အခန်း ၃၂—ပညတ်တော်နှင့်ပဋိညာဉ်များ

အခန်း ၃၂—ပညတ်တော်နှင့်ပဋိညာဉ်များ

Chapter 32—The Law and the Covenants

အာဒံ နှင့် ဧဝ သည် သူ တို့၏ ဖန်ဆင်း ချိန်တွင်၊ ဘုရားသခင်၏ တရား ကို သိ ခဲ့ သည်။ သူ တို့ အပေါ် ရှိ သော တောင်း ဆို ချက် များကို နားလည် ခဲ့ သည်။ သူ၏ ပညတ်တို့ သည် သူ တို့၏ နှလုံး များပေါ် ရေး ခဲ့ သည်။ လူ သည် ချိုး ဖောက် ခြင်း ဖြင့် ပျက်စီး ခဲ့ ချိန်တွင် တရား သည် မပြောင်း လဲ ခဲ့ ပါ၊ သို့သော် သူ ကို နာ ခံ ခြင်း သို့ ပြန် ဆောင် ကြဉ်း ရန် ကုစား ရန် စနစ် တစ်ခု ကို တည် ဆောက် ခဲ့ သည်။ ကယ် တင် ရှင်၏ ကတိ ကို ပေး ခဲ့ သည်၊ နှင့် ခရစ် တော်၏ သေ ခြင်း ကို ကြီး မြတ် သော အပြစ် ပူ ဇော် သက္ကာ အဖြစ် ရှေ့ သို့ ညွှန် ပြ သော ယဇ် ပူ ဇော် သက္ကာ များကို တည် ဆောက် ခဲ့ သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ တရား ကို ဘယ်တော့ မှ မချိုး ဖောက် ခဲ့ လျှင်၊ သေ ခြင်း မရှိ ခဲ့ ပါ၊ နှင့် ကယ် တင် ရှင် လိုအပ် မှု မရှိ ခဲ့ ပါ။ ထို့ကြောင့် ယဇ် များ လိုအပ် မှု မရှိ ခဲ့ ပါ။

Adam and Eve, at their creation, had a knowledge of the law of
God; they were acquainted with its claims upon them; its precepts
were written upon their hearts. When man fell by transgression the
law was not changed, but a remedial system was established to bring
him back to obedience. The promise of a Saviour was given, and
sacrifcial offerings pointing forward to the death of Christ as the
great sin offering were established. But had the law of God never
been transgressed, there would have been no death, and no need of a
Saviour; consequently there would have been no need of sacrifces.

အာဒံ သည် သူ၏ ဆွေ မျိုး များကို ဘုရားသခင်၏ တရား ကို သင် ကြား ခဲ့ သည်၊ နှင့် ဆက် ချင်း မျိုး ဆက် များမှ တဆင့် ဖခင် မှ သား သို့ ဆင်း ခဲ့ သည်။ သို့သော် လူ၏ ရွေး နုတ် ခြင်း အတွက် ကျေး ဇူး တော် ချ ီး မြှင့် ခဲ့ ခြင်း ကို မဆို ပဲ၊ လက်ခံ ခဲ့ ပြီး နာ ခံ ခဲ့ သော သူ အနည်း ငယ် ရှိ ခဲ့ သည်။ ချိုး ဖောက် ခြင်း ဖြင့် ကမ္ဘာ သည် အလွန် ယုတ်မာ ခဲ့ သည်၊ ထို တွင် ပျက်စီး မှု မှ ရေလွှမ်း မှု ဖြင့် သန့် ရှင်း ရန် လိုအပ် ခဲ့ သည်။ တရား ကို နောဧ နှင့် သူ၏ မိသားစု မှ ထိန်း သိမ်း ခဲ့ သည်၊ နှင့် နောဧ သည် သူ၏ ဆွေ မျိုး များကို ဆယ် ပညတ် ကို သင် ကြား ခဲ့ သည်။ လူ များသည် ဘုရားသခင် မှ ထပ် မံ ခွဲ ခွာ ခဲ့ ချိန်တွင်၊ ထာ ဝရ ဘုရား သည် အ ဗြဟံ ကို ရွေး ချယ် ခဲ့ သည်၊ သူ သည် ကြေညာ ခဲ့ သည်၊ “ အ ဗြဟံ သည် ငါ၏ အသံ ကို နာ ခံ ခဲ့ သည်၊ နှင့် ငါ၏ တာဝန်၊ ငါ၏ ပညတ်တို့၊ ငါၤ၏ ပညတ်တို့၊ နှင့် ငါ၏ တရားတို့ ကို ထိန်း သိမ်း ခဲ့ သည်။ ” ကမ္ဘာ ဦး ကျမ်း ၂၆:၅။ သူ ကို အတွက် အရေဖျားလှီး ခြင်း၏ အခမ်း အနား ကို ပေး ခဲ့ သည်၊ ထို တွင် လက်ခံ ခဲ့ သော သူ များသည် ဘုရားသခင်၏ ဝန်ဆောင်မှု ကို မြှုပ် နှံ ခဲ့ သော နိမိတ် ဖြစ်သည် — သူ တို့ သည် ရုပ်တု ကိုး ကွယ် ခြင်း မှ ခွဲ ခွာ နေ မည် ဟု ကတိ ပြု ခဲ့ သည်၊ နှင့် ဘုရားသခင်၏ တရား ကို နာ ခံ မည် ဖြစ်သည်။ အ ဗြဟံ၏ ဆွေ မျိုး များ၏ ကတိ ကို မထိန်း သိမ်း ခဲ့ ခြင်း သည် ရုပ်တု ကိုး ကွယ် သူ များနှင့် မဟာ မိတ် ဖွဲ့ ခြင်း နှင့် သူ တို့၏ လုပ်ထုံး လုပ်နည်း များကို လက်ခံ ခြင်း တွင် ပြ ခဲ့ သော အတိုင်း သူ တို့၏ နေ ထိုင် ခြင်း နှင့် အဲ ဂုတ် တွင် ကျွန် ချင်း ဖြစ်ရခြင်း၏ အကြောင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရုပ်တု ကိုး ကွယ် သူ များနှင့် သူ တို့၏ ဆက်ဆံ မှု တွင်၊ နှင့် အဲ ဂုတ် လူ များကို အတင်း အဓမ္မ လက်ခံ ခြင်း တွင်၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တို့ သည် ရုပ်တု ကိုး ကွယ် ခြင်း၏ ယုတ်မာ ခြင်း နှင့် ရက်စက် ခြင်း သင် ကြား ချက် များဖြင့် ပို၍ ပျက်စီး ခဲ့ သည်။ ထို့ကြောင့် ထာ ဝရ ဘုရား သည် သူ တို့ ကို အဲ ဂုတ် မှ ဆောင် ကြဉ်း ခဲ့ ချိန်တွင်၊ သူ သည် ဆီနာ တောင် ပေါ် သို့ ဆင်း လာ ခဲ့ သည်၊ ဘုန်း တော် တွင် ဖုံး ကွယ် ခဲ့ ပြီး သူၤ၏ ကောင်းကင်တမန် များဖြင့် ဝိုင်း ရံ ခဲ့ သည်၊ နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဘုန်း တော် တွင် လူ အားလုံး၏ နား ထောင် မှု တွင် သူ၏ တရား ကို မိန့် ခဲ့ သည်။

Adam taught his descendants the law of God, and it was handed
down from father to son through successive generations. But
notwithstanding the gracious provision for man’s redemption, there
were few who accepted it and rendered obedience. By transgression
the world became so vile that it was necessary to cleanse it by the
Flood from its corruption. The law was preserved by Noah and
his family, and Noah taught his descendants the Ten Commandments. As men again departed from God, the Lord chose Abraham,
of whom He declared, “Abraham obeyed My voice, and kept My
charge, My commandments, My statutes, and My laws.” Genesis
26:5. To him was given the rite of circumcision, which was a sign
that those who received it were devoted to the service of God—a
pledge that they would remain separate from idolatry, and would
obey the law of God. The failure of Abraham’s descendants to keep
this pledge, as shown in their disposition to form alliances with the
heathen and adopt their practices, was the cause of their sojourn and
bondage in Egypt. But in their intercourse with idolaters, and their
forced submission to the Egyptians, the divine precepts became still
further corrupted with the vile and cruel teachings of heathenism.
[364] Therefore when the Lord brought them forth from Egypt, He came
down upon Sinai, enshrouded in glory and surrounded by His angels,
and in awful majesty spoke His law in the hearing of all the people.

၃၂၂ ပညတ်တရားနှင့် ပဋိညာဉ်များ ၃၂၃ ထိုအချိန်တွင်ပင် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ပညတ်တော်များကို မေ့လျော့တတ်သော လူမျိုး၏ မှတ်ဉာဏ်ကို မယုံကြည်ခဲ့ဘဲ၊ ကျောက်ပြားများပေါ်တွင် ရေး၍ ထားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် အစ္စရေး လူမျိုးမှ နတ်ဘုရားဝတ်ပွဲ ဓလေ့များကို မိမိ၏ သန့်ရှင်းသော ပညတ်တော်များနှင့် ရောနှောမှုကို ဖယ်ရှားရန်၊ သို့မဟုတ် မိမိ၏ လိုအပ်ချက်များကို လူ့ဥပဒေ သို့မဟုတ် ဓလေ့များနှင့် မရောထွေးရန် အခွင့်အရေးအားလုံးကို ဖယ်ရှားခဲ့သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို သူတို့အား ပေးရုံဖြင့် မရပ်ခဲ့ပါ။ လူများသည် လွယ်ကူစွာ လမ်းလွဲခဲ့ကြောင်း ပြသခဲ့သည်၊ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် သွေးဆောင်မှု တံခါးကို မကာကွယ်ခဲ့ပါ။ မောရှေသည် ဘုရားရှင်မှ မိန့်မှာခဲ့သည့်အတိုင်း ရေးရန် အမိန့်ချမှတ်ခဲ့ပြီး၊ လိုအပ်ချက်များကို အသေးစိတ် ညွှန်ကြားချက်များပေးသော တရားစီရင်မှုများနှင့် ဥပဒေများကို ရေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် လူများ၏ တာဝန်၊ တစ်ဦးချင်းစီ အချင်းချင်း၊ နှင့် ဧည့်သည်တော်များအပေါ်တွင် ဆိုင်ရာ ဤညွှန်ကြားချက်များသည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ မူများကို ချဲ့ထွင်ခဲ့ပြီး၊ အမှားမရှိအောင် တိကျသော နည်းလမ်းဖြင့် ပေးခဲ့သည်။ ကျောက်ပြားများပေါ်တွင် ရေးထွင်းထားသော ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ သန့်ရှင်းမှုကို ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

322
Law and the Covenants 323
He did not even then trust His precepts to the memory of a people
who were prone to forget His requirements, but wrote them upon
tables of stone. He would remove from Israel all possibility of mingling heathen traditions with His holy precepts, or of confounding
His requirements with human ordinances or customs. But He did
not stop with giving them the precepts of the Decalogue. The people
had shown themselves so easily led astray that He would leave no
door of temptation unguarded. Moses was commanded to write, as
God should bid him, judgments and laws giving minute instruction
as to what was required. These directions relating to the duty of
the people to God, to one another, and to the stranger were only
the principles of the Ten Commandments amplifed and given in a
specifc manner, that none need err. They were designed to guard
the sacredness of the ten precepts engraved on the tables of stone.

