ရှင်မာကု ၃

 

အခန်းကြီး - ၃

chapter 3

 

၁ ခရစ်တော်သည် လက်သော်ကပင်ကို ပျောက်ကင်းစေ၏။ ၁၀ နှင့် အခြားသော ရောဂါများစွာကို ပျောက်ကင်းစေ၏။ ၁၁ မစင်ကြယ်သော နတ်ဆိုးများကို ဆုံးမီ၏။ ၁၃ တမန်တော်ဆယ်နှစ်ပါးကို ရွေးချယ်၏။ ၂၂ ဘီလဇေဘုတ်ဖြင့် နတ်ဆိုးများကို နှင်ထုတ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို ဖွင့်ပြီ၏။ ၃၁ နှင့် မည်သူသည် သူ၏အစ်ကို၊ ညီမနှင့် မိခင်ဖြစ်ကြောင်းကို ဖွင့်ပြီ၏။

1 Christ healeth the withered hand, 10 and many other infirmities: 11 rebuketh the unclean spirits: 13 chooseth his twelve apostles: 22 convinceth the blasphemy of casting out devils by Beelzebub: 31 and sheweth who are his brother, sister, and mother.

 

၁. သူသည် ထပ်မံ၍ ဝင်လေ၏။ လက်သော်ကပင်ရှိသူ။ မာကု ၃:၁–၆=မဿဲ ၁၂:၉–၁၄=လုကာ ၆:၆–၁၁။ ဤသည်မှာ အခန်း ၂:၂၃ တွင် ဖော်ပြထားသော ဥပုသ်နေ့နှင့် မတူညီဟု ထင်ရှားသည်။ ဤတွင် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး၊ ကျမ်းတတ်များနှင့် ဖာရိရှဲများသည် ဥပုသ်နေ့အပေါ် ယေရှု၏သဘောထားကို ကန့်ကွက်ခဲ့ကြသည်။

1. He entered again. [The Man With a Withered Hand, Mark 3:1–6=Matt. 12:9–14=Luke 6:6–11. Major comment: Mark and Luke. See Early Galilean Ministry; on miracles pp. 208–213.] This was apparently not the same Sabbath as that mentioned in ch. 2:23. It is mentioned here as another instance in which the scribes and Pharisees took exception to the attitude of Jesus toward the Sabbath.

 

လက်သော်ကပင်ရှိသူ။ သို့မဟုတ် “သူ၏လက်သော်ကပင်ရှိသူ”။ ဂရိဘာသာတွင် လက်သော်ကပင်သည် မတော်တဆမှုကြောင့် သို့မဟုတ် ရောဂါ၏ရလဒ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မွေးရာပါ ချို့ယွင်းမှုကြောင့် မဟုတ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

Had a withered hand. Or, “having his hand withered.” The Greek indicates that the withering of the hand was due to accident or to the results of disease rather than to a congenital defect.

 

၂. သူတို့သည် စောင့်ကြည့်ကြ၏။ လုကာ ၆:၇ ကို ကြည့်ပါ။ ဤတွင် ဖာရိရှဲများကို ရည်ညွှန်းသည်မှာ ထင်ရှားသည် (မာကု ၃:၆ ကို ကြည့်ပါ)။

2. They watched. See on Luke 6:7. It is clear that the Pharisees are here intended (see Mark 3:6).

 

၄. အသက်။ ဂရိဘာသာ “ဆယ်ချီ” (မဿဲ ၁၀:၂၈ ကို ကြည့်ပါ)။

4. Life. Gr. psuchē (see on Matt. 10:28).

 

တိတ်ဆိတ်စွာ နေၾကသည်။ သူတို့၏ မကျေမနပ် တိတ်ဆိတ်နေမှုသည် ရှုံးနိမ့်မှုကို ဝန်ခံခြင်းဖြစ်သည်။ ယေရှုနှင့် ယခင်တွေ့ဆုံမှုများက သူတို့အား လူထုရှေ့တွင် စိန်ခေါ်ခြင်းဖြင့် ဘာမှမရရှိနိုင်ကြောင်း သင်ခန်းစာပေးခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် သူတို့၏အငြင်းအခုံများကို သူတို့ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ပြောင်းလဲပြီး အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ကာ ရဗ္ဗိများ၏အယူအဆများသည် မခိုင်လုံကြောင်း လူထုအား ထင်ရှားစေခဲ့သည်။

Held their peace. Their sullen silence was an admission of defeat. Previous encounters with Jesus had taught them that nothing could be gained by challenging Him publicly, for He always succeeded in turning their own arguments against them in such a way as to reveal truth and to make it evident to the people that the rabbinical position was untenable.

 

၅. ဒေါသဖြင့်။ အပြစ်မရှိသော ဒေါသသည် အပြစ်ဆန့်ကျင်သော ဒေါသသာဖြစ်သည်ဟု မကြာခဏ ဆိုလေ့ရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ကို မုန်းတီးသော်လည်း အပြစ်သားကို ချစ်သည်။ လမ်းလွဲသော သေမျိုးလူသားများသည် မကြာခဏ အပြစ်သားကို မုန်းတီးပြီး အပြစ်ကို ချစ်တတ်ကြသည်။ မတရားမှုကို မတရားမှုအဖြစ် ဒေါသထွက်ခြင်းသည်၊ အခြားသူများအပေါ် ဆိုးရွားသော ဆန္ဒ သို့မဟုတ် အကြံအစည်မပါဘဲ၊ ချီးကျူးထိုက်သော စရိုက်တစ်ခုဟု ယူဆနိုင်သည်။

5. With anger. It is often said that the only anger without sin is the anger against sin. God hates sin, but He loves the sinner. Erring mortals all too often make the mistake of hating the sinner and loving the sin. Anger against wrong as wrong, without evil wish or design on others, may certainly be considered a commendable trait of character.

