ရှင်လုကာ ၂

 

အခန်းကြီး - ၂

chapter 2

 

၁ ဩဂတ်စတပ်သည် ရောမအင်ပါယာ တစ်ခုလုံးကို အခွန်စာရင်းကောက်ယူရန် အမိန့်ထုတ်ပြန်သည်။ ၆ ခရစ်တော်၏ ဖွားမြှင့်တော်မူခြင်း။ ၈ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ထိုအကြောင်းကို သိုးထိန်းများထံသို့ သတင်းပို့သည်။ ၁၃ များစွာသော ကောင်းကင်တမန်များသည် ထိုကြောင့် ဘုရားသခင်အား ချီးမွမ်းကြသည်။ ၂၁ ခရစ်တော်သည် အရေဖျားလှီးခြင်းခံတော်မူသည်။ ၂၂ မာရိသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းပြုလုပ်သည်။ ၂၈ ရှိမောင်နှင့် အန္နသည် ခရစ်တော်အကြောင်း ပရောဖက်ပြုကြသည်။ ၄၀ ခရစ်တော်သည် ဉာဏ်ပညာတိုးပွားလာတော်မူသည်။ ၄၆ ဗိမာန်တော်၌ ပညာရှိများနှင့် မေးခွန်းထုတ်ဆွေးနွေးတော်မူသည်။ ၅၁ ခရစ်တော်သည် မိဘများအား နာခံတော်မူသည်။

1 Augustus taxeth all the Roman empire. 6 The nativity of Christ. 8 One angel relateth it to the shepherds: 13 many sing praises to God for it. 21 Christ is circumcised. 22 Mary purified. 28 Simeon and Anna prophesy of Christ: 40 who increaseth in wisdom, 46 questioneth in the temple with the doctors, 51 and is obedient to his parents.

 

အမိန့်တော်တစ်ခု။ ဤ“အမိန့်တော်”သည် ရောမဧကရာဇ်ထံမှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က လောကသမိုင်းပညာရှင်များက ဤအမိန့်ကို ဖော်ပြထားခြင်းမရှိသောကြောင့် လုကာ၏ဖော်ပြချက်သည် မမှန်ဟု ဝေဖန်သုံးသပ်သူများက ယူဆခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မကြာသေးမီက ပါပီရပ်စ်များနှင့် ရေးထိုးထားသော ကျောက်စာများက လုကာ၏ အခန်း ၂:၁-၃ တွင်ဖော်ပြထားသော အချက်များကို ထောက်ခံပေးခဲ့သည်။ ဩဂတ်စတပ်စ်၏ တရားဝင်မှတ်တမ်းများ (Res Gestae Divi Augusti i. 8) အရ သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုအတွင်း ရောမအင်ပါယာ၏ သုံးကြိမ်သော စစ်တမ်းကောက်ယူမှုများကို ဘီစီ ၂၈၊ ဘီစီ ၈၊ နှင့် အေဒီ ၁၄ တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု သိရသည်။ ဤသုံးကြိမ်စလုံးသည် လုကာဖော်ပြသော စစ်တမ်းနှင့် မကိုက်ညီသော်လည်း၊ ပါလက်စတိုင်းဒေသတွင် နိုင်ငံရေးအခြေအနေ တင်းမာမှုနှင့် ဂျူးလူမျိုးများ၏ ရောမအခွန်ကောက်ခံမှုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆန့်ကျင်မှုကြောင့် ဧကရာဇ်အမိန့်ကို ဤဒေသတွင် နှောင့်နှေးစွာ အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ဘီစီ ၁၂ တွင် ဂေါလ်ဒေသတွင် အလားတူ စစ်တမ်းတစ်ခု ပြုလုဩခဲ့သည်။ ထူးခြားစွာ၊ ဆယ်ဆပ်နှင့် ပေါဖီရီကဲ့သို့ ပုဂံဘာသာဝင်များနှင့် ဂျူးဝေဖန်သူများကပင် လုကာ၏ မှန်ကန်မှုကို စိန်ခေါ်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ လုကာကို ဝိညာဉ်လှုံ့ဆော်သော စာရေးဆရာအဖြစ် လက်မခံသူများပင် သူ့ကို ထက်မြက်ပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရသော သမိုင်းပညာရှင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြသည် (အခန်း ၁:၁-၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤမျှ ဂရုတစိုက်ရေးသားသူတစ်ဦးသည် ထိုခေတ်က လူသိများသော အချက်အလက်များကို မမှန်ကန်စွာ ဖော်ပြပြီး ဝေဖန်ခံရရန် အလွယ်တကူ မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေ။ စာမျက်နှာ ၂၄၁၊ ၂၄၂၊ ခရစ်တော်၏ဘဝအကျဉ်းချုပ်၊ ခရစ်တော်မွေးဖွားခြင်း၏ အကြံပြုချက်ဆိုင်ရာ အချိန်ဇယား၊ လုကာ ၃:၁၊ ၂ ၏ အချိန်ဇယား၊ ဟီရောဒ်မင်းဆက်များ၏ အုပ်ချုပ်မှု၊ နှင့် ဟီရောဒ်မင်းဆက်အောက်ရှိ ပါလက်စတိုင်းတို့ကို ကြည့်ပါ။

1. In those days. [Birth of Jesus, Luke 2:1–7. See The Nativity; a Synopsis of the Life of Christ, a Suggestive Chronology of Christ’s Birth, The Chronology of Luke 3:1, 2, The Reigns of the Herods, The Duration of Christ’s Ministry, the Opening of the Galilean Ministry, The Ministry of Our Lord, Crucifixion In Relation To Passover, Passion Week and Resurrection to Ascension, and Palestine Under the Herodians.] That is, soon after the birth of John the Baptist. Jesus was born about six months after John (see ch. 1:26, 56, 57).

A decree. This “decree” originated in imperial Rome (DA 44). In view of the fact that no secular historian of the time mentions this decree, critical scholarship long assumed that Luke must have been mistaken. More recently, however, papyri and inscriptions have brought support for Luke’s narrative on every essential fact stated in vs. 1–3. From Augustus’ official records (Res Gestae Divi Augusti i. 8) it is known that Augustus made at least three general surveys of the Roman Empire during his reign, in 28 b.c., 8 b.c., and a.d. 14. None of the three seems to coincide with the one to which Luke refers, but it is entirely possible that the tense political situation in Palestine and the bitter Jewish resistance to Roman taxation delayed the execution of the royal edict in this part of the empire. In fact, there were similar surveys, or censuses, in other parts of the empire that were not held at the times stated above, as for example, the census of 12 b.c. in Gaul. It is worthy of note that neither pagan nor Jewish critics, like Celsus and Porphyry, challenged Luke’s accuracy on this point. Even by those who do not accept Luke as an inspired writer he is recognized as an able and trustworthy historian (see on ch. 1:1–4). It is not likely that so careful a writer would carelessly lay himself open to criticism by misrepresenting well-known contemporary facts. See pp. 241, 242; a Synopsis of the Life of Christ, a Suggestive Chronology of Christ’s Birth, The Chronology of Luke 3:1, 2, Palestine Under the Herodians.

 

Augustus. Emperor of Rome from 27 b.c. to a.d. 14 (see pp. 37, 38, 238; The Chronology of Luke 3:1, 2, The Reigns of the Herods, and Palestine Under the Herodians). Augustus (a title; named Octavian), grandnephew of Julius Caesar, who had been assassinated in 44 b.c. A decree issued under his authority would appear to have his sanction even if not issued by him personally.

 

ကမ္ဘာ။ ဂရိစကားလုံး “အိုကူမီနီ” သည် “လူနေထိုင်သော ကမ္ဘာ” ကို ဆိုလိုပြီး၊ ဤနေရာတွင် “ယဉ်ကျေးသော ကမ္ဘာ” ဟု ပို၍ သင့်လျော်စွာ ယူဆရပြီး၊ ရိုင်းစိုင်းသော သို့မဟုတ် ရောမမဟုတ်သော ကမ္ဘာနှင့် ခွဲခြားထားသည်။ ပိုလီဘီးယပ်စ်နှင့် ပလူးတာ့ခ်ကဲ့သို့ ရောမစာရေးဆရာများက ဤစကားလုံးကို ဤသဘောဖြင့် အသုံးပြုခဲ့သည်။

World. Gr. oikoumenē, the “inhabited world,” here probably, more properly, the “civilized world,” as distinct from the barbarian or non-Roman world. Various Roman writers such as Polybius and Plutarch use oikoumenē in this sense.

 

အခွန်ကောက်ခံခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “အပိုဂရာဖို” သည် “ရေးမှတ်ခြင်း”၊ “ကူးယူခြင်း”၊ “မှတ်ပုံတင်ခြင်း” သို့မဟုတ် “စာရင်းသွင်းခြင်း” ကို ဆိုလိုသည်။ “အပိုဂရာဖို” သည် အခွန်ကောက်ခံမှုကို တိုက်ရိုက်မဆိုလိုသော်လည်း၊ ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့ လူစစ်တမ်းဟု ခေါ်ဆိုသော အရာကို ဆိုလိုသည်။ သို့သော် ရှေးခေတ်တွင်၊ လူစစ်တမ်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများနှင့် နာမည်များကို မှတ်ပုံတင်ခြင်းပါဝင်ပြီး၊ ပိုင်ဆိုင်မှုအခွန်ကောက်ခံရန် အခြေခံအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤစကားလုံးသည် အခွန်ကောက်ခံမှုကို တိကျစွာမဖော်ပြသော်လည်း၊ ၎င်းကို သြဘာသဖြင့် ဆိုလိုနိုင်သည်။

Taxed. Gr. apographō, “to write off,” “to copy,” “to register,” or “to enroll” (see DA 44, where the word “enrollment” is used). Apographō is not properly used of a tax levy, but of what we would call today a census. In ancient times, however, a census usually included the registration of property as well as of names and was commonly made as the basis for the levy of a property tax. The term might thus imply, though it does not explicitly denote, taxation.

 

၂။ ပထမ။ ဂရိစကားလုံး “ပရိုတို့စ်” သည် တစ်ခါတစ်ရံ “ပရိုတေရို့စ်” (အစောပိုင်း) ဟု မျှော်လင့်ထားသည့်နေရာတွင် အသုံးပြုသည် (ယောဟန် ၁:၁၅၊ ၃၀၊ ၁၅:၁၈၊ ၁ ယောဟန် ၄:၁၉ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)။ ဤနေရာတွင် “ပရိုတို့စ်” ကို ဤသဘောဖြင့် အသုံးပြုထားဖွယ်ရှိသော်လည်း၊ သဒ္ဒါအရ အနည်းငယ် ခက်ခဲသည်။ လုကာသည် “ပရိုတိုန်” ဟူသော ကြိယာဝိသေသနပုံစံကို အသုံးပြု၍ တစ်ခုသည် အခြားတစ်ခုမတိုင်မီ “ပထမ” ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြသည် (အခန်း ၆:၄၂၊ ၉:၅၉၊ ၂၁:၉ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)။

2. First. Gr. prōtos, sometimes used where the Gr. proteros, “earlier,” might be expected (see John 1:15, 30; 15:18; 1 John 4:19; etc.). It is possible, though grammatically somewhat difficult, that prōtos is used in this sense here. Luke uses the adverbial form prōton to indicate that one thing happened “first” in the sense of being “before,” or prior to, another (see chs. 6:42; 9:59; 21:9; etc.).

 

ဤသို့ဖြစ်စေကာမူ၊ ဩဂတ်စတပ်စ်လက်ထက်တွင် ရောမအင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို စာရင်းသွင်းခြင်း သို့မဟုတ် အခွန်ကောက်ခံခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု လုကာဖော်ပြချက်သည် မမှန်ကန်ဟု ယခုတော့ သံသယရှိရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် လုကာသည် တိကျမှန်ကန်သော သမိုင်းပညာရှင်အဖြစ် အတည်ပြုခံရသည်။ အခန်း ၂:၂ ကို မှတ်ချက်ပေးရာတွင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ဝေဖန်သုံးသပ်မှုက “လုကာ၏ တိကျမှုသည် သူ၏ မည်သည့်ဖော်ပြချက်ကိုမဆို အမှားမဖြစ်နိုင်သော အမှားဟု ငြင်းပယ်ရန် အလွန်ခိုင်မာသော သက်သေလိုအပ်သည်” ဟု ဆိုသည်။

However this may be, no longer is it possible to doubt that Luke is correct in stating that an enrollment, or taxing, of the whole Roman Empire took place under Augustus. Thus Luke stands vindicated as an accurate historian. In commenting on v. 2 the International Critical Commentary observes, “The accuracy of Lk. is such that we ought to require very strong evidence before rejecting any statement of his as an unquestionable blunder.”

 

ဆိုင်ရီနီးယပ်စ်။ ဆင်တီးယပ်စ် ဆာတာနိုင်းနပ်စ်သည် ဘီစီ ၉ မှ ၆ အထိ ဆီးရီးယားပြည်နယ်၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ သူ့နောက်တွင် ကွင်တီလီးယပ်စ် ဗာရပ်စ်က ဘီစီ ၄ ဧပြီလတွင် ဟီရောဒ်မင်း ကွယ်လွန်ပြီးနောက်အထိ ဆက်လက်အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ ဆိုင်ရီနီးယပ်စ် (ကွီရင်းယပ်စ်) သည် အေဒီ ၆ တွင် ထိုရာထူးကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည် (ဂျိုးဆီးဖပ်စ် အင်တီကွီးတီးစ် xviii. ၁. ၁)၊ သို့သော် သူသည် ထိုမတိုင်မီ ဆီးရီးယားတွင် မည်မျှကြာထမ်းဆောင်ခဲ့သည်ကို မသိရပေ။ စာမျက်နှာ ၂၄၁ ကို ကြည့်ပါ။

Cyrenius. Sentius Saturninus was governor of the Roman province of Syria from 9 to 6 b.c., and was followed by Quintilius Varus, who continued in office until some time after the death of Herod in April, 4 b.c. Cyrenius (Quirinius) held that office in a.d. 6 (Josephus Antiquities xviii. 1. 1), although how long prior to that he had served in Syria is not known. See p. 241.

 

၃။ မိမိမြို့သို့ လူတိုင်း။ ရောမလူမျိုးများအနေဖြင့် လူတစ်ဦးချင်းစီသည် သူနေထိုင်ရာ မြို့တွင် စာရင်းသွင်းခြင်းသည် လုံလောက်ဖွယ်ရှိသည်၊ မျိုးရိုးမြို့သို့ မဟုတ်ပေ။ ပြည်နယ်များတွင် ရောမ၏ ပုံမှန် “မြို့အလိုက် စာရင်းသွင်းခြင်း” ကို အမြဲလိုက်နာခဲ့ခြင်းမရှိကြောင်း သိရသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ဂေါလ်လူမျိုးများကို မျိုးနွယ်အလိုက် “စာရင်းသွင်းခဲ့” သည်။ အီဂျစ်တွင် ရောမလူစစ်တမ်းကို ခွင့်ပြုထားသော အမိန့်တစ်ခုက လူများကို ၎င်းတို့၏ မူလမြို့တွင် စာရင်းသွင်းရန် လိုအပ်ခဲ့သည် (Caird ၏ စာရင်းကိုးကားမှု၊ စာမျက်နှာ ၂၆၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဂျူးလူမျိုးများအတွက် မျိုးနွယ်စဉ်ဆက်သည် အလွန်အရေးကြီးသောကြောင့်၊ ဟီရောဒ်မင်းကြီးသည် ၎င်း၏ နိုင်ငံအတွက် မျိုးနွယ်အလိုက် “စာရင်းသွင်းခြင်း” ကို အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းအဖြစ် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤအချက်ကို ဖော်ပြခြင်းသည် ဂျူဒီယာတွင် ရောမအမိန့်ကို အကောင်အထည်ဖော်သူအဖြစ် ဟီရောဒ်ကို ညွှန်ပြပြီး၊ လုကာ၏ ဖော်ပြချက်၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကိုလည်း အတည်ပြုပေးသည်။

3. Every one into his own city. Among the Romans it would probably have been sufficient for every man to register in the city where he might be resident at the time, rather than in the city of his ancestral home. It is known that the usual Roman “enrollment” by cities was not always followed in the provinces. For example, the Gauls were “enrolled” by tribes. An extant decree authorizing a Roman census in Egypt required people to register at their place of origin (see bibliography entry for Caird, p. 265). In view of the fact that tribal genealogy meant so much to the Jews, it may well have been that Herod the Great decided on “enrollment” by tribes as the best procedure for his realm. At any rate, the mention of this point is indirect testimony pointing to Herod as the one through whom the Roman decree was executed in Judea, and also vindicating the reliability of Luke’s account.

 

၄။ ယောသပ်လည်း သွားခဲ့သည်။ ယောသပ်နှင့် မာရိတို့သည် ဗက်လင်ဟမ်သည် မေရှိယမွေးဖွားရမည့်နေရာအဖြစ် ပရောဖက်ပြုချက်က ညွှန်ပြထားသည်ကို သိရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မသိရှိသည်ဖြစ်စေ ဝိညာဉ်လှုံ့ဆော်မှုက တိတ်ဆိတ်နေသည် (အခန်း ၂:၅ ကိုကြည့်ပါ)။ လုကာသည် ဩဂတ်စတပ်စ်၏ အမိန့်ကို လိုက်နာရန်အတွက် ဤခရီးသွားခြင်းကို ရည်ရွယ်ချက်အဖြစ် ဖော်ပြသည်။

4. Joseph also went. Inspiration is silent as to whether Joseph and Mary were conscious of the fact that prophecy pointed to Bethlehem as the place where the Messiah was to be born (see on v. 5). Luke simply points to compliance with the decree of Augustus as providing the motive for the trip.

 

ဒါဝိဒ်၏မြို့။ ဤမြို့သည် ဒါဝိဒ်၏ မျိုးရိုးမြို့ဖြစ်ပြီး (၁ရာ ၁၇:၁၂၊ ၅၈ ကိုကြည့်ပါ)၊ သူသည် ၎င်း၏ အထင်ရှားဆုံး နိုင်ငံသားဖြစ်သည်။

City of David. So called because this city was David’s ancestral home (see 1 Sam. 17:12, 58), and he its most illustrious citizen.

 

ဗက်လင်ဟမ်။ ကမ္ဘာကျမ်း ၃၅:၁၉၊ မသဲ ၂:၁ ကိုကြည့်ပါ။ ဤမြို့သည် ယေရုဆလင်မြို့တောင်ဘက် ၅ မိုင် (၈ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင်ရှိပြီး၊ နာဇရက်မြို့ကဲ့သို့ပင် ယခုအခါ အာရပ်ခရစ်ယာန်များက အများစုနေထိုင်သည်။ ၎င်း၏ခေတ်သစ်အမည်မှာ ဘိတ်လဟမ် ဖြစ်သည်။

Bethlehem. See on Gen. 35:19; Matt. 2:1. The town is 5 mi. (8 km.) south of Jerusalem, and is, like Nazareth, now inhabited predominantly by Arab Christians. Its modern name is Beit Lahm.

 

အိမ်တော်နှင့် မျိုးရိုးစဉ်ဆက်။ ဤနေရာတွင် ယောသပ်ထံသို့သာ သီးသန့်သက်ရောက်သော်လည်း၊ မာရိသည်လည်း ဒါဝိဒ်၏ “အိမ်တော်နှင့် မျိုးရိုးစဉ်ဆက်” မှဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည် (မသဲ ၁:၁၆၊ ၁:၁၈၊ လုကာ ၁:၂၇ ကိုကြည့်ပါ၊ DA ၄၄ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

The house and lineage. Though here the statement applies exclusively to Joseph, it is clear that Mary also was of the “house and lineage” of David (see on Matt. 1:16, 18; Luke 1:27; cf. DA 44).

 

၅။ မာရိနှင့်အတူ။ မာရိအား ယောသပ်နှင့်အတူလိုက်ပါသွားရန် တွန်းအားပေးသော အကြောင်းအမှုကို မဖော်ပြထားပါ။ ရောမဥပဒေရော ယုဒဥပဒေပါ သူမအား သွားရန်မလိုအပ်ပါ။ ရောမဥပဒေအရ အမျိုးသမီးများသည် လူဦးရေအခွန်ပေးရန်လိုသော်လည်း ကိုယ်တိုင်သွားရောက်ရန် မလိုအပ်ပါ။ မာရိသည် သူမ၏ကလေးမွေးဖွားချိန်နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားပြီး၊ ဗက်လင်ဟမ်သည် သူ၏မွေးဖွားရာနေရာဖြစ်မည်ဟု ပရောဖက်ပြုချက်က ညွှန်ပြထားသည်ကို (မိက္ခာ ၅:၂) သိရှိထားသဖြင့် ယောသပ်နှင့်အတူ တမင်သက်သက်လိုက်ပါသွားခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သူတို့သည် ဗက်လင်ဟမ်တွင် အခြေချနေထိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားပေမည် (DA ၆၆ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့တည်းမဟုတ်၊ သူမ၏သွားရောက်မှုသည် သန္ဓာနမိတ္တဇူရီ၏ လမ်းညွှန်မှုကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဗက်လင်ဟမ်တွင် နေရာထိုင်ခင်းမရှိခဲ့သည့်အချက်က ၎င်းတို့ထံတွင် ထိုနေရာ၌ ပိုင်ဆိုင်မှုမရှိဟု ဆိုလိုပေမည်။ လုကာ ၂:၃၉ တွင် နာဇရက်ကို “သူတို့၏မြို့” ဟုခေါ်ဆိုထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဗက်လင်ဟမ်တွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဧည့်သည်များ၊ “အိုးမဲ့အိမ်မဲ့”၊ “အသိအမှတ်မပြုခံရ” သူများဖြစ်သည် (DA ၄၄)။

5. With Mary. The motive that led Mary to accompany Joseph is not stated. Neither Roman nor Jewish law required her to go. According to Roman law women were to pay the poll tax, but need not appear in person. It may be that Mary, knowing that the birth of her child was at hand, knew also that prophecy pointed to Bethlehem as his birthplace (Micah 5:2), and intentionally accompanied Joseph. They may have purposed to settle in Bethlehem (see DA 66). Again, it may be that her going was dictated by the Holy Spirit. The fact that they could not find a lodging place in Bethlehem may imply that they owned no property there. In Luke 2:39 Nazareth is called “their own city.” In Bethlehem, then, both were strangers, “homeless,” “unrecognized and unhonored” (DA 44).

 

ဇနီး။ ဤစကားလုံးကို ချန်လှပ်ထားရန် အရေးကြီးသော စာသားဆိုင်ရာ သက်သေများကို ကိုးကားနိုင်သည် (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ)။ မာရိသည် ယောသပ်နှင့် လက်ထပ်ပြီးမှသာ အတူလိုက်ပါသွားဖွယ်ရှိသည်။ မသဲက ယောသပ်သည် ကောင်းကင်တမန်၏ ညွှန်ကြားချက်အရ မာရိနှင့် ချက်ချင်းလက်ထပ်ခဲ့ပြီး (အခန်း ၁:၂၄)၊ ထို့ကြောင့် ဗက်လင်ဟမ်သို့ ခရီးမသွားမီ လက်ထပ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည် (အခန်း ၂:၁ ကိုကြည့်ပါ)။

Wife. Important textual evidence may be cited (cf. p. 146) for omitting this word. Mary probably would not have traveled with Joseph unless they had been married. Matthew implies that Joseph married Mary immediately after the angel instructed him to do so (ch. 1:24), and thus before the journey to Bethlehem (see on ch. 2:1).

 

၆။ ရက်ပြည့်လာသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မာရိထံသို့ ကောင်းကင်တမန်၏ ကတိအတိုင်း (အခန်း ၁:၃၁) ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ယောဟန်နှစ်ခြင်းဆရာ၏ မွေးဖွားပြီး ခြောက်လခန့်အကြာ (အခန်း ၁:၃၆၊ ၁:၃၉၊ ၁:၅၆၊ ၁:၅၇၊ အခန်း ၁:၃၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်၏ မွေးဖွားသည့်နှစ်နှင့် ရာသီအတိအကျကို မသိရပါ။ နှစ်နှင့်ပတ်သက်၍ စာမျက်နှာ ၂၄၀-၂၄၂ ကိုကြည့်ပါ၊ ရာသီအချိန်အတွက် အခန်း ၁:၅၇၊ ၂:၈ ကိုကြည့်ပါ။

6. Days were accomplished. That is, according to the promise of the angel to Mary (ch. 1:31). This was about six months after the birth of John the Baptist (ch. 1:36, 39, 56, 57; see on ch. 1:39). The exact year and season of Christ’s birth are not known. Concerning the year see pp. 240-242, and for the time of year see on chs. 1:57; 2:8.

 

၇။ သားဦးဖွား။ ဂရိဘာသာတွင် “ပရိုတိုတိုကော့စ်” (မသဲ ၁:၁၈၊ ၁:၂၅၊ လုကာ ၁:၃၅ ကိုကြည့်ပါ)။ မာရိသည် ယေရှုမွေးဖွားပြီးနောက် အခြားသားသမီးများကို မွေးဖွားခဲ့သလားဆိုသည့် တိုက်ရိုက်သက်သေမရှိပါ (မသဲ ၁:၂၅ ကိုကြည့်ပါ)၊ သို့သော်လည်း ယေရှုသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် သူ၏မိခင်ကို ယောဟန်ထံသို့ အပ်နှံခဲ့သည့်အချက်က ထိုအချိန်တွင် သူမတွင် အခြားသားသမီးများရှိဖွယ်မရှိကြောင်း ဖော်ပြသည် (ယောဟန် ၁၉:၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။

7. Firstborn. Gr. prōtotokos (see on Matt. 1:18, 25; cf. on Luke 1:35). There is no direct evidence as to whether Mary gave birth to other children subsequent to the birth of Jesus (see on Matt. 1:25), although the fact that Jesus, on the cross, gave His mother into the care of John makes it seem improbable that she had other children living at the time (see on John 19:26).

 

အင်္ကျီဖြစ်ကာ ထုပ်ပိုးထားသည်။ ပို၍တိကျစွာဆိုရလျှင် “ထုပ်ပိုးထားသောအဝတ်ကြိုး” ဖြစ်သည်။ ဟေဗြဲကလေးများသည် မွေးဖွားချိန်တွင် ရေဖြင့်ဆေးကြောပြီး၊ ဆားဖြင့်ပွတ်တိုက်ကာ “အင်္ကျီဖြစ်ကာ ထုပ်ပိုးထားသည်” (ယေဇကျေလ ၁၆:၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် ကလေး၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခြေလက်များကို လျော့ရဲစွာပတ်ထားသော အဝတ်ကြိုးများဖြစ်သည်။ ပုံမှန်ဓလေ့အရ၊ ကလေးကို စတုရန်းပုံအဝတ်တစ်ခုပေါ်တွင် ထောင့်ဖြတ်တင်ထားပြီး၊ အဝတ်၏ထောင့်နှစ်ခုကို ကလေး၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ခေါက်ထားသည်၊ တစ်ခုကို ၎င်း၏ခြေထောက်ပေါ်တွင်၊ နောက်တစ်ခုကို ၎င်း၏ဦးခေါင်းအောက်တွင် ထားသည်။ ၎င်းကို အပြင်ဘက်တွင် လျော့ရဲစွာ ပတ်ထားသော ကြိုးများဖြင့် ပြုပြင်ထားသည်။

Swaddling clothes. Rather, a “swathing band.” Hebrew children, at birth, were washed in water, rubbed in salt, and wrapped in “swaddling clothes” (see on Eze. 16:4). These were strips of cloth wound loosely about the body and limbs of the infant. According to the usual custom, the baby was laid diagonally on a square piece of cloth, two corners being folded over its body, one over its feet, and the other underneath its head. This was held in place by hands loosely wound around the outside.

 

တိရစ္ဆာန်စာကျွေးရာနေရာ။ ယေရှုကလေးကို ထားရန် ၎င်းထက်ပို၍ နှိမ့်ချသောနေရာကို ရှာမရနိုင်ပါ။ ဤလောက၏စည်းစိမ်တွင် ဆင်းရဲသော (အငယ် ၂၄ ကိုကြည့်ပါ) ယောသပ်နှင့်မာရိတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းတွင် ချမ်းသာခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာအကြာတွင် ပေါ်ပေါက်လာသော ဓလေ့တစ်ခုက မွေးဖွားရာနေရာသည် ဗက်လင်ဟမ်အနီးရှိ ဂူတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် ထိုနေရာသည် တိရစ္ဆာန်များကို “ခိုလှုံရာ” “ရိုးရှင်းသောအဆောက်အအုံ” တစ်ခုဖြစ်သည် (DA ၄၄)။ မွေးဖွားခြင်းပုံများတွင် အနုပညာရှင်များက ထည့်သွင်းလေ့ရှိသော နွားနှင့်မြည်းတို့သည် ဟေရှာယ ၁:၃ မှ အကြံပြုခံရခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆရသည်။

A manger. No place more humble could have been found in which to lay the infant Jesus; no man can say that he had a less auspicious start in life. Poor in the riches of this world (see on v. 24), Joseph and Mary were nevertheless rich in faith. A tradition that originated some centuries later makes the place of the nativity a cave in the vicinity of Bethlehem. The place, however, was “a rude building” where beasts were “sheltered” (DA 44). The ox and the ass usually introduced by artists into pictures of the nativity are thought to have been suggested by Isa. 1:3.

 

နေရာမရှိ။ အကြောင်းမှာ တည်းခိုရိပ်သာသည် ဧည့်သည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်သည်။ တည်းခိုရိပ်သာပိုင်ရှင်၏ ဧည့်ဝတ်မပြည့်မှုကို မဆိုလိုပါ။ ထိုအချိန်တွင် ပါလက်စတိုင်းရှိ ယုဒလူမျိုးနေထိုင်သူအများစုသည် ယုဒ၊ ဗင်ယာမိန်၊ သို့မဟုတ် လေဝိမျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသူများဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ယုဒယတစ်ခွင်ရှိ နေရာထိုင်ခင်းများသည် ကန့်သတ်ချက်အထိ ပြည့်နှက်နေဖွယ်ရှိသည်။

No room. Simply for the reason that the inn was already filled with guests. No thought of inhospitableness on the part of the innkeeper is implied. It is probable that a vast majority of the Jewish residents of Palestine at this time were descendants of Judah, Benjamin, or Levi. Hence accommodations throughout Judea were, no doubt, taxed to the limit.

 

တည်းခိုရိပ်သာ။ ဂရိဘာသာတွင် “ကာတာလူမာ”၊ “တည်းခိုရာနေရာ” သို့မဟုတ် “တည်းခိုရိပ်သာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤနေရာတွင် သေးငယ်သော အရှေ့တိုင်းရိုးရာ ခါန်း သို့မဟုတ် ကာရာဗန်ဆာရီ ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်၊ ၎င်းသည် အများအားဖြင့် ဗဟိုခြံဝင်းကို ဝိုင်းရံထားသော ဖုံးအုပ်ထားသည့် ဝရန်ဒါပေါ်မှ အခန်းများပါဝင်သည်။ ခရီးသွားများသည် အခန်းတစ်ခုထဲတွင် သို့မဟုတ် ဖုံးအုပ်ထားသော ဝရန်ဒါပေါ်တွင် ၎င်းတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အနည်းငယ်စတုရန်းပေနေရာတွင် နေထိုင်ကြသည်။ ခရီးသွားများ၏ တိရစ္ဆာန်များနှင့် ခရီးဆောင်ပစ္စည်းများကို ခြံဝင်းအတွင်း သိမ်းဆည်းထားနိုင်သည်။

Inn. Gr. kataluma, “a lodging place,” or “an inn.” Probably here a small Oriental khan or caravansary, which usually consisted of rooms facing on a covered porch surrounding a central courtyard. The travelers would either be in one of the rooms or occupy a few square feet assigned them on the floor of the covered porch. The animals and baggage of travelers might be kept in the courtyard.

 

၈။ သိုးထိန်းများ။ [သိုးထိန်းများထံသို့ ကြေငြာခြင်း၊ လုကာ ၂:၈–၂၀။ မွေးဖွားခြင်းကိုကြည့်ပါ။] ဤရိုးရှင်းသော်လည်း ဘုရားကိုးကွယ်သူများသည် ည၏တိတ်ဆိတ်သောအချိန်များတွင် ကတိထားရာမက်ဆီယာအကြောင်း အတူတကွစကားပြောဆိုကာ ၎င်း၏လာရောက်မှုအတွက် ဆုတောင်းခဲ့ကြသည် (DA ၄၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် “ဣသရေလ၏သက်သာခြင်း” ကို စောင့်မျှော်နေသူများနှင့် “ယေရုဆလင်တွင် ရွေးနှုတ်ခြင်း” ကို မျှော်လင့်သူများထဲတွင် အနည်းငယ်သာ သစ္စာရှိသူများထဲတွင် ပါဝင်ပုံရသည် (အငယ် ၂၅၊ လုကာ ၂:၃၈၊ မသဲ ၁:၁၈၊ လုကာ ၂:၂၅၊ ၂:၂၆၊ ၂:၃၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ကောင်းကင်သည် ထိုသို့သောသူများထံသို့သာ အလင်းနှင့် သမ္မာတရားကို ပေးအပ်သည်။

8. Shepherds. [The Announcement to the Shepherds, Luke 2:8–20. See The Nativity.] These simple but devout men spent the silent hours of the night talking together of the promised Messiah and praying for His coming (see DA 47). They were apparently among that small but faithful number who waited “for the consolation of Israel” (v. 25) and “looked for redemption in Jerusalem” (Luke 2:38; see on Matt. 1:18; Luke 2:25, 26, 38). It is ever to such persons that Heaven imparts light and truth.

 

“ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ငတ်မွတ်ဆာလှသူများ” သာလျှင် “ပြည့်စုံခြင်း” ကို မျှော်လင့်နိုင်သည် (မဿဲ ၅:၆)။ အလင်းနှင့် သမ္မာတရားကို ရှာဖွေသူများသာလျှင် ၎င်းကို တွေ့ရှိနိုင်သည် (မဿဲ ၇:၇၊ ဟေဗြဲ ၉:၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘဝ၏အနိမ့်အမြင့်သည် မည်မျှဖြစ်စေ အရေးမကြီးပါ၊ အရေးကြီးသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်နှလုံးတွင် “ထိုမင်္ဂလာရှိသော မျှော်လင့်ခြင်း” ကို ထိန်းသိမ်းရန်ဖြစ်သည် (တိတု ၂:၁၃)။

Only those who “hunger and thirst after righteousness” may expect to be “filled” (Matt. 5:6). Only those who seek for light and truth will find it (see Matt. 7:7; Heb. 9:28). It matters not how humble our station in life, the all-important thing is to cherish in our hearts “that blessed hope” (Titus 2:13).

