ယောဘဝတ္ထု ၇

 

chapter 7

အခန်း ၇

၁။ Job excuseth his desire of death. 12 He complaineth of his own restlessness, 17 and God’s watchfulness.

၁။ ယောဘသည် သူ၏သေလိုစိတ်ကို ဆင်ခြေပေးသည်။ ၁၂ သူသည် ကိုယ်ပိုင်အနားမရမှုအတွက် ညည်းတွားသည်။ ၁၇ နှင့် ဘုရားသခင်၏ စောင့်ကြည့်မှုကို ညည်းတွားသည်။

၁။ An appointed time. Literally, “war,” “warfare.” Job’s description of life stands in marked contrast with Eliphaz’ fascinating picture in ch. 5:17–27. Job maintains that it is as natural and proper for man in his circumstances to wish to be released by death as for a soldier to desire that his term of service be accomplished (see Job 14:14; Isa. 40:2).

 ၁။ သတ်မှတ်ထားသောအချိန်။ စကားအတိုင်းဆိုရသော် "စစ်ပွဲ" သို့မဟုတ် "စစ်မှုထမ်းခြင်း" ဖြစ်သည်။ ယောဘ၏ အသက်တာဖော်ပြချက်သည် အခန်းကြီး ၅း၁၇-၂၇ တွင် အလိဖတ်၏ စိတ်ဝင်စားဖွယ် ပုံဖော်ချက်နှင့် ထင်ရှားစွာ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။ ယောဘသည် စစ်သားတစ်ဦးအနေဖြင့် မိမိ၏ စစ်မှုထမ်းသက် ကုန်ဆုံးသွားရန် ဆန္ဒရှိသကဲ့သို့၊ ယောဘ၏ အခြေအနေမျိုးတွင်ရှိသော လူတစ်ဦးသည်လည်း သေခြင်းအားဖြင့် လွတ်မြောက်လိုစိတ်ရှိခြင်းသည် သဘာဝကျပြီး လျော်ကန်ကြောင်း အခိုင်အမာဆိုထားသည် (ယောဘ ၁၄း၁၄၊ ဟေရှာယ ၄၀း၂ ကိုကြည့်ပါ)။

၂။ Desireth the shadow. As a servant looks impatiently for the shades of the evening, when he will be dismissed from toil, so Job fervently longs for death.

 ၂။ အရိပ်ကို တောင့်တသည်။ အစေခံတစ်ဦးသည် အလုပ်မှ အနားရမည့် ညနေခင်း၏ အရိပ်ကို စိတ်မရှည်စွာ စောင့်မျှော်သကဲ့သို့၊ ယောဘသည် သေခြင်းကို ပြင်းပြစွာ တောင့်တနေသည်။

၃။ Made to possess. Or, “made to inherit.” Job was not able to fill the long months with any good. This does not necessarily imply that his illness had been in progress for months. He may have looked forward to the days ahead.

 ၃။ ပိုင်ဆိုင်စေရန် ပြုလုပ်ထားသည်။ သို့မဟုတ် "အမွေခံစေရန် ပြုလုပ်ထားသည်" ဟုဆိုလိုသည်။ ယောဘသည် ရှည်လျားသော လများအတွင်း မည်သည့်ကောင်းကျိုးကိုမျှ မဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ပေ။ ဤအချက်သည် သူ၏ဖျားနာမှုသည် လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်ရန် မလိုပေ။ သူသည် ရှေ့လာမည့်ရက်များကိုသာ မျှော်လင့်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

၄။ When shall I arise? Anyone who has suffered serious illness can appreciate Job’s reference to his long, seemingly interminable nights of pain and restlessness.

၄။ ကျွန်ုပ်သည် အဘယ်အခါတွင် ထရမည်နည်း။ ပြင်းထန်သော ဖျားနာမှုကို ခံစားဖူးသူတိုင်းသည် ယောဘ၏ ရှည်လျားပြီး အဆုံးမရှိဟု ထင်ရသော နာကျင်မှုနှင့် အနားမရနိုင်သည့် ညများကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုခြင်းကို နားလည်နိုင်ကြသည်။

၅။ Worms. Worms breed in his sores. Crusts form over the eruptions. The ulcers break open and a discharge of a loathsome character occurs.

