အခန်း ၃— စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းနှင့်ကျဆုံးခြင်း

 

အခန်း ၃— စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းနှင့်ကျဆုံးခြင်း

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်းကြီး ၃ ကို အခြေခံထားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၌ ပုန်ကန်မှုကို လှုံ့ဆော်ရန် အခွင့်မရှိတော့သောကြောင့်၊ စာတန်၏ ဘုရားသခင်အပေါ် ရန်ငြိုးထားမှုသည် လူသားမျိုးနွယ်ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်မှု၌ နယ်ပယ်သစ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ဧဒင်ရှိ သန့်ရှင်းသော မောင်နှံ၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ငြိမ်သက်မှုကို ကြည့်ကာ၊ မိမိအတွက် ထာဝရ ဆုံးရှုံးသွားသော ချမ်းသာမှုကို သူ မြင်ယောင်လာသည်။ မနာလိုစိတ်ကြောင့် သူသည် သူတို့ကို နာခံမှုမရှိစေရန် လှုံ့ဆော်ရန်နှင့် သူတို့အပေါ် အပြစ်နှင့် အပြစ်ဒဏ်များကို ရောက်ရှိလာစေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မယုံကြည်မှုအဖြစ်သို့လည်းကောင်း၊ သူတို့၏ ချီးမွမ်းခြင်းသီချင်းများကို ဖန်ဆင်းရှင်အပေါ် အပြစ်တင်စကားများအဖြစ်သို့လည်းကောင်း ပြောင်းလဲပစ်လိုသည်။ ဤနည်းအားဖြင့် သူသည် ဤအပြစ်ကင်းသော သတ္တဝါများကို သူကိုယ်တိုင် ခံစားနေရသော ဆင်းရဲဒုက္ခထဲသို့ တွန်းပို့ရုံသာမက၊ ဘုရားသခင်အပေါ် အသရေဖျက်မှုကို ဖြစ်စေပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဝမ်းနည်းမှုကို ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

 Chapter 3—The Temptation and Fall
This chapter is based on Genesis 3.
No longer free to stir up rebellion in heaven, Satan’s enmity
against God found a new feld in plotting the ruin of the human
race. In the happiness and peace of the holy pair in Eden he beheld
a vision of the bliss that to him was forever lost. Moved by envy,
he determined to incite them to disobedience, and bring upon them
the guilt and penalty of sin. He would change their love to distrust
and their songs of praise to reproaches against their Maker. Thus he
would not only plunge these innocent beings into the same misery
which he was himself enduring, but would cast dishonor upon God,
and cause grief in heaven.

ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမဆုံးသော မိဘများသည် သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်နေသော အန္တရာယ်နှင့် ပတ်သက်၍ သတိပေးချက်မရှိဘဲ အပစ်ပယ်ခံထားရခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကောင်းကင်တမန်များသည် စာတန်၏ ကျဆုံးခြင်းသမိုင်းနှင့် သူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် သူ၏ ကြံစည်မှုများကို ဖွင့်ပြခဲ့ပြီး၊ မကောင်းမှု၏ မင်းသားက ဖြိုဖျက်ရန် ကြိုးစားနေသော ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှု သဘာဝကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်းပြခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတသော မိန့်မှာချက်များကို နာခံမှုမရှိခြင်းကြောင့် စာတန်နှင့် သူ၏အပေါင်းအပါများ ကျဆုံးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်လျှင် အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် စနစ်တကျရှိမှုနှင့် တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သော ထိုပညတ်တော်ကို ရိုသေလေးစားရန် မည်မျှအရေးကြီးသနည်း။

Our frst parents were not left without a warning of the danger
that threatened them. Heavenly messengers opened to them the
history of Satan’s fall and his plots for their destruction, unfolding
more fully the nature of the divine government, which the prince
of evil was trying to overthrow. It was by disobedience to the just
commands of God that Satan and his host had fallen. How important,
then, that Adam and Eve should honor that law by which alone it
was possible for order and equity to be maintained.

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင်ကဲ့သို့ပင် သန့်ရှင်းလှသည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို ဖွင့်ပြခြင်း၊ ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖော်ပြခြင်း၊ မြင့်မြတ်သော မေတ္တာနှင့် ပညာတော်ကို ဖော်ပြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ လိုက်ဖက်ညီမှုသည် သက်ရှိ၊ သက်မဲ့ အရာအားလုံး၊ သတ္တဝါအားလုံးတို့က ဖန်ဆင်းရှင်၏ ပညတ်တော်ကို ပြည့်ဝစွာ လိုက်နာခြင်းအပေါ် မူတည်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သက်ရှိသတ္တဝါများကို အုပ်ချုပ်ရန်အတွက်သာမက၊ သဘာဝတရား၏ လုပ်ဆောင်ချက်အားလုံးအတွက်ပါ ပညတ်များကို ပြဋ္ဌာန်းထားတော်မူသည်။ အရာအားလုံးသည် လျစ်လျူရှု၍မရသော သတ်မှတ်ထားသော နိယာမများအောက်တွင် ရှိသည်။ သို့သော် သဘာဝတရားရှိ အရာအားလုံးသည် သဘာဝနိယာမများဖြင့် အုပ်ချုပ်ခံရသော်လည်း၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် နေထိုင်သော သတ္တဝါအားလုံးတွင် လူသားတစ်ဦးတည်းသာလျှင် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ပညတ်တော်ကို လိုက်နာရန် တာဝန်ရှိသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော လူသားအား၊ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ လိုအပ်ချက်များကို နားလည်ရန်၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်၏ တရားမျှတမှုနှင့် အကျိုးကျေးဇူးကို သဘောပေါက်ရန်နှင့် ၎င်း၏ သန့်ရှင်းသော တောင်းဆိုချက်များကို သိမြင်ရန် စွမ်းအားပေးထားတော်မူသည်။ လူသားထံမှ မယိမ်းမယိုင်သော နာခံမှုကို တောင်းဆိုထားသည်။

The law of God is as sacred as God Himself. It is a revelation of
His will, a transcript of His character, the expression of divine love
and wisdom. The harmony of creation depends upon the perfect
conformity of all beings, of everything, animate and inanimate, to
the law of the Creator. God has ordained laws for the government,
not only of living beings, but of all the operations of nature. Everything is under fxed laws, which cannot be disregarded. But while
everything in nature is governed by natural laws, man alone, of
all that inhabits the earth, is amenable to moral law. To man, the
crowning work of creation, God has given power to understand His
requirements, to comprehend the justice and benefcence of His law,
36
Temptation and Fall 37
and its sacred claims upon him; and of man unswerving obedience
is required.

ကောင်းကင်တမန်များကဲ့သို့ပင်၊ ဧဒင်တွင် နေထိုင်သူတို့သည် စမ်းသပ်မှုကာလအတွင်း ထားရှိခြင်းခံရသည်။ သူတို့၏ ပျော်ရွှင်သော အခြေအနေကို ဖန်ဆင်းရှင်၏ ပညတ်တော်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်းဆိုသည့် အခြေအနေအောက်တွင်သာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။ သူတို့သည် နာခံပြီး အသက်ရှင်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် နာခံမှုမရှိဘဲ ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ကြွယ်ဝသော ကောင်းချီးများ ပေးသနားခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို လျစ်လျူရှုခဲ့လျှင်၊ အပြစ်ပြုသော ကောင်းကင်တမန်များကိုပင် ချန်လှပ်မထားသော ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကိုလည်း ချန်လှပ်ထားမည်မဟုတ်ပါ။ ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ ဆုကျေးဇူးများကို ဆုံးရှုံးစေပြီး၊ သူတို့အပေါ် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ပျက်စီးခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းလာလိမ့်မည်။

Like the angels, the dwellers in Eden had been placed upon [53]
probation; their happy estate could be retained only on condition of
fdelity to the Creator’s law. They could obey and live, or disobey
and perish. God had made them the recipients of rich blessings; but
should they disregard His will, He who spared not the angels that
sinned, could not spare them; transgression would forfeit His gifts
and bring upon them misery and ruin.

ကောင်းကင်တမန်များသည် စာတန်၏ လှည့်ဖြားမှုများကို သတိပြုရန် သူတို့ကို သတိပေးခဲ့ကြသည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့ကို ကျော့ကွင်းအတွင်း သွင်းရန် စာတန်၏ ကြိုးစားမှုများသည် မနားမနေ ရှိနေမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် နာခံနေသရွေ့ ထိုမကောင်းသောသူသည် သူတို့ကို မထိခိုက်နိုင်ပါ။ လိုအပ်ပါက ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကောင်းကင်တမန်တိုင်းကို သူတို့၏အကူအညီအတွက် စေလွှတ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် စာတန်၏ ပထမဆုံးသော သွေးဆောင်မှုများကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ငြင်းပယ်ခဲ့လျှင်၊ သူတို့သည် ကောင်းကင်တမန်များကဲ့သို့ပင် ဘေးကင်းကြလိမ့်မည်။ သို့သော် သူတို့သည် သွေးဆောင်မှုကို တစ်ကြိမ်မျှ အရှုံးပေးခဲ့လျှင်၊ သူတို့၏ သဘာဝသည် ယိုယွင်းပျက်စီးသွားကာ၊ သူတို့ကိုယ်တိုင်တွင် စာတန်ကို ခုခံနိုင်စွမ်းနှင့် ခုခံလိုစိတ် ရှိတော့မည်မဟုတ်ပါ။

The angels warned them to be on their guard against the devices
of Satan, for his efforts to ensnare them would be unwearied. While
they were obedient to God the evil one could not harm them; for, if
need be, every angel in heaven would be sent to their help. If they
steadfastly repelled his frst insinuations, they would be as secure as
the heavenly messengers. But should they once yield to temptation,
their nature would become so depraved that in themselves they would
have no power and no disposition to resist Satan.