 

ဣသရေလ၏ခေါင်းဆောင်များသည် ၎င်းတို့၏တာဝန်ကို သစ္စာမထားနိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ နှိမ့်ချပြီး ဘုရားကိုးကွယ်သော သိုးထိန်းများအုပ်စုကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ယေရုဆလင်ရှိ ယဇ်ပုံးများနှင့် ရဗ္ဗိများသည် သိုးထိန်းများထံ ကောင်းကင်တမန်များ၏ လည်ပတ်မှုအကြောင်း ကြားသိရသောအခါတွင်ပင် ယုံကြည်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ သိုးထိန်းများနှင့်မတူဘဲ၊ ၎င်းတို့သည် ဗက်လင်ဟမ်သို့ စုံစမ်းရန် မသွားခဲ့ကြဘဲ၊ ထိုသတင်းကို အလဟဿပုံပြင်ဟု တံဆိပ်ကပ်ခဲ့သည် (DA ၆၃ ကိုကြည့်ပါ)။

The leaders of Israel, untrue to their trust, were passed by in favor of a group of humble and devout shepherds. Even when the priests and rabbis in Jerusalem heard the report of the visit of the angels to the shepherds they refused to believe. Unlike the shepherds, they would not go to Bethlehem to investigate, and branded the report an idle tale (see DA 63).

 

နေထိုင်ခြင်း။ ပုံမှန်ဓလေ့ကို လိုက်နာခဲ့လျှင်၊ သိုးထိန်းများသည် နေ့ရောညပါ လယ်ကွင်းထဲတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် ဧပြီလမိုးရွာပြီးနောက်နှင့် နိုဝင်ဘာလမိုးမတိုင်မီ ရာသီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြသည်၊ ထိုအချိန်သည် သိုးများကို လယ်ကွင်းထဲတွင် ပုံမှန်ထားရှိသည့်ရာသီဖြစ်သည်။ ယုဒယ၏တောင်တန်းဒေသများတွင် ဆောင်းရာသီသည် အေးမြပြီး မိုးများသည်၊ အကယ်၍ ဆောင်းရာသီဖြစ်ခဲ့လျှင် သိုးထိန်းများသည် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်နှင့် ၎င်းတို့၏သိုးအုပ်များအတွက် မိုးသည်းထန်စွာရွာသွန်းမှုမှ ခိုလှုံရာရှာဖွေခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ခရစ်တော်၏ မွေးဖွားခြင်းအချိန်နှင့်ပတ်သက်သည့် သက်သေအားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်၊ မွေးဖွားခြင်းကို ဆောင်းဦးရာသီတွင် ထားရှိခြင်းသည် အခြေအနေနှင့် အကိုက်ညီဆုံးဖြစ်ပုံရသည်။ သို့သော်၊ ၎င်းသည် မွေးဖွားခြင်းသည် အခြားရာသီတစ်ခုတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေကို ဖယ်ထုတ်မထားပါ။ အခန်း ၁:၅၇ ကိုကြည့်ပါ။

Abiding. If the ordinary custom was followed, the shepherds were living in the fields both day and night. This clearly implies that the season was after the rains of April, and before the rains of November (see Vol. II, pp. 108, 110), the season when sheep were commonly kept in the open fields. Winters are cold and wet in the mountain regions of Judea, and if it had been winter, the shepherds would have sought shelter from the heavy winter rains for themselves and their flocks. Considering all the evidence regarding the time of Christ’s birth, it seems that placing the birth in the autumn of the year would fit best the chronological pattern of the context. This does not, however, rule out the possibility that the birth occurred at some other season. See on ch. 1:57.

 

၄ရာစုနှစ်ခရစ်ယာန်ခေတ်မတိုင်မီ ဒီဇင်ဘာ ၂၅ ရက်အား ခရစ်တော်၏မွေးနေ့အဖြစ် ကျင်းပခဲ့ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ဂျူလီယန်ပြက္ခဒိန်အရ၊ ဤရက်သည် နေ၏မြောက်ဘက်သို့ပြန်လှည့်သည့် ဆောင်းရာသီအချိန်ပြောင်းလဲမှုနေ့ဖြစ်သည်။ ရောမလူမျိုးများအကြား ဆတ်တန်နယလီယာဟုခေါ်သော ပွဲတော်များဖြင့် ဤရာသီအား နေနတ်ဘုရားများ၏ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအား ဂုဏ်ပြုကျင်းပခဲ့သည်။ အနောက်ခရစ်ယာန်ဘုရားကျောင်းတွင် ခရစ်တော်၏မွေးနေ့အား ဤသူတို့၏ပွဲတော်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ်ဆက်နွယ်ခဲ့သည်။

It was not until the 4th century of the Christian Era that December 25 came to be observed as the birthday of the Christ. According to the Julian calendar, this was the date of the winter solstice, when the sun turned northward. In heathen lands this season was marked by festive celebrations, known among the Romans as the Saturnalia, held in honor of the rebirth of various solar deities. It was in the Western church that the birth of Christ was first associated with this pagan holiday.

 

သိုးထိန်းများ။ စာသားအရ “သိုးထိန်းများသည် အလှည့်ကျစောင့်ကြည့်နေသည်” ဟုဆိုလိုပြီး၊ အလှည့်ကျစောင့်ကြည့်နေသည့်အချက်ကို အများကိန်းဖြင့်ဖော်ပြထားသည်။ ဤလယ်ကွင်းများသည် ဒါဝိဒ်သည် သူ၏ဖခင်၏သိုးများအား ထိန်းကျောင်းခဲ့သည့်နေရာများဖြစ်သည် (DA 47 ကိုကြည့်ပါ)။ ဗက်လင်ဟမ်အနီးတွင် “ဧဒါတာဝါ” ဟုခေါ်သော “သိုးအုပ်တာဝါ” ရှိပြီး (မိက္ခာ ၄:၈ နှင့် ကိုးကား၊ ကမ္ဘာ ၃၅:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထုံးတမ်းအရ ယေရုရှလင်ဗိမာန်တော်တွင် ယဇ်ပူဇော်ရန်အတွက် သိုးအုပ်များအား ဤနေရာတွင် စုရုံးထားသည်။ ကောင်းကင်တမန်များထံသို့ ပေါ်ထွက်လာသော သိုးထိန်းများသည် ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် သတ်မှတ်ထားသော သိုးအုပ်များအား “စောင့်ကြည့်နေ” ကြသူများဖြစ်နိုင်သည်။

Keeping watch. Literally, “watching watches,” the plural probably indicating that the shepherds took turns. These fields were the very ones where David had tended his father’s flocks (see DA 47). In the vicinity of Bethlehem was “the tower of Edar,” literally, “the tower of the flock” (see on Gen. 35:21; cf. Micah 4:8). According to tradition, it was here that flocks destined for sacrifice at the Temple in Jerusalem were gathered. It may be that the shepherds to whom the angels appeared were “keeping watch” over flocks already set apart for this purpose.

 

 

၉. ကောင်းကင်တမန်။ ထို့ထက် “ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး”။ ဤအရေးကြီးသောတာဝန်အား ကောင်းကင်တမန်များ၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ဂါဘရီယယ်အား အသင့်တော်ဆုံးယုံကြည်ပေးအပ်နိုင်သည် (DA 780 ကိုကြည့်ပါ၊ အခန်း ၁:၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။

9. The angel. Rather, “an angel.” This important mission could most appropriately be entrusted to the leader of the angelic host, Gabriel (see DA 780; see on ch. 1:19).

 

သူတို့ထံသို့ရောက်လာသည်။ ကောင်းကင်တမန်သည် သိုးထိန်းများအထက်တွင် လေထဲတွင် အနည်းငယ်မြင့်နေပေမည်။ သူတို့အား ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာခြင်းသည် သိုးထိန်းများ၏ပထမဆုံးသိရှိမှုဖြစ်နိုင်သည်။

Came upon them. Perhaps the angel was at a slight elevation in the air above the shepherds. It is possible that the shepherds’ first intimation of his coming was his appearance immediately before them.

 

ဘုန်းတန်ခိုး။ ဂရိဘာသာတွင် “ဒေါက်ဇာ” ဟုဆိုလိုပြီး၊ ဤနေရာတွင် အဓိကအားဖြင့် “ထွန်းလင်းတောက်ပမှု” ကို ဆိုလိုပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် တောင်ပေါ်တွင်ပြသခဲ့သော ဘုန်းတန်ခိုးနှင့်နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည် (အခန်း ၉:၃၁, ၃၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ရောမ ၃:၂၃ ကိုကြည့်ပါ။

Glory. Gr. doxa, here, primarily “splendor,” perhaps comparable with that later manifested on the mount of transfiguration (ch. 9:31, 32). See on Rom. 3:23.

 

သူတို့သည် အလွန်ကြောက်လန့်ခဲ့ကြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ “သူတို့သည် အလွန်ကြောက်လန့်ခဲ့ကြသည်” ဟုဆိုလိုပြီး၊ လူသားများနှင့် မမြင်နိုင်သောကမ္ဘာအကြား အဆီးအတားဖယ်ရှားခံရသည့်အခါ သဘာဝအတိုင်းဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ ဓမ္မဟောင်းခေတ်တွင် ကောင်းကင်တမန်များထံသို့ ပေါ်ထွက်လာသူများသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကောင်းကင်တမန်အား သေခြင်း၏သတင်းပေးသူအဖြစ် ယူဆခဲ့ကြသည် (တရားသူကြီး ၆:၂၂, ၁၃:၂၁, ၂၂)။ ဤကောင်းကင်တမန်သည် လွတ်မြောက်ရေးနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းအား ကြေညာရန်လာခဲ့သည် (လုကာ ၂:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။

They were sore afraid. That is, “they feared greatly,” as might be considered only natural on an occasion when the veil between men and the invisible world is parted. In OT times people to whom angels appeared, sometimes thought of the angel as a harbinger of death (Judges 6:22, 13:21, 22). This angel came to announce deliverance and joy (see Luke 2:10).

 

၉. ပိုမိုထွန်းလင်းသောအလင်းကိုခံနိုင်ရန် အားဖြည့်ပေးခြင်း။—[လုကာ ၂:၈, ၉ ကိုးကားထားသည်] … ရုတ်တရက် ကောင်းကင်သည် သိုးထိန်းများအား ထိတ်လန့်စေသော ထွန်းလင်းမှုဖြင့် လင်းထိန်လာသည်။ ဤခမ်းနားသောဖြစ်စဉ်၏အကြောင်းရင်းကို သူတို့မသိရှိခဲ့ကြပေ။ ကောင်းကင်တွင်စုဝေးနေသော ကောင်းကင်တမန်များစွာကို သူတို့ပထမတွင် မမြင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ ကောင်းကင်တမန်များ၏ထွန်းလင်းမှုနှင့်ဘုန်းတန်ခိုးသည် လယ်ကွင်းတစ်ခုလုံးအား လင်းထိန်စေပြီး ဘုန်းတန်ခိုးဖြည့်ပေးသည်။ သိုးထိန်းများသည် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတန်ခိုးကြောင့် ထိတ်လန့်နေချိန်တွင်၊ ထိုအုပ်စု၏ခေါင်းဆောင်ကောင်းကင်တမန်သည် သူတို့၏ကြောက်ရွံ့မှုကို ငြိမ်သက်စေပြီး၊ “ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိကြပါနှင့် …” ဟု သူ့ကိုယ်သူဖော်ပြခဲ့သည်။

9. Strengthened to Endure Greater Light.—[Luke 2:8, 9 quoted.] … Suddenly the heavens are lighted up with a brightness which alarms the shepherds. They know not the reason of this grand display. They do not at first discern the myriads of angels that are congregated in the heavens. The brightness and glory from the heavenly host illuminate and glorify the entire plain. While the shepherds are terrified at the glory of God, the leading angel of the throng quiets their fears by revealing himself to them, saying, “Fear not. …”

 

သူတို့၏ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြေပျောက်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ အံ့ဩမှုနှင့်ထိတ်လန့်မှုအစား ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်တမန်အုပ်စုတစ်ခုလုံးနှင့်ဆက်စပ်နေသော ထွန်းလင်းမှုနှင့်ဘုန်းတန်ခိုးကို ရုတ်တရက်ခံနိုင်ရည်မရှိခဲ့ပေ။ သိုးထိန်းများ၏အကြည့်အောက်တွင် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသာပေါ်ထွက်လာပြီး၊ သူတို့၏ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားကာ သူတို့၏တာဝန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်၏အလင်းရောင်သည် သူတို့အား ဝန်းရံထားပြီး၊ ဘုန်းတန်ခိုးသည် သူတို့အပေါ်တွင်ရှိနေကာ၊ ကောင်းကင်တမန်များစွာ၏ပိုမိုထွန်းလင်းသောအလင်းနှင့်ဘုန်းတန်ခိုးကို ခံနိုင်ရန် အားဖြည့်ပေးခဲ့သည် (2SP 17, 18)။

As their fears are dispelled, joy takes the place of astonishment and terror. They could not, at first, bear the radiance of glory, which attended the whole heavenly host, to break upon them suddenly. One angel only appears to the gaze of the watching shepherds to dissipate their fears, and make known their mission. As the light of the angel encircles them, the glory rests upon them, and they are strengthened to endure the greater light and glory attending the myriads of heavenly angels (2SP 17, 18).

 

၁၀. ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိကြပါနှင့်။ အခန်း ၁:၁၃ ကိုကြည့်ပါ။

10. Fear not. See on ch. 1:13.

 

သတင်းကောင်းယူဆောင်လာသည်။ ဂရိဘာသာတွင် “ယူအက်ဂဲလီဇို” ဟုဆိုလိုပြီး၊ “သတင်းကောင်းကြေညာခြင်း” သို့မဟုတ် “ဝမ်းမြောက်ဖွယ်သတင်းကြေညာခြင်း” ကို ဆိုလိုသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ “ဧဝံဂေလိဆရာ”၊ “ဧဝံဂေလိဆောင်ခြင်း” နှင့် “ဧဝံဂေလိဝါဒ” ဟူသောစကားလုံးများသည် ဤဂရိစကားလုံးမှဆင်းသက်လာသည်။ ဤအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ခရစ်ယာန်သတင်းစာရေးသားသူများသည် “ဧဝံဂေလိဆရာများ” ဖြစ်ကြသည်။ ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် ၎င်း၏အစပိုင်းမှစ၍ “သတင်းကောင်း” သို့မဟုတ် “ဧဝံဂေလိ” ဖြစ်သော ကယ်တင်ခြင်းချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ ကယ်တင်ခြင်း၏ “သတင်းကောင်း” သို့မဟုတ် “ဧဝံဂေလိ” ကို ကြေညာခဲ့သည်။

Bring … good tidings. Gr. euaggaelizō, “to proclaim good news,” or “to announce glad tidings.” Our words “evangelist,” “evangelize,” and “evangelism” are derived from this Greek word. It is in this sense that the gospel writers are “evangelists.” From its very inception Christianity has announced “good tidings” or “good news,” the “good news” or “gospel” of redeeming love, of salvation.

 

လူများအားလုံးထံသို့။ တမန်တော်များ၏တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းအရ၊ တပည့်များသည် “လူမျိုးအားလုံးအား” ကယ်တင်ခြင်း၏ဧဝံဂေလိကို သင်ကြားရမည် (မဿဲ ၂၈:၁၉)။

To all people. According to the apostolic commission, the disciples were to “teach all nations” the gospel of salvation ( Matt. 28:19).

 

၁၁. ဒါဝိဒ်၏မြို့။ အဆိုပါ ၄ ကိုကြည့်ပါ။ ခရစ်တော်သည် မဖြစ်မနေအချိန်မှန် (ဂလာတိ ၄:၄ ကိုကြည့်ပါ) နှင့် နေရာမှန် (မိက္ခာ ၅:၂ ကိုကြည့်ပါ) တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။

11. City of David. See on v. 4. Christ was born at the right time (see Gal. 4:4) and at the right place (see on Micah 5:2).

 

ကယ်တင်ရှင်။ ဂရိဘာသာတွင် “ဆိုတာ” ဟုဆိုလိုပြီး၊ “ယေရှု” ဟူသော ကိုယ်ပိုင်အမည်နှင့် တူညီသောအယူအဆပါဝင်သည် (မဿဲ ၁:၁, ၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။

Saviour. Gr. Sōtēr, a title containing the same idea as the personal name “Jesus” (see on Matt. 1:1, 21).

 

ခရစ်တော်သခင်။ ကောင်းကင်၏ဘုန်းတန်ခိုးဖြင့်မဟုတ်ဘဲ “အနံ့သင်းသောအဝတ်ဖြင့်” (အဆိုပါ ၇, ၁၂) ဝတ်ဆင်ထားသော မာရိ၏သားသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ “ခရစ်တော်သခင်” ဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ ၁:၆ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤဘွဲ့သည် ခရစ်တော်အား ဓမ္မဟောင်းခေတ်၏ “သခင်” နှင့်ချိတ်ဆက်ပေးပြီး၊ “မယ်ရှယ်ယေဟောဝါ” ဟူသောအသုံးအနှုန်းနှင့် ညီမျှသည် (မဿဲ ၁:၁ ကိုကြည့်ပါ၊ အတွဲ ၁, စာမျက်နှာ ၁၇၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Christ the Lord. Clothed no longer with the glory of heaven, but in “swaddling clothes” (vs. 7, 12), the child of Mary was nonetheless “Christ the Lord” (cf. Heb. 1:6). The title identifies Christ with “the Lord” of OT times (see PP 366; DA 52; see on Luke 1:76), and would be equivalent to the expression Messiah Jehovah (see on Matt. 1:1; see Vol. I, p. 172).

 

၁၂. လက္ခဏာ။ စာသားအထောက်အထားများသည် (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ) “လက္ခဏာ” ဟူသောဖတ်ရှုမှုကို ထောက်ခံသည်။ ကျမ်းစာတွင်အသုံးပြုထားသည့်အတိုင်း၊ “လက္ခဏာ” သည် အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရန်မလိုအပ်ပေ (ဟေရှာယ ၇:၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ သိုးထိန်းများအတွက်ပေးထားသော “လက္ခဏာ” သည် ဖော်ထုတ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဗက်လင်ဟမ်မှသူငယ်သည် မယ်ရှယ်နှင့်ပတ်သက်သော သူတို့၏မြင့်မားသောအယူအဆများကိုထည့်သွင်းစဉ်းစားသောအခါ၊ သူတို့မျှော်လင့်ထားသည့်ပုံစံနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်လိမ့်မည်။

12. A sign. Textual evidence favors (cf. p. 146) the reading “the sign.” As used in the Scriptures, a “sign” is not necessarily miraculous (see on Isa. 7:14). The “sign” given to the shepherds was a means of identification. The appearance of the Babe of Bethlehem would be the opposite of what the shepherds were expecting, in view of their exalted ideas concerning the Messiah.

 

အနံ့သင်းသောအဝတ်။ အဆိုပါ ၇ ကိုကြည့်ပါ။

Swaddling clothes. See on v. 7.

 

၁၃, ၁၄, ၂၉–၃၂. စာတန်သည် ဒေါသဖြည့်ခံရသည်။—ကောင်းကင်တမန်များသည် စာတန်၏ဘုရားကျောင်းအား ဒေါသအားလုံးနှိုးဆွခဲ့သည်။ သူသည် သူငယ်ယေရှု၏တာဝန်ယူထားသူများ၏ခြေလှမ်းများကို လိုက်လျှောက်ခဲ့သည်။ သူသည် ဗိမာန်တော်၏ဝင်ပေါက်များတွင် ဣသရေလ၏သက်သာပေးခြင်းကို ကြာရှည်စောင့်မျှော်နေသော စိမ်ယောန်၏ပရောဖက်ပြုချက်ကို ကြားခဲ့သည်။ သန္ဓေသားတော်သည် သူ့အပေါ်တွင်ရှိပြီး၊ သူသည် ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် ဗိမာန်တော်သို့ရောက်ရှိလာသည်။ သူငယ်ကယ်တင်ရှင်ကို သူ၏လက်မောင်းများဖြင့်ဆွဲယူကာ၊ ဘုရားသခင်အား ကောင်းကြီးပေးပြီး ဤသို့ဆိုသည်၊ “သခင်၊ ယခုအခါ ကိုယ်တော်၏ဗျာဒိတ်စကားအတိုင်း ကိုယ်တော်၏ကျွန်အား ငြိမ်သက်စွာထွက်ခွာခွင့်ပြုတော်မူပါ။ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်၏ကယ်တင်ခြင်းကို ကျွန်ုပ်၏မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီ။ ဤသည်မှာ လူများအားလုံး၏ရှေ့တွင် ကိုယ်တော်ပြင်ဆင်ထားသော ကယ်တင်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ တစ်ပါးအမျိုးသားများအား ထွန်းလင်းပေးသောအလင်းရောင်နှင့် ကိုယ်တော်၏လူမျိုး ဣသရေလ၏ဘုန်းတန်ခိုးဖြစ်သည်။” စိမ်ယောန်သည် ခရစ်တော်၏ဘုရားသဘောကို အသိအမှတ်ပြုသည်ကိုမြင်သောအခါ စာတန်သည် ဒေါသဖြည့်ခံရသည် (RH အောက်တိုဘာ ၂၉, ၁၈၉၅)။

13, 14, 29–32. Satan Filled With Frenzy.—The heavenly heralds aroused all the wrath of the synagogue of Satan. He followed the steps of those who had charge of the infant Jesus. He heard the prophecy of Simeon in the temple courts, who had long been waiting for the consolation of Israel. The Holy Ghost was upon him and he came by the Spirit into the temple. Taking the infant Saviour in his arms, he blessed God, and said, “Lord, now lettest thou thy servant depart in peace, according to thy word: for mine eyes have seen thy salvation, which thou hast prepared before the face of all people; a light to lighten the Gentiles, and the glory of thy people Israel.” Satan was filled with frenzy as he saw that the aged Simeon recognized the divinity of Christ (RH Oct. 29, 1895).

 

၁၃. ရုတ်တရက်။ ကယ်တင်ရှင်၏မွေးဖွားခြင်းကို ကောင်းကင်တမန်ကြေညာရန် ဗက်လင်ဟမ်တောင်ကုန်းများအထက်တွင် ကောင်းကင်တမန်များစွာစုဝေးနေခဲ့သည်။

13. Suddenly. An innumerable throng of angels had gathered above the hills of Bethlehem, awaiting the angelic announcement of the birth of the Saviour.

 

အုပ်စု။ ဂရိဘာသာတွင် “စတြာတီယာ” ဟုဆိုလိုပြီး၊ “စစ်တပ်”၊ “အုပ်စု” သို့မဟုတ် “အဖွဲ့” ဟူသော စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဝေါဟာရဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာတွင် ကောင်းကင်တမန်များ၏အဆင့်များကို ရည်ညွှန်းသည် (ဆာလံ ၂၄:၁၀၊ ယောရှု ၅:၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။

Host. Gr. stratia, “army,” “host,” or “band,” a common military term, here referring to the ranks of the angelic host (see on Ps. 24:10; Joshua 5:14).

 

၁၄. ဘုရားသခင်အား ဘုန်းတန်ခိုးပေးသည်။ ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်သည် ဘုရားသခင်ထံမှစတင်ခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်တမန်များနှင့် လူသားများသည် ဘုရားသခင်အား ဘုန်းတန်ခိုးနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းပြုရန် သင့်လျော်သည်။ ဤကောင်းကင်တမန်များ၏သီချင်းတွင် “ဘုန်းတန်ခိုး” သည် “ငြိမ်သက်ခြင်း” နှင့်၊ “ဘုရားသခင်” သည် “လူသားများ” နှင့်၊ “အမြင့်ဆုံး” သည် “မြေကြီး” နှင့် ကဗျာဆန်စွာ ဟန်ချက်ညီညီရှိသည်။ ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်သည် ဘုရားသခင်နှင့်လူသားများအား ပြန်လည်သင့်မြတ်စေပြီး၊ လူသားများအတွက် ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်အတွက် ဘုန်းတန်ခိုးကို ယူဆောင်လာသည်။ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်သည် “ကောင်းကင်ဘုံတွင်ပြုသကဲ့သို့ မြေကြီးပေါ်တွင်လည်း ပြည့်စုံသည်” ဖြစ်သောအခါမှသာ ငြိမ်သက်ခြင်းရောက်ရှိလာနိုင်သည် (မဿဲ ၆:၁၀)။

14. Glory to God. The plan of salvation originated with God, and it is fitting that both angels and men should ascribe glory and praise to Him. In this song of the angels “glory” is poetically balanced with “peace,” “God” with “men,” and “highest” with “earth.” The plan of salvation reconciles God and men, so bringing peace to men and glory to God. Peace can come only when God’s will is “done in earth, as it is in heaven” (Matt. 6:10).

 

ငြိမ်သက်ခြင်း၊ လူသားများအပေါ်သို့ ကောင်းသောဆန္ဒ။ စာသားအထောက်အထားများသည် (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ) “ကောင်းသောဆန္ဒရှိသောလူများအကြား ငြိမ်သက်ခြင်း” ဟူသောဖတ်ရှုမှုကို ထောက်ခံသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်နှင့် ၎င်းတို့၏လူသားအချင်းချင်းအပေါ် ကောင်းမွန်သောစိတ်ထားရှိသူများဖြစ်သည် (မိက္ခာ ၆:၈၊ မဿဲ ၂၂:၃၆–၄၀ ကိုကြည့်ပါ)။ KJV ကျမ်းစာအခြေခံထားသည့် စာသားများအရ၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏လူသားများအပေါ်သို့ဖော်ပြထားသော “ကောင်းသောဆန္ဒ” ကို ရည်ညွှန်းသည်။ အခြားစာသားများအရ၊ ၎င်းသည် လူသားများအတွင်း ဘုရားသခင်၏ထိရောက်သော “ကောင်းသောဆန္ဒ” ကို ရည်ညွှန်းသည်။

Peace, good will toward men. Textual evidence favors (cf. p. 146) the reading “peace among men of good will,” that is, men who are well-disposed toward God and their fellow men (see on Micah 6:8; Matt. 22:36–40). According to the manuscripts on which the KJV is based, the reference is to the expressed “good will” of God toward men; according to the others it is to the effective “good will” of God operating in men.

 

ခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ “ကောင်းသောဆန္ဒ” ၏ လူ့ဇာတိခံယူခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် “ငြိမ်သက်ခြင်း၏မင်းသား” (ဟေရှာယ ၉:၆) ဖြစ်ပြီး၊ “ငါ၏ငြိမ်သက်ခြင်းကို သင်တို့အား ငါထားခဲ့သည်၊ ငါ၏ငြိမ်သက်ခြင်းကို သင်တို့အား ငါပေးသည် … သင်တို့၏စိတ်နှလုံးကို မပူပန်စေနှင့်၊ မကြောက်ရွံ့စေနှင့်” ဟု ကြေညာခဲ့သူဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၄:၂၇)။ သူ၏လာရောက်ခြင်း၏ရလဒ်အနေဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် “ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းရှိရန်” အခွင့်ရှိသည် (ရောမ ၅:၁)။ “သူသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ငြိမ်သက်ခြင်း” ဖြစ်သည် (ဧဖက် ၂:၁၄)။ ၎င်းသည် “ဘုရားသခင်၏ငြိမ်သက်ခြင်း” ဖြစ်ပြီး၊ ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ “စိတ်နှလုံးနှင့်အတွေးများကို ထိန်းသိမ်းပေးသည်” (ဖိလိပ္ပိ ၄:၇)။

Christ is the “good will” of God incarnate. He is the “Prince of Peace” (Isa. 9:6), the One who proclaimed, “Peace I leave with you, my peace I give unto you … Let not your heart be troubled, neither let it be afraid” (John 14:27). As the result of His coming it is our privilege to “have peace with God through our Lord Jesus Christ” (Rom. 5:1). “He is our peace” (Eph. 2:14). It is the “peace of God,” which keeps our “hearts and minds through Christ Jesus” (Phil. 4:7).

 

၁၅. ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အခန်း ၁:၈ ကိုကြည့်ပါ။

15. It came to pass. See on ch. 1:8.

 

ယခုသွားကြစို့။ ဂါဘရီယယ်၏သတင်းစကားအား မှန်ကန်ကြောင်း သိုးထိန်းများ၏စိတ်ထဲတွင် သံသယမရှိခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ချက်ချင်းလှုပ်ရှားခဲ့ကြသည်။ ဇာခရိ၏ယုံမှုမရှိခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ (အခန်း ၁:၁၈, ၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။

Let us now go. There was no doubt left in the minds of the shepherds as to the truth of the message of Gabriel. They acted at once. Contrast their belief with the hesitancy of Zacharias (see on ch. 1:18, 20).

 

၁၆. အလျင်စလိုဖြင့်။ သိုးထိန်းများသည် ကောင်းကင်တမန်၏စကားများကို အတည်ပြုသော ကတိပြုထားသော “လက္ခဏာ” ကို မိမိတို့မျက်စိဖြင့်မမြင်ရမချင်း ရောင့်ရဲမနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။

16. With haste. The shepherds could not be content until they had seen for themselves the promised “sign” confirming the words of the angel.

 

၁၇. ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်ဖော်ပြခဲ့သည်။ သိုးထိန်းများသည် ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် ထွန်းလင်းလာသောအလင်းကို ဖုံးကွယ်ထားရန်မဖြစ်နိုင်ခဲ့သလို၊ နေသည် တောက်ပမှုရပ်တန့်ရန်မဖြစ်နိုင်သည်နှင့်တူသည်။ သတင်းကောင်းသည် ၎င်းတို့တစ်ဦးတည်းအတွက် ထိန်းသိမ်းထားရန် အလွန်ကောင်းမွန်လွန်းသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ သိုးထိန်းများထံသို့ ကောင်းကင်တမန်၏လည်ပတ်မှုအကြောင်း သတင်းသည် ယေရုရှလင်ရှိ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ အကြီးအကဲများနှင့် ရဗ္ဗိများထံသို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းကို ဂရုမထားထိုက်သည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည် (DA 62)။ ဤခေါင်းဆောင်များသည် ဘုရားသခင်သည် လူမျိုးတစ်ခု၏ဘာသာရေးဆရာများဖြစ်သည့် ၎င်းတို့ကို ကျော်လွန်၍ အထင်အမြင်သေးသော သိုးထိန်းများအား ရွေးချယ်မည်မဟုတ်ဟု ခံစားခဲ့ကြသည် (မဿဲ၂:၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ယနေ့ခေတ်တွင် ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် ခရစ်တော်အား ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူများအားလုံးသည်၊ ဗက်လင်ဟမ်မှသိုးထိန်းများကဲ့သို့၊ သတင်းကောင်းကို အခြားသူများထံသို့ ဖော်ပြလိမ့်မည်။

17. Made known abroad. It was no more possible for the shepherds to hide the light that had been shed abroad in their hearts than for the sun to cease to shine. The good news was too good to be kept to themselves. Eventually, the report of the angel’s visit to the shepherds reached the ears of the priests, elders, and rabbis in Jerusalem—but they treated it as unworthy of notice (DA 62). These leaders felt that surely God could not have passed them by, the religious teachers of the nation, in favor of an uncouth band of despised shepherds (see on Matt. 2:4)! All who find Christ born anew in their hearts today will, like the shepherds of Bethlehem, make the good news known to others.

 

၁၉. ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ဂရိဘာသာ၏အဓိပ္ပာယ်သည် မာရိသည် ဤအရာများကို သူမ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ သူမသည် ဤဖြစ်ရပ်များကို သူမ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ထင်ရှားစွာထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ သို့သော်၊ သိုးထိန်းများနှင့်မတူဘဲ၊ သူမသည် သူမတွေ့ဆုံသူအားလုံးအား ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အံ့ဖွယ်အရာများကို မပြောပြခဲ့ပေ။

19 Kept. The force of the Greek denotes that Mary kept on keeping these things in her heart; that is, she kept these incidents vividly in her memory. However, unlike the shepherds, she did not go about telling all she met of the marvelous things that had happened.

 

သူတို့ကို စဉ်းစားဆင်ခြင်ခဲ့သည်။ စာသားအရ “သူတို့ကို တစ်နေရာတည်းသို့ စုစည်းခဲ့သည်။” မာရီသည် ခရစ်တော်၏ မွေးဖွားခြင်းနှင့်ဆက်စပ်သော ဖြစ်ရပ်များကို တရားထိုင်ဆင်ခြင်ခဲ့ပြီး၊ တစ်ခုချင်းစီကို အချင်းချင်းနှိုင်းယှဉ်ကာ အားလုံး၏အဓိပ္ပာယ်ကို ပိုမိုနားလည်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူမသည် ဂါဘရီယယ်လ်ထံမှ သူမအား ပြောခဲ့သောစကားများကို ထင်ရှားစွာမှတ်မိရုံသာမက၊ သိုးထိန်းများ၏ ဖော်ပြချက်နှင့်လည်း နှိုင်းယှဉ်ခဲ့သည်။

Pondered them. Literally, “brought them together.” Mary meditated upon the various incidents connected with Christ’s birth, comparing each with the others the better to understand the import of all. She not only remembered vividly the words of Gabriel to her but compared them with the report of the shepherds.

 

၂၁။ ရှစ်ရက်။ [အရေဖြတ်ခြင်း၊ လုကာ ၂:၂၁] ဆိုလိုသည်မှာ မွေးဖွားသည့်နေ့အပါအဝင် ရှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင်ဖြစ်သည် (အခန်း ၁:၅၉ ကိုကြည့်ပါ)။

21. Eight days. [The Circumcision, Luke 2:21.] That is, on the eighth day, including the day of birth (see on ch. 1:59).

 

အရေဖြတ်ခြင်း။ အာဗြဟံအတွက် “အရေဖြတ်ခြင်း၏အမှတ်အသား” သည် “ယုံကြည်ခြင်း” အားဖြင့်ရရှိသော “ဖြောင့်မတ်ခြင်း” ၏ “တံဆိပ်” ဖြစ်သည် (ရောမ ၄:၁၁)။ အရေဖြတ်ခြင်းသည် ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေး၏ အခွင့်အရေးများနှင့် တာဝန်များသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းသည် နာခံခြင်း၏ ကတိသစ္စာဖြစ်သည်။ ယခုတွင် ပဋိညာဉ်နှင့် ၎င်း၏မြင်သာသောအမှတ်အသားဖြစ်သည့် အရေဖြတ်ခြင်းကို ဖန်တီးသူဖြစ်သော ခရစ်တော်သည် (PP ၃၇၃, ၃၉၆) ထိုထုံးတမ်းကို ခံယူပြီး ၎င်းဖြင့်ကိုယ်စားပြုသော ပဋိညာဉ်၏စည်းကမ်းများအောက်သို့ ရောက်ရှိသည်။ သူသည် “ပညတ်တရား၏အောက်တွင်” မွေးဖွားခဲ့သည် (ဂလာတိ ၄:၄) နှင့် ၎င်း၏လိုအပ်ချက်များကို လိုက်နာခဲ့သည်။

Circumcising. To Abraham “the sign of circumcision” was “a seal” of the “righteousness” which was his by “faith” (Rom. 4:11). Circumcision represented admission to the privileges and responsibilities of the covenant relationship; it was a pledge of obedience. Now Christ, the Author of the covenant and of its visible sign, the rite of circumcision (PP 373, 396), undergoes the rite and thus comes under the terms of the covenant represented by it. He was born “under the law” (Gal. 4:4) and submitted to its requirements.

