ဓမ္မရာဇဝင် ပထမ ၃၁ sda

 

 

အခန်းကြီး - ၃၁

chapter 31

 

၁. ရှောလုသည် သူ၏စစ်တပ်ကို ဆုံးရှုံးပြီး၊ သူ၏သားများလည်း အသတ်ခံရသဖြင့်၊ သူနှင့်သူ၏ချပ်ဝတ်တန်ဆာဆောင်သူသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို သတ်သေကြသည်။ ၇. ဖိလိတ္တိလူများသည် ဣသရေလလူများ စွန့်ပစ်ထားသော မြို့များကို သိမ်းပိုက်ကြသည်။၈. ၎င်းတို့သည် သေဆုံးသူများ၏အလောင်းများအပေါ် အောင်ပွဲခံကြသည်။ ၁၁. ယာဗက်ရှ-ဂိလဒ်လူများသည် ညအခါ၌ အလောင်းများကို ပြန်လည်ရယူပြီး၊ ယာဗက်ရှတွင် မီးရှို့ကာ၊ ၎င်းတို့၏အရိုးများကို ဝမ်းနည်းစွာ သင်္ဂြိုဟ်ကြသည်။

1 Saul having lost his army, and his sons slain, he and his armourbearer kill themselves. 7 The Philistines possess the forsaken towns of the Israelites. 8 They triumph over the dead carcases. 11 They of Jabesh-gilead, recovering the bodies by night, burn them at Jabesh, and mournfully bury their bones.

 

၁. ဣသရေလထွက်ပြေးသွားသည်။ ဣသရေလတပ်များသည် ၎င်းတို့၏ရပ်တည်မှုအတွက် ဂိလဗောတောင်ကို ရွေးချယ်ရာတွင် နည်းဗျူဟာအရ အားသာချက်ရှိပုံရသည်။ ဖိလိတ္တိလူများအတွက် ဂျာလူဒ်မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဂိလဗောတောင်ပေါ်သို့ တိုက်ခိုက်တက်လာရန် စစ်ရေးအရ ခက်ခဲသည်။ သို့သော် ဣသရေလပြိုလဲသွားသည်။ ဝိညာဉ်ရေးသူထံမှ အကူအညီရယူခဲ့သော ရှောလု၏ ဘာသာဖောက်ပြန်မှုသည် ဘေးဒုက္ခဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဣသရေလသည် ထာဝရဘုရား၏ စည်းမျဉ်းများနှင့် ပဋိညာဉ်ကို လိုက်နာရန် ငြင်းပယ်သည့်နေ့တွင် “မည်သူမျှ မလိုက်လံသော်လည်း ထွက်ပြေးရလိမ့်မည်” ဟု ကြိုတင်သတိပေးခံခဲ့ရသည် (ဝတ်ပြုရာ ၂၆:၁၇)။

1. Israel fled. The armies of Israel appeared to have the tactical advantage in choosing Mt. Gilboa for their stand. It was difficult, from a military point of view, for the Philistines to cross the river Jalud and fight their way up Mt. Gilboa. Nevertheless Israel fell. The apostasy of Saul, who sought help from a familiar spirit, had precipitated the disaster. Israel had been forewarned that in the day of their refusal to be guided by the Lord’s statutes and covenant, they would “flee when none pursueth” (Lev. 26:17).

 

သေကျဉ်းစွာ ပြိုလဲသွားသည်။ သို့မဟုတ် “ဒဏ်ရာရစွာ ပြိုလဲသွားသည်”။ ဟီဘရူးကြိယာ chalal ၏ အဓိကအဓိပ္ပာယ်မှာ “ထိုးဖောက်ခြင်း” ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှဆင်းသက်လာသော ဤနေရာတွင် “သေကျဉ်းသူ” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော နာမ်စကားလုံးသည် သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာရခြင်း သို့မဟုတ် ချက်ချင်းသေဆုံးခြင်းမဖြစ်စေသော ဒဏ်ရာရခြင်းကို ဆိုလိုနိုင်သည်၊ အခန်းကြီး ၃ တွင် ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်အတိုင်းဖြစ်သည်။

Fell down slain. Or, “fell down wounded.” The primary meaning of the Hebrew verb chalal, from which is derived the noun here translated “slain,” is “to pierce.” It may mean to wound fatally, or merely to wound without inflicting immediate death, as is its meaning in v. 3.

