အခန်း ၂၁—ယောသပ်နှင့်သူ၏အစ်ကိုများ

 

အခန်း ၂၁—ယောသပ်နှင့်သူ၏အစ်ကိုများ 

Chapter 21—Joseph and His Brothers

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄၁:၅၄-၅၆၊ အခန်းကြီး ၄၂ မှ ၅၀ အပေါ် အခြေခံထားသည်။

This chapter is based on Genesis 41:54-56; 42 to 50.

သီးနှံဖြစ်ထွန်းသော နှစ်များစတင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျရောက်လာတော့မည့် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးဘေးအတွက် ပြင်ဆင်မှုများကို စတင်ခဲ့သည်။ ယောသပ်၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် အီဂျစ်တစ်ပြည်လုံးရှိ အဓိကနေရာများ၌ အလွန်ကြီးမားသော ကျီများကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး၊ မျှော်မှန်းထားသည့် ထွက်နှုန်းပိုသီးနှံများကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် လုံလောက်သော စီမံမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အလျှံပယ်ထွက်ရှိသော ထို ၇ နှစ်ပတ်လုံး ဤမူဝါဒအတိုင်း ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ခဲ့ရာ သိုလှောင်ထားသော ကောက်ပဲသီးနှံပမာဏမှာ တွက်ချက်၍မရနိုင်အောင် များပြားလှသည်။

At the very opening of the fruitful years began the preparation
for the approaching famine. Under the direction of Joseph, immense
storehouses were erected in all the principal places throughout the
land of Egypt, and ample arrangements were made for preserving
the surplus of the expected harvest. The same policy was continued
during the seven years of plenty, until the amount of grain laid in
store was beyond computation.

ယခုအခါ ယောသပ် ဟောကိန်းထုတ်ထားသည့်အတိုင်း ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးသော ၇ နှစ် စတင်ရောက်ရှိလာသည်။ “ခပ်သိမ်းသောပြည်တို့၌ အစာခေါင်းပါးခြင်းရှိ၏။ သို့သော်လည်း အီဂျစ်ပြည်တစ်လျှောက်လုံးတွင်မူ အစာအာဟာရရှိ၏။ အီဂျစ်တစ်ပြည်လုံး ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးလာသောအခါ လူတို့သည် ဖာရောမင်းထံသို့ အစာအတွက် အော်ဟစ်အသနားခံကြ၏။ ဖာရောမင်းကလည်း ‘ယောသပ်ထံသို့သွားကြလော့။ သူပြောသည့်အတိုင်းပြုကြလော့’ ဟု အီဂျစ်လူမျိုးတို့အား မိန့်ဆို၏။ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးဘေးသည် မြေမျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး၌ ရှိနေသဖြင့် ယောသပ်သည် ကျီအားလုံးကိုဖွင့်၍ အီဂျစ်လူတို့အား ရောင်းချပေးလေသည်။”

And now the seven years of dearth began to come, according
to Joseph’s prediction. “And the dearth was in all lands; but in all
the land of Egypt there was bread. And when all the land of Egypt
was famished, the people cried to Pharaoh for bread: and Pharaoh
said unto all the Egyptians, Go unto Joseph; what he saith to you,
do. And the famine was over all the face of the earth: and Joseph
opened all the storehouses, and sold unto the Egyptians.”

ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးဘေးသည် ခါနန်ပြည်အထိ ရောက်ရှိသွားပြီး ယာကုပ်နေထိုင်ရာ ဒေသတွင်လည်း ပြင်းထန်စွာ ခံစားကြရသည်။ အီဂျစ်ဘုရင်က အစာရေစာများကို အလျှံပယ်စီမံထားကြောင်း ကြားသိရသောအခါ ယာကုပ်၏သား ၁၀ ယောက်တို့သည် ဆန်စပါးဝယ်ယူရန် ထိုနေရာသို့ ခရီးဆန့်ခဲ့ကြသည်။ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူတို့ကို ဘုရင်၏ ကိုယ်စားလှယ်ထံ လမ်းညွှန်ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး၊ အခြားသော လာရောက်လျှောက်ထားသူများနှင့်အတူ သူတို့သည်လည်း ထိုပြည်၏ အုပ်ချုပ်သူရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် “မြေပေါ်တွင် ဦးချ၍ ပျပ်ဝပ်ကိုးကွယ်ကြ၏။” “ယောသပ်သည် မိမိညီအစ်ကိုများကို သိသော်လည်း၊ သူတို့ကမူ သူ့ကိုမသိကြချေ။” သူ၏ ဟေဗြဲအမည်ကို ဘုရင်ပေးထားသော အမည်ဖြင့် လဲလှယ်ထားပြီးဖြစ်ရာ၊ အီဂျစ်ပြည်၏ ဝန်ကြီးချုပ်နှင့် သူတို့ ဣရှမေလလူတို့ထံ ရောင်းစားလိုက်သော လူပျိုပေါက်လေးတို့ကြားတွင် တူညီမှု အလွန်နည်းပါးနေသည်။ ယောသပ်သည် မိမိ၏ညီအစ်ကိုများ ဦးညွှတ်ပျပ်ဝပ်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏အိမ်မက်များကို ပြန်လည်သတိရလာပြီး အတိတ်က မြင်ကွင်းများသည် သူ၏ရှေ့တွင် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပေါ်လာသည်။ သူ၏ စူးရှသောမျက်လုံးများဖြင့် ထိုအုပ်စုကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးရာ ဗင်ယာမိန် ပါမလာသည်ကို တွေ့ရှိသွားသည်။

The famine extended to the land of Canaan and was severely
felt in that part of the country where Jacob dwelt. Hearing of the
abundant provision made by the king of Egypt, ten of Jacob’s sons
journeyed thither to purchase grain. On their arrival they were
directed to the king’s deputy, and with other applicants they came to
present themselves before the ruler of the land. And they “bowed
down themselves before him with their faces to the earth.” “Joseph
knew his brethren, but they knew not him.” His Hebrew name had
been exchanged for the one bestowed upon him by the king, and
there was little resemblance between the prime minister of Egypt and
the stripling whom they had sold to the Ishmaelites. As Joseph saw
his brothers stooping and making obeisance, his dreams came to his
mind, and the scenes of the past rose vividly before him. His keen
eye, surveying the group, discovered that Benjamin was not among
[225] them. Had he also fallen a victim to the treacherous cruelty of those
192
Joseph and His Brothers 193
savage men? He determined to learn the truth. “Ye are spies,” he
said sternly; “to see the nakedness of the land ye are come.”

သူတို့၏ ဇာတ်လမ်း၏ မှန်ကန်မှုကို သံသယရှိကြောင်း ဟန်ဆောင်ကာ၊ သူတို့ကို ကင်းထောက်များအဖြစ်သာ ဆက်လက်ရှုမြင်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း၊ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး က ကြေငြာခဲ့သည်။ သူတို့ကို သက်သေ ပြမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ သူတို့ အရေအတွက်မှ တစ်ဦး သွားကာ သူတို့၏ ညီအငယ်ဆုံး ညီကို အောက်သို့ ဆောင်ချ လာရန် တောင်းဆိုခြင်းဖြင့် အီဂျစ်တွင် ကျန်ရှိနေရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့ သဘောမတူ လျှင်၊ သူတို့ကို ကင်းထောက်များအဖြစ် ဆက်ဆံမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤ စီစဉ်မှုကို ယာကုပ်သားများ သဘောမတူနိုင်ပါ၊ အကြောင်းမှာ ထိုစီစဉ်မှုကို ဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်သော အချိန်သည် သူတို့၏ မိသားစုများကို အစားအစာ ချို့တဲ့စေမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်၊ နှင့် သူတို့ အနက် မည်သူ ခရီး တစ်ဦးတည်း ထွက်မည်နည်း၊ သူ၏ ညီ အစ်ကိုများကို ထောင်တွင် ထားခဲ့ကာ။ ဤ အခြေ အနေတွင် သူ ဖခင်ကို မည်သို့ တွေ့ဆုံနိုင်မည်နည်း။ သူတို့ကို သေစေရန် သို့မဟုတ် ကျွန်များအဖြစ် ပြုလုပ်ရန် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိနေပုံ ရသည်၊ နှင့် ဘင်ယာမင်ကို ဆောင်ချ လာ လျှင်၊ သူတို့၏ ကံကြမ္မာ ကို မျှဝေ ရန်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။ သူတို့ ဖခင်အပေါ် သူ၏ ကျန်ရှိနေသော တစ်ဦးတည်းသော သားကို ဆုံးရှုံးခြင်းဖြင့် ထပ်မံ ဝမ်းနည်းမှု ဆောင်ချ လာရန်ထက်၊ အတူတကွ ကျန်ရှိ ခံစားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကို အကျဉ်းထောင်တွင် ပစ်ချခဲ့ကြသည်၊ ထိုနေရာတွင် နေ့ သုံး ရက် ကျန်ရှိ ခဲ့သည်။

They answered, “Nay, my lord, but to buy food are thy servants
come. We are all one man’s sons; we are true men; thy servants are
no spies.” He wished to learn if they possessed the same haughty
spirit as when he was with them, and also to draw from them some
information in regard to their home; yet he well knew how deceptive
their statements might be. He repeated the charge, and they replied,
“Thy servants are twelve brethren, the sons of one man in the land
of Canaan; and, behold, the youngest is this day with our father, and
one is not.”
Professing to doubt the truthfulness of their story, and to still
look upon them as spies, the governor declared that he would prove
them, by requiring them to remain in Egypt till one of their number
should go and bring their youngest brother down. If they would
not consent to this, they were to be treated as spies. But to such
an arrangement the sons of Jacob could not agree, since the time
required for carrying it out would cause their families to suffer for
food; and who among them would undertake the journey alone,
leaving his brothers in prison? How could he meet his father under
such circumstances? It appeared probable that they were to be put
to death or to be made slaves; and if Benjamin were brought, it
might be only to share their fate. They decided to remain and suffer
together, rather than bring additional sorrow upon their father by
the loss of his only remaining son. They were accordingly cast into
prison, where they remained three days.

ယောသပ်ကို သူ၏ ညီအစ်ကိုများမှ ခွဲခွာခဲ့သော နှစ်များအတွင်း၊ ယာကုပ်၏ ဤ သားများသည် စရိုက်လက္ခဏာ ပြောင်းလဲ ခဲ့ကြသည်။ မနာလိုမှု၊ ဆူပူ ရန်လို၊ လိမ်၊ ရက်စက်ကြမ်း ကြုတ်၊ နှင့် လက်စားချေ လိုမှု ရှိ ခဲ့ကြသည်၊ သို့သော် ယခု၊ အတားအဆီး ဖြင့် စမ်း သပ်ခံ ရ ချိန်တွင်၊ သူတို့ ကို ကိုယ်ကျိုးမငဲ့၊ တစ်ဦး နှင့် တစ်ဦး အပေါ် သစ္စာ ရှိ၊ သူတို့ ဖခင်အပေါ် ဆည်းကပ်၊ နှင့် သူတို့ ကိုယ်တိုင် အလယ်အလတ် အရွယ်ရောက် လူကြီး များဖြစ်လျက်၊ သူ၏ အာဏာ ကို လိုက်နာ ခဲ့ကြသည် ဟု ပြသခဲ့သည်။

During the years since Joseph had been separated from his brothers, these sons of Jacob had changed in character. Envious, turbulent,
deceptive, cruel, and revengeful they had been; but now, when tested
by adversity, they were shown to be unselfsh, true to one another,
devoted to their father, and, themselves middle-aged men, subject to
his authority.

အီဂျစ် ထောင်တွင် သုံး ရက် သည် ညီအစ်ကိုများ သူတို့၏ အတိတ် အပြစ်များကို ဆင်ခြင် ခဲ့ကြသော ခါးသီး သော ဝမ်း နည်းမှု ရက်များဖြစ်သည်။ ဘင်ယာမင်ကို မတင်ပြနိုင် လျှင်၊ ကင်း ထောက်များအဖြစ် သူတို့၏ ချုပ်နှောင်မှု သည် သေချာ ပုံ ရသည်၊ နှင့် သူတို့ ဖခင်မှ ဘင်ယာမင်၏ မရှိ ခြင်း ကို သဘောတူ ရန် ခွင့်ပြုမှု ရရှိ ရန် မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည်။

The three days in the Egyptian prison were days of bitter sorrow
as the brothers reflected upon their past sins. Unless Benjamin could
be produced their conviction as spies appeared certain, and they had
little hope of gaining their father’s consent to Benjamin’s absence.

တတိယ ရက်တွင် ယောသပ်သည် ညီအစ်ကိုများကို သူ့ ရှေ့ တွင် ဆောင်ချ လာရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ သူ သည် သူတို့ကို ဆက်လက် ချုပ်နှောင် မထားရဲ ပါ။ သူ၏ ဖခင်နှင့် သူနှင့်အတူ မိသားစုများသည် အစားအစာ ချို့ တဲ့ ခံ စားနေရ ပြီ ဖြစ်နိုင်သည်။ “ဤအရာ ကို ပြုကြလော့၊ ရှင်ပါစေ၊” ဟု သူ ပြောခဲ့သည်၊ “ငါ သည် ဘုရားရှင်ကို ကြောက်ရွံ့ သည် မှန်လျှင်၊ သင်တို့ ညီ အစ်ကို များမှ တစ်ဦး ကို သင်တို့ အကျဉ်း အိမ်တွင် ချုပ်နှောင် ပါစေ၊ သင်တို့ သွားကြလော့၊ သင်တို့ အိမ်များမှ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါး မှု အတွက် စပါး ဆောင်ချ ကြလော့၊ သို့သော် သင်တို့ ညီအငယ်ဆုံး ညီကို ငါ့ ထံ ဆောင်ချ ခဲ့ကြလော့၊ သင်တို့၏ စကားများကို အတည်ပြု ပါမည်၊ နှင့် သင်တို့ မသေ ရပါ။” သူတို့ ဖခင်မှ ဘင်ယာမင်ကို သူတို့ နှင့် အတူ ပြန်လာ ခွင့် ပေး မည်ဟု မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်သာ ဖော်ပြ ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဤ အဆိုပြုချက်ကို လက်ခံ ရန် သဘောတူ ခဲ့ကြသည်။ ယောသပ်သည် သူတို့ နှင့် စကားပြန် မှ တဆင့် ဆက်သွယ်ခဲ့သည်၊ နှင့် အုပ်ချုပ်ရေး မှူး သူတို့ကို နားလည်သည်ဟု မထင်မှတ် ခဲ့ကြပါ၊ သူ၏ ရှေ့ မှောက်တွင် တစ်ဦး နှင့် တစ်ဦး လွတ်လပ်စွာ စကားပြော ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ယောသပ်ကို ဆက်ဆံ ခဲ့မှုနှင့် ပတ်သက်ကာ သူတို့ ကိုယ်တိုင် စွပ်စွဲ ခဲ့ကြသည်။ “ကျွန်ုပ်တို့ သည် ကျွန်ုပ်တို့ ညီ နှင့် ပတ်သက်ကာ အမှန်တကယ် အပြစ်ရှိ ပါသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့ သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ၏ နာကျင်မှု ကို မြင်ခဲ့ရသော်၊ သူ ကျွန်ုပ်တို့ ကို တောင်း ဆို ခဲ့ သော်၊ ကျွန်ုပ်တို့ မကြား ခဲ့ ပါ၊ ထို့ကြောင့် ဤ ဒုက္ခ သည် ကျွန်ုပ်တို့ အပေါ် ရောက်လာ ခဲ့ ပါသည်။” ဒေါသန် တွင် သူကို ကယ်နှုတ်ရန် အစီအစဉ်ကို ချမှတ်ခဲ့သော ရုဗင်က ထပ်မံ ပြောခဲ့သည်၊ “ငါ မင်း တို့ ကို မပြော ခဲ့ လော၊ ကလေး ကို မဆန့်ကျင် ပါနှင့်ဟု မပြော ခဲ့ လော၊ မင်း တို့ မကြား ခဲ့ ပါ၊ ထို့ကြောင့် ကြည့်ပါ၊ သူ၏ သွေး ကိုပါ တောင်းဆို ခဲ့ ပါသည်။” နားထောင်နေ သော ယောသပ်သည် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ် မရပါ၊ နှင့် သူ ထွက်သွားကာ ငိုခဲ့သည်။ သူ ပြန်လာ ချိန်တွင် သူ သည် ရှိမုန်ကို သူတို့ ရှေ့ တွင် ချုပ်နှောင် ရန် နှင့် ပြန် ထောင်ထဲ တင်ရန် ညွှန်ကြား ခဲ့သည်။ သူတို့ ညီ ကို ရက်စက်ကြမ်း ကြုတ် ဆက်ဆံ ခဲ့မှုတွင်၊ ရှိမုန် သည် အားပေး သူ နှင့် အဓိက သရုပ်ဆောင် ဖြစ်ခဲ့သည်၊ နှင့် ဤ အကြောင်းကြောင့်ပင် ရွေးချယ်မှု သည် သူ့ အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သည်။

On the third day Joseph caused the brothers to be brought before
him. He dared not detain them longer. Already his father and the [226]
194 Patriarchs and Prophets
families with him might be suffering for food. “This do, and live,”
he said; “for I fear God; if ye be true men, let one of your brethren
be bound in the house of your prison: go ye, carry corn for the
famine of your houses: but bring your youngest brother unto me; so
shall your words be verifed, and ye shall not die.” This proposition
they agreed to accept, though expressing little hope that their father
would let Benjamin return with them. Joseph had communicated
with them through an interpreter, and having no thought that the
governor understood them, they conversed freely with one another in
his presence. They accused themselves in regard to their treatment
of Joseph: “We are verily guilty concerning our brother, in that we
saw the anguish of his soul, when he besought us, and we would
not hear; therefore is this distress come upon us.” Reuben, who had
formed the plan for delivering him at Dothan, added, “Spake I not
unto you, saying, Do not sin against the child; and ye would not
hear? therefore, behold, also his blood is required.” Joseph, listening,
could not control his emotions, and he went out and wept. On his
return he commanded that Simeon be bound before them and again
committed to prison. In the cruel treatment of their brother, Simeon
had been the instigator and chief actor, and it was for this reason that
the choice fell upon him.

