မွေးဖွားခြင်းမရှိသေးသော အသက်နှင့် ပတ်သက်သည့် ကျမ်းစာဆိုင်ရာ အမြင်နှင့် ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခြင်းအပေါ် ၎င်း၏ သက်ရောက်မှုများဆိုင်ရာ ကြေညာချက်

မွေးဖွားခြင်းမရှိသေးသော အသက်နှင့် ပတ်သက်သည့် ကျမ်းစာဆိုင်ရာ အမြင်နှင့် ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခြင်းအပေါ် ၎င်း၏ သက်ရောက်မှုများဆိုင်ရာ ကြေညာချက်

လူသားများသည် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ လူသားများအား ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူသော လက်ဆောင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ မျိုးပွားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အသက်ရှင်ခြင်း၏ အရှင်သခင်နှင့်အတူ ဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်ခွင့်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤမြတ်သောလက်ဆောင်ကို အစဉ်အမြဲ တန်ဖိုးထားပြီး မြတ်နိုးရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ မူလအစီအစဉ်အရ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းတိုင်းသည် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းဖြင့် အပြန်အလှန် ကတိကဝတ်ပြုထားသော ယောက်ျားနှင့် မိန်းမတို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ဖော်ညွှန်းမှုမှ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သင့်သည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းသည် လိုလားအပ်သော အရာဖြစ်သင့်ပြီး၊ ကလေးတိုင်းသည် မမွေးဖွားမီအချိန်မှစ၍ ချစ်ခြင်း၊ တန်ဖိုးထားခြင်းနှင့် ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းကို ခံရသင့်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ အပြစ်တရား လောကသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက်တွင်၊ စာတန်သည် မျိုးပွားခြင်း လက်ဆောင်အပါအဝင် ဘုရားသခင်၏ လက်ဆောင်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်ကို ပျက်စီးစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်၊ လူတို့သည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ခက်ခဲသော အကျပ်အတည်းများနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်များကို တစ်ခါတစ်ရံ ရင်ဆိုင်ကြရသည်။

SDA အသင်းတော် သည် သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာ၏ သွန်သင်ချက်များနှင့် နိယာမများကို လိုက်နာရန် ကတိကဝတ်ပြုထားပြီး၊ အဆိုပါ ကျမ်းစာများသည် ဘုရားသခင်၏ အသက်တာတန်ဖိုးများကို ဖော်ပြကာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင်နှင့် ဖခင်များ၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဝန်ထမ်းများ၊ အသင်းတော်များနှင့် ယုံကြည်သူအားလုံးအတွက် ယုံကြည်ခြင်း၊ ဝါဒ၊ ကျင့်ဝတ်နှင့် နေထိုင်မှုပုံစံကိစ္စရပ်များတွင် လမ်းညွှန်မှုပေးသည်။ အသင်းတော်သည် ယုံကြည်သူတစ်ဦးချင်းစီ၏ အသိစိတ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခြင်းမရှိသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ နိယာမများနှင့် သွန်သင်ချက်များကို ပေးပို့ရန် တာဝန်ရှိသည်။

ဤကြေညာချက်သည် အသက်၏ မြင့်မြတ်မှုကို အတည်ပြုပြီး ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ကျမ်းစာဆိုင်ရာ နိယာမများကို တင်ပြသည်။ ဤကြေညာချက်တွင် အသုံးပြုထားသည့်အတိုင်း၊ ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခြင်းဆိုသည်မှာ ကိုယ်ဝန်ကို အဆုံးသတ်ရန် ရည်ရွယ်သည့် မည်သည့်လုပ်ရပ်ကိုမဆို ဆိုလိုပြီး၊ အလိုအလျောက် ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျခြင်း (miscarriage) ဟု သိကြသည့် ကိုယ်ဝန်အဆုံးသတ်မှုကို မဆိုလိုပါ။

ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ကျမ်းစာဆိုင်ရာ နိယာမများနှင့် သွန်သင်ချက်များ

ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခြင်းလုပ်ရပ်ကို ကျမ်းစာအလင်းတွင် ချင့်ချိန်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့်၊ အောက်ပါကျမ်းစာဆိုင်ရာ နိယာမများနှင့် သွန်သင်ချက်များသည် ယုံကြည်သူအသိုင်းအဝိုင်းနှင့် ထိုသို့သော ခက်ခဲသည့်ရွေးချယ်မှုများကြောင့် ထိခိုက်ရသူများအတွက် လမ်းညွှန်မှုပေးသည် -

၁။ ဘုရားသခင်သည် လူ့အသက်၏ တန်ဖိုးနှင့် မြင့်မြတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းတော်မူသည်။ လူ့အသက်သည် ဘုရားသခင်အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံးတန်ဖိုးဖြစ်သည်။ လူသားတို့ကို ကိုယ်တော်၏ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း ဖန်ဆင်းတော်မူခြင်း (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁:၂၇၊ ၂:၇) ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် လူတို့အပေါ် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ စိတ်ဝင်စားမှုရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ချစ်တော်မူပြီး သူတို့နှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုတော်မူသည်၊ ထို့အတူ လူတို့သည်လည်း ကိုယ်တော်ကို ပြန်လည်ချစ်ခင်ပြီး ဆက်သွယ်နိုင်ကြသည်။

အသက်သည် ဘုရားသခင်၏ လက်ဆောင်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် အသက်ကို ပေးသနားတော်မူသော အရှင်ဖြစ်သည်။ ယေရှု၌ အသက်ရှိသည် (ယောဟန် ၁:၄)။ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တိုင်၌ အသက်ရှိတော်မူသည် (ယောဟန် ၅:၂၆)။ ကိုယ်တော်သည် ထမြောက်ခြင်းနှင့် အသက်ဖြစ်တော်မူသည် (ယောဟန် ၁၁:၂၅၊ ၁၄:၆)။ ကိုယ်တော်သည် ပေါများသောအသက်ကို ပေးသနားတော်မူသည် (ယောဟန် ၁၀:၁၀)။ သားတော်ကို ပိုင်ဆိုင်သူတို့သည် အသက်ကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည် (၁ ယောဟန် ၅:၁၂)။ ကိုယ်တော်သည် အသက်ကို ထိန်းသိမ်းတော်မူသော အရှင်လည်းဖြစ်သည် (တမန်တော် ၁၇:၂၅-၂၈၊ ကောလောသဲ ၁:၁၇၊ ဟေဗြဲ ၁:၁-၃)၊ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို အသက်၏ဝိညာဉ်တော်ဟု ဖော်ပြထားသည် (ရောမ ၈:၂)။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် အထူးသဖြင့် လူသားတို့အပေါ် နက်ရှိုင်းစွာ ဂရုစိုက်တော်မူသည်။

ထို့ပြင်၊ လူ့အသက်၏ အရေးပါမှုကို ဖော်ပြသည့်အချက်မှာ၊ လူ့လောကသို့ အပြစ်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃) တွင်၊ ဘုရားသခင်သည် “ယုံကြည်သူမည်သူမဆို ပျက်စီးခြင်းသို့ မရောက်၊ ထာဝရအသက်ကို ရစေခြင်းငှာ မိမိ၏ တစ်ပါးတည်းသောသားတော်ကို စွန့်တော်မူ၏” (ယောဟန် ၃:၁၆)။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ရှိသော လူသားတို့ကို စွန့်ပစ်ပြီး အဆုံးသတ်လိုက်နိုင်သော်လည်း၊ အသက်ရှင်စေရန် ရွေးချယ်တော်မူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်၊ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် သေခြင်းမှ ထမြောက်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် အတူနေထိုင်ရလိမ့်မည် (ယောဟန် ၁၁:၂၅-၂၆၊ ၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၅-၁၆၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၁:၃)။ ထို့ကြောင့်၊ လူ့အသက်သည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်အောင် ကြီးမားလှသည်။ ဤအချက်သည် လူ့ဘဝအဆင့်ဆင့်ဖြစ်သော မွေးဖွားခြင်းမရှိသေးသောသူ၊ အရွယ်အသီးသီးရှိသော ကလေးများ၊ ဆယ်ကျော်သက်များ၊ လူကြီးများနှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုများအားလုံးအတွက် မှန်ကန်သည်—ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ခံစားမှုဆိုင်ရာ စွမ်းဆောင်ရည်များနှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ အကျုံးဝင်သည်။ ကျားမ၊ လူမျိုး၊ လူမှုရေးအဆင့်အတန်း၊ ဘာသာရေးနှင့် သူတို့ကို ခွဲခြားနိုင်သည့် အခြားမည်သည့်အရာနှင့်မဆို မသက်ဆိုင်ဘဲ လူတိုင်းအတွက် မှန်ကန်သည်။ အသက်၏ မြင့်မြတ်မှုအပေါ် ထိုသို့နားလည်ခြင်းသည် လူ့အသက်တိုင်းအတွက် မချိုးဖောက်နိုင်သော တန်းတူညီမျှသည့် တန်ဖိုးကို ပေးအပ်ပြီး အမြင့်ဆုံးသော ရိုသေလေးစားမှုနှင့် ဂရုစိုက်မှုဖြင့် ဆက်ဆံရန် လိုအပ်သည်။

