အခန်း (၂၀)— အဲဂုတ္တုပြည်ရောက်ယောသပ်

 

အခန်း (၂၀)— အဲဂုတ္တုပြည်ရောက်ယောသပ် 

Chapter 20—Joseph in Egypt 

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်းကြီး ၃၉ မှ ၄၁ အပေါ် အခြေခံထားသည်။

This chapter is based on Genesis 39 to 41.

ထိုအတောအတွင်း ယောသပ်သည် သူ့ကိုဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားသူများနှင့်အတူ အီဂျစ်ပြည်သို့ သွားရာလမ်းတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

Meanwhile, Joseph with his captors was on the way to Egypt.

ကုန်သည်အဖွဲ့သည် ခါနာန်ပြည်နယ်စပ်ဘက်သို့ တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်ခရီးနှင်လာစဉ်၊ ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် သူ၏ဖခင်တဲများရှိရာ တောင်ကုန်းများကို ထိုလုလင်သည် မြင်တွေ့နေရသည်။ ထိုချစ်လှမ်းသောဖခင်၏ အထီးကျန်မှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို တွေးတောမိကာ သူသည် ခါးသီးစွာ ငိုကြွေးလေသည်။ ဒေါသန် (Dothan) မြို့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော မြင်ကွင်းသည် သူ့ရှေ့တွင် တစ်ဖန်ပြန်၍ ပေါ်လာပြန်သည်။ သူ၏ဒေါသထွက်နေသော အစ်ကိုများကို မြင်ယောင်ပြီး၊ မိမိအပေါ် စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေသော သူတို့၏ ပြင်းထန်သောအကြည့်များကို ခံစားနေရသည်။ သူ၏ အသည်းအသန် အသနားခံမှုများကို တုံ့ပြန်ခဲ့သည့် နာကျင်စေသော၊ စော်ကားသော စကားလုံးများသည်လည်း နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူသည် တုန်လှုပ်နေသော နှလုံးသားဖြင့် ရှေ့အနာဂတ်ကို မျှော်ကြည့်မိသည်။ အခြေအနေကား အဘယ်မျှ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီနည်း—အလွန်အမင်း အလိုလိုက်ခြင်းခံရသော သားအဖြစ်မှ၊ အနှိမ်ခံရပြီး အကူအညီမဲ့သော ကျွန်ဘဝသို့! အထီးကျန်ပြီး မိတ်ဆွေမဲ့လျက်၊ သူသွားရမည့် ထူးဆန်းသောမြေတွင် သူ၏ကံကြမ္မာသည် အဘယ်သို့ ဖြစ်မည်နည်း? ခေတ္တမျှ ယောသပ်သည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသော ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုထဲတွင် နစ်မျောနေခဲ့သည်။

As the caravan journeyed southward toward the borders of Canaan,
the boy could discern in the distance the hills among which lay his
father’s tents. Bitterly he wept at thought of that loving father in
his loneliness and affliction. Again the scene at Dothan came up
before him. He saw his angry brothers and felt their ferce glances
bent upon him. The stinging, insulting words that had met his
agonized entreaties were ringing in his ears. With a trembling heart
he looked forward to the future. What a change in situation—from
the tenderly cherished son to the despised and helpless slave! Alone
and friendless, what would be his lot in the strange land to which he
was going? For a time Joseph gave himself up to uncontrolled grief
and terror.

သို့သော် ဘုရားသခင်၏ စီမံဖန်တီးမှုတွင် ဤအတွေ့အကြုံပင်လျှင် သူ့အတွက် ကောင်းချီးဖြစ်လာစေရန် ဖြစ်သည်။ တခြားနည်းဖြင့်ဆိုလျှင် နှစ်ပေါင်းများစွာ သင်ယူရမည်ဖြစ်သော သင်ခန်းစာကို နာရီအနည်းငယ်အတွင်း သူသင်ယူခဲ့ရသည်။ သူ၏ဖခင်သည် မေတ္တာကြီးမားပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော်လည်း၊ ဘက်လိုက်ခြင်းနှင့် အလိုလိုက်ခြင်းတို့ဖြင့် သူ့အပေါ် မှားယွင်းစွာ ပြုမူခဲ့သည်။ ဤသို့ အမြော်အမြင်မရှိသော ဦးစားပေးမှုက သူ၏အစ်ကိုများကို စိတ်ဆိုးစေပြီး၊ သူ့ကို အိမ်နှင့်ဝေးရာသို့ ခွဲခွာစေခဲ့သော ထိုရက်စက်သည့် လုပ်ရပ်ကို ကျူးလွန်စေရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အကျိုးဆက်များသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စိတ်နေစိတ်ထားတွင်လည်း ထင်ရှားနေသည်။ ပြုပြင်ရန်လိုအပ်နေသော အမှားများကို အားပေးအားမြှောက် ပြုခဲ့မိသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလာပြီး တောင်းဆိုမှုများလာခဲ့သည်။ ဖခင်၏ နူးညံ့သော ဂရုစိုက်မှုအောက်တွင် နေသားကျနေသဖြင့်၊ လူစိမ်းတစ်ယောက်နှင့် ကျွန်တစ်ယောက်၏ ခါးသီးပြီး ဂရုမစိုက်ခံရသော ဘဝတွင် ကြုံတွေ့ရမည့် အခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်ရန် သူအဆင်သင့်မဖြစ်သေးကြောင်း ခံစားခဲ့ရသည်။

But, in the providence of God, even this experience was to be
a blessing to him. He had learned in a few hours that which years
might not otherwise have taught him. His father, strong and tender
as his love had been, had done him wrong by his partiality and
indulgence. This unwise preference had angered his brothers and
provoked them to the cruel deed that had separated him from his
home. Its effects were manifest also in his own character. Faults had
been encouraged that were now to be corrected. He was becoming
self-suffcient and exacting. Accustomed to the tenderness of his
father’s care, he felt that he was unprepared to cope with the diffculties before him, in the bitter, uncared-for life of a stranger and a
slave.

ထိုအခါ သူ၏ အတွေးများသည် သူ၏ဖခင်ကိုးကွယ်သော ဘုရားသခင်ထံသို့ လှည့်သွားခဲ့သည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက ထိုဘုရားသခင်ကို ချစ်ရန်နှင့် ကြောက်ရွံ့ရန် သူသင်ယူခဲ့ရသည်။ ဖခင်၏တဲတွင် နေစဉ်အခါက ယာကုပ်သည် အိမ်မှထွက်ပြေးပြီး ပြည်နှင်ဒဏ်သင့် ဒုက္ခသည်ဘဝဖြင့် သွားစဉ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဗျာဒိတ်ရည်ရင် အကြောင်းကို မကြာခဏ နားထောင်ခဲ့ဖူးသည်။ ယာကုပ်အား ပေးထားသော ထာဝရဘုရား၏ ကတိတော်များအကြောင်းနှင့် ၎င်းတို့ မည်သို့ပြည့်စုံခဲ့ပုံ—ဘေးဒုက္ခရောက်ချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များ ဆင်းသက်လာပြီး သူ့ကို မည်သို့လမ်းညွှန်၊ နှစ်သိမ့်၊ ကာကွယ်ပေးခဲ့ပုံတို့ကို သူကြားသိခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင် လူသားများအတွက် ကယ်တင်ရှင်တစ်ပါးကို ပြင်ဆင်ပေးထားသော ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်အကြောင်းကိုလည်း သူသင်ယူခဲ့ရသည်။ ယခုတွင် ထိုအဖိုးတန် သင်ခန်းစာများအားလုံးသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထင်ထင်ရှားရှား ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ မိမိဘိုးဘေးတို့၏ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ဘုရားသခင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ယောသပ်ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သူသည် ထိုနေရာ၊ ထိုအချိန်မှာပင် မိမိကိုယ်ကို ထာဝရဘုရားထံ အကြွင်းမဲ့ အပ်နှံလိုက်ပြီး၊ ဣသရေလအမျိုးကို စောင့်ရှောက်သော အရှင်သည် မိမိနှင့်အတူ ပြည်နှင်ဒဏ်သင့်ရာမြေတွင် ရှိနေပါရန် ဆုတောင်းခဲ့သည်။

Then his thoughts turned to his father’s God. In his childhood he
had been taught to love and fear Him. Often in his father’s tent he
had listened to the story of the vision that Jacob saw as he fled from
his home an exile and a fugitive. He had been told of the Lord’s
promises to Jacob, and how they had been fulflled—how, in the
183
184 Patriarchs and Prophets
[214] hour of need, the angels of God had come to instruct, comfort, and
protect him. And he had learned of the love of God in providing
for men a Redeemer. Now all these precious lessons came vividly
before him. Joseph believed that the God of his fathers would be
his God. He then and there gave himself fully to the Lord, and he
prayed that the Keeper of Israel would be with him in the land of his
exile.

