they said. This was
not only an evil report, but it was also a lying one. It was inconsistent
with itself. The spies had declared the country to be fruitful and
prosperous, and the people of giant stature, all of which would be
impossible if the climate were so unhealthful that the land could be
said to “eat up the inhabitants.” But when men yield their hearts to
unbelief they place themselves under the control of Satan, and none
can tell to what lengths he will lead them.

“လူစုလူဝေးအားလုံးက သူတို့၏ အသံကို မြှောက်ခဲ့ကြပြီး ငိုကြွေးခဲ့ကြသည်။ လူများက ထိုညက ငိုကြွေးခဲ့ကြသည်။” ပုန်ကန်မှုနှင့် ပွင့်လင်းသော ပုန်ကန်မှုက ချက်ချင်း လိုက်လံခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား စေတန်က အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ခဲ့ပြီး လူများက အကြောင်းပြချက်မရှိဟု ထင်ရှားခဲ့သည်။ သူတို့က မောရှေနှင့် အာရုန်ကို ကျိန်ဆဲခဲ့ကြပြီး ဘုရားရှင်က သူတို့၏ မကောင်းသော စကားများကို နားထောင်နေကြောင်း၊ တိမ်တိုက်တိုင်တွင် ပတ်ရစ်နေသော သူ၏ ရှေ့မှောက်တော်၏ ကောင်းကင်တမန်က သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒေါသထွက်မှုကို သက်သေခံနေကြောင်း မေ့လျော့ခဲ့ကြသည်။ ခါးသီးမှုတွင် သူတို့က ငိုကြွေးခဲ့ကြသည်။ “အဲဂုတ္တုပြည်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ သေခဲ့လျှင် ကောင်းလေစွ။ သို့မဟုတ် ဤတော၌ ကျွန်ုပ်တို့ သေခဲ့လျှင် ကောင်းလေစွ။”

“And all the congregation lifted up their voice, and cried; and the
people wept that night.” Revolt and open mutiny quickly followed;
for Satan had full sway, and the people seemed bereft of reason.
They cursed Moses and Aaron, forgetting that God hearkened to
their wicked speeches, and that, enshrouded in the cloudy pillar,
the Angel of His presence was witnessing their terrible outburst of
wrath. In bitterness they cried out, “Would God that we had died in
the land of Egypt! or would God we had died in this wilderness!”

ထို့နောက် သူတို့၏ ခံစားချက်များက ဘုရားရှင်ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်။ “အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားက ကျွန်ုပ်တို့ကို ဤမြေသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဇနီးများနှင့် ကလေးများကို လုယက်ခံရရန် ဓားဖြင့် ကျဆုံးစေရန်ဖြစ်သည်။ အဲဂုတ္တုသို့ ပြန်သွားရန် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ပိုကောင်းမည်မဟုတ်လော။ သူတို့က တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကို ခန့်အပ်ပြီး အဲဂုတ္တုသို့ ပြန်သွားကြပါစို့။” ဤသို့ သူတို့က မောရှေကိုသာ မဟုတ်ပါ။ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင်ကို လှည့်ဖြားမှုဖြင့် စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။ သူတို့က မပိုင်ဆိုင်နိုင်သော မြေကို သူတို့အား ကတိပေးခဲ့ကြောင်း စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် သူတို့က သူတို့၏ ခံစားချက်နှင့် ကျေးကျွန်ခံရသော မြေသို့ ပြန်ခေါ်ဆောင်ရန် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကို ခန့်အပ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့က အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ လက်တော်အားဖြင့် ကယ်တင်ခံခဲ့ရသော မြေမှ ဖြစ်သည်။

Then their feelings rose against God: “Wherefore hath the Lord
brought us unto this land, to fall by the sword, that our wives and
our children should be a prey? were it not better for us to return into
Egypt? And they said one to another, Let us make a captain, and let
us return into Egypt.” Thus they accused not only Moses, but God
Himself, of deception, in promising them a land which they were
not able to possess. And they went so far as to appoint a captain
to lead them back to the land of their suffering and bondage, from
which they had been delivered by the strong arm of Omnipotence.

နှိမ့်ချမှုနှင့် စိတ်ဆင်းရဲမှုတွင် “မောရှေနှင့် အာရုန်က ဣသရေလသားတို့၏ လူစုလူဝေးအားလုံးရှေ့မှောက်တွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် လဲကျခဲ့ကြသည်။” သူတို့၏ မဆင်မခြင်နှင့် စိတ်အားထက်သန်သော ရည်ရွယ်ချက်မှ သူတို့ကို လှည့်ဖြားရန် မည်သို့ပြုရမည်ကို မသိခဲ့ကြပါ။ ကာလက်နှင့် ယောရှုက ဆူညံမှုကို ငြိမ်သက်စေရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ ပျက်စီးမှုနှင့် ဒေါသ၏ အမှတ်အသားတွင် သူတို့၏ အဝတ်များကို ဆုတ်ဖြဲခဲ့ကြပြီး လူများကြားထဲသို့ ပြေးဝင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ မြည်ဟီးသော အသံများက ပူဆွေးမှုနှင့် ပုန်ကန်မှု၏ မုန်တိုင်းအပေါ်တွင် ကြားနေရခဲ့သည်။ “ကျွန်ုပ်တို့ ရှာဖွေရန် ဖြတ်ကျော်ခဲ့သော မြေမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော မြေဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားက ကျွန်ုပ်တို့ကို နှစ်သက်လျှင် သူက ကျွန်ုပ်တို့ကို ဤမြေသို့ ခေါ်ဆောင်လာမည်ဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးအပ်မည်ဖြစ်သည်။ နို့နှင့် ပျားရည်စီးဆင်းသော မြေတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ခြင်း မပြုကြပါနှင့်။ မြေ၏ လူများကို မကြောက်ကြပါနှင့်။ အကြောင်းမူကား သူတို့က ကျွန်ုပ်တို့အတွက် မုန့်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကာကွယ်မှုက သူတို့ထံမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ထာဝရဘုရားက ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ရှိနေသည်။ သူတို့ကို မကြောက်ကြပါနှင့်။”