သူ၏ ညီအစ်ကိုများကို ထွက်ခွာ ခွင့်မပြု မီ၊ ယောသပ်သည် သူတို့ကို စပါး နှင့် ပံ့ပိုး ရန်၊ နှင့် လူ တစ်ဦး စီ၏ ငွေ ကို သူ၏ အိတ် ပါးစပ်တွင် လျှို့ဝှက်စွာ ထားရန် ညွှန်ကြား ခဲ့သည်။ အိမ်ပြန် ခရီး တွင် တိရစ္ဆာန်များအတွက် ပံ့ပိုး မှု ကိုပါ ပံ့ပိုး ခဲ့သည်။ လမ်း တွင် ကုမ္ပဏီ မှ တစ်ဦး၊ သူ၏ အိတ် ဖွင့်ကာ၊ သူ၏ ငွေ အိတ်ကို တွေ့ ရှိ ခဲ့ မှု ကို အံ့အားသင့် ခဲ့သည်။ သူ က အခြားသူ များကို အချက်အလက် ကို လုပ်ခဲ့ ချိန်တွင်၊ သူတို့ သည် ကြောက်ရွံ့ ခဲ့ကြသည် နှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေး ခဲ့ကြသည်၊ နှင့် တစ်ဦး နှင့် တစ်ဦး ကို ပြောခဲ့ကြသည်၊ “ဘုရားရှင် က ကျွန်ုပ်တို့ အပေါ် ဘာ လုပ်ခဲ့ ပါသနည်း။” — သူတို့ သည် ဤ ကို သခင်ထံမှ ကောင်းကြီး မင်္ဂလာ အဖြစ် ရှုမြင် ရမည် လော၊ သို့မဟုတ် သူ သည် သူတို့၏ အပြစ်များအတွက် အပြစ်ပေး ရန် ခွင့်ပြု ခဲ့ ပါသည် လော နှင့် သူတို့ကို ထပ်မံ ဝေဒနာ တွင် နက်ရှိုင်း စွာ ပစ်ချ ခဲ့ ပါသည် လော။ ဘုရားရှင် သည် သူတို့၏ အပြစ်များကို မြင်ခဲ့ ရသည်ဟု သူတို့ ဝန်ခံ ခဲ့ကြသည်၊ နှင့် သူ သည် ယခု သူတို့ကို အပြစ်ပေး နေ ပါသည်။

Before permitting his brothers to depart, Joseph gave directions
that they should be supplied with grain, and also that each man’s
money should be secretly placed in the mouth of his sack. Provender
for the beasts on the homeward journey was also supplied. On the
way one of the company, opening his sack, was surprised to fnd his
bag of silver. On his making known the fact to the others, they were
alarmed and perplexed, and said one to another, “What is this that
God hath done unto us?”—should they regard it as a token of good
from the Lord, or had He suffered it to occur to punish them for their
sins and plunge them still deeper in affliction? They acknowledged
that God had seen their sins, and that He was now punishing them.

ယာကုပ် သည် သူ၏ သားများ ပြန်လာ ရန် စိုးရိမ်စွာ စောင့်ဆိုင်း နေ ခဲ့သည်၊ နှင့် သူတို့ ရောက်ရှိ လာ ချိန်တွင် တစ်ခုလုံး စခန်း သည် သူတို့ ပတ်ပတ်လည်တွင် စိတ်အားထက်သန်စွာ စုရုံး ခဲ့ကြသည်၊ သူတို့ ဖခင်ကို ဖြစ်ပျက်ခဲ့ ရာ အားလုံး ကို ပြန်ပြော ခဲ့ကြသည်။ ကြောက်ရွံ့ မှု နှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှု သည် လူ တိုင်း၏ နှလုံး ကို ပြည့်စုံ ခဲ့သည်။ အီဂျစ် အုပ်ချုပ်ရေး မှူး၏ အပြုအမူ သည် ဆိုးရွားသော ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခု ကို ဆိုလိုပုံ ရသည်၊ နှင့် သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့ ချက်များကို အတည်ပြု ခဲ့ ချိန်တွင်၊ သူတို့ အိတ်များကို ဖွင့်ခဲ့ ချိန်တွင်၊ ပိုင်ရှင်၏ ငွေ ကို တစ်ခု စီ တွင် တွေ့ ရှိ ခဲ့သည်။ သူ၏ ဒုက္ခ တွင် အသက်ကြီး သော ဖခင်က အော်ဟစ်ခဲ့သည်၊ “ကျွန်ုပ်ကို သင်တို့ သည် ကျွန်ုပ် ကလေး များမှ ဆုံးရှုံး ခဲ့ ပါသည်၊ ယောသပ် မရှိ ပါ၊ ရှိမုန် မရှိ ပါ၊ နှင့် သင်တို့ သည် ဘင်ယာမင်ကို ယူ သွားမည်၊ ဤ အရာ အားလုံး သည် ကျွန်ုပ် ဆန့်ကျင် ပါသည်။” ရုဗင်က ဖြေ ခဲ့သည်၊ “ကျွန်ုပ် သည် သူကို သင့် ထံ မဆောင်ချ လာ လျှင်၊ ကျွန်ုပ် သားနှစ်ယောက်ကို သတ်ပါ၊ သူကို ကျွန်ုပ် လက်ထဲ အပ်ပါ၊ နှင့် ကျွန်ုပ် သည် သူကို သင့် ထံ ပြန်ဆောင်ချ လာ ပါမည်။” ဤ မိုက်မဲ သော စကား သည် ယာကုပ်၏ စိတ်ကို မသက်သာ စေ ပါ။ သူ၏ အဖြေ သည်၊ “ကျွန်ုပ် သားသည် သင်တို့ နှင့် အတူ မဆင်း ရပါ၊ အကြောင်းမှာ သူ၏ ညီ သေဆုံး ခဲ့ ပါသည်၊ နှင့် သူ တစ်ဦးတည်း ကျန်ရှိ ခဲ့ ပါသည်၊ သင်တို့ သွား ရာ လမ်း တွင် ဆိုး ရွားမှု တစ်ခု သူ့ အပေါ် ကျရောက် လျှင်၊ သင်တို့ သည် ကျွန်ုပ် ဆံပင်ဖြူ ကို ဝမ်း နည်း မှု နှင့် အတူ သင်္ချိုင်း သို့ ဆောင်ချ လာ ရပါမည်။”

Jacob was anxiously awaiting the return of his sons, and on their
arrival the whole encampment gathered eagerly around them as they
related to their father all that had occurred. Alarm and apprehension
flled every heart. The conduct of the Egyptian governor seemed to
imply some evil design, and their fears were confrmed, when, as
[227] they opened their sacks, the owner’s money was found in each. In
Joseph and His Brothers 195
his distress the aged father exclaimed, “Me have ye bereaved of my
children: Joseph is not, and Simeon is not, and ye will take Benjamin
away: all these things are against me.” Reuben answered, “Slay my
two sons, if I bring him not to thee: deliver him into my hand, and I
will bring him to thee again.” This rash speech did not relieve the
mind of Jacob. His answer was, “My son shall not go down with
you; for his brother is dead, and he is left alone: if mischief befall
him by the way in the which ye go, then shall ye bring down my
gray hairs with sorrow to the grave.”

သို့သော် မိုးခေါင်ရေရှား မှု ဆက်လက် ရှိနေ ခဲ့သည်၊ နှင့် အချိန် ကြာ ရှည်စွာ အီဂျစ်မှ ဆောင်ချ ခဲ့ သော စပါး ပံ့ပိုး မှု သည် နီးပါး ကုန်ခမ်း ခဲ့သည်။ ယာကုပ် သားများသည် ဘင်ယာမင်မရှိ ပဲ အီဂျစ်သို့ ပြန်လာ ရန် အချည်း နှီး ဖြစ်မည်ကို ကောင်းစွာ သိကြသည်။ သူတို့ သည် သူတို့ ဖခင်မှ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောင်း လဲ ရန် မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်သာ ရှိ ခဲ့ကြသည်၊ နှင့် သူတို့ သည် ရလဒ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်း ခဲ့ကြသည်။ ချဉ်း ကပ် လာ သော ငတ်မွတ်ခေါင်း ပါး မှု မှ အရိပ် သည် နက်ရှိုင်း လာ ခဲ့သည်၊ စခန်း တွင် အားလုံး၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှု မျက်နှာ များတွင် အသက်ကြီး သော လူ သည် သူတို့၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖတ်ခဲ့သည်၊ နောက်ဆုံး တွင် သူ ပြောခဲ့သည်၊ “သွားကြပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့ အတွက် အစားအစာ အနည်းငယ် ဝယ်ပါ။”

But the drought continued, and in process of time the supply of
grain that had been brought from Egypt was nearly exhausted. The
sons of Jacob well knew that it would be in vain to return to Egypt
without Benjamin. They had little hope of changing their father’s
resolution, and they awaited the issue in silence. Deeper and deeper
grew the shadow of approaching famine; in the anxious faces of all
in the encampment the old man read their need; at last he said, “Go
again, buy us a little food.”

ယုဒ က ဖြေ ခဲ့သည်၊ “လူ သည် ကျွန်ုပ်တို့ ကို တင်းတင်း ကျပ်ကျပ် ကန့်ကွက် ခဲ့ ပါသည်၊ သင်တို့ ညီ မရှိ လျှင် ငါ့ မျက်နှာ ကို မတွေ့ ရပါ။ သင် သည် ကျွန်ုပ်တို့ ညီ ကို ကျွန်ုပ်တို့ နှင့် အတူ စေလွှတ် လိုက လျှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့ သည် ဆင်း ကာ သင့် အတွက် အစားအစာ ဝယ် ပါမည်၊ သို့သော် သင် သည် သူကို မစေလွှတ် လိုက လျှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့ သည် ဆင်း မသွား ပါ၊ အကြောင်းမှာ လူ သည် ကျွန်ုပ်တို့ ကို ပြော ခဲ့ ပါသည်၊ သင်တို့ ညီ မရှိ လျှင် ငါ့ မျက်နှာ ကို မတွေ့ ရပါ။” သူ၏ ဖခင်မှ ဆုံးဖြတ်ချက် စ တင် ယိမ်း ယိုင် လာ ခဲ့ ကြောင်း မြင်ခဲ့ ရချိန်တွင်၊ သူ ထပ်မံ ပြောခဲ့သည်၊ “ကလေး ကို ငါ နှင့် အတူ စေလွှတ်ပါ၊ နှင့် ကျွန်ုပ်တို့ သည် ထ ကာ သွားပါမည်၊ ကျွန်ုပ်တို့ နှင့် သင်၊ နှင့် ကျွန်ုပ်တို့ ကလေး များပါ ရှင်ပါ စေ သော်၊ မသေ ပါနှင့်၊” နှင့် သူ သည် သူ၏ ညီ အတွက် အာမခံ ရန် ကမ်းလှမ်း ခဲ့သည် နှင့် သူ ဘင်ယာမင်ကို သူ၏ ဖခင်ထံ ပြန်မပို့ နိုင် လျှင် အပြစ် ကို ထာ ဝရ ခံ ရန် ကမ်းလှမ်း ခဲ့သည်။

Judah answered, “The man did solemnly protest unto us, saying,
Ye shall not see my face, except your brother be with you. If thou
wilt send our brother with us, we will go down and buy thee food:
but if thou wilt not send him, we will not go down: for the man said
unto us, Ye shall not see my face, except your brother be with you.”
Seeing that his father’s resolution began to waver, he added, “Send
the lad with me, and we will arise and go; that we may live, and not
die, both we, and thou, and also our little ones;” and he offered to
be surety for his brother and to bear the blame forever if he failed to
restore Benjamin to his father.

ယာကုပ် သည် သူ၏ သဘောတူ ခွင့်ကို မထိန်း ထား နိုင် တော့ ပါ၊ နှင့် သူ သည် သူ၏ သားများကို ခရီး အတွက် ပြင်ဆင် ရန် ညွှန်ကြား ခဲ့သည်။ သူ သည် သူတို့ကို အုပ်ချုပ်သူ ထံ လက်ဆောင် တစ်ခု ယူ ရန် ညွှန်ကြား ခဲ့သည်၊ ငတ်မွတ်ခေါင်း ပါး မှု ချို့တဲ့ ခဲ့ သော နိုင်ငံ မှ ပံ့ပိုး ခဲ့ သော အရာ များ—“ပျားရည် နှင့် ပျားရည် အနည်းငယ်၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် များနှင့် မုရန်၊ အခွံ မာ သီး များနှင့် ဗာဒံ သီး များ၊” ငွေ နှစ်ဆ ပမာဏ ကိုပါ။ “သင်တို့ ညီ ကိုပါ ယူ ပါ၊” ဟု သူ ပြောခဲ့သည်၊ “ထ ပါ၊ လူ ထံ ပြန်သွားပါ။” သူ၏ သားများ သည် သူတို့၏ သံသယ ရှိ သော ခရီး တွင် ထွက်ခွာ ရန် အနေဖြင့်၊ အသက်ကြီး သော ဖခင် သည် ထ ကာ၊ သူ၏ လက်များကို ကောင်းကင် သို့ မြှောက် ကာ၊ ဆုတောင်း ခဲ့သည်၊ “အမြင့်ဆုံး ဘုရားရှင် သည် လူ ရှေ့ မှောက်တွင် သနားခြင်း ကရုဏာ ပေး ပါ စေ၊ သူ သည် သင်တို့၏ အခြား ညီ နှင့် ဘင်ယာမင်ကို စေလွှတ် ပါ စေ။ ကျွန်ုပ် သည် ကျွန်ုပ် ကလေး များမှ ဆုံးရှုံး ခဲ့ လျှင်၊ ကျွန်ုပ် သည် ဆုံးရှုံး ခဲ့ ပါသည်။”

Jacob could no longer withhold his consent, and he directed his
sons to prepare for the journey. He bade them also take to the ruler
a present of such things as the famine-wasted country afforded—“a
little balm, and a little honey, spices and myrrh, nuts and almonds,”
also a double quantity of money. “Take also your brother,” he said,
“and arise, go again unto the man.” As his sons were about to depart
on their doubtful journey the aged father arose, and raising his hands
to heaven, uttered the prayer, “God Almighty give you mercy before
the man, that he may send away your other brother, and Benjamin.
If I be bereaved of my children, I am bereaved.”