၂။ ဘုရားသခင်သည် မွေးဖွားခြင်းမရှိသေးသော ကလေးကို လူ့အသက်အဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ မွေးဖွားခြင်းမတိုင်မီ အသက်သည် ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်တွင် အဖိုးတန်လှပြီး၊ ကျမ်းစာက ဘုရားသခင်သည် လူတို့ကို သူတို့မစွဲလမ်းမီကပင် သိရှိတော်မူကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ “ကိုယ်တော်၏ မျက်စိသည် အကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို မြင်တော်မူ၏။ အကျွန်ုပ်၏ အစိတ်အပိုင်းများသည် မဖြစ်သေးမီ၊ ကိုယ်တော်၏ စာအုပ်၌ မှတ်သားထားပြီး၊ နေ့ရက်ပေါင်းများစွာကို စီရင်တော်မူ၏” (ဆာလံ ၁၃၉:၁၆)။ အချို့သောကိစ္စရပ်များတွင် ဘုရားသခင်သည် မွေးဖွားခြင်းမတိုင်မီ အသက်တာကို တိုက်ရိုက်လမ်းညွှန်တော်မူခဲ့သည်။ ရှံဆုန်သည် “သားအိမ်ထဲမှစ၍ ဘုရားသခင်အား ဆက်ကပ်သောသူ ဖြစ်ရမည်” (တရားသူကြီးမှတ်စာ ၁၃:၅)။ ဘုရားသခင်၏ ကျွန်သည် “သားအိမ်ထဲမှစ၍ ခေါ်တော်မူခြင်းကို ခံရသည်” (ဟေရှာယ ၄၉:၁၊ ၅)။ ယေရမိသည် သူ၏မွေးဖွားခြင်းမတိုင်မီကပင် ပရောဖက်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည် (ယေရမိ ၁:၅)၊ ပေါလုလည်း ထိုနည်းတူပင် (ဂလာတိ ၁:၁၅)၊ ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန်သည် “အမိ၏သားအိမ်ထဲမှစ၍ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝရမည်” (လုကာ ၁:၁၅)။ ယေရှုနှင့် ပတ်သက်၍ ကောင်းကင်တမန် ဂါဗြေလက မာရိအား ရှင်းပြသည်မှာ “ထို့ကြောင့် မွေးဖွားလာမည့် ကလေးသည် သန့်ရှင်းသူ၊ ဘုရားသခင်၏သားတော်ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်” (လုကာ ၁:၃၅)။ လူ့ဇာတိခံယူစဉ်တွင် ယေရှုကိုယ်တော်တိုင် လူ့ဘဝ၏ မွေးဖွားခြင်းမတိုင်မီကာလကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး ပဋိသန္ဓေစွဲယူပြီးနောက် မကြာမီတွင်ပင် မေရှိယနှင့် ဘုရားသခင်၏သားတော်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံခဲ့ရသည် (လုကာ ၁:၄၀-၄၅)။ ကျမ်းစာက မွေးဖွားခြင်းမရှိသေးသော ကလေးတွင် ဝမ်းမြောက်ခြင်း (လုကာ ၁:၄၄) နှင့် ပြိုင်ဆိုင်ခြင်း (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂၅:၂၁-၂၃) ကိုပင် အပ်နှင်းထားသည်။ မမွေးဖွားသေးသူများသည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ ခိုင်မာသောနေရာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည် (ယောဘ ၁၀:၈-၁၂၊ ၃၁:၁၃-၁၅)။ ကျမ်းစာဥပဒေသည် လူ့အသက်ကို ကာကွယ်ရန် ပြင်းထန်သော သဘောထားရှိပြီး အကြမ်းဖက်လုပ်ရပ်တစ်ခုကြောင့် ကလေး သို့မဟုတ် မိခင် ဆုံးရှုံးရခြင်း သို့မဟုတ် ထိခိုက်ရခြင်းကို လေးနက်သောကိစ္စရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်သည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၁:၂၂-၂၃)။