 

၂. အနီးကပ်လိုက်လံခဲ့သည်။ ဘေးဒုက္ခဖြစ်ပေါ်စေသော ရှုံးနိမ့်မှုသည် ဘုရင်တစ်ဦးကို တောင်းဆိုရာတွင် လောကီအလေ့အထများကို လက်ခံယူခြင်း၏ မိုက်မဲမှုကို ဣသရေလလူများအား သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ထိုဘုရင်သည် အာဏာရှင်ဖြစ်လာသောအခါ၊ တစ်နိုင်ငံလုံးသည် ၎င်း၏အားနည်းချက်များတွင် ပါဝင်သူဖြစ်လာပြီး၊ ၎င်းနှင့်အတူ တာဝန်ယူမှုကို မျှဝေခဲ့သည်။

2. Followed hard. The disastrous defeat taught the Israelites the folly of adopting the ways of the world in demanding a king. When that king became a tyrant, the whole nation became a party to his shortcomings, and shared responsibility with him.

 

ယောနာသန်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ယောနာသန်သည် ၎င်း၏ဖခင်၏သဘောထားများနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို ၎င်း၏ဖခင်နှင့်အတူ သေဆုံးရန် အဘယ်ကြောင့် ခွင့်ပြုခဲ့သနည်းဟူသော မေးခွန်းသည် သဘာဝကျစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဝိညာဉ်ရေးစိတ်ရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ဖခင်၏စံနမူနာများကို ငြင်းပယ်ကာ၊ ထာဝရဘုရား၏ဖွင့်လှစ်သော ကရုဏာများကို လိုက်နာရင်း ဒါဝိဒ်နှင့် စာနာစွာ ဆက်နွယ်ခဲ့သူဖြစ်သည့် သူသည် အသက်ရှင်ခွင့်မရခဲ့ရသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ဣရှဗောရှက်သည် ၎င်း၏ဖခင်၏ခြေရာကို လိုက်နင်းရန် ဆက်လက်ရှင်သန်နေမည့်အစား၊ သူ့နေရာတွင် မသွားခဲ့ရသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ဤသည်မှာ လူသားများဖြေဆိုနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သော မေးခွန်းဖြစ်သည် (GC ၄၇ ကိုကြည့်ပါ)။ သန့်ရှင်းသောသမိုင်းမှတ်တမ်းများသည် ဖိနှိပ်မှုနှင့် သေဆုံးမှုသည် ဖြောင့်မတ်သူများ၏ အဖြစ်အပျက်ဖြစ်သည်ကို ဖော်ပြသည်။ ကြီးမားသောအငြင်းပွားမှု၏ သက်ရောက်မှုများကြောင့် စာတန်အား ဖြောင့်မတ်သူများကို ဒုက္ခပေးရန် အခွင့်အရေးပေးရမည်။ သို့သော် ခရစ်ယာန်၏ နှစ်သိမ့်မှုမှာ ရန်သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော်လည်း၊ ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမရှိပေ (မဿဲ ၁၀:၂၈)။ ဝိညာဉ်နှင့် ဘုရားသခင်တို့၏ဆက်နွယ်မှုကို ပြောင်းလဲ၍မရသည့်အတိုင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးသည်နှင့်၊ ဤလက်ရှိဘဝ၏ ဆက်လက်ရှင်သန်မှု သို့မဟုတ် ရပ်တန့်မှုသည် အဓိကအရေးကြီးမှုမဟုတ်ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် “အသက်ရှင်ခြင်းဖြင့် သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းဖြင့်” ခရစ်တော်ကို ချီးမြှောက်နိုင်သည် (ဖိလိပ္ပိ ၁:၂၀–၂၃)။

Slew Jonathan. The question naturally arises, Why did the Lord permit Jonathan to be slain along with his father when his attitudes were totally contrary to those of Saul? Why could not he, a spiritual-minded soul, disavowing his father’s ideals, and sympathetically knitting himself with David in following the opening providences of the Lord, have been permitted to live? Why could not Ishbosheth have gone in his place, instead of living on to follow in his father’s footsteps? This is a question beyond the ability of man to answer (see GC 47). The records of sacred history reveal that persecution and death have been the lot of the righteous in all ages. Because of the implications of the great controversy Satan must be granted an opportunity to afflict the righteous. But the Christian’s comfort is that though the adversary may be able to destroy the body, he is not able to destroy the soul (Matt. 10:28). Once the relationship of the soul to God has been unalterably decided upon, the continuance or discontinuance of this present life is not of prime importance. We may magnify Christ “by life, or by death” (Phil. 1:20–23).