အခြေအနေအားလုံးအောက်တွင် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိကြောင်း သက်သေပြရန်—ကောင်းကင်ဘုရင်၏ လက်အောက်ခံသားပီသစွာ ပြုမူရန် မြင့်မြတ်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် တက်ကြွလှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ သူသည် ထာဝရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မည်၊ မိမိကြုံတွေ့ရမည့် စမ်းသပ်မှုများကို စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်စွာ ရင်ဆိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ တာဝန်တိုင်းကို သစ္စာရှိရှိ ထမ်းဆောင်မည်ဖြစ်သည်။ တစ်ရက်တာ အတွေ့အကြုံသည် ယောသပ်၏ဘဝတွင် အချိုးအကွေ့တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဘေးဒုက္ခသည် သူ့ကို အလိုလိုက်ခံရသော ကလေးဘဝမှ၊ စဉ်းစားဆင်ခြင်ဉာဏ်ရှိသော၊ သတ္တိရှိသော၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်သော လူတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။

His soul thrilled with the high resolve to prove himself true to
God—under all circumstances to act as became a subject of the King
of heaven. He would serve the Lord with undivided heart; he would
meet the trials of his lot with fortitude and perform every duty with
fdelity. One day’s experience had been the turning point in Joseph’s
life. Its terrible calamity had transformed him from a petted child to
a man, thoughtful, courageous, and self-possessed.

အီဂျစ်ပြည်သို့ ရောက်သောအခါ ယောသပ်သည် ရှင်ဘုရင်၏ ကိုယ်ရံတော်မှူး ပေါတိဖာ (Potiphar) ထံတွင် ရောင်းစားခြင်းခံရပြီး၊ ထိုသူ၏ အမှုတော်တွင် ၁၀ နှစ်ကြာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် သူသည် သာမန်မဟုတ်သော သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သူသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုများ၏ အလယ်တွင် ရောက်နေခဲ့သည်။ မှားယွင်းသော နတ်ဘုရားများကို ကိုးကွယ်ခြင်းကို ဘုရင်၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး၊ ထိုခေတ်က အယဉ်ကျေးဆုံးဟု ဆိုရမည့် တိုင်းပြည်၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် ယဉ်ကျေးမှုများဖြင့် ထောက်ပံ့ထားသည်။ သို့သော် ယောသပ်သည် သူ၏ ရိုးရှင်းမှုနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ မကောင်းမှု၏ အမြင်နှင့် အသံများသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေသော်လည်း၊ သူသည် မမြင်၊ မကြားသကဲ့သို့ နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ အတွေးများကို တားမြစ်ထားသော အကြောင်းအရာများပေါ်တွင် မဝဲပျံစေခဲ့ပါ။ အီဂျစ်လူမျိုးများ၏ မျက်နှာသာကို ရလိုသောဆန္ဒကြောင့် သူ၏အခြေခံမူများကို ဝှက်ကွယ်မထားခဲ့ပါ။ အကယ်၍ သူသာ ဤသို့ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့လျှင် သွေးဆောင်မှု၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူသည် မိမိဘိုးဘေးတို့၏ ဘာသာတရားအတွက် ရှက်ကြောက်ခြင်းမရှိခဲ့ဘဲ၊ မိမိသည် ယေဟောဝါ (Jehovah) ဘုရားကို ကိုးကွယ်သူဖြစ်ကြောင်း ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

Arriving in Egypt, Joseph was sold to Potiphar, captain of the
king’s guard, in whose service he remained for ten years. He was
here exposed to temptations of no ordinary character. He was in
the midst of idolatry. The worship of false gods was surrounded by
all the pomp of royalty, supported by the wealth and culture of the
most highly civilized nation then in existence. Yet Joseph preserved
his simplicity and his fdelity to God. The sights and sounds of
vice were all about him, but he was as one who saw and heard not.
His thoughts were not permitted to linger upon forbidden subjects.
The desire to gain the favor of the Egyptians could not cause him
to conceal his principles. Had he attempted to do this, he would
have been overcome by temptation; but he was not ashamed of the
religion of his fathers, and he made no effort to hide the fact that he
was a worshiper of Jehovah.

“ထာဝရဘုရားသည် ယောသပ်နှင့်အတူရှိတော်မူသဖြင့်၊ သူသည် အရာရာ၌ အောင်မြင်သောသူဖြစ်၏.... သူ၏သခင်သည်လည်း ထာဝရဘုရားသည် သူနှင့်အတူရှိတော်မူကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ သူပြုလေသမျှတို့ကို ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းစားစေတော်မူကြောင်းကိုလည်းကောင်း မြင်လေ၏။” ပေါတိဖာသည် ယောသပ်အပေါ် ထားရှိသော ယုံကြည်စိတ်ချမှုသည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ တိုးပွားလာပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို မိမိ၏ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို စီမံခန့်ခွဲရသော အိမ်တော်အုပ်အဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ပေးခဲ့သည်။ “မိမိ၌ရှိသမျှကို ယောသပ်လက်၌ အပ်နှံလေ၏။ မိမိစားသော အစားအစာမှတစ်ပါး အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ သူဂရုမစိုက်တော့ပေ။”

“And the Lord was with Joseph, and he was a prosperous man....
And his master saw that the Lord was with him, and that the Lord
made all that he did to prosper in his hand.” Potiphar’s confdence
in Joseph increased daily, and he fnally promoted him to be his
steward, with full control over all his possessions. “And he left all
that he had in Joseph’s hand; and he knew not aught he had, save the
bread which he did eat.”

ယောသပ်၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံထားသော အရာတိုင်းတွင် ဖြစ်ထွန်းခဲ့သော ထူးခြားသည့် အောင်မြင်မှုသည် တိုက်ရိုက်ဖြစ်သော တန်ခိုးပြာဋိဟာကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှု၊ ဂရုစိုက်မှုနှင့် တက်ကြွမှုတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ သက်ရောက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယောသပ်သည် မိမိ၏ အောင်မြင်မှုကို ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကြောင့်ဟု မှတ်ယူခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော သခင်ပင်လျှင် ဤသည်မှာ သူ၏ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အောင်မြင်မှု၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း လက်ခံခဲ့သည်။ သို့သော် မြဲမြံပြီး စနစ်တကျရှိသော ကြိုးစားအားထုတ်မှု မရှိဘဲနှင့်မူ အောင်မြင်မှုကို မည်သည့်အခါမျှ ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏အစေခံ၏ သစ္စာရှိမှုကြောင့် ဘုန်းကြီးတော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သူသည် စင်ကြယ်ခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့တွင် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများနှင့် ထင်ရှားစွာ ကွဲပြားနေစေရန်—ထိုမှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်ကျေးဇူးတော်၏ အလင်းသည် အမှောင်ထုထဲတွင် လင်းလက်လာစေရန် ဘုရားသခင် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

The marked prosperity which attended everything placed under
Joseph’s care was not the result of a direct miracle; but his industry,
care, and energy were crowned with the divine blessing. Joseph
Joseph in Egypt 185
attributed his success to the favor of God, and even his idolatrous
master accepted this as the secret of his unparalleled prosperity. [215]
[216]
[217]

ယောသပ်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် သစ္စာရှိမှုတို့က ကိုယ်ရံတော်မှူး၏ နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ သူ့ကို ကျွန်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ သားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ မှတ်ယူလာခဲ့သည်။ ထိုလုလင်သည် အထက်တန်းစားများနှင့် ပညာတတ်များနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံခဲ့ရပြီး၊ အနာဂတ်တွင် အီဂျစ်ပြည်၏ ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်လာရန် လိုအပ်သော သိပ္ပံပညာ၊ ဘာသာစကားများနှင့် စီမံခန့်ခွဲရေး ပညာရပ်များကို သင်ယူခွင့်ရခဲ့သည်။

Without steadfast, well-directed effort, however, success could never
have been attained. God was glorifed by the faithfulness of His
servant. It was His purpose that in purity and uprightness the believer
in God should appear in marked contrast to the worshipers of idols—
that thus the light of heavenly grace might shine forth amid the
darkness of heathenism.