လူသားသည် ဘုရားရှင်၏ ဥပဒေကို ထားရှိခဲ့လျှင်၊ အာဒံ ကျဆုံးပြီးနောက် ပေးခဲ့သော၊ နောဧ မှ ထိန်းသိမ်းခဲ့သော၊ နှင့် အာဗြဟံ မှ လိုက်နာခဲ့သော၊ အသားဖြတ်ခြင်း ဓလေ့၏ လိုအပ်ချက် မရှိခဲ့ပါ။ နှင့် အာဗြဟံ၏ ဆွေမျိုးများသည် အသားဖြတ်ခြင်းသည် လက္ခဏာ ဖြစ်ခဲ့သော ပဋိညာဉ်ကို ထားရှိခဲ့လျှင်၊ သူတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုသို့ မလွဲမသွေ မဆွဲဆောင်ခဲ့ကြပါ၊ အီဂျစ်တွင် ကျွန်ခံ ဘဝ ခံစားရန် မလိုအပ်ခဲ့ပါ။ သူတို့သည် ဘုရားရှင်၏ ဥပဒေကို စိတ်ထဲတွင် ထားရှိခဲ့ကြပြီး၊ ဆီနိုင်တောင်မှ ကြေညာရန် သို့မဟုတ် ကျောက်ပြားများပေါ်တွင် ရေးထွင်းရန် လိုအပ်ချက် မရှိခဲ့ပါ။ နှင့် လူများသည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ မူများကို ကျင့်သုံးခဲ့ကြလျှင်၊ မောရှေ အား ပေးခဲ့သော ထပ်မံ ညွှန်ကြားချက်များ လိုအပ်ချက် မရှိခဲ့ပါ။

If man had kept the law of God, as given to Adam after his
fall, preserved by Noah, and observed by Abraham, there would
have been no necessity for the ordinance of circumcision. And
if the descendants of Abraham had kept the covenant, of which
circumcision was a sign, they would never have been seduced into
idolatry, nor would it have been necessary for them to suffer a life
of bondage in Egypt; they would have kept God’s law in mind, and
there would have been no necessity for it to be proclaimed from
Sinai or engraved upon the tables of stone. And had the people
practiced the principles of the Ten Commandments, there would
have been no need of the additional directions given to Moses.

အာဒံ အား အပ်နှင်းခဲ့သော ယဇ်ပူဇော်စနစ်ကို သူ၏ ဆွေမျိုးများမှ လည်း ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ အယူသီးမှု၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၊ ရက်စက်မှု၊ နှင့် လိင်ဆက်ဆံမှု လွန်ကျူးမှုတို့က ဘုရားရှင်မှ ခန့်အပ်ခဲ့သော ရိုးရှင်းပြီး အရေးပါသော ဝန်ဆောင်မှုကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများနှင့် ရှည်လျားသော ဆက်ဆံရေးမှတဆင့် အစ္စရေး လူမျိုးသည် သူတို့၏ ကိုးကွယ်မှုနှင့် နတ်ဘုရားဝတ်ပွဲ ဓလေ့များကို ရောနှောခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သခင်ဘုရားသည် ဆီနိုင်တွင် ယဇ်ပူဇော်ဝန်ဆောင်မှုနှင့် ဆိုင်ရာ တိကျသော ညွှန်ကြားချက်များကို သူတို့အား ပေးခဲ့သည်။ တဲတော် ပြီးဆုံးပြီးနောက် ကိုယ်တော်သည် ကရုဏာ ပလ္လင်အထက်ရှိ ဘုန်းအသရေ တိမ်တိုက်မှ မောရှေ နှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့ပြီး၊ ပူဇော်သက္ကာ စနစ်နှင့် ဆိုင်ရာ အသေးစိတ် ညွှန်ကြားချက်များကို ပေးခဲ့ပြီး၊ သန့်ရှင်းရာ အဆောက်အဦတွင် ထိန်းသိမ်း ရန်ရှိသော ကိုးကွယ်မှု ပုံစံ များကို ပေးခဲ့သည်။ အခမ်းအနား ဥပဒေကို မောရှေ အား ဤနည်းဖြင့် ပေးခဲ့ပြီး၊ သူ မှ စာအုပ်တွင် ရေးခဲ့သည်။ သို့သော် ဆီနိုင်မှ မိန့်ခွန်း ချခဲ့သော ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ ဥပဒေကို ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်တိုင် ကျောက်ပြားများပေါ်တွင် ရေး ခဲ့ပြီး၊ သေတ္တာ တွင် သန့်ရှင်း စွာ ထားရှိခဲ့သည်။

The sacrifcial system, committed to Adam, was also perverted
by his descendants. Superstition, idolatry, cruelty, and licentiousness
corrupted the simple and signifcant service that God had appointed.
Through long intercourse with idolaters the people of Israel had
mingled many heathen customs with their worship; therefore the
Lord gave them at Sinai defnite instruction concerning the sacrifcial
service. After the completion of the tabernacle He communicated
with Moses from the cloud of glory above the mercy seat, and gave
him full directions concerning the system of offerings and the forms
of worship to be maintained in the sanctuary. The ceremonial law [365]
was thus given to Moses, and by him written in a book. But the law
of Ten Commandments spoken from Sinai had been written by God
324 Patriarchs and Prophets
Himself on the tables of stone, and was sacredly preserved in the
ark.

ဤနှစ်စနစ်ကို ရောနှော ရန် ကြိုးစားသူ များစွာ ရှိသည်၊ အခမ်းအနား ဥပဒေ နှင့် ဆိုင်ရာ ကျမ်းချက်များကို အသုံးပြု၍ ကိုယ်ကျင့်တရား ဥပဒေ ကို ဖျက်သိမ်း ခဲ့ကြောင်း သက်သေ ပြရန်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ကျမ်းစာ များကို ဖျက်ဆီး ခြင်း ဖြစ်သည်။ နှစ်စနစ် ကြားရှိ ခွဲခြားချက် သည် ကျယ်ပြန့် ပြီး ရှင်းလင်း သည်။ အခမ်းအနား စနစ်သည် ခရစ်တော်၊ ကိုယ်တော်၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ်ကို ညွှန်ပြသော သင်္ကေတများဖြင့် ဖွဲ့စည်း ခဲ့သည်။ ဤ ဓလေ့ ဥပဒေ၊ ယဇ်ပူဇော်များနှင့် ဥပဒေ များဖြင့်၊ ဟေဗြဲ များမှ ပြုလုပ်ရန် ဖြစ်သည်၊ အမျိုးအစား သည် ခရစ်တော်၏ သေဆုံးခြင်း တွင် ဆန့်ကျင်ဘက် နှင့် တွေ့ဆုံ သည်အထိ လူ့လောက၏ အပြစ်ကို ယူဆောင်သွားသော ဘုရားရှင်၏ သိုးသငယ် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ယဇ်ပူဇော်များအားလုံး ရပ်တန့်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤ ဥပဒေ ကို ခရစ်တော်မှ “ယူ ... လမ်းမှ ထုတ်ပယ်၍၊ ကိုယ်တော်၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ရိုက်ခဲ့သည်။” ကောလောသီ ၂:၁၄။ သို့သော် ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ ဥပဒေ နှင့် ဆိုင်ရာ၊ ဆာလံ ဆရာ မှ ကြေညာ ခဲ့သည်၊ “အိုသခင်၊ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ကောင်းကင်တွင် အစဉ်တည်နေပါ၏။” ဆာလံ ၁၁၉:၈၉။ နှင့် ခရစ်တော် ကိုယ်တော်တိုင် မိန့်ဆို ခဲ့သည်၊ “ငါ ပညတ်တရားကို ဖျက်ဆီးရန် လာ၍ မထင်ကြနှင့် .... ငါ အမှန်ဆို၏၊ ငါ ဆိုသည်မှာ”—အတည်ပြုချက်ကို တတ်နိုင်သမျှ အလေးပေး ခဲ့သည်—“ကောင်းကင်နှင့် မြေ မပျက်စီးမချင်း၊ ပညတ်တရားမှ တစ်စက်မျှ မဖြစ်စေရ၊ တစ်ချက်မျှ မပျက်စေရ၊ အားလုံး ပြည့်စုံသည်အထိ မပျက်စေရ။” မ တ် ၅:၁၇၊ ၁၈။ ဤနေရာတွင် ကိုယ်တော်သည် ဘုရားရှင်၏ ပညတ်တရားကို မည်သည်ကို တောင်း ဆိုခဲ့သည်၊ နှင့် ထိုအချိန်တွင် ရှိခဲ့သည်ကို မသင်ပြခဲ့ပါ၊ သို့သော် ဤ တောင်း ဆိုချက်များသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေ ရှိနေသရွေ့ ကိုင်ဆောင် ရမည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားရှင်၏ ဥပဒေ သည် ကိုယ်တော်၏ ပလ္လင် ကဲ့သို့ မပြောင်းလဲ နိုင်ပါ။ ခေတ်အားလုံး တွင် လူသားများအပေါ် မိမိ၏ တောင်း ဆိုချက်များကို ထိန်းသိမ်း ရမည် ဖြစ်သည်။

There are many who try to blend these two systems, using the
texts that speak of the ceremonial law to prove that the moral law
has been abolished; but this is a perversion of the Scriptures. The
distinction between the two systems is broad and clear. The ceremonial system was made up of symbols pointing to Christ, to His
sacrifce and His priesthood. This ritual law, with its sacrifces and
ordinances, was to be performed by the Hebrews until type met
antitype in the death of Christ, the Lamb of God that taketh away the
sin of the world. Then all the sacrifcial offerings were to cease. It is
this law that Christ “took ... out of the way, nailing it to His cross.”
Colossians 2:14. But concerning the law of Ten Commandments the
psalmist declares, “Forever, O Lord, Thy word is settled in heaven.”
Psalm 119:89. And Christ Himself says, “Think not that I am come
to destroy the law.... Verily I say unto you”—making the assertion
as emphatic as possible—“Till heaven and earth pass, one jot or one
tittle shall in no wise pass from the law, till all be fulflled.” Matthew
5:17, 18. Here He teaches, not merely what the claims of God’s law
had been, and were then, but that these claims should hold as long as
the heavens and the earth remain. The law of God is as immutable
as His throne. It will maintain its claims upon mankind in all ages.
Concerning the law proclaimed from Sinai, Nehemiah says,

ဆီနိုင်မှ ကြေညာ ခဲ့သော ပညတ်တရားနှင့် ဆိုင်ရာ၊ နေဟမိ မှ မိန့်ဆို ခဲ့သည်၊ “ကိုယ်တော်သည် ဆီနိုင်တောင်ပေါ်တွင်လည်း ဆင်းသက်၍ ကောင်းကင်မှ သူတို့နှင့် မိန့်တော်မူ၏၊ မှန်ကန်သော တရားများ၊ မှန်ကန်သော ဥပဒေများ၊ ကောင်းမွန်သော ပညတ်ချက်များနှင့် ပညတ်တော်များကို ပေးတော်မူ၏။” နေဟမိ ၉:၁၃။ နှင့် ပေါ လု၊ “နိုင်ငံခြားသားများဆီသို့ တမန်တော်” မှ ကြေညာ ခဲ့သည်၊ “ပညတ်တရားသည် သန့်ရှင်း၍ ပညတ်တော်သည် သန့်ရှင်း၍ ဖြောင့်မတ်၍ ကောင်း၏။” ရောမ ၇:၁၂။ ဤသည်မှာ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး မှ အခြား မရှိနိုင်ပါ။ အကြောင်းမူကား၊ ပညတ်တရားသည် “မလိုချင်ရ။” ဟု ဆိုသော ဥပဒေ ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၇။

“Thou camest down also upon Mount Sinai, and spakest with them
from heaven, and gavest them right judgments, and true laws, good
statutes and commandments.” Nehemiah 9:13. And Paul, “the apostle to the Gentiles,” declares, “The law is holy, and the commandment holy, and just, and good.” Romans 7:12. This can be no other
than the Decalogue; for it is the law that says, “Thou shalt not covet.”
Verse 7.