အသိပညာပေးသော အပင်သည် သူတို့၏ နာခံမှုနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ်ထားသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာအတွက် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုအဖြစ် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဥယျာဉ်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို အသုံးပြုခွင့်ပေးထားသော်လည်း တစ်ခုတည်းသော တားမြစ်ချက်ကိုသာ ထားရှိရန် သင့်တော်သည်ဟု မြင်တော်မူသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ဤအချက်၌ ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို လျစ်လျူရှုပါက၊ ကျူးလွန်ခြင်း အပြစ်ကို ခံရလိမ့်မည်။ စာတန်သည် သူတို့ကို အစဉ်မပြတ် သွေးဆောင်မှုများဖြင့် နောက်ယောင်ခံလိုက်ခွင့် မရှိပါ။ သူသည် တားမြစ်ထားသော အပင်ရှိရာ၌သာ သူတို့ကို ချဉ်းကပ်ခွင့် ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ထိုအပင်၏ သဘာဝကို စူးစမ်းရန် ကြိုးစားပါက၊ သူ၏ လှည့်ကွက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။ သူတို့အား ဘုရားသခင် စေလွှတ်သော သတိပေးချက်ကို ဂရုတစိုက် နားထောင်ရန်နှင့် ကိုယ်တော်ပေးသနားသော သွန်သင်ချက်များဖြင့်သာ ကျေနပ်ရောင့်ရဲရန် ဆုံးမထားခဲ့သည်။

The tree of knowledge had been made a test of their obedience
and their love to God. The Lord had seen ft to lay upon them but
one prohibition as to the use of all that was in the garden; but if
they should disregard His will in this particular, they would incur the
guilt of transgression. Satan was not to follow them with continual
temptations; he could have access to them only at the forbidden
tree. Should they attempt to investigate its nature, they would be
exposed to his wiles. They were admonished to give careful heed
to the warning which God had sent them and to be content with the
instruction which He had seen ft to impart.

သတိမမူမိစေဘဲ သူ၏အလုပ်ကို အောင်မြင်စေရန်အတွက်၊ စာတန်သည် မြွေကို သူ၏ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြုရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်—၎င်းသည် သူ၏ လှည့်ဖြားခြင်း ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ကောင်းစွာ လိုက်ဖက်သော အသွင်ပြောင်းမှု ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က မြွေသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အလိမ္မာဆုံးနှင့် အလှပဆုံးသော သတ္တဝါများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် အတောင်ပံများရှိပြီး၊ လေထဲတွင် ပျံသန်းနေစဉ် တောက်ပသော ရွှေရောင်အဆင်းရှိကာ စူးရှတောက်ပသော အသွင်အပြင် ရှိခဲ့သည်။ တားမြစ်ထားသော အပင်၏ အသီးအနှံများ ဝေဆာနေသော သစ်ကိုင်းများပေါ်တွင် နားနေရင်း အရသာရှိသော အသီးကို စားသုံးနေခြင်းသည်၊ ကြည့်ရှုသူ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ပြီး မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စေသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ငြိမ်သက်ခြင်းရှိသော ဥယျာဉ်ထဲတွင် ဖျက်ဆီးသူသည် သူ၏ သားကောင်ကို ချောင်းမြောင်းကာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

In order to accomplish his work unperceived, Satan chose to
employ as his medium the serpent—a disguise well adapted for
his purpose of deception. The serpent was then one of the wisest
and most beautiful creatures on the earth. It had wings, and while
flying through the air presented an appearance of dazzling brightness,
having the color and brilliancy of burnished gold. Resting in the
rich-laden branches of the forbidden tree and regaling itself with the
delicious fruit, it was an object to arrest the attention and delight the
eye of the beholder. Thus in the garden of peace lurked the destroyer,
watching for his prey.

၃၈ ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ

ဧဝသည် ဥယျာဉ်ထဲတွင် နေ့စဉ်အလုပ်လုပ်နေစဉ်အတွင်း မိမိ၏ခင်ပွန်းနှင့် ခွဲခွာမသွားရန် ကောင်းကင်တမန်များက သတိပေးထားခဲ့ကြသည်။ သူနှင့်အတူရှိနေခြင်းဖြင့် တစ်ဦးတည်းရှိနေချိန်ထက် သွေးဆောင်ခြင်းအန္တရာယ်မှ ပိုမိုကင်းဝေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မိမိ၏နှစ်သက်ဖွယ်အလုပ်တွင် အာရုံစိုက်နေမိသဖြင့် သူမသည် မသိစိတ်ဖြင့် သူ၏နံဘေးမှ ဝေးကွာသွားခဲ့သည်။ မိမိတစ်ဦးတည်းဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည်ဟု စိုးရိမ်စိတ်ဝင်မိသော်လည်း၊ သူမတွင် မကောင်းမှုကို ခွဲခြားသိမြင်ရန်နှင့် ခုခံတွန်းလှန်ရန် လုံလောက်သော ဉာဏ်ပညာနှင့် ခွန်အားရှိသည်ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ ထိုကြောက်ရွံ့မှုများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ကောင်းကင်တမန်များ၏ သတိပေးချက်ကို ဂရုမမူဘဲ မကြာမီမှာပင် သူမသည် တားမြစ်ထားသောအပင်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် အံ့သြချီးကျူးစိတ်တို့ ရောပြွမ်းလျက် စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။ အသီးသည် အလွန်လှပပြီး ဘုရားသခင်သည် အဘယ်ကြောင့် ၎င်းကို သူတို့အား မစားရန် တားမြစ်ထားသနည်းဟု မိမိဘာသာ မေးခွန်းထုတ်မိသည်။ ယခုမှာ သွေးဆောင်သူအတွက် အခွင့်အရေးပင်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ စိတ်ကူးကြံစည်မှုများကို သိမြင်နိုင်သည့်အလား သူက “စင်စစ် ဘုရားသခင်က ‘ဥယျာဉ်ရှိ အပင်တိုင်း၏အသီးကို သင်တို့မစားရ’ ဟု မိန့်တော်မူသလော” ဟု သူမအား စကားပြောဆိုလိုက်သည်။ ဧဝသည် မိမိ၏ အတွေးပဲ့တင်သံကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသဖြင့် အံ့သြတုန်လှုပ်သွားသည်။ သို့သော် မြွေသည် သာယာသော အသံဖြင့် သူမ၏ ထူးကဲသော လှပမှုကို ပါးနပ်စွာ ချီးမွမ်းပြောဆိုနေပြန်ရာ ထိုစကားများသည် နားဝင်မဆိုးလှပေ။ ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးရမည့်အစား မြွေတစ်ကောင် စကားပြောသည်ကို အံ့သြတကြီး နားထောင်ရန် တန့်နေမိသည်။ အကယ်၍ ကောင်းကင်တမန်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက စကားပြောခဲ့လျှင် သူမ၏ ကြောက်ရွံ့မှုမှာ နိုးကြားလာမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော မြွေသည် ကျဆုံးသွားသော ရန်သူ၏ ကြားခံဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု သူမ လုံးဝ မတွေးမိခဲ့ပေ။

38 Patriarchs and Prophets
The angels had cautioned Eve to beware of separating herself
from her husband while occupied in their daily labor in the garden;
with him she would be in less danger from temptation than if she
[54] were alone. But absorbed in her pleasing task, she unconsciously
wandered from his side. On perceiving that she was alone, she felt
an apprehension of danger, but dismissed her fears, deciding that she
had suffcient wisdom and strength to discern evil and to withstand
it. Unmindful of the angels’ caution, she soon found herself gazing
with mingled curiosity and admiration upon the forbidden tree. The
fruit was very beautiful, and she questioned with herself why God
had withheld it from them. Now was the tempter’s opportunity. As
if he were able to discern the workings of her mind, he addressed
her: “Yea, hath God said, Ye shall not eat of every tree of the garden?” Eve was surprised and startled as she thus seemed to hear
the echo of her thoughts. But the serpent continued, in a musical
voice, with subtle praise of her surpassing loveliness; and his words
were not displeasing. Instead of fleeing from the spot she lingered
wonderingly to hear a serpent speak. Had she been addressed by a
being like the angels, her fears would have been excited; but she had
no thought that the fascinating serpent could become the medium of
the fallen foe.

သွေးဆောင်သူ၏ ကျော့ကွင်းဆင်ထားသော မေးခွန်းကို သူမက “ငါတို့သည် ဥယျာဉ်ရှိ အပင်တို့၏ အသီးကို စားရသောအခွင့်ရှိ၏။ သို့သော်လည်း ဥယျာဉ်အလယ်၌ရှိသော အပင်၏အသီးကိုကား ‘သင်တို့သည် မစားရ၊ မထိရ၊ ထိလျှင် သေမည်’ ဟု ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်” ဟု ပြန်ပြောခဲ့သည်။ ထိုအခါ မြွေက မိန်းမအား “သင်တို့သည် ဧကန်အမှန် သေရမည်မဟုတ်။ ထိုအသီးကို စားသောနေ့၌ သင်တို့၏မျက်စိ ပွင့်လင်းလာမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ကောင်းမကောင်းကို သိလျက် ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြမည်ကို ဘုရားသခင် သိတော်မူသည်” ဟု ဆို၏။

To the tempter’s ensnaring question she replied: “We may eat of
the fruit of the trees of the garden: but of the fruit of the tree which
is in the midst of the garden, God hath said, Ye shall not eat of it,
neither shall ye touch it, lest ye die. And the serpent said unto the
woman, Ye shall not surely die: for God doth know that in the day
ye eat thereof, then your eyes shall be opened, and ye shall be as
gods, knowing good and evil.”