 

စိတ်မကောင်းဖြစ်သည်။ မာကုသာလျှင် ယေရှု၏ ကိုယ်ပိုင်ခံစားချက်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ သူသည် “စိတ်မကောင်းဖြစ်သည်” အကြောင်းမှာ ယုဒလူခေါင်းဆောင်များသည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်နှင့် လိုအပ်ချက်များကို မမှန်ကန်စွာ ဖော်ပြရန် သူတို့၏ရာထူးနှင့် အာဏာကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် ဤခေါင်းဆောင်များနှင့် သူတို့၏ လမ်းမမှန်သော အယူအဆများကို လိုက်နာသူများအပေါ် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ရလဒ်များကြောင့်လည်း “စိတ်မကောင်းဖြစ်သည်”။ ဂရိဘာသာတွင် ယေရှု၏ ကနဦးဒေါသတုံ့ပြန်မှုသည် ခဏသာဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ခမည်းတော်ထံမှ ကင်းကွာနေသော ဤမှောင်မိုက်သော သားသမီးများနှင့် သူတို့အပေါ် သူ၏ချစ်ခြင်းကို နားလည်မှုလွဲခဲ့သူများအတွက် သူ၏စိုးရိမ်မှုသည် ဆက်လက်ရှိနေသည်။

Grieved. Only Mark records the personal feelings of Jesus. He was “grieved” because the Jewish leaders made use of their high offices and positions to misrepresent the character and requirements of God. No doubt He was also “grieved” because of the results this would have upon these leaders themselves and upon those who followed their misleading ideas. The Greek implies that Jesus’ initial reaction of anger was momentary, but His concern for these benighted children, estranged from their heavenly Father and misconstruing His love for them, continued.

 

၆. ချက်ချင်း။ ဖာရိရှဲများသည် ဝတ်ပြုပွဲမပြီးဆုံးမီ ချက်ချင်း တရားစရပ်မှ ထွက်ခွာသွားသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

6. Straightway. It may perhaps be inferred from this that the Pharisees retired from the synagogue immediately, even before the close of the service.

 

ဟေရုဒ်လူများ။ ဟေရုဒ်လူများသည် ဟေရုဒ်၏အိမ်တော်ကို ထောက်ခံသော ယုဒလူမျိုးနိုင်ငံရေးပါတီဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဖာရိရှဲများသည် ဟေရုဒ်နှင့် သူထောက်ခံသမျှကို မုန်းတီးကြသည်။ ယခုအခါ သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်များထံမှ အကူအညီရယူရန် ကြိုးပမ်းခြင်းသည် ယေရှုကို တိတ်ဆိတ်စေရန် နည်းလမ်းရှာရန် သူတို့ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြောင်း သက်သေပြသည်။ ဖာရိရှဲများသည် ဟေရုဒ်သည် ယောဟန်နှစ်ခြင်းဆရာကို ထောင်ချခဲ့သည့်အတိုင်း ယေရှုကို ထောင်ချရန် ဆန္ဒရှိမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ပေမည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် နာဇရက်မြို့မြောက်ဘက် ၄ မိုင်အကွာရှိ ဟေရုဒ်၏မြို့တော် ဆက်ဖိုးရစ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟု အချို့က ယူဆကြသည်။

Herodians. The Herodians were a Jewish political party that favored the house of Herod (see p. 54). Normally the Pharisees hated Herod and all that he stood for (see p. 41). The fact that they now sought the aid of their avowed enemies is evidence that they were beside themselves to find a means of silencing Jesus (see on Matt. 22:16). Perhaps the obdurate Pharisees hoped that Herod would be willing to imprison Jesus as he had John the Baptist a few months earlier (see on Matt. 4:12; Luke 3:20). Some have suggested that this incident may have occurred in the city of Sepphoris, Herod’s capital, some 4 mi. north of Nazareth.

 

၇. ဆုတ်ခွာ၍။ ယေရှု၏လူသိများမှု၊ မာကု ၃:၇–၁၂=မဿဲ ၁၂:၁၅–၂၁။ မာကု၏ဧဝံဂေလိတရားသည် ယေရှုသည် မလိုလားအပ်သော လူသိများမှု သို့မဟုတ် ဆန့်ကျင်မှုများမှ ရှောင်ရှားရန် နေရာတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားသည်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (အခန်း ၁:၄၅၊ ၇:၂၄ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)။ ဤတွင် သူ၏ဆုတ်ခွာမှုသည် ဘာသာရေးနှင့် နိုင်ငံရေးအာဏာပိုင်များနှင့် ထပ်မံပဋိပက္ခဖြစ်ပေါ်မှုကို ရှောင်ရှားလိုသော ဆန္ဒကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မာကုသည် ပဋိပက္ခဖြစ်ရပ်များကို ခေတ္တရပ်ဆိုင်းပြီး ယေရှု၏ လူသိများမှု ကြီးထွားလာမှုကို ဖော်ပြရန် မှတ်ချက်ပြုထားပြီး၊ ၎င်းသည် ယုဒလူခေါင်းဆောင်များ၏ မုန်းတီးမှုနှင့် ဆန့်ကျင်မှု တိုးပွားလာမှုနှင့် အချိုးကျဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၂:၁၅ ကို ကြည့်ပါ)။

7. Withdrew. [Jesus’ Popularity, Mark 3:7–12=Matt. 12:15–21. Major comment: Mark.] The Gospel of Mark notes repeatedly that Jesus moved from place to place to escape undue popularity or undue opposition (see chs. 1:45; 7:24; etc.). His withdrawal here was evidently prompted by the desire to avoid further conflict with the religious, and perhaps also the political, authorities. Mark, accordingly, interrupts the series of incidents of conflict in order to comment on the growing popularity of Jesus, which was accompanied proportionately by the increasing hatred and opposition of the Jewish leaders (see on Matt. 12:15).