 

ယေရှုဟုခေါ်သည်။ မဿဲ ၁:၁ ကိုကြည့်ပါ။ အရေဖြတ်ခြင်းအခါတွင် ယောက်ျားကလေးများကို အမည်ပေးသည် (လုကာ ၁:၅၉–၆၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ကောင်းကင်တမန်ဂါဗရီယယ်လသည် မာရိနှင့် ယောသပ်နှစ်ဦးစလုံးကို ကလေး၏အမည်ကို ယေရှုဟု ခေါ်ရမည်ဟု အသိပေးခဲ့သည် (မဿဲ ၁:၂၁၊ လုကာ ၁:၃၁)။

Called Jesus. See on Matt. 1:1. Male children were named at the time of circumcision (see Luke 1:59–66). The angel Gabriel had informed both Mary and Joseph that the child’s name should be Jesus (Matt. 1:21; Luke 1:31).

 

၂၂။ သူမ၏သန့်စင်ခြင်း။ [ဗိမာန်တော်တွင် တင်ပြခြင်း၊ လုကာ ၂:၂၂–၃၈။ ယေရှု၏ငယ်ဘဝနှင့် လူငယ်ဘဝကိုကြည့်ပါ]။ စာသားအထောက်အထားများအရ (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ) “သူတို့၏သန့်စင်ခြင်း” ဟူသော ဖတ်ရှုမှုကို ထောက်ခံသည်။ “သူတို့” ဟူသော စကားလုံးသည် ယေရှုနှင့် မာရိ၊ သို့မဟုတ် ယောသပ်နှင့် မာရိကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ အကယ်၍ “သူတို့” တွင် ယေရှုပါဝင်ပါက၊ ၎င်းသည် ဗိမာန်တော်တွင် သူ၏အပ်နှံခြင်းနှင့် မာရိ၏သန့်စင်ခြင်းနှင့် အနီးကပ်ဆက်စပ်နေသည့်သဘောဖြစ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတွင် ယောသပ်ပါဝင်ပါက၊ အိမ်ထောင်ဦးစီးအနေဖြင့် မာရိ၏ထုံးတမ်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် တာဝန်ရှိသည့်သဘောဖြစ်နိုင်သည်။ “သူတို့” နှင့် “သူတို့သည်” (ယောသပ်အပါအဝင်) ဟူသော နာမ်စားများသည် တူညီသောပုဂ္ဂိုလ်များကို ရည်ညွှန်းရန် သဘာဝကျဆုံးဖြစ်သည်။ လေဝိလူတို့၏စည်းမျဉ်းအရ ယောက်ျားကလေးအတွက် မိခင်၏ “မသန့်စင်ခြင်း” ကာလသည် ရက်ပေါင်း ၄၀ ဖြစ်ပြီး၊ မိန်းကလေးအတွက် ရက်ပေါင်း ၈၀ ဖြစ်သည် (ဝတ်ပြု ၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤကာလအတွင်း မိခင်သည် အိမ်တွင်နေရမည်ဖြစ်ပြီး အများသူငှာ ဘာသာရေးထုံးတမ်းများတွင် ပါဝင်ခွင့်မရှိပါ။ သန့်စင်ရန်လိုအပ်သူမှာ မိခင်ဖြစ်ပြီး ကလေးမဟုတ်ပါ။ မိခင်နှင့် ကလေးနှစ်ဦးစလုံးသည် မိခင်၏ “သန့်စင်ခြင်း” နှင့် ကလေး၏တင်ပြခြင်းအတွက် ဗိမာန်တော်သို့ သွားရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအခါသမယတွင် ယောသပ်၊ မာရိနှင့် ယေရှုတို့သည် မိုင် ၅ ခန့်အကွာရှိ ယေရုဆလင်မြို့သို့ ရည်ရွယ်ချက်နှစ်မျိုးဖြင့် သွားရောက်ခဲ့သည်။ ဤခရီးသည် ပညာရှိများလာရောက်ခြင်းမတိုင်မီ ဖြစ်ပွားခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ အကြောင်းမှာ ထို့နောက်တွင် ယောသပ်နှင့် မာရိသည် ယေရုဆလင်မြို့သို့ သွားရောက်ဝံ့မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် ပညာရှိများလာရောက်ပြီးနောက် သူတို့သည် ဗက်လင်မြို့မှ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ချက်ချင်းထွက်ခွာခဲ့သည် (မဿဲ ၂:၁၂–၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။

22. Her purification. [Presentation at the Temple, Luke 2:22–38. See Childhood and Youth of Jesus.] Textual evidence favors (cf. p. 146) the reading “their purification.” The word “their” could refer to Jesus and Mary, or to Joseph and Mary. If the word “their” includes Jesus, it is probably in the sense that His dedication in the Temple was closely associated with her purification. If it includes Joseph, it is probably in the sense that, as head of the household, he was responsible for Mary’s fulfillment of the ritual requirements involved. It seems most natural to have the pronouns “their” and “they” (including Joseph) refer to the same persons. The Levitical code stipulated that the time of the mother’s “uncleanness” for a male child was 40 days, for a female child, 80 days (see on Lev. 12). During this time she was to remain at home, and was not to participate in public religious exercises. It was the mother, not the child, who stood in need of “purifying.” Both mother and child were to appear at the Temple, for the “purification” of the one and the presentation of the other. It was therefore a two-fold purpose that led Joseph, Mary, and Jesus to Jerusalem upon this occasion, a distance of about 5 mi. This visit evidently occurred before the visit of the Magi, because thereafter Joseph and Mary would hardly have dared to visit Jerusalem. Furthermore, they left Bethlehem for Egypt almost immediately after the visit of the Magi (see Matt. 2:12–15).

 

ပညတ်တရားအတိုင်း။ “ပညတ်တရား၏အောက်တွင်” မွေးဖွားခဲ့သော ခရစ်တော်သည် (ဂလာတိ ၄:၄) လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း ၁,၅၀၀ ကျော်က မောရှေအား ပေးခဲ့သော ပညတ်တရားများကို နာခံခဲ့သည် (PP ၃၆၆, ၃၇၃၊ လုကာ ၂:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ လူသားအတွက် အစားထိုးသူအနေဖြင့် ခရစ်တော်သည် “ပညတ်တရားကို အသေးစိတ်တိုင်း” လိုက်နာရန် လိုအပ်သည် (DA ၅၀)။ ဤအခန်းတွင် “ပညတ်တရား” ဟူသော စကားလုံးသည် ငါးကြိမ် (အခန်းငယ် ၂၂, ၂၃, ၂၄, ၂၇, ၃၉) ပေါ်ထွက်လာပြီး လုကာစာအုပ်၏ ကျန်အပိုင်းတွင် လေးကြိမ်သာ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို သတိပြုရန် စိတ်ဝင်စားစရာဖြစ်သည်။

According to the law. Being born “under the law” (Gal. 4:4), Christ obeyed the laws He Himself had given to Moses 1,500 years earlier (PP 366, 373; see on Luke 2:21). As man’s substitute, it was necessary that Christ should “conform to the law in every particular” (DA 50). It is interesting to note that the word “law” appears five times in this chapter (vs. 22, 23, 24, 27, 39), and only four times in the rest of the book of Luke.

 

သူ့ကိုတင်ပြရန်။ ပထမဦးဆုံးသော ယောက်ျားကလေးတိုင်းကို ထာဝရဘုရားအား အပ်နှံရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူသားကို ရွေးနှုတ်ရန် ဘုရားသခင်၏ပထမဆုံးသားတော်ကို ပေးမည်ဟူသော ကတိတော်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့် ထွက်မြောက်ရာ ကာလတွင် ပထမဦးဆုံးသားများ ကယ်တင်ခံရခြင်းကို အမှတ်ရရန်နှင့် ကျေးဇူးတင်ရန်ဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၃:၂, ၁၂၊ တောလည်ရာ ၃:၁၂, ၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ပထမဦးဆုံးသားကို ငွေဖြင့် ရွေးနှုတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သတ်မှတ်ထားသော ပမာဏမှာ ရှကယ်လငွေ ၅ ဖြစ်သည် (တောလည်ရာ ၁၈:၁၅, ၁၆)။ ဤပမာဏသည် ရောမဒင်္ဂါး ၂၀ ခန့်နှင့် ညီမျှပြီး၊ အလုပ်သမားတစ်ဦး၏ ရက်ပေါင်း ၂၀ လုပ်ခနှင့် ညီမျှသည် (စာမျက်နှာ ၄၉ ကိုကြည့်ပါ)။

To present him. Every first-born male child was to be consecrated to the Lord. This was done in acknowledgment of God’s promise to give His First-born to redeem man and in remembrance of and gratitude for the deliverance of the first-born at the time of the Exodus (see on Ex. 13:2, 12; Num 3:12, 13). The first-born was to be redeemed, or bought back, by a money payment, the amount stipulated being 5 shekels (Num. 18:15, 16). This amount represented approximately 20 Roman denarii, or the equivalent of 20 days’ wages of a laboring man (see p. 49).

 

၂၃။ ရေးထားသည့်အတိုင်း။ ထွက်မြောက်ရာ ၁၃:၂, ၁၂, ၁၅ ကိုကြည့်ပါ။

23. As it is written. See Ex. 13:2, 12, 15.

 

ယောက်ျားသားတိုင်း။ အခန်းငယ် ၂၂ ကိုကြည့်ပါ။

Every male. See on v. 22.

 

၂၄။ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း။ မာရိ၏ “သန့်စင်ခြင်း” အတွက်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။

24. A sacrifice. For Mary’s “purification” (see on v. 22).

 

ချိုးငှက်များ။ ချိုးငှက်မျိုးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယောသပ်နှင့် မာရိတို့သည် ပိုမိုချမ်းသာကြွယ်ဝခဲ့ပါက မီးရှို့ရာ ယဇ်အတွက် သိုးသငယ်တစ်ကောင်ယူလာခဲ့မည်ဖြစ်သည် (ဝတ်ပြု ၁၂:၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ယခုမူ သူတို့သည် ဆင်းရဲသူများ၏ယဇ်ကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး၊ ငှက်တစ်ကောင်သည် မီးရှို့ရာယဇ်အတွက်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ကောင်သည် အပြစ်ဖြေရာယဇ်အတွက်ဖြစ်သည် (ဝတ်ပြု ၁၂:၈၊ ဝတ်ပြု ၁:၁၄၊ ၅:၇ ကိုကြည့်ပါ)။

Turtledoves. A species of pigeon. Had Joseph and Mary been in more prosperous circumstances, they would have brought a lamb for a burnt offering (see Lev. 12:6). Instead, they brought the offering of the poor, one bird being for a burnt offering and the other for a sin offering (see Lev. 12:8; see on Lev. 1:14; 5:7).

 

၂၅–၃၂။ ကောင်းကင်ဘုံ၏လေထုထဲတွင်။—ဆိမောင်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်၏လက်မောင်းထဲတွင် မွေးကင်းစကလေးငယ်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ဘုရားသခင်ထံမှ ထိုးထွင်းသိမြင်ခြင်းကို ခံစားရသည် … [လုကာ ၂:၂၉–၃၂ ကိုးကားထားသည်]။

25–32. In the Atmosphere of Heaven.—Simeon no sooner saw the infant in the priest’s arms than he was divinely impressed … [Luke 2:29–32 quoted].

 

ဆိမောင်သည် သူ၏လက်မောင်းထဲတွင် ခရစ်တော်သည် လမ်း၊ သမ္မာတရားနှင့် အသက်ဖြစ်သည်ကို သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် ခရစ်တော်၏ပြင်ပကိုယ်ခန္ဓာတွင် ဤအာမခံချက်ပေးနိုင်သည့်အရာမရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဆိမောင်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏လေထုထဲတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏နေရောင်ခြည်များသည် သူ့အား ဝိညာဉ်ရေးရာထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို ပေးခဲ့သည်။ သူ၏တစ်ခုတည်းသောဆန္ဒမှာ ခရစ်တော်ကိုမြင်ရန်ဖြစ်သည်။ သူ၏ဘဝ၏သန့်ရှင်းမှုသည် သူရရှိခဲ့သောအလင်းနှင့် ကိုက်ညီပြီး၊ ဤအကူအညီမဲ့မွေးကင်းစကလေးသည် ထာဝရဘုရား၏ဘိသိက်ခံရသူ၊ မည်သည့်ခရစ်တော်ဖြစ်သည်ဟူသော ကြီးမားသောသမ္မာတရားကို ဖော်ထုတ်ရန် သူပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ သူ၏လက်မောင်းထဲတွင် ဘုရားသခင်၏လူသားများအတွက် အဖိုးတန်ဆုံးသောလက်ဆောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားစဉ် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် မြူးထူးမှုတို့သည် သူ၏မျက်နှာကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ သူ၏အလင်းရရှိသောစိတ်သည် အလင်းအားလုံး၏ရင်းမြစ်မှ စီးဆင်းလာသောအလင်းကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ သူသည် ခရစ်တော်သည် ဂျူးလူမျိုးများသာမက တစ်ပါးအမျိုးသားများအတွက်လည်း မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်မည်ကို မြင်ခဲ့သည်။ ဂျူးလူမျိုး၏ဘက်လိုက်မှုဖြင့်တည်ဆောက်ထားသော ဓလေ့ထုံးတမ်း၏တံတိုင်းများသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် မရှိခဲ့ပါ။ ခရစ်တော်သည် လူအားလုံးကို ရွေးနှုတ်ခြင်းယူဆောင်လာမည်ကို သူသဘောပေါက်ခဲ့သည် (RH ဧပြီ ၂, ၁၉၀၁)။

Simeon realized that he held in his arms One who was the Way, the Truth, and the Life. There was at this time nothing in Christ’s outward appearance to give him this assurance, but Simeon had lived in the atmosphere of heaven. The bright beams of the Sun of Righteousness gave him spiritual discernment. His one desire had been to see Christ. The purity of his life corresponded to the light he had received, and he was prepared for the revelation of the great truth that this helpless infant was the Lord’s anointed, even the Messiah. Joy and exultation transfigured his face as he held in his arms God’s most precious gift to men. His illumined mind received the light flowing from the Source of all light. He saw that Christ was to be the hope of the Gentiles as well as of the Jews. The walls of tradition built up by Jewish prejudice did not exist in his mind. He realized that the Messiah was to bring redemption to all (RH April 2, 1901).

 

နှစ်မျိုးသောလူတန်းစားများကို ကိုယ်စားပြုသည်။—ဆိမောင်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် လူတန်းစားနှစ်မျိုးကို ကိုယ်စားပြုသည်—ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် လမ်းညွှန်ခံရပြီး သင်ကြားလိုသူများနှင့်၊ အမှန်တရားအားလုံးသို့ ဦးတည်စေမည့် အလင်းကို လက်ခံရန် ငြင်းပယ်ပြီး မှောင်မိုက်စွမ်းအားဖြင့် လမ်းညွှန်ခံရပြီး နေ့စဉ်ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော မှောင်မိုက်ထဲသို့ ဦးတည်သွားသူများဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ထံမှ ဝိညာဉ်ရေးထိုးထွင်းသိမြင်မှုဖြင့် ဆိမောင်သည် ခရစ်တော်၏သာသနာကို နားလည်ခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် သူ၏စိတ်နှလုံးကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်စိုးသူများသည် ဘုရားသခင်၏ရန်သူ၏ဝိညာဉ်ဖြင့် လွှမ်းမိုးခံခဲ့ရပြီး၊ ယနေ့တွင်လည်း ထိုဝိညာဉ်သည် လူ့စိတ်များကို ထိန်းချုပ်ကာ၊ ဝိညာဉ်တော်၏တောင်းဆိုမှုများကို အကျိုးမရှိစေဘဲ လူသားများ၏စိတ်နှလုံးများကို အာဏာဖြင့် ထိန်းချုပ်လျက်ရှိသည် (RH ဧပြီ ၂, ၁၉၀၁)။

Two Classes Represented.—Simeon and the priests represent two classes—those who are guided by the Spirit of God because they are willing to be instructed, and those who, refusing to receive the light which would lead them into all truth, are guided by the spirit of the power of darkness, and are daily being led into deeper darkness.

By divine illumination Simeon understood Christ’s mission. The Holy Spirit impressed his heart. But the priests and rulers were imbued with the spirit of the enemy of God; and today the same spirit influences human minds, controlling with power the hearts of men, and making of none effect the appeals of the Spirit (RH April 2, 1901).

 

 

၂၅။ ဆိမောင်။ ဤသက်ကြီးရွယ်အိုသောသူတော်စင်ကို ဟိလဲလ၏သားနှင့် ဂါမာလီယယ်လ၏ဖခင်ဖြစ်သူ ရဗ္ဗိဆိမောင်ဟု သတ်မှတ်သည့် ဓလေ့ထုံးတမ်းသည် အခြေအမြစ်မရှိပါ။ ရဗ္ဗိဆိမောင်သည် ခရစ်နှစ် ၁၃ တွင် ဆမ်ဟီဒရင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ယေရှုမွေးဖွားပြီးနောက် ၁၇ သို့မဟုတ် ၁၈ နှစ်ခန့်အကြာဖြစ်သည်။ သို့သော် လုကာ ၂ တွင်ဖော်ပြထားသော ဆိမောင်သည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂၆, ၂၉)၊ ၎င်းသည် မယ်ရှရှိယအား မြင်တွေ့ရန် အသက်ရှင်နေမည်ဟူသော အာမခံချက်ရရှိထားသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

25. Simeon. A tradition that identifies this aged saint with Rabbi Simeon, son of Hillel and father of Gamaliel, is groundless. Rabbi Simeon became president of the Sanhedrin in a.d. 13, some 17 or 18 years after the birth of Jesus. But the Simeon of Luke 2 was obviously already aged (vs. 26, 29), as implied by the fact that he was given the assurance that he would live to see the Messiah.

 

ဖြောင့်မတ်ပြီး ဘုရားဝတ်ပြုသူ။ ဆိမောင်သည် ဘုရားသခင်အပေါ် သူ၏တာဝန်များနှင့်ပတ်သက်၍ “ဘုရားဝတ်ပြုသူ” ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များအပေါ် သူ၏အပြုအမူတွင် “ဖြောင့်မတ်သူ” ဖြစ်သည် (မိက္ခာ ၆:၈၊ မဿဲ ၂၂:၃၆–၄၀ ကိုကြည့်ပါ)။

Just and devout. Simeon was “devout,” or pious at heart, in respect to his duties toward God, and “just” in his conduct toward his fellow men (see on Micah 6:8; Matt. 22:36–40).

 

စောင့်မျှော်နေသည်။ ဆိမောင်သည် ဇာခရိယမိဘများ (အခန်း ၁:၆, ၆၇)၊ ယောသပ် (မဿဲ ၁:၁၉)၊ မာရိ (လုကာ ၁:၂၈)၊ သိုးထိန်းများ (DA ၄၇)၊ အာနာ (လုကာ ၂:၃၇)၊ ပညာရှိများ (မဿဲ ၂:၁၁၊  DA ၅၉)၊ အရမဿယမြို့မှ ယောသပ် (မာကု ၁၅:၄၃) နှင့် အခြားသူအနည်းငယ် (၂:၃၈) ကဲ့သို့သော ကျမ်းစာများကို နှိမ့်ချစွာရှာဖွေသူများထဲတွင် ပါဝင်ပုံရသည်။ မယ်ရှရှိယအား စောင့်မျှော်နေသော ဤသစ္စာရှိသူများထံသို့ ကောင်းကင်ဘုံသည် မယ်ရှရှိယ၏ပေါ်ထွက်လာမှုကို ထင်ရှားစေခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၉:၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ယနေ့တွင်လည်း “ထိုမင်္ဂလာရှိသောမျှော်လင့်ချက်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ကယ်တင်ရှင် ယေရှုခရစ်နှင့် ဘုရားသခင်ကြီးမြတ်သောပေါ်ထွက်လာမှု” ကို စောင့်မျှော်ရန် ကျွန်ုပ်တို့၏အခွင့်အရေးဖြစ်သည် (တိတု ၂:၁၃)။

Waiting. Simeon apparently belonged to the group of humble and devout searchers of the Scriptures, such as Zacharias and Elizabeth (ch. 1:6, 67), Joseph (Matt. 1:19), Mary (Luke 1:28), the shepherds (DA 47), Anna (Luke 2:37), the wise men (Matt. 2:11; DA 59), Joseph of Arimathaea (Mark 15:43), and a few others (2:38). It was to these faithful ones who were looking for the Messiah that Heaven made known the appearance of the Messiah (cf. Heb. 9:28). It is our privilege today to look for “that blessed hope, and the glorious appearing of the great God and our Saviour Jesus Christ” (Titus 2:13).

 

ဣသရေလ၏အားပေးစရာ။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် “ငါသည် ဣသရေလ၏အားပေးစရာကို မြင်ရပါစေ” ဟူသော ဂျူးလူမျိုး၏ဆုတောင်းပုံစံတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် “ငါသည် မယ်ရှရှိယကို မြင်ရရန် အသက်ရှင်ပါစေ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။ “ဣသရေလ၏အားပေးစရာ” ဟူသော အသုံးအနှုန်းသည် မယ်ရှရှိယမျှော်လင့်ချက်၏ “အားပေးစရာ” ကို ဖော်ပြသော ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများတွင် ပါရှိသော မယ်ရှရှိယဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များကို ထင်ဟပ်စေသည် (ဟေရှာယ ၁၂:၁၊ ၄၀:၁၊ ၄၉:၁၃၊ ၅၁:၃၊ ၆၁:၂၊ ၆၆:၁၃ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)။

The consolation of Israel. This expression was part of a common Jewish prayer formula: “May I see the consolation of Israel,” meaning, “May I live to see the Messiah.” The expression “consolation of Israel” reflects various OT Messianic prophecies that speak of the “comfort” of the Messianic hope (see Isa. 12:1; 40:1; 49:13; 51:3; 61:2; 66:13; etc.).

 

၂၆။ သေခြင်းကို မမြင်ရမည်။ အခါတိုင်းတွင် ဘုရားဝတ်ပြုသူများသည် မယ်ရှရှိယမျှော်လင့်ချက်၏ ပြည့်စုံမှုကို မြင်တွေ့ရန် အသက်ရှင်နေရန် မျှော်လင့်ချက်ကို တန်ဖိုးထားခဲ့ကြသည်။ ဤမျှော်လင့်ချက်သည် လူများအား ၎င်းတို့၏ဘဝကို သန့်ရှင်းစေရန် ဦးတည်စေသည့်အရာထက် ဘုရားသခင်သည် သူ၏သစ္စာရှိသူများ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဤမျှော်လင့်ချက်သည် အမြဲတစေ တောက်ပနေစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည် (၁ယောဟန် ၃:၂, ၃ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဆိမောင်၏ခေတ်ကာလတွင် ဘုရားဝတ်ပြုသူများသည် ၎င်းတို့၏မျိုးဆက်သည် မယ်ရှရှိယကို မြင်တွေ့ရမည်ဟူသော ပရောဖက်ပြုချက်များမှ အာမခံချက်ရရှိခဲ့သည်။

26. Not see death. In every age the devout have treasured the hope of living to see the fulfillment of the Messianic hope. God has purposed that this hope shall ever burn brightly in the hearts of His faithful ones, for more than anything else this hope leads men to sanctify their lives (see 1 John 3:2, 3). However the devout in Simeon’s day had the assurance from the prophecies that their generation would see the Messiah.

 

ထာဝရဘုရား၏ခရစ်တော်။ သို့မဟုတ် “ထာဝရဘုရား၏ဘိသိက်ခံရသူ” (မဿဲ ၁:၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ မယ်ရှရှိယအတွက် ခရစ်ယာန်မတိုင်မီ ဂျူးလူမျိုး၏ဘွဲ့အမည်ဖြစ်သည်။

The Lord’s Christ. Or, “the Lord’s Anointed” (see on Matt. 1:1), a pre-Christian Jewish title for the Messiah.

 

၂၇။ ဝိညာဉ်တော်ဖြင့်ရောက်လာ။ “ဖြောင့်မတ်ပြီး ဘုရားကိုကိုးကွယ်သူ” (အခန်းကဏ္ဍ ၂၅) ဖြစ်သော ဆိမောင်သည် ကောင်းကင်ဘုံက သူ့လမ်းကြောင်းကို ထိန်လင်းပေးထားသည့် အလင်းဖြင့် လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး၊ သူ၏မျက်စိများသည် နောက်ထပ်အလင်းကို လက်ခံရန် ဖွင့်ထားသည်။ ယေရှုကလေးငယ်ကို ခဏမျှရင်ခွင်ထဲတွင်ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် မည်မျှကွာခြားသည်နည်း (DA ၅၂ ကိုကြည့်ပါ)။ သူ၏ယဇ်ပုရောဟိတ်အပေါင်းအသင်းများနည်းတူ၊ သူသည် ကျမ်းစာများကို အချည်းနှီးလေ့လာခဲ့သည် (DA ၃၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ အဓိကအကြောင်းမှာ ထိုကျမ်းစာများတွင် ဖော်ပြထားသည့် နိယာမများအတိုင်း နေထိုင်ရန် မလိုလားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည် (ဟော‌ေရှ ၄:၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့်၊ သူ၏ဝိညာဉ်ရေးမျက်စိများသည် အသက်၏အလင်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လုံးဝကန်းမျက်ဖြစ်နေသည် (ယောဟန် ၁:၇-၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ထင်ရှားပြီးသားအလင်းကို အခွင့်မကောင်းကြည့်ခဲ့သောကြောင့်၊ သူသည် ပိုမိုကြီးမားသောအလင်းအတွက် ပြင်ဆင်မထားခဲ့ပေ။

27. Came by the Spirit. Being “just and devout” (v. 25), Simeon had walked in the light with which Heaven had thus far illuminated his pathway, and his eyes were open to further light. How different it was with the priest who momentarily held the infant Jesus in his arms (see DA 52)! Like so many of his fellow priests, he had so many of his fellow priests, he had studied the Scriptures in vain (see DA 30), primarily because of unwillingness to live by the principles therein revealed (see Hosea 4:6). As a result, his spiritual eyes were totally blind when he was brought face to face with the Light of life (see John 1:7–11). Not having taken advantage of light already revealed, he was unprepared for greater light.

 

၂၈။ ဘုရားကိုကောင်းချီးပေးသည်။ သို့မဟုတ် “ဘုရားကိုချီးမွမ်းသည်” ဟူ၍ အခန်းကဏ္ဍ ၁:၆၄ တွင်ဖော်ပြထားသည်။ “ဘုရားကိုကောင်းချီးပေးသည်” ဟူသော အသုံးအနှုန်း၏ ဓမ္မဟောင်းအဓိပ္ပာယ်ကို ဆာလံ ၆၃:၄ တွင်ကြည့်ပါ။

28. Blessed God. Or, “praised God,” as in ch. 1:64. On the OT meaning of the expression “to bless God,” see on Ps. 63:4.

 

၂၉။ သခင်။ ဂရိဘာသာစကားဖြင့် ဒက်စပိုတက်စ် (despotēs) ဟူ၍ဖြစ်ပြီး “အာဏာရှင်အပြည့်အဝ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဒက်စပိုတက်စ်ဟူသောစကားလုံးသည် မူလက “အာဏာရှင်အပြည့်အဝ” သည် ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ ညွှန်ပြခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သို့သော်၊ လူသားတစ်ဦးတစ်ယောက်လက်ထဲတွင် အာဏာအပြည့်အဝထည့်ပေးခြင်းသည် အန္တရာယ်ရှိသည်။ ထိုသို့သောအာဏာကို အသုံးပြုပုံတွင် လူတစ်ဦး၏စရိုက်သည် မကြာမီထင်ရှားလာပြီး၊ သူ၏အကျင့်ယိုယွင်းမှုအတိုင်းအတာသည် အာဏာအလွဲသုံးစားမှုအတိုင်းအတာတွင် ထင်ရှားလာသည်။ လူ့သဘာဝသည် ယခုကဲ့သို့ဖြစ်နေသဖြင့်၊ အာဏာအပြည့်အဝသည် လူတစ်ဦးတွင် ကောင်းမွန်မှုထက် ဆိုးရွားမှုကို ပိုမိုထုတ်ဖော်ပြလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဒက်စပိုတက်စ်မှ ဆင်းသက်လာသော အင်္ဂလိပ်စကားလုံးများဖြစ်သည့် “ဒက်စပေါ့” (despot), “ဒက်စပေါ့တစ်” (despotic), “ဒက်စပိုတီဇင်” (despotism) တို့သည် အာဏာကို အနိုင်ကျင့်ပြီး ဆိုးယုတ်စွာအသုံးပြုမှုကို ထင်ဟပ်ပြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်နှင့်ပတ်သက်၍ ဒက်စပိုတက်စ်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် မတူသည့်အယူအဆကို တင်ပြသည်။ “အာဏာရှင်အပြည့်အဝ” ဖြစ်သော ဘုရားသခင်သည် သူ၏အုပ်ချုပ်မှုတွင် သူ၏စရိုက်၏ ပြည့်စုံမှုကို ထင်ဟပ်ပြလိမ့်မည်။ ဒက်စပိုတက်စ်သည် သခင်ဘုရားကို ရည်ညွှန်းရာတွင် ရှားရှားပါးပါးအသုံးပြုသည် (တမန်တော် ၄:၂၄၊ ယုဒ ၄၊ ဗျာဒိတ် ၆:၁၀); ထို့အပြင်၊ ၎င်းကို ကျွန်ပိုင်ရှင် “သခင်” အဖြစ် အသုံးပြုသည် (၁တိမောသေ ၆:၁, ၂၊ ၂တိမောသေ ၂:၂၁၊ တိတု ၂:၉၊ ၁ပေတရု ၂:၁၈)။ ဓမ္မသစ်တွင် သခင်ဘုရား၊ သို့မဟုတ် သခင်ဟူသော ပုံမှန်စကားလုံးမှာ ကူရီအို့စ် (kurios) ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် သာလွန်မှု၏အတိုင်းအတာကို မသတ်မှတ်ဘဲ သာလွန်သူကို ရိုးရှင်းစွာဖော်ပြသည်။ မကြာခဏ ကူရီအို့စ်ကို ကျွန်ုပ်တို့အသုံးပြုသည့် “ဆာ” (sir) ကဲ့သို့ ရိုသေမှုတစ်ခုအဖြစ်သာ အသုံးပြုခဲ့သည်။

29. Lord. Gr. despotēs, meaning, “absolute ruler.” The word despotēs of itself originally gave no indication whether the “absolute ruler” was good or bad. However, to place absolute power in the hands of any human being is a dangerous thing. A person’s character is soon shown in his use of such power, the extent of his wickedness being revealed in the degree of his abuse of power. Human nature being what it is, absolute power usually tends to bring out the bad in a man rather than the good; hence the English words “despot,” “despotic,” and “despotism,” derived from despotēs, all reflect the tyrannical, evil use of power. But the use of despotēs, in reference to God, presents a different idea. God, as “absolute Ruler,” would reflect in His government the absolute perfection of His own character. Despotēs is used infrequently of the Lord (Acts 4:24; Jude 4; Rev. 6:10); rather, it is used of a “master” of slaves (1 Tim. 6:1, 2; 2 Tim. 2:21; Titus 2:9; 1 Peter 2:18). The usual NT word for Lord, or lord, is kurios, which simply denotes a superior without specifying the degree of superiority. Often kurios was used simply as a title of respect, as we use “sir.”

 

အခန်းကဏ္ဍ ၂၉၊ ၃၀ တွင် ဆိမောင်သည် မက်ဆီယာ (ခရစ်တော်) သည် သူ့အတွက် ပုဂ္ဂိုလိကအနေဖြင့် ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို ပြောပြသည်။ အခန်းကဏ္ဍ ၃၁၊ ၃၂ တွင် သူ၏အတွေးများသည် မက်ဆီယာသည် လူအားလုံးအတွက် ဘာကိုဆိုလိုသည်ဟူ၍ ပြောင်းလဲသွားသည်။

In vs. 29, 30 Simeon speaks of what the Messiah means to him personally; in vs. 31, 32 his thoughts turn to what the Messiah means to all men.

 

ထွက်ခွင့်ပြု။ ဆိမောင်သည် သူ၏ရည်မှန်းချက်ကို ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။ သူသည် မျှော်လင့်ထားသူကို တွေ့မြင်ရန် အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ သူ့တွင် နောက်ထပ်ဆန္ဒသို့မဟုတ် တောင်းဆိုမှုမရှိတော့ဘဲ၊ သေခြင်းဖြင့်ရရှိလာသော ဝန်ဆောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။ အခန်းကဏ္ဍ ၂၆ ကိုကြည့်ပါ။

Lettest ... depart. Simeon has accomplished his objective. He has lived to see the expected One. There is no further desire or request on his part, and he is ready for the release from service that death brings. See on v. 26.

 

အေးချမ်းစွာ။ ဆိမောင်သည် ယေရှုကလေးငယ်တွင် ဓမ္မဟောင်း၏ မက်ဆီယာဆိုင်ရာ ကတိများ ပြည့်စုံခြင်းကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး သူ၏နှလုံးသားဆန္ဒကို သိရှိခဲ့သည်။ လူအားလုံး၏နှလုံးသားတွင် ဖြည့်ဆည်းနိုင်မည့်မဟုတ်သော ဗလာကျင်းမှုတစ်ခုနှင့် ယေရှုမှလွဲ၍ ဖြည့်ဆည်းနိုင်မည့်မဟုတ်သော တောင့်တမှုတစ်ခုရှိသည်။ ဆိမောင်ကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း “သခင်၏ခရစ်တော်” ကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် မြင်တွေ့မချင်း အနားမယူသင့်ပေ။

In peace. Simeon realized his heart’s desire as, by faith, he saw in the infant Jesus the fulfillment of the Messianic promises of the OT. In the hearts of all men there is an emptiness that cannot be filled, a longing that cannot be satisfied, except in Jesus. We should not rest until, like Simeon, we too have seen, by faith, “the Lord’s Christ.”

 

၃၀။ ကယ်တင်ခြင်း။ ဂရိဘာသာစကားဖြင့် ဆိုတီရီယွန် (sōtērion) (အခန်းကဏ္ဍ ၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။ LXX တွင် ဆိုတီရီယွန်ကို ဟေဗြဲစကားလုံး ရှလမ် (shelem) အတွက် မကြာခဏအသုံးပြုပြီး၊ ၎င်းသည် “ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းပူဇော်ခြင်း” သို့မဟုတ် “ငြိမ်းချမ်းရေးပူဇော်ခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည် (တတိယတွဲ၊ စာမျက်နှာ ၇၀၀ ကိုကြည့်ပါ)။

30. Salvation. Gr. sōtērion (see on v. 11). In the LXX sōtērion is often used for the Heb. shelem, “a thank offering,” or “a peace offering” (see Vol. I, p. 700).

 

၃၁။ ပြင်ဆင်ထားသည်။ သို့မဟုတ် “အသင့်ပြုလုပ်ထားသည်”။

31. Prepared. Or, “made ready.”

 

လူအားလုံး။ စကားလုံးအတိုင်း “လူမျိုးအားလုံး”။ လုကာသည် ဧဝံဂေလိသတင်းစကား၏ တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဆွဲဆောင်မှုကို ထပ်မံသတိပြုသည် (စတုတ္ထတွဲ၊ စာမျက်နှာ ၂၈-၃၀ ကိုကြည့်ပါ)။

All people. Literally, “all peoples.” Luke again takes note of the universal appeal of the gospel message (see Vol. IV, pp. 28-30).