တဖန် သူတို့ သည် အီဂျစ်သို့ ခရီး ထွက်ခဲ့ကြသည် နှင့် ယောသပ် ရှေ့ မှောက်တွင် သူတို့ ကိုယ်တိုင် တင်ပြ ခဲ့ကြသည်။ သူ၏ မျက်စိ သည် ဘင်ယာမင် အပေါ် ကျ ရောက် ချိန်တွင်၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မိခင်၏ သား၊ သူ သည် နက်ရှိုင်း စွာ ရွေ့လျား ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ သည် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို ဖုံး ကွယ် ခဲ့သည်၊ သို့သော် သူတို့ကို သူ၏ အိမ် သို့ ဆောင်ချ ရန် နှင့် သူ နှင့် အတူ ညစာ စားရန် ပြင်ဆင် ရန် အမိန့် ပေး ခဲ့သည်။ အုပ်ချုပ်ရေး မှူး၏ နန်း တော် သို့ ဆောင်ချ ခဲ့ ချိန်တွင်၊ ညီ အစ်ကိုများသည် အလွန် ကြောက်ရွံ့ ခဲ့ကြသည်၊ သူတို့၏ အိတ်များတွင် တွေ့ ရှိ ခဲ့ သော ငွေ အတွက် တာဝန်ခံ ရန် ဖြစ်မည်ကို ကြောက်ရွံ့ ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ သည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိ ရှိ ထားခဲ့ မှု ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်၊ သူတို့ကို ကျွန်များအဖြစ် ပြုလုပ်ရန် အခွင့်အရေး ပံ့ပိုး ရန်။ သူတို့၏ ဒုက္ခ တွင် သူတို့ သည် အိမ် ရဲ့ စီမံ သူ နှင့် တိုင်ပင် ခဲ့ကြသည်၊ သူ၏ အီဂျစ် သို့ လာ ရောက် ခဲ့ မှု အခြေ အနေ များကို ပြန်ပြော ခဲ့သည်၊ နှင့် သူတို့၏ အပြစ်ကင်း မှု သက်သေ အဖြစ် သူတို့ သည် သူတို့ အိတ်များတွင် တွေ့ ရှိ ခဲ့ သော ငွေ ကို ပြန်ဆောင်ချ ခဲ့ ကြောင်း၊ အစားအစာ ဝယ်ရန် အခြား ငွေ ကိုပါ အသိပေး ခဲ့သည်၊ နှင့် သူတို့ ထပ်မံ ပြောခဲ့သည်၊ “ကျွန်ုပ်တို့ ငွေ ကို ကျွန်ုပ်တို့ အိတ်များတွင် မည်သူ ထားခဲ့ ကြောင်း မပြော နိုင် ပါ။” လူ က ဖြေ ခဲ့သည်၊ “သင်တို့ ထံ ငြိမ်သက်ခြင်း ရှိ ပါ စေ၊ မကြောက် ပါနှင့်၊ သင်တို့ ဘုရားရှင် နှင့် သင်တို့ ဖခင်၏ ဘုရားရှင် သည် သင်တို့ အိတ်များတွင် ရတနာ ပေး ခဲ့ ပါသည်၊ ငါ သည် သင်တို့ ငွေ ရခဲ့ ပါသည်။” သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှု ကို သက်သာ ခဲ့သည်၊ နှင့် အကျဉ်းထောင်မှ လွှတ်ပေး ခဲ့ သော ရှိမုန် သည် သူတို့ နှင့် ပူးပေါင်း ခဲ့ ချိန်တွင်၊ ဘုရားရှင် သည် သူတို့ အပေါ် အမှန်တကယ် ကျေးဇူး ရှိ ပါသည် ဟု ခံစား ခဲ့ကြသည်။

Again they journeyed to Egypt and presented themselves before [228]
196 Patriarchs and Prophets
Joseph. As his eye fell upon Benjamin, his own mother’s son, he was
deeply moved. He concealed his emotion, however, but ordered that
they be taken to his house, and that preparation be made for them to
dine with him. Upon being conducted to the governor’s palace, the
brothers were greatly alarmed, fearing that they were to be called
to account for the money found in their sacks. They thought that
it might have been intentionally placed there, to furnish occasion
for making them slaves. In their distress they consulted with the
steward of the house, relating to him the circumstances of their visit
to Egypt; and in proof of their innocence informed him that they had
brought back the money found in their sacks, also other money to
buy food; and they added, “We cannot tell who put our money in
our sacks.” The man replied, “Peace be to you, fear not: your God,
and the God of your father, hath given you treasure in your sacks:
I had your money.” Their anxiety was relieved, and when Simeon,
who had been released from prison, joined them, they felt that God
was indeed gracious unto them.

အုပ်ချုပ်ရေး မှူး သည် သူတို့ကို တဖန် တွေ့ ဆုံ ခဲ့ ချိန်တွင် သူတို့ လက်ဆောင် များကို တင်ပြ ခဲ့ကြသည် နှင့် နှိမ့်ချ စွာ “သူ ရှေ့ တွင် ကိုယ်ကို ကိုင်း ချ ခဲ့ကြသည်။” တဖန် သူ၏ အိပ်မက်များသည် သူ၏ စိတ်ထဲ ရောက်လာ ခဲ့သည်၊ နှင့် သူ၏ ဧည့်သည်များကို နှုတ်ဆက် ပြီးနောက် သူ သည် အလျင်အမြန် မေး ခဲ့သည်၊ “သင့် ဖခင် ကျန်းမာ ပါသ လော၊ သင်တို့ ပြော ခဲ့ သော အသက်ကြီး သော လူ ရှင် ပါသ လော။ သူ ရှင် နေ ဆဲ ပါသ လော။” “သင့် ကျွန်ခံ ကျွန်ုပ်တို့ ဖခင် သည် ကျန်းမာ ကောင်း ပါသည်၊ သူ ရှင် နေ ဆဲ ပါသည်၊” ဟု အဖြေ ခဲ့သည်၊ သူတို့ တဖန် ရှိခိုး ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်စိ သည် ဘင်ယာမင် အပေါ် ရပ်တန့် ခဲ့သည်၊ နှင့် သူ ပြောခဲ့သည်၊ “ဤ သည် သင်တို့ ငါ့ ကို ပြော ခဲ့ သော သင့် ညီ အငယ်ဆုံး ပါ လော။” “ဘုရားရှင် သည် သင့် ကို ကျေးဇူး ပြု ပါ စေ၊ ငါ့ သား၊” သို့သော်၊ နူးညံ့ သော ခံစားချက်များဖြင့် လွှမ်း မိုး ခဲ့ ရချိန်တွင်၊ သူ ဘာ မှ မပြော နိုင် ပါ။ “သူ သည် သူ၏ အခန်း ထဲ ဝင်ကာ ထို နေရာ တွင် ငို ခဲ့သည်။”

When the governor again met them they presented their gifts
and humbly “bowed themselves to him to the earth.” Again his
dreams came to his mind, and after saluting his guests he hastened
to ask, “Is your father well, the old man of whom ye spake? Is
he yet alive?” “Thy servant our father is in good health, he is yet
alive,” was the answer, as they again made obeisance. Then his eye
rested upon Benjamin, and he said, “Is this your younger brother,
of whom ye spake unto me?” “God be gracious unto thee, my son;”
but, overpowered by feelings of tenderness, he could say no more.
“He entered into his chamber, and wept there.”

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ထိန်းချုပ်မှု ကို ပြန်ရရှိ ခဲ့ ပြီးနောက်၊ သူ ပြန်လာ ခဲ့သည်၊ နှင့် အားလုံး ပွဲ ကို ဆက်လက် ဆောင်ရွက် ခဲ့ကြသည်။ အီဂျစ် လူမျိုး များသည် အခြား နိုင်ငံ မှ လူ များနှင့် အတူ စားရန် တားမြစ် ခဲ့ကြသည်။ ယာကုပ် သားများသည် ထို့ကြောင့် သူတို့ ကိုယ်ပိုင် စားပွဲ တစ်ခု ရှိ ခဲ့ကြသည်၊ အုပ်ချုပ်ရေး မှူး သည် သူ၏ အဆင့်အတန်း မြင့်မား မှု ကြောင့် တစ်ယောက်တည်း စား ခဲ့သည်၊ နှင့် အီဂျစ် လူမျိုး များသည် ခွဲ ခွဲ ချင်း စားပွဲ များလည်း ရှိ ခဲ့ကြသည်။ အားလုံး ထိုင်ခဲ့ ချိန်တွင် ညီ အစ်ကိုများသည် သူတို့၏ အသက်အရွယ်အရ အတိအကျ စီစဉ် ခဲ့ မှု ကို မြင် ရချိန်တွင် အံ့အားသင့် ခဲ့ကြသည်။ ယောသပ် သည် “သူ ရှေ့ မှ သူတို့ ထံ မှ ပွဲ ချ ခဲ့သည်၊” သို့သော် ဘင်ယာမင်၏ ပွဲ သည် သူတို့ အနက် မည်သူ မဆို ထက် ငါး ဆ ပို များ ခဲ့သည်။ ဘင်ယာမင် အတွက် ဤ မျက်နှာ သာ ပေး ချက်ဖြင့် သူ သည် အငယ်ဆုံး ညီ ကို သူ ကိုယ်တိုင် အပေါ် ပြသခဲ့ သော မနာလို မှု နှင့် မုန်း တီး မှု ဖြင့် ရှုမြင် ခဲ့ ရမှု ကို စမ်း သပ် ရန် မျှော်လင့် ခဲ့သည်။ ယောသပ် သည် သူတို့၏ ဘာသာ စကားကို နားမလည် ဟု ယူဆ နေ ဆဲ ဖြစ်သည်၊ ညီ အစ်ကိုများသည် တစ်ဦး နှင့် တစ်ဦး လွတ်လပ်စွာ စကားပြော ခဲ့ကြသည်၊ ထို့ကြောင့် သူ သည် သူတို့၏ အမှန်တကယ် ခံစားချက်များကို လေ့လာ ရန် အခွင့်အရေး ကောင်း တစ်ခု ရခဲ့သည်။ သူ သည် သူတို့ကို ထပ်မံ စမ်း သပ် လို ဆဲ ဖြစ်သည်၊ နှင့် သူတို့ ထွက်ခွာ မီ သူ သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ငွေ ခွက် ကို အငယ်ဆုံး အိတ် တွင် ဖုံး ကွယ် ရန် အမိန့် ပေး ခဲ့သည်။

Having recovered his self-possession, he returned, and all proceeded to the feast. By the laws of caste the Egyptians were forbidden to eat with people of any other nation. The sons of Jacob had
therefore a table by themselves, while the governor, on account of
his high rank, ate by himself, and the Egyptians also had separate
tables. When all were seated the brothers were surprised to see that
they were arranged in exact order, according to their ages. Joseph
“sent messes unto them from before him;” but Benjamin’s was fve
times as much as any of theirs. By this token of favor to Benjamin
he hoped to ascertain if the youngest brother was regarded with the
envy and hatred that had been manifested toward himself. Still sup
Joseph and His Brothers 197
posing that Joseph did not understand their language, the brothers [229]
freely conversed with one another; thus he had a good opportunity
to learn their real feelings. Still he desired to test them further, and
before their departure he ordered that his own drinking cup of silver
should be concealed in the sack of the youngest.

ပျော်ရွှင်စွာ သူတို့ သည် သူတို့၏ ပြန်လာ မှု တွင် ထွက်ခွာ ခဲ့ကြသည်။ ရှိမုန် နှင့် ဘင်ယာမင် သည် သူတို့ နှင့် အတူ ရှိ ခဲ့ကြသည်၊ သူတို့၏ တိရစ္ဆာန်များသည် စပါး နှင့် ဝန်ဆောင် ခဲ့ကြသည်၊ နှင့် အားလုံး သည် သူတို့ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရှိနေ ပုံ ရသော အန္တရာယ်များမှ လုံခြုံ စွာ လွတ်မြောက် ခဲ့ ကြောင်း ခံစား ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ သည် မြို့ ပြင် ပတ်ဝန်း ကျင် ကို ရောက် ခဲ့ ချိန်တွင်သာ ရှိ ခဲ့ကြသည်၊ သူတို့ သည် အုပ်ချုပ်ရေး မှူး၏ စီမံ သူ မှ ကျော် တက် ခဲ့ ချိန်တွင်၊ သူ သည် ကြမ်းတမ်း သော စုံစမ်း မှု ကို ထုတ်ဖော် ခဲ့သည်၊ “မင်း တို့ သည် ကောင်း မှု အတွက် ဆိုး ရွားမှု ကို ဘာ ကြောင့် ဆုချ ခဲ့ ပါ သ နည်း။ ဤ သည် ငါ့ သခင် သောက် ရာ ခွက် မဟုတ် လော၊ နှင့် သူ သည် အမှန်တကယ် ဟော ရာ ခွက် မဟုတ် လော။ မင်း တို့ သည် ဤ သို့ လုပ်ခဲ့ မှု တွင် ဆိုး ရွားမှု ကို လုပ်ခဲ့ ပါသည်။” ဤ ခွက် သည် အဆိပ် ချ ခဲ့ သော မည်သည့် ပစ္စည်း ကိုမဆို တွေ့ ရှိ ရန် စွမ်းအား ရှိ သည်ဟု ယူဆ ခဲ့သည်။ ထို နေ့ တွင် ဤ ခွက် အမျိုး အစား များသည် အဆိပ် ချ ခဲ့ သော လူသတ်မှု မှ ကာကွယ် ရန် အဖိုးတန် ခဲ့ကြသည်။

Joyfully they set out on their return. Simeon and Benjamin
were with them, their animals were laden with grain, and all felt
that they had safely escaped the perils that had seemed to surround
them. But they had only reached the outskirts of the city when they
were overtaken by the governor’s steward, who uttered the scathing
inquiry, “Wherefore have ye rewarded evil for good? Is not this it in
which my lord drinketh, and whereby indeed he divineth? ye have
done evil in so doing.” This cup was supposed to possess the power
of detecting any poisonous substance placed therein. At that day
cups of this kind were highly valued as a safeguard against murder
by poisoning.

စီမံ သူ၏ စွပ်စွဲ ချက် အတွက် ခရီးသွားများက ဖြေ ခဲ့သည်၊ “ငါ့ သခင် သည် ဤ စကားများကို ဘာ ကြောင့် ပြော ပါ သ နည်း။ ဘုရားရှင် သည် သင့် ကျွန်ခံ များသည် ဤ အရာ အတိုင်း လုပ်ရန် တားမြစ် ပါ စေ၊ ကြည့်ပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့ သည် ကျွန်ုပ်တို့ အိတ် ပါးစပ် များတွင် တွေ့ ရှိ ခဲ့ သော ငွေ ကို ကန္နန် ပြည်မှ သင့် ထံ ပြန်ဆောင်ချ ခဲ့ ပါသည်၊ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့ သည် သင့် သခင်၏ အိမ်မှ ငွေ သို့မဟုတ် ရွှေ ကို မည်သို့ ခိုး နိုင် ပါ မည် နည်း။ သင့် ကျွန်ခံ များမှ မည်သူ နှင့် မဆို တွေ့ ရှိ ခဲ့ လျှင်၊ သူ နှင့် ကျွန်ုပ်တို့ ပါ ငါ့ သခင်၏ ကျွန် များဖြစ် ပါ မည်။”

To the steward’s accusation the travelers answered, “Wherefore
saith my lord these words? God forbid that thy servants should do
according to this thing: behold, the money, which we found in our
sacks’ mouths, we brought again unto thee out of the land of Canaan:
how then should we steal out of thy lord’s house silver or gold? With
whomsoever of thy servants it be found, both let him die, and we
also will be my lord’s bondmen.”

“ယခု သင်တို့ စကားအတိုင်း ဖြစ်ပါ စေ၊” ဟု စီမံ သူ က ပြောခဲ့သည်၊ “သူ နှင့် တွေ့ ရှိ ခဲ့ သော သူ သည် ငါ့ ကျွန် ဖြစ်ရမည်၊ နှင့် သင်တို့ သည် အပြစ်ကင်း ပါမည်။”

“Now also let it be according unto your words,” said the steward;
“he with whom it is found shall be my servant; and ye shall be
blameless.”

ရှာ ဖွေ မှု ချက်ချင်း စ ခဲ့သည်။ “သူတို့ သည် လျင်မြန်စွာ လူ တစ်ဦး စီ၏ အိတ်ကို မြေ ပြင် သို့ ချ ခဲ့ကြသည်၊” နှင့် စီမံ သူ သည် တစ်ခု စီ ကို စစ်ဆေး ခဲ့သည်၊ ရုဗင်၏ အိတ်ဖြင့် စ ခဲ့ကာ၊ အငယ်ဆုံး အိတ် အထိ အစဉ်လိုက် ယူ ခဲ့သည်။ ဘင်ယာမင်၏ အိတ် တွင် ခွက် ကို တွေ့ ရှိ ခဲ့သည်။

The search began immediately. “They speedily took down every
man his sack to the ground,” and the steward examined each, beginning with Reuben’s, and taking them in order down to that of the
youngest. In Benjamin’s sack the cup was found.

ညီ အစ်ကိုများသည် အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်မှု ရဲ့ အမှတ်အသား တွင် သူတို့၏ အဝတ်အစားများကို ဆုတ်ခဲ့ကြသည်၊ နှင့် နှေး ကွေး စွာ မြို့ သို့ ပြန်လာ ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ကိုယ်ပိုင် ကတိ အရ ဘင်ယာမင် သည် ကျွန် ဘဝ တစ်ခု ကို ပြစ်ဒဏ် ချ ခဲ့သည်။ သူတို့ သည် စီမံ သူ ကို နန်း တော် သို့ လိုက်ခဲ့ကြသည်၊ နှင့် အုပ်ချုပ်ရေး မှူး ကို ထို နေရာ တွင် ရှိ ဆဲ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ ရှိ ခဲ့ ချိန်တွင်၊ သူ ရှေ့ တွင် ကိုယ်ကို ချ ခဲ့ကြသည်။ “သင်တို့ လုပ်ခဲ့ သော အမှု က ဘာ ပါ လော။” ဟု သူ ပြောခဲ့သည်။ “ငါ ကဲ့သို့ လူ တစ်ဦး သည် အမှန်တကယ် ဟော နိုင် ကြောင်း မသိ ပါ လော။” ယောသပ် သည် သူတို့ ထံ မှ သူတို့၏ အပြစ် ကို ဝန်ခံ ချက် ဆွဲ ထုတ် ရန် ရည်ရွယ် ခဲ့သည်။ သူ သည် ဟော ရန် စွမ်းအား ကို မည်သည့် အခါ မှ မတောင်း ဆို ခဲ့ ပါ၊ သို့သော် သူတို့၏ ဘဝ ရဲ့ လျှို့ ဝှက် ချက် များကို ဖတ် နိုင် ကြောင်း ယုံကြည် ရန် သူတို့ ကို ချင် ခဲ့သည်။

The brothers rent their garments in token of utter wretchedness,
and slowly returned to the city. By their own promise Benjamin was
doomed to a life of slavery. They followed the steward to the palace,
and fnding the governor yet there, they prostrated themselves before
him. “What deed is this that ye have done?” he said. “Wot ye not
that such a man as I can certainly divine?” Joseph designed to draw
from them an acknowledgment of their sin. He had never claimed
198 Patriarchs and Prophets
the power of divination, but was willing to have them believe that
he could read the secrets of their lives.