 

ပင်လယ်သို့။ လက်သော်ကပင်ရှိသူကို ပျောက်ကင်းစေသော ဖြစ်ရပ်သည် ဂါလိလယ်မြို့တစ်မြို့တွင်၊ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်မှာ ဆက်ဖိုးရစ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည် (အခန်း ၆ ကို ကြည့်ပါ)။ ဆင်နော့ပ်တစ်ရေးသားသူများ၏ နီးကပ်စွာ တူညီသော မှတ်တမ်းများသည် ယေရှုသည် ဂါလိလယ်၏ အတွင်းပိုင်းမှ ထွက်ခွာပြီး ဂါလိလယ်ပင်လယ်သို့ သွားခဲ့သည်ကို ညွှန်ပြပြီး၊ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်မှာ ကပေရနဝမ်မြို့တောင်ဘက်ရှိ ဂိန္နဆရက်လွင်ပြင်အနီးတွင် ဖြစ်သည်။ သူသည် မြို့များမှ ဝေးကွာသော အနည်းငယ်သီးသန့်ဖြစ်သော ကမ်းခြေတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည် (လုကာ ၅:၁ ကို ကြည့်ပါ)။

To the sea. It would seem that the incident of healing the man with a withered hand occurred in an interior city of Galilee, possibly Sepphoris (see on v. 6). The close parallel accounts of the synoptic writers imply, further, that when Jesus left the interior of Galilee He went “to the sea” of Galilee, possibly in the vicinity of the Plain of Gennesaret, to the south of Capernaum. He no doubt found a comparatively secluded stretch of shore away from the cities (see on Luke 5:1).

 

လူအုပ်ကြီး။ မဿဲ ၅:၁ ကို ကြည့်ပါ။ ဆင်နော့ပ်တစ်ရေးသားသူ သုံးဦးစလုံးသည် ယခု ယေရှုနောက်လိုက်နေသော လူအုပ်ကြီးများကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤအခြေအနေသည် ပိုမိုထိရောက်သော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု လိုအပ်ကြောင်းနှင့် လူအုပ်များ၏ တောင်းဆိုမှုများကို ဖြည့်ဆည်းရန် အချိန်ပြည့်မြှုပ်နှံမည့် သက်သေများ လိုအပ်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။ ဧဝံဂေလိရေးသားသူ သုံးဦးအနက် နှစ်ဦးသည် ယေရှုနောက်လိုက်ပြီး သူ့ကို မှီခိုလိုက်နာသော “လူအုပ်ကြီး” ကို ဆယ်နှစ်ပါးခန့်အပ်ခြင်းနှင့် တောင်ပေါ်တရားဒေသနာမတိုင်မီ ချက်ချင်း ဖော်ပြထားသည် (မဿဲ ၅:၁၊ လုကာ ၆:၁၇ ကို ကြည့်ပါ)။

A great multitude. See on Matt. 5:1. All three synoptic writers mention the great throngs now following Jesus. This situation made apparent the need for a more effective organization, and of more witnesses to devote their entire time to meeting the demands made upon Jesus by the throngs. Two of the three gospel writers, significantly, call attention to the “great multitude” that followed Jesus and clung to Him, immediately prior to the appointment of the Twelve and the Sermon on the Mount (see on Matt. 5:1; Luke 6:17).

 

၈. ဣဒုမိယ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဧဒုံပြည်ဖြစ်သည်။ “ဣဒုမိယ” ဟူသော စကားလုံးသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဤနေရာတွင်သာ တွေ့ရသည်။ ဂျိုးဇီဖပ်စ် (အန်တီကွီးတီး xiii. ၉. ၁ [၂၅၇, ၂၅၈]) က ဣဒုမိယသည် ခရစ်မပေါ်မီ ရာစုနှစ်တစ်ခုကျော်က ဂျွန်ဟိုင်ရာကနပ်စ်မှ သိမ်းပိုက်ခံရပြီး၊ ၎င်း၏လူများသည် ယုဒဘာသာ၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို အနည်းဆုံး အမည်ခံလက်ခံရန် အတင်းအကျပ်ပြုခံရသည်ဟု ဆိုသည်။

8. Idumæa. That is, the land of Edom. The word “Idumaea” occurs only here in the NT. Josephus (Antiquities xiii. 9. 1 [257, 258]) says that Idumaea was conquered by John Hyrcanus more than a century before the time of Christ, and its people forced to at least a nominal acceptance of the rites and practices of the Jewish religion (see p. 33).