 

၃. သူ့ကို ထိမှန်သည်။ စကားလုံးအတိုင်း “သူ့ကို တွေ့ရှိသည်”။

3. Hit him. Literally, “found him.”

 

ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသည်။ ဖိလိတ္တိလူများသည် ဣသရေလဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ အားသာချက်ကို သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ အထူးလေ့ကျင့်ထားသော တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ရှောလုကို ရှာဖွေရန် တာဝန်ပေးခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ အလားတူလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ဆီးရိယန်များက အာဟပ်နှင့် ယောရှဖတ်တို့နှင့် တိုက်ပွဲတွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် (၂ရာဇဝင်ချုပ် ၁၈:၂၈–၃၄)။

Sore wounded. The Philistines realized the advantage of slaying Israel’s king. Probably a specially trained detachment was commissioned to search out Saul. A similar maneuver was carried out by the Syrians in their battle with Ahab and Jehoshaphat (2 Chron. 18:28–34).

 

၄. ငါ့ကို ညှင်းပန်းနှိပ်စက်မည်။ သို့မဟုတ် “ငါ့ကို ရက်စက်စွာ ဆက်ဆံမည်”။ ရှောလုသည် ဖိလိတ္တိလူများက သူ့ကို ရှံဆုန်အား ဆက်ဆံခဲ့သည့်ပုံစံအတိုင်း ဆက်ဆံမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ သူသည် ဒါဝိဒ်အတွက် ထိုသို့သောစိုးရိမ်မှုကို မပြခဲ့ဘဲ၊ တစ်ချိန်က ဒါဝိဒ်အား အရေဖြတ်မထားသော ဖိလိတ္တိလူများ၏လက်ထဲသို့ ကျရောက်ရန် ကြံစည်ခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၁၈:၂၁–၂၅)။

4. Abuse me. Or, “deal wantonly [or ruthlessly] with me.” Saul was fearful lest the Philistines treat him in much the same way that they had treated Samson. He had shown no such concern for David, but had plotted at one time to have him fall into the hands of the uncircumcised Philistines (ch. 18:21–25).

 

၎င်းပေါ်သို့ ပြိုလဲသည်။ ယုဒသကဲ့သို့ သူသည် မိမိကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်ခဲ့သည်။ သူသည် သေရတော့မည်ဟု မကောင်းဆိုးဝါး၏ လှောင်ပြောင်မှုများက လွှမ်းမိုးခံရပြီး၊ သူ၏အကြံဉာဏ်ကို ဆုံးရှုံးကာ ရန်သူ၏ညှင်းပန်းမှုမှ လွတ်မြောက်ရန် မိမိကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်ရန် ရှာဖွေခဲ့ပေမည်။

Feel upon it. Like Judas, he took his own life. Perhaps, influenced by the tauntings of the evil spirit that he was going to die, he lost his reason and sought suicide in order to escape enemy abuse.

 

သူ၏သေဆုံးမှု၏ တိကျသောနည်းလမ်းနှင့်ပတ်သက်၍ အမြင်များ ကွဲပြားသည်။ အမာလက်လူ၏ဇာတ်လမ်းကို အခြေခံထားဟန်ရှိသော (၂ရာ ၁:၁–၁၀) ဂျိုးဆီဖပ်စ်က ရှောလုသည် ၎င်း၏ဓားပေါ်သို့ ပြိုလဲပြီးနောက် အသက်ရှင်နေသေးသည်ကို အမာလက်လူက တွေ့ရှိပြီး သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည် (Antiquities vi. ၁၄. ၇)။ သို့သော်၊ ထိုလူငယ်သည် ဒါဝိဒ်၏အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူရန်အတွက် ၎င်း၏ဇာတ်လမ်းကို ဖန်တီးခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည် (PP ၆၈၂, ၆၉၅ ကိုကြည့်ပါ)။

Opinions differ as to the exact method of his death. Presumably basing his narrative on the Amalekite’s story (2 Sam. 1:1–10), Josephus says that the Amalekite actually killed him when he found him still alive after falling on his sword (Antiquities vi. 14. 7). However, it appears evident that the young man invented his story for the purpose of winning the approbation of David (see PP 682, 695).