ဤအပင်မှ စားသုံးခြင်းဖြင့် သူတို့သည် ပိုမိုမြင့်မြတ်သော ဘဝအဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အသိပညာနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဟု သူက ကြေညာခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း တားမြစ်ထားသောအသီးကို စားခဲ့ပြီး ထိုအကျိုးဆက်ကြောင့် စကားပြောနိုင်သော စွမ်းအားကို ရရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အား ကိုယ်တော်နှင့် တန်းတူ မြင့်မြတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မနာလိုစိတ်ဖြင့် တားမြစ်ထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု သွယ်ဝိုက်ပြောဆိုခဲ့သည်။ ဉာဏ်ပညာနှင့် တန်ခိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်သော ထူးခြားသည့် ဂုဏ်သတ္တိများကြောင့်သာ ကိုယ်တော်က သူတို့အား မြည်းစမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ထိတွေ့ခြင်းပင် မပြုရန် တားမြစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဘုရားသခင်၏ သတိပေးချက်မှာ အမှန်တကယ် ပြည့်စုံလာမည်မဟုတ်ဘဲ သူတို့အား ခြောက်လှန့်ရန်သာ ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု သွေးဆောင်သူက အရိပ်အမြွက် ပြောခဲ့သည်။ သူတို့အတွက် သေရန် မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ သူတို့သည် အသက်ပင်မှ အသီးကို စားခဲ့ကြသည်မဟုတ်လော။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား ပိုမိုမြင့်မြတ်သော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသို့ မရောက်ရှိစေရန်နှင့် ပိုမိုကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှုကို မရရှိစေရန် တားဆီးနေခြင်းသာဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

By partaking of this tree, he declared, they would attain to a more
exalted sphere of existence and enter a broader feld of knowledge.
He himself had eaten of the forbidden fruit, and as a result had
acquired the power of speech. And he insinuated that the Lord
jealously desired to withhold it from them, lest they should be exalted
to equality with Himself. It was because of its wonderful properties,
imparting wisdom and power, that He had prohibited them from
tasting or even touching it. The tempter intimated that the divine
warning was not to be actually fulflled; it was designed merely to
intimidate them. How could it be possible for them to die? Had they
Temptation and Fall 39
not eaten of the tree of life? God had been seeking to prevent them
from reaching a nobler development and fnding greater happiness.

အာဒံလက်ထက်မှ ယနေ့အထိ စာတန်၏အလုပ်မှာ ဤသို့ပင်ဖြစ်ပြီး သူသည် ကြီးစွာသော အောင်မြင်မှုဖြင့် ၎င်းကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် လူတို့အား ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်ကို ယုံကြည်မှုကင်းမဲ့စေရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ဉာဏ်ပညာတော်ကို သံသယဝင်စေရန် သွေးဆောင်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် တန်ခိုးတော်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ထိုးဖောက်သိမြင်လိုသော မလေးမစား စူးစမ်းလိုစိတ်၊ မငြိမ်မသက် စူးစမ်းလိုသော ဆန္ဒကို အစဉ်မပြတ် နိုးဆွပေးနေသည်။ ဘုရားသခင် ဖုံးကွယ်ထားလိုသော အရာများကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားရင်း လူအပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော် ထင်ရှားပြထားသော၊ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အမှန်တရားများကို လျစ်လျူရှုမိကြသည်။ စာတန်သည် လူတို့အား ထူးခြားသော အသိပညာနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်နေသည်ဟု ယုံကြည်စေခြင်းဖြင့် မနာခံမှုဆီသို့ သွေးဆောင်သည်။ သို့သော် ဤအရာအားလုံးမှာ လှည့်ဖြားမှုသာဖြစ်သည်။ သူတို့၏ တိုးတက်မှု အယူအဆများဖြင့် စိတ်တက်ကြွနေကြသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ လိုအပ်ချက်များကို နင်းခြေခြင်းဖြင့် သူတို့သည် ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်းနှင့် သေခြင်းသို့ ဦးတည်သော လမ်းပေါ်တွင် ခြေချနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

Such has been Satan’s work from the days of Adam to the
present, and he has pursued it with great success. He tempts men
to distrust God’s love and to doubt His wisdom. He is constantly
seeking to excite a spirit of irreverent curiosity, a restless, inquisi- [55]
tive desire to penetrate the secrets of divine wisdom and power. In
their efforts to search out what God has been pleased to withhold,
multitudes overlook the truths which He has revealed, and which are
essential to salvation. Satan tempts men to disobedience by leading
them to believe they are entering a wonderful feld of knowledge.
But this is all a deception. Elated with their ideas of progression,
they are, by trampling on God’s requirements, setting their feet in
the path that leads to degradation and death.

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းဖြင့် အကျိုးအမြတ် ရရှိလိမ့်မည်ဟု သန့်ရှင်းသော မောင်နှံအား စာတန်က တင်ပြခဲ့သည်။ ယနေ့တွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ဆင်ခြင်မှုမျိုးကို မကြားရသလော။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို လိုက်နာသူတို့မှာ ကျဉ်းမြောင်းသည်ဟု လူအများက ပြောဆိုကြပြီး၊ သူတို့ကိုယ်တိုင်မူ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အယူအဆများရှိကာ ပိုမိုကြီးမားသော လွတ်လပ်မှုကို ခံစားရသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဤအရာသည် ဧဒင်ဥယျာဉ်မှ “သင်တို့သည် ထိုအသီးကို စားသောနေ့၌” (ဘုရားသခင်၏ လိုအပ်ချက်ကို လွန်ကျူးသောနေ့၌) “ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြမည်” ဟူသော အသံ၏ ပဲ့တင်သံမဟုတ်လျှင် အဘယ်နည်း။ စာတန်သည် တားမြစ်ထားသောအသီးကို စားခြင်းဖြင့် ကြီးစွာသော အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုခဲ့သော်လည်း၊ ပညတ်တော်ကို လွန်ကျူးခြင်းကြောင့် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ နှင်ထုတ်ခံရသူ ဖြစ်သွားသည်ကိုမူ ထင်ရှားအောင် မပြခဲ့ပေ။ အပြစ်ကြောင့် အဆုံးမရှိသော ဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သူသိသော်လည်း၊ အခြားသူများကိုလည်း ထိုအခြေအနေသို့ ဆွဲသွင်းရန် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ ထို့အတူ ယခုအခါတွင်လည်း ပညတ်တော် လွန်ကျူးသူသည် မိမိ၏ စရိုက်မှန်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားတတ်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို သန့်ရှင်းသည်ဟု ဆိုကောင်းဆိုနိုင်သော်လည်း၊ သူ၏ မြင့်မြတ်သည်ဟု အပြောသက်သက်သော အလုပ်မှာ သူ့အား ပိုမိုအန္တရာယ်ကြီးသော လှည့်ဖြားသူဖြစ်စေသည်။ သူသည် စာတန်၏ဘက်တွင်ရှိပြီး ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နင်းခြေလျက်၊ အခြားသူများကိုလည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ရန်နှင့် ထာဝရပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်စေရန် လမ်းပြနေသူဖြစ်သည်။

Satan represented to the holy pair that they would be gainers by
breaking the law of God. Do we not today hear similar reasoning?
Many talk of the narrowness of those who obey God’s commandments, while they themselves claim to have broader ideas and to
enjoy greater liberty. What is this but an echo of the voice from
Eden, “In the day ye eat thereof”—transgress the divine requirement—“ye shall be as gods”? Satan claimed to have received great
good by eating of the forbidden fruit, but he did not let it appear that
by transgression he had become an outcast from heaven. Though
he had found sin to result in infnite loss, he concealed his own
misery in order to draw others into the same position. So now the
transgressor seeks to disguise his true character; he may claim to be
holy; but his exalted profession only makes him the more dangerous
as a deceiver. He is on the side of Satan, trampling upon the law of
God, and leading others to do the same, to their eternal ruin.

ဧဝသည် စာတန်၏စကားများကို တကယ်ပင် ယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏ ယုံကြည်မှုသည် သူမအား အပြစ်၏ပြစ်ဒဏ်မှ မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူမသည် ဘုရားသခင်၏ စကားတော်များကို မယုံကြည်ခဲ့ဘဲ ဤအရာကပင် သူမအား ကျဆုံးစေခဲ့သည်။ တရားစီရင်ရာတွင် လူတို့သည် လိမ်လည်မှုကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ယုံကြည်ခဲ့သောကြောင့် အပြစ်စီရင်ခံရမည်မဟုတ်ဘဲ၊ အမှန်တရားကို မယုံကြည်သောကြောင့်၊ အမှန်တရားကို လေ့လာနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို လျစ်လျူရှုခဲ့သောကြောင့်သာ အပြစ်စီရင်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ စာတန်၏ လှည့်ဖြားပြောဆိုမှုများ မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ ဘုရားသခင်ကို မနာခံခြင်းသည် အစဉ်သဖြင့် ဘေးဒုက္ခဖြစ်စေသည်။ အမှန်တရားက ဘာလဲဆိုသည်ကို သိရှိရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်နှလုံးကို နှစ်မြှုပ်ထားရမည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားစေသော သင်ခန်းစာအားလုံးမှာ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သတိပေးချက်နှင့် သွန်သင်ချက်များဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို လှည့်ဖြားမှုမှ ကယ်တင်ရန် ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို လျစ်လျူရှုခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်စေလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ဆန့်ကျင်သမျှသည် စာတန်ထံမှ လာသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ သေချာစွာ သိနိုင်သည်။

Eve really believed the words of Satan, but her belief did not
save her from the penalty of sin. She disbelieved the words of God,
and this was what led to her fall. In the judgment men will not be
condemned because they conscientiously believed a lie, but because
they did not believe the truth, because they neglected the opportunity
of learning what is truth. Notwithstanding the sophistry of Satan
to the contrary, it is always disastrous to disobey God. We must
set our hearts to know what is truth. All the lessons which God has
caused to be placed on record in His word are for our warning and
40 Patriarchs and Prophets
instruction. They are given to save us from deception. Their neglect
will result in ruin to ourselves. Whatever contradicts God’s word,
we may be sure proceeds from Satan.