ကယ်တင်ရှင်၏ သေဆုံးခြင်းသည် အမျိုးအစားများနှင့် အရိပ်များ၏ ဥပဒေကို အဆုံးသတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ကိုယ်ကျင့်တရား ဥပဒေ၏ တာဝန်ဝတ္တရားမှ အနည်းဆုံး မဖယ်ရှားခဲ့ပါ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ ထိုဥပဒေ၏ ချိုးဖောက်မှုကို ပေးဆပ်ရန် ခရစ်တော်မှ သေရန် လိုအပ်ခဲ့ကြောင်း အချက်က မပြောင်းလဲနိုင်ကြောင်း သက်သေ ပြ ခဲ့သည်။

While the Saviour’s death brought to an end the law of types
and shadows, it did not in the least detract from the obligation of
the moral law. On the contrary, the very fact that it was necessary
for Christ to die in order to atone for the transgression of that law,
proves it to be immutable.

[၃၆၅] ခရစ်တော်သည် ဘုရားရှင်၏ ဥပဒေကို ဖျက်သိမ်း ရန် နှင့် ဟောင်း သက်တမ်း ကို ဖယ်ရှားရန် လာ ခဲ့ကြောင်း တောင်း ဆို သူ များသည် ဂျူး ခေတ်ကို မှောင်မိုက်မှု တစ်ခု အဖြစ် မိန့်ဆို ခဲ့ သည်၊ နှင့် ဟေဗြဲ များ၏ ဘာသာ ကို ရိုးရာ နှင့် အခမ်းအနား များဖြင့် ဖွဲ့စည်း ခဲ့ ကြောင်း ကိုယ်စားပြု ခဲ့ သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ အမှား ဖြစ်သည်။ ဘုရားရှင်၏ ရွေးချယ်ခဲ့သော လူများနှင့် ဆက်ဆံရေးများကို မှတ်တမ်းတင်ထားသော သန့်ရှင်းသော သမိုင်း စာမျက်နှာ များတွင်၊ ကြီးမြတ်သော ငါ ရှိ နေ ခဲ့ သည် ဆိုသော လောင်ကျွမ်း နေ သော ခြေရာ များ ရှိ သည်။

[366] Those who claim that Christ came to abrogate the law of God and
to do away with the Old Testament, speak of the Jewish age as one
of darkness, and represent the religion of the Hebrews as consisting
Law and the Covenants 325
of mere forms and ceremonies. But this is an error. All through the
pages of sacred history, where the dealings of God with His chosen
people are recorded, there are burning traces of the great I AM.

ကိုယ်တော်သည် လူသားမျိုးနွယ်မှ သားတို့ အား ပိုမို ပွင့်လင်း သော မိမိ၏ တန်ခိုး နှင့် ဘုန်း အသရေ ကို မပေး ခဲ့ ပါ၊ ကိုယ်တော် တစ်ပါး တည်း ကို အစ္စရေး ၏ အုပ်ချုပ်ရှင် အဖြစ် အသိအမှတ်ပြု ခဲ့ ချိန် တွင်၊ နှင့် မိမိ၏ လူမျိုး အား ပညတ်တရားကို ပေး ခဲ့ ချိန် တွင် မပေး ခဲ့ ပါ။ ဤနေရာတွင် လူ့ လက် မှ မလှုပ်ရှားသော လက်နှင့် လှုပ်ရှားသော လက်ချောင်း ရှိ ခဲ့ သည်။ နှင့် အစ္စရေး ၏ မမြင်နိုင်သော ရှင်ဘုရင် ၏ ခမ်းနား သော လမ်း များ သည် ခမ်းနား ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်း ခဲ့ သည်။

Never has He given to the sons of men more open manifestations
of His power and glory than when He alone was acknowledged as
Israel’s ruler, and gave the law to His people. Here was a scepter
swayed by no human hand; and the stately goings forth of Israel’s
invisible King were unspeakably grand and awful.

ဤ ဗျာ ဒိတ် တော် များ တွင် ဘုရားရှင်၏ ဘုန်း အသရေ ကို ခရစ်တော် မှတဆင့် ထင်ရှား ခဲ့ သည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ ဆင်း သက် ခြင်း တွင် တစ်ဦး တည်း မဟုတ်ပါ၊ သို့သော် ကျဆုံး ခြင်း နှင့် ရွေးနှုတ် ခြင်း ကတိ ပေး ချိန် နောက် ခေတ်များ တွင် လည်း၊ “ဘုရားရှင်သည် ခရစ်တော် တွင် ရှိ ခဲ့ သည်၊ ကိုယ်တော် ကိုယ်တိုင် နှင့် လောက ကို ပြန်လည် သင့်မြတ် စေ ခဲ့ သည်။” ၂ကောရိန္သု ၅:၁၉။ ခရစ်တော်သည် ဘိုးဘေး နှင့် ဂျူး ခေတ် တွင် ယဇ်ပူဇော် စနစ် ၏ အခြေ ခံ နှင့် ဗဟို ဖြစ် ခဲ့ သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမ မိဘ များ၏ အပြစ် ကတည်းက ဘုရားရှင် နှင့် လူ ကြား တွင် တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ် မှု မရှိ ခဲ့ ပါ။ ခမည်းတော်သည် လောက ကို ခရစ်တော် ၏ လက် တွင် ပေး ခဲ့ သည်၊ ကိုယ်တော်၏ ဖျန်ဖြေ ခြင်း အလုပ် မှတဆင့် လူ ကို ရွေးနှုတ် နိုင် ရန် နှင့် ဘုရားရှင်၏ ဥပဒေ ၏ အာဏာ နှင့် သန့်ရှင်း မှု ကို မှန်ကန် စေ ရန် ဖြစ် သည်။ ကောင်းကင် နှင့် ကျဆုံး မျိုး နွယ် ကြား ရှိ ဆက်ဆံ ရေး အားလုံး သည် ခရစ်တော် မှတဆင့် ဖြစ် ခဲ့ သည်။

In all these revelations of the divine presence the glory of God
was manifested through Christ. Not alone at the Saviour’s advent,
but through all the ages after the Fall and the promise of redemption,
“God was in Christ, reconciling the world unto Himself.” 2 Corinthians 5:19. Christ was the foundation and center of the sacrifcial
system in both the patriarchal and the Jewish age. Since the sin of
our frst parents there has been no direct communication between
God and man. The Father has given the world into the hands of
Christ, that through His mediatorial work He may redeem man and
vindicate the authority and holiness of the law of God. All the communion between heaven and the fallen race has been through Christ.

ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမ မိဘ များ အား ရွေးနှုတ် ခြင်း ကတိ ကို ပေး ခဲ့ သော ဘုရားရှင်၏ သားတော် ဖြစ် သည်။ ဘိုးဘေး များ အား ကိုယ်တော်ကို ကိုယ်တော် မှ ထုတ်ဖော် ခဲ့ သည်။ အာဒံ၊ နောဧ၊ အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်၊ ယာကုပ်၊ နှင့် မောရှေ တို့ သည် ဧဝံဂေလိ တရားကို နားလည် ခဲ့ ကြ သည်။ သူတို့သည် လူ၏ အစားထိုး နှင့် အာမခံ မှတဆင့် ကယ်တင် ခြင်း ကို ရှာ ခဲ့ ကြ သည်။ ရှေး ခေတ် သန့်ရှင်း သော လူ များ သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လောက တွင် လူ့ အသား တွင် လာ ရန် ရှိ သော ကယ်တင်ရှင် နှင့် ဆက်ဆံ ခဲ့ ကြ သည်။ နှင့် သူတို့ တချို့ သည် ခရစ်တော် နှင့် ကောင်းကင် ကောင်းကင်တမန် များ နှင့် မျက်နှာ ချင်း ဆိုင် စကား ပြော ခဲ့ ကြ သည်။

It was the Son of God that gave to our frst parents the promise
of redemption. It was He who revealed Himself to the patriarchs.
Adam, Noah, Abraham, Isaac, Jacob, and Moses understood the
gospel. They looked for salvation through man’s Substitute and
Surety. These holy men of old held communion with the Saviour
who was to come to our world in human flesh; and some of them
talked with Christ and heavenly angels face to face.

ခရစ်တော်သည် တော တွင် ဟေဗြဲ များ ၏ ခေါင်း ဆောင် မဟုတ် ခဲ့ ပါ — ယေဟောဝါ ၏ နာမတော် ရှိ သော ကောင်းကင်တမန် ဖြစ် ခဲ့ သည်၊ နှင့် တိမ် တိုက် တွင် ဖုံးကွယ် ခဲ့ သော သူ မှ စစ်တပ် ရှေ့ မှ သွား ခဲ့ သည် — သို့သော် အစ္စရေး အား ပညတ်တရားကို ပေး ခဲ့ သော သူ ဖြစ် ခဲ့ သည်။ [ပူးတွဲ စာ၊ မှတ်စု ၇ ကို ကြည့်ပါ။] ဆီနိုင် ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဘုန်း အသရေ ကြား တွင်၊ ခရစ်တော်သည် လူ အားလုံး ၏ နားထောင် မှု တွင် ခမည်းတော်၏ ပညတ်တော် ဆယ်ပါး ကို ကြေညာ ခဲ့ သည်။ ကိုယ်တော်သည် မောရှေ အား ကျောက်ပြားများပေါ်တွင် ရေးထွင်း ခဲ့ သော ပညတ်တရားကို ပေး ခဲ့ သော သူ ဖြစ် သည်။

Christ was not only the leader of the Hebrews in the wilderness—
the Angel in whom was the name of Jehovah, and who, veiled in the
cloudy pillar, went before the host—but it was He who gave the law
to Israel. [See Appendix, note 7.] Amid the awful glory of Sinai,
Christ declared in the hearing of all the people the ten precepts of
His Father’s law. It was He who gave to Moses the law engraved
upon the tables of stone.