၅။ တီကောင်များ။ သူ၏အနာများတွင် တီကောင်များ ပေါက်ပွားနေသည်။ အဖုအပိမ့်များပေါ်တွင် အနာဖေးများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အနာစိမ်းများ ကွဲအက်ပြီး စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော အရည်များ စီးကျလာသည်။

၆။ Weaver’s shuttle. He does not here refer so much to the rapidity with which his days were passing away as to the fact that they would soon be gone. Without hope. Job does not share the hope that Eliphaz holds out (ch. 5:17–27). He sees no hope but death.

၆။ ရက်ကန်းသည်၏ လွန်း။ သူသည် ဤနေရာတွင် သူ၏နေ့ရက်များ ကုန်ဆုံးသွားသည့် အရှိန်အဟုန်ကို ဆိုလိုခြင်းထက် ၎င်းတို့သည် မကြာမီ ကုန်ဆုံးသွားတော့မည်ဟူသော အချက်ကို ပို၍ဆိုလိုသည်။ မျှော်လင့်ချက်မရှိခြင်း။ ယောဘသည် အလိဖတ်ပေးထားသော မျှော်လင့်ချက်ကို (အခန်းကြီး ၅း၁၇-၂၇) မမျှဝေနိုင်ပေ။ သူသည် သေခြင်းမှတစ်ပါး အခြားမျှော်လင့်ချက်ကို မမြင်နိုင်ပေ။

၇။ Remember. Here begins an address to God that continues to the end of the present speech (v. 21). Job lifts his eyes and his heart to his Maker, and urges reasons why God should terminate the life of His despairing servant.

၇။ အောက်မေ့တော်မူပါ။ ဤနေရာတွင် ဘုရားသခင်ထံ ပန်ကြားချက် စတင်ပြီး ယခုပြောဆိုချက်၏ အဆုံး (အခန်းငယ် ၂၁) အထိ ဆက်ရှိနေသည်။ ယောဘသည် သူ၏မျက်လုံးနှင့် စိတ်နှလုံးကို ဖန်ဆင်းရှင်ထံသို့ မြှောက်ကာ၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော အစေခံ၏ အသက်တာကို အဘယ်ကြောင့် အဆုံးသတ်ပေးသင့်ကြောင်း အကြောင်းပြချက်များဖြင့် တိုက်တွန်းနေသည်။

၈။ Eye. Note the repetition of this word in vs. 7 and 8. First, Job mentions “mine eye,” then “the eye of him that hath seen me,” referring to his fellow men, then “thine eyes,” in reference to the eyes of God. I am not. Literally, “nothingness of me.” Job is speaking of death (see v. 9).

၈။ မျက်လုံး။ အခန်းငယ် ၇ နှင့် ၈ တွင် ဤစကားလုံး ထပ်ခါတလဲလဲ ပါဝင်သည်ကို သတိပြုပါ။ ပထမဦးစွာ ယောဘသည် "ငါ့မျက်လုံး" ကို ဖော်ပြပြီး၊ ထို့နောက် မိမိ၏ လူမျိုးကို ရည်ညွှန်း၍ "ငါ့ကို မြင်သောသူ၏ မျက်လုံး" ကို ဖော်ပြကာ၊ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏ မျက်လုံးများကို ရည်ညွှန်း၍ "ကိုယ်တော်၏ မျက်လုံးများ" ကို ဖော်ပြသည်။ ငါမရှိတော့။ စကားအတိုင်းဆိုရသော် "ငါ၏ အချည်းနှီးဖြစ်ခြင်း" ဖြစ်သည်။ ယောဘသည် သေခြင်းအကြောင်းကို ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၉ ကိုကြည့်ပါ)။

၉။ As the cloud. Job compares death to the disappearance of a cloud in the sky as its moisture is absorbed into the air about it. Grave. Heb. she’ol. The figurative realm of the dead, where the dead are pictured as sleeping and resting together (see ch. 3:13–19). Come up no more. This statement is not a denial of the resurrection. Its meaning is restricted by the observation of the next verse. The dead rise no more to return to their former households. Even taken independently the Hebrew words translated “shall come up no more” do not express finality, but simply incomplete action.