ယောသပ်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် သစ္စာရှိမှုတို့သည် တပ်မှူးကြီး၏နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ၎င်းကို ကျွန်တစ်ဦးကဲ့သို့မဟုတ်ဘဲ သားတစ်ဦးကဲ့သို့ မှတ်ယူလာလေသည်။ ထိုလူငယ်သည် အဆင့်အတန်းမြင့်မားသူများ၊ ပညာတတ်များနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံခွင့်ရရှိခဲ့ပြီး သိပ္ပံပညာ၊ ဘာသာစကားများနှင့် စီမံခန့်ခွဲရေးရာဗဟုသုတများကို ဆည်းပူးနိုင်ခဲ့သည်။ ဤပညာရေးသည် အနာဂတ်တွင် အီဂျစ်ပြည်၏ ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်လာမည့်သူအတွက် လိုအပ်သော ပြင်ဆင်မှုပင် ဖြစ်သည်။

Joseph’s gentleness and fdelity won the heart of the chief captain,
who came to regard him as a son rather than a slave. The youth was
brought in contact with men of rank and learning, and he acquired a
knowledge of science, of languages, and of affairs—an education
needful to the future prime minister of Egypt.

သို့သော် ယောသပ်၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့မှာ ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သူ၏သခင်မသည် ထိုလူငယ်ကို ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်အား ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်စေရန် သွေးဆောင်ဖျောင်းဖျခဲ့သည်။ ယခင်က သူသည် ထိုတစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ပြည်တွင် ပျံ့နှံ့နေသော ဖောက်ပြန်ယိုယွင်းမှုများကြား၌ အညစ်အကြေးမတင်ဘဲ နေထိုင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက်ဆန်၍ ပြင်းထန်ကာ သွေးဆောင်မှုအားကောင်းလှသော အခြေအနေကို မည်သို့ရင်ဆိုင်ရမည်နည်း။ ခုခံငြင်းဆန်ခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲရလဒ်ကို ယောသပ် ကောင်းစွာသိရှိထားသည်။ တစ်ဖက်တွင် လျှို့ဝှက်ထားခြင်း၊ မျက်နှာသာရခြင်းနှင့် ဆုလာဘ်များရှိနေပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အရှက်ရခြင်း၊ ထောင်ကျခြင်းနှင့် သေဒဏ်ပင် ဖြစ်နိုင်သည်။ သူ၏ဘဝတစ်ခုလုံးသည် ထိုအခိုက်အတန့်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။ ကိုယ်ကျင့်တရားအခြေခံမူက အောင်ပွဲခံမည်လား။ ယောသပ်သည် ဘုရားသခင်အပေါ် ဆက်လက်သစ္စာရှိပါမည်လား။ ကောင်းကင်တမန်များသည် ဖော်ပြမရနိုင်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ထိုမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

But Joseph’s faith and integrity were to be tested by fery trials.
His master’s wife endeavored to entice the young man to transgress
the law of God. Heretofore he had remained untainted by the corruption teeming in that heathen land; but this temptation, so sudden, so
strong, so seductive—how should it be met? Joseph knew well what
would be the consequence of resistance. On the one hand were concealment, favor, and rewards; on the other, disgrace, imprisonment,
perhaps death. His whole future life depended upon the decision of
the moment. Would principle triumph? Would Joseph still be true to
God? With inexpressible anxiety, angels looked upon the scene.

ယောသပ်၏အဖြေသည် ဘာသာရေးအခြေခံမူ၏ စွမ်းအားကို ဖော်ပြနေသည်။ သူသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ သူ၏သခင်အပေါ် ထားရှိသော ယုံကြည်မှုကို ဖောက်ဖျက်မည်မဟုတ်သကဲ့သို့၊ မည်သည့်အကျိုးဆက်ပင်ရှိပါစေ ကောင်းကင်ဘုံရှိ သူ၏အရှင်သခင်အပေါ်၌လည်း သစ္စာရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်နှင့် သန့်ရှင်းသောကောင်းကင်တမန်များ စောင့်ကြည့်နေသည့်အောက်တွင် လူအများစုသည် မိမိတို့ချင်းရှိနေစဉ်၌ မပြုမူရဲသော လွတ်လပ်စွာပြုမူမှုများကို ပြုလုပ်တတ်ကြသော်လည်း ယောသပ်၏ ပထမဦးဆုံးအတွေးမှာ ဘုရားသခင်သာဖြစ်သည်။ “ကျွန်ုပ်သည် အဘယ်သို့ ဤမျှလောက်ကြီးစွာသော ဒုစရိုက်ကိုပြု၍ ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားနိုင်ပါမည်နည်း” ဟု သူကဆိုသည်။

Joseph’s answer reveals the power of religious principle. He
would not betray the confdence of his master on earth, and, whatever
the consequences, he would be true to his Master in heaven. Under
the inspecting eye of God and holy angels many take liberties of
which they would not be guilty in the presence of their fellow men,
but Joseph’s frst thought was of God. “How ... can I do this great
wickedness, and sin against God?” he said.

ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ပြောဆိုပြုမူသမျှကို မြင်တော်မူကြားတော်မူကြောင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ စကားနှင့် လုပ်ရပ်များကို တိကျစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး ထိုအရာအားလုံးနှင့် ပြန်လည်ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်းကို အစဉ်အမြဲ သတိပြုနေထိုင်မည်ဆိုလျှင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြစ်ပြုရန် ကြောက်ရွံ့ကြပေလိမ့်မည်။ လူငယ်များသည် မိမိတို့ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်နေပါစေ၊ မည်သည့်အရာကို ပြုလုပ်နေပါစေ ဘုရားသခင်၏ ရှေ့မှောက်တွင်ရှိနေကြောင်း အမြဲသတိရသင့်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြုအမူတစ်ခုမျှ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးခြင်းမှ မလွတ်ကင်းနိုင်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ လမ်းစဉ်များကို အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်ထံမှ ဖုံးကွယ်ထား၍မရပါ။ လူသားတို့၏ ဥပဒေများသည် တစ်ခါတစ်ရံ ပြင်းထန်သော်လည်း ဖမ်းဆီးခြင်းမခံရဘဲ ကျူးလွန်နိုင်သဖြင့် ပြစ်ဒဏ်မှ ကင်းလွတ်တတ်ကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်မှာ ထိုသို့မဟုတ်ပါ။ အမှောင်ဆုံးသော သန်းခေါင်ယံအချိန်သည်ပင် အပြစ်ပြုသူအတွက် ဖုံးကွယ်ရာမဖြစ်နိုင်ပါ။ မိမိကိုယ်ကို တစ်ဦးတည်းရှိနေသည်ဟု ထင်မှတ်နိုင်သော်လည်း လုပ်ရပ်တိုင်းအတွက် မမြင်နိုင်သော သက်သေရှိနေပါသည်။ စိတ်နှလုံးအတွင်းရှိ စေတနာဆန္ဒများပင်လျှင် ဘုရားသခင်၏ စစ်ဆေးခြင်းကို ခံရပါသည်။ အပြုအမူတိုင်း၊ စကားတိုင်းနှင့် အတွေးတိုင်းသည် ဤလောကတွင် လူတစ်ဦးတည်းသာရှိပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ အာရုံစိုက်မှုအားလုံးမှာ ထိုသူ့အပေါ်၌သာ ကျရောက်နေသကဲ့သို့ တိကျစွာ မှတ်သားခြင်းခံရသည်။

If we were to cherish an habitual impression that God sees and
hears all that we do and say and keeps a faithful record of our
words and actions, and that we must meet it all, we would fear
to sin. Let the young ever remember that wherever they are, and
whatever they do, they are in the presence of God. No part of
our conduct escapes observation. We cannot hide our ways from
the Most High. Human laws, though sometimes severe, are often
transgressed without detection, and hence with impunity. But not
186 Patriarchs and Prophets
so with the law of God. The deepest midnight is no cover for the
[218] guilty one. He may think himself alone, but to every deed there is
an unseen witness. The very motives of his heart are open to divine
inspection. Every act, every word, every thought, is as distinctly
marked as though there were only one person in the whole world,
and the attention of heaven were centered upon him.