ခရစ်တော်သည် ပရောဖက် များ မှတဆင့် မိမိ၏ လူ များ အား မိန့်ဆို ခဲ့ သည်။ ခရစ်ယာန် အသင်းတော် အား ရေး ခဲ့ သော တမန်တော် ပေတရု မှ ပရောဖက် များ က “ သင်တို့ ဆီ သို့ လာ ရန် ရှိ သော ကရုဏာ တော် ကို ပရောဖက် ပြု ခဲ့ ကြ သည် ဟု ဆို ခဲ့ သည်။ မည်သည့် အရာ ကို ရှာ ခဲ့ သည်၊ သို့မဟုတ် ခရစ်တော် ၏ ဝိညာဉ်တော် သည် သူတို့ တွင် ရှိ ခဲ့ သော ခရစ်တော် ၏ ခံ စား ရမှု များ ကို ကြိုတင် သက်သေ ချ ခဲ့ ချိန် တွင် မည်သည့် အချိန် မျိုး ကို ညွှန်ပြ ခဲ့ သည် ကို ရှာ ခဲ့ ကြ သည်။ နှင့် လိုက် ရန် ရှိ သော ဘုန်း အသရေ ကို ရှာ ခဲ့ ကြ သည်။” ၁ပေတရု ၁:၁၀၊ ၁၁။ ဟောင်း သက်တမ်း မှတဆင့် ကျွန်ုပ်တို့ အား မိန့်ဆို ခဲ့ သော ခရစ်တော်၏ အသံ ဖြစ် သည်။ “ယေရှု၏ သက်သေ ချ ချက် သည် ပရောဖက် ပြု ချက် ၏ ဝိညာဉ် ဖြစ် သည်။” ဗျာ ဒံ ၁၉:၁၀။

It was Christ that spoke to His people through the prophets. The
apostle Peter, writing to the Christian church, says that the prophets [367]
“prophesied of the grace that should come unto you: searching what,
or what manner of time the Spirit of Christ which was in them did
signify, when it testifed beforehand the sufferings of Christ and the
326 Patriarchs and Prophets
glory that should follow.” 1 Peter 1:10, 11. It is the voice of Christ
that speaks to us through the Old Testament. “The testimony of
Jesus is the spirit of prophecy.” Revelation 19:10.

ကိုယ်တော်၏ ဆုံး မမှု များ တွင် လူ များ ကြား တွင် ကိုယ်တိုင် ရှိ နေ ချိန် တွင် ယေရှု သည် လူ များ ၏ စိတ် များ ကို ဟောင်း သက်တမ်း သို့ ညွှန်ကြား ခဲ့ သည်။ ကိုယ်တော်သည် ဂျူး များ အား မိန့်ဆို ခဲ့ သည်၊ “ သင်တို့ သည် ကျမ်းစာ များ ကို ရှာ ကြ သည်၊ အကြောင်းမူကား ထိုကျမ်း များ တွင် ထာ ဝရ အသက် ရှိ သည် ဟု ထင် ကြ သည်။ နှင့် ဤ များ သည် ငါ ကို သက်သေ ချ ခဲ့ သော များ ဖြစ် ကြ သည်။” ယောဟန် ၅:၃၉၊ R.V. ဤ အချိန် တွင် ဟောင်း သက်တမ်း ၏ စာ အုပ် များ သည် ကျမ်း တော် ၏ တစ်ခု တည်း သော အစိတ်အပိုင်း ဖြစ် ခဲ့ သည်။ ဘုရားရှင်၏ သားတော် မှ တဖန် ကြေညာ ခဲ့ သည်၊ “ သူတို့ တွင် မောရှေ နှင့် ပရောဖက် များ ရှိ ကြ သည်။ သူတို့ ကို နား ထောင် ပါ စေ။” နှင့် ကိုယ်တော်သည် ထပ်မံ ခဲ့ သည်၊ “ သူတို့ သည် မောရှေ နှင့် ပရောဖက် များ ကို မနာ ထောင် လျှင်၊ သေ ခြင်း မှ တစ်ဦး ထ မြောက် လာ သော်လည်း၊ သူတို့ သည် ဆွဲ ဆောင် ချက် မခံ ရ ပါ။” လုကာ ၁၆:၂၉၊ ၃၁။

In His teachings while personally among men Jesus directed the
minds of the people to the Old Testament. He said to the Jews, “Ye
search the Scriptures, because ye think that in them ye have eternal
life; and these are they which bear witness of Me.” John 5:39, R.V.
At this time the books of the Old Testament were the only part of
the Bible in existence. Again the Son of God declared, “They have
Moses and the prophets; let them hear them.” And He added, “If
they hear not Moses and the prophets, neither will they be persuaded,
though one rose from the dead.” Luke 16:29, 31.

အခမ်းအနား ဥပဒေ ကို ခရစ်တော် မှ ပေး ခဲ့ သည်။ မကြာခဏ မလိုက်နာ ခဲ့ သော်လည်း၊ ပေါ လု သည် ဂျူး များ ရှေ့ တွင် မှန်ကန် သော ရာထူး နှင့် တန်ဖိုး တွင် တင်ပြ ခဲ့ သည်၊ ရွေးနှုတ် ခြင်း အစီ အစဉ် တွင် မိမိ၏ နေရာ ကို ပြ ခဲ့ သည် နှင့် ခရစ်တော် ၏ အလုပ် နှင့် ဆက်ဆံ ရေး ကို ပြ ခဲ့ သည်။ နှင့် ကြီး သော တမန်တော် မှ ဤ ပညတ်တရားကို ခမ်းနား သော ပညတ်တရားဟု ကြေညာ ခဲ့ သည်၊ မိမိ၏ ဘုရား မှ မွေး ခဲ့ သော တန်ဖိုး ရှိ သည်။ သန့်ရှင်း ရာ အဆောက်အဦ ၏ ခမ်းနား သော ဝန်ဆောင်မှု သည် ဆက် တိုက် မျိုး ဆက် များ မှတဆင့် ထုတ်ဖော် ရန် ရှိ သော ခမ်းနား သော အမှန် တရား များ ကို ကိုယ်စားပြု ခဲ့ သည်။ အစ္စရေး ၏ ဆု တောင်း များ နှင့် တကွ တက် လာ သော မီးခိုး တိမ် သည် အပြစ်ရှင်၏ ဆု တောင်း ကို ဘုရားရှင် အား လက်ခံ နိုင် သော ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ် ခြင်း ကို ကိုယ်စားပြု ခဲ့ သည်။ ယဇ်ပလ္လင် ပေါ်တွင် သွေး ထွက် နေ သော ယဇ် သည် လာ ရန် ရှိ သော ရွေးနှုတ် ရှင် ကို သက်သေ ချ ခဲ့ သည်။ နှင့် သန့်ရှင်း ရာ အဆောက်အဦ များ မှ ဘုရားရှင်၏ ရှေ့ တော် မှ မြင် နိုင် သော လက္ခဏာ သည် ထွက် လာ ခဲ့ သည်။ ဤ နည်း ဖြင့် မှောင်မိုက် ခြင်း နှင့် ကျဆုံး ခြင်း ခေတ် မှတဆင့် ယုံကြည် ခြင်း ကို လူ များ ၏ နှလုံး တွင် အသက် ရှင် ခဲ့ သည်၊ ကတိ ပေး ခဲ့ သော မေရှိယ ဆင်း သက် ခြင်း အတွက် အချိန် ရောက် လာ သည် အထိ ဖြစ် သည်။

The ceremonial law was given by Christ. Even after it was no
longer to be observed, Paul presented it before the Jews in its true
position and value, showing its place in the plan of redemption and
its relation to the work of Christ; and the great apostle pronounces
this law glorious, worthy of its divine Originator. The solemn service
of the sanctuary typifed the grand truths that were to be revealed
through successive generations. The cloud of incense ascending
with the prayers of Israel represents His righteousness that alone can
make the sinner’s prayer acceptable to God; the bleeding victim on
the altar of sacrifce testifed of a Redeemer to come; and from the
holy of holies the visible token of the divine Presence shone forth.

Thus through age after age of darkness and apostasy faith was kept
alive in the hearts of men until the time came for the advent of the
promised Messiah.

ယေရှု သည် မိမိ၏ လူ များ ၏ အလင်း — လောက ၏ အလင်း — ဖြစ် ခဲ့ သည်၊ ကိုယ်တော်သည် လူ့ ပုံ စံ ဖြင့် မြေ ပေါ် သို့ မလာ ခဲ့ မီ ဖြစ် သည်။ အပြစ် မှ ကျွန်ုပ်တို့၏ လောက ကို ပတ် ခဲ့ သော မှောင်မိုက် မှု ကို ထိုး ဖောက် ခဲ့ သော ပထမ အလင်း ရောင်ခြည် သည် ခရစ်တော် မှ လာ ခဲ့ သည်။ နှင့် ကိုယ်တော် မှ မြေ ပေါ် တွင် နေ ထိုင် သူ များ ပေါ် ကျ ရောက် ခဲ့ သော ကောင်းကင် ၏ တောက်ပမှု တိုင်း လာ ခဲ့ သည်။ ရွေးနှုတ် ခြင်း အစီ အစဉ် တွင် ခရစ်တော်သည် အယ်လ်ဖာ နှင့် အိုမီဂါ — ပထမ နှင့် နောက်ဆုံး ဖြစ် သည်။

Jesus was the light of His people—the Light of the world—
before He came to earth in the form of humanity. The frst gleam
of light that pierced the gloom in which sin had wrapped the world,
came from Christ. And from Him has come every ray of heaven’s
brightness that has fallen upon the inhabitants of the earth. In the
plan of redemption Christ is the Alpha and the Omega—the First
and the Last.