မြွေသည် တားမြစ်ထားသောအပင်မှ အသီးကို ဆွတ်ခူးပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက် တွန့်ဆုတ်နေသော ဧဝ၏လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် “မသေစေရန် ၎င်းကို မထိရ” ဟူသော ဘုရားသခင်၏ စကားကို သူမအား ပြန်သတိပေးခဲ့သည်။ ထိုအသီးကို ထိရုံမျှဖြင့် မည်သို့မျှ မဖြစ်သကဲ့သို့ စားခြင်းဖြင့်လည်း ဘာမှဖြစ်မည်မဟုတ်ဟု သူက ကြေညာခဲ့သည်။ သူမပြုလုပ်ခဲ့သော အရာမှ ဆိုးကျိုးများ မတွေ့ရသဖြင့် ဧဝသည် ပို၍ ရဲတင်းလာသည်။ “ထိုအပင်သည် စားဖွယ်ကောင်းသည်ကိုလည်းကောင်း၊ မျက်စိဖြင့် ကြည့်ချင်စဖွယ်ရှိသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ပညာကို ပေးနိုင်သောအပင်ဖြစ်၍ အလွန်နှစ်သက်ဖွယ်ရှိသည်ကိုလည်းကောင်း” မြင်သောအခါ “အသီးကို ဆွတ်ယူ၍ စားလေ၏။” ၎င်းသည် အရသာရှိလှပြီး သူမ စားနေစဉ်တွင် မြိုင်ဆိုင်သော အားအင်တစ်ခုကို ခံစားရသကဲ့သို့ ဖြစ်လာကာ ပိုမိုမြင့်မားသော ဘဝအဆင့်အတန်းသို့ ဝင်ရောက်နေပြီဟု စိတ်ကူးယဉ်မိသည်။ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ သူမသည် ဆွတ်ယူစားသုံးခဲ့သည်။ ယခုတွင် သူမကိုယ်တိုင် ပညတ်တော်ကို လွန်ကျူးပြီးနောက်၊ မိမိခင်ပွန်း၏ ပျက်စီးခြင်းကို လုပ်ဆောင်ရန် စာတန်၏ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထူးဆန်းပြီး မသဘာဝသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တားမြစ်ထားသောအသီးများကို လက်၌အပြည့်ကိုင်လျက်၊ သူမသည် သူ၏ထံသို့ သွားကာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြောပြခဲ့သည်။

The serpent plucked the fruit of the forbidden tree and placed
it in the hands of the half-reluctant Eve. Then he reminded her
[56] of her own words, that God had forbidden them to touch it, lest
they die. She would receive no more harm from eating the fruit,
he declared, than from touching it. Perceiving no evil results from
what she had done, Eve grew bolder. When she “saw that the tree
was good for food, and that it was pleasant to the eyes, and a tree to
be desired to make one wise, she took of the fruit thereof, and did
eat.” It was grateful to the taste, and as she ate, she seemed to feel a
vivifying power, and imagined herself entering upon a higher state
of existence. Without a fear she plucked and ate. And now, having
herself transgressed, she became the agent of Satan in working the
ruin of her husband. In a state of strange, unnatural excitement, with
her hands flled with the forbidden fruit, she sought his presence,
and related all that had occurred.

အာဒံ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းရိပ်များ ယှက်သန်းသွားသည်။ သူသည် အံ့သြတုန်လှုပ်သွားပုံရသည်။ ဤသူသည် သူတို့အား သတိပေးထားသော ရန်သူဖြစ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်အရ သူမ သေရမည်ဖြစ်ကြောင်း ဧဝ၏စကားကို သူက ပြန်ပြောခဲ့သည်။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် သူမက မြွေ၏စကားကို ပြန်ပြောပြကာ သူတို့သည် ဧကန်အမှန် သေရမည်မဟုတ်ဟု ဆိုပြီး စားရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ မနှစ်သက်သော လက္ခဏာကို သူမ မခံစားရဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကောင်းကင်တမန်များကို စိတ်အားတက်ကြွစေသကဲ့သို့သော ခွန်အားသစ်များဖြင့် ကြွရွစေသည့် အရသာရှိပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် လွှမ်းမိုးမှုကို ခံစားနေရသောကြောင့် ဤစကားမှာ အမှန်ဖြစ်ရမည်ဟု သူမက ကျိုးကြောင်းပြခဲ့သည်။

An expression of sadness came over the face of Adam. He
appeared astonished and alarmed. To the words of Eve he replied
that this must be the foe against whom they had been warned; and
by the divine sentence she must die. In answer she urged him to eat,
repeating the words of the serpent, that they should not surely die.
She reasoned that this must be true, for she felt no evidence of God’s
displeasure, but on the contrary realized a delicious, exhilarating
influence, thrilling every faculty with new life, such, she imagined,
as inspired the heavenly messengers.

မိမိ၏ အဖော်သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့ကြောင်း၊ သူတို့၏ သစ္စာရှိမှုနှင့် မေတ္တာကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် ချမှတ်ထားသော တစ်ခုတည်းသော တားမြစ်ချက်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြောင်း အာဒံ နားလည်ခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဧဝကို မိမိအနားမှ ခွဲခွာခွင့်ပြုခဲ့မိသည့်အတွက် သူ ဝမ်းနည်းမိသည်။ သို့သော် ယခုမူ အမှုက ပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ၊ မိမိအတွက် ပျော်ရွှင်မှုဖြစ်စေသော သူမ၏ အပေါင်းအသင်းနှင့် ခွဲခွာရတော့မည်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ အာဒံသည် ဘုရားသခင်နှင့်လည်းကောင်း၊ သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များနှင့်လည်းကောင်း အပေါင်းအသင်းဖြစ်ခြင်းကို ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။ ဖန်ဆင်းရှင်၏ ဘုန်းတော်ကိုလည်း ဖူးမြင်ခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိမည်ဆိုပါက လူသားမျိုးနွယ်ရှေ့တွင် ပွင့်လင်းလာမည့် မြင့်မြတ်သော ကံကြမ္မာကိုလည်း သူ နားလည်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မိမိမျက်စိတွင် အခြားမည်သည့်အရာထက်မဆို ပို၍တန်ဖိုးရှိသော ထိုဆုလာဘ်တစ်ခုကို ဆုံးရှုံးရမည်ကို ကြောက်ရွံ့စိတ်ကြောင့် ဤကောင်းချီးများအားလုံးကို သူ မျက်ကွယ်ပြုမိသွားသည်။ ဖန်ဆင်းရှင်အပေါ်ထားရှိသော ချစ်ခြင်း၊ ကျေးဇူးသိတတ်ခြင်း၊ သစ္စာရှိခြင်း—အားလုံးကို ဧဝအပေါ်ထားရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာက လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ သူမသည် မိမိ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သဖြင့် ခွဲခွာရမည့်အတွေးကို သူ မခံစားနိုင်ခဲ့ပေ။ မြေမှုန့်မှ မိမိအား လှပသော သက်ရှိပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ဖန်ဆင်းပေးခဲ့ပြီး မေတ္တာဖြင့် အဖော်တစ်ဦးကို ပေးသနားခဲ့သော ထိုအနန္တတန်ခိုးတော်သည် သူမ၏နေရာတွင် အစားထိုးပေးနိုင်သည်ကို သူ မသိရှိခဲ့ပေ။ သူသည် သူမ၏ ကံကြမ္မာကို မျှဝေခံစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူမ သေရမည်ဆိုပါက သူလည်း သူမနှင့်အတူ သေမည်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက ကျိုးကြောင်းပြသည်မှာ၊ ပညာရှိသော မြွေ၏စကားသည် မှန်နိုင်သည်မဟုတ်လော။ ဧဝသည် ယခုတိုင် သူ၏ရှေ့တွင်ရှိနေပြီး၊ ဤမနာခံမှုမပြုမီကကဲ့သို့ပင် လှပပြီး အပြစ်ကင်းစင်ပုံရသည်။ သူမသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုကြီးမားသော မေတ္တာကို သူ၏အပေါ် ပြသနေသည်။ သူမတွင် သေခြင်း၏ လက္ခဏာလည်း မတွေ့ရသဖြင့် သူသည် အကျိုးဆက်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် အသီးကို ဆွဲယူကာ အမြန်စားလိုက်သည်။

Adam understood that his companion had transgressed the command of God, disregarded the only prohibition laid upon them as
a test of their fdelity and love. There was a terrible struggle in his
mind. He mourned that he had permitted Eve to wander from his
side. But now the deed was done; he must be separated from her
whose society had been his joy. How could he have it thus? Adam
had enjoyed the companionship of God and of holy angels. He had
looked upon the glory of the Creator. He understood the high destiny
opened to the human race should they remain faithful to God. Yet
all these blessings were lost sight of in the fear of losing that one
gift which in his eyes outvalued every other. Love, gratitude, loyalty
Temptation and Fall 41
to the Creator—all were overborne by love to Eve. She was a part
of himself, and he could not endure the thought of separation. He
did not realize that the same Infnite Power who had from the dust
of the earth created him, a living, beautiful form, and had in love
given him a companion, could supply her place. He resolved to
share her fate; if she must die, he would die with her. After all,
he reasoned, might not the words of the wise serpent be true? Eve [57]
was before him, as beautiful and apparently as innocent as before
this act of disobedience. She expressed greater love for him than
before. No sign of death appeared in her, and he decided to brave
the consequences. He seized the fruit and quickly ate.

အာဒံသည် ပညတ်တော်ကို လွန်ကျူးပြီးနောက်၊ အစပိုင်းတွင် ပိုမိုမြင့်မားသော ဘဝအဆင့်အတန်းသို့ ဝင်ရောက်နေသည်ဟု စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သည်။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် မိမိ၏ အပြစ်ကို တွေးမိသောအခါ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ယခင်က မျှတပြီး ညီညွတ်သော အပူချိန်ရှိခဲ့သည့် လေထုသည် အပြစ်ရှိသော ထိုမောင်နှံအတွက် ချမ်းစိမ့်ဖွယ် ဖြစ်လာပုံရသည်။ သူတို့ရရှိခဲ့သော မေတ္တာနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းတို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ၎င်း၏နေရာတွင် အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရခြင်း၊ အနာဂတ်အတွက် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်ခြင်းတို့ကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူတို့အား ဖုံးလွှမ်းထားသော အလင်းအင်္ကျီသည် ယခု ပျောက်ကွယ်သွားရာ၊ ၎င်း၏နေရာတွင် အစားထိုးရန် သူတို့သည် ကိုယ်ပိုင်အဝတ်ကို ဖန်တီးရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် အဝတ်မပါဘဲ ဘုရားသခင်နှင့် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်တို့၏ မျက်မှောက်သို့ မဝင်ဝံ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

After his transgression Adam at frst imagined himself entering
upon a higher state of existence. But soon the thought of his sin
flled him with terror. The air, which had hitherto been of a mild and
uniform temperature, seemed to chill the guilty pair. The love and
peace which had been theirs was gone, and in its place they felt a
sense of sin, a dread of the future, a nakedness of soul. The robe of
light which had enshrouded them, now disappeared, and to supply its
place they endeavored to fashion for themselves a covering; for they
could not, while unclothed, meet the eye of God and holy angels.