In humiliation and distress “Moses and Aaron fell on their faces
before all the assembly of the congregation of the children of Israel,”
not knowing what to do to turn them from their rash and passionate
[390] purpose. Caleb and Joshua attempted to quiet the tumult. With
Twelve Spies 349
their garments rent in token of grief and indignation, they rushed
in among the people, and their ringing voices were heard above the
tempest of lamentation and rebellious grief: “The land, which we
passed through to search it, is an exceeding good land. If the Lord
delight in us, then He will bring us into this land, and give it us; a
land which floweth with milk and honey. Only rebel not ye against
the Lord, neither fear ye the people of the land; for they are bread
for us: their defense is departed from them, and the Lord is with us:
fear them not.”

ကနန်လူများက သူတို့၏ မတရားမှု၏ အတိုင်းအတာကို ပြည့်စုံစေခဲ့ကြပြီး ထာဝရဘုရားက သူတို့ကို မခံနိုင်တော့ပါ။ သူ၏ ကာကွယ်မှုကို ဖယ်ရှားခဲ့သောကြောင့် သူတို့က လွယ်ကူသော လုယက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားရှင်၏ ပဋိညာဉ်ဖြင့် မြေကို ဣသရေလအား အာမခံခဲ့သည်။ သို့သော် မယုံကြည်သော ကင်းထောက်များ၏ မှားယွင်းသော အစီရင်ခံစာကို လက်ခံခဲ့ပြီး တစ်ခုလုံး လူစုလူဝေးကို လှည့်ဖြားခဲ့သည်။ သစ္စာမဲ့သူများက သူတို့၏ အလုပ်ကို ပြုခဲ့ကြသည်။ နှစ်ယောက်သော လူများသာ မကောင်းသော အစီရင်ခံစာကို ယူဆောင်လာခဲ့လျှင် ဆယ်ယောက်အားလုံးက ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ဖြင့် မြေကို ပိုင်ဆိုင်ရန် အားပေးခဲ့လျှင် သူတို့၏ မကောင်းသော မယုံကြည်မှုကြောင့် ဆယ်ယောက်ထက် နှစ်ယောက်၏ အကြံဉာဏ်ကို နှစ်သက်ခဲ့ကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မှန်ကန်မှုကို ထောက်ခံသော နှစ်ယောက်သာ ရှိခဲ့ပြီး ဆယ်ယောက်က ပုန်ကန်မှုဘက်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။

The Canaanites had flled up the measure of their iniquity, and
the Lord would no longer bear with them. His protection being
removed, they would be an easy prey. By the covenant of God the
land was ensured to Israel. But the false report of the unfaithful spies
was accepted, and through it the whole congregation were deluded.
The traitors had done their work. If only the two men had brought
the evil report, and all the ten had encouraged them to possess the
land in the name of the Lord, they would still have taken the advice
of the two in preference to the ten, because of their wicked unbelief.
But there were only two advocating the right, while ten were on the
side of rebellion.

မယုံကြည်သော ကင်းထောက်များက ကာလက်နှင့် ယောရှုကို ဆန့်ကျင်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ရှုတ်ချခဲ့ကြသည်။ ကျောက်ခဲဖြင့် ပစ်ရန် အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။ ရူးသွပ်သော လူအုပ်က သစ္စာရှိသော လူများကို သတ်ရန် ပစ်ချက်များကို ဆုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ရူးသွပ်မှု၏ အော်ဟစ်သံများဖြင့် ရှေ့ဆက်ခဲ့ကြသည်။ ရုတ်တရက် ကျောက်ခဲများက သူတို့၏ လက်များမှ ကျဆင်းခဲ့ပြီး တိတ်ဆိတ်မှုက သူတို့အပေါ် ကျရောက်ခဲ့ပြီး ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်လှုပ်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားရှင်က သူတို့၏ လူသတ်ရည်ရွယ်ချက်ကို စစ်ဆေးရန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့သည်။ သူ၏ ရှေ့မှောက်တော်၏ ဘုန်းအသရေက မီးလျှံအလင်းကဲ့သို့ တဲတော်ကို လင်းလက်စေခဲ့သည်။ လူအားလုံးက ထာဝရဘုရား၏ အချက်ပြမှုကို တွေ့မြင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ထက် ပိုမိုအင်အားကြီးသော တစ်ပါးက ကိုယ်တိုင်ကို ထင်ရှားခဲ့ပြီး မည်သူမျှ သူတို့၏ ဆန့်ကျင်မှုကို ဆက်လက်မပြုရဲခဲ့ကြပါ။ မကောင်းသော အစီရင်ခံစာကို ယူဆောင်လာခဲ့သော ကင်းထောက်များက ကြောက်ရွံ့စွာ ကျုံ့ကျုံ့နေခဲ့ကြပြီး အသက်ရှုကြပ်စွာဖြင့် သူတို့၏ တဲများကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။