ကယ်တင်ရှင်သည် အပြစ်များကို ချေဖျက်ရန် မိမိ၏ အသွေးကို သွန်း ခဲ့ ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ အတွက် ဘုရားရှင် ရှေ့ တော်တွင် ပေါ်လာ ရန် ကောင်းကင် သို့ တက် ခဲ့ ချိန် တွင် ( ဟေဗြဲ ၉:၂၄ )၊ အလင်း သည် ကဲ လ ဗာ ရီ လက်ဝါးကပ်တိုင် မှ နှင့် အထက် သန့်ရှင်း ရာ အဆောက်အဦ များ မှ စီး ဆင်း နေ ခဲ့ သည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့ အား ပေး ခဲ့ သော ရှင်းလင်း သော အလင်း သည် ရှေး ခေတ် များ တွင် လက်ခံ ခဲ့ သော အရာ ကို မထီမဲ့မြင် မပြု ရန် မဖြစ် စေ ပါ၊ လာ ရန် ရှိ သော ကယ်တင်ရှင် ကို ညွှန်ပြ သော အမျိုးအစား များ မှတဆင့် လက်ခံ ခဲ့ သည်။ ခရစ်တော်၏ ဧဝံဂေလိ တရားသည် ဂျူး စီးပွားရေး ပေါ် အလင်း သွန်း ခဲ့ ပြီး အခမ်းအနား ဥပဒေ ကို အရေးပါ မှု ပေး ခဲ့ သည်။ အသစ် သော အမှန် တရား များ ကို ထုတ်ဖော် ခဲ့ ချိန် တွင်၊ နှင့် အစ မှ သိ ခဲ့ သော အရာ ကို ရှင်းလင်း သော အလင်း တွင် ဆောင် ခဲ့ ချိန် တွင်၊ ဘုရားရှင်၏ စရိုက် နှင့် ရည်ရွယ်ချက် များ သည် မိမိ၏ ရွေးချယ် ခဲ့ သော လူ များ နှင့် ဆက်ဆံ ရေး တွင် ထင်ရှား ခဲ့ သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ လက်ခံ ခဲ့ သော ထပ်မံ သော အလင်း ရောင်ခြည် တိုင်း သည် ရွေးနှုတ် ခြင်း အစီ အစဉ် ကို ရှင်းလင်း စွာ နားလည် ခွင့် ပေး ခဲ့ သည်၊ ဤ သည် မှာ လူ ကို ကယ်တင် ခြင်း တွင် ဘုရားရှင်၏ အလို တော် ကို ဆောင်ရွက် ခြင်း ဖြစ် သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ သည် စိတ်ကူး ယဉ် ခဲ့ သော စကား တွင် အသစ် သော အလှ နှင့် အင်အား ကို မြင် ခဲ့ ကြ သည်၊ နှင့် ကျွန်ုပ်တို့ သည် မိမိ၏ စာ မျက်နှာ များ ကို ပိုမို နက်ရှိုင်း ပြီး စုပ်ယူ ခဲ့ သော စိတ်ဝင်စား မှု ဖြင့် လေ့လာ ခဲ့ ကြ သည်။

Since the Saviour shed His blood for the remission of sins, and
[368] ascended to heaven “to appear in the presence of God for us” (Hebrews 9:24), light has been streaming from the cross of Calvary and
from the holy places of the sanctuary above. But the clearer light
granted us should not cause us to despise that which in earlier times
Law and the Covenants 327
was received through the types pointing to the coming Saviour. The
gospel of Christ sheds light upon the Jewish economy and gives signifcance to the ceremonial law. As new truths are revealed, and that
which has been known from the beginning is brought into clearer
light, the character and purposes of God are made manifest in His
dealings with His chosen people. Every additional ray of light that
we receive gives us a clearer understanding of the plan of redemption, which is the working out of the divine will in the salvation of
man. We see new beauty and force in the inspired word, and we
study its pages with a deeper and more absorbing interest.

ဘုရားရှင်သည် ဟေဗြဲ များ နှင့် ပြင်ပ လောက ကြား တွင် ခွဲခြား သော နံရံ ကို ထား ခဲ့ သည် ဟု ယူဆ ခဲ့ ကြ သည်။ မိမိ၏ ဂရုစိုက် မှု နှင့် ချစ် ခြင်း ကို လူ သား မျိုး နွယ် မှ အတိုင်း အတာ တစ် ခု အထိ ဆုတ်ခွာ ခဲ့ ပြီး၊ အစ္စရေး ပေါ် တွင် ဗဟို ချက် ရှိ ခဲ့ သည်။ သို့သော် ဘုရားရှင်သည် မိမိ၏ လူ များ သည် မိမိ တို့ နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် များ ကြား တွင် ခွဲခြား သော နံရံ ကို ဆောက် ရန် မရည်ရွယ် ခဲ့ ပါ။ အဆုံး မဲ့ ချစ် ခြင်း ၏ နှလုံး သည် မြေ ပေါ် တွင် နေ ထိုင် သူ များ အားလုံး ဆီ သို့ ရောက် နေ ခဲ့ သည်။ သူတို့ သည် ကိုယ်တော် ကို ငြင်း ပယ် ခဲ့ သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ အား ကိုယ်တော်ကို ထုတ်ဖော် ရန် နှင့် မိမိ၏ ချစ် ခြင်း နှင့် ကရုဏာ တော် ၏ အစု အဝင် ဖြစ် စေ ရန် အမြဲ ရှာ ခဲ့ သည်။ မိမိ၏ ကောင်းချီး တော် ကို ရွေးချယ် ခဲ့ သော လူ များ အား ပေး ခဲ့ သည်၊ သူတို့ သည် အခြား များ ကို ကောင်းချီး ပေး နိုင် ရန် ဖြစ် သည်။

The opinion is held by many that God placed a separating wall
between the Hebrews and the outside world; that His care and love,
withdrawn to a great extent from the rest of mankind, were centered
upon Israel. But God did not design that His people should build up
a wall of partition between themselves and their fellow men. The
heart of Infnite Love was reaching out toward all the inhabitants of
the earth. Though they had rejected Him, He was constantly seeking
to reveal Himself to them and make them partakers of His love and
grace. His blessing was granted to the chosen people, that they
might bless others.

ဘုရားရှင်သည် အာဗြဟံ ကို ခေါ် ခဲ့ သည်၊ နှင့် ချမ်းသာ ခဲ့ သည် နှင့် ဂုဏ်တင် ခဲ့ သည်။ နှင့် ဘိုးဘေး ၏ သစ္စာ ရှိ မှု သည် မိမိ၏ နေ ထိုင် ရာ နိုင်ငံ များ တွင် ရှိ သော လူ များ အား အလင်း ဖြစ် ခဲ့ သည်။ အာဗြဟံ သည် မိမိ ကို ပတ်ဝန်းကျင် ရှိ လူ များ မှ မပိတ် ခဲ့ ပါ။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင် နိုင်ငံ များ ၏ ရှင်ဘုရင် များ နှင့် ချစ်ကြည် ရေး ဆက်ဆံ ရေး ကို ထိန်းသိမ်း ခဲ့ သည်၊ အချို့ မှ သူ ကို ကြီး စွာ လေးစား ခဲ့ သည်။ နှင့် မိမိ၏ ဖြူစင် မှု နှင့် ကိုယ်ကျိုး မဖက် မှု၊ မိမိ၏ ရဲစွမ်း သတ္တိ နှင့် ကရုဏာ တော် သည် ဘုရားရှင်၏ စရိုက် ကို ကိုယ်စားပြု ခဲ့ သည်။ မက်ဆိုပိုတေးမီး ယား တွင်၊ ခါနန် တွင်၊ အီဂျစ် တွင်၊ နှင့် ဆိုဒုံ တွင် နေ ထိုင် သူ များ အား ပင်၊ ကောင်းကင် ၏ ဘုရားရှင် ကို မိမိ၏ ကိုယ်စားလှယ် မှတဆင့် ထုတ်ဖော် ခဲ့ သည်။

God called Abraham, and prospered and honored him; and the
patriarch’s fdelity was a light to the people in all the countries of
his sojourn. Abraham did not shut himself away from the people
around him. He maintained friendly relations with the kings of the
surrounding nations, by some of whom he was treated with great respect; and his integrity and unselfshness, his valor and benevolence,
were representing the character of God. In Mesopotamia, in Canaan,
in Egypt, and even to the inhabitants of Sodom, the God of heaven
was revealed through His representative.

အီဂျစ်လူမျိုးများနှင့် ထိုအင်အားကြီးသော နိုင်ငံနှင့် ဆက်စပ်နေသော လူမျိုးအားလုံးတို့အတွက် ဘုရားသခင်သည် ယောသပ်မှတစ်ဆင့် ကိုယ်တော်ကို ထင်ရှားစေတော်မူ၏။ အဘယ်ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ယောသပ်ကို အီဂျစ်လူများကြားတွင် အလွန်မြင့်မြတ်စေခဲ့သနည်း။ ကိုယ်တော်သည် ယာကုပ်၏ သားမြေးတို့အတွက် ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ပြည့်စုံစေရန် အခြားနည်းလမ်းအချို့ကို ပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယောသပ်ကို အလင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလိုတော်မူ၏၊ ကောင်းကင်အလင်းရောင်သည် ဝေးလံခြင်းနှင့် နီးကပ်ခြင်းတို့ကို ပျံ့နှံ့စေရန် ရှင်ဘုရင်၏ နန်းတော်တွင် သူ့ကို နေရာချထားတော်မူ၏။ [၃၆၉] သူ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် တရားမျှတမှု၊ သူ၏ နေ့စဉ်ဘဝ၏ သန့်ရှင်းမှုနှင့် ကြင်နာမှု၊ လူမျိုး၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် သူ၏ ဆည်းကပ်မှုဖြင့်—ထိုလူမျိုးသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများ၏ နိုင်ငံတစ်ခုဖြစ်သည်—ယောသပ်သည် ခရစ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်ခဲ့၏။ အီဂျစ်တစ်ခွင်လုံး ကျေးဇူးတင်ရှိမှုနှင့် ချီးမွမ်းမှုဖြင့် လှည့်ကြည့်ခဲ့သော သူတို့၏ ကယ်တင်ရှင်တွင်၊ ထိုတပါးအမြိုက်လူမျိုးသည် သူတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ရွေးနှုတ်ရှင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို တွေ့မြင်ရမည်ဖြစ်သည်။ မောရှေတွင်လည်း ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာ၏ အကြီးဆုံးနိုင်ငံ၏ ပလ္လင်ဘေးတွင် အလင်းတစ်ခုကို နေရာချထားတော်မူ၏၊ ဆန္ဒရှိသူအားလုံး မှန်ကန်သော အသက်ရှင်နေသော ဘုရားသခင်ကို လေ့လာနိုင်စေရန်ဖြစ်သည်။ ဤအလင်းအားလုံးကို ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သည် သူတို့အပေါ် တရားစီရင်မှုများတွင် ဆန့်တန်းမထားမီ အီဂျစ်လူများအား ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အီဂျစ်မှ ဣသရေလကို ကယ်တင်ရာတွင် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုး၏ အသိပညာသည် ဝေးလံစွာ ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်။ ယေရိခေါ၏ ခံတပ်၏ စစ်ရေးကြမ်းတမ်းသော လူမျိုးသည် တုန်လှုပ်ခဲ့၏။ “ဤအရာများကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြားရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်” ဟု ရာဟပ်က ဆို၏၊ “ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးများ အရည်ပျော်ခဲ့၏၊ သင်တို့ကြောင့် မည်သူ့တွင်မျှ သတ္တိမရှိတော့၊ အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ယေဟောဝါသည် အထက်ကောင်းကင်တွင်ရှိသော ဘုရားဖြစ်၍၊ အောက်မြေကြီးတွင်ရှိသော ဘုရားဖြစ်တော်မူ၏။” ယေဟောရှု ၂:၁၁။ ထွက်မြောက်ခြင်း ရာစုနှစ်များကြာပြီးနောက် ဖိလိတ္တိယုပရောဟိတ်များသည် သူတို့၏ လူမျိုးကို အီဂျစ်၏ ဘေးဒဏ်များကို သတိပေးခဲ့ကြပြီး၊ ဣသရေလ၏ ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ခုခံခြင်းမပြုရန် သတိပေးခဲ့ကြသည်။

So to the people of Egypt and of all the nations connected with
that powerful kingdom, God manifested Himself through Joseph.
Why did the Lord choose to exalt Joseph so highly among the Egyptians? He might have provided some other way for the accomplishment of His purposes toward the children of Jacob; but He desired to
make Joseph a light, and He placed him in the palace of the king, that [369]
the heavenly illumination might extend far and near. By his wisdom
and justice, by the purity and benevolence of his daily life, by his
devotion to the interests of the people—and that people a nation of
328 Patriarchs and Prophets
idolaters—Joseph was a representative of Christ. In their benefactor,
to whom all Egypt turned with gratitude and praise, that heathen
people were to behold the love of their Creator and Redeemer. So
in Moses also God placed a light beside the throne of the earth’s
greatest kingdom, that all who would, might learn of the true and
living God. And all this light was given to the Egyptians before the
hand of God was stretched out over them in judgments.
In the deliverance of Israel from Egypt a knowledge of the power
of God spread far and wide. The warlike people of the stronghold
of Jericho trembled. “As soon as we had heard these things,” said
Rahab, “our hearts did melt, neither did there remain any more
courage in any man, because of you: for Jehovah your God, He is
God in heaven above, and in earth beneath.” Joshua 2:11. Centuries
after the exodus the priests of the Philistines reminded their people
of the plagues of Egypt, and warned them against resisting the God
of Israel.

ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးကို ခေါ်ဆိုတော်မူ၍ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ ပေးတော်မူ၍ ချီးမြှောက်တော်မူ၏။ ဤကဲ့သို့ ချီးမြှောက်ခြင်းသည် သူတို့တည်းဟူသော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နာခံခြင်းဖြင့် သူတို့တည်းဟူသော ကျေးဇူးတော်ကို ခံယူ၍ ချီးမြှောက်ခံရရန်မဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာမြေတစ်ခွင်ရှိ လူအားလုံးတို့အား သူတို့မှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် ထင်ရှားစေရန်ဖြစ်သည်။ ဤရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်စေရန်အတွက်ပင် ဘုရားသခင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော လူမျိုးများမှ ခွဲခွား၍ နေထိုင်ရန် သူတို့ကို အမိန့်ပေးတော်မူခဲ့သည်။

God called Israel, and blessed and exalted them, not that by obedience to His law they alone might receive His favor and become
the exclusive recipients of His blessings, but in order to reveal Himself through them to all the inhabitants of the earth. It was for the
accomplishment of this very purpose that He commanded them to
keep themselves distinct from the idolatrous nations around them.

ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် ယင်း၏နောက်တွင် လိုက်ပါလာသော အပြစ်အားလုံးတို့သည် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူမျိုးကို အခြားလူမျိုးများနှင့် မရောနှော ရန်၊ သူတို့၏လုပ်ရပ်များကို မလိုက်စားရန်နှင့် ဘုရားသခင်ကို မမေ့ရန် အမိန့်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများနှင့် လက်ထပ်ခြင်းကို ဘုရားသခင်တားမြစ်တော်မူခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား သူတို့၏နှလုံးသည် ဘုရားသခင်မှ လွှဲခွာမသွားရန်ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင်ကဲ့သို့ ထိုအချိန်က ဘုရားသခင်၏လူမျိုးသည် ကမ္ဘာ့အညစ်အကြေးမှ မညစ်ပယ်ဘဲ ဖြူစင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ၏စိတ်ဓာတ်သည် အမှန်တရားနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်သောကြောင့် ထိုစိတ်ဓာတ်မှ လွတ်မြောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူမျိုးကို ကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်သည်ဟု မာန်မာနနှင့် ကမ္ဘာ့မှ ခွဲခွား၍ နေထိုင်ရန် ရည်ရွယ်တော်မမူ။ ထိုသို့ နေထိုင်လျှင် ကမ္ဘာ့အပေါ်တွင် သြဇာမသက်ရောက်နိုင်ချေ။

Idolatry and all the sins that followed in its train were abhorrent to God, and He commanded His people not to mingle with
other nations, to “do after their works“, and forget God. He forbade
their marriage with idolaters, lest their hearts should be led away
from Him. It was just as necessary then as it is now that God’s
people should be pure, “unspotted from the world.” They must keep
themselves free from its spirit, because it is opposed to truth and
righteousness. But God did not intend that His people, in self-righteous exclusiveness, should shut themselves away from the world,
so that they could have no influence upon it.

သူတို့၏ ဆရာ ခရစ်တော်ကဲ့သို့ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် ခေတ်တိုင်းတွင် ကမ္ဘာ၏ အလင်းဖြစ်ရမည်။ ကယ်တင်ရှင်က မိန့်ဆိုတော်မူ၏၊ “တောင်ပေါ်တွင်တည်သော မြို့ကို မဖုံးကွယ်နိုင်။ မီးခွက်ကို မီးခွက်ထုပ်အောက်တွင် မထားဘဲ မီးခွက်တိုင်ပေါ်တွင် ထားကြ၏။ ယင်းသည် အိမ်တွင်ရှိသမျှတို့ကို လင်းစေသည်။” ဆိုလိုသည်မှာ ကမ္ဘာ့တွင်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ကယ်တင်ရှင်က ဆက်လက်၍ မိန့်ဆိုတော်မူ၏၊ “သင်တို့၏ ကောင်းမှုကို လူတို့ မြင်ရ၍ ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော သင်တို့၏ ခမည်းတော်ကို ချီးမွမ်းစေခြင်းငှာ လူတို့ရှေ့၌ သင်တို့၏ အလင်းကို ထွန်းလင်းစေ။” မဿဲ ၅:၁၄-၁၆။ ဤသည်မှာ ဧနောက်၊ နောဧ၊ အာဗြဟံ၊ ယောသပ်နှင့် မောရှေ ပြုခဲ့သည်အတိုင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်က သူ၏ လူမျိုး ဣသရေလကို ပြုစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်အတိုင်း ဖြစ်သည်။

Like their Master, the followers of Christ in every age were to
[370] be the light of the world. The Saviour said, “A city that is set on an
hill cannot be hid. Neither do men light a candle, and put it under a
bushel, but on a candlestick; and it giveth light unto all that are in
the house”—that is, in the world. And He adds, “Let your light so
shine before men, that they may see your good works, and glorify
Law and the Covenants 329
your Father which is in heaven.” Matthew 5:14-16. This is just what
Enoch, and Noah, Abraham, Joseph, and Moses did. It is just what
God designed that His people Israel should do.

သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် မယုံကြည်ခြင်း နှလုံးဆိုးမှာ စာတန်က ထိန်းချုပ်ခဲ့၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများအပေါ် အလင်းကို ဖြန့်ကျက်မည့်အစား အလင်းကို ဖုံးကွယ်ခဲ့သည်။ ထိုလူမျိုးများသည် တူညီသော တစ်ပုံစံတည်း ဘိဂျေးစိတ်ဓာတ်ရှိ၍ ကျန်တွယ်ရာ လူမျိုးများ၏ ဆိုးရွားသော လုပ်ရပ်များကို လိုက်နာ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာနှင့် ဂရုစိုက်မှုသည် သူတို့တစ်ဦးတည်းအပေါ်တွင်သာ ရှိသည်ဟု မာန်မာနနှင့် ခွဲခွား၍ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။

It was their own evil heart of unbelief, controlled by Satan, that
led them to hide their light, instead of shedding it upon surrounding
peoples; it was that same bigoted spirit that caused them either to
follow the iniquitous practices of the heathen or to shut themselves
away in proud exclusiveness, as if God’s love and care were over
them alone.

ကျမ်းစာတွင် တင်ပြထားသော ပညတ်တော်နှစ်ချက်ရှိသည်။ တစ်ချက်မှာ မပြောင်းလဲနိုင်သော ထာဝရ ပညတ်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ချက်မှာ ယာယီနှင့် ယာယီ ပညတ်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပဋိညာဉ်နှစ်ချက်ရှိသည်။ ကျေးဇူးတရားပဋိညာဉ်ကို ပထမဆုံး ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် လူသားနှင့် ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။ လဲကျခြင်းအပြစ်ကျူးလွန်ပြီးနောက် မိန်းမ၏ အမျိုးအနွယ်သည် မွေးနွယ်သော အမျိုးအနွယ်သည် မွေးနွယ်သော အမျိုးအနွယ်သည် မွေးနွယ်သော မြွေ၏ ဦးခေါင်းကို ကြေမွစေမည်ဟု ဘုရားသခင်က ကတိတော်ပေးခဲ့သည်။ ဤပဋိညာဉ်သည် လူအားလုံးတို့အား ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ခရစ်တော်တွင် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အနာဂတ်နာခံခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ ယင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်း၏ အခြေအနေတွင် ထာဝရ အသက်ကို ကတိပေးခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် ဘိုးဘေးများသည် ကယ်တင်ခြင်း၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ခံယူခဲ့ကြသည်။

As the Bible presents two laws, one changeless and eternal, the
other provisional and temporary, so there are two covenants. The
covenant of grace was frst made with man in Eden, when after the
Fall there was given a divine promise that the seed of the woman
should bruise the serpent’s head. To all men this covenant offered
pardon and the assisting grace of God for future obedience through
faith in Christ. It also promised them eternal life on condition of
fdelity to God’s law. Thus the patriarchs received the hope of
salvation.