ယောသပ်သည် သူ၏ဖြောင့်မတ်မှုအတွက် ဒုက္ခခံခဲ့ရသည်။ အကြောင်းမှာ သွေးဆောင်သူသည် မအောင်မြင်သည့်အခါ သူ့ကို ညစ်ညမ်းသောရာဇဝတ်မှုဖြင့် စွပ်စွဲကာ ထောင်ထဲသို့ ပို့ဆောင်ပြီး ကဲ့ရဲ့လက်စားချေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပေါတိဖာသည် သူ၏ဇနီးစွပ်စွဲချက်ကို ယုံကြည်ခဲ့ပါက ဟေဗြဲလူငယ်ယောသပ်သည် အသက်ဆုံးရှုံးရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ၏အပြုအမူများတွင် အမြဲတစေ ထင်ဟပ်နေသော နှိမ့်ချမှုနှင့် ဖြောင့်မတ်မှုတို့မှာ သူ၏အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေခံနေသည်။ သို့သော်လည်း သခင်ဖြစ်သူ၏ အိမ်ထောင်စုဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ယောသပ်သည် အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် အကျဉ်းချခံရခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

Joseph suffered for his integrity, for his tempter revenged herself
by accusing him of a foul crime, and causing him to be thrust into
prison. Had Potiphar believed his wife’s charge against Joseph,
the young Hebrew would have lost his life; but the modesty and
uprightness that had uniformly characterized his conduct were proof
of his innocence; and yet, to save the reputation of his master’s
house, he was abandoned to disgrace and bondage.

အစပိုင်းတွင် ယောသပ်သည် ထောင်စောင့်များ၏ ပြင်းထန်စွာ ဆက်ဆံမှုကို ခံခဲ့ရသည်။ ဆာလံကျမ်းပြုသူက “သူ၏ခြေကို သံခြေကျင်းနှင့် နှိပ်စက်ကြ၏။ သူသည် သံကြိုးဖြင့် အချည်ခံရ၏။ သူ၏စကားတော် ပြည့်စုံလာချိန်တိုင်အောင်၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် သူ့ကို စမ်းသပ်လေ၏” ဟု ဆာလံ ၁၀၅း၁၈၊ ၁၉ (R.V.) တွင် ဆိုထားသည်။ သို့သော် ယောသပ်၏ စစ်မှန်သော စရိုက်လက္ခဏာသည် မှောင်မိုက်သော ထောင်အိမ်ထဲတွင်ပင် ထွန်းလင်းတောက်ပခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သည်းခံခြင်းကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ သူ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာသော သစ္စာရှိစွာ အမှုထမ်းမှုသည် အလွန်ရက်စက်သော ပြန်လည်ပေးဆပ်မှုကို ရရှိခဲ့သော်လည်း ဤအရာက သူ့ကို စိတ်နာစေခြင်း သို့မဟုတ် သံသယဝင်စေခြင်း မဖြစ်စေခဲ့ပါ။ သူသည် အပြစ်ကင်းစင်ခြင်းမှ ရရှိသော ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး မိမိ၏ အမှုကိစ္စကို ဘုရားသခင်ထံ၌ အပ်နှံထားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိခံရသော မတရားမှုများကိုသာ အာရုံစိုက်မနေဘဲ အခြားသူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို သက်သာစေရန် ကြိုးစားခြင်းဖြင့် မိမိ၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများကို မေ့ပျောက်စေခဲ့သည်။ သူသည် ထောင်ထဲတွင်ပင် လုပ်ဆောင်စရာ အလုပ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ပိုမိုကြီးမားသော အသုံးဝင်မှုအတွက် သူ့ကို ဆင်းရဲဒုက္ခကျောင်းတော်တွင် ပြင်ဆင်ပေးနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူသည်လည်း လိုအပ်သော ဆုံးမပဲ့ပြင်မှုကို မငြင်းပယ်ခဲ့ပါ။ ထောင်ထဲတွင် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှု၊ အာဏာရှင်ဆန်မှုနှင့် ရာဇဝတ်မှုများ၏ အကျိုးဆက်များကို မြင်တွေ့ရခြင်းဖြင့် သူသည် တရားမျှတမှု၊ စာနာနားလည်မှုနှင့် ကရုဏာတရားဆိုင်ရာ သင်ခန်းစာများကို သင်ယူခဲ့ရသည်။ ထိုအရာများက သူ့ကို ပညာရှိမှုနှင့် သနားကြင်နာမှုတို့ဖြင့် အာဏာကို ကျင့်သုံးနိုင်မည့်သူ ဖြစ်လာစေရန် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။

At the frst Joseph was treated with great severity by his jailers.
The psalmist says, “His feet they hurt with fetters; he was laid in
chains of iron: until the time that his word came to pass; the word
of the Lord tried him.” Psalm 105:18, 19, R.V. But Joseph’s real
character shines out, even in the darkness of the dungeon. He held
fast his faith and patience; his years of faithful service had been most
cruelly repaid, yet this did not render him morose or distrustful. He
had the peace that comes from conscious innocence, and he trusted
his case with God. He did not brood upon his own wrongs, but
forgot his sorrow in trying to lighten the sorrows of others. He found
a work to do, even in the prison. God was preparing him in the
school of affliction for greater usefulness, and he did not refuse the
needful discipline. In the prison, witnessing the results of oppression
and tyranny and the effects of crime, he learned lessons of justice,
sympathy, and mercy, that prepared him to exercise power with
wisdom and compassion.

ယောသပ်သည် ထောင်မှူး၏ ယုံကြည်မှုကို တဖြည်းဖြည်း ရရှိလာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အကျဉ်းသားအားလုံးကို အုပ်ချုပ်ရန် တာဝန်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ထောင်ထဲတွင် သူပြုမူခဲ့သော ပုံစံများ—နေ့စဉ်ဘဝ၏ ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်မှုနှင့် ဒုက္ခရောက်နေသူများအပေါ် သူထားရှိသော စာနာနားလည်မှု—တို့သည် သူ၏ အနာဂတ် ကြီးပွားချမ်းသာမှုနှင့် ဂုဏ်အသရေအတွက် လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားသူများအပေါ် ဖြာထွက်စေသော အလင်းတန်းတိုင်းသည် မိမိတို့ထံသို့ ပြန်လည်ရောင်ပြန်ဟပ်လာတတ်သည်။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသူများအား ပြောဆိုသော ကြင်နာစာနာသည့် စကားတိုင်း၊ ဖိနှိပ်ခံရသူများကို ကူညီပေးသော အပြုအမူတိုင်းနှင့် နွမ်းပါးသူများအား ပေးကမ်းသော လက်ဆောင်တိုင်းသည် မှန်ကန်သော စေတနာဖြင့် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်ပါက ပေးကမ်းသူထံသို့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများအဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

Joseph gradually gained the confdence of the keeper of the
prison, and was fnally entrusted with the charge of all the prisoners.
It was the part he acted in the prison—the integrity of his daily life
and his sympathy for those who were in trouble and distress—that
opened the way for his future prosperity and honor. Every ray of
light that we shed upon others is reflected upon ourselves. Every
kind and sympathizing word spoken to the sorrowful, every act to
relieve the oppressed, and every gift to the needy, if prompted by a
right motive, will result in blessings to the giver.
Joseph in Egypt 187

ရှင်ဘုရင်၏ ဖလားတော်ဝန်နှင့် စားတော်ကဲတို့သည် တစ်စုံတစ်ခုသော အပြစ်ကြောင့် ထောင်ထဲသို့ ပို့ဆောင်ခြင်းခံရပြီး ယောသပ်၏ လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ တစ်နေ့နံနက်တွင် သူတို့ အလွန်ဝမ်းနည်းနေသည်ကို ယောသပ် သတိပြုမိသဖြင့် အကြောင်းရင်းကို ကြင်နာစွာ မေးမြန်းသောအခါ၊ သူတို့တစ်ဦးစီသည် ထူးဆန်းသော အိပ်မက်တစ်ခုစီ မြင်မက်ခဲ့ကြပြီး ထိုအိပ်မက်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သိလိုကြကြောင်း သိရသည်။ “အိပ်မက်အနက်ကို ဖော်ပြခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အမှုမဟုတ်လော၊ ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ” ဟု ယောသပ်က ဆိုသည်။

The chief baker and chief butler of the king had been cast into [219]
prison for some offense, and they came under Joseph’s charge. One
morning, observing that they appeared very sad, he kindly inquired
the cause and was told that each had had a remarkable dream, of
which they were anxious to learn the signifcance. “Do not interpretations belong to God?” said Joseph, “tell me them, I pray you.”

သူတို့တစ်ဦးစီက မိမိတို့၏ အိပ်မက်များကို ပြောပြသောအခါ ယောသပ်က အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ပြခဲ့သည်- သုံးရက်အတွင်း ဖလားတော်ဝန်သည် သူ၏ ရာထူးကို ပြန်လည်ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ဖာရောဘုရင်၏ လက်ထဲသို့ ဖလားကို အရင်ကဲ့သို့ ဆက်သရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ စားတော်ကဲမှာမူ ဘုရင်၏ အမိန့်ဖြင့် ကွပ်မျက်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ဦးစလုံးတွင် ဖြစ်ရပ်များသည် ဟောကိန်းထုတ်သည့်အတိုင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

As each related his dream, Joseph made known its import: In three
days the butler was to be reinstated in his position, and give the cup
into Pharaoh’s hand as before, but the chief baker would be put to
death by the king’s command. In both cases the event occurred as
foretold.