ယုဒ က ဖြေ ခဲ့သည်၊ “ငါ့ သခင် ထံ ကျွန်ုပ်တို့ ဘာ ပြော ရပါ မည် နည်း။ ကျွန်ုပ်တို့ ဘာ ပြော ရပါ မည် နည်း။ သို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်တို့ ကိုယ်ကို မည်သို့ ရှင်း ရပါ မည် နည်း။ ဘုရားရှင် သည် သင့် ကျွန်ခံ များ၏ အပြစ် ကို တွေ့ ရှိ ခဲ့ ပါသည်၊ ကြည့်ပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့ သည် ငါ့ သခင်၏ ကျွန် များဖြစ် ပါသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့ နှင့် ခွက် တွေ့ ရှိ ခဲ့ သော သူ ပါ။” “ငါ သည် ဤ သို့ မလုပ် ရန် ဘုရားရှင် တားမြစ် ပါ စေ၊” ဟု အဖြေ ခဲ့သည်၊ “သို့သော် ခွက် တွေ့ ရှိ ခဲ့ သော လက်တွင် ရှိ သော လူ သည် ငါ့ ကျွန် ဖြစ်ရမည်၊ နှင့် သင်တို့ အတွက်၊ သင်တို့ ဖခင် ထံ ငြိမ်ဝပ် စွာ တက် ပါ။”

 

 

[230]

Judah answered, “What shall we say unto my lord? what shall we speak? or how shall we clear ourselves? God hath found out the

iniquity of thy servants: behold, we are my lord’s servants, both we,
and he also with whom the cup is found.”
“God forbid that I should do so,” was the reply; “but the man in
whose hand the cup is found, he shall be my servant; and as for you,
get you up in peace unto your father.”

သူ၏ နက်ရှိုင်း သော ဒုက္ခ တွင် ယုဒ သည် ယခု အုပ်ချုပ်သူ ထံ နီး ကပ် လာ ခဲ့သည် နှင့် အော်ဟစ်ခဲ့သည်၊ “အို ငါ့ သခင်၊ ကျွန်ုပ်တို့ ကို ခွင့်ပြု ပါ၊ ငါ ဆု တောင်း ပါသည်၊ ငါ့ သခင်၏ နားရွက် တွင် စကား တစ်ခွန်း ပြော ပါ၊ နှင့် သင့် ကျွန်ခံ အပေါ် သင့် ဒေါသ ကို မလောင် ပါနှင့်၊ အကြောင်းမှာ သင် သည် ဖါရော ကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်ပါသည်။” နူး ညံ့ သော စကားပြော ရှင်း လင်း မှု ရဲ့ စကားများတွင် သူ သည် ယောသပ် ဆုံးရှုံး ခဲ့ မှု တွင် သူ၏ ဖခင်၏ ဝမ်း နည်း မှု ကို ဖော်ပြ ခဲ့သည် နှင့် သူ သည် သူ၏ မိခင် ရာ ခဲ လ် မှ ကျန်ရှိ ခဲ့ သော တစ်ဦးတည်းသော သား ဖြစ်သော ကြောင့် ဘင်ယာမင်ကို အီဂျစ်သို့ သူတို့ နှင့် အတူ လာ ရန် ဝန်လေး ခဲ့ မှု ကို ဖော်ပြ ခဲ့သည်၊ ယာကုပ် သည် အလွန် ချစ်ခဲ့ ပါသည်။ “ယခု ထို့ကြောင့်၊” ဟု သူ ပြောခဲ့သည်၊ “ငါ သည် သင့် ကျွန်ခံ ငါ့ ဖခင် ထံ ရောက် ချိန်တွင်၊ ကလေး သည် ကျွန်ုပ်တို့ နှင့် အတူ မရှိ ပါ၊ သူ၏ ဘဝ သည် ကလေး၏ ဘဝ တွင် ချုပ်နှောင် ခဲ့ ရသည်ကို မြင် ရချိန်တွင်၊ ကလေး သည် ကျွန်ုပ်တို့ နှင့် အတူ မရှိ ကြောင်း သူ မြင် ရချိန်တွင်၊ သူ သေ ရမည် ဖြစ်ပါသည်၊ နှင့် သင့် ကျွန်ခံ များသည် သင့် ကျွန်ခံ ကျွန်ုပ်တို့ ဖခင်၏ ဆံပင်ဖြူ ကို ဝမ်း နည်း မှု နှင့် အတူ သင်္ချိုင်း သို့ ဆောင်ချ ရမည် ဖြစ်ပါသည်။ အကြောင်းမှာ သင့် ကျွန်ခံ သည် ငါ့ ဖခင် ထံ ကလေး အတွက် အာမခံ ခဲ့ ပါသည်၊ ငါ သည် သူကို သင့် ထံ မဆောင်ချ လာ လျှင်၊ ငါ သည် ငါ့ ဖခင် အပေါ် အပြစ် ကို ထာ ဝရ ခံ ရမည်။ ယခု ထို့ကြောင့်၊ ငါ ဆု တောင်း ပါသည်၊ သင့် ကျွန်ခံ ကို ကလေး အစား ငါ့ သခင် ထံ ကျွန် အဖြစ် နေ ပါ စေ၊ နှင့် ကလေး ကို သူ၏ ညီ အစ်ကိုများနှင့် အတူ တက် ပါ စေ။ အကြောင်းမှာ ငါ သည် ငါ့ ဖခင် ထံ မည်သို့ တက် နိုင် ပါ မည် နည်း၊ နှင့် ကလေး သည် ငါ နှင့် အတူ မရှိ ပါ၊ ငါ သည် ငါ့ ဖခင် အပေါ် ရောက်လာ ရမည့် ဆိုး ရွားမှု ကို မြင် ရမှာ မဟုတ် ပါ လော။”

In his deep distress Judah now drew near to the ruler and exclaimed, “O my lord, let thy servant, I pray thee, speak a word in my
lord’s ears, and let not thine anger burn against thy servant: for thou
art even as Pharaoh.” In words of touching eloquence he described
his father’s grief at the loss of Joseph and his reluctance to let Benjamin come with them to Egypt, as he was the only son left of his
mother, Rachel, whom Jacob so dearly loved. “Now therefore,” he
said, “when I come to thy servant my father, and the lad be not with
us; seeing that his life is bound up in the lad’s life; it shall come to
pass, when he seeth that the lad is not with us, that he will die: and
thy servants shall bring down the gray hairs of thy servant our father
with sorrow to the grave. For thy servant became surety for the lad
unto my father, saying, If I bring him not unto thee, then I shall bear
the blame to my father forever. Now therefore, I pray thee, let thy
servant abide instead of the lad a bondman to my lord; and let the
lad go up with his brethren. For how shall I go up to my father, and
the lad be not with me? lest peradventure I see the evil that shall
come on my father.”

ယောသပ် သည် စိတ်ကျေနပ် ခဲ့သည်။ သူ သည် သူ၏ ညီ အစ်ကိုများတွင် အမှန်တကယ် နောင်တရ မှု၏ အသီး အနှံ များကို မြင်ခဲ့ ရသည်။ ယုဒ၏ မြင့်မြတ် သော ကမ်းလှမ်း ချက်ကို ကြား ရချိန်တွင် သူ သည် ဤ လူ များမှ လွဲ အားလုံး ကို ဆုတ်ခွာ ရန် အမိန့် ပေး ခဲ့သည်၊ ထို့နောက်၊ ကျယ်လောင်စွာ ငို ကာ အော်ဟစ်ခဲ့သည်၊ “ငါ သည် ယောသပ် ဖြစ်ပါသည်၊ ငါ့ ဖခင် ရှင် နေ ဆဲ ပါ လော။”

Joseph was satisfed. He had seen in his brothers the fruits of
true repentance. Upon hearing Judah’s noble offer he gave orders
that all but these men should withdraw; then, weeping aloud, he
cried, “I am Joseph; doth my father yet live?”

သူ၏ ညီ အစ်ကိုများသည် ရွေ့လျား မရပဲ ရပ်တည် ခဲ့ကြသည်၊ ကြောက်ရွံ့ မှု နှင့် အံ့အားသင့် မှု ဖြင့် ဆွံ့ အ ခဲ့ကြသည်။ အီဂျစ်၏ အုပ်ချုပ်သူ သည် သူတို့၏ ညီ ယောသပ် ဖြစ်သည်၊ သူတို့ မနာလို ခဲ့ ရမှု နှင့် လူသတ်ရန် ရည်ရွယ် ခဲ့ ရမှု၊ နှင့် နောက်ဆုံး ကျွန် အဖြစ် ရောင်း ခဲ့ ရမှု။ သူ၏ ဆိုး ရွားဆက်ဆံ ခဲ့ မှု အားလုံး သည် သူတို့ ရှေ့ မှောက်တွင် ဖြတ်သန်း ခဲ့သည်။ သူတို့ သည် သူ၏ အိပ်မက်များကို မထီမဲ့မြင် ခဲ့ ရမှု ကို မှတ်မိ ခဲ့ကြသည် နှင့် သူတို့၏ ပြည့်စုံ မှု ကို တားဆီး ရန် အလုပ်လုပ် ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ သည် ဤ အိပ်မက်များကို ပြည့်စုံ စေ ရန် သူတို့၏ အခန်းကဏ္ဍ ကို ဆောင်ရွက် ခဲ့ကြသည်၊ နှင့် ယခု သူတို့ သည် သူ၏ အာဏာ တွင် ပြည့်စုံ စွာ ရှိ ခဲ့ကြသည် သူ သည် သူ ခံ စား ခဲ့ ရသော မှား ယွင်း မှု ကို လက်စားချေ မည် မှန်း မလွဲ ပါ။

His brothers stood motionless, dumb with fear and amazement.
The ruler of Egypt their brother Joseph, whom they had envied
and would have murdered, and fnally sold as a slave! All their ill
treatment of him passed before them. They remembered how they
had despised his dreams and had labored to prevent their fulfllment.
Yet they had acted their part in fulflling these dreams; and now that
Joseph and His Brothers 199
they were completely in his power he would, no doubt, avenge the
wrong that he had suffered.

သူတို့၏ ရှုပ်ထွေးမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူက ကြင်နာစွာ ပြောလိုက်သည်၊ “ကျွန်ုပ်ထံ ချဉ်းကပ်လာကြပါ၊ ကျွန်ုပ်တောင်းပန်ပါတယ်။” သူတို့ ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်၊ “ကျွန်ုပ်သည် အီဂျစ်ပြည်သို့ သင်တို့ ရောင်းချခဲ့ကြသော သင်တို့၏ ညီဖြစ်သော ယောသပ်ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သင်တို့ ဤနေရာသို့ ကျွန်ုပ်ကို ရောင်းချခဲ့ကြသော်လည်း ဝမ်းနည်းမနေကြနှင့်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒေါသမထွက်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်က သင်တို့ရှေ့မှာ ကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။” သူအပေါ်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုအတွက် သူတို့ ခံစားခဲ့ရပြီဟု ခံစားရသောကြောင့် သူက သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားရန်နှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်တင်မှုကို လျှော့ချရန် မြင့်မြတ်စွာ ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။

Seeing their confusion, he said kindly, “Come near to me, I
pray you;” and as they came near, he continued, “I am Joseph your
brother, whom ye sold into Egypt. Now therefore be not grieved, nor [231]
angry with yourselves, that ye sold me hither: for God did send me
before you to preserve life.” Feeling that they had already suffered
enough for their cruelty toward him, he nobly sought to banish their
fears and lessen the bitterness of their self-reproach.

“နှစ်နှစ်တိုင်တိုင်၊” သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်၊ “မြေပြင်တွင် အစာခေါင်းပါးမှု ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် မဖြစ်မနေ မျိုးစေ့ချခြင်း သို့မဟုတ် ရိတ်သိမ်းခြင်း မရှိမည့် ငါးနှစ်ရှိနေသေးသည်။ ဘုရားသခင်က မြေပြင်တွင် သင်တို့ကို မျိုးဆက်တစ်ခု ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် ကြီးစွာသော ကယ်တင်ခြင်းဖြင့် သင်တို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် သင်တို့ရှေ့မှာ ကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဤနေရာသို့ ကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်မှာ သင်တို့ မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူက ကျွန်ုပ်ကို ဖာရောဘုရင်အတွက် ဖခင်ဖြစ်စေခဲ့သည်၊ သူ၏ အိမ်တော်တစ်ခုလုံး၏ အရှင်ဖြစ်စေခဲ့သည်၊ အီဂျစ်ပြည်တစ်ခွင်လုံး၏ အုပ်ချုပ်ရှင်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ အလျင်အမြန် သွားကြပါ၊ ကျွန်ုပ်၏ ဖခင်ထံ တက်ကြပါ၊ သူ့ကို ပြောကြပါ၊ သင်၏ သားယောသပ်က ဤသို့ မိန့်ဆိုသည်၊ ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်ကို အီဂျစ်ပြည်တစ်ခွင်လုံး၏ အရှင်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်ထံ ဆင်းလာပါ၊ နှောင့်နှေးမနေပါနှင့်။ ဂေါရှင်ပြည်တွင် နေထိုင်ရမည်၊ သင်နှင့် သင်၏ သားသမီးများ၊ သင်၏ သားသမီးများ၏ သားသမီးများ၊ သင်၏ သိုးစုများ၊ နွားစုများ၊ သင်ရှိသမျှ အရာအားလုံးနှင့် ကျွန်ုပ်ထံ ချဉ်းကပ်ရမည်။ ထိုနေရာတွင် ကျွန်ုပ်က သင်ကို မွေးမြူမည်။ အကြောင်းမူကား အစာခေါင်းပါးမှု ငါးနှစ်ရှိနေသေးသည်။ သင်နှင့် သင်၏ အိမ်ထောင်စု၊ သင်ရှိသမျှ အရာအားလုံး ဆင်းရဲမွဲတေမှုမဖြစ်စေရန်။ ကြည့်ပါ၊ သင်တို့၏ မျက်စိ မြင်ရသည်၊ ကျွန်ုပ်၏ ညီဗင်္ယာမင်း၏ မျက်စိ မြင်ရသည်၊ သင်တို့ကို ပြောဆိုနေသော ပါးစပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ ပါးစပ်ဖြစ်သည်။” “သူက သူ၏ ညီဗင်္ယာမင်း၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် လဲကျ၍ ငိုခဲ့သည်။ ဗင်္ယာမင်က သူ၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် ငိုခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူက သူ၏ ညီအစ်ကိုများအားလုံးကို နမ်းခဲ့သည်၊ သူတို့အပေါ်တွင် ငိုခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ညီအစ်ကိုများက သူနှင့် စကားပြောခဲ့ကြသည်။”

“For these two years,” he continued, “hath the famine been in
the land: and yet there are fve years, in the which there shall neither
be earing nor harvest. And God sent me before you to preserve you
a posterity in the earth, and to save your lives by a great deliverance.
So now it was not you that sent me hither, but God: and He hath
made me a father to Pharaoh, and lord of all his house, and a ruler
throughout all the land of Egypt. Haste ye, and go up to my father,
and say unto him, Thus saith thy son Joseph, God hath made me lord
of all Egypt: come down unto me tarry not: and thou shalt dwell in
the land of Goshen, and thou shalt be near unto me, thou, and thy
children, and thy children’s children, and thy flocks, and thy herds,
and all that thou hast: and there will I nourish thee; for yet there
are fve years of famine; lest thou, and thy household, and all that
thou hast, come to poverty. And, behold, your eyes see, and the
eyes of my brother Benjamin, that it is my mouth that speaketh unto
you.” “And he fell upon his brother Benjamin’s neck, and wept; and
Benjamin wept upon his neck. Moreover he kissed all his brethren,
and wept upon them: and after that his brethren talked with him.”

သူတို့က သူ၏ အပြစ်ကို နှိမ့်ချစွာ ဝန်ချခဲ့ကြပြီး သူ၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို တောင်းခဲ့ကြသည်။ သူတို့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် နောင်တရမှုကို ရှည်လျားစွာ ခံစားခဲ့ကြရပြီး ယခု သူ အသက်ရှင်နေသေးသည်ကို ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြသည်။

They humbly confessed their sin and entreated his forgiveness. They
had long suffered anxiety and remorse, and now they rejoiced that
he was still alive.

ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရာကို သတင်း အလျင်အမြန် ဘုရင်ထံ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။ ယောသပ်အတွက် ကျေးဇူးတင်ရှိမှုကို ထုတ်ဖော်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသော ဘုရင်က သူ၏ မိသားစုအတွက် အုပ်ချုပ်ရှင်၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို အတည်ပြုခဲ့သည်၊ “အီဂျစ်ပြည်တစ်ခွင်လုံး၏ ကောင်းချီးသည် သင်တို့ ပိုင်ဆိုင်သည်။” ညီအစ်ကိုများကို အီဂျစ်ပြည်သို့ သူတို့၏ မိသားစုများနှင့် လိုက်ပါလာသူများအားလုံး ရွှေ့ပြောင်းရန်အတွက် လိုအပ်သော အရာအားလုံး၊ ရထားများနှင့် အခြားလိုအပ်သော အရာများနှင့် အလုံအလောက် ပံ့ပိုးပေးခဲ့သည်။ ဗင်္ယာမင်အပေါ်တွင် ယောသပ်က အခြားသူများထက် တန်ဖိုးရှိသော လက်ဆောင်များကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အိမ်ပြန်ခရီးတွင် သူတို့ကြားတွင် အငြင်းပွားမှုများ ဖြစ်ပွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့၍ သူတို့ကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သူတို့ကို ထားခဲ့ချိန်တွင် သူက သူတို့ကို တားမြစ်ခဲ့သည်၊ “လမ်းခရီးတွင် မဆွေးနွေးကြနှင့်။”

The news of what had taken place was quickly carried to the
king, who, eager to manifest his gratitude to Joseph, confrmed the
governor’s invitation to his family, saying, “The good of all the land
of Egypt is yours.” The brothers were sent away abundantly supplied with provision and carriages and everything necessary for the
removal of all their families and attendants to Egypt. On Benjamin,
Joseph bestowed more valuable gifts than upon the others. Then,
fearing that disputes would arise among them on the homeward
200 Patriarchs and Prophets
journey, he gave them, as they were about to leave him, the charge,
“See that ye fall not out by the way.”

ယာကုပ်၏ သားများက သူတို့၏ ဖခင်ထံ ပျော်ရွှင်ဖွယ် သတင်းနှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့ကြသည်၊ “ယောသပ်သည် အသက်ရှင်နေသေးသည်၊ သူသည် အီဂျစ်ပြည်တစ်ခွင်လုံး၏ အုပ်ချုပ်ရှင်ဖြစ်သည်။” ပထမတွင် အသက်ကြီးရွယ်အိုသော လူက လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။ သူ ကြားခဲ့ရာကို မယုံနိုင်ခဲ့။ သို့သော် ရထားများနှင့် ဝန်တင်ထားသော တိရစ္ဆာန်များ၏ ရှည်လျားသော ခရီးကို မြင်ချိန်တွင် ဗင်္ယာမင်က သူနှင့် တစ်ဖန်ပြန်လည်နေချိန်တွင် သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်၊ သူ၏ ပျော်ရွှင်မှု ပြည့်စုံချိန်တွင် အော်ဟစ်ခဲ့သည်၊ “လုံလောက်ပါပြီ။ ကျွန်ုပ်၏ သားယောသပ်သည် အသက်ရှင်နေသေးသည်။ ကျွန်ုပ် မသေမီ သူကို တွေ့ရမည်။”

The sons of Jacob returned to their father with the joyful tidings,
“Joseph is yet alive, and he is governor over all the land of Egypt.” At
[232] frst the aged man was overwhelmed; he could not believe what he
heard; but when he saw the long train of wagons and loaded animals,
and when Benjamin was with him once more, he was convinced,
and in the fullness of his joy exclaimed, “It is enough; Joseph my
son is yet alive: I will go and see him before I die.”

ဆယ်ယောက်သော ညီအစ်ကိုများအတွက် နှိမ့်ချမှု တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သူတို့ ယခု သူတို့၏ ဖခင်ထံ ဝန်ချခဲ့ကြသည် လှည့်စားမှုနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုက နှစ်ပေါင်းများစွာ သူ၏ ဘဝနှင့် သူတို့၏ ဘဝကို ခါးသီးခဲ့သည်။ ယာကုပ်က သူတို့ကို ထိုကဲ့သို့ ယုတ်မာသော အပြစ်ဟု မထင်ခဲ့။ သို့သော် အရာအားလုံး ကောင်းမွန်စွာ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်ကို မြင်ခဲ့သည်၊ သူ ခွင့်လွှတ်ခဲ့သည်၊ သူ၏ လမ်းလွဲနေသော သားသမီးများကို ကောင်းချီးပေးခဲ့သည်။

Another act of humiliation remained for the ten brothers. They
now confessed to their father the deceit and cruelty that for so many
years had embittered his life and theirs. Jacob had not suspected
them of so base a sin, but he saw that all had been overruled for
good, and he forgave and blessed his erring children.

ဖခင်နှင့် သူ၏ သားများ၊ သူတို့၏ မိသားစုများ၊ သူတို့၏ သိုးစုများနှင့် နွားစုများ၊ များပြားသော လိုက်ပါလာသူများနှင့်အတူ မကြာမီ အီဂျစ်ပြည်သို့ ခရီးလျှောက်ခဲ့ကြသည်။ ပျော်ရွှင်သော နှလုံးသားနှင့် သူတို့ ခရီးကို ဆက်လက်ခဲ့ကြသည်၊ ဗေရရှေဘသို့ ရောက်ချိန်တွင် ခမည်းတော်က ကျေးဇူးတင်ရှိသော ယဇ်များကို ပူဇော်ခဲ့သည်၊ သခင်ဘုရားက သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါမည်ဟု အာမခံချက်ကို တောင်းခဲ့သည်။ ညအချိန်တွင် နတ်တော်စကားတော်က သူ့ကို ရောက်လာခဲ့သည်။ “အီဂျစ်ပြည်သို့ ဆင်းရန် မကြောက်ပါနှင့်။ အကြောင်းမူကား ထိုနေရာတွင် သင့်ကို ကြီးစွာသော လူမျိုးတစ်မျိုး ဖြစ်စေမည်။ ကျွန်ုပ်က သင်နှင့်အတူ အီဂျစ်ပြည်သို့ ဆင်းမည်။ ကျွန်ုပ်က သင့်ကို တစ်ဖန် တက်စေမည်။”

The father and his sons, with their families, their flocks and herds,
and numerous attendants, were soon on the way to Egypt. With
gladness of heart they pursued their journey, and when they came
to Beersheba the patriarch offered grateful sacrifces and entreated
the Lord to grant them an assurance that He would go with them. In
a vision of the night the divine word came to him: “Fear not to go
down into Egypt; for I will there make of thee a great nation. I will
go down with thee into Egypt; and I will also surely bring thee up
again.”

“အီဂျစ်ပြည်သို့ ဆင်းရန် မကြောက်ပါနှင့်။ အကြောင်းမူကား ထိုနေရာတွင် သင့်ကို ကြီးစွာသော လူမျိုးတစ်မျိုး ဖြစ်စေမည်။” ဟူသော အာမခံချက်သည် အရေးပါသည်။ ကြယ်များကဲ့သို့ မရေမတွက်နိုင်သော မျိုးဆက်တစ်ခုအတွက် အာဗြဟံကို ကတိပေးခဲ့သည်၊ သို့သော် ရွေးချယ်ခံရသော လူမျိုးသည် နှေးကွေးစွာ တိုးပွားခဲ့သည်။ ကနေဥပြည်သည် ယခု ထိုကဲ့သို့ ဟောကြားခဲ့သော လူမျိုးတစ်မျိုးအတွက် ဖွံ့ဖြိုးရန် နယ်ပယ်မရှိခဲ့။ လေးမျိုးဆက်မြောက်အထိ မဖယ်ရှားရမည့် အင်အားကြီးသော ကွဲပြားသော လူမျိုးစုများ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ ဣသရေလ၏ မျိုးဆက်များသည် များပြားသော လူမျိုးတစ်မျိုး ဖြစ်လာရမည်ဆိုလျှင် ပြည်ရှိ နေထိုင်သူများကို မောင်းထုတ်ရမည် သို့မဟုတ် သူတို့ကြားတွင် ကွဲကွဲပြားပြားနေရမည်။ ပထမဆုံး ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်အရ သူတို့ မလုပ်နိုင်ခဲ့။ ကနေဥလူများနှင့် ရောနှောခဲ့လျှင် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသို့ ဆွဲဆောင်ခံရမည့် အန္တရာယ်ရှိခဲ့သည်။ အီဂျစ်ပြည်သည် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေရန် လိုအပ်သော အခြေအနေများကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ရေများများရှိသော မြေနုနေသော နိုင်ငံ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုက သူတို့အတွက် ပွင့်လင်းခဲ့သည်၊ သူတို့၏ လျင်မြန်သော တိုးပွားမှုအတွက် အားသာချက်တိုင်း ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အီဂျစ်ပြည်တွင် သူတို့ ကြုံတွေ့ရမည့် ဆန့်ကျင်မှုသည် သိုးထိန်း အီဂျစ်လူမျိုးများအတွက် ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို ကွဲပြားသော လူမျိုးတစ်မျိုး ဖြစ်စေမည်၊ အီဂျစ်ပြည်၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းတွင် ပါဝင်ခြင်းမှ လုံခြုံစေမည်။

The assurance, “Fear not to go down into Egypt; for I will there
make of thee a great nation,” was signifcant. The promise had
been given to Abraham of a posterity numberless as the stars, but
as yet the chosen people had increased but slowly. And the land of
Canaan now offered no feld for the development of such a nation
as had been foretold. It was in the possession of powerful heathen
tribes, that were not to be dispossessed until “the fourth generation.” If the descendants of Israel were here to become a numerous
people, they must either drive out the inhabitants of the land or disperse themselves among them. The former, according to the divine
arrangement, they could not do; and should they mingle with the
Canaanites, they would be in danger of being seduced into idolatry.

သို့သော်လည်း အီဂျစ်ပြည်သည် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်တော်မူချက် ပြည့်စုံလာစေရန်အတွက် လိုအပ်သောအခြေအနေများကို ပံ့ပိုးပေးခဲ့သည်။ ကောင်းစွာရေရရှိပြီး မြေဩဇာကောင်းမွန်သော နယ်မြေဒေသတစ်ခုသည် ထိုနေရာတွင် သူတို့အတွက် ပွင့်လင်းနေခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏ လျင်မြန်စွာတိုးပွားလာမှုအတွက် အခွင့်အလမ်းကောင်းတိုင်းကို ရရှိစေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် "သိုးထိန်းတိုင်းသည် အီဂျစ်လူမျိုးတို့အတွက် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်သည်" ဟုဆိုထားသည့်အတိုင်း သူတို့၏အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအလုပ်ကြောင့် အီဂျစ်ပြည်တွင် သူတို့ရင်ဆိုင်ရမည့် မနှစ်လိုမုန်းထားမှုများသည် သူတို့အား သီးခြားကွဲပြားသော လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် တည်ရှိနေနိုင်စေရန် အထောက်အကူပြုမည်ဖြစ်ပြီး၊ အီဂျစ်ပြည်၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုများတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်းမရှိစေရန် တားဆီးပေးရာရောက်မည်ဖြစ်သည်။ ယောသပ်နှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုများ ၂၀၁။

Egypt, however, offered the conditions necessary to the fulfllment
of the divine purpose. A section of country well-watered and fertile
was open to them there, affording every advantage for their speedy
Joseph and His Brothers 201
increase. And the antipathy they must encounter in Egypt on account
of their occupation—for every shepherd was “an abomination unto
the Egyptians”—would enable them to remain a distinct and separate people and would thus serve to shut them out from participation
in the idolatry of Egypt.

အီဂျစ်ပြည်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ထိုအဖွဲ့သည် ဂေါရှင်ပြည်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားကြသည်။ ထိုနေရာသို့ ယောသပ်သည် မင်းညီမင်းသား ခြံရံလျက် သူ၏ နိုင်ငံတော်အဆင့် မြင်းရထားဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ခမ်းနားထည်ဝါမှုများနှင့် သူ၏ ရာထူးဂုဏ်သိရိန်တို့ကို မေ့လျော့နေမိပြီး စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုတည်းကသာ ပြည့်နှက်နေကာ နှလုံးသားထဲတွင်လည်း တောင့်တမှုတစ်ခုတည်းကသာ လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ ခရီးသွားများ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူမြင်သောအခါ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ချုပ်တည်းထားခဲ့ရသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ တောင့်တမှုများကို ဆက်လက်၍ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် ရထားပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ဖခင်ဖြစ်သူအား ကြိုဆိုရန် အမြန်ပြေးသွားလေသည်။ “သူသည် ဖခင်၏လည်ပင်းကို ဖက်၍ အတန်ကြာအောင် ငိုလေ၏။ ဣသရေလကလည်း ယောသပ်အား၊ ငါသည် သင့်မျက်နှာကို မြင်ရပြီဖြစ်၍၊ သင်သည် အသက်ရှင်သေးသောကြောင့် ယခု ငါသေပါစေတော့ဟု ဆိုလေ၏။”

Upon reaching Egypt the company proceeded directly to the land [233]
of Goshen. Thither came Joseph in his chariot of state, attended
by a princely retinue. The splendor of his surroundings and the
dignity of his position were alike forgotten; one thought alone flled
his mind, one longing thrilled his heart. As he beheld the travelers
approaching, the love whose yearnings had for so many long years
been repressed, would no longer be controlled. He sprang from his
chariot and hastened forward to bid his father welcome. “And he
fell on his neck, and wept on his neck a good while. And Israel said
unto Joseph, Now let me die, since I have seen thy face, because
thou art yet alive.”

ယောသပ်က သူ၏ ညီအစ်ကိုငါးယောက်ကို ဖာရောဘုရင်ထံ တင်ပြရန် ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်၊ သူတို့၏ အနာဂတ် အိမ်အတွက် မြေနုကို ခွင့်ပြုချက်ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ ဝန်ကြီးချုပ်အတွက် ကျေးဇူးတင်ရှိမှုက ဘုရင်ကို နိုင်ငံတော် ရာထူးများဖြင့် ဂုဏ်ပြုရန် ဦးဆောင်ခဲ့မည်။ သို့သော် ယေဟောဝါကိုးကွယ်ခြင်းတွင် သစ္စာရှိသော ယောသပ်က သူ၏ ညီအစ်ကိုများကို ကွဲပြားသော တရားရုံးတွင် ကြုံတွေ့ရမည့် သွေးဆောင်မှုများမှ ကယ်တင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရင်က မေးခွန်းထုတ်ချိန်တွင် သူတို့၏ အလုပ်အကိုင်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြရန် အကြံပေးခဲ့သည်။ ယာကုပ်၏ သားများက ဤ အကြံပေးချက်ကို လိုက်နာခဲ့ကြသည်၊ ထိုနေရာတွင် အမြဲတမ်း နေထိုင်ရန် မဟုတ်ဘဲ ခရီးလမ်းတွင် လာခဲ့ကြသည်ဟု ပြောခဲ့ကြသည်၊ ထို့ကြောင့် သူတို့ ရွေးချယ်ခဲ့လျှင် ထွက်ခွာခွင့်ကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။ ဘုရင်က သူတို့ကို ပူဇော်ခဲ့သော အိမ်တစ်ခုကို ခွဲဝေခဲ့သည်၊ “မြေ၏ အကောင်းဆုံး၊” ဂေါရှင်ပြည်။

Joseph took fve of his brothers to present to Pharaoh and receive
from him the grant of land for their future home. Gratitude to his
prime minister would have led the monarch to honor them with
appointments to offces of state; but Joseph, true to the worship of
Jehovah, sought to save his brothers from the temptations to which
they would be exposed at a heathen court; therefore he counseled
them, when questioned by the king, to tell him frankly their occupation.

 

ယာကုပ်၏ သားတို့သည် ဤအကြံပြုချက်အတိုင်း လိုက်နာကြပြီး ထိုပြည်၌ အမြဲတမ်း နေထိုင်သူများ ဖြစ်လာရန် မဟုတ်ဘဲ ခေတ္တတည်းခို နေထိုင်ရန်သာ လာရောက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် မိမိတို့ အလိုရှိပါက ပြန်လည် ထွက်ခွာခွင့် ရှိကြောင်းကိုလည်း ဂရုတစိုက် ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ရှင်ဘုရင်သည် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည့်အတိုင်း “ထိုပြည်၏ အကောင်းဆုံးသော အရပ်” ဖြစ်သည့် ဂေါရှင်ပြည်၌ သူတို့အတွက် နေအိမ်တစ်လုံးကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။

The sons of Jacob followed this counsel, being careful also
to state that they had come to sojourn in the land, not to become
permanent dwellers there, thus reserving the right to depart if they
chose. The king assigned them a home, as offered, in “the best of
the land,” the country of Goshen.

သေခြင်းတရားက ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် သူ ယောသပ်ကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည်။ ကနေဥပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ဘုရားသခင်၏ ကတိကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ၊ သူက ပြောလိုက်သည်၊ “ကျွန်ုပ်ကို အီဂျစ်ပြည်တွင် မမြှုပ်နှံပါနှင့်၊ ကျွန်ုပ်က ကျွန်ုပ်၏ ဖခင်များနှင့် အတူ လျောင်းရမည်၊ သင်က ကျွန်ုပ်ကို အီဂျစ်ပြည်မှ ထုတ်ဆောင်ရမည်၊ သူတို့၏ မြှုပ်နှံရာ နေရာတွင် ကျွန်ုပ်ကို မြှုပ်နှံရမည်။” ယောသပ်က ထိုသို့ လုပ်မည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်၊ သို့သော် ယာကုပ်က ကျေနပ်မှု မရခဲ့။ သူ မက်ပေလဂူတွင် သူ၏ ဖခင်များနှင့် အတူ မြှုပ်နှံရန် ပြင်းထန်သော ကတိကဝတ်ကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။

Not long after their arrival Joseph brought his father also to be
presented to the king. The patriarch was a stranger in royal courts;
but amid the sublime scenes of nature he had communed with a
mightier Monarch; and now, in conscious superiority, he raised his
hands and blessed Pharaoh.