 

၆. ရှောလုသေဆုံးသည်။ ၁ရာဇဝင် ၁၀:၁၃, ၁၄ ကိုကြည့်ပါ။ တစ်ချိန်က အလားအလာကြီးမားစွာ တောက်ပခဲ့သော ဘဝတစ်ခုသည် ဤသို့အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ရှောလု၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှု ပျက်စီးခြင်းနှင့် ၎င်း၏ဝိညာဉ်ဆုံးရှုံးခြင်းသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်၏ ရလဒ်များဖြစ်သည်။ လူသားများသည် အာဏာရှင်အိုးထိန်းတစ်ဦး၏လက်ထဲတွင် အသက်မရှိသော ရွှံ့စေးတုံးများမဟုတ်ဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အင်အားနှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုခု၏ လမ်းညွှန်မှုကို ဆန္ဒအလျောက် လက်ခံပေးသည့် သတိရှိသော သတ္တဝါများဖြစ်သည်။ ရှောလုသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒဖြင့် မှောင်မိုက်သောမင်းသားအား ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏သခင်သည် ၎င်းအား လုပ်ခပေးခဲ့သည်။

6. Saul died. See 1 Chron. 10:13, 14. Thus ended a life once so bright with promise. The ruin of Saul’s career and the loss of his soul were the results of his own fateful choice. Men are not pieces of inanimate clay in the hands of an arbitrary potter, but sentient beings who voluntarily offer themselves to the guidance of one or the other of two diametrically opposed powers. Saul, by his own volition, had invited the prince of darkness to control him. His master had paid him his wages.

 

၇. အခြားတစ်ဖက်။ ယေဇကျေလချိုင့်ဝှမ်း၏ မြောက်ဘက်တွင် နဿလိ၊ ဇာဗုလုန်အနွယ်များနှင့် ဣသခါအနွယ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းရှိသည်။ ယော်ဒန်မြစ်အရှေ့ဘက်တွင် မနာရှဲအနွယ်တစ်ဝက်နှင့် ဂဒ်အနွယ်ရှိသည်။ ဖိလိတ္ထိလူမျိုးတို့သည် ဧဒရာအလုံချိုင့်ဝှမ်း၊ ယေဇကျေလနှင့် ယော်ဒန်ချိုင့်ဝှမ်းများကို သိမ်းပိုက်ခြင်းဖြင့် ဣသရေလ၏ပိုင်နက်အလယ်တွင် ပြတ်တောက်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဘုရင်တစ်ပါးကို ကျယ်လောင်စွာ တောင်းဆိုခဲ့သောလူများသည် ၎င်းတို့၏ဆုံးဖြတ်ချက်၏ ရလဒ်များကို ကြည့်ရှုရန် အခွင့်အရေးရခဲ့သည်။ ဤသို့သော အရှက်တကွဲသောရှုံးနိမ့်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ သခင်ဘုရား၏စကားကို စောင့်ဆိုင်းမည့်အစား သူ့ရှေ့သို့ အလျင်အမြန်ပြေးသွားခြင်းသည် မည်မျှပိုမိုကောင်းမွန်မည်ကို ၎င်းတို့သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ ဘုရင်များနှင့် သာမန်လူများသည် ယခုရောက်ရှိလာသော ဒုက္ခများတွင် အတူတူခံစားရသူများဖြစ်သည်။

7. The other side. On the north side of the Valley of Jezreel were the tribes of Naphtali and Zebulun, and part of the tribe of Issachar. East of the Jordan were the half tribe of Manasseh and the tribe of Gad. By occupying the valleys of Esdraelon, Jezreel, and Jordan, the Philistines had made a complete line of cleavage through the center of Israel’s domain. The people who had so loudly demanded a king now had opportunity to view the results of their decision. In the face of such an ignominious defeat, they were made to realize how much better it would have been to await the word of the Lord than to run ahead of Him. Royalty and commoners alike were sharers in the woes that now had come.

 

၇. အခြားတစ်ဖက်။ ယေဇရေလချိုင့်ဝှမ်း၏ မြောက်ဘက်တွင် နဿလိ၊ ဇာဗုလုန်အနွယ်များနှင့် ဣသခါအနွယ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းရှိသည်။ ယော်ဒန်မြစ်အရှေ့ဘက်တွင် မနာရှဲအနွယ်တစ်ဝက်နှင့် ဂဒ်အနွယ်ရှိသည်။ ဖိလိတ္ထိလူမျိုးတို့သည် ဧဒရာအလုံချိုင့်ဝှမ်း၊ ယေဇကျေလနှင့် ယော်ဒန်ချိုင့်ဝှမ်းများကို သိမ်းပိုက်ခြင်းဖြင့် ဣသရေလ၏ပိုင်နက်အလယ်တွင် ပြတ်တောက်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဘုရင်တစ်ပါးကို ကျယ်လောင်စွာ တောင်းဆိုခဲ့သောလူများသည် ၎င်းတို့၏ဆုံးဖြတ်ချက်၏ ရလဒ်များကို ကြည့်ရှုရန် အခွင့်အရေးရခဲ့သည်။ ဤသို့သော အရှက်တကွဲသောရှုံးနိမ့်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ သခင်ဘုရား၏စကားကို စောင့်ဆိုင်းမည့်အစား သူ့ရှေ့သို့ အလျင်အမြန်ပြေးသွားခြင်းသည် မည်မျှပိုမိုကောင်းမွန်မည်ကို ၎င်းတို့သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ ဘုရင်များနှင့် သာမန်လူများသည် ယခုရောက်ရှိလာသော ဒုက္ခများတွင် အတူတူခံစားရသူများဖြစ်သည်။