၉။ မိုးတိမ်ကဲ့သို့။ ယောဘသည် သေခြင်းကို မိုးတိမ်၏ အစိုဓာတ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထဲသို့ စုပ်ယူသွားသည့်အခါ ကောင်းကင်၌ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။ သင်္ချိုင်း။ ဟေဗြဲဘာသာစကား "ရှောလ" ဖြစ်သည်။ သေလွန်သူတို့၏ ပုံဆောင်နယ်ပယ်ဖြစ်ပြီး၊ သေလွန်သူတို့သည် အတူတကွ အိပ်ပျော်ကာ အနားယူနေကြသည်ဟု ပုံဖော်ထားသည် (အခန်းကြီး ၃း၁၃-၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ နောက်တစ်ဖန် မတက်လာရ။ ဤဖော်ပြချက်သည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ငြင်းပယ်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နောက်အခန်းငယ်၏ လေ့လာတွေ့ရှိချက်ဖြင့် ကန့်သတ်ထားသည်။ သေလွန်သူတို့သည် မိမိတို့၏ ယခင်နေအိမ်သို့ ပြန်လာရန် နောက်တစ်ဖန် မထမြောက်ကြပေ။ သီးခြားစီယူလျှင်ပင် "နောက်တစ်ဖန် မတက်လာရ" ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားသော ဟေဗြဲစကားလုံးများသည် အပြီးသတ်ခြင်းကို မဖော်ပြဘဲ၊ ပြီးဆုံးခြင်းမရှိသေးသော လုပ်ဆောင်ချက်ကိုသာ ရိုးရှင်းစွာ ဖော်ပြသည်။

၁၁။ I will not refrain. Job’s suffering is so intense that he feels justified in uninhibited complaint (see Ps. 55:2; 77:3; 142:2).

၁၁။ ငါသည် မငြိမ်မနေနိုင်။ ယောဘ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခသည် အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် သူသည် မည်သည့်အခါမျှ မတားဆီးနိုင်သော ညည်းတွားခြင်း၌ တရားမျှတသည်ဟု ခံစားရသည် (ဆာလံ ၅၅း၂၊ ၇၇း၃၊ ၁၄၂း၂ ကိုကြည့်ပါ)။

၁၂။ A sea. Job asks, Am I like a raging and tumultuous sea that it is necessary to restrain and confine me? Whale. Heb. tannin, “sea monster” (see on Gen. 1:21), “dragon” (LXX). Possibly the crocodile. Job inquires, Am I like a dangerous monster that has to be kept under guard?

၁၂။ ပင်လယ်။ ယောဘက မေးသည်မှာ၊ ကျွန်ုပ်ကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် ပိတ်လှောင်ရန် လိုအပ်သည့် ဒေါသထွက်ပြီး ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေသော ပင်လယ်ကဲ့သို့ ကျွန်ုပ် ဖြစ်ပါသလော။ ဝေလငါး။ ဟေဗြဲဘာသာစကား "တန္နင်"၊ "ပင်လယ်မိစ္ဆာ" (ကမ္ဘာဦး ၁း၂၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ "နဂါး" (LXX) ဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မိကျောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ယောဘက မေးမြန်းသည်မှာ၊ ကျွန်ုပ်သည် အစောင့်အရှောက်အောက်တွင် ထားရမည့် အန္တရာယ်ရှိသော မိစ္ဆာကဲ့သို့ ဖြစ်ပါသလော။

၁၄။ Thou scarest me. When Job seeks comfort in rest and sleep, he is terrified by his dreams. He places upon God the responsibility for this condition.

 ၁၄။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ကို ကြောက်လန့်စေသည်။ ယောဘသည် အနားယူခြင်းနှင့် အိပ်စက်ခြင်းတွင် နှစ်သိမ့်မှုကို ရှာဖွေသောအခါ၊ သူသည် အိပ်မက်များကြောင့် ကြောက်လန့်ရသည်။ သူသည် ဤအခြေအနေအတွက် တာဝန်ရှိမှုကို ဘုရားသခင်အပေါ် ပုံချထားသည်။

၁၅။ Strangling. It is possible that a sense of choking may have accompanied Job’s affliction. At any rate, he considers strangling as more desirable than life. My life. Literally, “my bones,” an expression probably equivalent to “a living skeleton.”