ရှင်ဘုရင်၏ ဖလားတော်ဝန်သည် သူ၏ အိပ်မက်ကို အားတက်ဖွယ် အနက်ဖွင့်ပေးခဲ့သည့်အတွက်လည်းကောင်း၊ ယောသပ်၏ ကြင်နာစွာ ဂရုစိုက်မှုများအတွက်လည်းကောင်း အလွန်ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။ ထိုအခါ ယောသပ်က မိမိ၏ မတရားဖမ်းဆီးခံရမှုကို ထိခိုက်နက်နဲစွာ ဖော်ပြလျက်၊ မိမိ၏ အမှုကို ဘုရင်ကြီးထံ တင်ပြပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ “ကိုယ်တော်သည် ချမ်းသာရသောအခါ ကျွန်ုပ်ကို အောက်မေ့ပါ၊ ကျွန်ုပ်အား ကျေးဇူးပြု၍ ဖာရောဘုရင်ထံတွင် ကျွန်ုပ်၏အကြောင်းကို လျှောက်ထားပေးပါ၊ ဤအကျဉ်းထောင်မှ လွတ်အောင် ကူညီပါ၊ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်သည် ဟေဗြဲပြည်မှ ခိုးယူခြင်းခံရသူဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာတွင်လည်း ထောင်ထဲ၌ နေရလောက်အောင် မည်သည့်အပြစ်ကိုမျှ မပြုခဲ့ပါ” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ဖလားတော်ဝန်သည် အိပ်မက်များ အသေးစိတ် ပြည့်စုံလာသည်ကို မြင်ခဲ့ရသော်လည်း၊ မင်း၏မျက်နှာသာပေးမှုကို ပြန်လည်ရရှိသောအခါတွင်မူ သူ၏ ကျေးဇူးရှင်ကို မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။ ယောသပ်သည် နောက်ထပ် နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် အကျဉ်းသားအဖြစ် ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရှင်သန်ခဲ့သော မျှော်လင့်ချက်သည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး အခြားသော ဒုက္ခများအပြင် ကျေးဇူးကန်းခြင်း၏ ခါးသီးသော ဝေဒနာကိုပါ ခံစားခဲ့ရသည်။

The king’s cupbearer had professed the deepest gratitude to
Joseph, both for the cheering interpretation of his dream and for
many acts of kind attention; and in return the latter, referring in a
most touching manner to his own unjust captivity, entreated that his
case be brought before the king. “Think on me,” he said, “when it
shall be well with thee, and show kindness, I pray thee, unto me, and
make mention of me unto Pharaoh, and bring me out of this house:
for indeed I was stolen away out of the land of the Hebrews: and here
also have I done nothing that they should put me into the dungeon.”

သို့သော် ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သည် ထောင်တံခါးများကို ဖွင့်ပေးတော့မည်ဖြစ်သည်။ အီဂျစ်ဘုရင်သည် တစ်ညတည်းတွင် အိပ်မက်နှစ်ခုကို မြင်မက်ခဲ့ရာ၊ ၎င်းတို့သည် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုတည်းကို ရည်ညွှန်းနေပုံရပြီး တစ်စုံတစ်ခုသော ဘေးဒုက္ခကြီး ဆိုက်ရောက်တော့မည့် အငွေ့အသက်များ ရှိနေသည်။ သူသည် ထိုအိပ်မက်များ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် သူ၏စိတ်ကို နှောင့်ယှက်နေခဲ့သည်။ သူ၏ နိုင်ငံတော်ရှိ ပညာရှိများနှင့် ဗေဒင်ဆရာများလည်း အနက်မဖွင့်နိုင်ခဲ့ကြချေ။ ဘုရင်ကြီး၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဒုက္ခများ တိုးပွားလာပြီး နန်းတော်တစ်ခုလုံးတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထိုပျောက်ဆုံးနေသော အေးချမ်းမှုကြောင့် ဖလားတော်ဝန်သည် မိမိမြင်မက်ခဲ့သော အိပ်မက်၏ အခြေအနေများကို ပြန်လည်သတိရလာခဲ့သည်။ ထိုနှင့်အတူ ယောသပ်ကို သတိရလာပြီး သူ၏ မေ့လျော့မှုနှင့် ကျေးဇူးကန်းမှုအတွက် နောင်တရမိသည်။ သူသည် ဘုရင်ကြီးထံသို့ ချက်ချင်းသွား၍ မိမိနှင့် စားတော်ကဲ၏ အိပ်မက်များကို ဟေဗြဲအကျဉ်းသားတစ်ဦးက မည်သို့ အနက်ဖွင့်ပေးခဲ့ကြောင်းနှင့် ထိုဟောကိန်းများ မည်သို့ ပြည့်စုံခဲ့ကြောင်း လျှောက်တင်ခဲ့သည်။

The chief butler saw the dream fulflled in every particular; but when
restored to royal favor, he thought no more of his benefactor. For
two years longer Joseph remained a prisoner. The hope that had
been kindled in his heart gradually died out, and to all other trials
was added the bitter sting of ingratitude.
But a divine hand was about to open the prison gates. The king
of Egypt had in one night two dreams, apparently pointing to the
same event and seeming to foreshadow some great calamity. He
could not determine their signifcance, yet they continued to trouble
his mind. The magicians and wise men of his realm could give no interpretation. The king’s perplexity and distress increased, and terror
spread throughout his palace. The general agitation recalled to the
chief butler’s mind the circumstances of his own dream; with it came
the memory of Joseph, and a pang of remorse for his forgetfulness
and ingratitude. He at once informed the king how his own dream
and that of the chief baker had been interpreted by a Hebrew captive,
and how the predictions had been fulflled.

ဖာရောဘုရင်အတွက် မိမိနိုင်ငံရှိ ဗေဒင်ဆရာများနှင့် ပညာရှိများကို ကျော်လွန်၍ သူစိမ်းတစ်ဦးနှင့် ကျွန်တစ်ဦးထံတွင် အကြံဉာဏ်တောင်းခံရခြင်းမှာ အရှက်ရဖွယ် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ နောက်ယှက်ခံနေရသော စိတ်နှလုံး သက်သာရာရမည်ဆိုလျှင် မည်မျှနိမ့်ကျသော ဝန်ဆောင်မှုကိုမဆို လက်ခံရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။ ယောသပ်ကို ချက်ချင်းခေါ်ခိုင်းလိုက်သည်။ ယောသပ်သည် ထောင်ဝတ်စုံကို လဲလှယ်၍ အရှက်ရခြင်းနှင့် ချုပ်နှောင်ခံရစဉ်အတွင်း ရှည်လျားနေခဲ့သော ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်များကို ရိတ်ပယ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ့အား ဘုရင်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

It was humiliating to Pharaoh to turn away from the magicians [220]
188 Patriarchs and Prophets
and wise men of his kingdom to consult an alien and a slave, but he
was ready to accept the lowliest service if his troubled mind might
fnd relief. Joseph was immediately sent for; he put off his prison
attire, and shaved himself, for his hair had grown long during the
period of his disgrace and confnement. He was then conducted to
the presence of the king.

“ဖာရောဘုရင်က ယောသပ်အား၊ ငါသည် အိပ်မက်ကို မြင်မက်ပြီ၊ အနက်ဖွင့်နိုင်သူလည်း မရှိ။ မင်းသည် အိပ်မက်ကို ကြားလျှင် အနက်ဖွင့်နိုင်သည်ဟု မင်း၏အကြောင်းကို ငါကြားရပြီဟု ဆိုသော်၊ ယောသပ်က၊ ကျွန်ုပ်၌ တတ်နိုင်သော အစွမ်းမရှိပါ၊ ဘုရင်ကြီးအား ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော အဖြေကို ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူပါလိမ့်မည်ဟု ဖာရောဘုရင်အား ပြန်လျှောက်လေသည်။” ဘုရင်ကြီးအား ယောသပ်၏ ပြန်လည်လျှောက်တင်မှုသည် သူ၏ နှိမ့်ချမှုနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိသော ယုံကြည်ခြင်းကို ဖော်ပြနေသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင်၌ ထူးကဲသော ပညာရှိသည်ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်ကို နှိမ့်ချစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ “ကျွန်ုပ်၌ မရှိပါ”။ ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာလျှင် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများကို ရှင်းပြနိုင်ပါသည်။

“And Pharaoh said unto Joseph, I have dreamed a dream, and
there is none that can interpret it: and I have heard say of thee, that
thou canst understand a dream to interpret it. And Joseph answered
Pharaoh, saying, It is not in me: God shall give Pharaoh an answer of
peace.” Joseph’s reply to the king reveals his humility and his faith
in God. He modestly disclaims the honor of possessing in himself
superior wisdom. “It is not in me.” God alone can explain these
mysteries.