A survey of Saul’s inglorious reign shows that whereas Samuel’s administration of law had been helpful, Saul’s was the reverse. Under his rule there had been no such things as security of life or property. Freedom from foreign aggression and strength of international relationships were unheard of. Through the hard lesson of experience, Israel had to learn the futility of placing in power a king who was mainly concerned with the enrichment of his own home and the enforcement of his arbitrary desires. The people had erred in judgment; Saul had erred in executive wisdom.

 

၉. ၎င်း၏ဦးခေါင်းကို ဖြတ်လိုက်သည်။ ဤဆက်ဆံမှုသည် ဖိလိတ္ထိလူမျိုးတို့၏ ဣသရေလအပေါ် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို ပြသပြီး၊ ရှောလုသည် ဖိလိတ္ထိလူမျိုးတို့၏ ထမ်းပိုးကို ဖယ်ရှားရာတွင် အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့သည့် အတိုင်းအတာကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ဦးခေါင်းဖြတ်ခြင်းသည် ထိုခေတ်၏ထုံးစံအတိုင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဣသရေလသည် ဂိုလျာသကို ဆက်ဆံခဲ့သောပုံစံ (အခန်း ၁၇:၅၁–၅၄) အတွက် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း လက်တုံ့ပြန်မှုဖြစ်ပေမည်။ ရှောလု၏ဦးခေါင်းကို ဒါဂုန်ဘုရားကျောင်း (၁ရာဇဝင် ၁၀:၁၀) တွင် ထားရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုဘုရားကျောင်းသည် အာရှဒုတ်မြို့တွင် တည်ရှိဖွယ်ရှိသည် (၁ရာ ၅:၂–၇)။ ဤလုပ်ရပ်သည် ဖိလိတ္ထိလူမျိုးတို့သည် ဂိလဗောတောင်တွင် ရရှိခဲ့သော ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုအတွက် ဒါဂုန်ကို ဂုဏ်ပြုသည်ဟု ညွှန်ပြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်မှ ပေးအပ်ခံရမှသာလျှင် ၎င်းတို့တွင် အင်အားရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း ၎င်းတို့သဘောမပေါက်ခဲ့ပေ (ယောဟန် ၁၉:၁၁)။ ဖိလိတ္ထိလူမျိုးတို့သည် ဒါဂုန်ထက် ယေဟောဝါ၏ သာလွန်မှုဆိုင်ရာ သက်သေများစွာကို ရရှိခဲ့သော်လည်း (၁ရာ ၅ ကိုကြည့်ပါ)၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်ကို အားကိုးရန် နှစ်သက်ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

9. Cut off his head. The treatment shows the disdain the Philistines had for Israel, and reflects the degree to which Saul had been successful in throwing off the Philistine yoke. The decapitation was in accordance with the customs of the times and probably partially in retaliation for the manner in which Israel had treated Goliath (ch. 17:51–54). Saul’s head was placed in the temple of Dagon (1 Chron. 10:10), a shrine probably located in Ashdod (1 Sam. 5:2–7). This act would indicate that the Philistines gave Dagon credit for the great victory at Mt. Gilboa. They did not realize that they would have had no power at all, except it had been given them from above (John 19:11). The Philistines had had abundance of evidence of the superiority of Jehovah over Dagon (see 1 Sam. 5), but they preferred to depend on their own ability and rejected God.