 

တုရုနှင့် ဇိဒုန်။ တတိယအုပ်၊ စာမျက်နှာ ၁၂၈၊ ဒုတိယအုပ်၊ စာမျက်နှာ ၆၇, ၆၈၊ ကမ္ဘာဦး ၁၀:၁၅ ကို ကြည့်ပါ။ ဤတွင် ပါလက်စတိုင်းနှင့် အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ ဒေသများကို ဖော်ပြရာတွင် ဆာမာရိယသည် ထင်ရှားစွာ ပါဝင်ခြင်းမရှိပေ။

Tyre and Sidon. See Vol. I, p. 128; Vol. II, pp. 67, 68; see on Gen. 10:15. Only Samaria is conspicuously absent from the enumeration here of the various districts in and near Palestine.

 

၉. လှေငယ်တစ်စီး။ သို့မဟုတ် “လှေ”။ ဤဧဝံဂေလိဇာတ်လမ်း၏ အသေးစိတ်အချက်ကို မာကုသာလျှင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ဂါလိလယ်ဓမ္မအမှုထမ်းဆောင်မှု၏ ကျန်ရှိသောလများအတွင်း ခရစ်တော်က ယခုစီစဉ်ထားသော လှေငယ်သည် လိုအပ်သည့်အခါတိုင်း အမြဲရှိနေသည် (အခန်း ၄:၃၅, ၃၆၊ ၆:၃၂၊ ၈:၁၀, ၁၃ ကို ကြည့်ပါ)။ လှေသည် ပေတရုပိုင်ဆိုင်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် (လုကာ ၅:၃ ကို ကြည့်ပါ)။

9. A small ship. Or, “a boat.” This detail of the gospel narrative is noted only by Mark. It seems that during the remaining months of the Galilean ministry the small boat for which Christ now made arrangements was always at hand when there was need for it (see chs. 4:35, 36; 6:32; 8:10, 13). Perhaps the boat belonged to Peter (see on Luke 5:3).

 

သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းရန်။ သို့မဟုတ် “သူ့အတွက် အသင့်ရှိရန်”၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူလိုအပ်သည့်အခါတိုင်း အသုံးပြုနိုင်ရန်ဖြစ်သည်။

Wait on him. Or, “ready for him,” that is, at His disposal whenever He should have need of it.

 

လူအုပ်။ မာကုသည် ယေရှုသွားရာ နေရာတိုင်း၌ လိုက်ပါသော လူအုပ်များကို သုံးပိုဒ်အတွင်း သုံးကြိမ်ထပ်မံ မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (အခန်း ၇, ၈ ကို ကြည့်ပါ)။

Multitude. For the third time in as many verses Mark takes note of the throngs that followed Christ wherever He went (see vs. 7, 8).

 

၁၀. ဖိညှပ်ကြသည်။ လူများသည် ရန်လိုသည် မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်ဦးချင်းစီ၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် စိတ်အားထက်သန်ကြသည်။

10. Pressed. The people were not hostile, but eager, each to have his own needs ministered to.

 

သူ့ကို ထိရန်။ ဖျားနာသူများ သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးစွဲသူများသည် ဤလုပ်ရပ်တွင် မှော်ဆန်သော စွမ်းအားရှိသည်ဟု ခံစားရပုံရသည် (အခန်း ၅:၂၃, ၂၈ ကို ကြည့်ပါ)။

To touch him. Evidently those who were sick or demon-possessed felt that there was magic in this act. See on ch. 5:23, 28.

 

ဘေးရောဂါများ။ စကားလုံးအရ “ဒဏ်ခတ်ခြင်း” သို့မဟုတ် “ဆုံးမခြင်း”။ ဤ “ဘေးရောဂါများ” သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကူးစက်ရောဂါများ သို့မဟုတ် အခြားသော ဆိုးရွားသော ရောဂါများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေမည်။

Plagues. Literally “whips,” or “scourges.” Perhaps these “plagues” were comparable to our epidemics or to other serious diseases.

 

၁၁. မစင်ကြယ်သော နတ်ဆိုးများ။ အခန်း ၁:၂၃ ကို ကြည့်ပါ။

11. Unclean spirits. See on ch. 1:23.

 

မြင်သည်။ ဂရိဘာသာတွင် “မြင်သည်”၊ “လဲကျသည်” နှင့် “အော်ဟစ်သည်” ဟူသော ကြိယာများသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည် သို့မဟုတ် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်ပေါ်နေသည့် လုပ်ရပ်များကို ညွှန်ပြသည်။

Saw. In the Greek, the series of verbs, “saw,” “fell down,” and “cried,” all indicate continuing or oft-repeated action.

 

လဲကျသည်။ နတ်ဆိုးများသည် ယေရှုကို ၎င်းတို့၏ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသည့် အထင်ပေးလိုသည်ဟု အချို့က ယူဆကြသည်။ ထိုသို့ဆိုပါက၊ ယေရှု၏ ၎င်းတို့၏သက်သေကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည် ပို၍ထူးခြားသည်။

Fell down. Some have suggested the possibility that the demons thereby wished to give the impression that they recognized Jesus as their leader, thus implying that He was in league with them. If so, Christ’s refusal of their testimony becomes all the more significant.

 

ဘုရားသခင်၏သားတော်။ ယောဟန် ၁ ရှိ ထပ်လောင်းမှတ်ချက်၊ လုကာ ၁:၃၅၊ ယောဟန် ၁:၁–၃ ကို ကြည့်ပါ။

Son of God. See Additional Note on John 1; see on Luke 1:35; John 1:1–3.