ထို့နောက် ဖာရောဘုရင်သည် သူ၏ အိပ်မက်များကို ပြောပြလေသည်- “ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် မြစ်နား၌ ရပ်နေသည်ဖြစ်၍၊ အသားကြည်လင်လျက် ဆူဖြိုးသော နွားမ ခုနစ်ကောင်တို့သည် မြစ်ထဲက တက်လာ၍ မြက်ခင်း၌ ကျက်စားကြ၏။ ထိုနောက်မှ အလွန် အသားမကြည်လင်ဘဲ နွမ်းရိပိန်ချုံးသော အခြားနွားမ ခုနစ်ကောင်တို့သည် တက်လာကြ၏။ ထိုမျှလောက် ဆိုးသွမ်းသော နွားမမျိုးကို အီဂျစ်ပြည် တစ်လျှောက်လုံး၌ ငါမမြင်စဖူး။ ထိုပိန်ချုံး၍ ဆိုးသွမ်းသော နွားမတို့သည် အသားကြည်လင်၍ ဆူဖြိုးသော ပထမနွားမ ခုနစ်ကောင်တို့ကို စားကြ၏။ စားပြီးသောအခါ၌လည်း စားသည်ဟု မထင်ရ၊ အစကကဲ့သို့ပင် ဆိုးသွမ်းပိန်ချုံးလျက် ရှိကြ၏။ ထိုအခါ ငါနိုးလာ၏။ တစ်ဖန် အိပ်မက်တွင်၊ အပင်တစ်ပင်တည်း၌ ပြည့်စုံကောင်းမွန်သော အနှံ ခုနစ်နှံတို့သည် ထွက်လာကြ၏။ ထိုနောက်မှ အရှေ့လေကြောင့် ညှိုးနွမ်းပိန်ချုံး၍ ပျက်စီးသော အခြားအနှံ ခုနစ်နှံတို့သည် ထွက်လာကြ၏။ ထိုပိန်ချုံးသော အနှံတို့သည် ကောင်းမွန်သော အနှံ ခုနစ်နှံတို့ကို ဝါးမျိုကြ၏။ ထိုအကြောင်းကို ဗေဒင်ဆရာတို့အား ငါပြောသော်လည်း၊ အဘယ်သူမျှ အနက်မဖွင့်နိုင်ကြ” ဟု ဆိုလေသည်။

Pharaoh then proceeded to relate his dreams: “Behold, I stood
upon the bank of the river: and, behold, there came up out of the
river seven kine, fat-fleshed and well-favored; and they fed in a
meadow: and, behold, seven other kine came up after them, poor
and very ill-favored and lean-fleshed, such as I never saw in all the
land of Egypt for badness: and the lean and the ill-favored kine did
eat up the frst seven fat kine: and when they had eaten them up,
it could not be known that they had eaten them; but they were still
ill-favored, as at the beginning. So I awoke. And I saw in my dream,
and, behold, seven ears came up in one stalk, full and good: and,
behold, seven ears, withered, thin, and blasted with the east wind,
sprung up after them: and the thin ears devoured the seven good
ears: and I told this unto the magicians; but there was none that
could declare it to me.”

ယောသပ်က၊ “ဖာရောဘုရင်၏ အိပ်မက်သည် တစ်ခုတည်းဖြစ်ပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် ပြုတော်မူမည့်အမှုကို ဖာရောဘုရင်အား ပြသတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။ အီဂျစ်ပြည် တစ်လျှောက်လုံးတွင် ခုနစ်နှစ်ပတ်လုံး အလွန်ဝပြောသော ကာလဖြစ်လိမ့်မည်။ လယ်ယာဥယျာဉ်တို့သည် အရင်ကထက် သာ၍ အဆမတန် ထွက်နှုန်းကောင်းကြလိမ့်မည်။ ထိုနောက်မှ ခုနစ်နှစ်ပတ်လုံး အစာခေါင်းပါးသော ကာလ ရောက်လိမ့်မည်။ ထိုအစာခေါင်းပါးခြင်းသည် အလွန်ပြင်းထန်လှသောကြောင့်၊ ပြည်တော်၌ အရင်ဝပြောခဲ့သော အရာများကို မမှတ်မိနိုင်အောင် ဖြစ်လိမ့်မည်။” အိပ်မက်နှစ်ကြိမ် ထပ်နေခြင်းမှာ ၎င်းဖြစ်ရပ်သည် မုချဖြစ်ပျက်မည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် မကြာမီ ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပင်ဖြစ်သည်။ “သို့ဖြစ်ပါ၍၊ ဖာရောဘုရင်သည် သတိပညာနှင့် ပြည့်စုံသောသူကို ရှာ၍ အီဂျစ်ပြည်ကို အုပ်ချုပ်စေတော်မူပါ။ အီဂျစ်ပြည် တစ်လျှောက်လုံးတွင် အရာရှိတို့ကို ခန့်ထား၍၊ ဝပြောသော ခုနစ်နှစ်အတွင်း၌ မြေအထွက် ငါးပုံတစ်ပုံကို သိမ်းယူစေတော်မူပါ။ ထိုကောင်းမွန်သော နှစ်များအတွင်း ရရှိသမျှသော အစာအာဟာရတို့ကို စုသိမ်းစေ၍၊ မြို့ရွာတို့၌ ဖာရောဘုရင်၏ လက်အောက်တွင် ဆန်စပါးတို့ကို သိုထားစေတော်မူပါ။ ထိုအစာအာဟာရတို့သည် အီဂျစ်ပြည်၌ ဖြစ်လတ္တံ့သော ခုနစ်နှစ်သော အစာခေါင်းပါးခြင်းအတွက် သိုမှီးရာ ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ဆက်လက်လျှောက်တင်ခဲ့သည်။

“The dream of Pharaoh is one,” said Joseph. “God hath showed
Pharaoh what He is about to do.” There were to be seven years of
great plenty. Field and garden would yield more abundantly than
ever before. And this period was to be followed by seven years of
famine. “And the plenty shall not be known in the land by reason of
that famine following; for it shall be very grievous.” The repetition
of the dream was evidence both of the certainty and nearness of the
fulfllment. “Now therefore,” he continued, “let Pharaoh look out
a man discreet and wise, and set him over the land of Egypt. Let
Pharaoh do this, and let him appoint offcers over the land, and take
Joseph in Egypt 189
up the ffth part of the land of Egypt in the seven plenteous years. [221]
And let them gather all the food of those good years that come, and
lay up corn under the hand of Pharaoh, and let them keep food in the
cities. And that food shall be for store to the land against the seven
years of famine.”

ထိုအနက်ဖွင့်ဆိုချက်သည် အလွန်ကျိုးကြောင်းဆီလျော်၍ ခိုင်လုံလှသဖြင့်၊ ထို့ပြင် အကြံပြုသော မူဝါဒမှာလည်း အလွန်ပင် ကောင်းမွန်ထိရောက်လှသဖြင့် မှန်ကန်မှုကို သံသယဖြစ်စရာ မရှိခဲ့ပါ။ သို့သော် ထိုအစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် မည်သူ့ကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာ တာဝန်ပေးရမည်နည်း။ ဤရွေးချယ်မှု၏ ပညာအမြော်အမြင်အပေါ်တွင် နိုင်ငံတော် တည်တံ့ရေးမှာ မူတည်နေသည်။ ဘုရင်ကြီးသည် စိုးရိမ်မကင်း ဖြစ်နေသည်။ အချိန်အတန်ကြာအောင် ခန့်အပ်မည့်သူကို စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ ဖလားတော်ဝန်မှတစ်ဆင့် ဘုရင်ကြီးသည် ယောသပ်သည် ထောင်ကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် ပြသခဲ့သော ဉာဏ်ပညာနှင့် သတိဝီရိယတို့အကြောင်းကို သိရှိခဲ့ရသဖြင့်၊ သူသည် အုပ်ချုပ်မှုစွမ်းရည်တွင် အထူးထူးချွန်သူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။

The interpretation was so reasonable and consistent, and the
policy which it recommended was so sound and shrewd, that its
correctness could not be doubted. But who was to be entrusted with
the execution of the plan? Upon the wisdom of this choice depended
the nation’s preservation. The king was troubled. For some time
the matter of the appointment was under consideration. Through the
chief butler the monarch had learned of the wisdom and prudence
displayed by Joseph in the management of the prison; it was evident
that he possessed administrative ability in a pre-eminent degree.