သူတို့သည် ယခုအခါ မိမိတို့အပြစ်၏ စရိုက်မှန်ကို စတင်မြင်တွေ့လာရသည်။ အာဒံသည် မိမိအနားမှ ခွဲခွာသွားပြီး မြွေ၏လှည့်ဖြားမှုကို ခံခဲ့ရသည့် သူမ၏ မိုက်မဲမှုအတွက် ဧဝကို ပြစ်တင်ဝေဖန်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့အား မေတ္တာသက်သေများစွာ ပေးခဲ့သော အရှင်သည် ဤတစ်ကြိမ် လွန်ကျူးမှုကို ခွင့်လွှတ်လိမ့်မည် သို့မဟုတ် သူတို့ကြောက်ရွံ့သကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်ကို ခံရမည်မဟုတ်ဟု သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက မိမိကိုယ်မိမိ ချော့မော့အားပေးခဲ့ကြသည်။

They now began to see the true character of their sin. Adam
reproached his companion for her folly in leaving his side and permitting herself to be deceived by the serpent; but they both flattered
themselves that He who had given them so many evidences of His
love, would pardon this one transgression, or that they would not be
subjected to so dire a punishment as they had feared.

စာတန်သည် သူ၏အောင်မြင်မှုအတွက် ဝမ်းမြောက်သာယာခဲ့သည်။ သူသည် လူမိန်းမအား ဘုရားသခင်၏မေတ္တာတော်ကို မယုံကြည်ရန်၊ ကိုယ်တော်၏ဉာဏ်ပညာတော်ကို သံသယဝင်ရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်ရန် သွေးဆောင်ခဲ့ပြီး၊ သူမမှတစ်ဆင့် အာဒံကိုလည်း ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်စေခဲ့သည်။

Satan exulted in his success. He had tempted the woman to
distrust God’s love, to doubt His wisdom, and to transgress His law,
and through her he had caused the overthrow of Adam.

သို့သော် ကြီးမြတ်သောပညတ်ရှင်သည် အာဒံနှင့်ဧဝတို့အား သူတို့၏ပြစ်မှားခြင်းကြောင့် ခံစားရမည့် အကျိုးဆက်များကို အသိပေးတော့မည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်သည် ဥယျာဉ်အတွင်း၌ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ အပြစ်ကင်းစင်၍ သန့်ရှင်းနေစဉ်အချိန်က သူတို့သည် မိမိတို့၏ဖန်ဆင်းရှင် ကြွလာခြင်းကို ဝမ်းမြောက်စွာ ကြိုဆိုခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက် ထွက်ပြေးကြပြီး ဥယျာဉ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသောနေရာများတွင် ပုန်းကွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

But the great Lawgiver was about to make known to Adam and
Eve the consequences of their transgression. The divine presence
was manifested in the garden. In their innocence and holiness they
had joyfully welcomed the approach of their Creator; but now they
fled in terror, and sought to hide in the deepest recesses of the garden.

သို့သော် “ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် အာဒံကို ခေါ်တော်မူလျက်၊ သင်သည် အဘယ်မှာရှိသနည်းဟု မေးမြန်းတော်မူ၏။ အာဒံကလည်း၊ ဥယျာဉ်တော်၌ ကိုယ်တော်၏အသံကို ကြားလျှင်၊ ကျွန်တော်သည် အဝတ်မရှိ၊ အချည်းစည်းဖြစ်သောကြောင့် ကြောက်၍ ပုန်းကွယ်နေပါသည်ဟု လျှောက်လေ၏။ ဘုရားသခင်ကလည်း၊ သင်သည် အချည်းစည်းဖြစ်သည်ဟု သင့်အား အဘယ်သူပြောသနည်း။ မစားရဟု ငါပညတ်သော အပင်၏အသီးကို စားပြီလောဟု မေးမြန်းတော်မူ၏။”

But “the Lord God called unto Adam, and said unto him, Where
art thou? And he said, I heard Thy voice in the garden, and I was
afraid, because I was naked; and I hid myself. And He said, Who
42 Patriarchs and Prophets
told thee that thou wast naked? Hast thou eaten of the tree, whereof
I commanded thee that thou shouldest not eat?”

အာဒံသည် မိမိ၏အပြစ်ကို ငြင်းဆန်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆင်ခြေပေးခြင်း မပြုနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် နောင်တရခြင်းကို ပြသမည့်အစား မိမိ၏ဇနီးအပေါ်သို့ အပြစ်ပုံချရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်ကိုပါ အပြစ်တင်ခဲ့သည်မှာ - “ကျွန်တော်နှင့်အတူနေရမည်ဟု ကိုယ်တော်ပေးသနားတော်မူသော ထိုမိန်းမသည် ထိုအပင်၏အသီးကိုပေး၍ ကျွန်တော်စားမိပါသည်” ဟု ဖြစ်သည်။ ဧဝကိုချစ်သောကြောင့် ဘုရားသခင်၏နှစ်သက်မှုကိုလည်းကောင်း၊ ပရဒိသုဘုံရှိ သူ၏အိမ်ကိုလည်းကောင်း၊ ထာဝရဝမ်းမြောက်ခြင်းအသက်ကိုလည်းကောင်း စွန့်လွှတ်ရန် တမင်ရွေးချယ်ခဲ့သူသည် ယခုအခါ ကျဆုံးပြီးနောက်တွင် သူ၏အဖော်နှင့် ဖန်ဆင်းရှင်ကိုပါ ထိုပြစ်မှားမှုအတွက် တာဝန်ရှိသည်ဟု ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ အပြစ်၏အစွမ်းသည် ထိုမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

Adam could neither deny nor excuse his sin; but instead of manifesting penitence, he endeavored to cast the blame upon his wife,
and thus upon God Himself: “The woman whom Thou gavest to
be with me, she gave me of the tree, and I did eat.” He who, from
[58] love to Eve, had deliberately chosen to forfeit the approval of God,
his home in Paradise, and an eternal life of joy, could now, after his
fall, endeavor to make his companion, and even the Creator Himself,
responsible for the transgression. So terrible is the power of sin.

လူမိန်းမကို “သင်သည် အဘယ်သို့ပြုသနည်း” ဟု မေးသောအခါ၊ သူမက “မြွေသည် ကျွန်မကို လှည့်ဖြား၍ ကျွန်မစားမိပါသည်” ဟု ပြန်ပြောခဲ့သည်။ “မြွေကို အဘယ်ကြောင့် ဖန်ဆင်းခဲ့သနည်း။ ဧဒင်ဥယျာဉ်ထဲသို့ ဝင်ခွင့်ကို အဘယ်ကြောင့် ပေးခဲ့သနည်း” — ဤမေးခွန်းများသည် သူမ၏အပြစ်အတွက် ဆင်ခြေပေးရာတွင် ပါဝင်နေသော မေးခွန်းများဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် အာဒံကဲ့သို့ပင် သူမသည်လည်း မိမိတို့ကျဆုံးခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်၌ တာဝန်ရှိသည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်ကို အမှန်လုပ်၍ အကြောင်းပြချက်ပေးလိုသော စိတ်ဓာတ်သည် လိမ်လည်ခြင်း၏အဖ (စာတန်) ထံမှ မြစ်ဖျားခံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကနဦးမိဘများသည် စာတန်၏လွှမ်းမိုးမှုကို ခံယူပြီးသည်နှင့်တပြိုင်နက် ထိုစိတ်ဓာတ်ကို လက်ခံခဲ့ကြပြီး၊ အာဒံ၏သားသမီး မြေးမြစ်အားလုံးကလည်း ထိုအတိုင်းပင် ပြသခဲ့ကြသည်။ မိမိတို့၏အပြစ်များကို နှိမ့်ချစွာ ဝန်ခံမည့်အစား၊ သူတစ်ပါးအပေါ်၌လည်းကောင်း၊ အခြေအနေများအပေါ်၌လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်အပေါ်၌လည်းကောင်း အပြစ်ပုံချခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကိုပင် ကိုယ်တော်အား ပြစ်တင်ပြောဆိုရန် အကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြုလုပ်ကြသည်။

When the woman was asked, “What is this that thou hast done?”
she answered, “The serpent beguiled me, and I did eat.” “Why
didst Thou create the serpent? Why didst Thou suffer him to enter
Eden?”—these were the questions implied in her excuse for her
sin. Thus, like Adam, she charged God with the responsibility of
their fall. The spirit of self-justifcation originated in the father of
lies; it was indulged by our frst parents as soon as they yielded
to the influence of Satan, and has been exhibited by all the sons
and daughters of Adam. Instead of humbly confessing their sins,
they try to shield themselves by casting the blame upon others,
upon circumstances, or upon God—making even His blessings an
occasion of murmuring against Him.

ထို့နောက် ထာဝရဘုရားသည် မြွေကို အပြစ်စီရင်တော်မူသည်မှာ - “သင်သည် ဤသို့ပြုသောကြောင့် သားယဉ်၊ သားရဲတို့တွင် အင်္ဂါပျက်၍ ကျိန်ခြင်းကို ခံရ၏။ သင်သည် ဝမ်းဖြင့်သွား၍ တစ်သက်ပတ်လုံး မြေမှုန့်ကို စားရမည်။” မြွေသည် စာတန်၏ကြားခံနယ်အဖြစ် အသုံးတော်ခံခဲ့ရသောကြောင့် ဘုရားသခင်၏ စီရင်ခြင်းဒဏ်ကို အတူတကွ ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ လယ်ကွင်းပြင်ရှိ သတ္တဝါများထဲတွင် အလှပဆုံးနှင့် အနှစ်သက်ဆုံးသတ္တဝါမှ၊ လူနှင့်သတ္တဝါအားလုံး ကြောက်ရွံ့စက်ဆုပ်ရသော၊ အနိမ့်ကျဆုံးနှင့် အမုန်းတီးခံရဆုံးသတ္တဝါ ဖြစ်လာရမည်ဖြစ်သည်။ မြွေအား ဆက်လက်ပြောကြားသော စကားများသည် စာတန်ကိုယ်တိုင်နှင့် တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်ပြီး၊ သူ၏ နောက်ဆုံးရှုံးနိမ့်ခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းကို ညွှန်ပြနေသည်မှာ - “သင်နှင့် မိန်းမကိုလည်းကောင်း၊ သင့်အမျိုးအနွယ်နှင့် မိန်းမ၏အမျိုးအနွယ်ကိုလည်းကောင်း ငါသည် ရန်ငြိုးဖွဲ့စေမည်။ သူသည် သင်၏ခေါင်းကို ကြိတ်လိမ့်မည်၊ သင်သည်လည်း သူ၏ဖနောင့်ကို ကြိတ်လိမ့်မည်။”

The Lord then passed sentence upon the serpent: “Because thou
hast done this, thou art cursed above all cattle, and above every
beast of the feld; upon thy belly shalt thou go, and dust shalt thou
eat all the days of thy life.” Since it had been employed as Satan’s
medium, the serpent was to share the visitation of divine judgment.
From the most beautiful and admired of the creatures of the feld, it
was to become the most groveling and detested of them all, feared
and hated by both man and beast. The words next addressed to the
serpent applied directly to Satan himself, pointing forward to his
ultimate defeat and destruction: “I will put enmity between thee and
the woman, and between thy seed and her seed; it shall bruise thy
head, and thou shalt bruise his heel.”

