အခန်း ၂ — ဖန်ဆင်းခြင်း

 

အခန်း ၂ — ဖန်ဆင်းခြင်း

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်းကြီး ၁ နှင့် ၂ အပေါ် အခြေခံထားသည်။

"ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် မိုးကောင်းကင်ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ နှုတ်တော်ထွက် အသက်အားဖြင့်လည်း ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေ အပေါင်းတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။" "ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း ဖြစ်လာ၏။" "ကိုယ်တော် အမိန့်တော်ရှိသဖြင့် အမြဲတည်လေ၏။" ဆာလံ ၃၃:၆၊ ၉။ "မြေကြီးသည် အစဉ်အမြဲ မလှုပ်မရှား တည်စေခြင်းငှာ မြေကြီးတိုက်မြစ်ကို ချတော်မူ၏။" ဆာလံ ၁၀၄:၅။

[44] Chapter 2—The Creation
This chapter is based on Genesis 1 and 2.
“By the word of the Lord were the heavens made; and all the
host of them by the breath of His mouth.” “For He spake, and it
was;” “He commanded, and it stood fast.” Psalm 33:6, 9. He “laid
the foundations of the earth, that it should not be removed forever.”
Psalm 104:5.

ကမ္ဘာမြေကြီးသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ လက်တော်မှ ထွက်ပေါ်လာစဉ်က အလွန်ပင် လှပခဲ့သည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်တွင် တောင်များ၊ ကုန်းမြင့်များနှင့် လွင်ပြင်များဖြင့် စုံလင်နေပြီး၊ ခန့်ညားသော မြစ်များနှင့် ချစ်စဖွယ် ကောင်းသော ကန်များကြားညှပ်လျက် တည်ရှိသည်။ သို့သော် ကုန်းမြင့်များနှင့် တောင်များသည် ယခုခေတ်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် မတ်စောက်ခြင်း၊ ထိတ်လန့်ဖွယ် ချောက်ကမ်းပါးများဖြင့် ကြမ်းတမ်းခက်ထန်နေခြင်း မရှိပါ။ ကမ္ဘာမြေ၏ ကျောက်ဆောင် အခြေခံ အနားစွန်းများသည် မြေသြဇာကောင်းသော မြေဆီလွှာအောက်တွင် မြုပ်ကွယ်နေပြီး၊ နေရာတိုင်းတွင် စိမ်းလန်းစိုပြေသော အပင်များ ဝေဆာစွာ ပေါက်ရောက်နေသည်။ ရွံရှာဖွယ် ရွှံ့ညွန်များ သို့မဟုတ် ခြောက်သွေ့သော သဲကန္တာရများ မရှိပါ။ လှပသော ချုံပင်များနှင့် နုနယ်သော ပန်းကလေးများက လှည့်ကြည့်လေရာတိုင်းတွင် မျက်စိကို အေးမြစေသည်။ မြင့်မားသော နေရာများတွင် ယခုခေတ်ထက် ပိုမိုခန့်ညား ထည်ဝါသော သစ်ပင်ကြီးများဖြင့် ဝေဆာနေသည်။ မသန့်ရှင်းသော အခိုးအငွေ့များ ကင်းစင်သော လေထုသည် ကြည်လင်ပြီး ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်လှသည်။ ရှုခင်းတစ်ခုလုံး၏ အလှတရားသည် အဂုဏ်အရှိဆုံး နန်းတော်များ၏ ပြင်ဆင်ထားသော မြေနေရာများထက်ပင် သာလွန်နေသည်။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေများသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရင်း ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြပြီး ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ် လက်ရာများအတွက် ရွှင်လန်းခဲ့ကြသည်။

As the earth came forth from the hand of its Maker, it was
exceedingly beautiful. Its surface was diversifed with mountains,
hills, and plains, interspersed with noble rivers and lovely lakes; but
the hills and mountains were not abrupt and rugged, abounding in
terrifc steeps and frightful chasms, as they now do; the sharp, ragged
edges of earth’s rocky framework were buried beneath the fruitful
soil, which everywhere produced a luxuriant growth of verdure.
There were no loathsome swamps or barren deserts. Graceful shrubs
and delicate flowers greeted the eye at every turn. The heights were
crowned with trees more majestic than any that now exist. The
air, untainted by foul miasma, was clear and healthful. The entire
landscape outvied in beauty the decorated grounds of the proudest
palace. The angelic host viewed the scene with delight, and rejoiced
at the wonderful works of God.

မြေကြီးနှင့်တကွ အုပ်စုဖွဲ့နေထိုင်ကြသော တိရစ္ဆာန်များနှင့် အပင်မျိုးစုံတို့ တည်ရှိလာပြီးနောက်၊ ဖန်ဆင်းရှင်၏ အထွတ်အထိပ်လက်ရာဖြစ်ပြီး လှပသောမြေကြီးကို အသင့်ပြင်ဆင်ပေးထားခြင်းခံရသော လူသားသည် လုပ်ဆောင်မှုစင်မြင့်ထက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ၏မျက်စိဖြင့် မြင်သမျှအရာအားလုံးအပေါ် အုပ်စိုးခွင့် အာဏာကို သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ “ဘုရားသခင်က ငါတို့ပုံသဏ္ဌာန်နှင့်အညီ ငါတို့နှင့်တူသော လူကို ဖန်ဆင်းကြစို့။ သူတို့သည်... မြေကြီးရှိသမျှကို အုပ်စိုးစေကြစို့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသို့ ဘုရားသခင်သည် မိမိပုံသဏ္ဌာန်နှင့်အညီ လူကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။... လူယောက်ျားနှင့် လူမိန်းမတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။” ဤနေရာတွင် လူသားမျိုးနွယ်၏ မူလအစကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ မှတ်တမ်းသည် အလွန်ပင် ထင်ရှားပြတ်သားစွာ ဖော်ပြထားသဖြင့် မှားယွင်းသော ကောက်ချက်များဆွဲရန် အကြောင်းမရှိပါ။ ဘုရားသခင်သည် လူကို မိမိပုံသဏ္ဌာန်နှင့်အညီ ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် လျှို့ဝှက်ချက်မရှိပါ။ လူသားသည် နိမ့်ကျသော တိရစ္ဆာန် သို့မဟုတ် အပင်များမှ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်ပြောင်းလဲလာခြင်းဖြစ်သည်ဟူသော ယူဆချက်အတွက် အခြေအမြစ်မရှိပါ။ ထိုကဲ့သို့သော သွန်သင်ချက်သည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ကြီးမြတ်သော လက်ရာကို လူသား၏ ကျဉ်းမြောင်းပြီး လောကီဆန်သော အတွေးအခေါ်များအဆင့်သို့ လျှော့ချပစ်ခြင်းဖြစ်သည်။ လူသားတို့သည် ဘုရားသခင်ကို စကြဝဠာ၏ အချုပ်အခြာအာဏာမှ ဖယ်ထုတ်ရန် အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေကြသဖြင့် လူသားကို နှိမ့်ချပစ်ကြပြီး သူ၏ မူလအစ ဂုဏ်သိက္ခာကို လိမ်လည်ဖြတ်တောက်ကြသည်။ ကြယ်တာရာလောကကို အမြင့်၌ ထားရှိတော်မူသော၊ တောပန်းလေးများကို နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် အရောင်ခြယ်တော်မူသော၊ မြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်ကို ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော် အံ့ဖွယ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်စေတော်မူသော အရှင်သည် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းကြီးသောလက်ရာကို အထွတ်အထိပ်ရောက်စေရန်၊ သာယာလှပသော မြေကြီးကို အုပ်စိုးသူအဖြစ် တစ်ဦးတစ်ယောက်ကို အလယ်၌ ထားရှိရန် ကြွလာသောအခါ၊ သူ့အား အသက်ပေးသနားတော်မူသော လက်တော်နှင့် ထိုက်တန်သည့် သတ္တဝါတစ်ဦးကို ဖန်ဆင်းရန် ပျက်ကွက်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ပေးအပ်ထားသော ကျွန်ုပ်တို့ လူသားမျိုးနွယ်၏ ဆက်နွယ်မှုဇယားသည် ၎င်း၏မူလအစကို တိုးတက်ပြောင်းလဲလာသော ပိုးမွှားများ၊ ခရုပတ်များနှင့် ခြေလေးချောင်းသတ္တဝါများထံတွင် မရှာဘဲ ကြီးမြတ်သော ဖန်ဆင်းရှင်ထံတွင်သာ ရှာဖွေတွေ့ရှိရသည်။ မြေမှုန့်မှ ပုံဖော်ထားသော်လည်း အာဒံသည် “ဘုရားသခင်၏ သားတော်” ဖြစ်ခဲ့သည်။