 

၃၂။ အလင်း။ အခန်းကဏ္ဍ ၁:၇၈၊ ၇၉ ကိုကြည့်ပါ။

32. A light. See on ch. 1:78, 79.

 

ထင်ရှားစေရန်။ စကားလုံးအတိုင်း “ထုတ်ဖော်ခြင်းအတွက်”။ “လူမျိုးအားလုံးအပေါ်တွင် ဖုံးအုပ်ထားသောအဆီး” (ဟေရှာယ ၂၅:၇) ကို ဖယ်ရှားရမည် (ဟေရှာယ ၆၀:၁-၃ ကိုကြည့်ပါ)။

To lighten. Literally, “for a revelation.” The “vail that is spread over all nations” (Isa. 25:7) was to be removed (see Isa. 60:1–3).

 

တစ်ကမ္ဘာသားများ။ အစပိုင်းကတည်းက ဟေဗြဲလူမျိုးများသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ လူမျိုးများရှေ့တွင် စစ်မှန်သောဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် ၎င်းတို့၏ခန့်အပ်ခံရသောအခန်းကဏ္ဍနှင့်ပတ်သက်၍ ညွှန်ကြားခံရသည်။ ဤအရေးကြီးသောအချက်ကို အာဗြဟံအား ပေးခဲ့သော ပထမဆုံးကတိတွင် ရှင်းလင်းစွာဖော်ပြထားသည် (ကမ္ဘာဦး ၁၂:၃)၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဣဇာက် (ကမ္ဘာဦး ၂၆:၄) နှင့် ယာကုပ် (ကမ္ဘာဦး ၂၈:၁၄) တို့ထံသို့ ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့သည်။ အလားတူအမှန်တရားကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာပြီး ကတိထားရာပြည်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော ဣသရေလလူမျိုးအား ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ကြေညာခဲ့သည် (တရားဟောရာ ၄:၆-၈; ၂၈:၁၀ စသည်တို့ကိုကြည့်ပါ)။ မျိုးဆက်တစ်ခုမှ မျိုးဆက်တစ်ခုသို့ ပရောဖက်များသည် လူမျိုးများရှေ့တွင် ၎င်းတို့၏မြင့်မြတ်သောတာဝန်၏ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးဆိုင်ရာ အတိုင်းအတာကို အမြဲတမ်းထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည် (ဆာလံ ၉၈:၃၊ ဟေရှာယ ၄၂:၆၊ ၄၉:၆၊ ၅၃:၁၀၊ ၅၆:၆၊ ၇၊ ၆၀:၁-၃၊ ၆၁:၉၊ ၆၂:၂၊ ဇာခရိ ၂:၁၁၊ ၈:၂၂ စသည်တို့ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်သည် သူ၏သာသနာတော်တွင် ဂျူးလူမျိုးများသာမက တစ်ကမ္ဘာသားများပါ ပါဝင်ကြောင်း ထပ်ခါတလဲလဲ ထောက်ပြခဲ့သည် (မဿဲ ၁၂:၁၈၊ ၂၁၊ ယောဟန် ၁၂:၃၂ စသည်တို့ကိုကြည့်ပါ)။ စတုတ္ထတွဲ၊ စာမျက်နှာ ၂၆-၃၀ ကိုကြည့်ပါ။

The Gentiles. From the earliest times the Hebrew people were instructed concerning their appointed role as representatives of the true God before the nations of earth. This vital fact was clearly stated in the first promise made to Abraham (Gen. 12:3), and later repeated to Isaac (Gen. 26:4) and to Jacob (Gen. 28:14). The same truth was more clearly announced to Israel as the people came out of Egypt and prepared to enter the Promised Land (see Deut. 4:6–8; 28:10; etc.). From generation to generation the prophets ever held up before the people the worldwide scope of their sacred trust (seePs. 98:3; Isa. 42:6; 49:6; 53:10; 56:6, 7; 60:1–3; 61:9; Isa. 62:2; Zech. 2:11; 8:22; etc.). Christ repeatedly pointed out that His mission included Gentiles as well as Jews (see Matt. 12:18, 21; John 12:32; etc.). See Vol. IV, pp. 26-30.

 

ဘုန်းအသရေ။ ဂျူးလူမျိုးများသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ အခြားလူမျိုးများထက် သာလွန်သော အခွင့်အရေးများကို ပေးအပ်ခံရသည်၊ ၎င်းတို့သည် စစ်မှန်သောဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် သင့်လျော်သူများဖြစ်လာစေရန်အတွက်ဖြစ်သည် (စတုတ္ထတွဲ၊ စာမျက်နှာ ၂၈-၃၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ရွေးချယ်မှုသည် ၎င်းတို့သည် အခြားလူမျိုးများထက် ပိုမိုဉာဏ်ပညာရှိသည်ဖြစ်စေ၊ ပိုမိုကောင်းမွန်သည်ဖြစ်စေ မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့ကို သူ၏အထူးသံတမန်များအဖြစ် ရွေးချယ်ရန် သင့်လျော်သည်ဟု မြင်သောကြောင့်ဖြစ်သည် (တရားဟောရာ ၇:၇၊ ၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့၏ဘိုးဘေးဖြစ်သူ အာဗြဟံသည် အမှန်တရားကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှာဖွေသူဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဖြစ်သည့်အနေဖြင့် ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုကို လက်ခံခဲ့သည်။ သခင်ဘုရားသည် သူ၏လမ်းညွှန်မှုကို လိုလားသူများနှင့် အမြဲတမ်းအလုပ်လုပ်ရန် အသင့်ရှိသည်။ ဂျူးလူမျိုးတစ်မျိုးအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏အထူးအားသာချက်မှာ ၎င်းတို့သည် အမှန်တရား၏ လက်ခံသူများ၊ ထိန်းသိမ်းသူများ၊ နှင့် ဟံများဖြစ်ရမည်ဟူသော အချက်တွင် အဓိကအားဖြင့်တည်ရှိသည် (ရောမ ၃:၁၊ ၂၊ ၉:၄၊ ၅ ကိုကြည့်ပါ)။

The glory. The Jews were given privileges far exceeding those of any other people, in order that they might become fit representatives of the true God before the nations of earth (see Vol. IV, pp. 28-30). Heaven’s choice did not fall upon them because they were wiser or better than other nations, but because God saw fit to make them His special ambassadors of light and truth (see Deut. 7:7, 8). Their progenitor, Abraham, was an earnest seeker for truth, and as such submitted himself to God’s guidance. The Lord is constantly ready to work with those who are willing to be led by Him. The special advantage of the Jews as a nation consisted chiefly in the fact that they were to be the recipients, custodians, and heralds of truth (see Rom. 3:1, 2; 9:4, 5).

 

လူမျိုး။ ဂရိဘာသာစကားဖြင့် လာအို့စ် (laos) ဖြစ်ပြီး၊ ဓမ္မသစ်စာရေးသားသူများသည် ၎င်းတို့၏လူမျိုးဖြစ်သည့် ဂျူးလူမျိုးများ သို့မဟုတ် ခရစ်ယာန်ယုံကြည်သူများအတွက် တသမတ်တည်းအသုံးပြုသည်။ “တစ်ကမ္ဘာသားများ” ဟူသောစကားလုံးသည် အဲသနော့စ် (ethnos) မှဖြစ်ပြီး၊ “အတူတကွနေထိုင်သော လူအုပ်စု” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ထို့ကြောင့် “လူမျိုး” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ဓမ္မသစ်တွင် အဲသနော့စ်ကို “လူမျိုး” သို့မဟုတ် “တစ်ကမ္ဘာသား” ဟု တသမတ်တည်းဘာသာပြန်သည်။

People. Gr. laos, a term NT writers consistently apply to their own people, either to the Jews or to fellow Christian believers. The word “Gentiles” is from ethnos, “a multitude living together,” hence, “a nation.” In the NT ethnos is consistently translated “nation,” or “Gentile.”

 

၃၃။ ယောသပ်။ စာသားဆိုင်ရာသက်သေများသည် (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ) “ဖခင်” ဟူသောဖတ်ရှုမှုကို ထောက်ခံသည်။ ဤဖတ်ရှုမှုသည် လုကာက ရှင်းလင်းစွာနှင့် တိကျစွာဖော်ပြထားသည့် အပျိုမဖွားမမွေးခြင်း (လုကာ ၁:၂၆-၃၅၊ မဿဲ ၁:၁၈-၂၅ ကိုကြည့်ပါ) ကို ငြင်းပယ်သည်ဟု မလိုအပ်ဘဲ ဆိုလိုသည်မဟုတ်ပေ။ ဤဖြစ်ရပ်တွင်၊ လုကာသည် ယောသပ်ကို ဥပဒေအရနှင့် လူကြိုက်များသောအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် တွေးတောနေပြီး၊ သေချာပေါက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် မဟုတ်ပေ (မဿဲ ၁:၂၁၊ ၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။ မာရိ၏ခင်ပွန်းအဖြစ်၊ ယေရှုမွေးဖွားသည့်အချိန်မှစ၍ ယောသပ်သည် အဓိပ္ပာယ်တစ်မျိုးဖြင့် ယေရှု၏ဖခင်ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက်၊ ဗိမာန်တော်မှတ်ပုံတင်ခြင်းအချိန်မှစ၍၊ ထုံးစံအရ ယောသပ်ကို ထိုသို့သောဖခင်အဖြစ် ရှုမြင်ခံရသည် (လုကာ ၃:၂၃၊ ၄:၂၂၊ ယောဟန် ၆:၄၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောသပ်၏ဖခင်အဖြစ်ဆောင်ရွက်ရသောပထမဆုံးတာဝန်မှာ ကလေးအား အမည်ပေးခြင်းဖြစ်သည် (မဿဲ ၁:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ နောက်ပိုင်းတွင်၊ ဘုရားသခင်၏ညွှန်ကြားချက်ဖြင့် ယောသပ်သည် ထိုအခန်းကဏ္ဍတွင် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည် (မဿဲ ၂:၁၃၊ ၁၉-၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောသပ်ကို ဤအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ယေရှု၏ဖခင်အဖြစ် ပြောဆိုခြင်းသည် မသင့်လျော်ဟု မဖြစ်နိုင်ကြောင်း၊ မာရိကိုယ်တိုင်က ဤဝေါဟာရကို အသုံးပြုသည်မှာ (လုကာ ၂:၄၈) ထင်ရှားသည်။ ထို့ပြင် အခန်းကဏ္ဍ ၂၇ တွင်၊ လုကာသည် ယောသပ်ကို ယေရှု၏ “မိဘများ” ထဲမှတစ်ဦးအဖြစ် ထည့်သွင်းထားပြီး၊ သေချာပေါက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအဓိပ္ပာယ်ဖြင့်မဟုတ်ဘဲ၊ လူကြိုက်များသောအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် လုံးဝသင့်လျော်သည် (DA ၈၂ ကိုကြည့်ပါ)။

33. Joseph. Textual evidence favors (cf. p. 146) the reading “father.” This reading does not necessarily imply a denial of the virgin birth, which fact Luke has stated clearly and unequivocally (Luke 1:26–35; cf. Matt. 1:18–25). In this instance, Luke would be thinking of Joseph in the legal and popular sense, but certainly not in the literal, physical sense (see on Matt. 1:21, 24). As the husband of Mary, Joseph became, in a certain real sense, the father of Jesus the moment Jesus was born. Thenceforth, or at least from the time of the Temple enrollment, in the customary language of the day, Joseph was looked upon as such (see Luke 3:23; 4:22; John 6:42). The first of Joseph’s duties in his role as legal father of Jesus was naming the child (see Matt. 1:21). Later, by divine direction, Joseph acted in that role (see Matt. 2:13, 19–22). That it is by no means inappropriate to speak of Joseph as the father of Jesus in this sense is evident from the fact that Mary herself uses this term (Luke 2:48). Also in v. 27, Luke includes Joseph as one of the “parents” of Jesus, certainly not in a literal sense, yet in an entirely appropriate, popular sense (see DA 82).

 

အံ့သြသည်။ အံ့အားသင့်သည့်အဓိပ္ပာယ်ဖြင့်မဟုတ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်တမန်သည် ယောသပ် (မဿဲ ၁:၂၀) နှင့် မာရိ (လုကာ ၁:၂၆၊ ၂၇) ထံသို့ အလားတူသတင်းစကားဖြင့် ပေါ်ထွက်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အဲလိဇဘက်သည် မာရိကို ဝိညာဉ်တော်လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၄၁-၄၅)။ ထို့ပြင် ယောသပ်နှင့်မာရိသည် သိုးထိန်းများ၏အကောင့်ကို ကြားသိခဲ့သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၂:၂၀)။ ယေရှုကလေး၏ မက်ဆီယာဖြစ်မှုဆိုင်ရာ သက်သေတစ်ခုစီတိုင်းနှင့် ၎င်းတို့၏အံ့သြမှုသည် ကြီးထွားလာပြီး၊ ဝိညာဉ်တော်လှုံ့ဆော်မှုသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏အဘဖြင့် သူ့အတွက် ခန့်အပ်ထားသောအလုပ်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထို့ပြင်၊ သူစိမ်းတစ်ဦးသည် ဤကြီးမားသောလျှို့ဝှက်ချက်ကို အသိအမှတ်ပြုမည်ဟု ၎င်းတို့အံ့သြခဲ့ပေမည်။

Marvelled. Not in the sense of surprise, for the angel had already appeared both to Joseph (Matt. 1:20) and to Mary (Luke 1:26, 27) with a similar message. Furthermore Elisabeth had addressed Mary with words obviously inspired (vs. 41–45). Also, Joseph and Mary had heard the account of the shepherds (ch. 2:20). Their wonder grew with each successive evidence of the Messiahship of the child Jesus, as Inspiration made ever clearer the task appointed Him by His Father in heaven. Perhaps, also, they were surprised that a stranger should recognize the great secret.

 

၃၄။ မာရိထံသို့ပြောသည်။ ဆိမောင်သည် ဝိညာဉ်တော်လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် အပျိုမဖွားမမွေးခြင်း၏အချက်ကို နားလည်သဘောပေါက်ပုံရသည်။ သူသည် ယောသပ်ကို လုံးဝလျစ်လျူရှုထားပုံရသည်။

34. Said unto Mary. It would seem that Simeon, by inspiration, understood the fact of the virgin birth. He seems completely to have ignored Joseph.

 

ပြိုလဲခြင်းနှင့်ထခြင်း။ ခရစ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို “ဆောက်လုပ်သူများပယ်ချသောကျောက်တုံး” ဟု ပြောဆိုခဲ့သည် (မဿဲ ၂၁:၄၂၊ ဆာလံ ၁၁၈:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ “ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်ထဲတွင် မြှောက်တင်ခံရမည့်မတိုင်မီ ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ပြိုလဲပြီး ကွဲအက်ရမည်” (DA ၅၇)။ ခရစ်တော်သည် ခေတ်ကာလများ၏ ကြီးမားသောသံလိုက်ဖြစ်ပြီး၊ နှိမ့်ချပြီး နှလုံးသားနောင်တရသူများကို မိမိထံသို့ ဆွဲယူသည်။ မဿဲ၊ ဇာခရိ၊ မာရိမဂ္ဂဒလဖြစ်သူများကဲ့သို့ “အခွန်ကောက်သူများနှင့် အပြစ်သားများ” ဟု ထင်မှတ်ခံရသူများသည် ၎င်းတို့၏ပြိုကွဲသွားသောဘဝများကို ပြန်လည်ပြည့်စုံစေနိုင်သော ဆရာဝန်ထံသို့ ထူးဆန်းစွာ ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရသည်။ ဖာရိရှဲများနှင့် ကျမ်းစာတတ်များကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဆရာဝန်ကို မလိုအပ်ဟု ထင်မှတ်သူများသည် ၎င်းတို့၏စိတ်ဓာတ်ပုံမမှန်မှုဖြင့် ကယ်တင်ရှင်ထံမှ မောင်းထုတ်ခံခဲ့ရသည်။

The fall and rising. Christ spoke of Himself as “the stone which the builders rejected” (Matt. 21:42; see on Ps. 118:22). “We must fall upon the Rock and be broken before we can be uplifted in Christ” (DA 57).Christ is the great Magnet of the ages, drawing to Himself those who are humble and contrite in heart. Some, like Matthew, Zacchaeus, and Mary Magdalene—commonly thought of as “publicans and sinners”—felt themselves strangely attracted to the Physician who could make their broken lives whole again. Others, like the scribes and Pharisees, who thought themselves in no need of the heavenly Physician, were driven from the Saviour by their own perversity of spirit.

 

အမှတ်လက္ခဏာ။ ဂရိဘာသာစကားဖြင့် ဆီမီယွန် (sēmeion) ဖြစ်ပြီး၊ “အမှတ်လက္ခဏာ”၊ “အမှတ်အသား”၊ သို့မဟုတ် “သက်သေလက္ခဏာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ခရစ်တော်သည် ကယ်တင်ခြင်း၏သင်္ကေတဖြစ်သည်။ သူသည် ခမည်းတော်၏မေတ္တာကို သက်သေပြသည့် သက်ရှိသက်သေလက္ခဏာ၊ သို့မဟုတ် သက်သေဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ကမ္ဘာမြေသို့သာသနာတော်သည် ငြင်းမရနိုင်သောသက်သေကို ပေးသည် (ယောဟန် ၃:၁၆၊ DA ၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။

Sign. Gr. sēmeion, “a sign,” “a mark,” or “a token.” As the representative of heaven Christ is the symbol of salvation. He is a living token, or witness, to the love of the Father, of which His mission to earth provides irrefutable evidence (see John 3:16; DA 19).

 

၃၅။ ဓား။ ဂရိဘာသာစကားဖြင့် ရှုမ်ဖိုင်ယာ (rhomphaia) ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် သြက်ရှန်းဓားရှည်ကဲ့သို့သော ဓားကြီးကို ဖော်ပြသည်။ ရှုမ်ဖိုင်ယာသည် ဓမ္မသစ်တွင် ပုံမှန်အသုံးပြုသော ဓားအတွက်စကားလုံး မချိုင်ရှယ်ရာ (machaira) နှင့် ကွဲပြားပြီး၊ ၎င်းသည် ရောမဓားတိုကို ဖော်ပြသည်။ ရှုမ်ဖိုင်ယာသည် LXX တွင် ဂိုလျတ်၏ဓားအတွက် အသုံးပြုသည်။ ရှုမ်ဖိုင်ယာသည် မချိုင်ရှယ်ရထက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောလက်နက်ဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာတွင် ယေရှု၏လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် မာရိ၏နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်သောဝမ်းနည်းမှုကို ပုံဖော်ရန် သင်္ကေတအဖြစ် အသုံးပြုသည် (ယောဟန် ၁၉:၂၅၊ DA ၇၄၄၊ ၇၅၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤဓမ္မသစ်တွင် ခရစ်တော်၏ဝါဒဖြစ်ရပ်၏ ပထမဆုံးအရိပ်အမြွက်ဖြစ်ပြီး၊ ဟေရှာယ ၅၂:၁၄၊ ၅၃:၁၂ ၏ပရောဖက်ပြုချက်များကို ထင်ဟပ်သည်။ ဆိမောင်၏ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောစကားများသည် မာရိ၏အသိစိတ်ထဲတွင် လာမည့်အရસရာ ခေါ်လှံသောအန္တရာယ်နှင့် ဆိုးရွားမှုတစ်ခုအဖြစ် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပေမည်။ ထို့ပြင်၊ ဆိမောင်၏ကြေညာချက်သည် မာရိထံသို့ဖြစ်သည်ဟူသောအချက်သည် ယောသပ်သည် ကါလဝရီရှိဖြစ်ရပ်ကို မျက်မြင်သက်သေမဖြစ်နိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြပုံရသည်။

35. Sword. Gr. rhomphaia, used to describe a large sword, such as the long Thracian sword. Rhomphaia is to be distinguished from the usual NT word for sword, machaira, a word describing the short Roman sword. Rhomphaia appears in the LXX for the sword of Goliath. Presumably, the rhomphaia was a more formidable weapon than the machaira, and is used here figuratively to describe the sorrow that pierced Mary’s heart at the cross (see John 19:25; DA 744, 752). This, the first NT foreshadowing of the passion of Christ, reflects the prophecies of Isa. 52:14; 53:12. These mysterious words of Simeon must have passed over Mary’s consciousness like a chilling and ominous portent of things to come. Furthermore, the fact that Simeon’s declaration was addressed to Mary seems to imply that Joseph would not witness the scene on Calvary.

 

သင်၏ဝိညာဉ်တော်။ ဂျူးလူမျိုးအားလုံးကဲ့သို့ပင်၊ မာရိသည် ယေရှုသည် ဒါဝိဒ်၏ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိထီးနန်းတွင် ဘုန်းကြီးစွာအုပ်စိုးမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ပေမည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁:၃၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်၏တပည့်များပင်လျှင် မျှဝေခံစားခဲ့ရသော ဤမျှော်လင့်ချက်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ခါးသီးသောစိတ်ပျက်မှုကို ပိုမိုပြင်းထန်စေနိုင်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် သူ၏သနားကရုဏာဖြင့် မာရိအား မျှော်လင့်ရမည့်အရာကို ဤအရိပ်အမြွက်ပေးခဲ့သည်။

Thy own soul. Like all other Jews, Mary doubtless expected Jesus to reign gloriously upon the earthly throne of David (cf. ch. 1:32). This expectation, shared even by the disciples of Christ, could only make the disappointment of the cross more bitter. But God in His mercy gave her this intimation of what to expect.

 

ထင်ရှားစေသည်။ စကားလုံးအတိုင်း “ဖွင့်လှစ်ထားသည်” သို့မဟုတ် “အဆီးဖယ်ထားသည်”။

Revealed. Literally, “uncovered,” or “unveiled.”

 

၃၆. အန်နာ။ ဟန်နာ၊ ဟေဗြဲလို “ခါနာ” (၁ရာ ၁:၂ တွင်ကြည့်ပါ)။ ဤအသက်ကြီးသော သူတော်စင်သည် ပရောဖက်များကျောင်းများကို တည်ထောင်သူ ရှမွေလ၏မိခင် ဟန်နာနှင့် အမည်တူသည်။ အပိုကျမ်းများနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်က လက်ခံထားသော ဓလေ့အရ၊ မာရိသည် အန်နာ၏ အုပ်ထိန်းမှုနှင့် လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ဗိမာန်တော်တွင် ကြီးပြင်းခဲ့ပြီး၊ အန်နာသည် သူမ၏မိခင်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆသည်။ ၎င်းသည် စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦး ယခင်က တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည်ဟူသော အရိပ်အယောင်မရှိပါ။ အန်နာ၏ ဗိမာန်တော်တွင် ဆက်လက်ရှိနေမှုသည် သူမကိုးကွယ်သည့် ဘုရားသခင်အပေါ် သူမ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြသည်။ လုကာ၏ အန်နာကဲ့သို့ မထင်ရှားသော သမ္မာကျမ်းစာဇာတ်ကောင်တစ်ဦးအကြောင်း အသေးစိတ်ဖော်ပြချက်သည် သူ၏ရေးသားမှု၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အသွေးကို သက်သေထူသည်။

36. Anna. Hanna, from the Heb. Channah, “Hannah” (see on 1 Sam. 1:2). This aged saint bears the same name as that of the mother of Samuel, the founder of the schools of the prophets. According to the apocryphal gospels and a tradition later adopted by the church, Mary had been reared in the Temple under the guardianship and guidance of Anna, who was supposedly her mother. This is simple fiction. There is nothing here to indicate that the two women had met previously. Anna’s continuing presence in the Temple speaks eloquently of the love with which she served the Lord. The biographical detail with which Luke speaks of an obscure Bible personage such as Anna testifies to the historical quality of his account.

 

ပရောဖက်မ။ ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ဆုကျေးဇူးသည် ယောက်ျားများသာမက ဘုရားကို ကိုးကွယ်သော အမျိုးသမီးများထံသို့လည်း တစ်ခါတစ်ရံ ပေးအပ်ခံရသည်။ ပရောဖက်မများထဲတွင် မိရိမ် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၅:၂၀)၊ ဒေဗောရာ (တရားသူကြီး ၄:၄)၊ ဟေရှာယမယား (ဟေရှာယ ၈:၃)၊ ဟုလဒါ (၃ရာ ၂၂:၁၄)၊ နှင့် ဖိလိပ္ပု၏ အပျိုလေးသမီးလေးဦး (တမန်တော် ၂၁:၉) တို့ပါဝင်သည်။

A prophetess. The gift of prophecy was from time to time bestowed upon devout women as well as upon men. Among the prophetesses were such women as Miriam (Ex. 15:20), Deborah (Judges 4:4), Isaiah’s wife (Isa. 8:3), Huldah (2 Kings 22:14), and also the four virgin daughters of Philip (Acts 21:9).

 

အသက်ကြီးသည်။ စကားလုံးအရ “နေ့ရက်များစွာ တိုးတက်လာသည်”။ အန်နာသည် အနည်းဆုံး အသက် ၈၄ နှစ်ရှိပြီး (အခန်းကဏ္ဍ ၃၇ တွင်ကြည့်ပါ)၊ ဖြစ်နိုင်ချေမှာ အသက် ၁၀၀ ကျော်ဖြစ်သည်။

Of a great age. Literally, “advanced in many days.” Anna was at the very least 84 years old (see on v. 37), and more likely well over 100 years old.

 

၃၇. ရှစ်ဆယ်လေးနှစ်။ ဂရိဘာသာစကားမှ “ရှစ်ဆယ်လေးနှစ်ခန့်” ဟူသော အသုံးအနှုန်းသည် အန်နာ၏အသက် သို့မဟုတ် သူမ၏မုဆိုးဘဝကာလကို ရည်ညွှန်းသည်မှာ အနည်းငယ် မရေရာသည်။ ဝေဖန်သူများသည် ဤမေးခွန်းတွင် အညီအမျှ နှစ်ပိုင်းခွဲထားသည်။ အချို့ဘာသာပြန်များက ဤကာလကို သူမ၏အသက်အဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုထားပြီး (RSV ကဲ့သို့)၊ အချို့ကမူ သူမ၏မုဆိုးဘဝကာလအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုထားသည် (Moffatt ကဲ့သို့)။ KJV ၏ဘာသာပြန်ဖော်ပြချက် “ရှစ်ဆယ်လေးနှစ်ခန့် မုဆိုးဖြစ်ခဲ့သည်” သည် မူရင်းစကားလုံး၏ မရေရာသောဖော်ပြမှုကို အနည်းငယ်ထင်ဟပ်သည်။ ဖော်ပြထားသော အသေးစိတ်အချက်များနှင့် အသုံးပြုထားသော စကားလုံးများအရ ရှစ်ဆယ်လေးနှစ်သည် အန်နာ၏မုဆိုးဘဝကာလကို ရည်ညွှန်းဖွယ်ရှိသည်။ အကယ်၍ အန်နာသည် အသက် ၁၅ နှစ်တွင် အိမ်ထောင်ပြုခဲ့ပြီး၊ ၇ နှစ်အိမ်ထောင်သက်ရှိခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ၈၄ နှစ်ကြာ မုဆိုးအဖြစ်နေထိုင်ခဲ့ပါက၊ သူမသည် အသက် ၁၀၆ နှစ်ရှိပြီဖြစ်မည်။ ၎င်းသည် လုံးဝမဖြစ်နိုင်သည်မဟုတ်သော်လည်း၊ အသက် ၈၄ နှစ်သည်လည်း သူမကို “အသက်ကြီးသည်” ဟူ၍ ဖြစ်စေသည်။

37. Fourscore and four years. It is somewhat uncertain from the Greek whether the expression translated “of about fourscore and four years” is to be understood as applying to Anna’s age or to the duration of her widowhood. Commentators are about evenly divided on the question. Some translations apply the period to her age (as the RSV), and others, to her widowhood (as Moffatt). The KJV rendering, “a widow of about fourscore and four years,” reflects somewhat the ambiguous phraseology of the original. The details given and the wording used seem to indicate that the 84 years most likely refers to the period of Anna’s widowhood. If Anna had been married at the early age of 15, had been married for 7 years, and then remained a widow for 84 years, she would then be 106 years of age. This would by no means be impossible, though the age of 84 would also make her “of a great age.”

 

မထွက်ခွာ။ အချို့က ဤသည်ကို အန်နာသည် ဗိမာန်တော်၏ထောက်ပံ့သူအဖြစ်၊ ဗိမာန်တော်နှင့်ကပ်လျက်ရှိသော အခန်းတစ်ခန်းတွင် နေထိုင်ရန် ခွဲဝေပေးခံရပြီး၊ အခြားမုဆိုးများနှင့်အတူ၊ ဗိမာန်တော်သို့ ဘာသာရေးသင်ကြားမှုအတွက်လာသော မိန်းမပျိုများကို သင်ကြားပေးရန် သူမ၏အချိန်ကို မြှုပ်နှံခဲ့သည်ဟု နားလည်ကြသည်။ ခရစ်တော်၏ခေတ်တွင် ဤသို့ပြင်ဆင်မှုရှိမရှိ မသိရှိရပါ။ အချို့ကမူ သူမသည် “ဗိမာန်တော်မှ မထွက်ခွာ” သည်မှာ တပည့်တော်များသည် ယေရှုတက်ကြွသွားပြီးနောက် “ဗိမာန်တော်တွင် အမြဲရှိနေပြီး ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းကြသည်” (လုကာ ၂၄:၅၃၊ တမန်တော် ၂:၄၆) ဟူသော သဘောအတိုင်း ဖြစ်သည်ဟု ထင်ကြသည်။ ဤနောက်ဆုံးဥပမာတွင် လုကာသည် ဗိမာန်တော်တွင် နေထိုင်ခြင်းကို မဆိုလိုဘဲ၊ ဘာသာရေးဝတ်ပြုမှုများတွင် ပုံမှန်တက်ရောက်ခြင်းနှင့် စုဝေးလာသောလူများရှေ့တွင် သက်သေခံခြင်းကို ဆိုလိုသည်မှာ ထင်ရှားသည် (တမန်တော် ၃:၁၊ ၅:၁၂, ၂၀, ၂၁, ၂၅, ၄၂ တို့ကိုကြည့်ပါ)။

Departed not. Some have understood this to mean that Anna, as a pensioner of the Temple, had been assigned a room adjacent to the precincts of the Temple, perhaps with other widows, and that in return she devoted her time to teaching the young women who came to the Temple for religious instruction. Whether there was provision for this in the days of Christ is not known. Others think that she “departed not from the temple” in the same sense that the disciples, after the ascension, “were continually in the temple, praising and blessing God” (see Luke 24:53; Acts 2:46). It is obvious that in this latter instance Luke does not mean Temple residence, but rather regular attendance at religious services in the Temple, plus witnessing before the people who assembled there (see Acts 3:1; Acts 5:12, 20, 21, 25, 42; etc.).

 

ညအခါနှင့်နေ့အခါ။ ဖြစ်နိုင်ချေမှာ နံနက်နှင့်ညနေဝတ်ပြုချိန်များကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏နေထိုင်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ (အထက်တွင်ကြည့်ပါ)၊ အန်နာသည် နံနက်နှင့်ညနေဝတ်ပြုချိန်များကို သစ္စာရှိစွာ တက်ရောက်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူမ၏ဘဝသည် ဘုရားသခင်ကို အမှုထမ်းရင်း စုပ်ယူခံခဲ့ရပြီး၊ သူမ၏အာရုံကို အနှောင့်အယှက်ပေးမည့် အခြားစိတ်ဝင်စားမှုများ မရှိခဲ့ပါ။ ဤသို့သောဘဝကို ပေါလုက “အမှန်တကယ် မုဆိုးဖြစ်သူ” အတွက် အသင့်တော်ဆုံးဟု ချီးမွမ်းခဲ့သည် (၁ တိမောတော် ၅:၅ ကိုကြည့်ပါ)။

Night and day. Probably a reference to the morning and evening hours of worship. Whatever the case may have been with regard to her residence (see foregoing), it is evident Anna faithfully attended the hours of morning and evening worship. Her life was absorbed in the service of God; she had no other interests to distract her attention. Such a life Paul eulogizes as most appropriate to one who is “a widow indeed” (see 1 Tim. 5:5).

 

၃၈. ချက်ချင်း။ ထိုအချိန်တွင်၊ ဆီမုန်ပြောနေစဉ်ဖြစ်သည်။ ဆီမုန်၏ ယေရှုနှင့်ပတ်သက်သော ဝိညာဉ်ရေးရာလှုံ့ဆော်မှုဖြင့်ပြောသော သက်သေခံချက်ကို ကြားရသောအခါ၊ အန်နာ၏စိတ်နှလုံးသည် ဝိညာဉ်ရေးရာထိုးထွင်းသိမြင်မှုဖြင့် ထိခံခဲ့ရပြီး၊ ယေရှုကလေးတွင် ကတိထားထားသော မေရှိယကို မြင်နိုင်ခဲ့သည် (DA ၅၅; မဿဲ ၁၆:၁၇ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ယေရှုကို ဗိမာန်တော်သို့အပ်နှံသည့်အခါ၊ ဝိညာဉ်ရေးရာလှုံ့ဆော်မှုခံရသော သက်သေနှစ်ဦးက မာရိနှင့်ယောသပ်တို့ ယေရှုနှင့်ပတ်သက်၍ သိထားပြီးဖြစ်သောအရာကို အတည်ပြုခဲ့သည်။

38. Instant. Rather, “hour,” that is, when Simeon was speaking. Hearing Simeon’s inspired testimony concerning Jesus, Anna’s own heart was touched with inspired insight to see in the child Jesus the promised Messiah (see DA 55; cf. Matthew 16:17). Thus at the dedication, two inspired witnesses confirmed what Mary and Joseph already knew concerning the child.

 

ကျေးဇူးတင်စကား။ “လည်းကောင်း” ဟူသော စကားလုံးကို ဘာသာပြန်သူများက ထည့်သွင်းထားသည်။ ဤနေရာတွင်အသုံးပြုထားသော ဂရိဘာသာစကားသည် လက်ဆောင်တစ်ခု သို့မဟုတ် ကျေးဇူးတစ်ခုအတွက် ကျေးဇူးတင်စကား သို့မဟုတ် ချီးမွမ်းစကားကို “ပြန်လည်ပေးအပ်ခြင်း” ကို ဆိုလိုသည်။ ထို့ကြောင့် လုကာသည် အန်နာ၏ချီးမွမ်းမှုကို မေရှိယကိုမြင်ရခြင်းအတွက် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ဖော်ပြမှုတစ်ခုအဖြစ် ရည်ညွှန်းသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

Gave thanks. The word “likewise” has been supplied by the translators. The Greek verb used here implies thanks or praise “returned” in appreciation for a gift or favor received. It is clear, therefore, that Luke refers to Anna’s praise simply as an expression of joy at seeing the Messiah.

 

ပြောဆိုသည်။ ဂရိဘာသာစကားတွင် ဤအသုံးအနှုန်း၏အား၊ “ဆက်လက်ပြောနေသည်”။ ယခင်က သူမသည် မေရှိယလာရောက်မည်ဟူသော ပရောဖက်ပြုချက်များအကြောင်း ပြောခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ မေရှိယရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ၏ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံအရ ပြောဆိုနိုင်ခဲ့သည်။

Spake. According to the force of the Greek tense, “kept on speaking.” Heretofore she had spoken of the prophecies that pointed forward to the coming of the Messiah; now she could speak from personal experience of the fact that the Messiah had come.