၁၅။ လည်ပင်းညှစ်ခြင်း။ ယောဘ၏ ဒုက္ခနှင့်အတူ အသက်ရှူကြပ်ခြင်း ခံစားချက်ပါဝင်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူသည် လည်ပင်းညှစ်သေခြင်းကို အသက်ရှင်ခြင်းထက် ပို၍နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ယူဆသည်။ ငါ၏အသက်။ စကားအတိုင်းဆိုရသော် "ငါ၏ အရိုးများ" ဖြစ်ပြီး၊ ဤအသုံးအနှုန်းသည် "အသက်ရှင်လျက်ရှိသော အရိုးစု" နှင့် တူညီဖွယ်ရှိသည်။

၁၆။ Loathe. Heb. ma’as, “to reject,” “to despise,” “to refuse.” Probably “my life” should be supplied as the object (see ch. 9:21, where ma’as is translated “despise” and “my life” occurs in the text). Let me alone. These were audacious words for any mortal to speak to God. Job is in the depth of despair. He feels that the Almighty has singled him out and pleads for freedom from divine interference. How different he would have felt if he could have looked behind the scenes and could have seen his heavenly Father looking down on him with tender pity and steadfast love. God was suffering with His servant, but Job did not know it. Vanity. Literally, “breath,” “vapor,” a figure of that which is transitory. Job considers his life as of little value. He was unable to appreciate his tremendous worth in the sight of God.

၁၆။ ရွံရှာသည်။ ဟေဗြဲဘာသာစကား "မာအတ်"၊ "ငြင်းပယ်ရန်"၊ "မထီမဲ့မြင်ပြုရန်"၊ "ငြင်းဆန်ရန်" ဖြစ်သည်။ "ငါ၏အသက်" ကို အရာဝတ္ထုအဖြစ် ဖြည့်စွက်ပေးသင့်သည် (အခန်းကြီး ၉း၂၁ ကိုကြည့်ပါ၊ ထိုနေရာတွင် မာအတ်ကို "မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း" ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားပြီး "ငါ၏အသက်" ဟု စာသားတွင် ပါဝင်သည်)။ ငါ့ကို တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့ပါ။ ဤသည်တို့မှာ မည်သည့်လူသားမဆို ဘုရားသခင်ကို ပြောရန် ရဲဝံ့လွန်းသော စကားများ ဖြစ်သည်။ ယောဘသည် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ရှိနေသည်။ အနန္တတန်ခိုးရှင်သည် သူ့ကိုသာ ရွေးထုတ်ထားသည်ဟု ခံစားရပြီး ဘုရားသခင်၏ စွက်ဖက်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် တောင်းပန်နေသည်။ သူသည် မြင်ကွင်းနောက်ကွယ်ကို ကြည့်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံရှင် အဘသည် သူ့ကို နူးညံ့သိမ်မွေ့သော သနားခြင်းနှင့် ခိုင်မြဲသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ငုံ့ကြည့်နေသည်ကို မြင်နိုင်ခဲ့ပါက သူ မည်မျှ ကွဲပြားခြားနားစွာ ခံစားရမည်နည်း။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ အစေခံနှင့်အတူ ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသော်လည်း၊ ယောဘသည် ၎င်းကို မသိရှိခဲ့ပေ။ အချည်းနှီး။ စကားအတိုင်းဆိုရသော် "အသက်ရှူခြင်း"၊ "အငွေ့" ဖြစ်ပြီး၊ ကူးပြောင်းတတ်သောအရာ၏ ပုံဆောင်ချက်ဖြစ်သည်။ ယောဘသည် သူ၏အသက်တာကို တန်ဖိုးနည်းသည်ဟု ယူဆသည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်၌ သူ၏ ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို မသိနားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

၁၇။ What is man? The psalmist uses similar words in a framework that extols God’s love and care (Ps. 8:3–8). Job, in his suffering, distorts the unsleeping care of God into unwelcome meddling. Job is saying in effect to God, “Why do you annoy man with your tests and trials? Look the other way. Give me time to ‘swallow down my spittle’” (Job 7:19). Unseemly words, yet God did not strike Job down for his audacious declaration.

 ၁၇။ လူသည် အဘယ်သူနည်း။ ဆာလံဆရာသည် ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် စောင့်ရှောက်မှုကို ချီးမွမ်းသော မူဘောင်တွင် အလားတူ စကားလုံးများကို အသုံးပြုထားသည် (ဆာလံ ၈း၃-၈)။ ယောဘသည် သူ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခအတွင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ အိပ်စက်ခြင်းမရှိသော စောင့်ရှောက်မှုကို မနှစ်မြို့ဖွယ် စွက်ဖက်မှုအဖြစ် ပုံဖျက်ထားသည်။ ယောဘသည် ဘုရားသခင်ကို အနှစ်ချုပ်အားဖြင့် ပြောနေသည်မှာ "အဘယ်ကြောင့် လူသားကို ကိုယ်တော်၏ စမ်းသပ်မှုများနှင့် ဒုက္ခများဖြင့် နှောင့်ယှက်နေရသနည်း။ တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်ပါ။ ကျွန်ုပ်ကို 'တံတွေးမျိုချရန်' အချိန်ပေးပါ" (ယောဘ ၇း၁၉) ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ မလျော်ကန်သော စကားများဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် ယောဘ၏ ရဲဝံ့သော ကြေညာချက်အတွက် သူ့ကို ဒဏ်ခတ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