The unfaithful spies were loud in denunciation of Caleb and
Joshua, and the cry was raised to stone them. The insane mob
seized missiles with which to slay those faithful men. They rushed
forward with yells of madness, when suddenly the stones dropped
from their hands, a hush fell upon them, and they shook with fear.
God had interposed to check their murderous design. The glory of
His presence, like a flaming light, illuminated the tabernacle. All
the people beheld the signal of the Lord. A mightier one than they
had revealed Himself, and none dared continue their resistance. The
spies who brought the evil report crouched terror-stricken, and with
bated breath sought their tents.

မောရှေက ယခု ထကြွခဲ့ပြီး တဲတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားက သူ့အား ကြေညာခဲ့သည်။ “ငါက သူတို့ကို ကပ်ရောဂါဖြင့် ရိုက်ပြီး အမွေမချန်ခဲ့ပါ။ ငါက မင်းကို ပိုမိုကြီးမားသော နိုင်ငံတစ်ခု ဖန်တီးမည်။” သို့သော် မောရှေက သူ၏ လူများအတွက် ထပ်မံ တောင်းပန်ခဲ့သည်။ သူက သူတို့ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ရန် သဘောမတူနိုင်ခဲ့ပါ။ သူကိုယ်တိုင် ပိုမိုအင်အားကြီးသော နိုင်ငံတစ်ခု ဖန်တီးခဲ့သည်။ ဘုရားရှင်၏ ကရုဏာတော်ကို အယူခံဝင်ခဲ့ပြီး သူက ပြောဆိုခဲ့သည်။ “ကျွန်ုပ်က ကိုယ်တော်ကို တောင်းပန်ပါ၏။ ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူခဲ့သည်အတိုင်း ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ကို ကြီးမားစေပါ။ ထာဝရဘုရားသည် ရှည်ကြာစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ကြီးမြတ်သော ကရုဏာတော်ရှိပါ၏။ ... ကျွန်ုပ်က ကိုယ်တော်ကို တောင်းပန်ပါ၏။ ဤလူများ၏ မတရားမှုကို ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော်၏ ကြီးမြတ်မှုအတိုင်း ခွင့်လွှတ်ပါ။ အဲဂုတ္တုမှ ယခုအချိန်အထိ ဤလူများကို ခွင့်လွှတ်ခဲ့သည်အတိုင်း ခွင့်လွှတ်ပါ။”

Moses now arose and entered the tabernacle. The Lord declared
to him, “I will smite them with the pestilence, and disinherit them,
and will make of thee a greater nation.” But again Moses pleaded
for his people. He could not consent to have them destroyed, and he
himself made a mightier nation. Appealing to the mercy of God, he
said: “I beseech Thee, let the power of my Lord be great according
as Thou hast spoken, saying, The Lord is long-suffering, and of
350 Patriarchs and Prophets
great mercy.... Pardon, I beseech Thee, the iniquity of this people
[391] according to the greatness of Thy mercy, and as Thou hast forgiven
this people, from Egypt even until now.”

ထာဝရဘုရားက ဣသရေလကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးမှုမှ ချမ်းသာပေးရန် ကတိပေးခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့၏ မယုံကြည်မှုနှင့် လူယုတ်မာမှုကြောင့် သူက သူ၏ တန်ခိုးတော်ကို သူတို့၏ ရန်သူများကို နှိမ့်ချရန် မထင်ရှားနိုင်ခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ကရုဏာတော်တွင် သူက သူတို့ကို တစ်ခုတည်းသော လုံခြုံသော လမ်းကြောင်းအဖြစ် အနီပင်လယ်ဆီသို့ ပြန်လှည့်ရန် မိန့်မှာခဲ့သည်။

The Lord promised to spare Israel from immediate destruction;
but because of their unbelief and cowardice He could not manifest
His power to subdue their enemies. Therefore in His mercy He bade
them, as the only safe course, to turn back toward the Red Sea.

သူတို့၏ ပုန်ကန်မှုတွင် လူများက ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ “ကျွန်ုပ်တို့ ဤတော၌ သေခဲ့လျှင် ကောင်းလေစွ။” ယခု ဤ ဆုတောင်းချက်ကို ပေးအပ်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားက ကြေညာခဲ့သည်။ “မင်းတို့ ငါ့နားတွင် ပြောဆိုခဲ့သည်အတိုင်း ငါ မင်းတို့ကို ပြုမည်။ မင်းတို့၏ အလောင်းများက ဤတော၌ ကျဆုံးမည်။ မင်းတို့၏ တစ်ခုလုံး အရေအတွက်အတိုင်း နှစ်ဆယ်နှစ်နှင့်အထက် မင်းတို့၏ အရေအတွက်အတိုင်း မင်းတို့၏ အလောင်းများက ကျဆုံးမည်။ ... သို့သော် မင်းတို့ လုယက်ခံရမည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သော မင်းတို့၏ ကလေးငယ်များကို ငါ ခေါ်ဆောင်လာမည်။ သူတို့က မင်းတို့ မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သော မြေကို သိကြလိမ့်မည်။” ကာလက်နှင့်ပတ်သက်ပြီး သူက ပြောဆိုခဲ့သည်။ “ငါ့ကျွန် ကာလက်မှာ သူနှင့်အတူ အခြားဝိညာဉ်ရှိခဲ့ပြီး ငါ့ကို အပြည့်အဝ လိုက်ခဲ့သည်။ သူ ဝင်ရောက်ခဲ့သော မြေသို့ ငါ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်လာမည်။ သူ၏ မျိုးဆက်က ပိုင်ဆိုင်မည်။” ကင်းထောက်များက သူတို့၏ ခရီးတွင် လေးဆယ်ရက် ကုန်ဆုံးခဲ့သကဲ့သို့ ဣသရေလ၏ စစ်တပ်များက တော၌ လေးဆယ်နှစ် လှည့်လည်ရမည်ဖြစ်သည်။