 

၁၂. ပြင်းထန်စွာ။ ဆိုလိုသည်မှာ “ပြင်းပြစွာ”၊ “ပြင်းထန်စွာ” သို့မဟုတ် “တင်းကြပ်စွာ”။

12. Straitly. That is, “strongly,” “intensely,” or “strictly.”

 

အကြောင်းမှာ။ ပိုမိုမှန်ကန်စွာ “ဤသို့ဖြစ်ရန်”။

That. Rather, “in order that.”

 

သူ့ကို လူသိမများစေရန်။ ဤအချက်တွင် မဿဲသည် လူသားများ၏လိုအပ်ချက်များအတွက် ယေရှု၏ဓမ္မအမှုထမ်းဆောင်မှုကို ပရောဖက်ပြုထားသော ဓမ္မဟောင်းကျမ်းမှ ကိုးကားချက်တစ်ခုကို ထပ်မံမှတ်တမ်းတင်ထားသည် (မဿဲ ၁၂:၂၀ ကို ကြည့်ပါ)။

Not make him known. At this point in the narrative Matthew records in addition a quotation from the OT, prophetic of the ministry of Jesus to the needs of humanity (see on Matt. 12:20).

 

၁၃. တောင်ပေါ်သို့။ တမန်တော်ဆယ်နှစ်ပါးခန့်အပ်ခြင်း၊ မာကု ၃:၁၃–၁၉=လုကာ ၆:၁၂–၁၆။ ဂါလိလယ်ပင်လယ်အိုင်အနောက်ဘက်ရှိ တောင်ကုန်းဒေသသို့ ထင်ရှားစွာ သွားခဲ့သည် (အခန်း ၁:၄၅ ကို ကြည့်ပါ)။ သူ၏နောက်လိုက်များကို တောင်ခြေတွင် ညအိပ်ရန် ထားခဲ့ပြီး (DA ၂၉၂ ကို ကြည့်ပါ)၊ ယေရှုကိုယ်တိုင်သည် ၎င်းတို့အထက်ရှိ တောင်ကုန်းများထဲတွင် သီးသန့်နေရာတစ်ခုတွင် တစ်ညလုံး ဆုတောင်းရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့သည် (လုကာ ၆:၁၂)။ ယခုအခါ ခရစ်နှစ် ၂၉ ခုနှစ်၏ နွေရာသီနှောင်းပိုင်းဖြစ်ပြီး (မဿဲ ၅:၁ ကို ကြည့်ပါ)။

13. Into a mountain. [Appointment of the Twelve, Mark 3:13–19=Luke 6:12–16. Major comment: Mark. See Early Galilean Ministry; The Ministry of Our Lord.] Evidently into the hilly region to the west of the Lake of Galilee (see on ch. 1:45). Leaving His followers to spend the night at the foot of the mountain (see DA 292), Jesus Himself spent the entire night in prayer at some secluded spot in the hills above them (Luke 6:12). It was now probably the late summer of a.d. 29 (see on Matt. 5:1).

 

ယေရှုသည် မကြာခဏ တစ်ညလုံး ဆုတောင်းရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့သည် (DA ၄၁၉ ကို ကြည့်ပါ)။ ဧဝံဂေလိရေးသားသူများက ဖော်ပြသော ထိုသို့သော ဖြစ်ရပ်များသည် မကြာခဏ ကယ်တင်ရှင်၏ဘဝ သို့မဟုတ် ဓမ္မအမှုထမ်းဆောင်မှုတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် သို့မဟုတ် အကျပ်အတည်းအခိုက်အတန့်များမတိုင်မီ ဖြစ်ပွားသည် (အခန်း ၁:၃၅ ကို ကြည့်ပါ)။ သူသည် ဓမ္မအမှုစတင်ချိန်တွင် တရားအောက်မေ့ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းကို ရှာဖွေခဲ့သည် (မဿဲ ၄:၁ ကို ကြည့်ပါ)။ ဂါလိလယ်ဓမ္မအမှုစတင်ချိန်နှင့် ဂါလိလယ်မြို့ရွာများသို့ ပထမဆုံးသာသနာပြုခရီးမတိုင်မီ ဆုတောင်းခြင်းသည် ထင်ရှားသည် (မာကု ၁:၃၅ ကို ကြည့်ပါ)။ ယခု ဆုတောင်းရင်းကုန်ဆုံးသော ညသည် တမန်တော်ဆယ်နှစ်ပါးခန့်အပ်ခြင်း၊ တောင်ပေါ်တရားဒေသနာ၊ နှင့် ဒုတိယဂါလိလယ်ခရီးစတင်ခြင်းမတိုင်မီ ဖြစ်သည်။ ဂါလိလယ်ရှိ အကျပ်အတည်းနှင့်ဆက်စပ်၍ ဆုတောင်းခြင်းကို ထပ်မံဖော်ပြထားသည် (မဿဲ ၁၄:၂၂, ၂၃၊ ယောဟန် ၆:၁၅, ၆၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ တပည့်သုံးဦးအား သူ၏ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားမှုနှင့် သေခြင်းအကြောင်းကို တင်ပြခဲ့သော ပြောင်းလဲခြင်းအခါ၌လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည် (လုကာ ၉:၂၈–၃၁)။ အောင်စည်မျှင်ဝင်ရောက်ခြင်းနောက်တစ်နေ့ညလုံး သူသည် ဆုတောင်းရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့သည် (DA ၅၈၁ ကို ကြည့်ပါ)။ ယေရှု၏ အရှည်ဆုံးမှတ်တမ်းတင်ထားသော ဆုတောင်းချက်သည် ဂေသရှမနဲဥယျာဉ်သို့ ဝင်ရောက်မှုမတိုင်မီ ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၇ ကို ကြည့်ပါ)။ ထို့ပြင် ကားစီကနပင်မတိုင်မီ နာရီအနည်းငယ်အလိုတွင် ယေရှုသည် ဥယျာဉ်တွင် သူ၏အပြင်းထန်ဆုံး၊ စိတ်ဆင်းရဲဖွယ် ဆုတောင်းချက်ကို ပြုခဲ့သည် (မဿဲ ၂၆:၃၆–၄၄ ကို ကြည့်ပါ)။