After the earth with its teeming animal and vegetable life had
been called into existence, man, the crowning work of the Creator,
and the one for whom the beautiful earth had been ftted up, was
brought upon the stage of action. To him was given dominion over
all that his eye could behold; for “God said, Let Us make man in
Our image, after Our likeness: and let them have dominion over
...all the earth.... So God created man in His own image; ...male
and female created He them.” Here is clearly set forth the origin
of the human race; and the divine record is so plainly stated that
[45] there is no occasion for erroneous conclusions. God created man
in His own image. Here is no mystery. There is no ground for the
28
Creation 29
supposition that man was evolved by slow degrees of development
from the lower forms of animal or vegetable life. Such teaching
lowers the great work of the Creator to the level of man’s narrow,
earthly conceptions. Men are so intent upon excluding God from the
sovereignty of the universe that they degrade man and defraud him
of the dignity of his origin. He who set the starry worlds on high and
tinted with delicate skill the flowers of the feld, who flled the earth
and the heavens with the wonders of His power, when He came to
crown His glorious work, to place one in the midst to stand as ruler
of the fair earth, did not fail to create a being worthy of the hand that
gave him life. The genealogy of our race, as given by inspiration,
traces back its origin, not to a line of developing germs, mollusks,
and quadrupeds, but to the great Creator. Though formed from the
dust, Adam was “the son of God.”

သူသည် ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် နိမ့်ကျသော သက်ရှိများအပေါ်တွင် ထားရှိခြင်းခံရသည်။ ထိုသတ္တဝါတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို နားမလည်နိုင် သို့မဟုတ် အသိအမှတ်မပြုနိုင်ကြသော်လည်း၊ လူသားကို ချစ်ခင်ရန်နှင့် အမှုထမ်းရန် စွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့် ဖန်ဆင်းခြင်းခံရသည်။ ဆာလံဆရာက “ကိုယ်တော်၏လက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်တော်မူသောအရာတို့ကို သူသည် အုပ်စိုးစေခြင်းငှာ ပြုတော်မူပြီ။ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို သူ၏ခြေအောက်၌ ချထားတော်မူပြီ။... တောတိရစ္ဆာန်များ၊ မိုးကောင်းကင်ငှက်များ... ပင်လယ်လမ်း၌ သွားလာသမျှသော သတ္တဝါများကို ချထားတော်မူပြီ” ဟု ဆိုထားသည်။ ဆာလံ ၈:၆-၈။

He was placed, as God’s representative, over the lower orders of
being. They cannot understand or acknowledge the sovereignty of
God, yet they were made capable of loving and serving man. The
psalmist says, “Thou madest him to have dominion over the works
of Thy hands; Thou hast put all things under his feet: ... the beasts
of the feld; the fowl of the air, ... and whatsoever passeth through
the paths of the seas.” Psalm 8:6-8.

လူသားသည် အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်၌သာမက စရိုက်လက္ခဏာ၌ပါ ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ ခမည်းတော်၏ “ပုံသဏ္ဌာန်တော်အတိအကျ” (ဟေဗြဲ ၁:၃) ဖြစ်သော်လည်း၊ လူသားကိုမူ ဘုရားသခင်နှင့် တူညီသော ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ပုံဖော်ထားသည်။ သူ၏ သဘာဝသည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်သည် ဘုရားသခင်နှင့်ဆိုင်သော အရာများကို နားလည်နိုင်စွမ်းရှိခဲ့သည်။ သူ၏ မေတ္တာတရားသည် စင်ကြယ်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အလိုရမ္မက်နှင့် စိတ်ဆန္ဒများသည် ဆင်ခြင်တုံတရား၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ခြင်း၌လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို ပြည့်စုံစွာ နာခံခြင်း၌လည်းကောင်း သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ရရှိခဲ့သည်။

Man was to bear God’s image, both in outward resemblance
and in character. Christ alone is “the express image” (Hebrews
1:3) of the Father; but man was formed in the likeness of God. His
nature was in harmony with the will of God. His mind was capable of
comprehending divine things. His affections were pure; his appetites
and passions were under the control of reason. He was holy and
happy in bearing the image of God and in perfect obedience to His
will.

လူသားသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ လက်တော်မှ ထွက်ပေါ်လာစဉ်က၊ မြင့်မားသော အရပ်အမောင်းနှင့် ပြည့်စုံသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ရှိခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာပြင်သည် ကျန်းမာခြင်း၏ နီမြန်းသော အရောင်အသွေးကို ဆောင်နေပြီး အသက်နှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ အလင်းဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။ အာဒံ၏ အရပ်အမောင်းသည် ယခု မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်နေကြသော လူသားများထက် များစွာ ပိုမိုမြင့်မားခဲ့သည်။ ဧဝသည် အရပ်အမောင်း အနည်းငယ် ပိုနိမ့်သော်လည်း၊ သူမ၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် မြင့်မြတ်ပြီး အလှတရားနှင့် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ အပြစ်မရှိသော ဤမောင်နှံသည် လူလုပ်အဝတ်အစားများကို မဝတ်ဆင်ခဲ့ကြပါ။ ကောင်းကင်တမန်များ ဝတ်ဆင်သကဲ့သို့ အလင်းနှင့် ဘုန်းတော်၏ လွှမ်းခြုံမှုဖြင့် ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်အား နာခံမှုရှိရှိ နေထိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး၊ ဤအလင်းဝတ်ရုံသည် သူတို့ကို ဆက်လက် လွှမ်းခြုံထားခဲ့သည်။

As man came forth from the hand of his Creator, he was of lofty
stature and perfect symmetry. His countenance bore the ruddy tint of
health and glowed with the light of life and joy. Adam’s height was
much greater than that of men who now inhabit the earth. Eve was
somewhat less in stature; yet her form was noble, and full of beauty.
The sinless pair wore no artifcial garments; they were clothed with a
covering of light and glory, such as the angels wear. So long as they
lived in obedience to God, this robe of light continued to enshroud
them.