၂၀။ I have sinned. Probably not a confession, but intended in the sense of, “though I have sinned,” or “granted I have sinned.” Preserver. Or, “watcher.” Here not in a good sense but the thought seems to be, “What if I have sinned—what difference does it make to Thee, Thou watcher of men?” Mark. Heb. miphga‘, something to strike against. Some interpret the word as “target.” Others see the idea of “stumbling block” or “obstacle.” Against thee. Literally, “with respect to thee,” that is, Job considered himself an object for God to strike against. Burden to myself. The LXX reads “burden to thee.” Jewish tradition claims that this was the original meaning, but that it was corrected by the scribes because it seemed impious.

၂၀။ အကျွန်ုပ်သည် ပြစ်မှားမိပါပြီ။ ဝန်ခံချက်မဟုတ်ဘဲ "အကျွန်ုပ် ပြစ်မှားမိသော်လည်း" သို့မဟုတ် "အကျွန်ုပ် ပြစ်မှားမိသည်ကို ခွင့်ပြုပါ" ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ရည်ရွယ်ထားဖွယ်ရှိသည်။ ထိန်းသိမ်းသူ။ သို့မဟုတ် "စောင့်ကြည့်သူ" ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ကောင်းသောအဓိပ္ပာယ်မဟုတ်ဘဲ အတွေးသည် "အကျွန်ုပ် ပြစ်မှားမိလျှင်ပင် ကိုယ်တော်အတွက် မည်သို့ ကွာခြားပါသနည်း၊ အို လူသားတို့ကို စောင့်ကြည့်သူ" ဟူ၍ ဖြစ်ပုံရသည်။ ပစ်မှတ်။ ဟေဗြဲဘာသာစကား "မိဖ်ဂါ"၊ ထိခိုက်မိစေရန် တစ်စုံတစ်ခုဖြစ်သည်။ အချို့က ဤစကားလုံးကို "ပစ်မှတ်" ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြသည်။ အချို့က "ထိုးမိလဲစရာ" သို့မဟုတ် "အတားအဆီး" ဟူသော အယူအဆကို မြင်ကြသည်။ ကိုယ်တော်ကို ဆန့်ကျင်၍။ စကားအတိုင်းဆိုရသော် "ကိုယ်တော်နှင့် စပ်လျဉ်း၍" ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသည်မှာ ယောဘသည် မိမိကိုယ်မိမိ ဘုရားသခင် ထိခိုက်ရမည့် အရာဝတ္ထုအဖြစ် ယူဆခြင်းဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်ခြင်း။ LXX တွင် "ကိုယ်တော်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး" ဟု ရေးသားထားသည်။ ဂျူးဓလေ့ထုံးတမ်းအရ ဤသည်မှာ မူလအဓိပ္ပာယ်ဖြစ်ကြောင်း၊ သို့သော် ဘုရားမဲ့ဆန်သည်ဟု ထင်ရသောကြောင့် ကျမ်းတတ်သူများက ပြင်ဆင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဆိုကြသည်။

၂၁။ Pardon. Job feels that in a short time he will die—“sleep in the dust”—therefore why should not God pardon him? What advantage is it to God to torment him, when life has so nearly ebbed away? If pardon does not come speedily, it will be too late. There are those who believe that vs. 20 and 21 were addressed, not to God, but to Eliphaz. According to this view, Job turned to Eliphaz and said in effect, “You say I must have been a sinner. What then? I have not sinned against you, O you spy upon mankind! Why have you set me up as a mark to shoot at? Why am I become a burden to you? Why not rather overlook my transgressions and pass by my iniquity? Tomorrow, perhaps, I shall be sought in vain!” Such an interpretation is possible, but a shift in the person addressed is not obvious in the text. Job’s speech, recorded in chs. 6 and 7, exhibits certain perils: (1) The danger of too much emphasis on the vanity of life. Men should remember their great value in the sight of God. (2) The danger of unrestrained expression of emotion. When Job removed his inhibitions, he complained in bitterness, questioned with irreverence, accused with rashness, and begged with impatience. (3) The tendency of the human heart, when blinded by grief or agitated by passion, to misconstrue God’s dealings. (4) The certainty that good men may have much of the old unrenewed nature in them lying unsuspected until occasion calls it forth. One would hardly have anticipated Job’s outburst of passion.