ဧဝသည်လည်း နောင်တွင် သူမခံစားရမည့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းနှင့် နာကျင်ခြင်းများအကြောင်းကို အပြောခံခဲ့ရသည်။ ထာဝရဘုရားကလည်း “သင်သည် မိမိခင်ပွန်း၏အလိုသို့ လိုက်ရမည်၊ သူသည်လည်း သင့်ကို အုပ်စိုးရမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဖန်ဆင်းခြင်းတွင် ဘုရားသခင်သည် သူမအား အာဒံနှင့် တန်းတူရည်တူဖြစ်အောင် ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် နာခံမှုရှိနေပြီး ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်သော မေတ္တာပညတ်တော်နှင့်အညီ နေထိုင်ခဲ့ကြမည်ဆိုလျှင်၊ သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အမြဲတစေ သဟဇာတဖြစ်နေကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အပြစ်သည် မသင့်မြတ်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းလာခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ သူတို့၏ပေါင်းစည်းမှုနှင့် သဟဇာတဖြစ်မှုကို တစ်ဦးမဟုတ်တစ်ဦး၏ လက်အောက်ခံမှုဖြင့်သာ ထိန်းသိမ်းနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ဧဝသည် ပြစ်မှားခြင်းတွင် ပထမဆုံးဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်နှင့် ဆန့်ကျင်လျက် သူမ၏အဖော်နှင့် ခွဲခွာနေစဉ် သွေးဆောင်ခြင်းသို့ ကျရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏တိုက်တွန်းမှုကြောင့်ပင် အာဒံသည် အပြစ်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယခုအခါ သူမသည် ခင်ပွန်း၏အုပ်စိုးမှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၌ပါရှိသော အခြေခံမူများကို ကျဆုံးသွားသော လူသားနွယ်စုက တန်ဖိုးထားခဲ့ကြမည်ဆိုလျှင်၊ အပြစ်၏ရလဒ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဤစီရင်ချက်သည်ပင် သူတို့အတွက် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လူသားသည် မိမိအား ပေးအပ်ထားသော အထက်စီးရမှုကို အလွဲသုံးစားပြုခြင်းကြောင့် အမျိုးသမီးများ၏ ဘဝကို များစွာခါးသီးစေခဲ့ပြီး ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေခဲ့သည်။

Eve was told of the sorrow and pain that must henceforth be her
portion. And the Lord said, “Thy desire shall be to thy husband, and
he shall rule over thee.” In the creation God had made her the equal
of Adam. Had they remained obedient to God—in harmony with His
Temptation and Fall 43
great law of love—they would ever have been in harmony with each
other; but sin had brought discord, and now their union could be
maintained and harmony preserved only by submission on the part
of the one or the other. Eve had been the frst in transgression; and
she had fallen into temptation by separating from her companion,
contrary to the divine direction. It was by her solicitation that Adam
sinned, and she was now placed in subjection to her husband. Had
the principles enjoined in the law of God been cherished by the fallen [59]
race, this sentence, though growing out of the results of sin, would
have proved a blessing to them; but man’s abuse of the supremacy
thus given him has too often rendered the lot of woman very bitter
and made her life a burden.

ဧဝသည် ဧဒင်ဥယျာဉ်ရှိ သူမ၏အိမ်တွင် ခင်ပွန်း၏ဘေး၌ အလွန်ပျော်ရွှင်ခဲ့သည်။ သို့သော် စိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်တတ်သော ခေတ်သစ်ဧဝများကဲ့သို့ပင် သူမသည် ဘုရားသခင်သတ်မှတ်ပေးထားသော အခြေအနေထက် ပိုမိုမြင့်မားသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟူသော မြှောက်ပင့်မှုကို ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သူမ၏ မူလအနေအထားထက် ပိုမိုမြင့်တက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ရာတွင်၊ ထိုအနေအထားအောက်သို့ များစွာနိမ့်ကျသွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်တော်နှင့်အညီ မိမိတို့၏ဘဝတာဝန်များကို ဝမ်းမြောက်စွာ မထမ်းဆောင်လိုသူတိုင်းသည် အလားတူရလဒ်မျိုးကိုပင် ကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်က သူတို့အတွက် သင့်တော်အောင် ပြင်ဆင်မထားသော ရာထူးနေရာများကို ရယူရန် ကြိုးစားရာတွင်၊ များစွာသောသူတို့သည် မိမိတို့ ကောင်းချီးပေးနိုင်သည့် မူလနေရာများကို လစ်ဟင်းစေကြသည်။ မြင့်မားသော အခြေအနေကို ရယူလိုသော ဆန္ဒကြောင့် များစွာသောသူတို့သည် စစ်မှန်သော အမျိုးသမီးပီသသည့် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် မြင့်မြတ်သော စရိုက်လက္ခဏာများကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံက သူတို့အား ပေးအပ်ထားသော အလုပ်များကိုပင် မလုပ်ဘဲ ထားခဲ့ကြသည်။

Eve had been perfectly happy by her husband’s side in her Eden
home; but, like restless modern Eves, she was flattered with the
hope of entering a higher sphere than that which God had assigned
her. In attempting to rise above her original position, she fell far
below it. A similar result will be reached by all who are unwilling
to take up cheerfully their life duties in accordance with God’s plan.
In their efforts to reach positions for which He has not ftted them,
many are leaving vacant the place where they might be a blessing. In
their desire for a higher sphere, many have sacrifced true womanly
dignity and nobility of character, and have left undone the very work
that Heaven appointed them.

အာဒံအား ထာဝရဘုရားက ဤသို့မိန့်တော်မူ၏ - “သင်သည် မစားရဟု ငါပညတ်သော အပင်၏အသီးကို မိမိမယား၏စကားကိုနားထောင်၍ စားမိသောကြောင့်၊ မြေသည် သင့်အတွက် ကျိန်ခြင်းကို ခံရ၏။ သင်သည် တစ်သက်ပတ်လုံး ပင်ပန်းစွာ လုပ်ကိုင်၍ မြေအသီးအနှံကို စားရမည်။ မြေသည် ဆူးပင်အမျိုးမျိုးကို သင့်အား ပေးလိမ့်မည်။ သင်သည် လယ်ကွင်း၌ပေါက်သော ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကို စားရမည်။ သင်သည် မြေသို့မပြန်မီတိုင်အောင် မိမိမျက်နှာမှ ချွေးထွက်မှ အစာကိုစားရမည်။ အကြောင်းမူကား သင်သည် မြေမှုန့်မှဖြစ်၍ မြေမှုန့်သို့ ပြန်ရမည်။”

To Adam the Lord declared: “Because thou hast hearkened
unto the voice of thy wife, and hast eaten of the tree, of which I
commanded thee, saying, Thou shalt not eat of it: cursed is the
ground for thy sake; in sorrow shalt thou eat of it all the days of
thy life; thorns also and thistles shall it bring forth to thee; and thou
shalt eat the herb of the feld; in the sweat of thy face shalt thou eat
bread, till thou return unto the ground; for out of it wast thou taken:
for dust thou art, and unto dust shalt thou return.”

အပြစ်ကင်းစင်သော ထိုမောင်နှံနှစ်ဦးအား မကောင်းမှုအကြောင်း တစ်စုံတစ်ရာ သိစေရန်မှာ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား ကောင်းသောအရာအားလုံးကို လွတ်လပ်စွာ ပေးသနားခဲ့ပြီး၊ မကောင်းသောအရာကို တားမြစ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်ကို ဆန့်ကျင်၍ တားမြစ်ထားသောအသီးကို သူတို့စားခဲ့ကြသဖြင့်၊ ယခုအခါ သူတို့သည် ထိုအပင်မှ ဆက်လက်စားသုံးနေရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ တစ်သက်တာလုံး မကောင်းမှုကို သိသောဉာဏ်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ လူသားမျိုးနွယ်သည် စာတန်၏ သွေးဆောင်ခြင်းများကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ယခင်က သတ်မှတ်ပေးထားသော ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော အလုပ်အကိုင်များအစား၊ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းနှင့် ပင်ပန်းစွာ လုပ်ကိုင်ရခြင်းတို့သည် သူတို့၏ ကံကြမ္မာဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် စိတ်ပျက်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ နာကျင်ခြင်းတို့ကို ခံစားရမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးရမည်ဖြစ်သည်။

It was not the will of God that the sinless pair should know aught
of evil. He had freely given them the good, and had withheld the
evil. But, contrary to His command, they had eaten of the forbidden
tree, and now they would continue to eat of it—they would have
the knowledge of evil—all the days of their life. From that time the
race would be afflicted by Satan’s temptations. Instead of the happy
labor heretofore appointed them, anxiety and toil were to be their
44 Patriarchs and Prophets
lot. They would be subject to disappointment, grief, and pain, and
fnally to death.