အာဒံကို ဖန်ဆင်းပြီးနောက် သက်ရှိသတ္တဝါတိုင်းကို အမည်ပေးရန် သူ၏ရှေ့သို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ တစ်ကောင်စီတွင် အဖော်တစ်ဦးစီ ရှိနေကြသည်ကို သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ သူတို့အထဲတွင် “သူနှင့်တူသော အဖော်ကို မတွေ့ရသေးပါ။” ဘုရားသခင် မြေကြီးပေါ်တွင် ဖန်ဆင်းထားသော သတ္တဝါအားလုံးထဲတွင် လူသားနှင့် တူညီသူ တစ်ဦးမျှ မရှိခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်က “လူသည် တစ်ယောက်တည်း နေရသည်မှာ မကောင်း။ သူနှင့်တူသော အဖော်ကို ငါလုပ်ပေးမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ လူသားကို တစ်ကိုယ်တည်း နေထိုင်ရန် ဖန်ဆင်းခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ လူမှုဆက်ဆံရေးရှိသော သတ္တဝါအဖြစ် ဖန်ဆင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဖော်မရှိဘဲနှင့် ဧဒင်ဥယျာဉ်၏ လှပသော မြင်ကွင်းများနှင့် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ အလုပ်အကိုင်များသည် ပြည့်စုံသော ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ ကောင်းကင်တမန်များနှင့် မိဿဟာယဖွဲ့ခြင်းသည်ပင်လျှင် သူ၏ ကိုယ်ချင်းစာမှုနှင့် အဖော်လိုအပ်သည့် ဆန္ဒကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခဲ့ပါ။ ချစ်ရန်နှင့် အချစ်ခံရရန်အတွက် သူနှင့် သဘာဝတူသူ တစ်ဦးမျှ မရှိခဲ့ပါ။

30 Patriarchs and Prophets
[46] After the creation of Adam every living creature was brought
before him to receive its name; he saw that to each had been given
a companion, but among them “there was not found an help meet
for him.” Among all the creatures that God had made on the earth,
there was not one equal to man. And God said, “It is not good
that the man should be alone; I will make him an help meet for
him.” Man was not made to dwell in solitude; he was to be a social
being. Without companionship the beautiful scenes and delightful
employments of Eden would have failed to yield perfect happiness.
Even communion with angels could not have satisfed his desire for
sympathy and companionship. There was none of the same nature
to love and to be loved.

ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် အာဒံအား အဖော်တစ်ဦး ပေးခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် “သူနှင့်တူသော အဖော်” ကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည် - သူနှင့် ထိုက်တန်သော ကူညီသူ၊ သူ၏ အဖော်ဖြစ်ရန် သင့်တော်သူနှင့် မေတ္တာနှင့် ကိုယ်ချင်းစာမှုတို့တွင် သူနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နိုင်မည့်သူ ဖြစ်သည်။ ဧဝကို အာဒံ၏ နံဘေးမှယူသော နံရိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ဖန်ဆင်းခဲ့ခြင်းမှာ၊ သူမသည် သူ့ကို ဦးခေါင်းကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်ရန် မဟုတ်သလို၊ နိမ့်ကျသူအဖြစ် သူ၏ခြေအောက်တွင် နင်းချေခံရန်လည်း မဟုတ်ဘဲ၊ သူနှင့် တန်းတူအဆင့်အတန်းတွင် သူ၏နံဘေး၌ ရပ်တည်ရန်၊ သူ၏ ချစ်ခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်းကို ခံယူရန် ဖြစ်သည်။ လူသား၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု၊ သူ၏အရိုးမှ အရိုး၊ သူ၏အသားမှ အသားဖြစ်သဖြင့် သူမသည် သူ၏ ဒုတိယကိုယ်ဖြစ်ပြီး၊ ဤဆက်နွယ်မှုတွင် တည်ရှိရမည့် နီးကပ်သော စည်းလုံးမှုနှင့် မေတ္တာရှိသော တွယ်တာမှုကို ပြသခြင်းဖြစ်သည်။ “အဘယ်သူမျှ မိမိအသားကို မမုန်းတတ်။ ကျွေးမွေးပြုစုတတ်၏။” ဧဖက် ၅:၂၉။ “ထို့ကြောင့် ယောက်ျားသည် မိဘကို စွန့်၍ မိမိမယား၌ မှီဝဲသဖြင့် ထိုသူနှစ်ဦးတို့သည် တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်ရလိမ့်မည်။”

God Himself gave Adam a companion. He provided “an help
meet for him”—a helper corresponding to him—one who was ftted
to be his companion, and who could be one with him in love and
sympathy. Eve was created from a rib taken from the side of Adam,
signifying that she was not to control him as the head, nor to be
trampled under his feet as an inferior, but to stand by his side as an
equal, to be loved and protected by him. A part of man, bone of his
bone, and flesh of his flesh, she was his second self, showing the
close union and the affectionate attachment that should exist in this
relation. “For no man ever yet hated his own flesh; but nourisheth
and cherisheth it.” Ephesians 5:29. “Therefore shall a man leave his
father and his mother, and shall cleave unto his wife; and they shall
be one.”

ဘုရားသခင်သည် ပထမဆုံးသော ထိမ်းမြားခြင်းမင်္ဂလာကို ကျင်းပပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤစနစ်သည် စကြဝဠာ၏ ဖန်ဆင်းရှင်ထံမှ မူလအစ ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ “ထိမ်းမြားခြင်းအမှုသည် အသရေရှိ၏” (ဟေဗြဲ ၁၃:၄)။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်က လူသားအား ပေးသနားခဲ့သော ပထမဆုံး ဆုကျေးဇူးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အပြစ်ထဲသို့ ကျဆုံးပြီးနောက်တွင် အာဒံသည် ပရဒိသု တံခါးပြင်ပသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သော စနစ်နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤဆက်နွယ်မှုတွင် ဘုရားသခင်၏ အခြေခံမူများကို အသိအမှတ်ပြုပြီး နာခံသောအခါ၊ အိမ်ထောင်ရေးသည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ တစ်ခုဖြစ်လာသည်။ ၎င်းသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ စင်ကြယ်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို စောင့်ရှောက်ပေးသည်၊ လူသား၏ လူမှုရေးလိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည်၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ သဘာဝများကို မြှင့်တင်ပေးသည်။

God celebrated the frst marriage. Thus the institution has for
its originator the Creator of the universe. “Marriage is honorable”
(Hebrews 13:4); it was one of the frst gifts of God to man, and it is
one of the two institutions that, after the Fall, Adam brought with
him beyond the gates of Paradise. When the divine principles are
recognized and obeyed in this relation, marriage is a blessing; it
guards the purity and happiness of the race, it provides for man’s
social needs, it elevates the physical, the intellectual, and the moral
nature.