၃။ လူ့အသက်နှင့် ပတ်သက်သည့် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို ပညတ်တော်ဆယ်ပါးတွင် ဖော်ပြထားပြီး တောင်ပေါ်တရားတော်တွင် ယေရှုက ရှင်းပြထားသည်။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်လူမျိုးနှင့် လောကတစ်ခုလုံးအတွက် သူတို့၏အသက်တာကို လမ်းညွှန်ရန်နှင့် ကာကွယ်ရန် ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပညတ်တော်များသည် ချစ်မြတ်နိုးရမည့်၊ ရိုသေရမည့်နှင့် နာခံရမည့် မပြောင်းလဲသော အမှန်တရားများ ဖြစ်ကြသည်။ ဆာလံဆရာသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ချီးမွမ်းသည် (ဥပမာ- ဆာလံ ၁၁၉)၊ ပေါလုက ၎င်းကို သန့်ရှင်းသော၊ ဖြောင့်မတ်သောနှင့် ကောင်းမွန်သော ပညတ်တော်ဟု ခေါ်ဆိုသည် (ရောမ ၇:၁၂)။ ပဉ္စမမြောက် ပညတ်တော် (မှတ်ချက်- ဤနေရာတွင် ဆဋ္ဌမမြောက်ဖြစ်သည်) တွင် “လူအသက်ကို မသတ်ရ” (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၀:၁၃) ဟု ဖော်ပြထားပြီး၊ ၎င်းသည် လူ့အသက်ကို ထိန်းသိမ်းရန် တောင်းဆိုသည်။ ဆဋ္ဌမမြောက် ပညတ်တော်တွင် ပါဝင်သော အသက်ကို ထိန်းသိမ်းရမည်ဟူသော နိယာမသည် ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခြင်းကို ၎င်း၏နယ်ပယ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းထားသည်။ ယေရှုသည် မဿဲ ၅:၂၁-၂၂ တွင် လူအသက်ကို မသတ်ရဟူသော ပညတ်တော်ကို ခိုင်မာစေခဲ့သည်။ အသက်ကို ဘုရားသခင်က ကာကွယ်ထားသည်။ ၎င်းကို လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ စွမ်းရည် သို့မဟုတ် အသုံးဝင်မှုဖြင့် တိုင်းတာခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် စွန့်လွှတ်သောမေတ္တာတို့က ၎င်းအပေါ်ထားရှိသော တန်ဖိုးဖြင့် တိုင်းတာသည်။ လူဖြစ်ခြင်း၊ လူ့တန်ဖိုးနှင့် ကယ်တင်ခြင်းတို့သည် ရရှိရန်လုပ်ဆောင်ရခြင်း သို့မဟုတ် ထိုက်တန်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်က ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ပေးအပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