 

၁၀. အာရှတာရုတ်။ အာရှတိုရက်ဟူသော နတ်ဘဝမ်တစ်ပါး၏ ဗဟုဝစ်ပုံစံဖြစ်ပြီး၊ အခြားအမည်အာစတာတေးဟု လူသိများပြီး၊ အခြားဆင်တူသော ကာနာန်နတ်ဘဝမ်များဖြစ်သည့် အာရှရာနှင့် အာနတ်တို့နှင့် မကြာခဏ ရောထွေးတတ်သည်။ ထိုနတ်ဘဝမ်သည် သမ္မာကျမ်းတွင် ကာနာန်နတ်ဘုရား ဗာလ (ဟာဒဒ်ဟုလည်း ခေါ်သည်) နှင့် ဆက်စပ်ပြီး ဖော်ပြခံရသည်။ ဖိလိတ္ထိလူမျိုးတို့အတွက်၊ ရှောလု၏ဦးခေါင်းကို ဒါဂုန်ဘုရားကျောင်းတွင်ထားရှိခြင်းနှင့် ၎င်း၏သံချပ်ကာကို အာရှတာရုတ်၏အိမ်တော်တွင် ထားရှိခြင်းသည် ဣသရေလ၏ဘုရားသခင် ယေဟောဝါအပေါ် အောင်မြင်မှုကို ဆိုလိုသည်။

10. Ashtaroth. The plural form of Ashtoreth, a goddess otherwise known as Astarte, and often confused with the other similar Canaanite goddesses Asherah and Anath. The goddesses is often mentioned in the Bible in connection with the Canaanite god Baal (also called Hadad). To the Philistines, putting Saul’s head in the temple of Dagon and his armor in the house of Ashtaroth meant victory over Israel’s God, Yahweh.

 

ဗက်ရှံ။ ယေဇရေလချိုင့်ဝှမ်း၏ အရှေ့ဖက်စွန်းတွင် ဗက်ရှံမြို့၊ ယခု တဲလ်အယ်လ်-ဟူစန်ဟု လူသိများပြီး၊ ယခုခေတ် ဘီစန်အနီးတွင် တည်ရှိပြီး၊ တိုက်ပွဲကွင်းမှ မိုင် ၈ မှ ၁၀ (၁၃ မှ ၁၆ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင် ရှိသည်။ ထိုမြို့ကို ဖိလိတ္ထိလူမျိုးတို့က ယခင်က သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်လား သို့မဟုတ် တိုက်ပွဲအပြီးတွင် သိမ်းယူခဲ့သည်လားမသေချာပါ။

Beth-shan. At the eastern end of the Valley of Jezreel, Beth-shan, now Tell el–Husn, near modern Beisan, was 8 or 10 mi. (13 or 16 km.) from the battlefield. It is uncertain whether the town had been occupied by the Philistines previously or had been taken subsequent to the battle.

 

၁၁. ယာဗက်ဂိလဒ်။ အခန်း ၁၁:၁–၁၁ ကိုကြည့်ပါ။ ရှောလုသည် ဤမြို့ကို ကယ်တင်ရန် အံ့ဖွယ်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ကို သတိရရင်း၊ အကြီးအကဲများသည် ၎င်းတို့၏ကယ်တင်သူ၏ ရုပ်အလောင်းကို ဂုဏ်ပြုရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ကံဆိုးမှု၊ ရှုံးနိမ့်မှု၊ နှင့် သေဆုံးမှုတို့သည် လူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော စာနာမှုများကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ခံစားချက်များကို ဖော်ပြသည်။

11. Jabesh-gilead. See on ch. 11:1–11. Remembering that Saul had wrought so wonderfully for the deliverance of this city, the elders felt it a privilege to do honor to the body of their rescuer. Misfortune, defeat, and death all bring to light the hidden sympathies in the hearts of men, and reveal their noblest sentiments.

 

ခုနစ်ရက်ဥပုသ်စောင့်သည်။ ယာဗက်ဂိလဒ်မြို့သားများသည် ၎င်းတို့၏ကျဆုံးသွားသော ခေါင်းဆောင်အပေါ် မယိမ်းယိုင်သော သစ္စာစောင့်သိမှုကို ပြသခဲ့သည်။ ၎င်း၏ရုပ်အလောင်းနှင့် ၎င်း၏သားများ၏ရုပ်အလောင်းများကို သင့်လျော်စွာ သင်္ဂြိုဟ်ပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့သည် တိုတောင်းသော ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုကာလကို စောင့်ထိန်းခဲ့သည်။

Fasted seven days. The inhabitants of Jabesh-gilead demonstrated unabated loyalty to their fallen leader. Having accorded his body and the bodies of his sons a respectable burial, they observed a brief period of mourning.

 

ellen g. white comments

1–13 PP 681, 682

1–4 PP 681

5, 7–10, 12, 13 PP 682