“ထာဝရဘုရားသခင်သည် ဧဒင်အရပ်၌ အရှေ့မျက်နှာတွင် ဥယျာဉ်ကို စိုက်ပျိုးတော်မူ၍၊ ဖန်ဆင်းတော်မူသော လူကို ထိုဥယျာဉ်၌ ထားတော်မူ၏။” ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းထားသမျှ အရာအားလုံးသည် ပြည့်စုံသော အလှတရားဖြစ်ပြီး၊ ထိုသန့်ရှင်းသော မောင်နှံ၏ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် လိုအပ်သောအရာ တစ်ခုမျှ မရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သို့သော် ဖန်ဆင်းရှင်သည် သူတို့၏ နေအိမ်အတွက် ဥယျာဉ်တစ်ခုကို အထူးပြင်ဆင်ပေးခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာတော်၏ အမှတ်အသားနောက်တစ်ခုကို ပေးသနားခဲ့ပြန်သည်။ ဤဥယျာဉ်တွင် မျိုးစုံသော သစ်ပင်များရှိပြီး၊ အများအပြားမှာ မွှေးကြိုင်ပြီး အရသာရှိသော အသီးများ သီးနေကြသည်။ မတ်မတ်ပေါက်သော်လည်း လွန်စွာ တင့်တယ်သော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် ချစ်စဖွယ် စပျစ်နွယ်ပင်များလည်း ရှိပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ခက်မများသည် အလွန်စိုပြည်ပြီး အရောင်စုံလှသော အသီးများ၏ အလေးချိန်ကြောင့် တွဲလောင်းကျနေကြသည်။ စပျစ်နွယ်ပင်၏ ခက်မများကို မဏ္ဍပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်အောင် လေ့ကျင့်ပေးခြင်းသည် အာဒံနှင့် ဧဝ၏ အလုပ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့ကိုယ်တိုင်အတွက် သစ်ရွက်သစ်သီးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော သက်ရှိသစ်ပင်များဖြင့် နေအိမ်ကို ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။ အမျိုးမျိုးသော အရောင်အသွေးရှိသော မွှေးကြိုင်သည့် ပန်းများသည်လည်း အလွန်ပေါများစွာ ရှိနေသည်။ ဥယျာဉ်၏ အလယ်တွင်မူ အခြားသော သစ်ပင်အားလုံးထက် ဘုန်းကြီးသော ဇီဝသစ်ပင်သည် တည်ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ အသီးများသည် ရွှေနှင့် ငွေပန်းသီးများကဲ့သို့ ထင်ရပြီး အသက်ကို အစဉ်အမြဲ တည်စေနိုင်သော တန်ခိုးရှိသည်။

“And the Lord God planted a garden eastward in Eden; and there
He put the man whom He had formed.” Everything that God had
made was the perfection of beauty, and nothing seemed wanting that
[47] could contribute to the happiness of the holy pair; yet the Creator
Creation 31
gave them still another token of His love, by preparing a garden
especially for their home. In this garden were trees of every variety,
many of them laden with fragrant and delicious fruit. There were
lovely vines, growing upright, yet presenting a most graceful appearance, with their branches drooping under their load of tempting fruit
of the richest and most varied hues. It was the work of Adam and
Eve to train the branches of the vine to form bowers, thus making
for themselves a dwelling from living trees covered with foliage and
fruit. There were fragrant flowers of every hue in rich profusion. In
the midst of the garden stood the tree of life, surpassing in glory all
other trees. Its fruit appeared like apples of gold and silver, and had
the power to perpetuate life.

ယခုအခါ ဖန်ဆင်းခြင်းအမှုသည် ပြီးပြည့်စုံသွားပြီဖြစ်သည်။ “ထိုသို့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးနှင့်တကွ အလုံးစုံသော အခြံအရံတို့သည် ပြီးစီးခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။” “ဘုရားသခင်သည် မိမိဖန်ဆင်းသမျှသောအရာတို့ကို ကြည့်ရှုတော်မူလျှင်၊ အလွန်ကောင်းသည်ကို မြင်တော်မူ၏။” မြေကြီးပေါ်တွင် ဧဒင်ဥယျာဉ်သည် ဖူးပွင့်ဝေဆာနေခဲ့သည်။ အာဒံနှင့် ဧဝသည် ဇီဝသစ်ပင်သို့ လွတ်လပ်စွာ သွားလာခွင့် ရှိခဲ့သည်။ အပြစ်၏ အရိပ်အယောင် သို့မဟုတ် သေခြင်း၏ အရိပ်သည် လှပသော ဖန်ဆင်းခြင်းလက်ရာကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပါ။ “ထိုအခါ မိုးသောက်ကြယ်တို့သည် တညီတညွတ်တည်း သီချင်းဆိုကြ၏။ ဘုရားသခင်၏ သားတော်အပေါင်းတို့သည် ဝမ်းမြောက်၍ ကြွေးကြော်ကြ၏။” ယောဘ ၃၈:၇။

The creation was now complete. “The heavens and the earth
were fnished, and all the host of them.” “And God saw everything
that He had made, and, behold, it was very good.” Eden bloomed on
earth. Adam and Eve had free access to the tree of life. No taint of
sin or shadow of death marred the fair creation. “The morning stars
sang together, and all the sons of God shouted for joy.” Job 38:7.

ကြီးမြတ်သော ယေဟောဝါသည် မြေကြီး၏ အခြေမြစ်များကို ချထားတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို အလှတရား ဝတ်စုံဖြင့် ဆင်မြန်းပေးခဲ့ပြီး လူသားတို့အတွက် အသုံးဝင်သော အရာများဖြင့် ပြည့်နှက်စေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကုန်းပေါ်နှင့် ရေထဲရှိ အံ့ဖွယ်ရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ခြောက်ရက်အတွင်းတွင် ကြီးမြတ်သော ဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ငန်းကို ပြီးမြောက်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် “မိမိဖန်ဆင်းသမျှသော အမှုတို့မှ ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌ နားတော်မူ၏။ ဘုရားသခင်သည် ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့ကို ကောင်းကြီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် ဖန်ဆင်းတော်မူသော အမှုအလုံးစုံတို့မှ ထိုနေ့၌ နားတော်မူ၏။” ဘုရားသခင်သည် မိမိလက်တော်ရာများကို ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ကြည့်ရှုတော်မူ၏။ အရာအားလုံးသည် ပြည့်စုံပြီး ဘုရားသခင်တည်းဟူသော ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ထိုက်တန်လှသည်။ ကိုယ်တော်သည် မောပန်းသူကဲ့သို့ နားနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်တော်၏ ပညာတော်နှင့် ကောင်းမြတ်ခြင်း အသီးအပွင့်များ၊ ဘုန်းတော်၏ ထင်ရှားပြသမှုများကို ကြည့်ရှု၍ ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် နားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

The great Jehovah had laid the foundations of the earth; He had
dressed the whole world in the garb of beauty and had flled it with
things useful to man; He had created all the wonders of the land
and of the sea. In six days the great work of creation had been
accomplished. And God “rested on the seventh day from all His
work which He had made. And God blessed the seventh day, and
sanctifed it: because that in it He had rested from all His work
which God created and made.” God looked with satisfaction upon
the work of His hands. All was perfect, worthy of its divine Author,
and He rested, not as one weary, but as well pleased with the fruits
of His wisdom and goodness and the manifestations of His glory.

ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌ နားနေပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင်သည် ထိုနေ့ကို သန့်ရှင်းစေခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ် လူသားတို့အတွက် နားနေ့အဖြစ် သီးသန့်ခွဲထားခဲ့သည်။ ဖန်ဆင်းရှင်၏ ပုံသက်သေကို လိုက်လျှောက်လျက်၊ လူသားသည် ဤသန့်ရှင်းသောနေ့၌ နားနေရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ကြည့်ရှုစဉ် ဘုရားသခင်၏ ကြီးမြတ်သော ဖန်ဆင်းခြင်းလက်ရာကို ဆင်ခြင်နိုင်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ပညာတော်နှင့် ကောင်းမြတ်ခြင်း သက်သေများကို မြင်တွေ့ရစဉ် သူ၏နှလုံးသားသည် မိမိ၏ ဖန်ဆင်းရှင်အပေါ် မေတ္တာနှင့် ရိုသေလေးမြတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေစေရန် ဖြစ်သည်။

After resting upon the seventh day, God sanctifed it, or set it
apart, as a day of rest for man. Following the example of the Creator,
man was to rest upon this sacred day, that as he should look upon
the heavens and the earth, he might reflect upon God’s great work of
creation; and that as he should behold the evidences of God’s wisdom
and goodness, his heart might be flled with love and reverence for
his Maker.

ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် ဘုရားသခင်သည် ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့အပေါ် ကောင်းကြီးပေးခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းအမှုအတွက် အထိမ်းအမှတ်တစ်ခုကို ထားရှိခဲ့သည်။ ဥပုသ်နေ့ကို လူသားမျိုးနွယ်တစ်စုလုံး၏ ဖခင်နှင့် ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သော အာဒံထံသို့ အပ်နှံခဲ့သည်။ ၎င်းကို စောင့်ရှောက်ခြင်းသည် မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်ကြသူ အပေါင်းတို့အတွက် ဘုရားသခင်သည် မိမိတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ထိုက်တန်သော အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်ရှင် ဖြစ်ကြောင်း၊ မိမိတို့သည် ကိုယ်တော်၏ လက်ရာများဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်၏ အာဏာစက်အောက်၌ ရှိသူများဖြစ်ကြောင်း ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် အသိအမှတ်ပြုခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ဤစနစ်သည် လုံးဝဥဿုံ အထိမ်းအမှတ်သဘောဆောင်ပြီး လူသားအားလုံးအတွက် ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် မည်သည့်လူမျိုးစုအတွက်မျှသာ သက်ဆိုင်သော သို့မဟုတ် ကန့်သတ်ချက်ရှိသော အရိပ်အယောင်မျိုး မပါဝင်ပါ။

In Eden, God set up the memorial of His work of creation, in [48]
placing His blessing upon the seventh day. The Sabbath was com
32 Patriarchs and Prophets
mitted to Adam, the father and representative of the whole human
family. Its observance was to be an act of grateful acknowledgment,
on the part of all who should dwell upon the earth, that God was
their Creator and their rightful Sovereign; that they were the work
of His hands and the subjects of His authority. Thus the institution
was wholly commemorative, and given to all mankind. There was
nothing in it shadowy or of restricted application to any people.

ပရဒိသုဥယျာဉ်ထဲမှာပင် လူသားအတွက် ဥပုသ်နေ့သည် လိုအပ်ကြောင်း ဘုရားသခင် မြင်တော်မူ၏။ သူသည် ခုနစ်ရက်တွင် တစ်ရက်၌ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် အကျိုးစီးပွားများနှင့် လုပ်ဆောင်မှုများကို ဘေးဖယ်ထားရန် လိုအပ်သည်၊ ထိုသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ လက်ရာများကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ကြည့်ရှုနိုင်ရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးနှင့် ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ဆင်ခြင်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ကို ပိုမိုထင်ရှားစွာ သတိရစေရန်နှင့် သူခံစားနေရသမျှ၊ ပိုင်ဆိုင်နေသမျှ အရာအားလုံးသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ရက်ရောသော လက်တော်မှ လာသည်ဟူသောအချက်ကြောင့် ကျေးဇူးသိတတ်သောစိတ် နိုးထလာစေရန် ဥပုသ်နေ့ကို သူလိုအပ်ခဲ့သည်။

God saw that a Sabbath was essential for man, even in Paradise.
He needed to lay aside his own interests and pursuits for one day of
the seven, that he might more fully contemplate the works of God
and meditate upon His power and goodness. He needed a Sabbath
to remind him more vividly of God and to awaken gratitude because
all that he enjoyed and possessed came from the benefcent hand of
the Creator.

ဘုရားသခင်သည် ဥပုသ်နေ့အားဖြင့် လူသားတို့၏ စိတ်ကို ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းထားသော လက်ရာများကို ဆင်ခြင်ခြင်းသို့ ဦးတည်စေရန် ရည်ရွယ်သည်။ သဘာဝတရားသည် လူတို့၏ အာရုံခံစားမှုများကို စကားပြောနေပြီး အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းရှင်၊ အမြင့်ဆုံးသော အုပ်စိုးရှင်၊ သက်ရှင်သော ဘုရားသခင် ရှိကြောင်း ကြေညာနေသည်။ “မိုးကောင်းကင်သည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို ဖော်ပြ၍၊ မိုးမျက်နှာပြင်သည် လက်တော်ရာများကို ပြသ၏။ တစ်နေ့ကို တစ်နေ့ စကားပြော၍၊ တစ်ညကို တစ်ည အသိပညာကို ပြ၏။” ဆာလံ ၁၉:၁-၂။ မြေကြီးကို ဆင်ယင်ထားသော အလှတရားသည် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော် အမှတ်အသားဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ထာဝရတည်သော တောင်တန်းကြီးများတွင်လည်းကောင်း၊ မြင့်မားသော သစ်ပင်ကြီးများတွင်လည်းကောင်း၊ ဖူးပွင့်လာသော အငုံလေးများနှင့် နူးညံ့သော ပန်းလေးများတွင်လည်းကောင်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။ အရာအားလုံးက ကျွန်ုပ်တို့အား ဘုရားသခင်အကြောင်း ပြောပြနေသည်။ ထိုအရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်ထံသို့ အမြဲတမ်း ညွှန်ပြနေသော ဥပုသ်နေ့သည် လူသားတို့အား သဘာဝတရားတည်းဟူသော စာအုပ်ကြီးကို ဖွင့်လှစ်ရန်နှင့် ထိုနေရာတွင် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ပညာတော်၊ တန်ခိုးတော်နှင့် မေတ္တာတော်တို့ကို ရှာဖွေရန် တိုက်တွန်းနေသည်။

God designs that the Sabbath shall direct the minds of men to the
contemplation of His created works. Nature speaks to their senses,
declaring that there is a living God, the Creator, the Supreme Ruler
of all. “The heavens declare the glory of God; and the frmament
showeth His handiwork. Day unto day uttereth speech, and night
unto night showeth knowledge.” Psalm 19:1, 2. The beauty that
clothes the earth is a token of God’s love. We may behold it in
the everlasting hills, in the lofty trees, in the opening buds and the
delicate flowers. All speak to us of God. The Sabbath, ever pointing
to Him who made them all, bids men open the great book of nature
and trace therein the wisdom, the power, and the love of the Creator.

ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမဆုံးသော မိဘများသည် အပြစ်ကင်းစင်ပြီး သန့်ရှင်းစွာ ဖန်ဆင်းခြင်း ခံရသော်လည်း၊ မှားယွင်းစွာ ပြုလုပ်နိုင်ခြေမရှိသော အခြေအနေတွင် ထားရှိခြင်း မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသော ကိုယ်ကျင့်တရား အေးဂျင့်များအဖြစ် ဖန်ဆင်းခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာ၏ ပညာတော်နှင့် စေတနာတော်ကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ တောင်းဆိုချက်များ၏ တရားမျှတမှုကိုလည်းကောင်း တန်ဖိုးထားနိုင်စွမ်းရှိစေကာ၊ နာခံမှု ပြုရန် သို့မဟုတ် ငြင်းပယ်ရန် လုံးဝလွတ်လပ်ခွင့် ပေးထားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့်လည်းကောင်း၊ သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များနှင့်လည်းကောင်း မိဿဟာယဖွဲ့ခြင်းကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့ကို ထာဝရ ဘေးကင်းလုံခြုံစေခြင်း မပြုမီ၊ သူတို့၏ သစ္စာရှိမှုကို စမ်းသပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ လူသား၏ တည်ရှိမှု အစဦးမှာပင် စာတန်ကျရှုံးခြင်း၏ အခြေခံအကြောင်းရင်းဖြစ်သော မိမိအလိုကို လိုက်လိုသည့် သေစေနိုင်သော စိတ်ဆန္ဒအပေါ် ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ထားရှိခဲ့သည်။ ဥယျာဉ်၏ အလယ်တွင် ဇီဝသစ်ပင်နှင့် နီးကပ်စွာရှိသော အကောင်းအဆိုးကို သိစေသော အပင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ မိဘများ၏ နာခံမှု၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် မေတ္တာကို စမ်းသပ်မည့်အရာ ဖြစ်သည်။ အခြားသော သစ်ပင်အားလုံးကို လွတ်လပ်စွာ စားခွင့်ပြုထားသော်လည်း၊ ဤအပင်၏ အသီးကိုမူ သေဒဏ်ပေးမည်ဟု သတိပေးလျက် မြည်းစမ်းခြင်း မပြုရန် တားမြစ်ထားခဲ့သည်။ သူတို့သည် စာတန်၏ သွေးဆောင်မှုများကိုလည်း ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူတို့သည် ထိုစမ်းသပ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါက၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏တန်ခိုးကို လွန်မြောက်၍ ဘုရားသခင်၏ အစဉ်အမြဲသော မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။

Our frst parents, though created innocent and holy, were not
placed beyond the possibility of wrongdoing. God made them free
moral agents, capable of appreciating the wisdom and benevolence
of His character and the justice of His requirements, and with full
liberty to yield or to withhold obedience. They were to enjoy communion with God and with holy angels; but before they could be
rendered eternally secure, their loyalty must be tested. At the very
beginning of man’s existence a check was placed upon the desire
for self-indulgence, the fatal passion that lay at the foundation of
Satan’s fall. The tree of knowledge, which stood near the tree of
[49] life in the midst of the garden, was to be a test of the obedience,
faith, and love of our parents. While permitted to eat freely of every
other tree, they were forbidden to taste of this, on pain of death.

ဘုရားသခင်သည် လူသား၏ တည်ရှိမှုအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အခြေအနေတစ်ရပ်အဖြစ် လူသားကို ပညတ်တရားအောက်၌ ထားရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ အစိုးရအောက်၌ ရှိသူဖြစ်ပြီး၊ ပညတ်တရားမရှိဘဲ အစိုးရဟူ၍ မရှိနိုင်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် လူသားအား ကိုယ်တော်၏ ပညတ်ကို လွန်ကျူးနိုင်သော တန်ခိုးမရှိဘဲ ဖန်ဆင်းနိုင်ခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ် တားမြစ်ထားသော အသီးကို မထိမိစေရန် အာဒံ၏ လက်ကို တားဆီးထားနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသို့ဆိုလျှင် လူသားသည် လွတ်လပ်သော ကိုယ်ကျင့်တရား အေးဂျင့် မဟုတ်တော့ဘဲ စက်ရုပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့် လွတ်လပ်မှု မရှိဘဲနှင့် သူ၏ နာခံမှုသည် မိမိအလိုအလျောက် ဖြစ်မည်မဟုတ်ဘဲ အတင်းအဓမ္မ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ စရိုက်လက္ခဏာ တိုးတက်မှုလည်း ရှိလာမည် မဟုတ်ပါ။ ထိုသို့သော နည်းလမ်းသည် အခြားသော ကမ္ဘာများမှ နေထိုင်သူများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် အသိဉာဏ်ရှိသော သတ္တဝါအဖြစ် လူသားနှင့် မထိုက်တန်သလို၊ ဘုရားသခင်သည် အာဏာရှင်ဆန်စွာ အုပ်ချုပ်သည်ဟူသော စာတန်၏ စွပ်စွဲချက်ကိုလည်း ထောက်ခံရာ ရောက်လိမ့်မည်။

Creation 33
They were also to be exposed to the temptations of Satan; but if they
endured the trial, they would fnally be placed beyond his power, to
enjoy perpetual favor with God.
God placed man under law, as an indispensable condition of his
very existence. He was a subject of the divine government, and there
can be no government without law. God might have created man
without the power to transgress His law; He might have withheld
the hand of Adam from touching the forbidden fruit; but in that case
man would have been, not a free moral agent, but a mere automaton.
Without freedom of choice, his obedience would not have been
voluntary, but forced. There could have been no development of
character. Such a course would have been contrary to God’s plan
in dealing with the inhabitants of other worlds. It would have been
unworthy of man as an intelligent being, and would have sustained
Satan’s charge of God’s arbitrary rule.

ဘုရားသခင်သည် လူသားကို ဖြောင့်မတ်စွာ ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ သူ့အား မကောင်းမှုဘက်သို့ ယိုင်လဲခြင်းမရှိသော မြင့်မြတ်သော စရိုက်လက္ခဏာများကို ပေးသနားခဲ့သည်။ သူ့အား မြင့်မားသော အသိဉာဏ် စွမ်းအားများကို အပ်နှင်းခဲ့ပြီး၊ သူ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုအပေါ် တည်ကြည်စေရန် အားကောင်းသော တွန်းအားများကို သူ၏ရှေ့တွင် တင်ပြထားခဲ့သည်။ ပြည့်စုံပြီး အစဉ်အမြဲရှိသော နာခံမှုသည် ထာဝရ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် အခြေအနေတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေအပေါ်တွင်သာ သူသည် ဇီဝသစ်ပင်သို့ သွားလာခွင့် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

God made man upright; He gave him noble traits of character,
with no bias toward evil. He endowed him with high intellectual
powers, and presented before him the strongest possible inducements
to be true to his allegiance. Obedience, perfect and perpetual, was
the condition of eternal happiness. On this condition he was to have
access to the tree of life.

ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမဆုံးသော မိဘများ၏ နေအိမ်သည် အခြားသော အိမ်များအတွက် စံနမူနာ ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ သားသမီးများသည် ကမ္ဘာမြေကို ပျံ့နှံ့နေထိုင်ကြသည့်အခါတွင်လည်း ထိုနည်းအတိုင်း ဖြစ်ရမည်။ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင်ကပင် အလှဆင်ထားတော်မူသော ထိုအိမ်သည် ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်တစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပါ။

The home of our frst parents was to be a pattern for other homes
as their children should go forth to occupy the earth. That home,
beautifed by the hand of God Himself, was not a gorgeous palace.

လူသားတို့သည် သူတို့၏ မာန်မာနဖြင့် ခမ်းနားကြီးကျယ်၍ ကုန်ကျစရိတ်များသော အဆောက်အအုံများတွင် ပျော်မွေ့တတ်ကြပြီး မိမိတို့လက်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော အရာများတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားတတ်ကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် အာဒံကို ဥယျာဉ်တစ်ခုအတွင်း၌ ထားတော်မူ၏။ ၎င်းသည် သူ၏ နေအိမ်ဖြစ်၏။ ပြာလွင်သော မိုးကောင်းကင်သည် ၎င်း၏ အမိုးခုံးဖြစ်၍၊ နုနယ်သော ပန်းမန်များနှင့် စိမ်းလန်းသော မြက်ခင်းပြင်မှာ ၎င်း၏ ကြမ်းပြင်ဖြစ်ကာ၊ ကောင်းမွန်သော သစ်ပင်တို့၏ သစ်ကိုင်းသစ်ရွက်များသည် ၎င်း၏ မျက်နှာကြက် ဖြစ်ခဲ့သည်။

Men, in their pride, delight in magnifcent and costly edifces and
glory in the works of their own hands; but God placed Adam in a
garden. This was his dwelling. The blue heavens were its dome;
the earth, with its delicate flowers and carpet of living green, was
its floor; and the leafy branches of the goodly trees were its canopy.