Often Jesus devoted an entire night to prayer (see DA 419). Usually such instances mentioned by the various gospel writers preceded points of decision or crisis in the Saviour’s life or ministry (see on ch. 1:35). He sought meditation and prayer at the beginning of His ministry (see on Matt. 4:1). Prayer likewise marked the opening of His Galilean ministry and immediately preceded His first missionary tour through the towns and villages of Galilee (see on Mark 1:35). The night now spent in prayer preceded the ordination of the Twelve, the Sermon on the Mount, and the beginning of the Second Galilean Tour. Prayer is again specifically mentioned in connection with the great crisis in Galilee (see Matt. 14:22, 23; cf. John 6:15, 66). The same was true of the Transfiguration, when Jesus presented to three of His disciples the matter of His sufferings and death (Luke 9:28–31). The entire night following the Triumphal Entry He devoted to prayer (see DA 581). The longest recorded prayer of Jesus preceded His entrance to the Garden of Gethsemane (see John 17). And but hours before the crucifixion Jesus offered His most earnest, agonizing prayer in the garden (see Matt. 26:36–44).

 

သူ့ထံသို့ ခေါ်သည်။ ထင်ရှားစွာ နောက်လိုက်အုပ်စုတစ်ခုရှိခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ထံမှ ဆယ်နှစ်ပါးကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

Calleth unto him. Apparently there was a somewhat larger group of followers, from which the Twelve were selected.

 

ဆယ်နှစ်ပါးတွင် မည်သူတစ်ဦးမျှ စရိုက် သို့မဟုတ် စွမ်းရည်ပြည့်စုံမှုကြောင့် ရွေးချယ်ခံရခြင်း မဟုတ်ပေ။ ခရစ်တော်သည် သင်ယူလိုစိတ်ရှိပြီး သင်ယူနိုင်သော၊ စရိုက်ပြောင်းလဲနိုင်သော လူများကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ အားလုံးတွင် ခေါ်ခံရစဉ်က ဆိုးရွားသော ချို့ယွင်းချက်များရှိခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် သူ၏ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ဖယ်ရှားခံရပြီး (ယုဒမှအပ)၊ ၎င်းတို့နေရာတွင် ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏စရိုက်၏ အဖိုးတန်သော အစေ့များကို စိုက်ပျိုးခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ပေါက်ရောက်၊ ရင့်ကျက်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ခရစ်နှင့်တူသော စရိုက်၏ အသီးကို ထုတ်လုပ်ခဲ့သည် (ဂလာတိ ၅:၂၂, ၂၃)။ ခရစ်တော်သည် လူများကို ၎င်းတို့ရှိရာ အခြေအနေမှ လက်ခံပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဆန္ဒရှိပြီး နာခံမှုရှိပါက၊ ၎င်းတို့ကို သူလိုလားသည့်အတိုင်း ပြောင်းလဲပေးသည်။ သူသည် လူများကို တာဝန်ရာထူးများသို့ ခန့်အပ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ထိုရာထူးများ၏တောင်းဆိုမှုများအတွက် အပြည့်အဝပြင်ဆင်ထားသည်ဟု ယူဆခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးများကို ဖတ်ရှုရင်း၊ ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် အားပေးပြီး ဖွံ့ဖြိုးနိုင်သော ဖုံးကွယ်ထားသော စွမ်းရည်များကို သိရှိမြင်သည်။

None of the Twelve was chosen because of perfection, either in character or in ability. Christ selected men who were willing and able to learn, whose characters might be transformed. All had serious defects when called, but these, by His grace, were removed (except in the case of Judas), and in their place Jesus planted the precious seeds of the divine character that germinated, grew to maturity, and later produced the fruit of a Christlike character (Gal. 5:22, 23). Christ takes men where they are, and, if they are willing and submissive, He transforms them into what He would have them be. He appoints men and women to positions of responsibility, not because He considers them fully prepared for the demands these positions make of them, but because, in reading their hearts, He discerns latent abilities that, under divine guidance, may be encouraged and developed to His glory and to the advancement of His kingdom.

 

သူလိုလားသူများ။ ခေါ်ဆိုမှုသည် ၎င်းတို့၏ဆန္ဒထက် သူ၏ဆန္ဒအပေါ် အခြေခံသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ဆယ်နှစ်ပါးအား “သင်တို့သည် ငါ့ကို ရွေးချယ်ခြင်းမဟုတ်၊ ငါသည် သင်တို့ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်” ဟု သတိပေးခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၅:၁၆)။

Whom he would. The call was not based so much on their desire as upon His. Later He reminded the Twelve, “Ye have not chosen me, but I have chosen you” (John 15:16).