ယခုအခါ နောင်တတရားဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဖလားတော်ဝန်သည် သူ၏ ကျေးဇူးရှင်အပေါ် ယခင်က ကျေးဇူးကန်းခဲ့မှုအတွက် အတတ်နိုင်ဆုံး ချီးမွမ်းပြောဆိုခြင်းဖြင့် အစားထိုးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဘုရင်ကြီးက ထပ်မံစုံစမ်းစစ်ဆေးသောအခါတွင်လည်း ထိုသတင်းစကားမှာ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ နိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံးတွင် ယောသပ်သည်သာလျှင် နိုင်ငံတော်ကို ခြိမ်းခြောက်နေသော အန္တရာယ်ကို ထောက်ပြနိုင်ပြီး၊ ၎င်းကို ရင်ဆိုင်ရန် လိုအပ်သော ပြင်ဆင်မှုများကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် ဉာဏ်ပညာရှိသူ ဖြစ်နေသည်။ ဘုရင်ကြီးသည် သူတင်ပြခဲ့သော အစီအစဉ်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် သူသည်သာ အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်လာခဲ့သည်။ သူ့ထံတွင် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ရှိကြောင်း ထင်ရှားနေပြီး၊ ဤအကျပ်အတည်းကာလတွင် နိုင်ငံတော်၏ အရေးအရာများကို ဦးဆောင်ရန် ဘုရင်၏ အရာရှိကြီးများထဲတွင် သူ့လောက် အရည်အချင်းရှိသူ မည်သူမျှမရှိကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ သူသည် ဟေဗြဲလူမျိုးနှင့် ကျွန်တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟူသောအချက်မှာ သူ၏ ထင်ရှားလှသော ဉာဏ်ပညာနှင့် မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အရေးမပါလှတော့ပါ။ “ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ရှိသော ဤကဲ့သို့သောသူကို ငါတို့သည် ရှာ၍တွေ့နိုင်ပါမည်လော” ဟု ဘုရင်ကြီးက သူ၏ အမတ်မင်းများအား မေးမြန်းခဲ့သည်။

The cupbearer, now flled with self-reproach, endeavored to atone
for his former ingratitude, by the warmest praise of his benefactor;
and further inquiry by the king proved the correctness of his report.
In all the realm Joseph was the only man gifted with wisdom to
point out the danger that threatened the kingdom and the preparation
necessary to meet it; and the king was convinced that he was the
one best qualifed to execute the plans which he had proposed. It
was evident that a divine power was with him, and that there were
none among the king’s offcers of state so well qualifed to conduct
the affairs of the nation at this crisis. The fact that he was a Hebrew
and a slave was of little moment when weighed against his evident
wisdom and sound judgment. “Can we fnd such a one as this is, a
man in whom the Spirit of God is?” said the king to his counselors.

ခန့်အပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပြီးနောက်၊ ယောသပ်အား အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ကြေညာချက်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်- “ဘုရားသခင်သည် ဤအရာအားလုံးကို သင့်အား ပြသတော်မူသောကြောင့်၊ သင့်ကဲ့သို့ သတိပညာနှင့် ပြည့်စုံသောသူ မရှိပါ။ သင်သည် ငါ့နန်းတော်ကို အုပ်ချုပ်ရမည်။ ငါ၏ ပြည်သူပြည်သားအပေါင်းတို့သည် သင်၏အမိန့်ကို နာခံရကြမည်။ ရာဇပလ္လင်ပေါ်၌သာ ငါသည် သင့်ထက် ကြီးမြတ်မည်။” ဘုရင်ကြီးသည် ယောသပ်အား မြင့်မြတ်သော ရာထူးတံဆိပ်များကို ပေးအပ်လေသည်။ “ဖာရောဘုရင်သည် မိမိလက်မှ တံဆိပ်လက်စွပ်ကို ချွတ်၍ ယောသပ်၏လက်၌ စွပ်ပေးလေ၏။ ပိတ်ချောအင်္ကျီကို ဝတ်စေ၍ ရွှေကြိုးကိုလည်း လည်ပင်း၌ ဆင်ပေးလေ၏။ မိမိစီးသော ဒုတိယရထားကို စီးစေ၍၊ ‘ဒူးထောက်ကြလော့’ ဟု သူ၏ရှေ့၌ ကြွေးကြော်စေလေ၏။”

The appointment was decided upon, and to Joseph the astonishing announcement was made, “Forasmuch as God hath showed thee
all this, there is none so discreet and wise as thou art: thou shalt
be over my house, and according unto thy word shall all my people
be ruled: only in the throne will I be greater than thou.” The king
proceeded to invest Joseph with the insignia of his high offce. “And
Pharaoh took off his ring from his hand, and put it upon Joseph’s
hand, and arrayed him in vestures of fne linen, and put a gold chain
about his neck; and he made him to ride in the second chariot which
he had; and they cried before him, Bow the knee.”

“သူ့ကို မိမိအိမ်တော်၏ သခင်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ မိမိပိုင်ဆိုင်သမျှတို့၏ အုပ်ချုပ်သူအဖြစ်လည်းကောင်း ခန့်ထားတော်မူ၏။ မိမိအလိုရှိသည့်အတိုင်း မင်းညီမင်းသားတို့ကို ချည်နှောင်စေရန်နှင့် အမတ်မင်းတို့အား ပညာသင်ကြားပေးစေရန် ဖြစ်သတည်း။” (ဆာလံ ၁၀၅:၂၁၊ ၂၂)။ ယောသပ်သည် ထောင်ထဲမှ အီဂျစ်ပြည်တစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်သော မင်းအဖြစ် ချီးမြှောက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းသည် မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်ထူးဆောင်ရာထူးဖြစ်သော်လည်း၊ အခက်အခဲနှင့် ဘေးအန္တရာယ်များ ဝန်းရံနေသည်။ လူတစ်ယောက်သည် အန္တရာယ်မရှိဘဲ မြင့်မားသော အရပ်တွင် မရပ်တည်နိုင်ပါ။ မုန်တိုင်းသည် ချိုင့်ဝှမ်းရှိ နိမ့်ကျသော ပန်းကလေးများကို အန္တရာယ်မပြုသော်လည်း၊ တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ခန့်ညားသော သစ်ပင်ကြီးများကို အမြစ်မှ နုတ်ပစ်တတ်သကဲ့သို့၊ နိမ့်ကျသော ဘဝတွင် မိမိတို့၏ ဖြောင့်မတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သူများသည်ပင် လောကီအောင်မြင်မှုနှင့် ဂုဏ်အသရေတို့၏ သွေးဆောင်မှုများကြောင့် ပျက်စီးခြင်းတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားတတ်ကြသည်။ သို့သော် ယောသပ်၏ စရိုက်လက္ခဏာသည် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု နှစ်မျိုးစလုံး၏ စမ်းသပ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ထောင်ထဲတွင် ရှိစဉ်ကကဲ့သို့ပင် ဖာရောဘုရင်၏ နန်းတော်တွင် ရှိနေချိန်၌လည်း ဘုရားသခင်အပေါ် တူညီသော သစ္စာရှိမှုကို ပြသခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများ၊ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူများနှင့် ဝေးကွာနေသော သာသနာပပြည်တွင် သူစိမ်းတစ်ဦးအဖြစ် ရှိနေသေးသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သည် မိမိ၏ ခြေလှမ်းများကို လမ်းပြနေကြောင်း အပြည့်အဝ ယုံကြည်ခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်ကို အစဉ်အမြဲ အမှီပြုလျက် မိမိ၏ တာဝန်များကို သစ္စာရှိစွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ယောသပ်အားဖြင့် အီဂျစ်ပြည်၏ ဘုရင်နှင့် မင်းညီမင်းသားတို့၏ အာရုံစိုက်မှုသည် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ထံသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြသော်လည်း၊ ယေဟောဝါဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူ၏ ဘဝနှင့် စရိုက်လက္ခဏာတွင် ထင်ဟပ်နေသော ကျင့်ဝတ်မူများကို လေးစားရန် သင်ယူခဲ့ကြသည်။

“He made him lord of his house, and ruler of all his substance: [222]
190 Patriarchs and Prophets
to bind his princes at his pleasure; and teach his senators wisdom.”
Psalm 105:21, 22. From the dungeon Joseph was exalted to be ruler
over all the land of Egypt. It was a position of high honor, yet it was
beset with diffculty and peril. One cannot stand upon a lofty height
without danger. As the tempest leaves unharmed the lowly flower
of the valley, while it uproots the stately tree upon the mountaintop,
so those who have maintained their integrity in humble life may
be dragged down to the pit by the temptations that assail worldly
success and honor. But Joseph’s character bore the test alike of
adversity and prosperity. The same fdelity to God was manifest
when he stood in the palace of the Pharaohs as when in a prisoner’s
cell. He was still a stranger in a heathen land, separated from his
kindred, the worshipers of God; but he fully believed that the divine
hand had directed his steps, and in constant reliance upon God he
faithfully discharged the duties of his position. Through Joseph the
attention of the king and great men of Egypt was directed to the
true God; and though they adhered to their idolatry, they learned
to respect the principles revealed in the life and character of the
worshiper of Jehovah.