 

စောင့်မျှော်သူများ။ ဤထူးဆန်းသောဖော်ပြချက်သည် ပရောဖက်ပြုချက်များကို လေ့လာပြီး “အချိန်ပြည့်စုံရောက်လာပြီ” (ဂလာတိ ၄:၄၊ ဒံယေလ ၉:၂၄–၂၇၊ DA ၃၄, ၃၅၊ လုကာ ၂:၂၅ တွင်ကြည့်ပါ) ဟူသော အသိရှိသည့် အနည်းငယ်သော စိတ်အားထက်သန်သူများရှိခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်။

Them that looked. This cryptic expression reveals the fact that there was a small but earnest group of people who studied the prophecies and were aware that “the fullness of the time was come” (Galatians 4:4; cf. Daniel 9:24–27; DA 34, 35; see on Luke 2:25).

 

ယေရုဆလင်တွင်။ အရေးကြီးသော စာသားသက်သေအထောက်အထား (စာမျက်နှာ ၁၄၆ တွင်ကြည့်ပါ) သည် “ယေရုဆလင်၏” ဟူသော ဖတ်ရှုမှုကိုလည်း ထောက်ခံနိုင်သည် (“ဣသရေလ၏ နှစ်သိမ့်မှု” အခန်းကဏ္ဍ ၂၅ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

In Jerusalem. Important textual evidence (cf. p. 146) may also be cited for the reading “of Jerusalem” (compare this with “consolation of Israel,” v. 25).

 

၃၈. ဖြောင့်မတ်သောဂျူးများ နေ့ညမပြတ်စောင့်မျှော်နေသည်။—ဖြောင့်မတ်သောဂျူးများသည် မေရှိယလာရောက်မှုကို စောင့်မျှော်ကာ၊ ယုံကြည်ပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းနေခဲ့ကြသည်။ အကျင့်ပျက်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်များမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်သည် သူ၏ဘုန်းတော်နှင့် တန်ခိုးတော်ကို သူ၏လူများထံသို့ ထင်ရှားစွာပြသနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ သူ၏လူများကို မျက်နှာသာပေးရန် သတ်မှတ်ထားသောအချိန်ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။ ဂျူးများ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် ဝေးကွာသွားခြင်းကြောင့် မှုန်ဝါးလာခဲ့သည်။ လူများစွာသော ခေါင်းဆောင်များသည် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်ဓလေ့များကို ယူဆောင်လာပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ဘုရားသခင်၏ပညတ်များအဖြစ် ဂျူးများအား အတင်းအကြပ်လိုက်နာစေခဲ့သည်။ ဖြောင့်မတ်သောဂျူးများသည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ပြီး၊ ဤအခြေအနေတွင် သူ၏လူများကို တစ်ပါးအမျိုးသားများအတွက် အပြစ်တင်စရာအဖြစ် ထားရစ်မည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ အတိတ်ကာလက သူတို့သည် ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် ဘုရားသခင်ထံအော်ဟစ်ဆုတောင်းသောအခါ၊ သူသည် ၎င်းတို့အတွက် ကယ်တင်သူတစ်ဦးကို ထမြှောက်ပေးခဲ့သည်။ ပရောဖက်များ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များအရ၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်သတ်မှတ်ထားသောအချိန်ရောက်လာပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ မေရှိယလာရောက်သောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို ရှင်းလင်းစွာ ထင်ရှားစွာသိရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို ရှုပ်ထွေးစေသော ဓလေ့များနှင့် မလိုအပ်သော ထုံးတမ်းများမှ လွတ်မြောက်လိမ့်မည်။ ဖြောင့်မတ်သော အသက်ကြီးဂျူးများသည် မေရှိယလာရောက်မှုကို နေ့ညမပြတ် စောင့်မျှော်ကာ၊ သူတို့မသေဆုံးမီ ကယ်တင်ရှင်ကို မြင်တွေ့ရန် ဆုတောင်းခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် လူများ၏စိတ်နှလုံးများမှ အဝိဇ္ဇာနှင့် ဘာသာရေးမလိုက်လျောမှု မှုန်ဝါးမှုများ ပပျောက်ရန် တောင့်တခဲ့ကြသည် (2SP ၄၁, ၄၂)။

38. Pious Jews Waited Day and Night.—The pious Jews were looking, believing, and earnestly praying, for the coming of the Messiah. God could not manifest His glory and power to His people through a corrupt priesthood. The set time to favor His people had come. The faith of the Jews had become clouded, in consequence of their departure from God. Many of the leaders of the people brought in their own traditions, and enforced them upon the Jews, as the commandments of God. The pious Jews believed, and trusted in God that He would not leave His people in this condition, to be a reproach to the heathen. He had, in time past, raised them up a deliverer when in their distress they had called upon Him. From the predictions of the prophets, they thought the time appointed of God had arrived when Messiah would come. And when He should come, they would have a clear revelation of the divine will, and that their doctrines would be freed from the traditions and needless ceremonies which had confused their faith. The pious, aged Jews waited day and night for the coming Messiah, praying that they might see the Saviour before they died. They longed to see the cloud of ignorance and bigotry dispelled from the minds of the people (2SP 41, 42).

 

၃၉. အားလုံးကို ဆောင်ရွက်ပြီးစီးသည်။ [နာဇရက်သို့ပြန်သွားခြင်း၊ လုကာ ၂:၃၉, ၄၀=မဿဲ ၂:၁၉–၂၃။ အဓိကမှတ်ချက်၊ မဿဲနှင့်လုကာ။ ယေရှု၏ကလေးဘဝနှင့်လူငယ်ဘဝကို ကြည့်ပါ။] ယေရှုသည် “ပညတ်တရားအောက်တွင်” (ဂလာတိ ၄:၄) ဂျူးလူမျိုးအဖြစ် မွေးဖွားခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းနှင့် အပ်နှံခြင်းဆိုင်ရာ လေဝိပညတ်များ (လုကာ ၂:၂၂–၂၄) ဟုခေါ်သည့် “သခင်ဘုရား၏ပညတ်တရား” ၏လိုအပ်ချက်များအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းခဲ့သည်။ ထိုပညတ်များသည် မောရှေလက်ဖြင့် ဣသရေလသို့ ပေးအပ်ခံရသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်ထံမှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည် (တရားဟောရာ ၅:၃၁–၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဆယ်ပညတ်ကိုသာ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် လူများထံသို့ တိုက်ရိုက်ပေးအပ်ခဲ့သည် (တရားဟောရာ ၅:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။

39. Performed all things. [Return to Nazareth, Luke 2:39, 40=Matthew 2:19–23. Major comment: Matthew and Luke. See Childhood and Youth of Jesus.] Jesus was born “under the law” (Galatians 4:4), a Jew, and therefore fulfilled all requirements of the “law of the Lord,” as the Levitical laws pertaining to purification and presentation (Luke 2:22–24) are here called. Although given to Israel by the hand of Moses, these laws had originated with God (see Deuteronomy 5:31–33). The Ten Commandments alone were given directly by God to the people (see Deuteronomy 5:22).

 

သူတို့ပြန်လာခဲ့သည်။ လုကာသည် ပညာရှိများ၏လည်ပတ်မှု သို့မဟုတ် အီဂျစ်သို့ထွက်ပြေးခြင်းကို ဖော်ပြခြင်းမရှိပါ၊ ၎င်းနှစ်ခုစလုံးသည် ဂါလိလဲသို့ပြန်လာခြင်းမတိုင်မီ ဖြစ်ပွားခဲ့သည် (မဿဲ ၂:၁–၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤကဲ့သို့သော ဇာတ်ကြောင်းအသေးစိတ်ဖော်ပြမှု ချန်လှပ်ထားခြင်းသည် တမန်တော် ၉:၂၆ တွင်လည်း ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ လုကာသည် ရှောလုသည် ဒမတ်စကတ်မှ ယေရုဆလင်သို့ ချက်ချင်းသွားခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ သို့သော် ဂလာတိ ၁:၁၇, ၁၈ အရ ပေါလုသည် ယေရုဆလင်သို့ပြန်လာမီ သုံးနှစ်ကြာ ကြားကာလရှိခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ပညာရှိများ၏လည်ပတ်မှုသည် ဗိမာန်တော်တွင် အပ်နှံခြင်းနောက်ပိုင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်၊ အကြောင်းမှာ ယောသပ်သည် ဟေရောဒထံမှ ထွက်ပြေးရန် သတိပေးခံရပြီးနောက် မာရိနှင့်ယေရှုကို ယေရုဆလင်သို့ခေါ်ဆောင်သွားသည်ဟု မယုံနိုင်စရာဖြစ်သည်။ မိသားစုသည် နာဇရက်သို့ပြန်လာသောအခါ၊ ဟေရောဒ်သေဆုံးပြီး၊ သူ၏သားအာခလောကို အစားထိုးအုပ်ချုပ်ခဲ့သည် (မဿဲ ၂:၁၉–၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။ အာခလောသည် ဘီစီ ၄ မှ အေဒီ ၆ အထိ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နာဇရက်သို့ပြန်လာခြင်းသည် ဤကာလအတွင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အာခလောအုပ်ချုပ်မှုအစပိုင်းမှ မကြာမီဖြစ်နိုင်သည်။

They returned. Luke does not mention the visit of the wise men or the flight into Egypt, both of which preceded the return to Galilee (see Matthew 2:1–23). A similar omission of narrative detail occurs in Acts 9:26, where Luke implies that Saul went immediately from Damascus to Jerusalem. But it is evident from Galatians 1:17, 18 that there was an interval of three years before Paul returned to Jerusalem. It is apparent that the visit of the wise men followed the dedication in the Temple, for it would seem incredible that Joseph should take Mary and Jesus to Jerusalem after being warned to flee to Egypt to escape from Herod. When the family returned to Nazareth, Herod was dead, and his son Archelaus ruled in his stead (see Matthew 2:19–23). Archelaus reigned from 4 b.c. to a.d. 6: Therefore the return to Nazareth must have come within this time, probably shortly after the beginning of the reign of Archelaus.

 

နာဇရက်။ မဿဲ ၂:၂၃ တွင်ကြည့်ပါ။

Nazareth. See on Matthew 2:23.

 

၄၀, ၅၂. အသိပညာနှင့်အမှုထမ်းခြင်းတွင် တိုးတက်မှု။—သူသည် အသိပညာတိုးတက်လာသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်သည် သူ့အပေါ်တွင်ရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် မာန်မာနထောင်လွှားခြင်းမရှိခဲ့ဘဲ၊ အနှိမ့်ကျဆုံးသော အလုပ်ကို လုပ်ရန်ထက် မိမိကိုယ်ကို မြှင့်တင်ထားသည်ဟု မခံစားခဲ့ရပါ။ သူသည် မိမိ၏ဖခင်၊ မိခင်၊ ညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး၊ မိသားစုကို ထောက်ပံ့ရန် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ အိမ်ထောင်စရိတ်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် အလုပ်တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ သူ၏ပညာသည် ဆရာတော်များကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် မိမိ၏လူ့အုပ်ထိန်းသူများထံ နှိမ့်ချစွာ နာခံခဲ့သည်၊ မိသားစု၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး၊ အလုပ်သမားတစ်ဦးကဲ့သို့ မိမိ၏လက်ဖြင့် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ ယေရှုသည် (အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ) “ပညာနှင့်အရပ်အမောင်း၊ ဘုရားသခင်နှင့်လူသားတို့ထံတွင် မျက်နှာသာရှိခြင်း” တိုးတက်ခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။

40, 52. Growth in Knowledge and Service.—Though He increased in knowledge, and the grace of God was upon Him, yet He did not become lifted up in pride, or feel that He was above doing the most humble toil. He took His share of the burden, together with His father, mother, and brethren. He toiled to sustain the family, and shared in the work that would meet the expenses of the household. Though His wisdom had astonished the doctors, yet He meekly subjected Himself to His human guardians, bore His part in the family burdens, and worked with His own hands as any toiler would work. It is stated of Jesus that (as He advanced in years) He “increased in wisdom and stature, and in favour with God and man.”

 

သူ၏အံ့ဖွယ်သောတာဝန်ကို နေ့စဉ်ရရှိသော အသိပညာသည် အနှိမ့်ကျဆုံးသော တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရာတွင် သူ့ကို မသင့်တော်စေခဲ့ပါ။ သူသည် ဆင်းရဲမွဲတေမှုဖိစီးခံရသော အိမ်ထောင်စုများတွင် နေထိုင်သည့် လူငယ်များအပေါ်သို့ ကျရောက်သော အလုပ်ကို ဝမ်းမြူးစွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် ကလေးများ၏သွေးဆောင်မှုများကို နားလည်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ၎င်းတို့၏ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် စုံစမ်းခြင်းများကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ဖြောင့်မတ်ရန် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်သည် ခိုင်မာတည်ကြည်ခဲ့သည်။ မကောင်းမှုသို့ သွေးဆောင်ခံရသော်လည်း၊ သူသည် တင်းကြပ်သော အမှန်တရားနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းမှ တစ်ကြိမ်မျှ မခွဲထွက်ခဲ့ပါ။ သူသည် ပြီးပြည့်စုံသော သားအဖြစ် နာခံမှုကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏အပြစ်ကင်းသောဘဝသည် သူ၏ညီအစ်ကိုများ၏ ငြူစူမှုနှင့် မနာလိုမှုကို နှိုးဆွခဲ့သည်။ သူ၏ကလေးဘဝနှင့် လူငယ်ဘဝသည် ချောမွေ့ပျော်ရွှင်မှုမရှိခဲ့ပါ။ သူ၏ညီအစ်ကိုများသည် သူ့ကို ယုံကြည်ခြင်းမရှိခဲ့ဘဲ၊ သူသည် အရာအားလုံးတွင် ၎င်းတို့ကဲ့သို့ မပြုမူဘဲ၊ မကောင်းမှုကို ကျင့်သုံးရာတွင် ၎င်းတို့နှင့်တူညီသူတစ်ဦးဖြစ်မလာသည့်အတွက် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သူ၏အိမ်တွင်းဘဝတွင် သူသည် ရွှင်မြူးခဲ့သော်လည်း၊ ဆူညံခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ သူသည် သင်ယူသူ၏သဘောထားကို အမြဲထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။ သူသည် သဘာဝကို အလွန်နှစ်သက်ခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ဆရာဖြစ်ခဲ့သည် (ST ဇူလိုင် ၃၀, ၁၈၉၆)။

The knowledge He was daily obtaining of His wonderful mission did not disqualify Him for performing the most humble duties. He cheerfully took up the work that devolves upon youth who dwell in humble households pressed by poverty. He understood the temptations of children; for He bore their sorrows and trials. Firm and steadfast was His purpose to do the right. Though enticed to evil, He refused to depart in a single instance from the strictest truth and rectitude. He maintained perfect filial obedience; but His spotless life aroused the envy and jealousy of His brethren. His childhood and youth were anything but smooth and joyous. His brethren did not believe on Him, and were annoyed because He did not in all things act as they did, and become one of them in the practice of evil. In His home life He was cheerful, but never boisterous. He ever maintained the attitude of a learner. He took great delight in nature, and God was His teacher (ST July 30, 1896).

 

မိသားစု၏အလင်းနှင့်ပျော်ရွှင်မှု ခရစ်တော်သည် လူသားအားလုံးအတွက် စံပြဖြစ်သည်။ သူသည် ကလေးဘဝ၊ လူငယ်ဘဝနှင့် အမျိုးသားဘဝအတွက် ပြည့်စုံသောပုံသက်သေကို ထားခဲ့သည်။ သူသည် ဤကမ္ဘာသို့ရောက်လာပြီး လူသားဘဝ၏ အဆင့်အမျိုးမျိုးကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။ သူသည် အခြားကလေးများနှင့် လူငယ်များကဲ့သို့ စကားပြောဆိုပြီး ပြုမူခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် မည်သည့်အမှားမျှ မပြုခဲ့ပေ။ အပြစ်သည် သူ၏ဘဝတွင် နေရာမရခဲ့ပေ။ သူသည် ကောင်းကင်သန့်ရှင်းမှု၏ အငွေ့အသက်ထဲတွင် အမြဲရှင်သန်ခဲ့သည်။ ကလေးဘဝမှ အမျိုးသားဘဝသို့ သူသည် ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်မှုကို အစွန်းအထင်းမရှိ ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။ ကျမ်းစာက သူ့အကြောင်းဤသို့ဆိုသည်— “…သူသည် ဉာဏ်ပညာနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာအရွယ်အစားတွင် ကြီးပြင်းလာပြီး၊ ဘုရားသခင်နှင့် လူတို့၏ မျက်နှာသာရရှိခဲ့သည်။”

The Light and Joy of the Family.—Christ is the ideal for all humanity. He has left a perfect example for childhood, youth, and manhood. He came to this earth, and passed through the different phases of human life. He talked and acted like other children and youth, except that He did no wrong. Sin found no place in His life. Ever He lived in an atmosphere of heavenly purity. From childhood to manhood He preserved unsullied His trust in God. The Word says of Him, … He “increased in wisdom and stature, and in favour with God and man.”

 

အိမ်တွင်းသန့်ရှင်းရာဌာနတွင် ယေရှုသည် သူ၏ပညာရေးကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုသင်ကြားမှုသည် သူ၏မိဘများထံမှသာမက၊ သူ၏ကောင်းကင်ခမည်းတော်ထံမှလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အရွယ်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ဘုရားသခင်သည် သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော ကြီးမားသောအမှုတော်ကို ပို၍ဖွင့်ပြခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအသိပညာရှိသော်လည်း၊ သူသည် မာနထောင်လွှားမှုကို မပြခဲ့ပေ။ သူသည် မိဘများကို မလေးမစားပြုမှုဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ ဝမ်းနည်းမှု သို့မဟုတ် စိုးရိမ်မှုမဖြစ်စေခဲ့ပေ။ သူသည် မိဘများကို ဂုဏ်ပြုရန်နှင့် နာခံရန် ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ သူ၏ကြီးမားသောသာသနာတော်ကို မသိမနေသော်လည်း၊ သူသည် မိဘများ၏ဆန္ဒများကို တိုင်ပင်ပြီး ၎င်းတို့၏အာဏာကို လိုက်နာခဲ့သည်။

In the sanctuary of the home, Jesus received His education, not merely from His parents, but from His heavenly Father. As He grew older, God opened to Him more and more of the great work before Him. But notwithstanding His knowledge of this, He assumed no airs of superiority. Never did He by disrespect cause His parents pain or anxiety. He delighted to honor and obey them. Although He was not ignorant of His great mission, He consulted their wishes, and submitted to their authority.

 

ခရစ်တော်သည် ကောင်းကင်တပ်ဖွဲ့၏တပ်မှူးဖြစ်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်သော်လည်း၊ ဤအကြောင်းကြောင့် အလုပ်လုပ်ရန်မှ ကိုယ်ကိုလွတ်ကင်းစေခဲ့ခြင်းမရှိပေ၊ မိဘများကို သူ့ကိုထောက်ပံ့ရန် ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။ အလွန်ငယ်ရွယ်စဉ်ကပင် သူသည် လက်မှုပညာတစ်ခုကို သင်ယူခဲ့ပြီး၊ နေ့စဉ်တာဝန်များကို သစ္စာရှိစွာ ထမ်းဆောင်ကာ မိသားစုထောက်ပံ့မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

Christ had been Commander of the heavenly host; but He did not because of this excuse Himself from labor, allowing His parents to support Him. While still quite young, He learned a trade, and faithfully discharged His daily duties, contributing to the support of the family.

 

ခရစ်တော်သည် မိသားစုအသိုင်းအဝိုင်း၏ အလင်းနှင့် ပျော်ရွှင်မှုဖြစ်ခဲ့သည် (ဝိုင်အိုင် ဩဂုတ် ၂၂၊ ၁၉၀၁)။

Christ was the light and joy of the family circle (YI Aug. 22, 1901).

 

၄၀။ ကလေးသည် ကြီးပြင်းလာသည် ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ယေရှု၏ ကလေးဘဝကို သူအသက် ၁၂ နှစ်အထိ (အခန်းကဏ္ဍ ၄၂) ဖုံးလွှမ်းထားပြီး၊ အခန်းကဏ္ဍ ၅၁၊ ၅၂ သည် သူ၏လူငယ်ဘဝနှင့် လူလတ်ပိုင်းဘဝကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ယေရှုခရစ်၏ လူသားသဘာဝနှင့် ပင်ကိုယ်စရိုက်သည် ပုံမှန်လမ်းကြောင်းအတိုင်း တိုးတက်ခဲ့သည်၊ သို့သော် သူသည် တစ်ကြိမ်မျှ အပြစ်သို့ လျှောကျခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ သူသည် မိသားစုအသိုင်းအဝိုင်းတွင် ပုံမှန်ကလေးနှင့် လူငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ ဉာဏ်ရည်ဆိုင်ရာ၊ ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် လူမှုရေးဆိုင်ရာ ကြီးထွားမှုနှင့်စပ်လျဉ်း၍ လူသားတိုင်းကဲ့သို့ ဤအဆင့်များကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၅၂ တွင်ကြည့်ပါ)၊ သို့သော် ကြီးထွားမှုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် မည်သည့်အပြစ်အနာအဆာမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ဤကြီးထွားမှုလုပ်ငန်းစဉ်သည် ယေရှု၏ စစ်မှန်သောလူသားသဘာဝကို ထင်ရှားစွာ သက်သေပြသည်၊ ထို့အတူ ထိုကြီးထွားမှု၏ပြည့်စုံမှုသည် သူ၏ဘုရားသခင်ဖြစ်မှုကို သက်သေပြသည်။

40. The child grew. This passage covers the childhood of Jesus, till He was 12 years of age (v. 42), as vs. 51, 52 cover His youth and young manhood. The development of the human nature and personality of Jesus Christ proceeded apace in a normal way, except that He never once yielded to sin. He lived as a normal child and youth would live, in the family circle. He passed through these years as every human being does, so far as physical, mental, spiritual, and social growth are concerned (see on v. 52), except that no flaws marred the process of growth. This growth process clearly attests the true humanity of Jesus, as its perfection attests His divinity.

 

သန်မာလာသည် “ကြီးပြင်းလာသည်” နှင့် “သန်မာလာသည်” ဟူသော အသုံးအနှုန်းနှစ်ခုသည် ဗတ္တိဇံယောဟန်၏ ဖွံ့ဖြိုးမှုတွင်လည်း အသုံးပြုခဲ့သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁:၈၀)။ ယောဟန်နှင့် ယေရှုနှစ်ဦးစလုံးသည် ကြံ့ခိုင်ပြီး အားကောင်းသူများဖြစ်သည်။

Waxed strong. The same two expressions, “grew” and “waxed strong,” are used of the development of John the Baptist (ch. 1:80). Both John and Jesus were hearty and vigorous.

 

ဝိညာဉ်တွင် ဤစကားလုံးများကို စာသားသက်သေအရ (စာမျက်နှာ ၁၄၆ တွင်ကြည့်ပါ) ဖယ်ရှားရန်ထောက်ခံသည်။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် မျှတသောပင်ကိုယ်စရိုက်၏ ဖွံ့ဖြိုးမှုကို ရည်ညွှန်းသည်။

In spirit. Textual evidence favors (cf. p. 146) the omission of these words. The expression refers to the development of a symmetrical personality.

 

ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံသည် ဉာဏ်ရည်ဖွံ့ဖြိုးမှုလုပ်ငန်းစဉ်သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြီးထွားမှုနှင့် အတူလိုက်ပါလာသည်။ ဤအသုံးအနှုန်းတွင် ကလေး၏ ဉာဏ်ရည်ဆိုင်ရာ၊ ကိုယ်ကျင့်ဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ဖွံ့ဖြိုးမှုကို အကျဉ်းချုံးဖော်ပြထားသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၅၂ တွင်ကြည့်ပါ)။

Filled with wisdom. The process of mental growth kept pace with that of physical growth. Summed up in this expression are the intellectual, moral, and spiritual development of the child (see on v. 52).

 

မျက်နှာသာ သို့မဟုတ် “ထောက်မတော်မှု” ဆိုသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ အတည်ပြုချက်ဖြစ်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၅၂ တွင်ကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်၏ ဗတ္တိဇံခံယူမှုတွင် ခမည်းတော်၏ တိုက်ရိုက်သက်သေခံချက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ (အခန်းကဏ္ဍ ၃:၂၂)။

Grace. Or, “favor,” that is, the approval of God (see on v. 52). Compare the direct testimony of the Father at Christ’s baptism (ch. 3:22).

 

 

၄၀။ ကလေးများကြိုးစားသင့်သော ပုံသက်သေ စာရေးဆရာများစွာက ခရစ်တော်သည် ကလေးအားလုံးနှင့်တူသည်ဟု ပြောဆိုခြင်းသည် မမှန်ကန်ပါ။ သူသည် ကလေးအားလုံးနှင့်တူသူမဟုတ်ပေ။ ကလေးများစွာသည် လမ်းမမှန်သွယ်ပြခံရပြီး မတိကျစွာ စီမံခန့်ခွဲခံရသည်။ သို့သော် ယောသပ်နှင့် အထူးသဖြင့် မာရိသည် ၎င်းတို့၏သားသည် ဘုရားသခင်၏သားဖြစ်သည်ကို အမြဲသတိရခဲ့သည်။ ယေရှုသည် သူ၏သန့်ရှင်းသောသာသနာတော်၏ သဘာဝအရ သင်ကြားခံရသည်။ ဖြောင့်မတ်မှုအတွက် သူ၏စိတ်ဆန္ဒသည် သူ၏မိဘများအတွက် အမြဲဝမ်းမြောက်စရာဖြစ်သည်။ သူမေးသောမေးခွန်းများသည် ၎င်းတို့ကို အမှန်တရား၏ ကြီးမားသောအင်္ဂါရပ်များကို အားထုတ်လေ့လာရန် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်စကားများသည် သဘာဝနှင့် သဘာဝ၏ဘုရားသခင်အကြောင်းကို ၎င်းတို့၏စိတ်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ဉာဏ်အလင်းပေးခဲ့သည်။

40. An Example of What Children May Strive to Be.—It is not correct to say, as many writers have said, that Christ was like all children. He was not like all children. Many children are misguided and mismanaged. But Joseph, and especially Mary, kept before them the remembrance of their child’s divine Fatherhood. Jesus was instructed in accordance with the sacred character of His mission. His inclination to right was a constant gratification to His parents. The questions He asked them led them to study most earnestly the great elements of truth. His soul-stirring words about nature and the God of nature opened and enlightened their minds.

 

သူ၏အိမ်ဝိုင်းရှိ ကျောက်ဆောင်များနှင့် တောင်ကုန်းများပေါ်တွင် ဘုရားသခင်၏သားတော်၏မျက်လုံးများသည် မကြာခဏ တည်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် သဘာဝအရာများနှင့် ရင်းနှီးခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်တွင် နေမင်း၊ လနှင့် ကြယ်များသည် ၎င်းတို့၏သာသနာတော်ကို ထမ်းဆောင်နေသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။ သူသည် နံနက်အလင်းကို သီချင်းဆိုသံဖြင့် ကြိုဆိုခဲ့သည်။ သူသည် မိုးကုတ်စွန်ငှက်သည် ၎င်း၏ဘုရားသခင်အား ဂီတသံဖြင့် သီဆိုနေသည်ကို နားထောင်ခဲ့ပြီး၊ ချီးမွမ်းကျေးဇူးတော်ခံသံနှင့်အတူ သူ၏အသံကို ပူးပေါင်းခဲ့သည်။

On the rocks and knolls about His home the eye of the Son of God often rested. He was familiar with the things of nature. He saw the sun in the heavens, the moon and the stars fulfilling their mission. With the voice of singing He welcomed the morning light. He listened to the lark caroling forth music to its God, and joined His voice with the voice of praise and thanksgiving. …

 

[လုကာ ၂:၄၀ ကို ကိုးကားသည်။] သူသည် မိဘများသည် သခင်ဘုရားကို အားထုတ်ရှာဖွေပြီး၊ ကလေးများသည် မိဘများနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပါက၊ ကလေးအားလုံးကြိုးစားသင့်သော ပုံသက်သေဖြစ်သည်။ သူ၏စကားများနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များတွင် သူသည် လူအားလုံးအတွက် နူးညံ့သောသနားကရုဏာကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ သူ၏အပေါင်းအသင်းသည် စိတ်ဓာတ်ကျပြီး စိတ်ပျက်နေသူများအတွက် ကုစားပေးသော၊ သက်သာစေသော ဆီးဖြစ်ခဲ့သည်။

[Luke 2:40 quoted.] He was an example of what all children may strive to be if parents will seek the Lord most earnestly, and if children will cooperate with their parents. In His words and actions He manifested tender sympathy for all. His companionship was as a healing, soothing balm to the disheartened and depressed.

 

သူ၏ကလေးဆန်သော မျက်နှာထဲတွင် တက်ကြွတောက်ပမှုကို ကြည့်ရှုသူမည်သူမျှ ခရစ်တော်သည် အခြားကလေးများနှင့်တူသည်ဟု မပြောနိုင်ပေ။ သူသည် လူသားအသားကိုယ်ထဲတွင် ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်။ သူ၏အပေါင်းအသင်းများက မမှန်ကန်သောအရာကို လုပ်ရန် တိုက်တွန်းသောအခါ၊ ဘုရားသခင်ဖြစ်မှုသည် လူသားသဘာဝထဲမှ ထင်ရှားလာပြီး၊ သူသည် ပြတ်သားစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ တစ်ခဏအတွင်း သူသည် မဖြစ်မနေ ဖြစ်မှန်နှင့် မဖြစ်မနေဖြစ်မှားကို ခွဲခြားခဲ့ပြီး၊ အပြစ်ကို ဘုရားသခင်၏ပညတ်များ၏အလင်းတွင် ထားရှိကာ၊ ဥပဒေကို မှန်ကို ဖြစ်မှားကို ထင်ဟပ်စေသော မှန်ကဲ့သို့ ကိုင်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဖြစ်မှန်နှင့် ဖြစ်မှားကို ဤပြတ်သားစွာ ခွဲခြားနိုင်မှုသည် မကြာခဏ ခရစ်တော်၏ညီအစ်ကိုများကို ဒေါသဖြစ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏အယူခံဝင်မှုများနှင့် တောင်းပန်မှုများ၊ သူ၏မျက်နှာထဲတွင် ဖော်ပြသော ဝမ်းနည်းမှုသည် ၎င်းတို့အတွက် နူးညံ့သော၊ အားထုတ်သောချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ထင်ရှားစေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို သူ၏တရားမျှတမှုနှင့် သစ္စာရှိမှု၏ ပြတ်သားသောခံစားချက်မှ သွေဖည်ရန် သွေးဆောင်ခဲ့သည့်အတွက် ရှက်ကြဉ်ခဲ့သည် (ဝိုင်အိုင် စက်တင်ဘာ ၈၊ ၁၈၉၈)။

No one, looking upon the childlike countenance, shining with animation, could say that Christ was just like other children. He was God in human flesh. When urged by His companions to do wrong, divinity flashed through humanity, and He refused decidedly. In a moment He distinguished between right and wrong, and placed sin in the light of God’s commands, holding up the law as a mirror which reflected light upon wrong. It was this keen discrimination between right and wrong that often provoked Christ’s brothers to anger. Yet His appeals and entreaties, and the sorrow expressed in His countenance, revealed such a tender, earnest love for them that they were ashamed of having tempted Him to deviate from His strict sense of justice and loyalty (YI Sept. 8, 1898).

 

၄၁–၄၉။ မဆုံးရှုံးရမည့်သင်ခန်းစာ ခရစ်တော်၏ဘဝတွင် မည်သည့်လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုမျှ အရေးမပါခဲ့ပေ။ သူ၏ဘဝ၏ ဖြစ်ရပ်တိုင်းသည် အနာဂတ်အခါတွင် သူ၏အမှုထမ်းများအတွက် အကျိုးရှိစေရန် ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ယေရုဆလင်မြို့တွင် နေရစ်ခဲ့သည့်အခြင်းအမှုသည် သူ့ကိုယုံကြည်သူများအတွက် အရေးကြီးသောသင်ခန်းစာတစ်ခုကို သင်ပေးသည်။

41–49. No Lesson to Be Lost.—Not one act in the life of Christ was unimportant. Every event of His life was for the benefit of His followers in future time. This circumstance of the tarry of Christ in Jerusalem teaches an important lesson to those who should believe on Him. …

 

ယေရှုသည် လူတို့၏စိတ်နှလုံးများကို သိရှိသည်။ ယေရုဆလင်မှ လူအုပ်စုဖွဲ့ပြန်လာသည့်အခါ၊ နှိမ့်ချမှုနှင့် မျက်နှာသာမပါသော စကားပြောဆိုမှုနှင့် အလည်အပတ်များစွာရှိလိမ့်မည်ကို သူသိသည်၊ ထို့ကြောင့် မက်ဆီယာနှင့် သူ၏သာသနာတော်သည် မည်မျှနီးပါး မေ့လျော့ခံရလိမ့်မည်။ သူသည် မိဘများနှင့်အတူ ယေရုဆလင်မှ တစ်ယောက်တည်း ပြန်လာရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ အနည်းငယ်သီးသန့်နေထိုင်ခြင်းဖြင့်၊ သူ၏ဖခင်နှင့်မိခင်သည် သူ၏အနာဂတ်ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့် သေခြင်းကို ရည်ညွှန်းသော ပရောဖက်ပြုချက်များကို ဆင်ခြင်ရန်နှင့် တွေးတောရန် အချိန်ပိုရရှိလိမ့်မည်။ ကမ္ဘာ့အပြစ်များအတွက် သူ၏အသက်ကို ပူဇော်ရမည့် နာကျင်ဖွယ်ဖြစ်ရပ်များသည် ၎င်းတို့အတွက် အသစ်ဖြစ်ပြီး မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာမဖြစ်စေလိုခဲ့ပေ။ သူသည် ယေရုဆလင်သို့ ပြန်လာရာတွင် ၎င်းတို့နှင့် ခွဲခွာခဲ့သည်။ ပသခါပွဲအပြီးတွင်၊ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို သုံးရက်ကြာ ဝမ်းနည်းစွာ ရှာဖွေခဲ့သည်။ သူသည် ကမ္ဘာ့အပြစ်များအတွက် အသက်ပေးရန် သတ်ဖြတ်ခံရသောအခါ၊ သူသည် ၎င်းတို့နှင့် သုံးရက်ကြာ ခွဲခွာပြီး ၎င်းတို့အတွက် ဆုံးရှုံးနေလိမ့်မည်။ သို့သော် ထို့နောက်တွင်၊ သူသည် ၎င်းတို့အား မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားစေပြီး၊ ၎င်းတို့အားဖွင့်လှစ်ပြမည်၊ ၎င်းတို့၏ယုံကြည်ခြင်းသည် သူ့ကို ကျဆုံးသွားသောလူသားမျိုးနွယ်အတွက် ကယ်တင်ရှင်နှင့် ခမည်းတော်ထံတွင် အကျိုးဆောင်သူအဖြစ် အားကိုးလိမ့်မည်။

Jesus was acquainted with hearts. He knew that, as the crowd returned in company from Jerusalem, there would be much talking and visiting which would not be seasoned with humility and grace, and the Messiah and His mission would be nearly forgotten. It was His choice to return from Jerusalem with His parents alone; for in being retired, His father and mother would have more time for reflection, and for meditation upon the prophecies which referred to His future sufferings and death. He did not wish the painful events which they were to experience in His offering up His life for the sins of the world, to be new and unexpected to them. He was separated from them in their return to Jerusalem. After the celebration of the Passover, they sought Him sorrowing three days. When He should be slain for the sins of the world, He would be separated from them, lost to them, for three days. But after that, He would reveal Himself to them, and be found of them, and their faith rely upon Him as the Redeemer of the fallen race, the advocate with the Father in their behalf.