ဤပဋိညာဉ်တည်းဟူသော အာဗြဟံကို ပြန်လည်သက်ဝင်ခဲ့သည်။ “သင်၏ အမျိုးအနွယ်အားဖြင့် ကမ္ဘာ့၏ လူမျိုးအားလုံး ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ ရရှိကြလိမ့်မည်။” ကမ္ဘာဥပါဒ် ၂၂:၁၈။ ဤကတိတော်သည် ခရစ်တော်ကို ညွှန်ပြခဲ့သည်။ အာဗြဟံက ဤကတိကို နားလည်ခဲ့သည် (ဂလာတိ ၃:၈၊ ၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်ခြင်းအတွက် ခရစ်တော်တွင် ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ဤယုံကြည်ခြင်းသည် သူ့ကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းဟု မှတ်ယူခဲ့သည်။ အာဗြဟံနှင့် ချုပ်ဆိုခဲ့သော ပဋိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၏ အခွင့်အာဏာကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံရှေ့တွင် ပေါ်ထွန်း၍ မိန့်ဆိုတော်မူ၏၊ “ငါသည် အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်။ ငါ့ရှေ့၌ လျှောက်လမ်း၍ စုံလင်ခြင်းရှိလော့။” ကမ္ဘာဥပါဒ် ၁၇:၁။ သူ၏ သစ္စာရှိ ကျွန်ကို ဘုရားသခင်က သက်သေခံခဲ့သည်မှာ “အာဗြဟံသည် ငါ့စကားကို နားထောင်၍ ငါ၏ အမိန့်တော်များ၊ ငါ၏ ပညတ်တော်များ၊ ငါ၏ စည်းမျဉ်းများနှင့် ငါ၏ တရားများကို စောင့်ထိန်းခဲ့သည်။” ကမ္ဘာဥပါဒ် ၂၆:၅။ ဘုရားသခင်က သူ့ကို ကြေညာတော်မူ၏၊ “ငါနှင့် သင်နှင့် သင်၏ အမျိုးအနွယ်တို့ကြားတွင် ငါ၏ ပဋိညာဉ်ကို ထူထောင်မည်။ ထိုအမျိုးအနွယ်တို့၌ သင်၏ အမျိုးအနွယ်နောက်လိုက်များတွင် ထာဝရ ပဋိညာဉ်အဖြစ် ငါ သင်နှင့် သင်၏ အမျိုးအနွယ်တို့၏ ဘုရားဖြစ်မည်။” ကမ္ဘာဥပါဒ် ၁၇:၇။

This same covenant was renewed to Abraham in the promise,
“In thy seed shall all the nations of the earth be blessed.” Genesis
22:18. This promise pointed to Christ. So Abraham understood it
(see Galatians 3:8, 16), and he trusted in Christ for the forgiveness of
sins. It was this faith that was accounted unto him for righteousness.
The covenant with Abraham also maintained the authority of God’s
law. The Lord appeared unto Abraham, and said, “I am the Almighty
God; walk before Me, and be thou perfect.” Genesis 17:1. The
testimony of God concerning His faithful servant was, “Abraham
obeyed My voice, and kept My charge, My commandments, My
statutes, and My laws.” Genesis 26:5. And the Lord declared to him,
“I will establish My covenant between Me and thee and thy seed
after thee in their generations, for an everlasting covenant, to be a
God unto thee and to thy seed after thee.” Genesis 17:7.

ဤပဋိညာဉ်ကို အာဒံနှင့် ချုပ်ဆိုခဲ့ပြီး အာဗြဟံကို ပြန်လည်သက်ဝင်ခဲ့သော်လည်း ခရစ်တော် ကွယ်လွန်ခြင်းမတိုင်မီ အတည်ပြုနိုင်မည်မဟုတ်။ ယင်းသည် ကယ်တင်ခြင်း၏ ပထမဆုံး အရိပ်အယောင်ကို ပေးခဲ့ချိန်မှ ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်ဖြင့် ရှိနေခဲ့သည်။ ယင်းကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် လက်ခံခဲ့သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်က အတည်ပြုချိန်တွင် ပဋိညာဉ်သစ်ဟု ခေါ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် ဤပဋိညာဉ်၏ အခြေခံ ဖြစ်သည်။ ဤပဋိညာဉ်သည် လူတို့ကို ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် သဟဇာတဖြစ်စေရန် အစီအမံ တစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နာခံနိုင်ရန် နေရာချထားသည်။

Though this covenant was made with Adam and renewed to
Abraham, it could not be ratifed until the death of Christ. It had [371]
existed by the promise of God since the frst intimation of redemption
had been given; it had been accepted by faith; yet when ratifed by
Christ, it is called a new covenant. The law of God was the basis of
this covenant, which was simply an arrangement for bringing men
330 Patriarchs and Prophets
again into harmony with the divine will, placing them where they
could obey God’s law.

ကျမ်းစာတွင် “ပဋိညာဉ်ဟောင်း” ဟု ခေါ်သော အခြားစာချုပ်တစ်ချက်ကို ဘုရားသခင်နှင့် ဣသရေလ လူမျိုးကြားတွင် သိနာ တောင်တွင် ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၏ အသွေးဖြင့် အတည်ပြုခဲ့သည်။ အာဗြဟံ ပဋိညာဉ်ကို ခရစ်တော်၏ အသွေးဖြင့် အတည်ပြုခဲ့သည်။ ယင်းကို “ဒုတိယ” သို့မဟုတ် “ပဋိညာဉ်သစ်” ဟု ခေါ်သည်။ အကြောင်းမူကား ယင်းကို တံဆိပ်ခတ်ခဲ့သော အသွေးသည် ပထမ ပဋိညာဉ်၏ အသွေးပြီးနောက် သွန်းလောင်းခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ပဋိညာဉ်သစ်သည် အာဗြဟံ၏ နေ့ရက်များတွင် တရားဝင်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ကတိနှင့် ကျိန်ဆိုချက်နှစ်ချက်ဖြင့် အတည်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤနှစ်ချက်တွင် ဘုရားသခင်က လိမ်ညာရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ ဟေဗြဲ ၆:၁၈။

Another compact—called in Scripture the “old” covenant—was
formed between God and Israel at Sinai, and was then ratifed by the
blood of a sacrifce. The Abrahamic covenant was ratifed by the
blood of Christ, and it is called the “second,” or “new,” covenant,
because the blood by which it was sealed was shed after the blood
of the frst covenant. That the new covenant was valid in the days of
Abraham is evident from the fact that it was then confrmed both by
the promise and by the oath of God—the “two immutable things, in
which it was impossible for God to lie.” Hebrews 6:18.

သို့သော် အာဗြဟံ ပဋိညာဉ်တွင် ကယ်တင်ခြင်း၏ ကတိ ပါဝင်ခဲ့လျှင် သိနာ တောင်တွင် အခြားပဋိညာဉ်ကို အဘယ်ကြောင့် ချုပ်ဆိုခဲ့သနည်း။ ကျေးကျွန်ဘဝတွင် လူများသည် ဘုရားသခင်နှင့် အာဗြဟံ ပဋိညာဉ်များ၏ အခြေခံမူများကို အလွန်အမင်း မေ့လျော့ခဲ့ကြသည်။ အဲဂုတ္တုမှ ကယ်ဆယ်ချိန်တွင် ဘုရားသခင်သည် သူ၏ တန်ခိုးနှင့် ကရုဏာတော်ကို ထင်ရှားစေရန် ရှာဖွေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ချစ်မြတ်နိုး၍ ယုံကြည်စေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို အနီရောင်ပင်လယ်သို့ ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် အဲဂုတ္တုလူများက လိုက်လံ၍ လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ လုံးဝ အကူအညီမဲ့ခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ အကူအညီ လိုအပ်ခြင်းကို နားလည်စေရန်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် သူတို့အတွက် ကယ်ဆယ်ခြင်း ပြုခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် ချစ်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတင်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်ခဲ့ပြီး သူတို့ကို ကူညီရန် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးအပေါ် ယုံကြည်မှု ရှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ကိုယ်တော်ထံ ချည်နှောင်ခဲ့သည်။ ယင်းသည် ယာယီ ကျေးကျွန်ဘဝမှ ကယ်ဆယ်ရှင်အဖြစ် ဖြစ်သည်။

But if the Abrahamic covenant contained the promise of redemption, why was another covenant formed at Sinai? In their bondage
the people had to a great extent lost the knowledge of God and of
the principles of the Abrahamic covenant. In delivering them from
Egypt, God sought to reveal to them His power and His mercy, that
they might be led to love and trust Him. He brought them down
to the Red Sea—where, pursued by the Egyptians, escape seemed
impossible—that they might realize their utter helplessness, their
need of divine aid; and then He wrought deliverance for them. Thus
they were flled with love and gratitude to God and with confdence
in His power to help them. He had bound them to Himself as their
deliverer from temporal bondage.

သို့သော် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးတွင် ပိုမိုကြီးမားသော အမှန်တရားကို ထင်ရှားစေရမည်ဖြစ်သည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်း အလယ်တွင် နေထိုင်ခဲ့၍ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းခြင်း၊ သူတို့၏ နှလုံးများ၏ အလွန်အပြစ်ရှိခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နာခံရန် သူတို့ကိုယ်တိုင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်း နှင့် ကယ်တင်ရှင် လိုအပ်ခြင်း တို့ကို မှန်ကန်စွာ မနားလည်ခဲ့ကြချေ။ ဤအရာအားလုံးကို သူတို့ကို သင်ကြားရမည်ဖြစ်သည်။

But there was a still greater truth to be impressed upon their
minds. Living in the midst of idolatry and corruption, they had no
true conception of the holiness of God, of the exceeding sinfulness
of their own hearts, their utter inability, in themselves, to render
obedience to God’s law, and their need of a Saviour. All this they
must be taught.

ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို သိနာ တောင်သို့ ဆောင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအသရေကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ပညတ်တော်ကို ပေးခဲ့သည်။ နာခံခြင်း၏ အခြေအနေတွင် ကြီးစွာသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ ကတိပေးခဲ့သည်။ “သင်တို့ ငါ့စကားကို နားထောင်၍ ငါ၏ ပဋိညာဉ်ကို စောင့်ထိန်းလျှင် သင်တို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ နိုင်ငံ၊ သန့်ရှင်းသော လူမျိုး ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။” ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၅၊ ၆။ လူများသည် သူတို့၏ နှလုံးများ၏ အပြစ်ရှိခြင်းကို မနားလည်ခဲ့ကြချေ။ ခရစ်တော်မရှိလျှင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ပဋိညာဉ်ချုပ်ဆိုရန် လျင်မြန်စွာ လက်ခံခဲ့ကြသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို တည်ဆောက်နိုင်သည်ဟု ခံစားခဲ့၍ “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသမျှကို ငါတို့ ပြုလျက် နားထောင်ပါမည်။” ထွက်မြောက်ရာ ၂၄:၇ ဟု ကြေညာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် တောင်ရှေ့၌ ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် တုန်လှုပ်ခဲ့၍ ပညတ်တော်ကို ခမ်းနားစွာ ကြေညာချက်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့ချိန်တွင် ဘုရားသခင်နှင့် ချုပ်ဆိုခဲ့သော ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်ခဲ့၍ ရုပ်တုကို ရှိခိုးခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ချိုးဖောက်ခဲ့သော ပဋိညာဉ်မှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးကို မျှော်လင့်နိုင်ချေ မရှိ။ ယခု သူတို့၏ အပြစ်ရှိခြင်းနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်း လိုအပ်ခြင်းကို မြင်ရချိန်တွင် အာဗြဟံ ပဋိညာဉ်တွင် ထင်ရှားခဲ့သော ကယ်တင်ရှင်နှင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများတွင် အရိပ်ရုပ်ဖြင့် ပြသခဲ့သော ကယ်တင်ရှင်ကို လိုအပ်ခဲ့ကြသည်။ ယခု ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်းဖြင့် သူတို့သည် အပြစ်၏ ကျေးကျွန်ဘဝမှ ကယ်ဆယ်ရှင်အဖြစ် ဘုရားသခင်ထံ ချည်နှောင်ခဲ့ကြသည်။ ယခု သူတို့သည် ပဋိညာဉ်သစ်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို တန်ဖိုးထားတတ်ခဲ့ကြသည်။

God brought them to Sinai; He manifested His glory; He gave
them His law, with the promise of great blessings on condition of
obedience: “If ye will obey My voice indeed, and keep My covenant,
then ... ye shall be unto Me a kingdom of priests, and an holy nation.”
[372] Exodus 19:5, 6. The people did not realize the sinfulness of their
own hearts, and that without Christ it was impossible for them to
keep God’s law; and they readily entered into covenant with God.
Feeling that they were able to establish their own righteousness, they
declared, “All that the Lord hath said will we do, and be obedient.”
Law and the Covenants 331
Exodus 24:7. They had witnessed the proclamation of the law in
awful majesty, and had trembled with terror before the mount; and
yet only a few weeks passed before they broke their covenant with
God, and bowed down to worship a graven image. They could not
hope for the favor of God through a covenant which they had broken;
and now, seeing their sinfulness and their need of pardon, they were
brought to feel their need of the Saviour revealed in the Abrahamic
covenant and shadowed forth in the sacrifcial offerings. Now by
faith and love they were bound to God as their deliverer from the
bondage of sin. Now they were prepared to appreciate the blessings
of the new covenant.
The terms of the “old covenant” were, Obey and live: “If a man
do, he shall even live in them” (Ezekiel 20:11; Leviticus 18:5); but
“cursed be he that confrmeth not all the words of this law to do
them.” Deuteronomy 27:26. The “new covenant” was established
upon “better promises”—the promise of forgiveness of sins and of
the grace of God to renew the heart and bring it into harmony with
the principles of God’s law. “This shall be the covenant that I will
make with the house of Israel; After those days, saith the Lord, I
will put my law in their inward parts, and write it in their hearts....
I will forgive their iniquity, and will remember their sin no more.”
Jeremiah 31:33, 34.