ယောသပ်သည် ခိုင်မာသော စရိုက်လက္ခဏာ၊ ဖြောင့်မတ်မှုနှင့် ဉာဏ်ပညာတို့နှင့်ဆိုင်သော ဤကဲ့သို့သော မှတ်တမ်းကောင်းကို မည်သို့ ရရှိနိုင်ခဲ့သနည်း။—သူသည် ငယ်ရွယ်စဉ်ကပင် မိမိ၏ စိတ်အလိုထက် တာဝန်ဝတ္တရားကိုသာ ဦးစားပေးခဲ့သည်။ လူငယ်ဘဝ၏ ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်မှု၊ ရိုးရှင်းသော ယုံကြည်ကိုးစားမှုနှင့် မြင့်မြတ်သော သဘာဝတို့သည် လူကြီးဘဝ၏ အပြုအမူများတွင် အသီးအပွင့်များအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်း၍ ရိုးရှင်းသော ဘဝနေထိုင်မှုသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဉာဏပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားများကို သန်စွမ်းစွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် အထောက်အကူပြုခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ လက်ရာတော်များမှတစ်ဆင့် ကိုယ်တော်နှင့် မိဿဟာယဖွဲ့ခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းကို ဆက်ခံသူများအား အပ်နှံထားသော မြင့်မြတ်လှသည့် သမ္မာတရားများကို ဆင်ခြင်တွေးတောခြင်းတို့သည် သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာသဘာဝကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပြီး၊ အခြားမည်သည့် ပညာရပ်ထက်မဆို စိတ်ဓာတ်ကို ကျယ်ပြန့်စေကာ ခိုင်မာစေခဲ့သည်။ နိမ့်ကျသော အလုပ်မှသည် အမြင့်ဆုံးသော ရာထူးအထိ အခြေအနေတိုင်းတွင် မိမိ၏ တာဝန်ကို သစ္စာရှိစွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့ခြင်းသည် စွမ်းအားတိုင်းကို အမြင့်ဆုံးသော ဝန်ဆောင်မှုအတွက် လေ့ကျင့်ပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းရှင်၏ အလိုတော်နှင့်အညီ နေထိုင်သူသည် မိမိအတွက် အမှန်ကန်ဆုံးနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော စရိုက်လက္ခဏာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ရရှိစေသည်။ “ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့သောသဘောသည် ပညာဖြစ်၏။ ဒုစရိုက်ကို ရှောင်သောသဘောသည် ဉာဏ်ဖြစ်၏။” (ယောဘ ၂၈:၂၈)။

How was Joseph enabled to make such a record of frmness
of character, uprightness, and wisdom?—In his early years he had
consulted duty rather than inclination; and the integrity, the simple
trust, the noble nature, of the youth bore fruit in the deeds of the man.
A pure and simple life had favored the vigorous development of both
physical and intellectual powers. Communion with God through
His works and the contemplation of the grand truths entrusted to
the inheritors of faith had elevated and ennobled his spiritual nature,
broadening and strengthening the mind as no other study could do.
Faithful attention to duty in every station, from the lowliest to the
most exalted, had been training every power for its highest service.
He who lives in accordance with the Creator’s will is securing to
himself the truest and noblest development of character. “The fear of
the Lord, that is wisdom; and to depart from evil is understanding.”
Job 28:28.

ဘဝ၏ သေးငယ်သော အရာများက စရိုက်လက္ခဏာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအပေါ် မည်မျှလွှမ်းမိုးမှုရှိကြောင်း သိရှိသူ နည်းပါးလှသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ လုပ်ဆောင်ရသမျှ မည်သည့်အရာမှ အမှန်တကယ် မသေးငယ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ နေ့စဉ်ရင်ဆိုင်ရသော အမျိုးမျိုးသော အခြေအနေများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သစ္စာရှိမှုကို စမ်းသပ်ရန်နှင့် သာ၍ကြီးမားသော တာဝန်များအတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ သာမန်ဘဝ၏ ဆောင်ရွက်မှုများတွင် ကျင့်ဝတ်မူများကို လိုက်နာခြင်းအားဖြင့်၊ စိတ်နှလုံးသည် မိမိ၏ အလိုဆန္ဒနှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့ထက် တာဝန်ဝတ္တရားများကို သာ၍ အလေးထားရန် ကျင့်သားရလာသည်။ ထိုသို့ လေ့ကျင့်ထားသော စိတ်နှလုံးသည် လေတိုက်ရာတွင် လွင့်ပါးနေသော ကျူပင်ကဲ့သို့ အမှားနှင့် အမှန်ကြားတွင် ယိမ်းယိုင်နေမည်မဟုတ်ပါ။ သူတို့သည် သစ္စာရှိမှုနှင့် သမ္မာတရားဆိုင်ရာ အလေ့အကျင့်ကောင်းများကို မိမိကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ထားသည့်အတွက် တာဝန်အပေါ် သစ္စာရှိကြသည်။ အသေးငယ်ဆုံးသော အရာများတွင် သစ္စာရှိခြင်းအားဖြင့်၊ သာ၍ကြီးမားသော အမှုအရာများတွင် သစ္စာရှိရန် ခွန်အားကို ရရှိကြသည်။

There are few who realize the influence of the little things of life
upon the development of character. Nothing with which we have to
[223] do is really small. The varied circumstances that we meet day by
day are designed to test our faithfulness and to qualify us for greater
Joseph in Egypt 191
trusts. By adherence to principle in the transactions of ordinary
life, the mind becomes accustomed to hold the claims of duty above
those of pleasure and inclination. Minds thus disciplined are not
wavering between right and wrong, like the reed trembling in the
wind; they are loyal to duty because they have trained themselves
to habits of fdelity and truth. By faithfulness in that which is least
they acquire strength to be faithful in greater matters.

ဖြောင့်မတ်သော စရိုက်လက္ခဏာသည် ဩဖိရရွှေထက် သာ၍ တန်ဖိုးရှိသည်။ ၎င်းမရှိဘဲ မည်သူမျှ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အဆင့်အတန်းသို့ မတက်လှမ်းနိုင်ပါ။ သို့သော် စရိုက်လက္ခဏာသည် အမွေဆက်ခံ၍ မရပါ။ ၎င်းကို ဝယ်ယူ၍လည်း မရနိုင်ပါ။ ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းမွန်မှုနှင့် ထူးချွန်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အသွေးများသည် တိုက်ဆိုင်မှုကြောင့် ဖြစ်လာခြင်းမဟုတ်ပါ။ အဖိုးတန်ဆုံးသော ဆုကျေးဇူးများသည်ပင် ၎င်းတို့ကို တိုးတက်အောင် မလုပ်ဆောင်ပါက တန်ဖိုးမရှိပါ။ မြင့်မြတ်သော စရိုက်လက္ခဏာကို တည်ဆောက်ခြင်းသည် တစ်သက်တာလုံး လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်ဖြစ်ပြီး လုံ့လဝီရိယရှိရှိနှင့် ဇွဲနပဲဖြင့် ကြိုးစားမှု၏ ရလဒ် ဖြစ်ရမည်။ ဘုရားသခင်သည် အခွင့်အလမ်းများကို ပေးသော်လည်း၊ အောင်မြင်မှုမှာ ထိုအခွင့်အလမ်းများကို မည်သို့အသုံးချသည်ဆိုသည့်အပေါ်တွင်သာ မူတည်ပါသည်။

An upright character is of greater worth than the gold of Ophir.
Without it none can rise to an honorable eminence. But character is
not inherited. It cannot be bought. Moral excellence and fne mental
qualities are not the result of accident. The most precious gifts are
of no value unless they are improved. The formation of a noble
character is the work of a lifetime and must be the result of diligent
and persevering effort. God gives opportunities; success depends
upon the use made of them.