၄။ ဘုရားသခင်သည် အသက်၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီး၊ လူသားများသည် ကိုယ်တော်၏ တာဝန်ခံများ ဖြစ်ကြသည်။ ကျမ်းစာက ဘုရားသခင်သည် အရာခပ်သိမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း သွန်သင်သည် (ဆာလံ ၅၀:၁၀-၁၂)။ ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့အပေါ် နှစ်ထပ်ကွမ်း အခွင့်အရေးရှိသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းတော်မူသောကြောင့် ကိုယ်တော်၏ပိုင်ဆိုင်ရာ ဖြစ်ကြပြီး ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်က ပိုင်ဆိုင်တော်မူသည် (ဆာလံ ၁၃၉:၁၃-၁၆)။ သူတို့သည် ရွေးနှုတ်ရှင်ဖြစ်သော ကိုယ်တော်က အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော မိမိ၏အသက်ကို ပေး၍ ဝယ်ယူထားသောကြောင့်လည်း ကိုယ်တော်၏ပိုင်ဆိုင်ရာ ဖြစ်ကြသည် (၁ ကောရိန္သု ၆:၁၉-၂၀)။ ဆိုလိုသည်မှာ လူသားအားလုံးသည် ဘုရားသခင်က သူတို့အား အပ်နှင်းထားသမျှ၊ ကိုယ်ပိုင်အသက်၊ ကလေးများ၏ အသက်နှင့် မွေးဖွားခြင်းမရှိသေးသောသူများ၏ အသက် အပါအဝင်အရာအားလုံးအတွက် တာဝန်ခံများ ဖြစ်ကြသည်။

အသက်တာ၏ တာဝန်ခံမှုတွင် သူတို့၏ရွေးချယ်မှုများကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကန့်သတ်ထားသော တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ခြင်းလည်း ပါဝင်သည် (၁ ကောရိန္သု ၉:၁၉-၂၂)။ ဘုရားသခင်သည် အသက်ကို ပေးသနားတော်မူသော အရှင်နှင့် ပိုင်ရှင်ဖြစ်သောကြောင့်၊ လူသားများသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ပိုင်ခွင့်မရှိဘဲ ဖြစ်နိုင်သမျှ အသက်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးပမ်းသင့်သည်။ အသက်တာ၏ တာဝန်ခံမှု နိယာမသည် ယုံကြည်သူအသိုင်းအဝိုင်းအား ကိုယ်ဝန်နှင့် ပတ်သက်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ရင်ဆိုင်နေရသူများအား လမ်းညွှန်ပေးရန်၊ ထောက်ပံ့ရန်၊ ဂရုစိုက်ရန်နှင့် ချစ်ရန် တာဝန်ရှိစေသည်။

၅။ ကျမ်းစာသည် အားနည်းသူများနှင့် ဒုက္ခရောက်နေသူများကို ဂရုစိုက်ရန် သွန်သင်သည်။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်သည် အခွင့်အရေးနည်းပါးသူများနှင့် ဖိနှိပ်ခံရသူများကို ဂရုစိုက်ပြီး ကာကွယ်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် “မျက်နှာလိုက်ခြင်းမရှိ၊ လာဘ်ကိုလည်း မယူတတ်။ မိဘမဲ့များနှင့် မုဆိုးမများအတွက် တရားစီရင်တော်မူတတ်၏။ တပါးအမျိုးသားတို့ကို ချစ်၍ အစာအာဟာရနှင့် အဝတ်အထည်ကို ပေးတော်မူတတ်၏” (တရားဟောရာကျမ်း ၁၀:၁၇-၁၈၊ နှိုင်းယှဉ်- ဆာလံ ၈၂:၃-၄၊ ယာကုပ် ၁:၂၇)။ ကိုယ်တော်သည် မိဘတို့၏ အပြစ်များအတွက် ကလေးများကို တာဝန်ခံစေခြင်းမရှိပါ (ယေဇကျေလ ၁၈:၂၀)။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ သားသမီးများထံမှလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် မျှော်လင့်တော်မူသည်။ သူတို့သည် အားနည်းသူများကို ကူညီရန်နှင့် သူတို့၏ ဒုက္ခကို သက်သာစေရန် ခေါ်တော်မူခြင်းကို ခံရကြသည် (ဆာလံ ၄၁:၁၊ ၈၂:၃-၄၊ တမန်တော် ၂၀:၃၅)။ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏နောက်လိုက်များ တာဝန်ရှိသည့် အငယ်ဆုံးသောညီအစ်ကိုများ (မဿဲ ၂၅:၄၀) အကြောင်းနှင့် မည်သူမျှ မထီမဲ့မြင်မပြုသင့်သော၊ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်း မဖြစ်သင့်သော ကလေးငယ်များ (မဿဲ ၁၈:၁၀-၁၄) အကြောင်း ပြောကြားတော်မူသည်။ အငယ်ဆုံးဖြစ်သော မွေးဖွားခြင်းမရှိသေးသောသူများကို ၎င်းတို့အထဲတွင် ထည့်သွင်းရေတွက်ရမည်ဖြစ်သည်။