 

သူ့ထံသို့ လာကြသည်။ သူက ၎င်းတို့ကို တွေ့ဆုံရန် ခေါ်သောအခါ၊ ဂါလိလယ်ပင်လယ်အိုင်၏ ငြိမ်သက်သောရေပြင်ကို အပေါ်စီးမှ မြင်ရသော တောင်ကုန်းစောင်းတစ်နေရာတွင် အရုဏ်ဦးအလင်းရောင်တွင် (DA ၂၉၂၊ MB ၄ ကို ကြည့်ပါ)။

They came unto him. When He summoned them to meet Him, at the first light of dawn (see DA 292; MB 4), somewhere on the slope of the hills overlooking the peaceful waters of Galilee.

 

၁၄. ခန့်အပ်သည်။ ဂရိဘာသာ “ပိုင်ယို”၊ စကားလုံးအရ “ပြုလုပ်ရန်”၊ ဆိုလိုသည်မှာ “ခန့်အပ်ရန်”။ ယေရှုသည် ဤအခါသမယတွင် ဆယ်နှစ်ပါးကို အမှန်တကယ် “ခန့်အပ်ခဲ့သည်” မှန်သော်လည်း (DA ၂၉၆ ကို ကြည့်ပါ)၊ ဤအဓိပ္ပာယ်သည် ဂရိစကားလုံး “ပိုင်ယို” တွင် မပါဝင်ပေ။

14. Ordained. Gr. poieō, literally, “to make,” that is, “to appoint.” Although it is true that Jesus actually “ordained” the Twelve upon this occasion (see DA 296), this meaning is not implicit in the Greek word poieō.

 

ဆယ်နှစ်ပါး။ လုကာ ၆:၁၃ မှ “သူလည်း တမန်တော်များဟု အမည်ပေးခဲ့သည်” ဟူသော စကားကို ထပ်မံထည့်သွင်းရန် အရေးကြီးသော စာသားသက်သေများကို ကိုးကားနိုင်သည် (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဆယ်နှစ်ပါး—မပိုမနည်းစွာ—ရွေးချယ်ရခြင်း၏ တိကျသောအကြောင်းပြချက်ကို မဖော်ပြထားပေ။ သို့သော် ချက်ချင်း ယာကုပ်၏သားဆယ်နှစ်ဦး၊ ဣသရေလအမျိုးအနွယ်ဆယ်နှစ်မျိုး၏ တည်ထောင်သူများကို သတိရမိသည်။ ယခု ခေါ်ဆိုခံရသော လူများအနက် ငါးဦးသည် ယေရှု၏ဓမ္မအမှုစတင်ချိန်မှစ၍ နှစ်နှစ်ခန့်အကြာ တပည့်များဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ယောဟန်၊ အန္ဒြေ၊ ပေတရု၊ ဖိလိပ္ပုနှင့် နာသနည် သို့မဟုတ် ဗာသောလုမိတို့ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁:၄၀–၄၉ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤအုပ်စုမှ ပထမသုံးဦးနှင့် ယောဟန်၏အစ်ကို ယာကုပ်တို့သည် ဤအချိန်မတိုင်မီ လအနည်းငယ်က ပင်လယ်ကမ်းနားတွင် ခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံခဲ့သည် (လုကာ ၅:၁၁ ကို ကြည့်ပါ)။ မကြာသေးမီက မဿဲကို အုပ်စုထဲသို့ ထပ်မံထည့်သွင်းခဲ့သည်။

Twelve. Important textual evidence may be cited (cf. p. 146) for adding from Luke 6:13, “whom also he named apostles.” No specific reason is given to explain why twelve—no more and no less—were chosen. One immediately thinks, however, of the twelve sons of Jacob, founders of the twelve tribes of Israel. Five of the men now summoned had been disciples of Jesus from the very beginning of His ministry some two years earlier; these were John, Andrew, Peter, Philip, and Nathanael, or Bartholomew (see John 1:40–49). The first three of this group, together with John’s brother James, had accepted the call by the sea a few months prior to this time (see on Luke 5:11). More recently, Matthew had been added to the group.

 

ဆယ်နှစ်ပါး၏ ခန့်အပ်ခြင်းနှင့် သိက္ခာပေးခြင်းသည် ယေရှု၏သာသနာတော်၌ အဓိကအရေးပါသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ယောဟန်နှစ်ခြင်းဆရာသည် “ကောင်းကင်နိုင်ငံ” ၏ နီးကပ်စွာတည်ထောင်ခြင်းကို ကြေညာခဲ့သည် (မဿဲ ၃:၂)၊ ယေရှုသည် သူ၏ဓမ္မအမှု၏ အစောပိုင်းတွင် ဤသတင်းစကားကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောခဲ့သည် (မဿဲ ၄:၁၇ ကို ကြည့်ပါ)၊ အထူးသဖြင့် မကြာသေးမီက ပြီးစီးခဲ့သော ပထမဂါလိလယ်ခရီးတွင် (MB ၂, ၃)။ ခရစ်တော်သည် သူ၏ပထမဆုံးကြွရောက်ခြင်းတွင် တည်ထောင်ခဲ့သော နိုင်ငံသည် ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်နိုင်ငံဖြစ်သည် (မဿဲ ၃:၂၊ ၅:၂ ကို ကြည့်ပါ)၊ ၎င်း၏ဘုရင်မှာ သူဖြစ်သည်။ သူ၏လက်အောက်ခံများမှာ သူ့ကို လက်ခံပြီး သူ၏နာမတော်ကို ယုံကြည်သူများဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁:၁၂ ကို ကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးများသည် သူ၏အုပ်ချုပ်ရာနယ်မြေဖြစ်သည် (လုကာ ၁၇:၂၁ ကို ကြည့်ပါ)။

The appointment and ordination of the Twelve was an event of major significance in the mission of Jesus. John the Baptist had proclaimed the imminent establishment of “the kingdom of heaven” (Matt. 3:2), and Jesus had repeated this message during the early part of His ministry (see Matt. 4:17), particularly on the First Galilean Tour, recently completed (MB 2, 3). The kingdom Christ established at His first advent was the kingdom of divine grace (see on Matt. 3:2; 5:2), whose King He was. His subjects were those who received Him and believed on His name (see John 1:12). Their hearts were His domain (see on Luke 17:21).