 

ဤသည်မှာ ခရစ်တော်၏အမှုထမ်းများအားလုံးအတွက် သင်ကြားပေးသော သင်ခန်းစာဖြစ်သည်။ သူသည် ဤသင်ခန်းစာများထဲမှ တစ်ခုမျှ ဆုံးရှုံးမသွားစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်၊ အနာဂတ်မျိုးဆက်များအတွက် ရေးမှတ်ထားရန် ဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်များသည် အတူတကွ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရာတွင် စကားလုံးများနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များတွင် သတိထားရန် လိုအပ်သည်၊ သို့မဟုတ် ယေရှုကို မေ့လျော့သွားပြီး၊ ယေရှုသည် ၎င်းတို့နှင့်အတူ မရှိကြောင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏အခြေအနေကို သတိပြုမိသောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် ယေရှုသည် ၎င်းတို့နှင့်အတူမရှိဘဲ ခရီးဆက်ခဲ့သည်ကို တွေ့ရှိပြီး၊ သူ့ကိုရှာဖွေရန် ရက်များစွာ ပြန်လည်သုံးစွဲရသည်။ ယေရှုသည် သူ၏ရှိနေမှုကို ဂရုမစိုက်သူများ၊ ၎င်းတို့၏မျှော်လင့်ချက်များသည် ထာဝရအသက်ကို ဗဟိုပြုထားသည့် ကယ်တင်ရှင်နှင့် မသက်ဆိုင်သော စကားပြောဆိုမှုတွင် ပါဝင်နေသူများ၏ အဖွဲ့အတွင်းတွင် မတွေ့ရှိရပေ။ ယေရှုသည် ထိုသို့သောအပေါင်းအသင်းများကို ရှောင်ကြဉ်သည်၊ သူ၏ပညတ်များကို လိုက်နာသော ကောင်းကင်တမန်များလည်း ထိုနည်းတူဖြစ်သည်။ ဤသန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်များသည် ယေရှု၏ရှိနေမှုကို မလိုလားသည့် သို့မဟုတ် အားမပေးသည့်၊ သူ၏မရှိခြင်းကို သတိမထားမိသည့် အဖွဲ့အတွင်း၌ မနေနိုင်ပေ။ ဤအကြောင်းကြောင့်၊ ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းမှု၊ ကြေကွဲမှုနှင့် စိတ်ဓာတ်ကျမှုများ ဖြစ်ပေါ်သည်။ တွေးတောဆင်ခြင်မှု၊ သတိထားမှု၊ ဆုတောင်းမှု မရှိခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့သည် တန်ဖိုးရှိသမျှကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ ယေရှုထံမှထွက်ပေါ်လာသော ဘုရားသခင်၏အလင်းရောင်များသည် ၎င်းတို့နှင့်အတူမရှိဘဲ၊ ၎င်းတို့ကို ၎င်းတို့၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် မြှင့်တင်ပေးသော ဩဇာဖြင့် အားပေးမထားပေ။ ၎င်းတို့သည် မှောင်မိုက်ထဲတွင် ဖုံးလွှမ်းနေသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့၏ဂရုမစိုက်မှုနှင့် မလေးမစားသောစိတ်သည် ယေရှုကို ၎င်းတို့၏အပေါင်းအသင်းမှ ခွဲထုတ်ခဲ့ပြီး၊ အမှုထမ်းကောင်းကင်တမန်များကို ၎င်းတို့ထံမှ မောင်းထုတ်ခဲ့သည်။ ဘုရားဝတ်ပြုပွဲများသို့ တက်ရောက်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏အမှုထမ်းများထံမှ သင်ကြားခံရပြီး၊ ယေရှုကိုရှာဖွေရာတွင် များစွာအားပြည့်ပြီး ကောင်းချီးပေးခံရသူများစွာသည်၊ ၎င်းတို့၏အိမ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသောအခါ ထွက်ခွာသွားစဉ်ကထက် ပိုမိုကောင်းမွန်မှုမရှိခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် အိမ်သို့ပြန်လည်ရောက်ရှိရာတွင် ဆုတောင်းမှုနှင့် သတိထားမှု၏အရေးကြီးမှုကို မခံစားမိခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ဆုံးရှုံးမှုကို သဘောပေါက်သောအခါ၊ အချို့သည် အခြားသူများကို အပြစ်တင်ရန် လိုလားသည်။ အချို့သည် ဘုရားသခင်ကို အပြစ်တင်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏မှောင်မိုက်မှုနှင့် စိတ်ဆင်းရဲမှုကို ဖြစ်စေသည့်အကြောင်းအမှုကို ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် မပြစ်တင်ကြပေ။ ဤသူများသည် အခြားသူများကို ဆင်ခြင်မနေသင့်ပေ။ အမှားသည် ၎င်းတို့တွင်ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် စကားပြောဆိုပြီး ရယ်မောကျီစယ်ကာ၊ ဘုရားသခင်၏ဧည့်သည်တော်ကို အလည်အပတ်ဖြင့် မောင်းထုတ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်ရန်သာ လိုအပ်သည်။ ယေရှုကို ၎င်းတို့နှင့်အတူ ထိန်းသိမ်းထားရန် လူတိုင်း၏အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဤသို့ပြုလျှင်၊ ၎င်းတို့၏စကားလုံးများသည် ရွေးချယ်ထားပြီး၊ မျက်နှာသာဖြင့် ရောစပ်ထားရမည်။ ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံး၏အတွေးများသည် ကောင်းကင်နှင့် ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာအရာများကို တွေးတောဆင်ခြင်ရန် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းထားရမည် (၂အက်စ်ပီ ၃၅–၃၈)။

 

Here is a lesson of instruction to all the followers of Christ. He designed that none of these lessons should be lost, but be written for the benefit of future generations. There is necessity of carefulness of words and actions when Christians are associated together, lest Jesus be forgotten of them, and they pass along careless of the fact that Jesus is not among them. When they are aroused to their condition, they discover that they have journeyed without the presence of Him who could give peace and joy to their hearts, and days are occupied in returning, and searching for Him whom they should have retained with them every moment. Jesus will not be found in the company of those who are careless of His presence, and who engage in conversation having no reference to their Redeemer, in whom they profess their hopes of eternal life are centered. Jesus shuns the company of such, so also do the angels who do His commands. These heavenly things. These pure and holy spirits cannot remain in the company where Jesus’ presence is not desired and encouraged, and His absence not marked. For this reason, great mourning, grief, and discouragement exist. Through lack of meditation, watchfulness, and prayer, they have lost all that is valuable. The divine rays of light emanating from Jesus are not with them, cheering them with their loving, elevating influence. They are enshrouded in gloom, because their careless, irreverent spirit has separated Jesus from their company, and driven the ministering angels from them. Many who attend meetings of devotion, and have been instructed by the servants of God, and been greatly refreshed and blessed in seeking Jesus, have returned to their homes no better than they left them, because they did not feel the importance of praying and watching thereunto, as they returned to their homes. They frequently feel inclined to complain of others, because they realize their loss. Some murmur against God, and do not reproach themselves as being the cause of their own darkness, and sufferings of mind. These should not reflect upon others. The fault is in themselves. They talked and jested, and visited away the heavenly Guest, and themselves they have only to blame. It is the privilege of all to retain Jesus with them. If they do this, their words must be select, seasoned with grace. The thoughts of their hearts must be disciplined to meditate upon heavenly and divine things (2SP 35–38).

 

၄၁။ သူ၏မိဘများ။ ယောသပ်ကို ယေရှု၏ “မိဘများ” ထဲမှတစ်ဦးအဖြစ် ဤနေရာတွင် ရည်ညွှန်းခြင်းသည် လုကာ (အခန်း ၁:၃၁–၃၅) တွင် ရှင်းလင်းစွာမှတ်တမ်းတင်ထားပြီးဖြစ်သော အပျိုမဖွားမမွေးခြင်းကို ငြင်းပယ်ခြင်းဟု မဆိုလိုပါ။ ငယ်စဉ်ကလေးဘဝတွင် ယေရှုသည် ယောသပ်၏ဖခင်ကဲ့သို့ စောင့်ရှောက်မှုနှင့် အကာအကွယ်ကို လက်ခံခဲ့ပြီး ခံစားခဲ့သည် (မဿဲ ၁:၂၄ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထို့ပြင် လူငယ်ဘဝတွင်ပင် ဖခင်ကိုလူငယ်တိုင်း နာခံရမည့်အတိုင်း သူ့ကို “နာခံ” ခဲ့သည် (လုကာ ၂:၅၁ ကိုကြည့်ပါ)။ အခန်းကြီး ၄၈ တွင် မာရိသည် ယေရှုအား ယောသပ်ကို “သင်၏ဖခင်” ဟု ပြောဆိုသည်။

41. His parents. [First Passover Visit, Luke 2:41–50. See Childhood and Youth of Jesus; a Suggestive Chronology of Christ’s Birth.] The reference here to Joseph as one of the “parents” of Jesus in no way implies a denial of the virgin birth, already so explicitly recorded by Luke (ch. 1:31–35). During childhood Jesus accepted and benefited by the fatherly care and protection of Joseph (see on Matthew 1:24), and even as a youth continued to be “subject” to him, as every youth should be to his father (see Luke 2:51). In v. 48 Mary speaks to Jesus of Joseph as “thy father.”

 

ယေရုဆလင်သို့သွားကြသည်။ ဂရိဘာသာစကားတွင် ယောသပ်နှင့်မာရိသည် ယေရုဆလင်မြို့တွင် နှစ်စဉ်ကျင်းပသော ဘာသာရေးပွဲတော်များတက်ရောက်ရန် ပုံမှန်သွားလေ့ရှိကြောင်း ပြသထားသည် (ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောသပ်၏အမှုတွင် သုံးရက်ကြီးသောပွဲတော်များတက်ရောက်ရန် ဥပဒေအရ လိုအပ်သည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၃:၁၄–၁၇၊ သုံးရက်ကျမ်း ၁၆:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ မာရိသည် သူနှင့်အတူ ပုံမှန်လိုက်ပါသွားခြင်းသည် သူမ၏ဝိညာဉ်ရေးရာအပေါ် ဆက်ကပ်အပ်နှံမှုကို သက်သေထူသည်၊ အကြောင်းမှာ အမျိုးသမီးများအတွက် တက်ရောက်ရန် အကြံပြုထားသော်လည်း မလိုအပ်ပါ။

Went to Jerusalem. The Greek tense shows that Joseph and Mary were accustomed to go to Jerusalem for the purpose of attending the annual religious festivals held there (see on Leviticus 23:2). In the case of Joseph, attendance at the three great feasts was required by law (see on Exodus 23:14–17; Deut 16:16). That Mary customarily accompanied him testifies to her devotion to spiritual things, for attendance on the part of women, though recommended, was not required.

 

ပသခါပွဲ။ နှစ်စဉ်ကျင်းပသော သုံးရက်ကြီးသောပွဲတော်များအနက် ပထမဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ကျန်နှစ်ခုမှာ ပင်တေကုတ္တေပွဲနှင့် တဲတော်ပွဲဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၃:၁၄–၁၇၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဟေဗြဲလူမျိုးများကို အီဂျစ်ဖိနှိပ်မှုမှ လွတ်မြောက်စေခြင်းကို အထိမ်းအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့်၊ ပသခါပွဲသည် ဘုရားသခင်က ဣသရေလကို လွတ်လပ်သောလူမျိုးအဖြစ်ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ထူးကဲသောဖြစ်ရပ်များကို အမှတ်ရဖွယ်ရာ ပြယုဂ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ပသခါပွဲ၏အရေးပါမှုကို ဟေဗြဲလူမျိုးများအတွက် သက်သေပြသည်မှာ အခြားပွဲတော်များအတွက် ယေရုဆလင်သို့သွားရန်မဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆသော်လည်း ဤပွဲတော်ကိုမူ ပုံမှန်တက်ရောက်ကြသည်။ ၎င်းသည် ဘာသာရေးနှစ်၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအထိမ်းအမှတ်ပြုသော ဖြစ်ရပ်များမရှိလျှင် သူတို့သည် အီဂျစ်လူမျိုးများ၏ ကျွန်ခံမှုတွင် ဆက်လက်ရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ပသခါပွဲသည် မေရှိယဟု (၁ ကောရိန္တု ၅:၇ ကိုကြည့်ပါ) ပုံဆောင်သည်ဖြစ်ရာ၊ ထိုမေရှိယလာမည့်မျှော်လင့်ချက်သည် လူမျိုးကို စည်းလုံးညီညွတ်စေပြီး မျိုးဆက်တစ်ဆက်မှတစ်ဆက်ထိန်းသိမ်းပေးသည်။

The passover. The first of the three great annual feasts, the others being Pentecost and Tabernacles (see on Exodus 23:14–17; Leviticus 23:2). Commemorating as it did the deliverance of the Hebrews from the oppression of Egypt, the Passover festival was an impressive reminder of the series of dramatic events by which God had made of Israel an independent nation. The importance of the Passover to the Hebrew people is attested by the fact that they usually attended this festival even if they considered it impossible to be at Jerusalem for the others. It was the high point of the religious year, for without the events it commemorated they would have remained in bondage to the Egyptians. Not only so, but the Passover typified the Messiah (see 1 Cor. 5:7), the hope of whose coming bound the nation together and preserved it from generation to generation.

 

၄၂။ ဆယ့်နှစ်နှစ်သား။ ဂျူးရေတွက်ပုံအရ ယေရှုသည် သူ၏ဆယ့်တစ်နှစ်မြောက်မွေးနေ့သို့ရောက်ရှိသည်နှင့် ဆယ့်နှစ်နှစ်သားအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး (ထွင်းမြောက်ရာကျမ်း ၅:၃၂; မဿဲ ၂:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)၊ သူ၏ဆယ့်နှစ်နှစ်မြောက်မွေးနေ့အထိ “ဆယ့်နှစ်နှစ်သား” အဖြစ်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ ဆယ့်နှစ်နှစ်မြောက်နှစ်ပြီးဆုံးချိန်တွင် ဂျူးယောက်ျားလေးတစ်ဦးသည် “ဥပဒေ၏သား” အဖြစ် အတည်ပြုခံရပြီး (DA ၇၅) ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို ကိုယ်တိုင်လိုက်နာရန် တာဝန်ယူရသည်။ ဆယ့်နှစ်နှစ်မြောက်နှစ်သည် ကလေးဘဝမှ လူငယ်ဘဝသို့ ကူးပြောင်းသည့်အချိန်ဖြစ်သည်။ သုံးနှစ်သားတွင် ဂျူးယောက်ျားလေးများအား မောရှေ၏ဥပဒေအရ သတ်မှတ်ထားသော အင်္ကျီထိပ်ဖျားပါသော အဝတ်အထည်ကို ပေးထားသည် (တောလည်ရာကျမ်း ၁၅:၃၈–၄၁၊ သုံးရက်ကျမ်း ၂၂:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)၊ ငါးနှစ်သားတွင် ဥပဒေအပိုင်းအချို့ကို အလွတ်မှတ်ရန် မျှော်လင့်ထားသည်။ ဆယ့်နှစ်နှစ်မြောက်နှစ်ပြီးဆုံးချိန်တွင် ဆုတောင်းချိန်များတွင် tephillin သို့မဟုတ် phylacteries ကို ဝတ်ဆင်ရမည်ဖြစ်ပြီး (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၃:၉ ကိုကြည့်ပါ)၊ ၎င်းသည် မောရှေ၏ဥပဒေအရမဟုတ်ဘဲ ရဗ္ဗိထုံးတမ်းအရ လိုအပ်သည်။ ယေရှုသည် ဤထုံးတမ်းကို ဘယ်သောအခါမျှ လိုက်နာခဲ့ဖူးသည်မဟုတ် (DA ၈၄၊ မဿဲ ၂၃:၅ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ မစ်ရှနာရ်အရ (Aboth ၅.၂၁၊ Soncino ed. of the Talmud, p. 75)၊ ဟေဗြဲယောက်ျားလေးများသည် ဆယ့်သုံးနှစ်သားတွင်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဆယ့်နှစ်နှစ်မြောက်နှစ်ပြီးဆုံးချိန်တွင် ပညတ်များကို လိုက်နာရန် ကိုယ်တိုင်တာဝန်ယူရသည်။ ယေရှု၏မွေးဖွားခြင်းသည် ဘီစီ ၅ နှစ် ဆောင်းဦးတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ဟု ယူဆရလျှင် (p. 241 ကိုကြည့်ပါ)၊ ဂျူးရေတွက်ပုံအရ သူ၏ဆယ့်နှစ်နှစ်မြောက်နှစ်သည် အေဒီ ၇ ဆောင်းဦးမှ အေဒီ ၈ ဆောင်းဦးအထိဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ပထမဆုံးပသခါပွဲသည် နောက်နှစ်ဖြစ်သည့် အေဒီ ၉ တွင်ဖြစ်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့သခင်၏ဓမ္မဆရာအမှုကို ကြည့်ပါ။

42. Twelve years old. According to Jewish reckoning Jesus would be considered 12 years of age upon reaching His 11th birthday (see on Gen. 5:32; Matthew 2:16), and would be “twelve years old” until his 12th birthday. It was upon completing the 12th year that a Jewish boy was confirmed as a “son of the law” (DA 75) and became personally obligated to observe the various religious ordinances. The 12th year marked the transition from childhood to youth. At the age of three, Jewish boys were given the tasseled garment prescribed by the law of Moses (see on Numbers 15:38–41; Deuteronomy 22:12), and at the age of five they were expected to memorize portions of the law. At the close of the 12th year they were supposed to wear tephillin, or phylacteries (see on Exodus 13:9), at the hours of prayer— as required by rabbinical tradition, though not by the law of Moses. Jesus never complied with this tradition (see DA 84; cf. Matthew 23:5). According to the Mishnah (Aboth 5. 21, Soncino ed. of the Talmud, p. 75), Hebrew boys became personally responsible for observing the commandments at the age of 13, that is, upon the completion of their 12th year. If the birth of Jesus occurred in the autumn of 5 b.c., as seems probable (see p. 241), His 12th year, according to Jewish reckoning, would be from the autumn of a.d. 7 to the autumn of a.d. 8, and His first Passover would be that of the following year, a.d. 9. See The Ministry of Our Lord.

 

သူတို့တက်သွားကြသည်။ အခန်းကြီး ၄၁ ကိုကြည့်ပါ။ ခရစ်တော်၏အခါတွင် ဂျူးလူမျိုးများသည် ဂလာလဲဒေသနှင့် ဂျူဒယားအကြား ခရီးသွားရာတွင် ဂျူးလူမျိုးများနှင့် ဆမာရိလူမျိုးများအကြား ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုကြောင့် ဆမာရိဒေသကိုဖြတ်၍ ပိုမိုတိုက်ရိုက်သောလမ်းကို ရှောင်ရှားကြသည် (DA ၄၈၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ယေရှုနှင့်သူ၏မိဘများသည် ဂျော်ဒန်ချိုင့်ဝှမ်းလမ်းကြောင်းဖြင့် ဤခရီးကိုသွားခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ယခုအခါ “ဆယ့်နှစ်နှစ်သား” ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော ယေရှုသည် ပသခါပွဲကို ပထမဆုံးအကြိမ်တက်ရောက်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဖြည့်ပြည့်စည်းခြင်းမှစ၍ ယေရုဆလင်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ်လာရောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဗိမာန်တော်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်မြင်တွေ့ခြင်းဖြစ်သည် (DA ၇၈ ကိုကြည့်ပါ)။

They went up. See on v. 41. In the time of Christ, Jews traveling between Galilee and Judea avoided, if possible, the more direct route through Samaria, because of hostility between Jews and Samaritans (see DA 487). It is likely, therefore, that Jesus and His parents made this journey by way of the Jordan valley, which provided an alternate route. Being now “twelve years old,” Jesus attended the Passover for the first time. This was probably also His first visit to Jerusalem since the dedication, and therefore His first view of the Temple (see DA 78).

 

ထုံးစံအတိုင်း။ ယောသပ်နှင့်မာရိသည် ဥပဒေ၏လိုအပ်ချက်များအားလုံးကို သစ္စာရှိစွာ လိုက်နာခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ထူးခြားသောအမှတ်အသားဖြစ်သည် (မဿဲ ၁:၁၉၊ လုကာ ၂:၂၁–၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။

After the custom. Faithful compliance with all the requirements of the law was characteristic of Joseph and Mary (see on Matthew 1:19; Luke 2:21–24).

 

၄၃။ ရက်များပြည့်စုံခဲ့သည်။ ပသခါသိုးသငယ်ကို များသောအားဖြင့် နိစံလတွင် ၁၄ ရက်မြောက်နေ့ နေ့လယ်ပိုင်းတွင် သတ်ဖြတ်ပြီး၊ ထိုညတွင် ၁၅ ရက်မြောက်နေ့တွင် စားသုံးကြသည် (မဿဲ ၂၆ ဆိုင်ရာ ထပ်လောင်းမှတ်စုများ၊ မှတ်စု ၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ၁၅ ရက်မြောက်နေ့သည် မုန့်ကျွတ်ပွဲ၏ပထမနေ့ဖြစ်ပြီး၊ ၂၁ ရက်မြောက်နေ့အထိ ဆက်လက်ကျင်းပပြီး၊ ၁၅ ရက်နှင့် ၂၁ ရက်မြောက်နေ့များကို သီတင်းကျွတ်နေ့များအဖြစ် တစ်ပတ်အတွင်းမည်သည့်နေ့တွင်ပါဝင်နေစေကာမူ ကျင်းပကြသည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၂:၁၆၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃:၆, ၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ၁၆ ရက်မြောက်နေ့တွင် လှိုင်းတံပိုးကို သခင်ဘုရားရှေ့တွင် ပူဇော်ကြသည်။ ၁၄ ရက်မှ ၁၆ ရက်မြောက်နေ့အထိသော ထုံးတမ်းများသည် အရေးအပါဆုံးဟု ယူဆပြီး၊ ၁၇ ရက်မြောက်နေ့တွင် ပွဲတော်တက်ရောက်ရန် ယေရုဆလင်သို့လာသူများသည် အိမ်ပြန်ရန် ရွေးချယ်နိုင်သည်။ လုကာမှဖော်ပြထားသော အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် (အခန်းကြီး ၄၆ ကိုကြည့်ပါ) များစွာသောမှတ်ချက်ပြုသူများက မာရိနှင့်ယောသပ်သည် ဤအချိန်တွင် ပြန်လည်ထွက်ခွာခဲ့သည်ဟု ယူဆကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ ထုံးတမ်းဥပဒေများကို လိုက်နာရာတွင် ထက်သန်စွာဆောင်ရွက်မှုကြောင့် (အခန်းကြီး ၄၁, ၄၂ ကိုကြည့်ပါ)၊ ရဗ္ဗိများက သတ်မှတ်ထားသော အနည်းဆုံးအချိန်အတွက်သာ နေမည့်အစား ပွဲတော်တစ်ခုလုံး၏ ကာလတစ်လျှောက် နေထိုင်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ခရစ်တော်၏ဒုက္ခခံခြင်းနှင့် ပြန်လည်ထမြောက်ခြင်းမှ ကောင်းကင်တက်ကြွခြင်းအထိကို ကြည့်ပါ။

43. Fulfilled the days. The paschal lamb was usually slain late in the afternoon of the 14th of Nisan, and eaten after sunset the same night, on the 15th (see Additional Notes on Matthew 26, Note 1). The 15th also was the first day of the Feast of Unleavened Bread, which continued through the 21st, the 15th and 21st of Nisan being celebrated as sabbaths regardless of the days of the week on which they might fall (see on Exodus 12:16; Leviticus 23:6, 7). On the 16th the wave sheaf was presented before the Lord. The ceremonies of the 14th to the 16th day of the feast were considered the most important, and on the 17th those who had come up to Jerusalem to attend the feast were permitted to return home should they choose to do so. One circumstance narrated by Luke (see on v. 46) has led many commentators to think that Mary and Joseph departed at this time. However, the devotion with which they observed the requirements of the ritual law (see on vs. 41, 42) would seem to have led them to remain for the duration of the entire feast rather than only for the minimum time required by the rabbis. See Passion Week and Jesus’ Resurrection to Ascension.

 

ကလေး။ ဂရိဘာသာစကားတွင် “pais” ဟူ၍ “ယောက်ျားလေး” သို့မဟုတ် “လူငယ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အခန်းကြီး ၄၀ တွင် “ကလေး” ဟု ဘာသာပြန်ထားသောစကားလုံးသည် “pais” ၏ သေးငယ်သောပုံစံဖြစ်သည့် “paidon” မှဖြစ်သည်။

Child. Gr. pais, “a boy” or, “a lad.” In v. 40 the word translated “child” is from paidon, the diminutive form of pais.

 

ယေရှုနေရစ်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ နာခံတတ်သောသဘာဝသည် ကလေးဘဝတွင်ပင် ယောသပ်နှင့်မာရိအား သူ့အပေါ်ယုံကြည်မှုရှိရန် အကြောင်းပြချက်ပေးခဲ့သည်။ သူ၏ “ထက်မြက်ပြီး လက်ခံတတ်သောစိတ်ထား”၊ “သူ၏အသက်ထက်ကျော်လွန်သော တွေးခေါ်မှုနှင့်ဉာဏ်ပညာ” (DA ၆၈, ၆၉) သည် သူ၏နာခံမှုကို မျက်စိမမိှတ်ဘဲ ဉာဏ်ရည်ဖြင့်ပြည့်စုံစေခဲ့သည်။ ကလေးဘဝတွင်ပင် ယေရှုသည် မိဘများ၏လိုအပ်ချက်များကို အမြဲဂရုစိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ဆန္ဒကို ကြိုတင်သိရှိခဲ့သည် (DA ၈၀)။ သူသည် မည်သည့်အခါမျှ ဘာလုပ်ရမည်ကို သိပြီး၊ ၎င်းကို သစ္စာရှိစွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဤအကြိမ်တွင် မာရိနှင့်ယောသပ်သည် ယေရှုသည် အတိတ်ကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်မည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

Jesus tarried. Christ’s obedient nature, even as a child, gave Joseph and Mary every reason for confidence in Him; His “bright, receptive mind,” marked by “thoughtfulness and wisdom beyond His years” (DA 68, 69), made His obedience not blind but intelligent. Even as a child, Jesus was ever attentive to, and anticipated the wants of, his parents (DA 80). He always seemed to know what to do, and was faithful in doing it; and on this occasion Mary and Joseph took for granted that He would do as He had done in the past.

 

ဤယေရုဆလင်လည်ပတ်မှုတွင် ယေရှုသည် သူသည် ထူးခြားသောနည်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ကြောင်း ပထမဆုံးအကြိမ် သဘောပေါက်ခဲ့သည် (DA ၇၅, ၇၈)၊ သူ၏လောကီကာလတာဝန်များ၏ အဓိပ္ပာယ်များသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူသည် သူ၏ခန့်အပ်ထားသောအမှုကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ နားလည်လိုသည့်ဆန္ဒဖြင့် သူ၏ကောင်းကင်ဖခင်၏ လောကီအိမ်တော်ဖြစ်သော ဗိမာန်တော်တွင် (ယောဟန် ၂:၁၆ ကိုကြည့်ပါ) ဆက်လက်နေရင်း ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်လိုခဲ့သည်။

Upon this visit to Jerusalem, Jesus for the first time realized that He was in a unique sense the Son of God (see DA 75, 78), and the implications of His earthly mission began to dawn upon His mind. He sincerely longed for a clearer understanding of the nature of His appointed work, and lingered in the Temple, the earthly house of His heavenly Father (see John 2:16), to commune further with Him.

 

လူငယ်ဘဝသည် ကလေးများအား မိမိကိုယ်ကို တွေးခေါ်ပြီး လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ရွေးချယ်မှုများအတွက် တာဝန်ယူရန် သင်ယူရမည့်အချိန်အဖြစ် ဘုရားသခင်က သတ်မှတ်ထားသည်။ ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် ၎င်းတို့သည် ဤကိစ္စများတွင် မိဘများအပေါ် များစွာမူတည်နေရသည်။ သို့သော် လူငယ်ဘဝပြီးဆုံးချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် ရင့်ကျက်မှု၏အခန်းကဏ္ဍကို တာဝန်ယူထားရမည်ဟု မျှော်လင့်ထားသည်။ အစပိုင်းမှပင် မိဘများသည် ၎င်းတို့၏ကလေးများတွင် ဉာဏ်ရည်ဖြင့်ရွေးချယ်နိုင်စွမ်းနှင့် ကိုယ်ပိုင်တာဝန်ယူမှုကို ခံစားနိုင်စွမ်းကို ဖွံ့ဖြိုးစေရန် ကြိုးစားရမည်။ ကလေးဘဝမှ လူငယ်ဘဝသို့ တဖြည်းဖြည်းကူးပြောင်းလာသည်နှင့်အမျှ၊ မိဘများသည် ကလေးများအား ရင့်ကျက်မှု၏တာဝန်များကို လက်ခံနိုင်စွမ်းရှိသည်နှင့်အမျှ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်မှုကို မြှင့်တင်ရန် ရည်ရွယ်ရမည်။ လူငယ်များအား ၎င်းတို့၏ဉာဏ်ရည်ဖြင့် ဆောင်ရွက်နိုင်သည်နှင့်အမျှ မိမိကိုယ်ကို ရွေးချယ်မှုများပြုလုပ်ရန်နှင့် မိဘများမှလွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်ခွင့်ပြုရမည်။ ရင့်ကျက်မှုနယ်နိမိတ်တွင် ကလေးဘဝအတွက် သင့်လျော်သော ရွေးချယ်မှုနှင့် လုပ်ဆောင်မှုကန့်သတ်ချက်များဖြင့် မိဘများနှင့် ဆက်နွယ်နေသော လူငယ်တစ်ဦးထက် ပိုမိုသနားစရာကောင်းသည့်မြင်ကွင်းမရှိသလောက်ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ ရင့်ကျက်မှုနှင့်ပါလာသော တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရန် ပြင်ဆင်မှုနည်းပါးသူမရှိပါ။ တစ်ချိန်တည်းတွင် လူငယ်များအား မိဘများ၏အကြံဉာဏ်နှင့် သတိပေးချက်များကို တန်ဖိုးထားတတ်ရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ဘဝတစ်လျှောက် အခြားသူများ၏ဉာဏ်ပညာနှင့် အတွေ့အကြုံများမှ အကျိုးခံစားရန် သင်ကြားပေးရမည် (အခန်းကြီး ၅၁ ကိုကြည့်ပါ)။

The period of youth is ordained of God to be the time when children learn to think and act for themselves and to accept responsibility for their choices. When younger, they are of necessity largely dependent upon their parents in these matters; but when the period of youth draws to a close they are expected to have assumed the role of maturity. From the very first, parents should seek to develop in their children the ability to choose intelligently and to sense personal responsibility. But as childhood blends imperceptibly into youth it should be the purpose of parents to foster progress in this direction as rapidly as the child is qualified to accept the responsibilities of maturity. Young people should be permitted to make their own choices and to act independently of their parents as fast as they demonstrate the capacity to do so intelligently. There are few sights more pathetic than a youth at the border of maturity still bound to his parents by the limitations of choice and action that are appropriate to childhood. No person is less prepared to assume the responsibilities that accompany maturity. At the same time, youth should be taught to appreciate and consider seriously the counsel and admonition of their parents, and, throughout life, to seek benefit from the wisdom and experience of others (see on v. 51).

 

Joseph and his mother. Textual evidence favors (cf. p. 146) the reading “his parents” (see on v. 41).

 

၄၄။ ထင်မြင်ယူဆခြင်း။ ယေရှုသည် သူ၏မိဘများအား စိုးရိမ်ရန် အကြောင်းပြချက်တစ်စုံတစ်ရာကို ဘယ်သောအခါမျှ မပေးခဲ့ဖူးပါ။ ၎င်းတို့သည် ယေရှုသည် “အဖွဲ့” နှင့်အတူ ပြန်လည်ထွက်ခွာရန် ၎င်းတို့၏အစီအစဉ်ကို သိရှိထားပြီး၊ ထွက်ခွာရန်အချိန်ကို သိထားသည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

44. Supposing. Jesus had never given His parents a valid reason for anxiety. They presumed that He was acquainted with their plans to return with “the company,” and that He knew the proposed time for departure.

 

အဖွဲ့။ ဂရိဘာသာစကားတွင် “sunodia” ဟူ၍ “ခရီးသွားအဖွဲ့” သို့မဟုတ် “ခရီးသွားတန်းစီ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ “sun” သည် “အတူတကွ” နှင့် “hodos” သည် “လမ်း” သို့မဟုတ် “ခရီးလမ်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အပေါင်းအသင်းနှင့် အကာအကွယ်အတွက်၊ ယေရုဆလင်ရှိ နှစ်စဉ်ပွဲတော်များသို့ တက်ရောက်သူများသည် များသောအားဖြင့် အုပ်စုကြီးများဖြင့် ခရီးသွားကြသည်။ မကြာခဏဆိုသလို ရွာတစ်ရွာ သို့မဟုတ် မြို့တစ်မြို့မှ လာသူအားလုံးသည် ခရီးသွားတန်းစီဖြင့် အတူတကွသွားရန် စီစဉ်ကြသည်။ ခရီးသွားတန်းစီကြီးတစ်ခု၏ ထွက်ခွာမှု ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုတွင် ယောသပ်နှင့်မာရိသည် ယေရှုဘယ်နေရာတွင်ရှိသည်ကို သိရှိရန် ၎င်းတို့၏ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများအားလုံးနှင့် စစ်ဆေးရန် ခက်ခဲခဲ့သည်။ ထို့ပြင်၊ အမျိုးသမီးများသည် အမျိုးသားများထက် ရှေ့တွင် အုပ်စုဖွဲ့သွားလေ့ရှိသည့်ထုံးစံအရ၊ ယောသပ်နှင့်မာရိသည် လမ်းပေါ်ထွက်ခွာပြီးမကြာမီတွင် ခွဲခွာသွားခဲ့ပြီး၊ တစ်ဦးစီသည် ယေရှုသည် အခြားတစ်ဦးနှင့်အတူရှိသည်ဟု ယူဆခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

Company. Gr. sunodia, “a company of travelers,” or “a caravan,” from sun, “together with,” and hodos, “a road,” or “a way.” For companionship and protection, those attending the various annual feasts at Jerusalem customarily traveled in large groups. Often all of those going from a village or town would plan to travel together in a caravan. In the bustle of departure of a large caravan it would be difficult for Joseph and Mary to check with all their relatives and friends to learn where Jesus was. Furthermore, as it was customary for the women to travel in a group ahead of the men, it is possible that Joseph and Mary were separated shortly after they set out on the road, and that each supposed Jesus to be with the other.