In their rebellion the people had exclaimed, “Would God we had
died in this wilderness!” Now this prayer was to be granted. The
Lord declared: “As ye have spoken in Mine ears, so will I do to
you: your carcasses shall fall in this wilderness, and all that were
numbered of you, according to your whole number, from twenty
years old and upward.... But your little ones, which ye said should
be a prey, them will I bring in, and they shall know the land which ye
have despised.” And of Caleb He said, “My servant Caleb, because
he had another spirit with him, and hath followed Me fully, him will
I bring into the land whereinto he went; and his seed shall possess
it.” As the spies had spent forty days in their journey, so the hosts of
Israel were to wander in the wilderness forty years.

မောရှေက လူများအား ဘုရားရှင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လူများအား ထင်ရှားစေခဲ့သောအခါ သူတို့၏ ဒေါသမှာ ပူဆွေးမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ သူတို့၏ အပြစ်ဒဏ်မှာ မျှတကြောင်း သူတို့ သိခဲ့ကြသည်။ မယုံကြည်သော ဆယ်ယောက်သော ကင်းထောက်များက ဘုရားရှင်မှ ကပ်ရောဂါဖြင့် ရိုက်ချက်ခဲ့ပြီး ဣသရေလအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပျက်စီးခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ကံကြမ္မာတွင် လူများက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ပျက်စီးမှုကို ဖတ်ရှုခဲ့ကြသည်။

When Moses made known to the people the divine decision, their
rage was changed to mourning. They knew that their punishment
was just. The ten unfaithful spies, divinely smitten by the plague,
perished before the eyes of all Israel; and in their fate the people
read their own doom.

ယခု သူတို့သည် သူတို့၏ အပြစ်သားလွယ်သော အပြုအမူကို စစ်မှန်စွာ နောင်တရှိကြသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ သူတို့၏ မကောင်းသော လမ်းကြောင်းမှ ရလဒ်ကြောင့်သာ ဝမ်းနည်းကြသည်၊ သူတို့၏ မက်လုံးမဲ့မှုနှင့် မနာခံမှုကို ခံစားမိခြင်း မရှိ။ ထိုသူတို့သည် ထာဝရဘုရားရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က မပြောင်းလဲကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည့်အခါ၊ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒပြုမှု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူတို့ သည် သဲကန္တာရကို ပြန်မသွားမည်ဟု ကြေညာကြသည်။ ရန်သူတို့၏ မြေကွက်မှ နုတ်ထွက်ရန် ဘုရားသခင်က သူတို့ကို အမိန့်ပေးခဲ့သည်နှင့်အမျှ၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ ထင်ရှားသော လက်ခံမှုကို စမ်းသပ်ပြီး၊ ၎င်းသည် စစ်မှန်သော မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ အလျင်စလို ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ခွင့်ပြုခြင်းနှင့်၊ ဘုရားသခင်ကို နာခံရန် တိုက်တွန်းခဲ့သော သူရဲကောင်းများကို သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းတို့ကြောင့် သူတို့ လုံးဝ အပြစ်ရှိကြောင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သိရှိကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တွေ့ရှိခဲ့သည်၊ သူတို့ ကြီးမားသော အမှားတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း၊ ၎င်း၏ အကျိုးဆက်များသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အတွက် ဘေးအန္တရာယ်များစေမည်ဟု။ သူတို့၏ နှလုံးသားများသည် မပြောင်းလဲခဲ့ဘဲ၊ သူတို့သည် တူညီသော ပေါက်ကွဲမှုကို ဖြစ်စေရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု လိုအပ်ခဲ့သည်။ ဤအရာသည် မောရှေက ဘုရားသခင်၏ အာဏာဖြင့် သူတို့ကို သဲကန္တာရကို ပြန်သွားရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည့်အခါ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

Now they seemed sincerely to repent of their sinful conduct; but
they sorrowed because of the result of their evil course rather than
from a sense of their ingratitude and disobedience. When they found
that the Lord did not relent in His decree, their self-will again arose,
and they declared that they would not return into the wilderness.
In commanding them to retire from the land of their enemies, God
tested their apparent submission and proved that it was not real. They
knew that they had deeply sinned in allowing their rash feelings to
control them and in seeking to slay the spies who had urged them to
obey God; but they were only terrifed to fnd that they had made a
fearful mistake, the consequences of which would prove disastrous
to themselves. Their hearts were unchanged, and they only needed
an excuse to occasion a similar outbreak. This presented itself when