၆။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သည် အပြစ်နှင့် သေခြင်းဖြင့် ဖျက်ဆီးခံထားရသော လောကတွင် အသက်ကို မြှင့်တင်ပေးသည်။ အသက်ကို ကာကွယ်ခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ရပ်တည်စေခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ သဘောသဘာဝဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းအပေါ် စောင့်ရှောက်မှု (ဆာလံ ၁၀၃:၁၉၊ ကောလောသဲ ၁:၁၇၊ ဟေဗြဲ ၁:၃) အပြင်၊ ကျမ်းစာက လူ့ခန္ဓာကိုယ်အပါအဝင် ဖန်ဆင်းခြင်းအပေါ် အပြစ်၏ ကျယ်ပြန့်သော၊ ဖျက်ဆီးတတ်သောနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာညှိုးနွမ်းစေသော သက်ရောက်မှုများကို အသိအမှတ်ပြုသည်။ ရောမ ၈:၂၀-၂၄ တွင် ပေါလုသည် အပြစ်ကျူးလွန်မှု၏ သက်ရောက်မှုကို ဖန်ဆင်းခြင်းအား အနတ္တဖြစ်စေခြင်းဟု ဖော်ပြသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ရှားပါးပြီး အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သောကိစ္စရပ်များတွင်၊ လူတို့သည် သေဆုံးနိုင်သည့် အလားအလာ သို့မဟုတ် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော မွေးရာပါ ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အခြေအနေများဖြင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ပါဝင်ပတ်သက်သူများ၏ အသိစိတ်နှင့် မိသားစုများအပေါ် ပစ်ထားနိုင်သည်။ ထိုဆုံးဖြတ်ချက်များသည် သေချာစွာ အသိပေးခံရပြီး သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုနှင့် အထက်တွင်ဖော်ပြထားသော အသက်နှင့်ပတ်သက်သည့် ကျမ်းစာဆိုင်ရာ အမြင်အတိုင်း ဖြစ်သင့်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သည် အသက်ကို မြှင့်တင်ပေးပြီး ကာကွယ်ပေးသည်။ ဤသို့သော စိန်ခေါ်မှုရှိသည့် အခြေအနေများတွင်ရှိသူများသည် ဘုရားသခင်ထံ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် လာရောက်နိုင်ပြီး သခင်ဘုရားထံ၌ လမ်းညွှန်မှု၊ နှစ်သိမ့်မှုနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရှာတွေ့နိုင်သည်။

သက်ရောက်မှုများ

ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့ Adventists အသင်းတော်သည် ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခြင်းကို လူ့အသက်အတွက် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်နှင့် လျော်ညီမှုမရှိဟု သတ်မှတ်သည်။ ၎င်းသည် မွေးဖွားခြင်းမရှိသေးသော ကလေး၊ မိခင်၊ ဖခင်၊ ရင်းနှီးသောနှင့် ဝေးလံသော မိသားစုဝင်များ၊ အသင်းတော်မိသားစုနှင့် လူ့အဖွဲ့အစည်းအပေါ် အားလုံးအတွက် ရေရှည်သက်ရောက်မှုများနှင့်အတူ ထိခိုက်စေသည်။ ယုံကြည်သူများသည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏အလိုတော်ကို လိုက်လျှောက်ရန် ရည်ရွယ်ကြပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံးအရာကို စီစဉ်ထားကြောင်း သိရှိကြသည်။

ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခြင်းကို အားပေးခြင်းမရှိသော်လည်း၊ အသင်းတော်နှင့် ၎င်း၏အသင်းသားများသည် ယေရှု၏စံနမူနာကို လိုက်လျှောက်ရန် ခေါ်တော်မူခြင်းကို ခံရကြပြီး၊ “ကျေးဇူးတော်နှင့် အမှန်တရားနှင့် ပြည့်စုံသူ” (ယောဟန် ၁:၁၄) ဖြစ်လျက်— (၁) စစ်မှန်သောချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိသော လေထုကို ဖန်တီးရန်နှင့် ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ခက်ခဲသောဆုံးဖြတ်ချက်များကို ရင်ဆိုင်နေရသူများအား ကျေးဇူးတော်နှင့်ပြည့်စုံသော၊ ကျမ်းစာဆိုင်ရာ သိုးထိန်းစောင့်ရှောက်မှုနှင့် ချစ်ခင်သောထောက်ပံ့မှုပေးရန်၊ (၂) ကောင်းမွန်စွာ လည်ပတ်နေသောနှင့် ကတိကဝတ်ပြုထားသော မိသားစုများ၏ အကူအညီကို ရယူပြီး ရုန်းကန်နေရသော လူပုဂ္ဂိုလ်များ၊ စုံတွဲများနှင့် မိသားစုများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် ပညာပေးရန်၊ (၃) အသင်းတော်အသင်းသားများအား တစ်ကိုယ်တည်းမိဘများ၊ မိဘမဲ့ကလေးများ၊ မွေးစားခြင်း သို့မဟုတ် ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးသော ကလေးများအပါအဝင် လိုအပ်နေသူများအတွက် မိမိတို့၏အိမ်တံခါးကို ဖွင့်ပေးရန် တိုက်တွန်းရန်၊ (၄) မိမိတို့၏ မွေးဖွားခြင်းမရှိသေးသော ကလေးကို ဆက်လက်မွေးဖွားရန် ဆုံးဖြတ်သော ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးများကို အနက်ရှိုင်းဆုံး ဂရုစိုက်ရန်နှင့် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ထောက်ပံ့ရန်၊ နှင့် (၅) အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ကလေးတစ်ဦးကို ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခဲ့ရသူများ သို့မဟုတ် ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချရန် အတင်းအကျပ်စေခိုင်းခံခဲ့ရပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့်/သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ရေးရာအရ နာကျင်နေနိုင်သူများကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာအရ ထောက်ပံ့ပေးရန်တို့ ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခြင်းကိစ္စရပ်သည် ကြီးမားသောစိန်ခေါ်မှုများကို တင်ပြသော်လည်း၊ ၎င်းသည် လူပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် အသင်းတော်တို့အတွက် သူတို့ဖြစ်ချင်သည့်အတိုင်း၊ ညီအစ်ကိုမောင်နှမများ၏ အသိုင်းအဝိုင်း၊ ယုံကြည်သူများ၏ အသိုင်းအဝိုင်း၊ ဘုရားသခင်၏မိသားစုဖြစ်လာရန်၊ ကိုယ်တော်၏ တိုင်းတာ၍မရသောနှင့် မပြတ်သားသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် အခွင့်အရေးကို ပေးသည်။

ဤကြေညာချက်ကို ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့ Adventists အသင်းတော်၏ အထွေထွေညီလာခံ အမှုဆောင်ကော်မတီမှ Maryland ပြည်နယ်၊ Silver Spring တွင် ၂၀၁၉ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁၆ ရက်နေ့၌ ကျင်းပသော နှစ်ပတ်လည် ကောင်စီအစည်းအဝေးတွင် အတည်ပြုခဲ့သည်။

 

မူရင်းလင့် 

https://gc.adventist.org/official-statements/statement-on-the-biblical-view-of-unborn-life-and-its-implications-for-abortion/