 

တစ်ရက်ခရီး နာဇရက်သို့ ပြန်သွားသည့်ခရီးသည် ဤကဲ့သို့သော အုပ်စုတစ်စုအတွက် အနည်းဆုံး ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာနိုင်သည် (ဗားကျူး ၄၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ပထမရက်၏ခရီးသည် ယော်ဒန်လမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားခဲ့လျှင် ယေရိခေါမြို့ထက် မပိုနိုင်ပေ။ ယေရိခေါသည် ယေရုရှလင်မြို့မှ ၁၅ မိုင် (၂၄ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင်ရှိသည်။

A day’s journey. The return journey to Nazareth would probably take a group such as this several days at best (see on v. 42). The first day’s journey, if they followed the Jordan route, would probably carry them no farther than Jericho, 15 mi. (24 km.) from Jerusalem.

 

သူတို့ရှာဖွေခဲ့ကြသည် သူတို့သည် စိတ်အားထက်သန်စွာ သေချာစွာ ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ ယောသပ်နှင့် မာရိတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှု တိုးလာသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။ တစ်ရက်ခရီးပြီးနောက် နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ရှာဖွေမှုကို စတင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ ခရီးသွားအဖွဲ့၏ စခန်းချရာနေရာတွင် ဆွေမျိုးတစ်ဦးမှ တစ်ဦး၊ မိတ်ဆွေတစ်ဦးမှ တစ်ဦးသို့ ဆက်လက်ရှာဖွေခဲ့သည်။ ထိုသို့ရှာဖွေမှုသည် ညဉ့်နက်သည်အထိ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ ကြိုးစားမှုများသည် အရာမထင်ခဲ့ပေ။ ယေရှုကို မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

They sought. They sought persistently and thoroughly. We can well imagine the increasing anxiety of Joseph and Mary as they began their search late in the day, after “a day’s journey,” and continued to go from relative to relative and from friend to friend throughout the camping site of their caravan. Such a search must have carried them well into the night. But their efforts were fruitless. Jesus was nowhere to be found!

 

၄၆။ သုံးရက်အကြာတွင် ဆိုလိုသည်မှာ ယေရှုသည် အဖွဲ့ထဲတွင် မရှိကြောင်း ပထမဆုံးသတိပြုမိသည့်အချိန်မှစ၍ဖြစ်သည်။ ယောသပ်နှင့် မာရိတို့သည် နောက်တစ်ရက်နံနက်စောစော၌ ယေရုရှလင်သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးသည် ဟေရုဒ်၏ ယေရှု၏အသက်ကို ယူရန် ကြိုးစားမှုများကို သတိရရင်း ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ယေရိခေါတွင် ရပ်နားခဲ့လျှင် (ဗားကျူး ၄၄ ကိုကြည့်ပါ)၊ ယခုအခါ ယေရုရှလင်သို့ မတ်စောက်သောလမ်းကို တက်ရန်လိုအပ်ပြီး၊ ထိုလမ်းသည် ၃,၀၀၀ ပေကျော် တက်ရသည်။ ယေရုရှလင်သို့ ၎င်းတို့၏ခြေလှမ်းများကို ပြန်လည်လိုက်လံပြီးနောက်၊ ဤဒုတိယရက်၏ ကျန်နာရီအနည်းငယ်ကို ၎င်းတို့၏သားကို ရှာဖွေရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ သို့သော် အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤရက်၏ရှာဖွေမှုသည် ယခင်ရက်၏ နောက်ဆုံးနာရီများကဲ့သို့ အရာမထင်ခဲ့ပေ။ နောက်တစ်ရက်တွင် ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ရှာဖွေမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဤရက်တွင် ဗိမာန်တော်အတွင်း ဝတ်ပြုသူများထဲတွင် ယေရှု၏အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ၎င်းတို့၏ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုသည် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဂျူးတို့၏ရေတွက်နည်းအရ ၎င်းသည် ယေရှုကို ဗိမာန်တော်တွင် တွေ့ရှိသည့် “တတိယ” ရက်ဖြစ်လိမ့်မည် (ဒီအေ ၈၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤရေတွက်နည်းဖြင့် အချိန်ကာလတစ်ခု၏ ပထမနှင့် နောက်ဆုံးရက်များကို ကျော်လွန်သည့်အချိန်ကို တွက်ချက်ရာတွင် ထည့်သွင်းသည် (စာမျက်နှာ ၂၄၈-၂၅၀ ကိုကြည့်ပါ)။

46. After three days. That is, from the time when they first noticed that Jesus was not in the company. Undoubtedly Joseph and Mary rose early the next morning to wend their way back to Jerusalem, their hearts filled with dreadful forebodings, for well they recalled Herod’s desperate attempts to take His life. If they had stopped at Jericho (see on v. 44), it would now be necessary for them to ascend the steep road to Jerusalem, an ascent of over 3,000 ft. Having retraced their steps to Jerusalem, they spent the few remaining hours of this the “second” day searching for their Son. But in vain! This day’s search was as fruitless as that of the closing hours of the previous day. The next day they resumed their task. Their sorrow and distress were turned to joy and gladness when on this day they heard the voice of Jesus among the worshipers in the Temple. According to Jewish reckoning it would thus be the “third” day in which they found Jesus in the Temple (see DA 81). By this system of inclusive reckoning, the first and last days of a period of time are included in computing elapsed time (see pp. 248-250).

 

ဗိမာန်တော် ဂရိဘာသာ “ဟီယွန်” သည် ဗိမာန်တော်တစ်ခုလုံး၏ ဝင်းနှင့် ခန်းမများပါဝင်သည့် သန့်ရှင်းသောနေရာများကို ဆိုလိုသည်။ ဗိမာန်တော်အဆောက်အဦးကိုယ်တိုင်ကို များသောအားဖြင့် ဂရိဘာသာ “နာအို့စ်” ဖြင့် သတ်မှတ်သည်။ ဗိမာန်တော်ဧရိယာအတွင်းရှိ လှေကားထစ်တစ်ခု သို့မဟုတ် ခန်းမတစ်ခုတွင် အထူးသဖြင့် ပွဲတော်ရာသီများတွင် ရဗ္ဗိစာသင်ကျောင်းတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ထားသည်။

Temple. Gr. hieron, the entire Temple complex, including the courts or halls of the sacred precincts that surrounded the Temple. The Temple building by itself is usually designated by the Gr. naos. A rabbinical school was conducted on one of the terraces or in one of the halls within the Temple area, particularly at festal seasons.

 

ထိုင်နေသည် သင်ယူသူတစ်ဦး၏ အနေအထားဖြစ်သည်။ တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၂:၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။

Sitting. The posture of a learner. Compare Acts 22:3.

 

ဆရာများ စာသား၌ “ဆရာများ” ဟူ၍ ဆိုလိုသည်မှာ ရဗ္ဗိများ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသောကျမ်းစာများနှင့် နှုတ်ဖြင့်ဆက်ခံလာသော အစဉ်အလာများတွင် ကျွမ်းကျင်သော ကျမ်းစာဆရာများဖြစ်သည် (စာမျက်နှာ ၅၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ယခင်မျိုးဆက်များတွင် ထင်ရှားသော “ဆရာများ” အနက် ဂျူးအတွေးအခေါ်ကျောင်းတစ်ခုကို တည်ထောင်သူ ဟိလ္လယ်လ်အလ်ဒါဖြစ်သည်။ ထို့အတူ ဂျူးဥပဒေတွင် ပို၍ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူ ရှမ္မာအီ လည်း ထင်ရှားသည်။ ခရစ်တော်၏ခေတ်တွင် ထင်ရှားသော “ဆရာများ” မှာ ရှောလု၏ဆရာ ဂါမာလီယယ် (တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၂:၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဟိလ္လယ်လ်၏သားနှင့် ဆက်ခံသူ ရှိမောင်း၊ နိကောဒင်း (ယောဟန် ၃:၁၊ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ နှင့် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အာရီမသဲယမြို့မှ ယောသပ်တို့ ဖြစ်သည် (မဿဲ ၂၇:၅၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤလူများသည် ထိုခေတ်တွင် တက်ကြွသောဆရာများဖြစ်ကြပြီး ဤအခါသမယတွင် ၎င်းတို့အနက် တစ်ဦးသို့မဟုတ် တစ်ဦးထက်ပို၍ ရှိနေနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် ဥပုသ်နေ့များနှင့် ပွဲတော်နေ့များတွင် ဤလူများသည် ဗိမာန်တော်လှေကားထစ်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ၎င်းတို့၏တပည့်များကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝိုင်းထိုင်စေပြီး သင်ကြားပေးလေ့ရှိသည်။ အချို့သော မှတ်ချက်ပေးသူများက ဤနေရာတွင် “ဆရာများ” ကို ဖော်ပြထားခြင်းသည် အချဉ်မပါသောမုန့်ပွဲတော်ကာလ ဆက်လက်ကျင်းပနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ယောသပ်နှင့် မာရိတို့သည် ထုံးစံအရ ခွင့်ပြုထားသည့်အတိုင်း စောစီးစွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်ဟု အကြံပြုထားသည် (လုကာ ၂:၄၃ ကိုကြည့်ပါ)။

Doctors. Literally, “teachers,” that is, rabbis or scribes learned in the sacred writings and in oral tradition (see p. 55). Outstanding among the “doctors” of the preceding generation had been Hillel the elder, founder of an influential school of Jewish thought. Hardly less distinguished was Shammai, a more conservative master of Jewish law. Noted “doctors” in Christ’s day were Gamaliel, Saul’s teacher (see Acts 22:3), Simeon, son and successor of Hillel, Nicodemus (see on John 3:1, 10), and possibly Joseph of Arimathaea (see on Matthew 27:57). One or more of these men, known to be active teachers of the time, may have been present upon this occasion. It was usual, particularly on Sabbaths and feast days, to find these men sitting on benches on the Temple terrace, with their pupils seated on the ground about them. Some commentators have suggested that mention of the “doctors” here implies that the Feast of Unleavened Bread was still in progress, and that Joseph and Mary had left early, as permitted by custom (see on Luke 2:43).

 

သူတို့ကို နားထောင်နေသည် ဆိုလိုသည်မှာ ကျမ်းစာနှင့် အစဉ်အလာများကို ၎င်းတို့၏ရှင်းပြချက်၊ မေးခွန်းများ၊ နှင့် မေးခွန်းများအတွက် ၎င်းတို့၏ဖြေကြားချက်များကို နားထောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ရဗ္ဗိများ၏ သင်ကြားနည်းသည် မေးခွန်းများ၊ ဖြေကြားမှုများ၊ နှင့် ဆွေးနွေးမှုများဖြင့် လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်။

Hearing them. That is, listening to their exposition of Scripture and tradition, to their questions, and to their replies to questions. The usual rabbinical mode of instruction was by means of questions, answers, and discussion.

 

သူတို့ကို မေးခွန်းများမေးနေသည် ဆိုလိုသည်မှာ စစ်မှန်ပြီး လေးစားစွာ သင်ယူသူတစ်ဦးအနေဖြင့် မေးမြန်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ မာရိနှင့် ယောသပ်တို့သည် ဤယေရုရှလင်ခရီးတွင် ယေရှုသည် လေးစားဖွယ်ရဗ္ဗိများနှင့် ထိတွေ့ပြီး ၎င်းတို့ကို လေးစားလိုက်နာကာ ရဗ္ဗိများ၏ လိုအပ်ချက်များကို လိုက်နာရန် သင်ယူမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် မကြာမီတွင် ယေရှု၏ ပရောဖက်ပြုချက်များအပေါ် နားလည်မှုသည် ရဗ္ဗိများထက် သာလွန်ကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။ သူ၏ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော မေးခွန်းများသည် မက်ဆီယာ၏သာသနာနှင့် ထိုခေတ်ကာလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များ ပြည့်စုံမှုများကို သူတို့၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်ပေးခဲ့ပြီး မက်ဆီယာ၏ ရောက်ရှိလာမှုသည် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည် (ဒီအေ ၇၈၊ ၈၀၊ ၃၀၊ ၅၅၊ ၂၁၂၊ ၂၃၄၊ ၂၅၇ ကိုကြည့်ပါ)။

Asking them questions. That is, as a sincere and respectful learner. Mary and Joseph had hoped that on this visit to Jerusalem, Jesus would come in contact with the revered and learned rabbis, that He might learn to respect them and so comply with their rabbinical requirements. However, it soon became evident that Jesus’ understanding of the prophecies exceeded that of the rabbis. His intelligent questions opened their eyes to overlooked truths concerning Messiah’s mission and contemporary prophetic fulfillments that proved Messiah’s appearance near (see DA 78, 80; cf. 30, 55, 212, 234, 257).

 

ဤဖြစ်ရပ်များအနက် အေဒီ ၆ တွင် ဒေသဆိုင်ရာ အုပ်ချုပ်သူ အာခီလောက်စ်ကို ဖယ်ရှားခံရပြီး ယုဒယသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဆီးရီးယားအုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ အောက်တွင် ရောမအုပ်ချုပ်ရေးမှူးတစ်ဦးမှ တိုက်ရိုက်အုပ်ချုပ်သည့် ပြည်နယ်တစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းခံရသည်။ ယခင်နိုင်ငံခြားအင်ပါယာများအောက်တွင် ယုဒယသည် ဂျူးမင်းသားများ သို့မဟုတ် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ (ဇေရူဘဗယ်၊ ဧဇရာ၊ နေဟမိ၊ နောက်ပိုင်း ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးများ)၊ မက္ကဗီယံယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းများ၊ နှင့် ရောမအောက်တွင်ပင် ဒေသဆိုင်ရာ ဘုရင် ဟေရုဒ်တို့ဖြင့် “အိမ်တွင်းအုပ်ချုပ်ရေး” ရှိသည့် နိုင်ငံတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည်။ ယခုလုပ်ရပ်သစ်သည် မက်ဆီယာ မကြာမီပေါ်ထွန်းလာရမည်ဟူသော ပရောဖက်ပြုချက်ဖြင့် လူများစွာကို ခံစားစေခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာက ပရောဖက်တစ်ဦးက “ရှီလိုလာမလာမချင်း ယုဒမှ တောင်ဝှေးမထွက်သွား၊ သူ၏ခြေဖဝါးအကြားမှ ဥပဒေပေးသူမထွက်သွားရ” ဟု ရေးသားခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၄၉:၁၀၊ ဒီအေ ၃၄၊ ၁၀၃၊ ၁၀၄ ကိုကြည့်ပါ)။

Among these events was doubtless that of a.d. 6, when the local ruler, Archelaus, was deposed and Judea for the first time was organized as a province governed directly by a Roman procurator subject to the governor of Syria. Under successive foreign empires Judea had considered itself a subject state, but with “home rule” by Jewish princes or priests (Zerubbabel, Ezra, Nehemiah, and the later high priests), by Maccabean priest-kings, and, even under Rome, by the local king Herod. Now this new action must have led many to feel that by the sure word of prophecy the Messiah must soon appear. Years ago the prophet had written, “The scepter shall not depart from Judah, nor a lawgiver from between his feet, until Shiloh come” (see on Gen. 49:10; see DA 34,  103, 104).

 

အံ့အားသင့်သွားသည် ဤဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များသည် ရဗ္ဗိများ၏ကျောင်းများတွင် မသင်ယူခဲ့သည်ကို သူတို့သိထားသည့် ကလေးတစ်ဦးဖြစ်သော ယေရှုသည် ပရောဖက်ပြုချက်များကို လေးနက်စွာ နားလည်ထားသည်ကို ရှင်းပြရန် အခက်အခဲရှိခဲ့သည် (ဒီအေ ၈၀၊ ယောဟန် ၇:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ မာရိ၏ဆုံးမသြဝါဒများ၊ ယေရှု၏ ပရောဖက်ကျမ်းများကို လေ့လာမှု၊ နှင့် ဗိမာန်တော်ဝင်းအတွင်း တရားထိုင်ရင်း သူ၏နှလုံးသားထဲသို့ အမှန်တရား၏ တိုက်ရိုက်ထိမှုများမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်သည် သူ၏ဆရာဖြစ်ခဲ့သည် (ဒီအေ ၇၀၊ ၇၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ရဗ္ဗိများ၏ သင်ကြားမှုသည် အမှန်တရားကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစေမည့်အစား မှုန်ဝါးစေပြီး အသိပညာပေးမည့်အစား မသိနားမလည်မှုကို အားပေးသည် (ဒီအေ ၆၉ ကိုကြည့်ပါ)။

Astonished. These religious leaders were at a loss to account for the fact that a child who, as they well knew, had not learned in the schools of the rabbis (see DA 80; see on John 7:15) should have the profound understanding of the prophecies that Jesus obviously had. God had been His teacher, through the precepts of Mary, through Jesus’ own study of the scrolls of the prophets, and now through the direct impression of truth upon His heart as He meditated in the courts of the Temple (see DA 70, 78). In contrast, the teaching of the rabbis tended to obscure rather than clarify truth—to encourage ignorance rather than impart knowledge (see DA 69).

 

သူ၏နားလည်မှု ဆိုလိုသည်မှာ ကျမ်းစာ၊ အထူးသဖြင့် မက်ဆီယာ၏လာရောက်မှု၊ နိုင်ငံများသို့ ဣသရေလ၏သာသနာ၊ နှင့် မက်ဆီယာဘုံဘုရင်စံနစ်တည်ထောင်မှုတို့ကို ညွှန်ပြသည့် ပရောဖက်ပြုချက်များကို နားလည်မှုဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျမ်းစာနားလည်မှုသည် ရဗ္ဗိများနှင့် အကြီးအကဲများ၏ လမ်းလွဲစေသည့် ရှင်းပြချက်များဖြင့် မှုန်ဝါးမသွားခဲ့ပေ။ ယေရှုသည် ကျမ်းစာ၏ စာသားသာမက စိတ်ဓာတ်ကိုပါ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့သည်။ သူသည် ရဗ္ဗိများ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုမှုကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူ၏အတွေးအခေါ်တွင် အမှားများ မရှိခဲ့ပေ။

His understanding. That is, of the Scriptures, particularly of the prophecies that pointed to the coming of the Messiah, the mission of Israel to the nations, and the establishment of the Messianic kingdom. His understanding of the Word of God was not darkened by the devious and misleading explanations that were the stock in trade of the rabbis and elders. Jesus was familiar not only with the letter but also with the spirit of the Scriptures. He was heedless of rabbinical interpretation. No errors confused His thinking.

 

ဖြေကြားမှုများ ဤသက်ကြီးရွယ်အိုဆရာများသည် ယေရှု၏ ကျမ်းစာနားလည်မှု၏ နက်နဲမှုကို သိရှိရန် မေးခွန်းများဖြင့် စမ်းသပ်ခဲ့ကြပြီး၊ သူ၏ ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး ကျမ်းစာအပေါ်အခြေခံသော ယုတ္တိရှိသော ဖြေကြားမှုများကို စွဲမှတ်ခဲ့ကြသည်။ “ပညာမသင်ယူခဲ့သူ” တစ်ဦးအနေဖြင့် ယေရှုသည် ဥပဒေနှင့် ပရောဖက်များကို ဤမျှလောက် လေးနက်စွာ နားလည်ထားသည်ဆိုလျှင်၊ ဣသရေလ၏ဆရာများက သူ့ကို ၎င်းတို့လက်ထဲတွင် သေချာစွာ လေ့ကျင့်ပေးလျှင် သူသည် မည်သည့်ပုံစံဖြစ်လာမည်နည်း ဟု စဉ်းစားခဲ့ကြသည်။ သာမန်အားဖြင့် လှပသောအသံကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသည့် ဆရာတစ်ဦးကဲ့သို့၊ ၎င်းတို့သည် ယေရှုတွင် ဣသရေလ၏ အကြီးကျယ်ဆုံးသော ဆရာတစ်ဦးအဖြစ် မျှော်မှန်းခဲ့ကြသည်။

Answers. These venerable teachers plied Jesus with questions in an effort to fathom the depth of His grasp of the Scriptures, and were intrigued by His clear and logical answers, which were all based on the Scriptures. If as an “unlearned” lad Jesus possessed so profound an understanding of the law and the prophets, thought the masters of Israel, what would He become when thoroughly trained at their hands? Like a master singer realizing the possibilities latent in an untrained but naturally beautiful voice, they no doubt envisioned in Jesus the greatest teacher Israel had ever known.

 

၄၆။ ယဉ်ကျေးမှုပုံစံ ယောသပ်နှင့် မာရိတို့သည် သူ့ကို သုံးရက်ကြာ ရှာဖွေပြီးနောက် ဗိမာန်တော်ဝင်းအတွင်း၌ “ဆရာများထဲတွင် ထိုင်နေပြီး ၎င်းတို့ကို နားထောင်ကာ မေးခွန်းများမေးနေသည်ကို” တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူ့ကို ကြားနာသူအားလုံးသည် သူ၏နားလည်မှုနှင့် ဖြေကြားမှုများကို အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။ သူသည် ဤပညာရှင်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်သော ယဉ်ကျေးမှုဖြင့် မေးခွန်းများမေးခဲ့သည်။ သူသည် လူငယ်များအားလုံးအတွက် ပြီးပြည့်စုံသော ပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူသည် အသက်ကြီးသူများကို အမြဲလေးစားမှုနှင့် ရိုသေမှုပြခဲ့သည်။ ယေရှု၏ဘာသာတရားသည် မည်သည့်ကလေးကိုမျှ ရိုင်းစိုင်းမှု သို့မဟုတ် ယဉ်ကျေးမှုမရှိမှုသို့ ဦးတည်စေမည်မဟုတ်ပေ (ဝိုင်အိုင် စက်တင်ဘာ ၈၊ ၁၈၉၈)။

46. A Pattern in Courtesy.—After Joseph and Mary had searched for Him for three days, they found Him in the court of the temple, “sitting in the midst of the doctors, both hearing them, and asking them questions. And all that heard Him were astonished at His understanding and answers.” He asked His questions with a grace that charmed these learned men. He was a perfect pattern for all youth. Ever He manifested deference and respect for age. The religion of Jesus will never lead any child to be rude and uncourteous (YI Sept. 8, 1898).

 

၄၈။ သူ့ကိုတွေ့မြင်သောအခါ မာရိနှင့် ယောသပ်တို့သည် ယေရှုနှင့် ဥပဒေဆရာများအကြား စကားပြောဆိုမှု၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ကြားလိုက်ရပြီး “အံ့အားသင့်ခဲ့” ကြသည်။ ထို့ထက်ပို၍ ၎င်းတို့သည် ယေရှု၏ပုံပန်းသွင်ပြင်ကို အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။ “သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ၎င်းတို့အံ့သြဖွယ်အလင်းတစ်ခုရှိခဲ့သည်။ လူသားမှတစ်ဆင့် ဘုရားဖြစ်တည်မှု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်” (ဒီအေ ၈၁)၊ ဤသည်မှာ လူသားသားသည် ဘုရားသခင်၏သားဖြစ်ကြောင်း အမှန်တရားကို သက်သေပြရန် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၁:၁၊ ယောဟန် ၁ ၏ ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။

48. When they saw him. Mary and Joseph were “amazed” at that portion of the conversation between Jesus and the doctors of the law which they had overheard. But more than that, they were astonished at the appearance of Jesus. “On His face was a light at which they wondered. Divinity was flashing through humanity” (DA 81) for the first time, in testimony to the truth that the Son of man was none other than the Son of God (see on Matthew 1:1; Additional Note on John 1).

 

ဤသို့ပြုခဲ့သည် စာသားအရ “ကျွန်ုပ်တို့အား ဤသို့ပြုခဲ့သလော” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

Thus dealt with us. Literally, “done thus to us?”

 

သင်၏ဖခင်နှင့် ငါ ခရစ်ဝင်ကျမ်းတစ်ခုလုံးတွင် ယောသပ်ကို ယေရှု၏ “ဖခင်” ဟု နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ယေရှုသည် သူ၏ ကောင်းကင်ဖခင်နှင့် ဆက်နွှယ်မှုကို သတိပြုမိပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူ၏လောကီဖခင်သည် ခရစ်ဝင်ကျမ်းပုံပြင်မှ ဖြည်းဖြည်းမှေးမှိန်သွားခြင်းသည် သင့်လျော်သည် (ဗားကျူး ၅၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအချိန်မှစ၍ ယောသပ်နှင့်ပတ်သက်သော ကျမ်းစာများ၏ တိတ်ဆိတ်မှုသည် သူသည် ခရစ်၏လူထုသာသနာစတင်မှုကို မြင်တွေ့ရန် အသက်ရှင်မနေခဲ့ကြောင်း အကြံပြုသည် (ဒီအေ ၁၄၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောသပ်ကို ယေရှု၏ “ဖခင်” ဟု ဖော်ပြခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ဗားကျူး ၃၃ ကိုကြည့်ပါ။

Thy father and I. For the last time in the entire gospel narrative Joseph is spoken of as the “father” of Jesus. Now that Jesus was aware of His relationship to His heavenly Father, it is appropriate that His earthly “father” should fade from the gospel picture (see on v. 51). The silence of the Scriptures concerning Joseph from this time forth suggests that he did not live to see the opening of Christ’s public ministry (see DA 145). For reference to Joseph as the “father” of Jesus, see on v. 33.

 

၄၉။ မည်သို့ဖြစ်ရသနည်း ယေရှု၏စကားများသည် သူ၏မိဘများက သူ့အတွက် စိုးရိမ်နေသည်ကို မကျေမနပ်ဖြစ်မှုကို ထင်ဟပ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းတို့သည် သူ့ကိုရှာဖွေရာတွင် အခက်အခဲနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ခံစားခဲ့ရသည်ကို အပြစ်ကင်းစွာ အံ့အားသင့်မှုကို ဖော်ပြသည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏သားကို ရှာဖွေရာတွင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှခက်ခဲခဲ့ရသနည်း။ ယေရုရှလင်တွင် သူ့ကို ဗိမာန်တော်မှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်နေရာတွင် တွေ့မည်ဟု ၎င်းတို့မျှော်လင့်ခဲ့သနည်း။ ၎င်းတို့သည် သူ၏ ဘာသာရေးအရ စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် ဆက်ကပ်မှုကို သိရှိခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့သည် သူ့အတွက် “ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု” နှင့် “စိုးရိမ်မှု” ကို အဘယ်ကြောင့် ခံစားခဲ့ရသနည်း။ သူသည် ၎င်းတို့အတွက် စိုးရိမ်စရာအကြောင်းအခါ ပေးခဲ့ဖူးသလော။ သူသည် ၎င်းတို့ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ဗိမာန်တော်တွင် ရိုးရှင်းစွာ ဆက်လက်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုနေရာသည် ၎င်းတို့သည် သူ့ကို ထားခဲ့သည့်နေရာဖြစ်သည် (ဒီအေ ၇၈ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် သူ့ကို ထပ်မံတွေ့ရှိနိုင်မည့်နေရာဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် ၎င်းတို့ထံမှ ထွက်ပြေးသွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို မပါဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အပြစ်သည် ၎င်းတို့၏မိဘများထံတွင်ရှိပြီး ၎င်းတို့သည် သူ့ကို ဆူပူပြစ်တင်မှု မပြုသင့်ပေ။ သို့သော် ယေရှု၏ ကောင်းကင်ဖခင်နှင့် ဆက်နွှယ်မှုကို သတိပြုမိမှုသည် သူ၏လောကီမိဘများအပေါ် တာဝန်ဝတ္တရားကို လျော့ချမသွားခဲ့ပေ (ဗားကျူး ၅၁ ကိုကြည့်ပါ)။

49. How is it? The words of Jesus do not reflect resentment that His parents were concerned about Him, but innocent surprise that they should have experienced difficulty and anxiety in finding Him. Why should they have had so difficult a time finding their Son? Where else in Jerusalem would they expect to find Him but in the Temple? They knew of His interest in and devotion to religious things. And why should they have been “sorrowing” and “anxious” for Him? Had He ever given them occasion for concern? He had simply remained in the Temple when they departed. That was where they had left Him (see DA 78), and where they might expect to find Him again. Furthermore, He had not run off from them; they had left without Him. The blame lay with His parents, and they should not have censured Him. However, Jesus’ awareness of His relationship to His heavenly Father did not lessen His sense of duty toward His earthly parents (see v. 51).

 

မသိကြသလော။ သင်တို့ မသိကြသလော။ သို့သော် “သူတို့ မနားလည်ကြ” (ကျမ်း ငါးဆယ်)။

Wist ye not? Did you not know? But “they understood not” (v. 50).

 

ငါ ရှိရမည်။ စကားလုံးအရ၊ “ငါ ရှိရန် လိုအပ်သည်၊” သို့မဟုတ် “ငါ ရှိရန် ထိုက်တန်သည်။” ယေရှုသည် တာဝန်အပေါ် အမြဲ သစ္စာရှိခဲ့သလော။ သူသည် သူ့အား လွှဲအပ်ထားသော အလုပ်များကို အမြဲ သစ္စာရှိစွာ ဆက်ဆံခဲ့သလော။ ကလေးတစ်ဦး အနေဖြင့်၊ ယေရှုသည် သူ့ကို ကောင်းကင်ဘုံ၌ ခမည်းတော်၏ အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန် ခေါ်ဆိုသော ကံကြမ္မာကို အသိစိတ်ရှိနေပြီဖြစ်သည် (မဿဲ ခုနစ်း၂၁၊ နှစ်ဆယ့်ခြောက်း၃၉၊ ယောဟန် လေး၃၄ ကို ကြည့်ပါ)။

I must be. Literally, “it is necessary for me to be,” or “it behooves me to be.” Was not Jesus ever true to duty? Did He not always deal faithfully with His assigned tasks? As a child, Jesus was already conscious of the destiny that called upon Him to do, not His own will, but the will of His Father in heaven (see Matthew 7:21; 26:39; John 4:34).

 

ငါ့ ခမည်းတော်၏ လုပ်ငန်း။ စကားလုံးအရ၊ “ငါ့ ခမည်းတော်၏ [အရာ] များတွင်၊” ဟူသော အသုံးအနှုန်း ဖြစ်ပြီး၊ ခမည်းတော်၏ “လုပ်ငန်း” သို့မဟုတ် ခမည်းတော်၏ “နေအိမ်” (အာရ်အက်စ်ဗွီ) ကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ မာရိသည် ယေရှု၏ “ခမည်း” အဖြစ် ယောသပ်ကို ရည်ညွှန်းခဲ့သည် (ကျမ်း လေးဆယ့်ရှစ်)။ ယေရှုသည် ထိုဆက်ဆံရေးကို တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်ခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော ဘုရားသခင်သည် သူ၏ ခမည်းတော် ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်း လင်းလင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။ သူ၏ ဘဝ၌ ပထမဆုံး အကြိမ် ယေရှုသည် သူ၏ ဘုရားပိုင်ဆိုင်မှုကို နားလည်ခဲ့ပြီး ကြေညာခဲ့သည်။ ယေရှု၏ ပထမဆုံး မှတ်တမ်းတင်ထားသော စကားများသည် သူ၏ ဘုရားဖြစ်မှုကို အတည်ပြုကြောင်း မှတ်သားထိုက်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားတွင် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ သူ၏ မစ်ရှင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို နားလည်မှု မွေးဖွားခဲ့သည် (ဒီအေ ရှစ်ဆယ့်နှစ်)၊ သို့သော် သူ၏ မိဘများသည် “သူ ပြောသော စကားကို နားမလည်ကြ” (ကျမ်း ငါးဆယ်)။

My Father’s business. Literally, “in the [things] of my Father,” an expression that could refer either to the “business” of His Father or to the “house” (RSV) of His Father. Mary had just referred to Joseph as the “father” of Jesus (v. 48). Jesus does not deny that relationship directly, but affirms distinctly that God in heaven is His Father. For the first time in His life Jesus understands and proclaims His divine sonship. It is worthy of note that these, the first recorded words of Jesus, affirm His deity. In His own heart was born an understanding of the mystery of His mission to earth (DA 82), but His parents “understood not the saying which he spake unto them” (v. 50).

 

ခရစ်တော် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ မလာမီ၊ သူ၏ ဘဝအတွက် အစီအစဉ်သည် “အသေးစိတ် အရာအားလုံး ပြီးပြည့်စုံစွာ သူ့ရှေ့၌ တင်ထားခဲ့သည်” (ဒီအေ တစ်ရာလေးဆယ့်ခုနစ်)။ လူချင်း ဖြစ်လာမှုအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကဲ့သို့ (ဂလာတိ လေး၄၊ ဒီအေ သုံးဆယ့်တစ်)၊ “သူ၏ အလုပ်တွင် အဖြစ်အပျက် တစ်ခုစီ၌ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ရှိခဲ့သည်” (ဒီအေ လေးရာ ငါးဆယ့်တစ်)။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ သူ ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် သူသည် လူများကြားတွင် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည့်အတိုင်း၊ နေ့စဉ် သူ့အား ဖွင့်ပြခဲ့သော ခမည်းတော်၏ အလိုတော်ဖြင့် တစ်လှမ်းချင်း လမ်းညွှန်ခဲ့သည် (ဒီအေ တစ်ရာ လေးဆယ့်ခုနစ်)။ ယေရှု၏ ဆုတောင်းဘဝ အပေါ် မှတ်ချက်အတွက်၊ ဘုရားလမ်းညွှန်မှုသည် သူ၏ ဘဝတွင် အဖြစ်မှန် ဖြစ်လာခဲ့သော လမ်းကြောင်း၊ မာကု တစ်း၃၅၊ သုံး၁၃ ကို ကြည့်ပါ။

Before Christ came to this earth the plan for His life “lay out before Him, perfect in all its details” (DA 147). Like the time set for the incarnation (Galatians 4:4; DA 31), “each event in His work had its appointed hour” (DA 451). Nevertheless, when He came to earth He was guided step by step, as He walked among men, by the Father’s will, unfolded to Him day by day (DA 147). For comment on the prayer life of Jesus, the avenue through which divine guidance was made a reality in His life, see on Mark 1:35; 3:13.

 

ယေရှုသည် ထပ်ခါ တလဲလဲ ဖော်ပြခဲ့သော အတွေးမှာ၊ “ငါ့ အချိန် မရောက်သေး” (ယောဟန် ခုနစ်း၆၊ ၈)၊ သို့သော် နောက်ဆုံး ပသခါ ပွဲ၌ သူ ပြောခဲ့သည်မှာ၊ “ငါ့ အချိန် ရောက်လုနီးပြီ” (မဿဲ နှစ်ဆယ့်ခြောက်း၁၈)။ ခရစ်တော်ကဲ့သို့ ခမည်းတော်ထံ နေ့စဉ် လက်နက်ချ နေထိုင်ရန်နှင့် သူ၏ ကြီးမားသော အစီအစဉ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ သတ်မှတ်ထားသော အပိုင်းကို ဖြည့်ဆည်းရန် လမ်းညွှန်ခံရရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ အခွင့်အရေး ဖြစ်သည် (ဒီအေ နှစ်ရာ ကိုးဆယ်၊ ယောဟန် ဆယ့်ငါး၁၀ ကို ကြည့်ပါ)။

Again and again Jesus expressed the thought, “My time is not yet come” (John 7:6, 8); but as the last Passover He said, “My time is at hand” (Matthew 26:18). It is our privilege to live a life daily surrendered to the Father as Christ did, and to be guided in fulfilling our appointed part in His great plan (DA 209; see John 15:10).