ကင်းထောက်ဆယ့်နှစ်ယောက် ၃၅၁

အစ္စရေလလူမျိုးများသည် ကနာန်သို့ မဝင်ရန် လေးဆယ်နှစ်ကြာ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် မောရှေ၊ အာရုံ၊ ကာလေးနှင့် ယောရှုတို့အတွက် ခါးသီးသော စိတ်ပျက်မှုဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တစ်ခွန်းမှ မညွှန်မညွတ်ဘဲ လက်ခံကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ဆက်ဆံရေးကို ညည်းညူခဲ့သူများနှင့် အီဂျစ်သို့ ပြန်သွားမည်ဟု ကြေညာခဲ့သူများသည် သူတို့ မထီမဲ့မြင်ခဲ့သော ကောင်းချီးများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည့်အခါ ငိုကြွေးကြပြီး ဝမ်းနည်းကြသည်။ သူတို့သည် ဘာမှ မညွှန်မညွတ်ခဲ့ဘဲ၊ ယခု ဘုရားသခင်သည် သူတို့ ငိုရံရမည့် အကြောင်းပြချက်ကို ပေးခဲ့သည်။ သူတို့ အပြစ်ကို သစ္စာရှိရှိ တင်ပြခဲ့သည့်အခါ ဝမ်းနည်းခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို မထုတ်ပြန်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူတို့သည် ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် ဝမ်းနည်းခဲ့ကြသည်၊ သူတို့၏ ဝမ်းနည်းမှုသည် နောင်တမဟုတ်ဘဲ၊ သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောင်းလဲရန် မလုံလောက်နိုင်ခဲ့။ [၃၉၂]

Twelve Spies 351
Moses, by the authority of God, commanded them to go back into
the wilderness.
The decree that Israel was not to enter Canaan for forty years was [392]
a bitter disappointment to Moses and Aaron, Caleb and Joshua; yet
without a murmur they accepted the divine decision. But those who
had been complaining of God’s dealings with them, and declaring
that they would return to Egypt, wept and mourned greatly when the
blessings which they had despised were taken from them. They had
complained at nothing, and now God gave them cause to weep. Had
they mourned for their sin when it was faithfully laid before them,
this sentence would not have been pronounced; but they mourned
for the judgment; their sorrow was not repentance, and could not
secure a reversing of their sentence.

ညချိန်ကို လွမ်းဆွေးမှုဖြင့် ကုန်ဆုံးခဲ့သော်လည်း၊ မနက်ဖြန်တွင် မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ရွေးနုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်က သူတို့ကို တက်ရောက်ပြီး မြေကို သိမ်းယူရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည့်အခါ သူတို့ ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ ယခု သူ ဆုတ်ခွာရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည့်အခါ သူတို့ တူညီစွာ ပုန်ကန်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မြေကို သိမ်းယူပြီး ပိုင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုကို လက်ခံပြီး သူတို့နှင့် ပတ်သက်သော သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောင်းလဲနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

The night was spent in lamentation, but with the morning came
a hope. They resolved to redeem their cowardice. When God had
bidden them go up and take the land, they had refused; and now
when He directed them to retreat they were equally rebellious. They
determined to seize upon the land and possess it; it might be that
God would accept their work and change His purpose toward them.

ဘုရားသခင်သည် သူ၏ ခန့်အပ်ချိန်တွင် မြေကို ဝင်ရန် သူတို့၏ အခွင့်အရေးနှင့် တာဝန်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်၊ သို့သော် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လျစ်လျူရှုမှုကြောင့် ထိုခွင့်ပြုချက်ကို ရုတ်သိမ်းခဲ့သည်။ စာတန်သည် ကနာန်သို့ ဝင်ရန် တားဆီးခဲ့ခြင်းဖြင့် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ယခု သူသည် သူတို့ကို ဘုရားသခင်၏ တားမြစ်ချက်ကို ဆန့်ကျင်ကာ လုပ်ဆောင်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်၊ ဘုရားသခင်က တောင်းဆိုခဲ့သောအခါ သူတို့ ငြင်းပယ်ခဲ့သော အရာကို လုပ်ဆောင်ရန်။ ဤသို့ ကြီးမားသော လှည့်စားသူသည် သူတို့ကို ဒုတိယအကြိမ် ပုန်ကန်မှုသို့ ဦးဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြင့် အောင်ပွဲကို ရရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကနာန်ကို သိမ်းပိုက်ရန် သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများနှင့် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးကို မယုံကြည်ခဲ့ကြပါ။ သို့သော် ယခု သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကူညီမှုမရှိဘဲ လုပ်ဆောင်မှုကို ပြီးမြောက်ရန် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားကို ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ “ကျွန်ုပ်တို့ ထာဝရဘုရားကို ဆန့်ကျင်၍ အပြစ်ရှိကြပါပြီ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားမိန့်မှာခဲ့သမျှကို လိုက်နာ၍ တက်ရောက်ပြီး တိုက်မည်။” တရားဟောရာ ၁:၄၁။ သူတို့သည် အပြစ်မှ မျက်စိကန်း ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို “ တက်ရောက်ပြီး တိုက်မည် ” ဟု အမိန့်မပေးခဲ့ပါ။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် စစ်ပွဲဖြင့် မြေကို ရရှိရန် မဟုတ်ပါ၊ သူ၏ အမိန့်တော်များကို တင်းကြပ်စွာ နာခံခြင်းဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။