ယာကုပ်သည် ယောသပ်အား ပထမဆုံးနှုတ်ဆက်စဉ်တွင်၊ သူ၏ရှည်လျားလှသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများ ပျော်ရွှင်စွာ အဆုံးသတ်သွားပြီဖြစ်၍ သေရန်အသင့်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ စကားဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ဂေါရှင်ပြည်၏ ငြိမ်းချမ်းသော အနားယူရာအရပ်တွင် သူသည် (၁၇) နှစ်တိုင်တိုင် ဆက်လက်နေထိုင်ခွင့်ရခဲ့သည်။ ထိုနှစ်များသည် ယခင်က ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော နှစ်များနှင့် များစွာကွာခြားလျက် ပျော်ရွှင်စရာကောင်းလှသည်။ မိမိ၏သားများတွင် စစ်မှန်သော နောင်တရခြင်း အထောက်အထားများကို သူမြင်ခဲ့ရသည်။ မိမိ၏မိသားစုသည် ကြီးမြတ်သောလူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာရန် လိုအပ်သော အခြေအနေအရပ်ရပ် ဝန်းရံလျက်ရှိသည်ကို သူမြင်ရပြီး ခါနန်ပြည်တွင် အခြေချနေထိုင်ရမည်ဟူသော ဘုရားသခင်၏ သေချာသောကတိတော်ကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း အီဂျစ်ပြည်၏ ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်သော မိမိသားထံမှ ချစ်ခြင်းနှင့် မျက်နှာသာပေးခြင်း အထိမ်းအမှတ်အားလုံးကို ခံစားခဲ့ရကာ၊ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော သားဖြစ်သူနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အေးချမ်းညင်သာစွာ သေခြင်းသို့ ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။

In his frst greeting to Joseph, Jacob had spoken as if, with this
joyful ending to his long anxiety and sorrow, he was ready to die. But
seventeen years were yet to be granted him in the peaceful retirement
of Goshen. These years were in happy contrast to those that had
preceded them. He saw in his sons evidence of true repentance;
202 Patriarchs and Prophets
he saw his family surrounded by all the conditions needful for the
development of a great nation; and his faith grasped the sure promise
of their future establishment in Canaan. He himself was surrounded
with every token of love and favor that the prime minister of Egypt
could bestow; and happy in the society of his long-lost son, he passed
down gently and peacefully to the grave.

မိမိသေဆုံးခါနီးအချိန်သို့ ရောက်လာသောအခါ ယောသပ်ကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်သည်။ ခါနန်ပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်ရမည်ဟူသော ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်ကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သဖြင့် "ငါ့ကို အီဂျစ်ပြည်မှာ မသင်္ဂြိုဟ်ပါနဲ့။ ငါ့ဘိုးဘေးတွေနဲ့အတူ အိပ်ပျော်လိုတယ်၊ ငါ့ကို အီဂျစ်ပြည်ကနေ ပြန်သယ်သွားပြီး သူတို့ရဲ့ သင်္ချိုင်းဂူမှာ သင်္ဂြိုဟ်ပေးပါ" ဟု ပြောခဲ့သည်။ ယောသပ်က ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပေးမည်ဟု ကတိပေးသော်လည်း ယာကုပ်သည် စိတ်မချသေးဘဲ မိမိကို မဂ္ဂပေလာဂူရှိ ဘိုးဘေးများ၏ အနားတွင် သင်္ဂြိုဟ်ပါမည်ဟု ကျိန်ဆိုစေခဲ့သည်။

[234] As he felt death approaching, he sent for Joseph. Still holding
fast the promise of God respecting the possession of Canaan, he said,
“Bury me not, I pray thee, in Egypt: but I will lie with my fathers,
and thou shalt carry me out of Egypt, and bury me in their burying
place.” Joseph promised to do so, but Jacob was not satisfed; he
exacted a solemn oath to lay him beside his fathers in the cave of
Machpelah.

အခြားအရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုမှာ ယောသပ်၏သားများကို ဣသရေလအမျိုးသားများထဲတွင် တရားဝင် ထည့်သွင်းရန်ဖြစ်သည်။ ယောသပ်သည် ဖခင်နှင့် နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံရန်လာသောအခါ ဧဖရိမ်နှင့် မနာရှေတို့ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုလူငယ်များသည် မိခင်ဖြစ်သူဘက်မှတစ်ဆင့် အီဂျစ်ယဇ်ပုရောဟိတ် အနွယ်မြင့်များနှင့် ဆက်နွှယ်နေပြီး ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ရာထူးကြောင့် အီဂျစ်လူမျိုးများနှင့် ပေါင်းစည်းမည်ဆိုပါက ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားမှု လမ်းစများ ပွင့်နေသည်။ သို့သော် ယောသပ်သည် ၎င်းတို့အား မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လူမျိုးများနှင့်သာ ပေါင်းစည်းစေလိုသည်။ သူသည် မိမိ၏သားများအတွက် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို ပြသခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို အပ်နှံခြင်းခံရသော၊ အနှိမ်ခံသိုးထိန်းမျိုးနွယ်များကြားတွင် နေရာရရှိရန်အတွက် အီဂျစ်နန်းတော်မှ ပေးအပ်သော ဂုဏ်ဒြပ်အားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။

Another important matter demanded attention; the sons of Joseph
were to be formally instated among the children of Israel. Joseph,
coming for a last interview with his father, brought with him Ephraim
and Manasseh. These youths were connected, through their mother,
with the highest order of the Egyptian priesthood; and the position
of their father opened to them the avenues to wealth and distinction,
should they choose to connect themselves with the Egyptians. It
was Joseph’s desire, however, that they should unite with their own
people. He manifested his faith in the covenant promise, in behalf
of his sons renouncing all the honors that the court of Egypt offered,
for a place among the despised shepherd tribes, to whom had been
entrusted the oracles of God.

ယာကုပ်က "ငါ အီဂျစ်ပြည်ကို မရောက်ခင် အီဂျစ်ပြည်မှာ မင်းရခဲ့တဲ့ မင်းရဲ့သားနှစ်ယောက် ဧဖရိမ်နဲ့ မနာရှေတို့ဟာ ငါ့သားတွေပဲ။ ရုဗင်နဲ့ ရှုမောင်တို့လိုပဲ သူတို့ဟာ ငါ့သားတွေ ဖြစ်ရမယ်" ဟု ဆိုသည်။ ၎င်းတို့အား မိမိ၏သားများအဖြစ် မွေးစားပြီး သီးခြားမျိုးနွယ်စုများ၏ ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ရုဗင်ဆုံးရှုံးခဲ့သော သားဦးအခွင့်အရေးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ဣသရေလတွင် နှစ်ဆသော အမွေခံဝေစုကို ယောသပ် ရရှိခဲ့သည်။

Said Jacob, “Thy two sons, Ephraim, and Manasseh, which were
born unto thee in the land of Egypt, before I came unto thee into
Egypt, are mine; as Reuben and Simeon, they shall be mine.” They
were to be adopted as his own, and to become the heads of separate
tribes. Thus one of the birthright privileges, which Reuben had
forfeited, was to fall to Joseph—a double portion in Israel.

ယာကုပ်သည် အသက်ကြီး၍ မျက်စိမှုန်နေသဖြင့် ထိုလူငယ်များ ရှိနေသည်ကို သတိမထားမိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းတို့၏ ပုံရိပ်ကို မြင်ရသောအခါ "ဒါ ဘယ်သူတွေလဲ" ဟု မေးခဲ့သည်။ အဖြေကို သိရသောအခါ "သူတို့ကို ငါ့ဆီခေါ်လာပါ၊ ငါ ကောင်းချီးပေးမယ်" ဟု ဆိုသည်။ ၎င်းတို့ အနားသို့ ရောက်လာသောအခါ ယာကုပ်သည် ဖက်လဲတကင်း နမ်းရှုပ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လက်တင်၍ မြတ်စွာသော ကောင်းချီးပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် "ငါ့ဘိုးဘေး အာဗြဟံနဲ့ ဣဇာက်တို့ ကိုးကွယ်တဲ့ ဘုရားသခင်၊ ငါ့တစ်သက်လုံး ဒီနေ့အထိ ကျွေးမွေးခဲ့တဲ့ ဘုရားသခင်၊ ဘေးဒုက္ခအားလုံးကနေ ငါ့ကို ကယ်လွှတ်ခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်တမန်ဟာ ဒီလူငယ်တွေကို ကောင်းချီးပေးပါစေ" ဟု ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် အားကိုးခြင်း သို့မဟုတ် လူသားတို့၏ တန်ခိုးနှင့် ပရိယာယ်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ဘုရားသခင်သည်သာ သူ၏ စောင့်ရှောက်သူနှင့် ထောက်မသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ အတိတ်က ဆိုးရွားသော နေ့ရက်များအတွက် ညည်းတွားခြင်း မရှိတော့ပါ။ အခက်အခဲနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများကို မိမိအပေါ် "ဆန့်ကျင်သော" အရာများအဖြစ် မမှတ်ယူတော့ပေ။ သူ၏ ခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် အတူရှိခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာနှင့် မေတ္တာကရုဏာတော်ကိုသာ ပြန်လည်အမှတ်ရနေခဲ့သည်။

Jacob’s eyes were dim with age, and he had not been aware of
the presence of the young men; but now, catching the outline of their
forms, he said, “Who are these?” On being told, he added, “Bring
them, I pray thee, unto me, and I will bless them.” As they came
nearer, the patriarch embraced and kissed them, solemnly laying his
hands upon their heads in benediction. Then he uttered the prayer,
“God, before whom my fathers Abraham and Isaac did walk, the
Joseph and His Brothers 203
God which fed me all my life long unto this day, the Angel which
redeemed me from all evil, bless the lads.” There was no spirit of
self-dependence, no reliance upon human power or cunning now.

God had been his preserver and support. There was no complaint
of the evil days in the past. Its trials and sorrows were no longer
regarded as things that were “against” him. Memory recalled only [235]
His mercy and loving-kindness who had been with him throughout
his pilgrimage.

ကောင်းချီးပေးပြီးနောက် ယာကုပ်သည် မိမိသားအား စိတ်ချမှုကို ပေးခဲ့သည်။ နောင်လာနောက်သားများအတွက် ကျွန်ခံရသော နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူ၏ ယုံကြည်ခြင်းသက်သေအဖြစ် "ငါ သေတော့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘုရားသခင်ဟာ မင်းတို့နဲ့အတူ ရှိနေမှာဖြစ်ပြီး မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ပြည်ကို ပြန်ခေါ်သွားလိမ့်မယ်" ဟု ပြောခဲ့သည်။

The blessing ended, Jacob gave his son the assurance—leaving
for the generations to come, through long years of bondage and
sorrow, this testimony to his faith—“Behold, I die; but God shall be
with you, and bring you again unto the land of your fathers.”

နောက်ဆုံးတွင် ယာကုပ်၏သားအားလုံးသည် သူ၏ သေရာညောင်စောင်းတွင် စုဝေးခဲ့ကြသည်။ ယာကုပ်က "စုဝေးကြပါ၊ ယာကုပ်ရဲ့ သားတို့ နားထောင်ကြ၊ မင်းတို့ရဲ့ ဖခင် ဣသရေလရဲ့ စကားကို နားထောင်ကြ။ နောက်ဆုံးသော နေ့ရက်တွေမှာ မင်းတို့အပေါ် ဘာတွေဖြစ်ပျက်လာမယ်ဆိုတာ ငါ ပြောပြမယ်" ဟု ဆိုသည်။ သူသည် ၎င်းတို့၏ အနာဂတ်ကို မကြာခဏ စိုးရိမ်တကြီး စဉ်းစားခဲ့ပြီး မျိုးနွယ်စုအသီးသီး၏ သမိုင်းကြောင်းကို ပုံဖော်ရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။ ယခုတွင် သားသမီးများက သူ၏ နောက်ဆုံးကောင်းချီးကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော်စိတ်ဝိညာဉ်သည် သူ၏အပေါ်သို့ သက်ရောက်လာပြီး သူ၏ နောင်လာနောက်သားများ၏ အနာဂတ်သမိုင်းကြောင်းသည် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အာရုံတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သားများ၏ အမည်များကို ခေါ်ဆိုပြီး တစ်ဦးစီ၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖော်ပြကာ မျိုးနွယ်စုများ၏ အနာဂတ်သမိုင်းကို အကျဉ်းချုပ် ဟောပြောခဲ့သည်။

At the last all the sons of Jacob were gathered about his dying
bed. And Jacob called unto his sons, and said, “Gather yourselves
together, and hear, ye sons of Jacob; and hearken unto Israel your
father,” “that I may tell you that which shall befall you in the last
days.” Often and anxiously he had thought of their future, and had
endeavored to picture to himself the history of the different tribes.
Now as his children waited to receive his last blessing the Spirit of
Inspiration rested upon him, and before him in prophetic vision the
future of his descendants was unfolded. One after another the names
of his sons were mentioned, the character of each was described,
and the future history of the tribes was briefly foretold.

"ရုဗင်၊ မင်းဟာ ငါ့ရဲ့ သားဦး၊ ငါ့ရဲ့ အင်အားနဲ့ ငါ့ခွန်အားရဲ့ အစဦး၊ ကြီးမြတ်တဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ တန်ခိုးပိုင်ရှင်ပဲ။"

“Reuben, thou art my frst-born,
My might, and the beginning of my strength,
The excellency of dignity, and the excellency of power.”

ဤသို့ဖြင့် ဖခင်ဖြစ်သူသည် သားဦးဖြစ်သော ရုဗင် ရရှိသင့်သော အနေအထားကို ပုံဖော်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဧဒါအရပ်တွင် သူပြုခဲ့သော ကြီးလေးသောအပြစ်ကြောင့် သူသည် သားဦးအခွင့်အရေးနှင့် မထိုက်တန်တော့ပေ။ ယာကုပ်က ဆက်လက်၍ -

Thus the father pictured what should have been the position of
Reuben as the frst-born son; but his grievous sin at Edar had made
him unworthy of the birthright blessing. Jacob continued—

"ရေလို မတည်ငြိမ်တဲ့အတွက်၊ မင်းဟာ ထူးချွန်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

“Unstable as water,
Thou shalt not excel.”

ယဇ်ပုရောဟိတ်အရာကို လေဝိအားလည်းကောင်း၊ မင်းအရာနှင့် မေရှိယဆိုင်ရာ ကတိတော်ကို ယုဒအားလည်းကောင်း၊ နှစ်ဆသော အမွေဝေစုကို ယောသပ်အားလည်းကောင်း ခွဲဝေပေးခဲ့သည်။ ရုဗင်မျိုးနွယ်စုသည် ဣသရေလနိုင်ငံတွင် မည်သည့်အခါမျှ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ၎င်းတို့သည် ယုဒ၊ ယောသပ် သို့မဟုတ် ဒန်မျိုးနွယ်တို့လောက် အရေအတွက် မများသကဲ့သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရသည့် ပထမဆုံးအုပ်စုများထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

The priesthood was apportioned to Levi, the kingdom and the
Messianic promise to Judah, and the double portion of the inheritance to Joseph. The tribe of Reuben never rose to any eminence in
204 Patriarchs and Prophets
Israel; it was not so numerous as Judah, Joseph, or Dan, and was
among the frst that were carried into captivity.

ရုဗင်ပြီးနောက် အသက်အကြီးဆုံးမှာ ရှုမောင်နှင့် လေဝိတို့ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ရှေခင်လူမျိုးများအပေါ် ရက်စက်စွာ ပြုမူခဲ့ရာတွင် အတူတူ ပူးပေါင်းခဲ့ကြပြီး ယောသပ်ကို ရောင်းချရာတွင်လည်း အပြစ်အကြီးဆုံးသူများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့နှင့် ပတ်သက်၍ -

Next in age to Reuben were Simeon and Levi. They had been
united in their cruelty toward the Shechemites, and they had also
been the most guilty in the selling of Joseph. Concerning them it
was declared—

"ငါဟာ သူတို့ကို ယာကုပ်အမျိုးထဲမှာ ခွဲခြားထားမယ်၊ ဣသရေလအမျိုးထဲမှာ ကွဲလွင့်စေမယ်" ဟု ကြေညာခဲ့သည်။

“I will divide them in Jacob,
And scatter them in Israel.”