 

ထာဝရ ကာလ ရက်များတစ်လျှောက် သခင်ယေရှုသည် ခမည်းတော်နှင့် တန်းတူ ရှိခဲ့သည် (ယောဟန် တစ်း၁–၃ ကို ကြည့်ပါ)၊ သို့သော် လူချင်း ဖြစ်လာမှု အချိန်တွင် သူသည် ခမည်းတော်ထက် နိမ့်ကျသော အခန်းကဏ္ဍကို လက်ခံခဲ့သည် (ယောဟန် တစ် အပေါ် နောက်ထပ် မှတ်ချက် ကို ကြည့်ပါ၊ လုကာ တစ်း၃၁၊ ၃၅၊ ယောဟန် တစ်း၁၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ယခု အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်တွင် သူသည် ကောင်းကင် ခမည်းတော်ထံ သူ၏ သားဖြစ်မှုကို ပထမဆုံး အကြိမ် သတိပြုခဲ့ပြီး လူများကြားတွင် လူတစ်ဦး အနေဖြင့် သူ၏ အခန်းကဏ္ဍကို သတိပြုခဲ့သည်။

Throughout the days of eternity the Lord Jesus was equal with the Father (see on John 1:1–3), but at the time of the incarnation He accepted a role subordinate to the Father (see Additional Note on John 1; see on Luke 1:31, 35; John 1:14). Now at the age of 12 He became aware for the first time of His Sonship to the heavenly Father and of His role as a man among men.

 

ငါးဆယ်၊ ငါးဆယ့်တစ်။ အဆက်မပြတ် ဝန်ကြီးချထားမှု။—[လုကာ နှစ်း၅၀၊ ၅၁ ကို ကိုးကားထားသည်။] ခရစ်တော်သည် ယင်းနောက် ဆယ့်ရှစ်နှစ်ကြာ သူ၏ အများပြည်သူ ဝန်ကြီးချထားမှုကို မစတင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် အခြားသူများကို အဆက်မပြတ် ဝန်ကြီးချထားခဲ့ပြီး၊ သူ့အား ကမ်းလှမ်းခဲ့သော အခွင့်အရေး တစ်ခုစီကို တိုးတက်ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကလေးဘဝတွင်ပင် သူသည် လူငယ်များနှင့် လူကြီးများကို နှစ်သိမ့်မှုနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု စကားများကို ပြောခဲ့သည်။ သူ၏ မိခင်သည် သူ၏ စကားများ၊ သူ၏ စိတ်ဓာတ်၊ သူမ၏ လိုအပ်ချက် အားလုံးကို ဆန္ဒရှိစွာ နာခံမှုကို မှတ်သားခဲ့ခြင်း မရှိနိုင်ခဲ့သည် (ဝိုင်အိုင် စက်တင်ဘာ ရှစ်၊ တစ်ထောင့်ကိုးရာ ကိုးဆယ့်ရှစ်)။

50, 51. A Constant Ministry.—[Luke 2:50, 51 quoted.] Christ did not enter upon His public ministry for eighteen years after this, but He was constantly ministering to others, improving every opportunity offered Him. Even in His childhood He spoke words of comfort and tenderness to young and old. His mother could not but mark His words, His spirit, His willing obedience to all her requirements (YI Sept. 8, 1898).

 

ငါးဆယ်။ သူတို့ မနားလည်ကြ။ “မသိကြသလော” ဟု ယေရှုသည် သူ၏ မိဘများကို မေးခဲ့သည်၊ သို့သော် “သူတို့ မနားလည်ကြ” သူ၏ ယောသပ်ကို ငြင်းဆိုမှုနှင့် ခမည်းတော် အဖြစ် ဘုရားကို အတည်ပြုမှုကို ရည်ညွှန်းခဲ့သည်။ မာရိသည် “ယောသပ်နှင့် ဆက်ဆံရေးကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြောင်း သိခဲ့ပြီး၊ ဘုရားထံ သူ၏ သားဖြစ်မှုကို ကြေညာခဲ့သည်” (ဒီအေ ရှစ်ဆယ့်နှစ်)၊ သို့သော် သူမသည် သူ၏ စကားများ၏ အပြည့်အဝ အဓိပ္ပာယ်ကို မနားလည်ခဲ့ပေ၊ အထူးသဖြင့် သူ၏ ဘဝအလုပ်နှင့် ဆက်စပ်ခဲ့သည်။ ယင်းအချိန်မှစ၍ သူ၏ ဆောင်ရွက်ချက် လမ်းစဉ်သည် သူ၏ မိဘများအတွက် လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်ခဲ့သည် (ဒီအေ ရှစ်ဆယ့်ကိုး)။ ဤနေရာတွင် “သူတို့” ဟူသော စကားသည် မာရိနှင့် ယောသပ်ကို ရည်ညွှန်းကြောင်း မလွဲမသွေ ရှိသည်။ အကယ်၍ သူတို့ပင် မနားလည်ခဲ့ပါက၊ တရားဥပဒေ ဆရာများနှင့် အခြားရှိနေသော သူများအတွက် အလားတူ ဖြစ်မည် မှန်သည်။

50. They understood not. “Wist ye not?” Jesus had asked His parents, but “they understood not” His implied denial of Joseph and His affirmation of God as His Father. Mary “knew that He had disclaimed kinship to Joseph, and had declared His Sonship to God” (DA 82), but she did not grasp the full import of His words, particularly as they applied to His lifework. From this time forth His course of action was a mystery to His parents (DA 89). The word “they” here undoubtedly refers to Mary and Joseph. If even “they” understood not, the same would certainly be true of the doctors of the law and others present.

 

ငါးဆယ့်တစ်။ လက်အောက်ခံ။ [လူငယ်နှင့် လူငယ်အရွယ်၊ လုကာ နှစ်း၅၁၊ ၅၂။ ယေရှု၏ ကလေးဘဝနှင့် လူငယ်ဘဝ ကို ကြည့်ပါ၊ ခရစ်တော်၏ ဘဝ အကျဉ်းချုပ်။] သို့မဟုတ်၊ သူတို့အပေါ် “နာခံမှု”။ ယောသပ်ထံ သားဖြစ်မှုကို ရှင်းရှင်း ငြင်းပယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယေရှုသည် ဖခင်ရေအိမ်အောက်တွင် ရှိနေသရွေ့ ဖခင်ထံ သားတစ်ဦး လက်အောက်ခံ ရမည့် အတိုင်း တာဝန်ရှိစွာ လက်အောက်ခံ ခဲ့သည်။ အိမ်မှ မထွက်ခွာမီ ဆယ့်ရှစ်နှစ်အတွင်း ယေရှုသည် သူ ဘုရားသခင်၏ သားတော် ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုဆယ့်ရှစ်နှစ်အတွင်း သူသည် သူ၏ လူသားမိဘများအပေါ် သားတစ်ဦး အနေဖြင့် တာဝန်ရှိစွာ ရှိနေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ သားတော် အနေဖြင့် သူသည် မိဘ တရားစီရင်မှုမှ ကင်းလွတ်ခွင့် ရှိသည်ဟု ယူဆနိုင်သော်လည်း၊ လူငယ်များအားလုံး အတွက် ပုံစံ အနေဖြင့် သူသည် သူ၏ လူသားမိဘများအပေါ် “နာခံမှု” ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျမ်း လေးဆယ့်ကိုး တွင် ယေရှု၏ ပြန်ကြားချက်သည် ယောသပ်နှင့် မာရိ၏ အခွင့်အာဏာကို ငြင်းပယ်မှု မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းရှင်း ထင်ရှားသည်။

51. Subject. [Youth and Young Manhood, Luke 2:51, 52. See Childhood and Youth of Jesus; Synopsis of the Life of Christ.] Or, “obedient” to them. Though clearly disclaiming sonship to Joseph, Jesus nevertheless dutifully submitted to him, as a son should be expected to submit to his father so long as he remains under the paternal roof. For 18 years before He left home Jesus realized that He was the Son of God, yet during those 18 years He remained dutiful as a son to those who were His earthly guardians. As the Son of God He might have considered Himself exempt from parental jurisdiction, but as an example to all youth He was “obedient” to His human parents. It is therefore evident that Jesus’ reply in v. 49 was in no sense a repudiation of the authority of Joseph and Mary.

 

ထိုဆယ့်ရှစ်နှစ်အတွင်း ယေရှုသည် နာဇရက်မြို့၏ “လက်သမား” (မာကု ခြောက်း၃) နှင့် “လက်သမားသား” (မဿဲ ဆယ့်သုံး၅၅) အဖြစ် သူ၏ မြို့သူမြို့သားများကို လူသိများခဲ့သည်။ ထိုဆယ့်ရှစ်နှစ်အတွင်း အချိန်တစ်ချိန်တွင်၊ ယောသပ်သည် သေဆုံးခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအချိန်ကာလ၏ အဆုံးတွင် ဆိုင်ကို “ယောသပ်ဖြစ်ခဲ့သော လက်သမားဆိုင်” ဟု ပြောခဲ့သည် (ဒီအေ တစ်ရာ ကိုးဆယ်၊ တစ်ရာ လေးဆယ့်ငါး ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ လုကာ နှစ်း၅၁ သည် ခရစ်တော်၏ ဘဝ ဇာတ်ကြောင်းတွင် ယောသပ်ကို နောက်ဆုံး သွယ်ဝိုက် ရည်ညွှန်းချက် ဖြစ်သည် (ကျမ်း လေးဆယ့်ရှစ် ကို ကြည့်ပါ)။

During these 18 years Jesus became known to His fellow townsmen as “the carpenter” of Nazareth (Mark 6:3) and “the carpenter’s son” (Matt. 13:55). At some time during these 18 years, Joseph died, for at the close of this period of time the shop is spoken of as “the carpenter shop that had been Joseph’s” (DA 109; cf. 145). Luke 2:51 is the last indirect Scripture reference to Joseph in the narrative of Christ’s life (see on v. 48).

 

စောင့်ရှောက်။ ဂရိ ဒီယေတေးရီအို၊ “ဂရုတစိုက် ထိန်းသိမ်းရန်။” မာရိသည် ဤ “စကားများ” သို့မဟုတ် “အရာများ” ကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ပြီး သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်တွင် ရှင်သန်စွာ ထိန်းသိမ်းခဲ့သည် (ကျမ်း ဆယ့်ကိုး ကို ကြည့်ပါ)။

Kept. Gr. diate’reo’, “to keep carefully.” Mary held onto these “sayings,” or “things,” and kept them vividly in her memory (see on v. 19).

 

ငါးဆယ့်နှစ်။ ယေရှုသည် တိုးပွားခဲ့သည်။ ယေရှု၏ ကလေးဘဝနှင့် လူငယ်ဘဝ သည် သူ၏ ရုပ်ပိုင်း၊ စိတ်ပိုင်း၊ နှင့် ဝိညာဉ်ပိုင်း စွမ်းအားများ၏ သဟဇာတ ဖွံ့ဖြိုးမှု နှစ်များ ဖြစ်ခဲ့သည် (အီးဒီ ဆယ့်သုံး ကို ကြည့်ပါ)။ သူ ရည်မှန်းခဲ့သော ရည်မှန်းချက်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ခမည်းတော်၏ ဇာတ်ကောင်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ထင်ဟပ်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ပြီးပြည့်စုံသော လူသားမှု၊ ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌန်သို့ ပြန်လည်ထူထောင်ခဲ့သည်။ ဆယ့်နှစ်နှစ်ခွဲ အချိန်တို ဝန်ကြီးချထားမှု မတိုင်မီ ဆယ့်သုံးနှစ် အဆက်မပြတ် ပြင်ဆင်မှု ရှိခဲ့သည်။ ကျမ်း လေးဆယ်၏ ထုတ်ပြန်ချက်သည် ယေရှု၏ ကလေးဘဝကို အထူး ရည်ညွှန်းခဲ့ပြီး၊ ကျမ်း ငါးဆယ့်နှစ်၏ ထုတ်ပြန်ချက်သည် အဓိက အားဖြင့် သူ၏ လူငယ်ဘဝနှင့် လူငယ်အရွယ်ကို ရည်ညွှန်းခဲ့သည်။ ဆမ်ယူရယ်၏ လူငယ်ဘဝ (၁ရာ နှစ်း၂၆) နှင့် ဗတ္တိဇံ ယောဟန်၏ လူငယ်ဘဝ (လုကာ တစ်း၈၀) အပေါ် အလားတူ ထုတ်ပြန်ချက်များ ရှိခဲ့သည်။

52. Jesus increased. Jesus’ childhood and youth were years of harmonious development of His physical, mental, and spiritual powers (see Ed 13). The goal toward which He aspired was to reflect perfectly the character of His Father in heaven. Here was perfect humanity, restored to the image of God. Thirty years of constant preparation preceded a brief ministry of 3 1/2 years. The statement of v. 40 refers particularly to the childhood of Jesus, and that of v. 52 primarily to His youth and young manhood. Similar statements are made concerning the youth of Samuel (1 Sam. 2:26) and that of John the Baptist (Luke 1:80).

 

ခရစ်တော်၏ ကလေးဘဝနှင့် လူငယ်ဘဝ အပေါ် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အစောပိုင်း ခရစ်ယာန် ရာစုနှစ်များတွင် အပိုခရစ်ယာန် ဧဝံဂေလိ များတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ယေရှု၏ ကလေးဘဝနှင့် လူငယ်ဘဝ အပေါ် အယူမှားသော ဒဏ္ဍရီ များသည် ကျမ်းစာ ဇာတ်ကြောင်း၏ ရိုးရှင်းသော ဂုဏ်သိက္ခာ၊ အလှနှင့် ဆွဲဆောင်မှု စွမ်းအားနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ရပ်တည်ခဲ့သည်။ ဤ ဒဏ္ဍရီ အကောင့် များကို ဥပမာ အတွက်၊ အပိုခရစ်ယာန် အလုပ်၊ ၁ ကလေးဘဝ ခုနစ်း၁–၃၅၊ ဆယ့်သုံး၁–၁၃၊ ဆယ့်ငါး၁–၇၊ ဆယ့်ခြောက်း၁–၁၆၊ ဆယ့်ရှစ်း၁–၁၉ ကို ကြည့်ပါ။ ယေရှုသည် သူ၏ အများပြည်သူ ဝန်ကြီးချထားမှုကို စတင်ချိန်မတိုင်မီ အံ့ဩဖွယ် မပြုခဲ့ပုံ ရှိသည် (ဒီအေ ခုနစ်ဆယ့်နှစ်၊ ခုနစ်ဆယ့်လေး၊ ကိုးဆယ့်နှစ် ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

The superstitious legends regarding the childhood and youth of Jesus which are recorded in the apocryphal gospels of the early Christian centuries, stand forth in strange contrast with the simple dignity, beauty, and compelling power of the Bible narrative. For illustrations of these legendary accounts, see the apocryphal work, 1 Infancy 7:1–35; 13:1–13; 15:1–7; 16:1–16; 18:1–19. Jesus apparently performed no miracles prior to the time He took up His public ministry (cf. DA 72,  74, 92).

 

ပညာ။ ဂရိ ဆိုဖီယာ၊ “ကျယ်ပြန့်ပြီး အပြည့်အဝ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွား”၊ ဆိုလိုသည်မှာ အမြင့်ဆုံးနှင့် အပြည့်အဝ အဓိပ္ပာယ်တွင် စိတ်ပိုင်း ထူးချွန်မှု ဖြစ်သည် (၁၇ ကို ကြည့်ပါ)။ ဆိုဖီယာ တွင် အသိပညာ မျှသာ မပါဝင်ပဲ၊ ဘဝ၏ အခြေအနေများနှင့် အခြေအနေများကို ထိုအသိပညာကို အသုံးချရန် စွမ်းရည်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက် ပါဝင်သည်။ ခရစ်တော်သည် ဘဝ ပြဿနာများကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြောင်း နားလည်ရန် အရေးကြီးသည်မှာ သူသည် မွေးဖွားခဲ့ခြင်း မရှိ၊ သို့မဟုတ် အံ့ဩဖွယ် ပညာ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း မရှိ၊ အသိပညာ၊ နားလည်မှု၊ နှင့် ပညာ တို့နှင့် ပတ်သက်၍ အခြား ပုံမှန် ကလေးများထက် ပညာ ရှိခဲ့သည်ကို အသိအမှတ်ပြုရန် ဖြစ်သည်-သူသည် ပညာ တွင် “တိုးပွားခဲ့သည်၊” သို့မဟုတ် “ကြီးထွားခဲ့သည်။” “ကလေး တစ်ဦးစီ ယေရှုကဲ့သို့ အသိပညာ ရရှိနိုင်သည်” (ဒီအေ ခုနစ်ဆယ်)။

Wisdom. Gr. sophia, “broad and full intelligence”; that is, mental excellence in its highest and fullest sense (see on ch. 1:17). Sophia includes not only knowledge but the ability and judgment to apply that knowledge to the circumstances and situations of life. It is important to a proper understanding of how Christ met the problems of life to recognize that He was not born, or supernaturally endowed, with knowledge, understanding, and wisdom-He “increased,” or “grew,” in wisdom. “Every child may gain knowledge as Jesus did” (DA 70).

 

ကိုယ်လုံး။ ယေရှုသည် အမြင့်ဆုံး အမျိုးအစား လေ့ကျင့်ခန်း၊ အသုံးဝင်သော လေ့ကျင့်ခန်း တွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာ တစ်ခုတည်းသာ စစ်မှန်သော ရုပ်ပိုင်း ခွန်အားကို ပေးနိုင်ပြီး စွမ်းရည်များကို အပြည့်အဝ ဖွံ့ဖြိုးစေနိုင်သည်။ ဤအရာသည် သူ့ကို ဘဝ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ခွဲဝေရန် လေ့ကျင့်ခဲ့သည်၊ သူ့အတွက် အကျိုးရှိခဲ့ပြီး အခြားသူများအတွက် ကောင်းချီး ဖြစ်ခဲ့သည် (ဒီအေ ခုနစ်ဆယ့်နှစ်)။

Stature. Jesus engaged in the highest type of exercise, useful exercise, which alone can impart true physical strength and develop fully the faculties. This trained Him to bear His share of life’s burdens; it was a benefit to Him and a blessing to others (DA 72).

 

ဘုရားရှေ့၌ မျက်နှာသာ။ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွား ပထမဆုံး အလင်းရောင် မှစ၍ ယေရှုသည် ဝိညာဉ်ရေး ကျေးဇူးတော်တွင် အဆက်မပြတ် ကြီးထွားခဲ့ပြီး အမှန်တရား အသိပညာ တွင် ရှိခဲ့သည်။ သူသည် သဘာဝ တွင် တစ်ယောက်တည်း နာရီ များစွာ အချိန်ကုန်ခဲ့ပြီး၊ အထူးသဖြင့် မနက်စောစော နာရီ များတွင် တရားအားထုတ်ခဲ့ပြီး၊ ကျမ်းစာ များကို ရှာဖွေခဲ့ပြီး၊ ဆုတောင်းတွင် ခမည်းတော်ကို ရှာဖွေခဲ့သည် (ဒီအေ ကိုးဆယ် ကို ကြည့်ပါ)။ ထိုမတရားသော မျိုးဆက်တွင်ပင် မတရားမှု အတွက် နာမည်ကျော်ကြားသော နာဇရက်တွင်၊ သူသည် သွေးဆောင်မှုကို အမြဲ ထိတွေ့ခဲ့ပြီး သူ၏ သန့်ရှင်းမှု ဇာတ်ကောင်ကို ထိန်းသိမ်းရန် အဆက်မပြတ် သတိထားခဲ့ရသည် (ဒီအေ ခုနစ်ဆယ့်တစ်၊ တစ်ရာ ဆယ့်ခြောက်)။

Favour with God. From the first dawning of intelligence Jesus was constantly growing in spiritual grace and in a knowledge of the truth. He grew in moral strength and understanding through hours spent alone in nature—particularly those of the early morning—meditating, searching the Scriptures, and seeking His Father in prayer (see DA 90). In Nazareth, proverbial for its wickedness even in that perverse generation, He was ever exposed to temptation and had to be constantly on guard to preserve His purity of character (DA 71, 116).

သူ၏ ဝန်ဆောင်မှု ပြင်ဆင်မှု နှစ်များ အဆုံးတွင် ခမည်းတော်သည် သူ့အပေါ် သက်သေ ချခဲ့သည်မှာ၊ “သင်သည် ငါ့ ချစ်သား ဖြစ်သည်၊ သင့်၌ ငါ နှစ်သက်သည်” (၃၂၂)။ သူသည် “ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော သင့် ခမည်းတော် ပြီးပြည့်စုံတော်မူသကဲ့သို့ ပြီးပြည့်စုံ ရှိရန်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်သန်သော ဥပမာ ဖြစ်ခဲ့သည် (မဿဲ ငါး၄၈၊ ဒီအေ ခုနစ်ဆယ့်နှစ်)။

At the close of His years of preparation for service the Father testified of Him, “Thou art my beloved Son; in thee I am well pleased” (ch. 3:22). He was a living example of what it means to be “perfect, even as your Father which is in heaven is perfect” (Matt. 5:48; DA 72).

 

ယေရှု သွေးဆောင်မှုကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး အောင်မြင်ခဲ့ကြောင်း နောက်ထပ် မှတ်ချက်အတွက် မဿဲ လေး၁–၁၁၊ နှစ်ဆယ့်ခြောက်း၃၈–၄၁၊ လုကာ နှစ်း၄၀၊ ဟေဗြဲ နှစ်း၁၇၊ လုကာ နှစ်း၄၀ အပေါ် အီးဂျီဒဗလျူ အပိုဆောင်း ပစ္စည်း ကို ကြည့်ပါ။

For further comment on how Jesus met and triumphed over temptation see on Matt. 4:1–11; 26:38–41; Luke 2:40; Heb. 2:17; EGW Supplementary Material, on Luke 2:40.

 

လူ။ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး တွင်၊ ယေရှုသည် ထူးခြားသော ချစ်စရာ ကောင်းမှု အတွက် လူသိများခဲ့သည် (ဒီအေ ခြောက်ဆယ့်ရှစ်၊ နှစ်ရာ ငါးဆယ့်လေး)၊ ဘာမျှ မနှောင့်ယှက်နိုင်သော စိတ်ရှည်မှု (ဒီအေ ခြောက်ဆယ့်ရှစ်၊ ခြောက်ဆယ့်ကိုး)၊ ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော ယဉ်ကျေးမှု ကျေးဇူးတော် (ဒီအေ ခြောက်ဆယ့်ကိုး)၊ ရွှင်လန်းမှုနှင့် နည်းဗျူဟာ (ဒီအေ ခုနစ်ဆယ့်သုံး၊ ရှစ်ဆယ့်ခုနစ်)၊ စာနာမှုနှင့် နူးညံ့မှု (ဒီအေ ခုနစ်ဆယ့်လေး)၊ လူငယ် နှိမ့်ချမှုနှင့် ကျေးဇူးတော် (ဒီအေ ရှစ်ဆယ်) တို့ အတွက် လူသိများခဲ့သည်။ ကလေးဘဝ မှစ၍ သူ၏ ဘဝ၌ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ အခြားသူများကို ကောင်းချီး ပေးရန် ဖြစ်ခဲ့သည် (ဒီအေ ခုနစ်ဆယ်၊ ကိုးဆယ်၊ ကိုးဆယ့်နှစ်)၊ နှင့် သူ၏ ဆန္ဒရှိသော လက်များသည် သူတို့ကို ဝန်ဆောင်ရန် အမြဲ အဆင်သင့် ရှိခဲ့သည် (ဒီအေ ရှစ်ဆယ့်ခြောက်)။ သူသည် သားတစ်ဦး၊ ညီအစ်ကို၊ မိတ်ဆွေ၊ နှင့် နိုင်ငံသား တို့၏ တာဝန်များကို သစ္စာရှိစွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည် (ဒီအေ ခုနစ်ဆယ့်နှစ်၊ ရှစ်ဆယ့်နှစ်)။

Man. In personality, Jesus was known for a singular loveliness of disposition (DA 68, 254), a patience that nothing could disturb (DA 68, 69), the grace of unselfish courtesy (DA 69), cheerfulness and tact (DA 73, 87), sympathy and tenderness (DA 74), youthful modesty and grace (DA 80). From childhood, His one purpose in life was to bless others (DA 70,  90, 92), and His willing hands were ever ready to serve them (DA 86). He performed faithfully the duties of a son, brother, friend, and citizen (DA 72, 82).

 

ယေရှု၏ ပြီးပြည့်စုံသော ဇာတ်ကောင် ဖွံ့ဖြိုးမှု မှ ငယ်ရွယ်စဉ် မှ လူကြီး အရွယ်ထိ၊ အပြစ်မရှိ၊ သူ၏ တစ်ဘဝလုံး၏ အံ့ဩဖွယ် အချက်အလက် ဖြစ်နိုင်သည်။ စိတ်ကူးဉာဏ်ကို တုန်လှုပ်စေသည်။ နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးများအတွက် ဘုရားသခင် ဆန္ဒမရှိသော အခွင့်အရေး မရှိကြောင်း အာမခံချက် များကို ရှုမြင်ရန်၊ ကျွန်ုပ်တို့ အမြတ်တနိုး စုံစမ်းနိုင်သည်၊ “ဤအရာ များ မည်သို့ ရှိနိုင်သနည်း” (ယောဟန် သုံး၉ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

The perfect character development of Jesus from infancy to manhood, without sin, is, perhaps, the most amazing fact of His entire life. It staggers the imagination. And in view of the assurances that He enjoyed no opportunities that God is unwilling to provide for our children (DA 70), we may profitably inquire, “How can these things be?” (cf. John 3:9).

 

ပထမ နေရာတွင်၊ “ယေရှုသည် လေးထောင်နှစ် အပြစ်ရှိ မျိုးနွယ် အားနည်းချိန်တွင် လူသားမှုကို လက်ခံခဲ့သည်။ အာဒံ၏ ကလေး တစ်ဦးစီ ကဲ့သို့ သူသည် မျိုးရိုး ဥပဒေ ကြီး၏ ဆောင်ရွက်မှု ရလဒ် များကို လက်ခံခဲ့သည်” (ဒီအေ လေးဆယ့်ကိုး)။ သူသည် “လူသားဝိညာဉ် တစ်ခုစီနှင့် ဘုံ တွင် ဘဝ၏ အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရန်၊ လူသားမှု ကလေး တစ်ဦးစီ တိုက်ပွဲ ဝင်ရမည့် တိုက်ပွဲကို တိုက်ရန်၊ ရှုံးနိမ့်မှုနှင့် ထာဝရ ဆုံးရှုံးမှု အန္တရာယ်တွင် ခွင့်ပြုခဲ့သည်” (ဒီအေ လေးဆယ့်ကိုး)။ ဒုတိယ နေရာတွင်၊ ကလေး ယေရှုသည် အခြား ပုံမှန် ကလေးများ၏ ပညာ ထက် အံ့ဩဖွယ် ပညာ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း မရှိ။ သူသည် ကလေး၏ ပညာ ဖြင့် တွေးခဲ့သည်၊ ပြောခဲ့သည်၊ နှင့် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည် (ဒီအေ ခုနစ်ဆယ်၊ ခုနစ်ဆယ့်တစ်၊ စီအိုအယ်လ် ရှစ်ဆယ့်သုံး)။ “သို့သော် သူ၏ ဖွံ့ဖြိုးမှု အဆင့် တစ်ခုစီ၌ သူသည် အပြစ်မရှိသော ဘဝ၏ ရိုးရှင်းသော၊ သဘာဝ ကျေးဇူးတော် ဖြင့် ပြီးပြည့်စုံ ရှိခဲ့သည်” (စီအိုအယ်လ် ရှစ်ဆယ့်သုံး)။ တတိယ နေရာတွင်၊ ယေရှု ကြီးပြင်းလာခဲ့သော ပတ်ဝန်းကျင်—နာဇရက်၏ မတရားမှု များစွာ—သူ့ကို “ကျွန်ုပ်တို့ ရင်ဆိုင်ရမည့် ပဋိပက္ခ အားလုံး” ကို ခွင့်ပြုခဲ့သည် (ဒီအေ ခုနစ်ဆယ့်တစ်၊ တစ်ရာ ဆယ့်ခြောက် ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကလေးဘဝနှင့် လူငယ်ဘဝ တွင်ပင် သူ၏ ဘဝသည် တစ်ချက်မျှ မှားယွင်းသော အတွေး သို့မဟုတ် ဆောင်ရွက်ချက် ဖြင့် မပျက်စီး ခဲ့ပေ (ဒီအေ ရှစ်ဆယ့်ရှစ်)။

In the first place, “Jesus accepted humanity when the race had been weakened by four thousand years of sin. Like every child of Adam He accepted the results of the working of the great law of heredity” (DA 49). He was permitted “to meet life’s peril in common with every human soul, to fight the battle as every child of humanity must fight it, at the risk of failure and eternal loss” (DA 49). In the second place, the child Jesus was not supernaturally endowed with wisdom above that of other normal children. He thought, spoke, and acted with the wisdom of a child (DA 70, 71; COL 83). “But at each stage of His development He was perfect, with the simple, natural grace of a sinless life” (COL 83). In the third place, the environment in which Jesus grew up—the proverbial wickedness of Nazareth—subjected Him “to all the conflicts which we have to meet” (DA 71; cf. 116), yet even in childhood and youth His life was not marred by a single wrong thought or act (DA 88).

 

ကလေးများ၏ စရိုက်သည် အဓိကအားဖြင့် မိဘများ၏ ဆုံးမသင်ကြားမှုနှင့် ပုံသက်သာမှုများဖြင့် ဆုံးဖြတ်သတ်မှတ်ခံရသည်။ ကလေးများသည် မိဘများ၏ ဘဝတွင် ဘုရားသခင်၏ နူးညံ့မှု၊ တရားမျှတမှုနှင့် စိတ်ရှည်မှုတို့၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုကို မြင်တွေ့ခွင့်ရသောအခါ၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို သူ၏အမှန်တရားအတိုင်း သိရှိလာကြသည် (စာမျက်နှာ ၃၀၈)။ မိဘများအပေါ် ချစ်ခြင်း၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နာခံခြင်းတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းသည် ကလေးများကို သူတို့၏ ကောင်းကင်ခမည်းတော်ကို ချစ်ရန်၊ ယုံကြည်ရန်နှင့် နာခံရန် ပြင်ဆင်ပေးသည် (စာမျက်နှာ ၂၄၅၊ ၄ တတ္ထိယ ၃၃၇၊ မဿဲ ၁:၁၆ ကို ကြည့်ပါ)။ ယနေ့ မိဘများသည် ကလေးများကို ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင် သခင်ယေရှု၏ လမ်းညွှန်မှုကို နှိမ့်ချစွာ လိုလားလျှင်၊ မာရိသည် သူမ၏သား ယေရှု၏ စရိုက်ကို ပုံဖော်ခဲ့သည့်အတိုင်း ကလေးများ၏ စရိုက်ကို ပုံဖော်ရန် လုံလောက်သော ကျေးဇူးတော်ကို ရရှိမည်ဟု ကတိပြုထားသည် (ဒေသနာ ၆၉၊ နှိုင်းယှဉ် ၅၁၂)။

It is largely by the precept and example of their parents that the character of children is determined. When children are privileged to see in their parents’ lives a reflection of the tenderness, justice, and patience of God, they come to know Him as He is (PP 308). The cultivation of love for, trust in, and obedience to earthly parents prepares children to love, trust, and obey their heavenly Father (see PK 245; 4T 337; see on Matt. 1:16). If parents will come humbly to the Saviour today, willing to be guided by Him in the training of their children, they are promised grace sufficient to mold the characters of their children as Mary did that of the child Jesus (see DA 69; cf. 512).

 

သူတို့၏ ကလေးများတွင် ယေရှု၏ စရိုက်လက္ခဏာများ ရောင်ပြန်ဟပ်စေလိုသော မိဘများသည် ဤအရေးကြီးသော အကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်သည့် စိတ်ကူးဉာဏ်ဖြင့် ပြည့်စုံသော အကြံဉာဏ်များကို အသုံးချပြီး၊ မိသားစုအတွင်း ဇွဲရှိစွာ စိတ်ရှည်စွာ ကျင့်သုံးကြလိမ့်မည် (ခရစ်တော်၏ ပုံဥပမာများ ၈၀-၈၉၊ ၃၂၅-၃၆၅၊ ဒေသနာ ၆၈-၇၄၊ ၈၄-၉၂၊ ဆေးပညာ ၃၄၉-၃၉၄ ကို ကြည့်ပါ)။ အာဗြဟံကဲ့သို့ သူတို့သည် ၎င်းတို့၏ ကလေးများနှင့် အိမ်ထောင်စုကို ကြင်နာမှု၊ စိတ်ရှည်မှုနှင့် နားလည်မှုတို့ဖြင့် “အုပ်ချုပ်” ကြလိမ့်မည် (ဧဖက် ၆:၄၊ ကောလောသဲ ၃:၂၁ ကို ကြည့်ပါ)—သို့သော် ခိုင်မာမှုဖြင့်လည်း ပြုလုပ်ကြရမည် (သုတ္တံ ၁၃:၂၄၊ ၁၉:၁၈ ကို ကြည့်ပါ)။

Parents who would see the character of Jesus reflected in their children will avail themselves of the wealth of inspired counsel available on this important subject, and will diligently and patiently apply it in the family circle (see COL 80–89, 325–365; DA 68–74, 84–92; MH 349–394). Like Abraham, they will “command” their children and household (see on Gen. 18:19) with kindness, patience, and understanding (see Eph. 6:4; Col. 3:21)—yet with firmness (see on Prov. 13:24; 19:18).

ellen g. White comments

1–3, 7 DA 44

1–20 DA 43-49

7–11 DA 47

8, 9 MH 477

10 Ev 387

10, 11 DA 231; Te 284

10–14 GC 314; ML 363

12–14 EW 153

14 AA 579; DA 48,  308, 803; GC 46; GW 283, 469; PP 65; Te 284; 6T 421; 8T 139

18–20 DA 48

21–38 DA 50-58

22, 24 DA 50

25 GC 315

25, 26 DA 55

29–32  CT 446; DA 55; FE 448

32 DA 465; GC 315

34 DA 231

34, 35 DA 55, 56; 4T 55

35 DA 145

36, 38 DA 55, 231

39, 40 PP 592

40 AH 290, 507; CG 187,  205, 345; COL 83; CT 141,  147, 178; DA 68; Ed 78; FE 392,  418,  438, 443; MH 400; ML 298; MYP 78; 8T 223

41, 42 DA 75

41–51  DA 75-83

42–47 6T 75

43–45 DA 80

46, 47 Ev 140; FE 400

46–49 DA 81

48, 49 GW 111; MH 19

49 COL 283; DA 146, 486; FE 392

51 FE 142, 393; 3T 566; 5T 42

51, 52 FE 438; ML 299

52 AH 290, 297; CG 187, 205; COL 83; CT 141,  260, 446; DA 68, 74; FE 392,  400, 448; MH 349; ML 298; 1T 339