ကျောက်ပြားများပေါ်တွင် ရေးထွင်းခဲ့သော တူညီသော ပညတ်တော်ကို သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်က နှလုံးပြားများပေါ်တွင် ရေးခဲ့သည်။ ကိုယ်တိုင် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို တည်ဆောက်ရန် ကြိုးစားမည့်အစား ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို လက်ခံသည်။ ခရစ်တော်၏ အသွေးသည် ငါတို့၏ အပြစ်များကို ဖြေရှင်းသည်။ ခရစ်တော်၏ နာခံခြင်းကို ငါတို့အတွက် လက်ခံသည်။ ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်က ပြန်လည်သက်ဝင်ခဲ့သော နှလုံးသည် “ဝိညာဉ်တော်၏ အကျိုးရလဒ်များ” ကို ထုတ်ပေးမည်။ ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ငါတို့၏ နှလုံးများတွင် ရေးခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နာခံ၍ အသက်ရှင်မည်။ ခရစ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်ရှိလျှင် ခရစ်တော်လျှောက်ခဲ့သည်အတိုင်း လျှောက်မည်။ ပရောဖက်မှတစ်ဆင့် ခရစ်တော်က ကိုယ်တော်ကိုယ်ကို ကြေညာခဲ့၏၊ “ငါ၏ ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို ပြုရန် ငါ နှစ်သက်ပါ၏။ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်သည် ငါ၏ နှလုံးအတွင်း၌ ရှိပါ၏။” ဆာလံ ၄၀:၈။ လူတို့ကြားတွင် ရှိစဉ် ခရစ်တော်က မိန့်ဆိုခဲ့၏၊ “ခမည်းတော်သည် ငါ့ကို တစ်ဦးတည်း မထားခဲ့။ အကြောင်းမူကား ငါသည် ကိုယ်တော်ကို နှစ်သက်စေသော အရာများကို အမြဲ ပြုပါ၏။” ယောဟန် ၈:၂၉။

The same law that was engraved upon the tables of stone is written by the Holy Spirit upon the tables of the heart. Instead of going
about to establish our own righteousness we accept the righteousness
of Christ. His blood atones for our sins. His obedience is accepted
for us. Then the heart renewed by the Holy Spirit will bring forth
“the fruits of the Spirit.” Through the grace of Christ we shall live
in obedience to the law of God written upon our hearts. Having
the Spirit of Christ, we shall walk even as He walked. Through the
prophet He declared of Himself, “I delight to do Thy will, O My
God: yea, Thy law is within My heart.” Psalm 40:8. And when
among men He said, “The Father hath not left Me alone; for I do
always those things that please Him.” John 8:29.

တမန်တော် ပေါလုသည် ပဋိညာဉ်သစ်အောက်တွင် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပညတ်တော်ကြား ဆက်ဆံရေးကို ရှင်းလင်းစွာ တင်ပြခဲ့သည်။ သူက ဆိုသည်၊ “ငါတို့ သခင်ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းရှိ၍ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခဲ့၏။” “ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပညတ်တော်ကို ပျက်ပြယ်စေပါသလော။ ဘုရားသခင် တားမြစ်တော်မူ၏။ ဟုတ်မှန်ပါ၏၊ ငါတို့ ပညတ်တော်ကို တည်ဆောက်ပါ၏။” “ပညတ်တော်သည် အသားအားဖြင့် အားနည်းသောကြောင့် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့။” လူကို ဖြောင့်မတ်စေရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့။ အကြောင်းမူကား သူ၏ အပြစ်ရှိသော သဘာဝတွင် ပညတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းနိုင်ခဲ့ချေ မရှိ။ “ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ သားတော်ကို အပြစ်ရှိသော အသားပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အပြစ်အတွက် စေလွှတ်၍ အသားတွင် အပြစ်ကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ပညတ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို အသားအလိုက် မလျှောက်ဘဲ ဝိညာဉ်အလိုက် လျှောက်သော ငါတို့၌ ပြည့်စုံစေမည်။” ရောမ ၅:၁။ ၃:၃၁။ ၈:၃၊ ၄။

The apostle Paul clearly presents the relation between faith and [373]
the law under the new covenant. He says: “Being justifed by faith,
we have peace with God through our Lord Jesus Christ.” “Do we
then make void the law through faith? God forbid: yea, we establish
332 Patriarchs and Prophets
the law.” “For what the law could not do, in that it was weak through
the flesh”—it could not justify man, because in his sinful nature he
could not keep the law—“God sending His own Son in the likeness
of sinful flesh, and for sin, condemned sin in the flesh: that the
righteousness of the law might be fulflled in us, who walk not after
the flesh, but after the Spirit.” Romans 5:1; 3:31; 8:3, 4.

ဘုရားသခင်၏ အလုပ်သည် အချိန်အားလုံးတွင် တူညီသည်။ မတူညီသော ဖွံ့ဖြိုးမှု အဆင့်များနှင့် တန်ခိုး၏ မတူညီသော ထင်ရှားမှုများ ရှိသော်လည်း မတူညီသော ခေတ်များတွင် လူတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန်ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး ဧဝံဂေလိ ကတိမှ စတင်၍ ဘိုးဘေး နှင့် ယုဒ ခေတ်များမှ တစ်ဆင့် ဆင်းလာ၍ ယခုအချိန်အထိ ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို တဖြည်းဖြည်း ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ ယုဒ ပညတ်တော်၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် အခမ်းအနားများတွင် ရုပ်ပုံဆောင်ခဲ့သော ကယ်တင်ရှင်သည် ဧဝံဂေလိတွင် ထင်ရှားခဲ့သော ကယ်တင်ရှင်တည်းဟူသော တူညီသော ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ ဘုရားပုံသဏ္ဌာန်ကို ဝန်းရံခဲ့သော တိမ်တိုက်များသည် နောက်ပြန်လှိမ့်ခဲ့သည်။ မြူမှိုင်းများနှင့် အရိပ်များ ပျောက်ကွယ်ခဲ့သည်။ ကမ္ဘာ၏ ကယ်တင်ရှင် ယေရှုသည် ထင်ရှားခဲ့သည်။ သိနာ တောင်မှ ပညတ်တော်ကို ကြေညာခဲ့သော ကိုယ်တော်သည် မောရှေထံ ထုံးတမ်းစဉ်လာ ပညတ်တော်ကို ပေးခဲ့သော ကိုယ်တော်တည်းဟူသော တူညီသော ကိုယ်တော်ဖြစ်သည်။ တောင်ပေါ်တရားဟော တရားဒေသနာတွင် ဟောခဲ့သော ဘုရားသခင်ကို ချစ်ခြင်း၏ ကြီးမြတ်သော အခြေခံမူများသည် ပညတ်တော်နှင့် ပရောဖက်များ၏ အခြေခံ အဖြစ် ချမှတ်ခဲ့သော အခြေခံမူများဖြစ်သည်။ ဤအခြေခံမူများသည် ဟေဗြဲ လူမျိုးထံ မောရှေမှတစ်ဆင့် ဟောခဲ့သော အရာ၏ ပြန်လည်ဟောကြားချက်သာ ဖြစ်သည်။ “အိုဣသရေလ၊ နားထောင်လော့။ ငါတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် တစ်ပါးတည်းသော ထာဝရဘုရားဖြစ်တော်မူ၏။ သင်သည် သင်၏ နှလုံးအလုံး၊ စိတ်ဝိညာဉ်အလုံး၊ ခွန်အားအလုံးတို့နှင့် သင်၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ချစ်ရမည်။” တရားဟောရာ ၆:၄၊ ၅။ “သင်၏ အိမ်နီးချင်းကို ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်ရမည်။” ဝတ်ပြုရာ ၁၉:၁၈။ ဆရာသည် နှစ်ခုလုံး တရားစီရင်ရေးတွင် တူညီသည်။ ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်များသည် တူညီသည်။ ကိုယ်တော်၏ အစိုးရမှု၏ အခြေခံမူများသည် တူညီသည်။ အကြောင်းမူကား ယင်းတို့ အားလုံးသည် ကိုယ်တော်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ ကိုယ်တော်တွင် မပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း မရှိ။ လှည့်ဖျားခြင်း၏ အရိပ်လည်း မရှိ။ ယာကုပ် ၁:၁၇။

God’s work is the same in all time, although there are different
degrees of development and different manifestations of His power,
to meet the wants of men in the different ages. Beginning with
the frst gospel promise, and coming down through the patriarchal
and Jewish ages, and even to the present time, there has been a
gradual unfolding of the purposes of God in the plan of redemption.
The Saviour typifed in the rites and ceremonies of the Jewish law
is the very same that is revealed in the gospel. The clouds that
enveloped His divine form have rolled back; the mists and shades
have disappeared; and Jesus, the world’s Redeemer, stands revealed.
He who proclaimed the law from Sinai, and delivered to Moses the
precepts of the ritual law, is the same that spoke the Sermon on the
Mount. The great principles of love to God, which He set forth as the
foundation of the law and the prophets, are only a reiteration of what
He had spoken through Moses to the Hebrew people: “Hear, O Israel:
The Lord our God is one Lord: and thou shalt love the Lord thy God
with all thine heart, and with all thy soul, and with all thy might.”
Deuteronomy 6:4, 5. “Thou shalt love thy neighbor as thyself.”
Leviticus 19:18. The teacher is the same in both dispensations.
God’s claims are the same. The principles of His government are
the same. For all proceed from Him “with whom is no variableness,
neither shadow of turning.” James 1:17.