ခါနန်ပြည်သို့ မဝင်ရောက်မီ ဣသရေလအမျိုးကို ရေတွက်သောအခါ ရှုမောင်သည် အငယ်ဆုံးသော မျိုးနွယ်စု ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မောရှေ၏ နောက်ဆုံးကောင်းချီးပေးခြင်းတွင် ရှုမောင်ကို ထည့်သွင်းပြောဆိုခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ခါနန်ပြည် အခြေချရာတွင် ဤမျိုးနွယ်စုသည် ယုဒ၏ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကိုသာ ရရှိခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အင်အားတောင့်တင်းလာသော မိသားစုများသည် သီးခြားကိုလိုနီများ တည်ထောင်ကာ သန့်ရှင်းသောပြည်၏ နယ်နိမိတ်ပြင်ပတွင် အခြေချခဲ့ကြသည်။ လေဝိသည်လည်း ပြည်အနှံ့အပြားတွင် ပျံ့နှံ့နေသော မြို့ပေါင်း (၄၈) မြို့မှလွဲ၍ အမွေခံမြေ မရရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် အခြားမျိုးနွယ်စုများ ဘုရားသခင်ကို စွန့်ခွာသွားချိန်တွင် လေဝိမျိုးနွယ်၏ သစ္စာရှိမှုကြောင့် ၎င်းတို့အား သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၏ ဓမ္မအမှုဆောင်အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်း ခံရသဖြင့် ကျိန်စာသည် ကောင်းချီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

[236] At the numbering of Israel, just before their entrance to Canaan,
Simeon was the smallest tribe. Moses, in his last blessing, made no
reference to Simeon. In the settlement of Canaan this tribe had only
a small portion of Judah’s lot, and such families as afterward became
powerful formed different colonies and settled in territory outside
the borders of the Holy Land. Levi also received no inheritance
except forty-eight cities scattered in different parts of the land. In the
case of this tribe, however, their fdelity to Jehovah when the other
tribes apostatized, secured their appointment to the sacred service of
the sanctuary, and thus the curse was changed into a blessing.

သားဦးအခွင့်အရေး၏ အကြီးမြတ်ဆုံးသော ကောင်းချီးများသည် ယုဒထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးခြင်း ခံရသည်။ "ချီးမွမ်းခြင်း" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ယုဒဟူသော အမည်၏ အရေးပါပုံကို ဤမျိုးနွယ်စု၏ ပရောဖက်ပြုချက်သမိုင်းတွင် ဖော်ပြထားသည်-

The crowning blessings of the birthright were transferred to
Judah. The signifcance of the name—which denotes praise,—is
unfolded in the prophetic history of this tribe:

"ယုဒ၊ မင်းကို မင်းရဲ့ညီအစ်ကိုတွေက ချီးမွမ်းကြလိမ့်မယ်၊ မင်းရဲ့လက်ဟာ ရန်သူတွေရဲ့ လည်ပင်းပေါ်မှာ ရှိနေလိမ့်မယ်၊ မင်းဖခင်ရဲ့ သားသမီးတွေဟာ မင်းရှေ့မှာ ပျပ်ဝပ်ဦးချကြလိမ့်မယ်။ ယုဒဟာ ခြင်္သေ့ပျိုတစ်ကောင်ပဲ၊ ငါ့သား၊ မင်းဟာ သားကောင်ကို ဖမ်းပြီး ပြန်တက်လာပြီ။ သူဟာ ခြင်္သေ့လို၊ ခြင်္သေ့အိုလို ဝပ်နေတယ်၊ ဘယ်သူက သူ့ကို နှိုးရဲမှာလဲ။ ရှိလော မကြွလာမချင်း၊ ယုဒဆီကနေ ရာဇလှံတံ မကွာရဘူး၊ သူ့ခြေရင်းကနေ ဥပဒေပေးသူ မထွက်ရဘူး၊ လူမျိုးတကာတို့ဟာ သူ့ထံမှာ စုဝေးကြလိမ့်မယ်။"

“Judah, thou art he whom thy brethren shall praise:
Thy hand shall be in the neck of thine enemies;
Thy father’s children shall bow down before thee.
Judah is a lion’s whelp:

From the prey, my son, thou art gone up:
He stooped down, he couched as a lion,
And as an old lion: who shall rouse him up?
The scepter shall not depart from Judah,
Nor a lawgiver from between his feet,
Until Shiloh come;
And unto Him shall the gathering of the people be.”

တောဘုရင် ခြင်္သေ့သည် ဒါဝိဒ်နှင့် ဒါဝိဒ်၏သားတော် "ရှိလော" ဆင်းသက်လာမည့် ဤမျိုးနွယ်စုအတွက် သင့်လျော်သော အထိမ်းအမှတ်ဖြစ်သည်။ ထို "ယုဒနွယ်ဝင် ခြင်္သေ့" စစ်စစ်ရှေ့တွင် တန်ခိုးအားလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် ဦးညွှတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး လူမျိုးတကာတို့က အရိုအသေပေးကြလိမ့်မည်။

The lion, king of the forest, is a ftting symbol of this tribe, from
which came David, and the Son of David, Shiloh, the true “Lion
Joseph and His Brothers 205
of the tribe of Judah,” to whom all powers shall fnally bow and all
nations render homage.

"ယောသပ်ဟာ အသီးများစွာသီးတဲ့ ခက်မ၊ စမ်းရေတွင်းနားက အသီးများတဲ့ ခက်မပဲ၊ သူ့ရဲ့ အကိုင်းအခက်တွေဟာ တံတိုင်းပေါ်ကနေ ကျော်တက်နေတယ်။ လေးသမားတွေက သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် နှိပ်စက်ပြီး၊ မြားနဲ့ပစ်ပြီး မုန်းတီးကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့လေးဟာ ခိုင်ခံ့မြဲမြံနေပြီး၊ သူ့ရဲ့လက်မောင်းတွေဟာ ယာကုပ်ရဲ့ တန်ခိုးကြီးတဲ့ ဘုရားသခင်ရဲ့ လက်တော်အားဖြင့်၊ အင်အားကြီးမားနေခဲ့တယ်။ (ထိုအရပ်ကနေ ဣသရေလရဲ့ နောင်တော်၊ ကျောက်တိုင် ဆင်းသက်လာတယ်၊) မင်းကို ကူညီမယ့် မင်းဖခင်ရဲ့ ဘုရားသခင်အားဖြင့်၊ အထက်ကောင်းကင်ရဲ့ ကောင်းချီးတွေ၊ အောက်ခြေက နက်နဲရာတွေရဲ့ ကောင်းချီးတွေ၊ သားမြတ်နဲ့ သားအိမ်ရဲ့ ကောင်းချီးတွေနဲ့၊ မင်းကို ကောင်းချီးပေးမယ့် အနန္တတန်ခိုးရှင်အားဖြင့် ဖြစ်တယ်။ မင်းဖခင်ရဲ့ ကောင်းချီးတွေဟာ၊ ငါ့ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ကောင်းချီးတွေထက် သာလွန်ပြီး၊ ထာဝရတည်တဲ့ တောင်ကုန်းတွေရဲ့ အဆုံးအထိ ရောက်တယ်။ အဲဒီကောင်းချီးတွေဟာ ယောသပ်ရဲ့ ခေါင်းပေါ်မှာ၊ မိမိညီအစ်ကိုတွေနဲ့ ကွဲကွာနေသူရဲ့ ဦးခေါင်းပေါ်မှာ ရှိနေပါစေ။"

For most of his children Jacob foretold a prosperous future. At
last the name of Joseph was reached, and the father’s heart overflowed as he invoked blessings upon “the head of him that was
separate from his brethren”:
“Joseph is a fruitful bough,
Even a fruitful bough by a well;
Whose branches run over the wall:
The archers have sorely grieved him,
And shot at him, and hated him:
But his bow abode in strength,
And the arms of his hands were made strong
By the hands of the mighty God of Jacob;
(From thence is the shepherd, the stone of Israel;).
Even by the God of thy father, who shall help thee; [237]
And by the Almighty, who shall bless thee
With blessings of heaven above,
Blessings of the deep that lieth under,
Blessings of the breasts, and of the womb:
The blessings of thy father have prevailed
Above the blessings of my progenitors
Unto the utmost bound of the everlasting hills:
They shall be on the head of Joseph,
And on the crown of the head of him that was separate from
his brethren.”

ယာကုပ်သည် အမြဲတမ်း နက်ရှိုင်းပြီး ပြင်းပြသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏သားများအပေါ် ထားရှိသော မေတ္တာသည် ခိုင်မာပြီး နူးညံ့လှသည်။ သူ၏ နောက်ဆုံးထွက်ဆိုချက်များသည် မျက်နှာလိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် အာဃာတထားခြင်းကြောင့် ပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူသည် ၎င်းတို့အားလုံးကို ခွင့်လွှတ်ပြီး နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ချစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဖခင်မေတ္တာအရ အားပေးစကားနှင့် မျှော်လင့်ချက်စကားများကိုသာ ပြောလိုသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်သည် သူ၏အပေါ်တွင် တည်ရှိနေသဖြင့် ဗျာဒိတ်တော်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် နာကျင်စရာဖြစ်သော်လည်း အမှန်တရားကိုသာ ပြောဆိုရန် ဖိအားပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

Jacob had ever been a man of deep and ardent affection; his love
for his sons was strong and tender, and his dying testimony to them
was not the utterance of partiality or resentment. He had forgiven
them all, and he loved them to the last. His paternal tenderness would
have found expression only in words of encouragement and hope;
but the power of God rested upon him, and under the influence of
Inspiration he was constrained to declare the truth, however painful.

နောက်ဆုံးကောင်းချီးများ ပေးပြီးနောက်၊ ယာကုပ်သည် သူ၏သင်္ဂြိုဟ်ရာနေရာနှင့် ပတ်သက်၍ မှာကြားချက်ကို ထပ်လောင်းပြောဆိုခဲ့သည်- "ငါဟာ ငါ့လူမျိုးတွေဆီကို ပြန်ရတော့မယ်။ မဂ္ဂပေလာလယ်ကွင်းမှာရှိတဲ့ ဂူထဲမှာ ငါ့ဘိုးဘေးတွေနဲ့အတူ ငါ့ကို သင်္ဂြိုဟ်ပါ။ အဲဒီမှာ အာဗြဟံနဲ့ သူ့ဇနီး စာရာကို သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့ကြတယ်၊ အဲဒီမှာ ဣဇာက်နဲ့ သူ့ဇနီး ရေဗက္ကာကို သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့ကြတယ်၊ အဲဒီမှာပဲ လေအာကို ငါ သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့တယ်။" ဤသို့ဖြင့် သူ၏ဘဝနောက်ဆုံးလုပ်ရပ်သည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်ခဲ့သည်။

The last blessings pronounced, Jacob repeated the charge concerning his burial place: “I am to be gathered unto my people: bury
me with my fathers ... in the cave that is in the feld of Machpelah.”
206 Patriarchs and Prophets
“There they buried Abraham and Sarah his wife; there they buried
Isaac and Rebekah his wife; and there I buried Leah.” Thus the last
act of his life was to manifest his faith in God’s promise.

ယာကုပ်၏ နောက်ဆုံးနှစ်များသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခဲ့သော နေ့တစ်နေ့၏အဆုံးတွင် အေးချမ်းသာယာသော ညနေခင်းကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏လမ်းခရီးတွင် တိမ်တိုက်များ မှောင်မိုက်နေခဲ့သော်လည်း သူ၏နေဝင်ချိန်သည် ကြည်လင်နေပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရောင်ခြည်တော်သည် သူ၏နောက်ဆုံးအချိန်များကို လင်းလက်စေခဲ့သည်။ ကျမ်းစာတွင် "ညနေအချိန်၌ အလင်းဖြစ်လိမ့်မည်" (ဇာခရိ ၁၄:၇) ဟု ဆိုထားသည်။ "စုံလင်သောသူကို မှတ်ကျူး၍ ဖြောင့်မတ်သောသူကို ကြည့်ရှုလော့။ ထိုသို့သောသူ၏ အကျိုးသည် ငြိမ်သက်ခြင်းဖြစ်၏။" (ဆာလံ ၃၇:၃၇)။

Jacob’s last years brought an evening of tranquillity and repose
after a troubled and weary day. Clouds had gathered dark above his
path, yet his sun set clear, and the radiance of heaven illumined his
parting hours. Says the Scripture, “At evening time it shall be light.”
Zechariah 14:7. “Mark the perfect man, and behold the upright: for
the end of that man is peace.” Psalm 37:37.

ယာကုပ်သည် အပြစ်ပြုခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းစွာလည်း ခံစားခဲ့ရသည်။ သူ၏ကြီးလေးသောအပြစ်ကြောင့် ဖခင်၏တဲမှ ထွက်ပြေးခဲ့ရသည့်နေ့မှစ၍ ပင်ပန်းမှု၊ စိုးရိမ်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများစွာကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ ဒုက္ခသည်အဖြစ်၊ မိခင်ဖြစ်သူနှင့် ခွဲခွာခဲ့ရပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်မတွေ့ခဲ့ရပေ။ မိမိချစ်သောသူအတွက် (၇) နှစ်တိုင်တိုင် အလုပ်အကျွေးပြုခဲ့သော်လည်း ကောက်ကျစ်စွာ လိမ်လည်လှည့်ဖြားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ လောဘကြီးပြီး အမြတ်ထုတ်တတ်သော အမျိုးအဆွေထံတွင် အနှစ် (၂၀) ကြာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ရသည်။ သူ၏စည်းစိမ်ဥစ္စာများ တိုးပွားလာပြီး သားများစွာ ရရှိခဲ့သော်လည်း ခတ္တိုက်ငြင်းခုံပြီး ကွဲပြားနေသော မိသားစုအတွင်း ပျော်ရွှင်မှု အနည်းငယ်သာ ရရှိခဲ့သည်။ မိမိသမီး၏ အရှက်တကွဲဖြစ်မှု၊ သားဖြစ်သူများ၏ ကလဲ့စားချေမှု၊ ရာခေလ သေဆုံးမှု၊ ရုဗင်၏ သဘာဝမကျသော ပြစ်မှု၊ ယုဒ၏ အပြစ်၊ ယောသပ်အပေါ် ပြုမူခဲ့သော ရက်စက်သော လိမ်လည်မှုနှင့် မနာလိုမှုများ - သူဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ဆိုးရွားသည့် အဖြစ်အပျက်များစာရင်းသည် အလွန်ပင် ရှည်လျားလှသည်! သူသည် ထိုပထမဆုံးသော မှားယွင်းသည့်လုပ်ရပ်၏ အသီးအပွင့်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရိတ်သိမ်းခဲ့ရသည်။ မိမိကိုယ်တိုင် ပြုခဲ့ဖူးသော အပြစ်များကို မိမိ၏သားများကြားတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ထိုခါးသီးသော ပဲ့ပြင်မှုများသည် ၎င်း၏ အလုပ်ကို ပြီးမြောက်စေခဲ့သည်။ ထိုဆုံးမပဲ့ပြင်မှုသည် နာကျင်စရာဖြစ်သော်လည်း "ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ဖြောင့်မတ်ခြင်းအကျိုး" (ဟေဗြဲ ၁၂:၁၁) ကို ဖြစ်ထွန်းစေခဲ့သည်။

Jacob had sinned, and had deeply suffered. Many years of toil,
care, and sorrow had been his since the day when his great sin caused
him to flee from his father’s tents. A homeless fugitive, separated
from his mother, whom he never saw again; laboring seven years
for her whom he loved, only to be basely cheated; toiling twenty
years in the service of a covetous and grasping kinsman; seeing
his wealth increasing, and sons rising around him, but fnding little
joy in the contentious and divided household; distressed by his
[238] daughter’s shame, by her brothers’ revenge, by the death of Rachel,
by the unnatural crime of Reuben, by Judah’s sin, by the cruel
deception and malice practiced toward Joseph—how long and dark
is the catalogue of evils spread out to view! Again and again he
had reaped the fruit of that frst wrong deed. Over and over he saw
repeated among his sons the sins of which he himself had been guilty.
But bitter as had been the discipline, it had accomplished its work.
The chastening, though grievous, had yielded “the peaceable fruit of
righteousness.” Hebrews 12:11.