God had made it their privilege and their duty to enter the land
at the time of His appointment, but through their willful neglect
that permission had been withdrawn. Satan had gained his object in
preventing them from entering Canaan; and now he urged them on
to do the very thing, in the face of the divine prohibition, which they
had refused to do when God required it. Thus the great deceiver
gained the victory by leading them to rebellion the second time.
They had distrusted the power of God to work with their efforts in
gaining possession of Canaan; yet now they presumed upon their
own strength to accomplish the work independent of divine aid. “We
have sinned against the Lord,” they cried; “we will go up and fght,
according to all that the Lord our God commanded us.” Deuteronomy
1:41. So terribly blinded had they become by transgression. The
Lord had never commanded them to “go up and fght.” It was not
His purpose that they should gain the land by warfare, but by strict
obedience to His commands.

သူတို့၏ နှလုံးသားများသည် မပြောင်းလဲခဲ့သော်လည်း၊ လူများသည် သူရဲကောင်းများ၏ အစီအရင်ခံစာတွင် သူတို့၏ ပုန်ကန်မှု၏ အပြစ်နှင့် မိုက်မဲမှုကို ဝန်ခံခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့ အလျင်စလို ပစ်ချခဲ့သော ကောင်းချီးများ၏ တန်ဖိုးကို ယခု တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကနာန်မှ ဖယ်ရှားခဲ့သော သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်မယုံကြည်မှုဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့ကြသည်။ “ကျွန်ုပ်တို့ အပြစ်ရှိကြပါပြီ။” သူတို့သည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အပြစ်ရှိကြောင်း ဝန်ခံခဲ့ကြပြီး ဘုရားသခင်တွင် မရှိကြောင်း ဝန်ခံခဲ့ကြသည်၊ သူတို့သည် သူ၏ ကတိများကို မပြည့်မီရန် မှားယွင်းစွာ စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ဝန်ခံချက်သည် စစ်မှန်သော နောင်တမှ မပေါက်ဖွားခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုကို တည်တံ့စေခဲ့သည်။

Though their hearts were unchanged, the people had been
brought to confess the sinfulness and folly of their rebellion at the
report of the spies. They now saw the value of the blessing which
352 Patriarchs and Prophets
they had so rashly cast away. They confessed that it was their own
[393] unbelief which had shut them out from Canaan. “We have sinned,”
they said, acknowledging that the fault was in themselves, and not in
God, whom they had so wickedly charged with failing to fulfll His
promises to them. Though their confession did not spring from true
repentance, it served to vindicate the justice of God in His dealings
with them.

ဘုရားသခင်သည် လူများကို သူ၏ တရားမျှတမှုကို ဝန်ခံစေရန် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ချစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သော သူများသည် သူ၏ စီမံကိန်းကို ညည်းညူကြသည်၊ သူ၏ ကတိများကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြသည်၊ သွေးဆောင်မှုကို လိုက်လျောကာ မကောင်းသော ကောင်းကင်တမန်များနှင့် ပူးပေါင်းကာ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို အနိုင်ယူရန် ကြိုးစားကြသည်၊ ဘုရားသခင်သည် အခြေအနေများကို မကြာခဏ ထိန်းချုပ်တော်မူ၏။ ဤသူများသည် စစ်မှန်သော နောင်တမရှိသော်လည်း၊ သူတို့၏ အပြစ်ကို အသိအမှတ်ပြုကြပြီး သူတို့၏ လမ်းကြောင်း၏ ဆိုးရွားမှုကို ဝန်ခံကြမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့် ကောင်းမှုကို ဆက်ဆံရန် ဖိအားပေးခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် မှောင်မိုက်သော လုပ်ရပ်များကို ဖော်ထုတ်ရန် ဆန့်ကျင်ဘက် အေဂျင်စီများကို လုပ်ဆောင်စေခဲ့သည်။ မကောင်းသော လမ်းကြောင်းကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သော စိတ်ဓာတ်သည် အမြစ်တွယ်မပြောင်းလဲသော်လည်း၊ ဝန်ခံချက်များကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို တည်တံ့စေခဲ့သည်။ သူ၏ သစ္စာရှိ ဆုံးမသူများကို တရားမျှတစေခဲ့သည်၊ သူတို့ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ပြီး မမှန်ကန်စွာ ကိုယ်စားပြုခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဒေါသက နောက်ဆုံး လောင်မြိုက်ခဲ့သည့်အခါ ဤနည်းလမ်းဖြင့် ဖြစ်ပျက်မည်ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် သူ၏ သန့်ရှင်းသူ ဆယ်ထောင်များနှင့် အတူ လာတော်မူ၍ လူအပေါင်းတို့ကို စစ်ကြောစီရင်ရန်၊ ယုဒ ၁၄၊ ၁၅။ အပြစ်ရှိသူ တိုင်း သူ၏ ဆုံးမချက်ကို တရားမျှတမှုကို မြင်ရန်နှင့် ဝန်ခံရန် ဆောင်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။

The Lord still works in a similar manner to glorify His name by
bringing men to acknowledge His justice. When those who profess
to love Him complain of His providence, despise His promises, and,
yielding to temptation, unite with evil angels to defeat the purposes
of God, the Lord often so overrules circumstances as to bring these
persons where, though they may have no real repentance, they will
be convinced of their sin and will be constrained to acknowledge the
wickedness of their course and the justice and goodness of God in His
dealings with them. It is thus that God sets counteragencies at work
to make manifest the works of darkness. And though the spirit which
prompted to the evil course is not radically changed, confessions
are made that vindicate the honor of God and justify His faithful
reprovers, who have been opposed and misrepresented. Thus it will
be when the wrath of God shall be fnally poured out. When “the
Lord cometh with ten thousand of His saints, to execute judgment
upon all,” He will also “convince all that are ungodly among them of
all their ungodly deeds.” Jude 14, 15. Every sinner will be brought
to see and acknowledge the justice of his condemnation.

ဘုရားသခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ အစ္စရေလလူမျိုးများသည် ကနာန်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် စစ်လက်နက်များဖြင့် တပ်ဆင်ထားပြီး၊ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ထင်မြင်ချက်တွင် တိုက်ပွဲအတွက် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်နှင့် သူ၏ ဝမ်းနည်းသော အစေခံများရှေ့တွင် အလွန် ချို့တဲ့နေခဲ့ကြသည်။ လေးဆယ်နှစ်နီးပါးအကြာတွင် ထာဝရဘုရားသည် အစ္စရေလ်ကို ဂျေရိကို တက်ရောက်ပြီး ယူဆောင်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့စဉ်၊ သူနှင့်အတူ ရှိနေမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ သူ၏ တရားဥပဒေပါ သေတ္တာကို သူတို့၏ စစ်တပ်ရှေ့တွင် ယူဆောင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ခန့်အပ်ခဲ့သော ခေါင်းဆောင်များသည် ဘုရားသခင်၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ဤလမ်းညွှန်မှုဖြင့် သူတို့ထံ ဘေးအန္တရာယ်များ မရောက်ရှိနိုင်ပါ။ သို့သော် ယခု ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်နှင့် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်များ၏ တင်းကြပ်သော တားမြစ်ချက်ကို ဆန့်ကျင်ကာ၊ သေတ္တာမရှိဘဲ၊ မောရှေမရှိဘဲ ရန်သူ၏ စစ်တပ်များနှင့် တွေ့ဆုံရန် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

Regardless of the divine sentence, the Israelites prepared to undertake the conquest of Canaan. Equipped with armor and weapons
of war, they were, in their own estimation, fully prepared for conflict;
but they were sadly defcient in the sight of God and His sorrowful
servants. When, nearly forty years later, the Lord directed Israel
to go up and take Jericho, He promised to go with them. The ark
containing His law was borne before their armies. His appointed
leaders were to direct their movements, under the divine supervision.
With such guidance, no harm could come to them. But now, contrary
to the command of God and the solemn prohibition of their leaders,
without the ark, and without Moses, they went out to meet the armies
of the enemy.

ကင်းထောက်ဆယ့်နှစ်ယောက် ၃၅၂

တံပိုးမှုတ်သံ အချက်ပေးခဲ့ပြီး မောရှေသည် သတိပေးချက်ဖြင့် သူတို့နောက်သို့ အမြန်လိုက်ခဲ့သည်၊ “ ယခု ထာဝရဘုရား၏ အမိန့်တော်ကို အဘယ်ကြောင့် ချိုးဖောက်နေကြသနည်း။ သို့သော် အောင်မြင်မည်မဟုတ်ပါ။ မတက်ပါနှင့်၊ ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့နှင့်အတူ မရှိပါ၊ သင်တို့၏ ရန်သူများရှေ့တွင် မချေမချင်း မချေမရပါ။ အာမလက်များနှင့် ကနာန်များသည် သင်တို့ရှေ့တွင် ရှိနေသည်၊ သင်တို့ ဓားနှင့် ကျဆုံးမည်။” [၃၉၃]

Twelve Spies 353
The trumpet sounded an alarm, and Moses hastened after them
with the warning, “Wherefore now do ye transgress the commandment of the Lord? but it shall not prosper. Go not up, for the Lord [394]
is not among you; that ye be not smitten before your enemies. For
the Amalekites and the Canaanites are there before you, and ye shall
fall by the sword.”

ကနာန်များသည် ဤလူမျိုးကို ကာကွယ်ပေးနေသော လျှို့ဝှက်သော တန်ခိုးကို ကြားသိခဲ့ပြီး သူတို့အတွက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အံ့ဖွယ်များကို ကြားသိခဲ့သည်၊ သူတို့သည် ကျူးကျော်သူများကို တွန်းလှန်ရန် အင်အားကြီးသော တပ်ဖွဲ့ကို ယခု ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်နေသော တပ်ဖွဲ့တွင် ခေါင်းဆောင်မရှိပါ။ ဘုရားသခင်က သူတို့ကို အောင်ပွဲပေးရန် ဆုတောင်းချက် မရှိပါ။ သူတို့သည် သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းပြန်ရန် သို့မဟုတ် တိုက်ပွဲတွင် သေဆုံးရန် စိတ်ပျက်အားလျော့သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ စစ်ပွဲတွင် လေ့ကျင့်မှုမရှိသော်လည်း၊ သူတို့သည် လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားသော လူများစုပုံဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက်နှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ဆန့်ကျင်မှုအားလုံးကို ချေမှုန်းရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ရဲရဲမရှိခဲ့သော ရန်သူကို ရဲရဲ စိန်ခေါ်ခဲ့ကြသည်။

The Canaanites had heard of the mysterious power that seemed to
be guarding this people and of the wonders wrought in their behalf,
and they now summoned a strong force to repel the invaders. The
attacking army had no leader. No prayer was offered that God would
give them the victory. They set forth with the desperate purpose to
reverse their fate or to die in battle. Though untrained in war, they
were a vast multitude of armed men, and they hoped by a sudden
and ferce assault to bear down all opposition. They presumptuously
challenged the foe that had not dared to attack them.