အပြစ်၏ ကျိန်ခြင်းအောက်တွင် သဘာဝတရားအားလုံးသည် ဘုရားသခင်အား ပုန်ကန်ခြင်း၏ သဘောသဘာဝနှင့် ရလဒ်များကို လူသားတို့အား သက်သေပြနေမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် လူသားကို ဖန်ဆင်းသောအခါ၊ ကမ္ဘာမြေနှင့် သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို အုပ်စိုးရန် အခွင့်ပေးခဲ့သည်။ အာဒံသည် ကောင်းကင်ဘုံအပေါ် သစ္စာရှိနေသရွေ့ သဘာဝတရားအားလုံးသည် သူ့လက်အောက်၌ ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ပုန်ကန်သောအခါ၊ နိမ့်ကျသော သတ္တဝါများသည်လည်း သူ၏အုပ်စိုးမှုကို ပုန်ကန်ခဲ့ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် ထာဝရဘုရားသည် ကိုယ်တော်၏ ကြီးမားသော ဂရုဏာတော်အားဖြင့်၊ လူတို့အား ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်ပုံကို ပြသလိုပြီး၊ သူတို့၏ ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံမှတစ်ဆင့် ပညတ်တော်ကို အနည်းငယ်မျှပင် ပယ်ရှားခြင်း၏ အန္တရာယ်ကို မြင်စေလိုခဲ့သည်။

Under the curse of sin all nature was to witness to man of the
character and results of rebellion against God. When God made man
He made him rule over the earth and all living creatures. So long as
Adam remained loyal to Heaven, all nature was in subjection to him.
But when he rebelled against the divine law, the inferior creatures
[60] were in rebellion against his rule. Thus the Lord, in His great mercy,
would show men the sacredness of His law, and lead them, by their
own experience, to see the danger of setting it aside, even in the
slightest degree.

နောင်တွင် လူသားတို့ ခံစားရမည့် ပင်ပန်းစွာ လုပ်ကိုင်ရခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်ရခြင်း ဘဝသည် မေတ္တာတော်ဖြင့် သတ်မှတ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အပြစ်ကြောင့် လိုအပ်လာသော ဆုံးမမှုဖြစ်ပြီး၊ စားချင်သောက်ချင်စိတ်နှင့် ကိလေသာရမ္မက်များကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အလေ့အကျင့်များကို ပျိုးထောင်ပေးရန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူသားတို့အား အပြစ်၏ ပျက်စီးခြင်းနှင့် နိမ့်ကျခြင်းမှ ပြန်လည် ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၏ ကြီးမြတ်သော အစီအစဉ်တော်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

And the life of toil and care which was henceforth to be man’s
lot was appointed in love. It was a discipline rendered needful by his
sin, to place a check upon the indulgence of appetite and passion, to
develop habits of self-control. It was a part of God’s great plan of
man’s recovery from the ruin and degradation of sin.

ကျွန်ုပ်တို့၏ ကနဦးမိဘများအား ပေးခဲ့သော သတိပေးချက်ဖြစ်သည့် - “ထိုအပင်၏အသီးကို စားသောနေ့၌ သင်သည် ဧကန်အမှန် သေရမည်” (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂:၁၇) ဆိုသည်မှာ၊ တားမြစ်ထားသော အသီးကို စားသည့်နေ့မှာပင် သူတို့ သေရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ။ သို့သော် ထိုနေ့၌ပင် ပြောင်းလဲ၍မရသော စီရင်ချက်ကို ကြေညာမည်ဖြစ်သည်။ နာခံမှုရှိလျှင် ထာဝရအသက်ကို ရမည်ဟု ကတိပေးထားသော်လည်း၊ ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်ခြင်းဖြင့် ထာဝရအသက်ကို လက်လွှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုနေ့၌ပင် သူတို့သည် သေခြင်းသို့ သတ်မှတ်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။

The warning given to our frst parents—“In the day that thou
eatest thereof thou shalt surely die” (Genesis 2:17)—did not imply
that they were to die on the very day when they partook of the
forbidden fruit. But on that day the irrevocable sentence would
be pronounced. Immortality was promised them on condition of
obedience; by transgression they would forfeit eternal life. That very
day they would be doomed to death.

အဆုံးမဲ့ အသက်ရှင်ခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်ရန်အတွက် လူသားသည် အသက်ပင်၏ အသီးကို ဆက်လက် စားသုံးနေရမည်ဖြစ်သည်။ ဤအခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားပါက၊ သူ၏ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားပြီး အသက်ချုပ်ငြိမ်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ အာဒံနှင့် ဧဝတို့အား ဘုရားသခင်၏ အမိန့်ကို မနာခံစေခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ဆုံးရှုံးစေရန်မှာ စာတန်၏ အစီအစဉ်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အကယ်၍ သူတို့သည် ခွင့်လွှတ်မှုကို မရရှိခဲ့လျှင်၊ အသက်ပင်၏ အသီးကို စားသုံးစေခြင်းဖြင့် အပြစ်နှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကြားတွင် အသက်ကို ထာဝရ တည်မြဲစေရန် သူမျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် လူသားကျဆုံးပြီးနောက်၊ သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များကို အသက်ပင်အား စောင့်ရှောက်ရန် ချက်ချင်း တာဝန်ပေးခဲ့သည်။ ထိုကောင်းကင်တမန်များ၏ ပတ်လည်တွင် လက်လက်ထနေသော ဓားကဲ့သို့သော အလင်းတန်းများ ဝန်းရံနေခဲ့သည်။ အာဒံ၏ အမျိုးအနွယ်ထဲမှ မည်သူကိုမျှ အသက်ပေးသောအသီးကို စားရန်အတွက် ထိုအတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ခွင့် မပြုခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ထာဝရ အသက်ရှင်သော အပြစ်သားဟူ၍ မရှိပေ။

In order to possess an endless existence, man must continue to
partake of the tree of life. Deprived of this, his vitality would gradually diminish until life should become extinct. It was Satan’s plan
that Adam and Eve should by disobedience incur God’s displeasure;
and then, if they failed to obtain forgiveness, he hoped that they
would eat of the tree of life, and thus perpetuate an existence of
sin and misery. But after man’s fall, holy angels were immediately
commissioned to guard the tree of life. Around these angels flashed
beams of light having the appearance of a glittering sword. None of
the family of Adam were permitted to pass the barrier to partake of
the life-giving fruit; hence there is not an immortal sinner.

ကျွန်ုပ်တို့၏ ကနဦးမိဘများ၏ အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆင်းရဲဒုက္ခ ဒီရေလှိုင်းများသည် အပြစ်အနည်းငယ်လေးအတွက် အကျိုးဆက်က အလွန်ကြီးမားလွန်းသည်ဟု လူများစွာက ယူဆကြပြီး၊ လူသားတို့အပေါ် ဆက်ဆံရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် တရားမျှတမှုကို စွပ်စွဲ ပြစ်တင်ကြသည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူတို့သည် ဤမေးခွန်းကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်ရှုမည်ဆိုလျှင်၊ မိမိတို့၏ အမှားကို သိမြင်နိုင်ပေမည်။ ဘုရားသခင်သည် လူကို ကိုယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်အတိုင်း အပြစ်ကင်းစင်စွာ ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ကောင်းကင်တမန်များထက် အနည်းငယ်သာ နိမ့်ကျသော သတ္တဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့၏ နာခံမှုကို စမ်းသပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ပညတ်တော်ကို မလေးစားသောသူများနှင့် ကမ္ဘာကြီးကို ပြည့်နှက်နေစေရန် ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ ကြီးမားသော ဂရုဏာတော်အားဖြင့်၊ အာဒံအား ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုကို မပေးခဲ့ပေ။ တားမြစ်ချက်သည် အလွန်ပင် ပေါ့ပါးနေခြင်းကြောင့်ပင် ထိုအပြစ်သည် အလွန်ကြီးမားသွားခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အာဒံသည် အသေးငယ်ဆုံးသော စမ်းသပ်မှုကိုပင် မခံနိုင်လျှင်၊ ပိုမိုကြီးမားသော တာဝန်များကို ပေးအပ်ခဲ့ပါက ပိုမိုကြီးမားသော စမ်းသပ်မှုများကို မည်သို့မျှ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

The tide of woe that flowed from the transgression of our frst
parents is regarded by many as too awful a consequence for so
small a sin, and they impeach the wisdom and justice of God in
His dealings with man. But if they would look more deeply into
Temptation and Fall 45
this question, they might discern their error. God created man after
His own likeness, free from sin. The earth was to be peopled with
beings only a little lower than the angels; but their obedience must
be tested; for God would not permit the world to be flled with those
who would disregard His law. Yet, in His great mercy, He appointed
Adam no severe test. And the very lightness of the prohibition made
the sin exceedingly great. If Adam could not bear the smallest of
tests, he could not have endured a greater trial had he been entrusted [61]
with higher responsibilities.

အကယ်၍ အာဒံအား ကြီးမားသော စမ်းသပ်မှုတစ်ခုခု ပေးခဲ့မည်ဆိုပါက၊ မကောင်းမှုကို လိုလားသော စိတ်ရှိသူတို့က “ဒါက ကိစ္စအသေးအမွှားလေးပါ၊ ဘုရားသခင်က အသေးအဖွဲလေးတွေကို ဒီလောက်ကြီး ဂရုမစိုက်ပါဘူး” ဟု ဆိုကာ မိမိကိုယ်ကို ဆင်ခြေပေးကြမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် လူတို့ကြားတွင် အပြစ်ဟု မယူဆဘဲ အသေးအဖွဲဟု ထင်ရသော အရာများတွင် အမြဲတစေ ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်နေကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မည်သည့် အဆင့်အတန်းရှိသော အပြစ်မဆို ကိုယ်တော့်အား စိတ်ပျက်စေသည်ကို ထာဝရဘုရားက ရှင်းလင်းစွာ ပြသခဲ့သည်။

Had some great test been appointed Adam, then those whose
hearts incline to evil would have excused themselves by saying,
“This is a trivial matter, and God is not so particular about little
things.” And there would be continual transgression in things looked
upon as small, and which pass unrebuked among men. But the Lord
has made it evident that sin in any degree is offensive to Him.

ဧဝအတွက်မူ တားမြစ်ထားသောအသီးကို စားခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ကို မနာခံခြင်းနှင့် သူမ၏ခင်ပွန်းအားပါ ပြစ်မှားရန် သွေးဆောင်ခြင်းသည် အသေးအဖွဲဟု ထင်ရသော်လည်း၊ သူတို့၏ အပြစ်သည် ကမ္ဘာလောကသို့ ဆင်းရဲဒုက္ခ ဒီရေလှိုင်းများကို ဖွင့်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သွေးဆောင်ခြင်း ခံရသည့် ခဏအတွင်း၌၊ မှားယွင်းသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကျိုးဆက်များကို မည်သူ သိနိုင်ပါမည်နည်း။

To Eve it seemed a small thing to disobey God by tasting the fruit
of the forbidden tree, and to tempt her husband also to transgress;
but their sin opened the floodgates of woe upon the world. Who can
know, in the moment of temptation, the terrible consequences that
will result from one wrong step?

ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်သည် လူသားတို့အပေါ် တည်မြဲခြင်းမရှိဟု သွန်သင်သူအများစုက ထိုပညတ်ချက်များကို လိုက်နာရန် လူသားအတွက် မဖြစ်နိုင်ဟု တိုက်တွန်းပြောဆိုကြသည်။ သို့သော် ဤအဆိုမှန်ကန်ပါက အာဒံသည် အဘယ်ကြောင့် ပညတ်တော်ကျူးလွန်ခြင်း၏ ပြစ်ဒဏ်ကို ခံစားခဲ့ရသနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကနဦးမိဘများ၏ အပြစ်သည် လောကသို့ အပြစ်ရှိခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းတို့ကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် ဂရုဏာတော်သာမရှိခဲ့ပါက လူသားမျိုးနွယ်ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုအတွင်းသို့ ကျရောက်စေမည်ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ မိမိကိုယ်ကို မလှည့်ဖြားကြစေနှင့်။ "အပြစ်တရား၏ အခခသည် သေခြင်းဖြစ်၏။" ရောမ ၆:၂၃။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်ပြီး ပြစ်ဒဏ်မှ ကင်းလွတ်ခွင့်ရခြင်းသည် လူသားတို့၏ ဖခင်အပေါ် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ချက်ချမှတ်စဉ်ကကဲ့သို့ပင် ယခုအခါတွင်လည်း မရှိနိုင်ပေ။

Many who teach that the law of God is not binding upon man,
urge that it is impossible for him to obey its precepts. But if this
were true, why did Adam suffer the penalty of transgression? The
sin of our frst parents brought guilt and sorrow upon the world, and
had it not been for the goodness and mercy of God, would have
plunged the race into hopeless despair. Let none deceive themselves.
“The wages of sin is death.” Romans 6:23. The law of God can no
more be transgressed with impunity now than when sentence was
pronounced upon the father of mankind.

အပြစ်ပြုပြီးနောက် အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် ဆက်လက်မနေထိုင်ရတော့ပေ။ ၎င်းတို့သည် သူတို့၏ အပြစ်ကင်းစင်ခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းရှိရာ အိမ်ဂေဟာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ခွင့်ရရန် အသည်းအသန် တောင်းပန်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသာယာသော နေရာတွင် နေထိုင်ခွင့်အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့ကြသော်လည်း နောင်အနာဂတ်တွင် ဘုရားသခင်အား အတိအကျ နာခံပါမည်ဟု ကတိပြုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ သဘာဝသည် အပြစ်ကြောင့် ယိုယွင်းပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း၊ မကောင်းမှုကို တွန်းလှန်ရန် ခွန်အားလျော့နည်းသွားပြီး စာတန်သည် သူတို့ထံ ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ချဉ်းကပ်နိုင်ရန် လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကို ပြောကြားခဲ့သည်။ အပြစ်ကင်းစင်စဉ်အခါကပင် သွေးဆောင်မှုကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အပြစ်ရှိကြောင်း သိရှိနေသော အခြေအနေတွင် သူတို့၏ သမာဓိကို ထိန်းသိမ်းရန် ခွန်အားပိုမိုနည်းပါးသွားမည်ဖြစ်သည်။

After their sin Adam and Eve were no longer to dwell in Eden.
They earnestly entreated that they might remain in the home of their
innocence and joy. They confessed that they had forfeited all right
to that happy abode, but pledged themselves for the future to yield
strict obedience to God. But they were told that their nature had
become depraved by sin; they had lessened their strength to resist
evil and had opened the way for Satan to gain more ready access to
them. In their innocence they had yielded to temptation; and now, in
46 Patriarchs and Prophets
a state of conscious guilt, they would have less power to maintain
their integrity.

နှိမ့်ချမှုနှင့် ဖော်ပြမရနိုင်သော ဝမ်းနည်းမှုတို့ဖြင့် သူတို့၏ လှပသော အိမ်ဂေဟာကို နှုတ်ဆက်ကာ အပြစ်၏ ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာ သက်ရောက်နေသော ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် နေထိုင်ရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ တစ်ချိန်က သာယာပြီး ညီညွတ်မျှတသော အပူချိန်ရှိခဲ့သော လေထုသည် ယခုအခါ သိသာထင်ရှားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် အပူအအေးဒဏ်မှ ကာကွယ်ရန် သူတို့အား သားရေအင်္ကျီကို ဂရုဏာတော်ဖြင့် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ ညှိုးနွမ်းနေသော ပန်းမန်များနှင့် ကြွေကျနေသော သစ်ရွက်များတွင် ပျက်စီးခြင်း၏ ပထမဆုံးလက္ခဏာများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ အာဒံနှင့် သူ၏အဖော်သည် ယခုခေတ်လူတို့ လူသေအတွက် ဝမ်းနည်းရသည်ထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးခဲ့ကြသည်။ နုနယ်သိမ်မွေ့သော ပန်းကလေးများ သေဆုံးခြင်းသည် အမှန်ပင် ဝမ်းနည်းစရာ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ကောင်းမွန်သော သစ်ပင်ကြီးများမှ သစ်ရွက်များ ကြွေကျလာသောအခါ ထိုမြင်ကွင်းသည် သက်ရှိတိုင်း၏ အစုအဝဲမှာ သေခြင်းတရားဖြစ်သည်ဟူသော ပြင်းထန်သည့် အချက်ကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း သတိရစေခဲ့သည်။

In humility and unutterable sadness they bade farewell to their
beautiful home and went forth to dwell upon the earth, where rested
the curse of sin. The atmosphere, once so mild and uniform in
temperature, was now subject to marked changes, and the Lord
mercifully provided them with a garment of skins as a protection
from the extremes of heat and cold.

လူသားသည် ဧဒင်ဥယျာဉ်၏ သာယာသော လမ်းကြောင်းများမှ နှင်ထုတ်ခံရပြီးနောက်တွင်လည်း ထိုဥယျာဉ်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ကြာရှည်စွာ တည်ရှိနေခဲ့သည်။ ကျဆုံးသွားသော လူသားမျိုးနွယ်တို့သည် အပြစ်ကင်းစင်ရာ အိမ်ဂေဟာကို ကြည့်ရှုခွင့် ကြာရှည်စွာ ရရှိခဲ့ကြပြီး၊ ဝင်ပေါက်ကို စောင့်ကြပ်နေသော ကောင်းကင်တမန်များကသာ တားဆီးထားသည်။ ခေရုဗိမ်များ စောင့်ကြပ်ထားသော ပရဒိသုတံခါးဝတွင် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ဤနေရာသို့ အာဒံနှင့် သူ၏သားမြေးများသည် ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ရန် လာရောက်ကြသည်။ ဤနေရာတွင် သူတို့သည် ဧဒင်ဥယျာဉ်မှ နှင်ထုတ်ခြင်းခံရစေသော ထိုပညတ်တော်ကို နာခံပါမည်ဟု ကတိသစ္စာကို အသစ်တစ်ဖန် ပြုကြသည်။ လောကတွင် ဒုစရိုက်လှိုင်းတံပိုးများ လွှမ်းမိုးလာပြီး လူသားတို့၏ ဆိုးသွမ်းမှုကြောင့် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းဖြင့် ဖျက်ဆီးရန် ဆုံးဖြတ်သောအခါ၊ ဧဒင်ဥယျာဉ်ကို စိုက်ပျိုးခဲ့သော လက်တော်သည် ကမ္ဘာမြေမှ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးပြန်လည်တည်ထောင်ချိန်၊ “မိုးကောင်းကင်သစ်နှင့် မြေကြီးသစ်” (ဗျာဒိတ် ၂၁:၁) ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ၊ ၎င်းသည် အစအဦးကထက် ပိုမိုလှပတင့်တယ်စွာ ပြန်လည်တည်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

[62] As they witnessed in drooping flower and falling leaf the frst
signs of decay, Adam and his companion mourned more deeply than
men now mourn over their dead. The death of the frail, delicate
flowers was indeed a cause of sorrow; but when the goodly trees
cast off their leaves, the scene brought vividly to mind the stern fact
that death is the portion of every living thing.
The Garden of Eden remained upon the earth long after man
had become an outcast from its pleasant paths. The fallen race were
long permitted to gaze upon the home of innocence, their entrance
barred only by the watching angels. At the cherubim-guarded gate
of Paradise the divine glory was revealed. Hither came Adam and
his sons to worship God. Here they renewed their vows of obedience
to that law the transgression of which had banished them from Eden.
When the tide of iniquity overspread the world, and the wickedness
of men determined their destruction by a flood of waters, the hand
that had planted Eden withdrew it from the earth. But in the fnal
restitution, when there shall be “a new heaven and a new earth”
(Revelation 21:1), it is to be restored more gloriously adorned than
at the beginning.

ထိုအခါ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို စောင့်ရှောက်သူတို့သည် အသက်ပင်အောက်တွင် မသေနိုင်သော ခွန်အားဖြင့် အသက်ရှူကြလိမ့်မည်။ အပြစ်ကင်းစင်သော ကမ္ဘာများတွင် နေထိုင်သူတို့သည် အဆုံးမရှိသော ခေတ်ကာလတစ်လျှောက်လုံး ထိုသာယာသော ဥယျာဉ်တွင် အပြစ်၏ ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာ မထိတွေ့သော ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ ပြီးပြည့်စုံသော လက်ရာနမူနာကို မြင်တွေ့ကြရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လူသားသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ဘုန်းကြီးသော အစီအစဉ်ကိုသာ ဖြည့်ဆည်းခဲ့ပါက တစ်ကမ္ဘာလုံး မည်သို့ဖြစ်လာမည်နည်းဟူသော နမူနာပင် ဖြစ်ပေမည်။

Then they that have kept God’s commandments shall breathe
in immortal vigor beneath the tree of life; and through unending
ages the inhabitants of sinless worlds shall behold, in that garden of
delight, a sample of the perfect work of God’s creation, untouched
by the curse of sin—a sample of what the whole earth would have
become, had man but fulflled the Creator’s glorious plan.