ဗျာဒိတ်တော်အရ ရေးသားထားသော ကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပေးခြင်းကို ခံရသော လူတော်များ၏ အမှားများကို သစ္စာရှိစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ အမှန်စင်စစ် ၎င်းတို့၏ အမှားများကို ၎င်းတို့၏ ကောင်းကွက်များထက် ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ဤအချက်သည် လူများစွာအတွက် အံ့သြစရာဖြစ်ပြီး ဘာသာမဲ့များအတွက် ကျမ်းစာကို ကဲ့ရဲ့ရန် အကြောင်းပြချက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် အဖြစ်မှန်များကို ဖုံးကွယ်မထားခြင်း၊ အဓိကဇာတ်ဆောင်များ၏ အပြစ်များကို ချန်လှပ်မထားခြင်းတို့သည် ကျမ်းစာ၏ မှန်ကန်မှုကို ပြသသော အခိုင်မာဆုံးသော အထောက်အထားများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ လူသားတို့၏ စိတ်သည် အစွဲအလမ်းများရှိသဖြင့် လူသားတို့ရေးသားသော သမိုင်းများသည် လုံးဝ ဘက်မလိုက်ဘဲနေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကျမ်းစာကို ဗျာဒိတ်တော်မရသောသူများက ရေးသားခဲ့မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့ ဂုဏ်ပြုသောသူများ၏ စရိုက်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ဖော်ပြကြမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ယခုတွင်မူ ကျွန်ုပ်တို့သည် ၎င်းတို့၏ အတွေ့အကြုံများကို တိကျမှန်ကန်သော မှတ်တမ်းအဖြစ် ရရှိထားသည်။

Inspiration faithfully records the faults of good men, those who
were distinguished by the favor of God; indeed, their faults are more
fully presented than their virtues. This has been a subject of wonder
to many, and has given the infdel occasion to scoff at the Bible. But
it is one of the strongest evidences of the truth of Scripture, that facts
are not glossed over, nor the sins of its chief characters suppressed.
The minds of men are so subject to prejudice that it is not possible
for human histories to be absolutely impartial. Had the Bible been
written by uninspired persons, it would no doubt have presented the
character of its honored men in a more flattering light. But as it is,
we have a correct record of their experiences.
Joseph and His Brothers 207

ဘုရားသခင် မျက်နှာသာပေးပြီး ကြီးလေးသော တာဝန်များကို အပ်နှံထားသောသူများသည်ပင် ယနေ့ခေတ် ကျွန်ုပ်တို့ ကြိုးစားအားထုတ်ရင်း ယိုင်နဲ့ကာ အမှားများပြုမိသကဲ့သို့ တစ်ခါတစ်ရံ သွေးဆောင်ခြင်းကို ရှုံးနိမ့်ပြီး အပြစ်ပြုမိတတ်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ဘဝများကို အားနည်းချက်၊ အမှားအယွင်းများဖြင့်တကွ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အားပေးမှုရော သတိပေးမှုပါ ရရှိစေရန် ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့အား အပြစ်ကင်းစင်သူများအဖြစ် ဖော်ပြထားမည်ဆိုပါက ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်ရှိသော သဘာဝအရ ကျွန်ုပ်တို့၏ အမှားများနှင့် ကျရှုံးမှုများအတွက် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားနိုင်သည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ပင် အားလျော့စရာများကြားတွင် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသူများ၊ ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ပင် သွေးဆောင်မှုအောက်တွင် ကျရှုံးခဲ့ကြသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် စိတ်ဓာတ်ပြန်လည် တင်းမာကာ အောင်နိုင်ခဲ့ကြသူများကို မြင်တွေ့ရခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအတွက် ကြိုးစားမှုတွင် ခွန်အားရရှိစေသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်ခါတစ်ရံ နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အခြေအနေကို ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးကို ခံစားခဲ့ရသကဲ့သို့၊ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း ယေရှု၏ ခွန်အားဖြင့် အောင်မြင်သူများ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း ၎င်းတို့၏ ဘဝမှတ်တမ်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သတိပေးချက် ဖြစ်စေသည်။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ရှိသူကို အပြစ်မဲ့သူအဖြစ် မည်သည့်အခါမျှ မသတ်မှတ်ကြောင်း ၎င်းက ဖော်ပြသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိအနှစ်သက်ဆုံးသူများ၌ရှိသော အပြစ်ကိုပင် မြင်တွေ့ပြီး အလင်းနှင့် တာဝန်နည်းပါးသူများထက် ၎င်းတို့အပေါ်တွင် ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတော်မူသည်။

Men whom God favored, and to whom He entrusted great responsibilities, were sometimes overcome by temptation and committed
sin, even as we at the present day strive, waver, and frequently fall
into error. Their lives, with all their faults and follies, are open
before us, both for our encouragement and warning. If they had
been represented as without fault, we, with our sinful nature, might
despair at our own mistakes and failures. But seeing where others
struggled through discouragements like our own, where they fell
under temptations as we have done, and yet took heart again and
conquered through the grace of God, we are encouraged in our striving after righteousness. As they, though sometimes beaten back,
recovered their ground, and were blessed of God, so we too may be
overcomers in the strength of Jesus. On the other hand, the record
of their lives may serve as a warning to us. It shows that God will
by no means clear the guilty. He sees sin in His most favored ones,
and He deals with it in them even more strictly than in those who
have less light and responsibility.

ယာကုပ်ကို သင်္ဂြိုဟ်ပြီးနောက် ယောသပ်၏ ညီအစ်ကိုများ၏ နှလုံးသားတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ယောသပ်သည် ၎င်းတို့အပေါ် ကြင်နာမှုပြခဲ့သော်လည်း မိမိတို့၏ အပြစ်ရှိသော စိတ်ကြောင့် သံသယဝင်ပြီး စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။ သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူကို ထောက်ထား၍ ကလဲ့စားချေရန် ဆိုင်းငံ့ထားခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ယခုတွင်မူ ၎င်းတို့၏ ပြစ်မှုအတွက် ကြန့်ကြာနေသော ပြစ်ဒဏ်ကို ပေးတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယောသပ်ရှေ့သို့ ကိုယ်တိုင်မသွားရဲကြဘဲ သတင်းစကား ပါးလိုက်သည်မှာ- "အဖေ မသေခင်မှာ ဒီလိုမှာသွားခဲ့တယ်၊ 'ယောသပ်ကို ပြောလိုက်ပါ၊ မင်းရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေက မင်းအပေါ် မကောင်းတာတွေ လုပ်ခဲ့ပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အပြစ်တွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ' လို့ မှာခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် အဖေကိုးကွယ်တဲ့ ဘုရားသခင်ရဲ့ အစေခံတွေဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။ ဤသတင်းစကားကြောင့် ယောသပ်သည် မျက်ရည်ကျခဲ့ရသည်။ ထိုအခါ ညီအစ်ကိုများက ခွန်အားရရှိကာ ယောသပ်ရှေ့တွင် ပျပ်ဝပ်လျက် "ကျွန်တော်တို့ဟာ အကို့ရဲ့ အစေခံတွေပါ" ဟု ပြောခဲ့ကြသည်။ ယောသပ်သည် ညီအစ်ကိုများအပေါ် ထားရှိသော မေတ္တာမှာ နက်ရှိုင်းပြီး အတ္တကင်းလှသဖြင့် ၎င်းတို့က မိမိအား ကလဲ့စားချေလိုသူအဖြစ် ထင်မြင်နေကြသည်ကို သိရသောအခါ စိတ်မကောင်းဖြစ်ခဲ့ရသည်။ "မကြောက်ကြပါနဲ့၊ ငါဟာ ဘုရားသခင်ရဲ့ နေရာမှာ ရှိနေလို့လား။ မင်းတို့ကတော့ ငါ့အပေါ် မကောင်းကြံခဲ့ကြပေမဲ့၊ ဒီနေ့မှာ လူများစွာရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ဖို့အတွက် ဘုရားသခင်က အဲဒါကို ကောင်းကျိုးဖြစ်အောင် လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့တာပါ။ ဒါကြောင့် မကြောက်ကြပါနဲ့၊ ငါဟာ မင်းတို့နဲ့ မင်းတို့ရဲ့ သားသမီးတွေကို ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ပါ့မယ်" ဟု ပြောခဲ့သည်။

After the burial of Jacob fear again flled the hearts of Joseph’s [239]
brothers. Notwithstanding his kindness toward them, conscious
guilt made them distrustful and suspicious. It might be that he had
but delayed his revenge, out of regard to their father, and that he
would now visit upon them the long-deferred punishment for their
crime. They dared not appear before him in person, but sent a
message: “Thy father did command before he died, saying, So shall
ye say unto Joseph, Forgive, I pray thee now, the trespass of thy
brethren, and their sin; for they did unto thee evil: and now, we pray
thee, forgive the trespass of the servants of the God of thy father.”
This message affected Joseph to tears, and, encouraged by this, his
brothers came and fell down before him, with the words, “Behold,
we be thy servants.” Joseph’s love for his brothers was deep and
unselfsh, and he was pained at the thought that they could regard
him as cherishing a spirit of revenge toward them. “Fear not,” he
said; “for am I in the place of God? But as for you, ye thought evil
against me; but God meant it unto good, to bring to pass, as it is this
day, to save much people alive. Now therefore fear ye not: I will
nourish you, and your little ones.”

ယောသပ်၏ ဘဝသည် ခရစ်တော်၏ ဘဝကို ပုံဖော်နေသည်။ ယောသပ်၏ ညီအစ်ကိုများသည် သူ့အား မိမိတို့ထက် သာလွန်ကြီးမြတ်လာမည်ကို စိုးရိမ်သော မနာလိုစိတ်ဖြင့် ကျွန်အဖြစ် ရောင်းချခဲ့ကြသည်။ သူ အီဂျစ်ပြည်သို့ ပါသွားသောအခါ ၎င်းတို့သည် သူ၏ အိပ်မက်များအတွက် ထပ်မံစိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ရတော့ဟုလည်းကောင်း၊ ထိုအိပ်မက်များ ပြည့်စုံလာမည့် အခွင့်အရေးကို ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်ပြီဟုလည်းကောင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်ဖြားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ လုပ်ရပ်ကိုပင် ဘုရားသခင်က အသုံးချ၍ ၎င်းတို့ တားဆီးလိုသောအရာကို ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။ ထို့အတူ ယုဒယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လူကြီးများသည်လည်း ခရစ်တော်က လူထု၏အာရုံစိုက်မှုကို မိမိတို့ထံမှ လုယူသွားမည်ကို စိုးရိမ်ကာ မနာလိုဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော် ရှင်ဘုရင်မဖြစ်လာစေရန် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ထိုလုပ်ရပ်ကပင် ထိုရလဒ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

The life of Joseph illustrates the life of Christ. It was envy that
moved the brothers of Joseph to sell him as a slave; they hoped to
208 Patriarchs and Prophets
prevent him from becoming greater than themselves. And when
he was carried to Egypt, they flattered themselves that they were
to be no more troubled with his dreams, that they had removed all
possibility of their fulfllment. But their own course was overruled
by God to bring about the very event that they designed to hinder.

ယောသပ်သည် အီဂျစ်ပြည်တွင် ကျွန်ခံရခြင်းအားဖြင့် မိမိဖခင်၏ မိသားစုအတွက် ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း ထိုအချက်သည် သူ၏ညီအစ်ကိုများ၏ အပြစ်ကို လျော့ပါးမသွားစေပေ။ ထို့အတူ ရန်သူများက ခရစ်တော်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တင် သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်အား လူသားမျိုးနွယ်၏ ကယ်တင်ရှင်၊ လောကတစ်ခုလုံး၏ အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်လာစေခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်က ထိုအဖြစ်အပျက်ကို မိမိ၏ ဘုန်းတော်နှင့် လူသားတို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ထိန်းကျောင်းပေးခဲ့သည့်တိုင်အောင် သတ်ဖြတ်သူများ၏ ပြစ်မှုမှာမူ ယုတ်မာဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ယောသပ်သည် မိမိ၏ ညီအစ်ကိုများက တစ်ပါးအမျိုးသားများထံ ရောင်းချခြင်းခံခဲ့ရသကဲ့သို့၊ ခရစ်တော်သည်လည်း မိမိ၏ တပည့်တစ်ဦးက ခါးသီးသော ရန်သူများထံ ရောင်းချခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယောသပ်သည် မိမိ၏ သီလစောင့်ထိန်းမှုကြောင့် မတရားစွပ်စွဲခံရပြီး ထောင်ထဲသို့ ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရသကဲ့သို့၊ ခရစ်တော်သည်လည်း ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ပြီး ကိုယ်ကျိုးစွန့်သော ဘဝက အပြစ်ကို ဆုံးမနေသောကြောင့် မုန်းတီးငြင်းပယ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ မည်သည့်အမှားမျှ မပြုခဲ့သော်လည်း မမှန်သော သက်သေများဖြင့် စီရင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယောသပ်၏ မတရားမှုနှင့် ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် သည်းခံခြင်းနှင့် နူးညံ့ခြင်း၊ မိမိအပေါ် ရက်စက်ခဲ့သော ညီအစ်ကိုများအပေါ် ထားရှိသော ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် မြင့်မြတ်သော ရက်ရောမှုတို့သည် ကယ်တင်ရှင်၏ လူဆိုးများအပေါ် ညည်းတွားခြင်းမရှိ သည်းခံခြင်း၊ ကိုယ်တော်ကို သတ်သူများသာမက အပြစ်ဝန်ခံကာ ခွင့်လွှတ်ခြင်းတောင်းခံသူ အားလုံးအပေါ် ထားရှိသော ခွင့်လွှတ်ခြင်းတို့ကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။

So the Jewish priests and elders were jealous of Christ, fearing that
He would attract the attention of the people from them. They put
Him to death, to prevent Him from becoming king, but they were
thus bringing about this very result.
Joseph, through his bondage in Egypt, became a savior to his
father’s family; yet this fact did not lessen the guilt of his brothers.
So the crucifxion of Christ by His enemies made Him the Redeemer
of mankind, the Saviour of the fallen race, and Ruler over the whole
world; but the crime of His murderers was just as heinous as though
God’s providential hand had not controlled events for His own glory
and the good of man.
[240] As Joseph was sold to the heathen by his own brothers, so Christ
was sold to His bitterest enemies by one of His disciples. Joseph
was falsely accused and thrust into prison because of his virtue; so
Christ was despised and rejected because His righteous, self-denying
life was a rebuke to sin; and though guilty of no wrong, He was
condemned upon the testimony of false witnesses. And Joseph’s
patience and meekness under injustice and oppression, his ready
forgiveness and noble benevolence toward his unnatural brothers,
represent the Saviour’s uncomplaining endurance of the malice and
abuse of wicked men, and His forgiveness, not only of His murderers,
but of all who have come to Him confessing their sins and seeking
pardon.

ယောသပ်သည် ဖခင်ဖြစ်သူထက် (၅၄) နှစ် ပိုမို အသက်ရှည်ခဲ့သည်။ သူသည် "ဧဖရိမ်၏ မြေးမြစ်များကို မြင်ခဲ့ရပြီး၊ မနာရှေ၏သား မာခိရ၏ သားသမီးများကိုလည်း မိမိ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ချီပိုးခဲ့ရသည်"။ သူသည် မိမိလူမျိုးများ တိုးပွားသာယာဝပြောလာသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး၊ နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ဣသရေလလူမျိုးများအား ကတိထားရာပြည်သို့ ဘုရားသခင် ပြန်လည်ပို့ဆောင်မည်ဟူသော ယုံကြည်ခြင်းသည် မလှုပ်မယှက် တည်ရှိနေခဲ့သည်။

Joseph outlived his father ffty-four years. He lived to see
“Ephraim’s children of the third generation: the children also of
Machir the son of Manasseh were brought up upon Joseph’s knees.”
He witnessed the increase and prosperity of his people, and through
all the years his faith in God’s restoration of Israel to the Land of
Promise was unshaken.

“ယောသပ်သည် အသီးများသော ခက်မဖြစ်၏၊ ရေတွင်းနားရှိ အသီးများသော ခက်မဖြစ်၏၊ သူ၏ အကိုင်းအခက်များသည် တံတိုင်းပေါ်သို့ ကျော်လွန်သွားကြ၏။ လေးသမားတို့သည် သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ နှိပ်စက်ကြ၏၊ သူ့ကို ပစ်ခတ်၍ မုန်းတီးကြ၏။ သို့သော် သူ၏လေးသည် ခွန်အားနှင့်အတူ တည်ရှိနေ၏၊ သူ၏လက်မောင်းများသည် ယာကုပ်၏ အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ လက်တော်အားဖြင့် သန်မာခြင်း ရှိကြ၏။ (ထိုနေရာမှ သိုးထိန်း၊ ဣသရေလ၏ ကျောက်ထွက်ပေါ်လာ၏။) သင့်ကို ကူညီမည့် သင့်ဖခင်၏ ဘုရားသခင်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ သင့်ကို ကောင်းချီးပေးမည့် အနန္တတန်ခိုးရှင်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အထက်ကောင်းကင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ၊ အောက်၌ရှိသော နက်နဲရာတို့၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ၊ သားမြတ်နှင့် သားအိမ်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများဖြင့် ဖြစ်ပါစေ။ သင့်ဖခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာတို့သည် ငါ၏ ဘိုးဘေးတို့၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများထက် သာလွန်၍ ထာဝရ တောင်ကုန်းများ၏ အစွန်အဖျားအထိ ရောက်ရှိ၏။ ထိုအရာတို့သည် ယောသပ်၏ ခေါင်းပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ မိမိ၏ ညီအစ်ကိုများနှင့် ကွဲကွာနေသူ၏ ဦးထိပ်ပေါ်သို့လည်းကောင်း ရောက်ရှိပါစေ။”

ယာကုပ်သည် အစဉ်သဖြင့် နက်ရှိုင်းသော စိတ်ခံစားချက်ရှိသော သူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။

When he saw that his end was near, he summoned his kinsmen
about him. Honored as he had been in the land of the Pharaohs,
Egypt was to him but the place of his exile; his last act was to signify
that his lot was cast with Israel. His last words were, “God will
Joseph and His Brothers 209
surely visit you, and bring you out of this land unto the land which
He sware to Abraham, to Isaac, and to Jacob.” And he took a solemn
oath of the children of Israel that they would carry up his bones with
them to the land of Canaan. “So Joseph died, being an hundred and
ten years old: and they embalmed him, and he was put in a coffn in
Egypt.” And through the centuries of toil which followed, the coffn,
a reminder of the dying words of Joseph, testifed to Israel that they
were only sojourners in Egypt, and bade them keep their hopes fxed
upon the Land of Promise, for the time of deliverance would surely
come.