ကနာန်များသည် ကျောက်တုံးတစ်တုံး ကို ချို့တဲ့သော လမ်းကြောင်းများနှင့် စောင်းနိုင်သော အန္တရာယ်ရှိသော တက်လှမ်းမှုဖြင့်သာ ရောက်ရှိနိုင်သော ကျောက်တုံးတစ်တုံးပေါ်တွင် ကိုယ်ကို တင်ထားခဲ့သည်။ ဟေဗြဲလူမျိုးများ၏ အံ့ဖွယ်အများဆုံး အရေအတွက်သည် သူတို့၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်စေမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တောင်လမ်းကြောင်းများကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြပြီး အထက်မှ ရန်သူများ၏ သေစေနိုင်သော ပစ်ချက်များကို ဖွင့်ခဲ့ကြသည်။ ကြီးမားသော ကျောက်တုံးများသည် ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး သူတို့၏ လမ်းကို သတ်ခဲ့သော သွေးများဖြင့် အမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။ ထိပ်ဖျားသို့ ရောက်ရှိလာသူများသည် သူတို့၏ တက်လှမ်းမှုဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခဲ့ကြပြီး ပြင်းထန်စွာ တွန်းလှန်ခဲ့ကြပြီး ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုဖြင့် ပြန်ဆုတ်ခဲ့ကြသည်။ လူသတ်ပွဲ ကွင်းပြင်သည် သေဆုံးသူများ၏ အလောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခဲ့သည်။ အစ္စရေလ်၏ စစ်တပ်သည် လုံးဝ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ဤ ပုန်ကန်မှု စမ်းသပ်မှု၏ ရလဒ်မှာ ဖျက်ဆီးမှုနှင့် သေမှုဖြစ်ခဲ့သည်။

The Canaanites had stationed themselves upon a rocky tableland
reached only by diffcult passes and a steep and dangerous ascent.
The immense numbers of the Hebrews could only render their defeat
more terrible. They slowly threaded the mountain paths, exposed
to the deadly missiles of their enemies above. Massive rocks came
thundering down, marking their path with the blood of the slain.

နောက်ဆုံးတွင် လက်ခံခဲ့ရသည့်အခါ ကျန်ရှိသူများသည် “ ပြန်လာ၍ ထာဝရဘုရားရှေ့တွင် ငိုကြွေးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့၏ အသံကို နားမထောင်ခဲ့ပါ။” တရားဟောရာ ၁:၄၅။ အစ္စရေလ်၏ ရန်သူများသည် ကြီးမားသော အောင်ပွဲဖြင့်၊ ကြောက်ရွံ့စွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သော ကြီးမားသော စစ်တပ်ချဉ်ကို ချဉ်းကပ်ခဲ့သော ကြောက်ရွံ့မှုကို ချိုးဖျက်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က သူ၏ လူများအတွက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အံ့ဖွယ်များနှင့် ပတ်သက်သော အစီအရင်ခံစာများကို ယခု မမှန်ကန်ဟု ယူဆခဲ့ကြပြီး ကြောက်ရွံ့ရန် အကြောင်းမရှိဟု ခံစားခဲ့ကြသည်။ အစ္စရေလ်၏ ပထမ ရှုံးနိမ့်မှုသည် ကနာန်များကို ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ခဲ့ပြီး သိမ်းပိုက်မှု၏ အခက်အခဲများကို များစွာ တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။ အစ္စရေလ်အတွက် ကျန်ရှိသည်မှာ သူတို့၏ အောင်ပွဲခံ ရန်သူများရှေ့မှ ဆုတ်ခွာရန်သာ ဖြစ်သည်၊ သဲကန္တာရတွင် တစ်မျိုးဆက်လုံး၏ သင်္ချိုင်းဖြစ်မည်ကို သိရှိလျက်။

Those who reached the summit, exhausted with their ascent, were
fercely repulsed, and driven back with great loss. The feld of
carnage was strewn with the bodies of the dead. The army of Israel
was utterly defeated. Destruction and death was the result of that
rebellious experiment.
Forced to submission at last, the survivors “returned, and wept
before the Lord;” but “the Lord would not hearken” to their voice.
Deuteronomy 1:45. By their signal victory the enemies of Israel, who
had before awaited with trembling the approach of that mighty host,
were inspired with confdence to resist them. All the reports they had
heard concerning the marvelous things that God had wrought for His
people, they now regarded as false, and they felt that there was no
cause for fear. That frst defeat of Israel, by inspiring the Canaanites
with courage and resolution, had greatly increased the diffculties of
the conquest. Nothing remained for Israel but to fall back from the
face of their victorious foes, into the wilderness, knowing that here
must be the grave of a whole generation.