၂၁။ ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။ ယောဘသည် မကြာမီ သူသေဆုံးမည်—“မြေမှုန့်ထဲမှာ အိပ်ပျော်မည်”—ဟု ခံစားရသဖြင့် ဘုရားသခင်က သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် မခွင့်လွှတ်နိုင်ရမည်နည်း။ အသက်တာသည် ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် သူ့ကို ညှဉ်းပန်းခြင်းသည် ဘုရားသခင်အတွက် မည်သည့် အကျိုးကျေးဇူး ရှိသနည်း။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် အမြန်မရောက်လာပါက၊ အလွန်နောက်ကျသွားလိမ့်မည်။ အခန်းငယ် ၂၀ နှင့် ၂၁ ကို ဘုရားသခင်အား မဟုတ်ဘဲ အလိဖတ်အား ရည်ညွှန်းပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သူများ ရှိကြသည်။ ဤအမြင်အရ ယောဘသည် အလိဖတ်ထံ လှည့်၍ ပြောသည်မှာ "သင်က ငါသည် ပြစ်မှားသူ ဖြစ်ရမည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် အဘယ်နည်း။ ငါသည် သင့်ကို မပြစ်မှားပါ၊ အို လူသားတို့ကို စောင့်ကြည့်သူ! ငါ့ကို ပစ်မှတ်အဖြစ် အဘယ်ကြောင့် သတ်မှတ်ထားသနည်း။ ငါသည် သင့်အတွက် အဘယ်ကြောင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်လာရသနည်း။ ငါ၏ လွန်ကျူးမှုများကို လျစ်လျူရှုပြီး ငါ၏ ဒုစရိုက်ကို ကျော်သွားခြင်းက ပို၍ မကောင်းပေလော။ မနက်ဖြန်တွင်မူ ငါ့ကို ရှာ၍မတွေ့တော့ပေ!" ဟု ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အနက်ဖွင့်ဆိုချက်မှာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ရည်ညွှန်းပြောဆိုသူ ပြောင်းလဲသွားခြင်းသည် ကျမ်းစာသားတွင် ထင်ရှားခြင်း မရှိပေ။ အခန်းကြီး ၆ နှင့် ၇ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ယောဘ၏ မိန့်ခွန်းသည် အချို့သော အန္တရာယ်များကို ဖော်ပြနေသည် - (၁) အသက်တာ၏ အချည်းနှီးဖြစ်ခြင်းကို အလွန်အမင်း အလေးပေးခြင်း၏ အန္တရာယ်။ လူသားတို့သည် ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်၌ သူတို့၏ ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို အောက်မေ့သင့်သည်။ (၂) စိတ်ခံစားချက်များကို မထိန်းချုပ်ဘဲ ဖော်ပြခြင်း၏ အန္တရာယ်။ ယောဘသည် သူ၏ စိတ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သောအခါ၊ သူသည် ခါးသီးစွာ ညည်းတွားခြင်း၊ မရိုမသေ မေးခွန်းထုတ်ခြင်း၊ ရိုင်းစိုင်းစွာ စွပ်စွဲခြင်းနှင့် စိတ်မရှည်စွာ တောင်းပန်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ (၃) လူသား၏ စိတ်နှလုံးသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် မျက်စိကွယ်သွားသောအခါ သို့မဟုတ် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဆူပူနေသောအခါ ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို အလွဲသုံးစားလုပ်တတ်သည့် သဘောထား။ (၄) ကောင်းသောသူတို့၌လည်း အခါအခွင့်သင့်မှ ထွက်ပေါ်လာတတ်သော မသိမမြင်နိုင်သည့် အဟောင်း၊ ပြန်လည်မွမ်းမံခြင်း မရှိသေးသော သဘောသဘာဝ များစွာရှိနေနိုင်သည့် အမှန်တရား။ ယောဘ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှု ပေါက်ကွဲထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ကြိုတင်မမှန်းဆနိုင်ပေ။