၎င်း၏ နံရံများတွင် ကြီးမြတ်သော ဖန်တီးရှင် အနုပညာရှင်ကြီး၏ လက်ရာဖြစ်သော အခမ်းနားဆုံးသော အလှအပများကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ထိုသန့်ရှင်းသော မောင်နှံ၏ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ခေတ်အဆက်ဆက်အတွက် သင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်သည်—၎င်းမှာ စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှုသည် မာန်မာနနှင့် ဇိမ်ခံမှုတို့တွင် မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းထားသော လက်ရာများမှတစ်ဆင့် ကိုယ်တော်နှင့် မိဿဟာယဖွဲ့ခြင်း၌သာ တွေ့ရှိရခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လူသားတို့သည် လုပ်ကြံဖန်တီးထားသော အရာများအပေါ် အာရုံစိုက်မှု လျှော့ချပြီး ရိုးရှင်းမှုကို ပိုမိုပျိုးထောင်ကြမည်ဆိုလျှင်၊ ဘုရားသခင်က သူတို့ကို ဖန်ဆင်းရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပိုမိုနီးစပ်လာမည် ဖြစ်သည်။ မာန်မာနနှင့် ရည်မှန်းချက်ကြီးမှုတို့သည် မည်သည့်အခါမျှ တင်းတိမ်ရောင့်ရဲခြင်း မရှိသော်လည်း၊ အမှန်တကယ် ပညာရှိသောသူတို့သည် လူတိုင်းလက်လှမ်းမီနိုင်သော နေရာများ၌ ဘုရားသခင် ထားရှိပေးထားသော ပျော်ရွှင်မှု အရင်းအမြစ်များမှ ခိုင်မာ၍ မြင့်မြတ်သော ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကြလိမ့်မည်။

Its walls were hung with the most magnifcent adornings—the handiwork of the great Master Artist. In the surroundings of the holy
pair was a lesson for all time—that true happiness is found, not in
the indulgence of pride and luxury, but in communion with God
through His created works. If men would give less attention to the
artifcial, and would cultivate greater simplicity, they would come
far nearer to answering the purpose of God in their creation. Pride [50]
and ambition are never satisfed, but those who are truly wise will
34 Patriarchs and Prophets
fnd substantial and elevating pleasure in the sources of enjoyment
that God has placed within the reach of all.

ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် နေထိုင်သူတို့အား ဥယျာဉ်ကို "ပြုစုရန်နှင့် စောင့်ရှောက်ရန်" တာဝန်ပေးအပ်ထားသည်။ သူတို့၏ အလုပ်သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စရာ မဟုတ်ဘဲ၊ ပျော်ရွှင်ဖွယ်နှင့် အင်အားပြည့်ဝစေသောအရာ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အလုပ်လုပ်ခြင်းကို လူသားအတွက် ကောင်းချီးတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးခဲ့ပြီး၊ စိတ်ကို အလုပ်ပေးရန်၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်စွမ်းစေရန်နှင့် စွမ်းဆောင်ရည်များကို ဖွံ့ဖြိုးစေရန် ဖြစ်သည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများတွင် အာဒံသည် သူ၏ သန့်ရှင်းသော ဘဝရှင်သန်မှု၏ အမြင့်မားဆုံးသော ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ နာခံမှုမရှိခြင်းကြောင့် လှပသော အိမ်တော်မှ နှင်ထုတ်ခံရပြီး၊ နေ့စဉ်စားဝတ်နေရေးအတွက် ခက်ခဲသော မြေဆီလွှာနှင့် ရုန်းကန်ရသည့်အခါတွင်ပင်၊ ထိုအလုပ်လုပ်ခြင်းသည် ဥယျာဉ်ထဲက ပျော်ရွှင်ဖွယ်အလုပ်နှင့် များစွာကွာခြားသော်လည်း၊ သွေးဆောင်မှုကို ဆန့်ကျင်ရန် အကာအကွယ်တစ်ခုနှင့် ပျော်ရွှင်မှု အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ အလုပ်လုပ်ခြင်းကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် နာကျင်မှုများ ပါဝင်နေသော်လည်း ကျိန်စာတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်သူတို့သည် အမှားကို လက်ခံထားကြသူများ ဖြစ်သည်။ ချမ်းသာသူတို့သည် အလုပ်သမား လူတန်းစားများကို အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်လေ့ရှိသော်လည်း၊ ၎င်းသည် လူသားကို ဖန်ဆင်းရခြင်းဆိုင်ရာ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်။ အချမ်းသာဆုံးသူများ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများသည်ပင် မင်းစိုးရာဇာ အာဒံအား ပေးသနားခဲ့သော အမွေအနှစ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အဘယ်နည်း။ သို့သော် အာဒံသည် အလုပ်မရှိဘဲ မနေရပါ။ လူသား၏ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် မည်သည့်အရာက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်ကို နားလည်တော်မူသော ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်သည် အာဒံအား သူ၏အလုပ်ကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။

 

To the dwellers in Eden was committed the care of the garden,
“to dress it and to keep it.” Their occupation was not wearisome,
but pleasant and invigorating. God appointed labor as a blessing to
man, to occupy his mind, to strengthen his body, and to develop his
faculties. In mental and physical activity Adam found one of the
highest pleasures of his holy existence. And when, as a result of his
disobedience, he was driven from his beautiful home, and forced to
struggle with a stubborn soil to gain his daily bread, that very labor,
although widely different from his pleasant occupation in the garden,
was a safeguard against temptation and a source of happiness. Those
who regard work as a curse, attended though it be with weariness
and pain, are cherishing an error. The rich often look down with
contempt upon the working classes, but this is wholly at variance
with God’s purpose in creating man. What are the possessions of
even the most wealthy in comparison with the heritage given to
the lordly Adam? Yet Adam was not to be idle. Our Creator, who
understands what is for man’s happiness, appointed Adam his work.
The true joy of life is found only by the working men and women.

ဘဝ၏ စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှုကို အလုပ်လုပ်သော အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးများ၌သာ တွေ့ရှိရသည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် ဝီရိယရှိသော အလုပ်သမားများ ဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့သည် လူသားတို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ စေတမန်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဖန်ဆင်းရှင်သည် ပျင်းရိခြင်း၏ တုံ့ဆိုင်းနေသော အလေ့အထအတွက် မည်သည့်နေရာကိုမျှ ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိပါ။

The angels are diligent workers; they are the ministers of God to
the children of men. The Creator has prepared no place for the
stagnating practice of indolence.

ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ အာဒံနှင့် သူ၏ အဖော်သည် ကမ္ဘာမြေကို အုပ်စိုးရမည် ဖြစ်သည်။ သက်ရှိသတ္တဝါတိုင်းအပေါ် ကန့်သတ်ချက်မဲ့သော အုပ်ချုပ်ခွင့်ကို သူတို့အား ပေးထားသည်။ ခြင်္သေ့နှင့် သိုးသငယ်တို့သည် သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အေးချမ်းစွာ အတူဆော့ကစားခြင်း သို့မဟုတ် သူတို့၏ ခြေရင်းတွင် အတူတကွ ဝပ်စိုးခြင်းများ ပြုကြသည်။ ပျော်ရွှင်နေသော ငှက်တို့သည် သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ပျံသန်းနေကြသည်။ ထိုငှက်တို့၏ ပျော်ရွှင်ဖွယ် တေးသံများက ဖန်ဆင်းရှင်အား ချီးမွမ်းရာတွင်၊ အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည်လည်း ခမည်းတော်နှင့် သားတော်အား ကျေးဇူးတင်ခြင်းတွင် သူတို့နှင့်အတူ ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။

While they remained true to God, Adam and his companion were
to bear rule over the earth. Unlimited control was given them over
every living thing. The lion and the lamb sported peacefully around
them or lay down together at their feet. The happy birds flitted about
them without fear; and as their glad songs ascended to the praise of
their Creator, Adam and Eve united with them in thanksgiving to
the Father and the Son.

သန့်ရှင်းသော ထိုမောင်နှံသည် ဘုရားသခင်၏ ဖခင်သဖွယ် စောင့်ရှောက်မှုအောက်ရှိ သားသမီးများသာမက၊ အလုံးစုံကို သိမြင်တော်မူသော ဖန်ဆင်းရှင်ထံမှ သွန်သင်မှုကို ခံယူနေသော ကျောင်းသားများလည်း ဖြစ်ကြသည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် သူတို့ထံသို့ လာရောက်လည်ပတ်ကြပြီး၊ သူတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် အကာအကွယ်မရှိ တိုက်ရိုက် မိဿဟာယဖွဲ့ခွင့်ကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အသက်ပင်မှ ပေးသော အင်အားနှင့် ပြည့်ဝနေကြပြီး၊ သူတို့၏ ဉာဏ်ရည်စွမ်းပကားသည် ကောင်းကင်တမန်များထက် အနည်းငယ်မျှသာ လျော့နည်းသည်။

The holy pair were not only children under the fatherly care
of God but students receiving instruction from the all-wise Creator.

"အသိပညာ၌ ပြည့်စုံတော်မူသော အရှင်၏ အံ့သြဖွယ် လက်ရာတော်များ" (ယောဘ ၃၇:၁၆)—မြင်တွေ့နိုင်သော စကြဝဠာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များသည် သူတို့အတွက် ကုန်ခမ်းနိုင်ခြင်းမရှိသော သွန်သင်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှု အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်ခဲ့သည်။ လူသားတို့ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင်တိုင်တိုင် လေ့လာခဲ့ရသော သဘာဝတရား၏ နိယာမများနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို၊ အနန္တတန်ခိုးနှင့် ဖန်ဆင်း၍ ထိန်းသိမ်းတော်မူသော အရှင်က သူတို့၏ စိတ်၌ ပွင့်လင်းစေခဲ့သည်။ သူတို့သည် သစ်ရွက်၊ ပန်းမန်နှင့် သစ်ပင်တို့နှင့် စကားပြောဆိုနိုင်ပြီး၊ တစ်ခုချင်းစီထံမှ အသက်ရှင်ခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို စုဆောင်းခဲ့ကြသည်။ ရေထဲ၌ ဆော့ကစားသော ကြီးမားသော လေဝိသန် ငါးကြီးမှအစ၊ နေရောင်ခြည်ထဲတွင် လွင့်မျောနေသော ပိုးမွှားလေးအထိ၊ သတ္တဝါတိုင်းနှင့် အာဒံသည် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့သည်။ သူသည် တစ်ခုချင်းစီကို အမည်ပေးခဲ့ပြီး၊ အားလုံး၏ သဘာဝနှင့် အလေ့အထများကို သိရှိနားလည်ခဲ့သည်။ မိုးကောင်းကင်ရှိ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်၊ စနစ်တကျ လည်ပတ်နေသော မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာများ၊ "မိုးတိမ်တို့၏ ဟန်ချက်ညီမှု"၊ အလင်းနှင့် အသံ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ၊ နေ့နှင့် ည—အရာအားလုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမဆုံးသော မိဘများ လေ့လာရန်အတွက် ပွင့်လင်းနေခဲ့သည်။ သစ်တော၏ သစ်ရွက်တိုင်း သို့မဟုတ် တောင်တန်း၏ ကျောက်ခဲတိုင်း၊ တောက်ပသော ကြယ်တိုင်း၊ မြေကြီး၊ လေထုနှင့် ကောင်းကင်တို့တွင် ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို ရေးထိုးထားသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ စနစ်ကျမှုနှင့် လိုက်ဖက်ညီမှုတို့က အနန္တပညာတော်နှင့် တန်ခိုးတော်ကို သူတို့အား ပြောပြနေသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ နှလုံးသားကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ပြည့်ဝစေကာ ကျေးဇူးတင်ခြင်း အသစ်များကို ထွက်ပေါ်စေသည့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အရာများကို အစဉ်မပြတ် ရှာဖွေတွေ့ရှိနေခဲ့ကြသည်။

 

They were visited by angels, and were granted communion with their
Maker, with no obscuring veil between. They were full of the vigor
imparted by the tree of life, and their intellectual power was but little
less than that of the angels. The mysteries of the visible universe—
[51] “the wondrous works of Him which is perfect in knowledge” (Job
37:16)—afforded them an exhaustless source of instruction and
Creation 35
delight. The laws and operations of nature, which have engaged
men’s study for six thousand years, were opened to their minds by
the infnite Framer and Upholder of all. They held converse with leaf
and flower and tree, gathering from each the secrets of its life. With
every living creature, from the mighty leviathan that playeth among
the waters to the insect mote that floats in the sunbeam, Adam was
familiar. He had given to each its name, and he was acquainted
with the nature and habits of all. God’s glory in the heavens, the
innumerable worlds in their orderly revolutions, “the balancings of
the clouds,” the mysteries of light and sound, of day and night—all
were open to the study of our frst parents. On every leaf of the
forest or stone of the mountains, in every shining star, in earth and
air and sky, God’s name was written. The order and harmony of
creation spoke to them of infnite wisdom and power. They were
ever discovering some attraction that flled their hearts with deeper
love and called forth fresh expressions of gratitude.

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အပေါ် သစ္စာရှိနေသရွေ့၊ သူတို့၏ သိမြင်နိုင်စွမ်း၊ ပျော်ရွှင်နိုင်စွမ်းနှင့် ချစ်နိုင်စွမ်းတို့သည် အစဉ်အမြဲ တိုးတက်နေမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အသိပညာ ရတနာအသစ်များကို အစဉ်မပြတ် ရရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပျော်ရွှင်မှု အရင်းအမြစ်အသစ်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ၊ ဘုရားသခင်၏ အတိုင်းအဆမရှိသော၊ မကုန်ခမ်းနိုင်သော မေတ္တာတော်ကို ပို၍ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ နားလည်လာကြလိမ့်မည်။

So long as they remained loyal to the divine law, their capacity
to know, to enjoy, and to love would continually increase. They
would be constantly gaining new treasures of knowledge, discovering fresh springs of happiness, and obtaining clearer and yet clearer
conceptions of the immeasurable, unfailing love of God.