 

ဆယ်နှစ်ပါး၏ခန့်အပ်ခြင်းသည် ခရစ်တော်တည်ထောင်ရန် ကြွရောက်လာသော ကျေးဇူးတော်နိုင်ငံ၏ တရားဝင်စတင်ခြင်းဟု ယူဆနိုင်သည်။ ချက်ချင်းဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်သော တောင်ပေါ်တရားဒေသနာသည် ကျေးဇူးတော်နိုင်ငံ၏ ဘုရင်အဖြစ် ခရစ်တော်၏ စတင်မိန့်ခွန်းအဖြစ်နှင့် နိုင်ငံသစ်၏ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေအဖြစ် ရှုမြင်နိုင်သည်။ ဤတရားဒေသနာပြီးဆုံးပြီးနောက် မကြာမီတွင် ခရစ်တော်သည် ဆယ်နှစ်ပါးနှင့်အတူ ဒုတိယဂါလိလယ်ခရီးကို စတင်ခဲ့ပြီး၊ သင်ကြားချက်နှင့် နမူနာဖြင့် နိုင်ငံ၏သဘောသဘာဝနှင့် လူသားအတွက် ၎င်း၏တန်ဖိုးနယ်ပယ်ကို သရုပ်ပြခဲ့သည်။

The appointment of the Twelve may well be regarded as the formal inauguration of the kingdom of grace that Christ had come to establish. The Sermon on the Mount, which followed immediately, may be viewed both as Christ’s inaugural address as King of the kingdom of grace, and as the constitution of the new kingdom. Soon after the delivery of this sermon Christ, with the Twelve, set out on the Second Galilean Tour, on which, by precept and example, He demonstrated the nature of the kingdom and the scope of its value to man.

 

တစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်သော တမန်တော်များ၏ စာရင်းကို မဿဲ (အခန်း ၁၀:၂-၄) နှင့် မာကု၊ လုကာမှ နှစ်ကြိမ်၊ တစ်ကြိမ်မှာ သူ၏ဧဝံဂေလိ (အခန်း ၆:၁၄-၁၆) နှင့် နောက်တစ်ကြိမ်မှာ တမန်တော်ဝတ္ထု (အခန်း ၁:၁၃) တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းတို့ကို အောက်တွင်ဖော်ပြထားသည်။

Four lists of the Twelve are given, one each by Matthew (ch. 10:2–4) and Mark, and two by Luke, one in his Gospel (ch. 6:14–16) and one in the Acts (ch. 1:13). These are given below.

 

တစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်သော တမန်တော်များကို အုပ်စုဖွဲ့ရာတွင် အသင့်လျော်ဆုံးနည်းလမ်းမှာ ၎င်းတို့ကို နှစ်ယောက်တစ်စုအဖြစ် ခွဲခြားရန်ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ၎င်းတို့ကို တတိယဂလိလဲခရီးစဉ်တွင် စေလွှတ်စဉ် နှစ်ယောက်စီ တွဲဖက်၍ စေလွှတ်ခဲ့သည် (မာကု ၆:၇ ကိုကြည့်ပါ)၊ ညီအစ်ကိုနှင့်ညီအစ်ကို၊ မိတ်ဆွေနှင့်မိတ်ဆွေအဖြစ် တွဲဖက်ခဲ့သည် (DA ၃၅၀)။ မဿဲ၏စာရင်းသည် ဤအုပ်စုဖွဲ့မှုအပေါ် အခြေခံထားဖွယ်ရှိသည်၊ အကြောင်းမှာ ညီအစ်ကိုနှစ်တွဲဖြစ်သော ပေတရုနှင့်အန္ဒြေ၊ ယာကုနှင့်ယောဟန်တို့ကို အမည်ပေးပြီးနောက်၊ ကျန်တစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်သော တမန်တော်များကို နှစ်ယောက်တစ်စုအဖြစ် စာရင်းပြုစုထားသည်။

The most natural method of grouping the Twelve is to divide them into units of two. When Jesus sent them out on the Third Galilean Tour, He sent them out two by two (see Mark 6:7), brother with brother, and friend with friend (DA 350). The list of Matthew is probably based on this grouping, for after naming the two pairs of brothers, Peter and Andrew, and James and John, he lists the remainder of the Twelve in groups of two, each two

ဆယ့်နှစ်ပါးသော တမန်တော်များ

မဿဲ ၁၀:၂-၄	မာကု ၃:၁၆-၁၉	လုကာ ၆:၁၄-၁၆	တော်ဝင်ကျမ်း ၁:၁၃
ရှိမုန်ပေတရု	ရှိမုန်ပေတရု	ရှိမုန်ပေတရု	ပေတရု
အန္ဒရေ	ယာကုပ်	အန္ဒရေ	ယာကုပ်
ယာကုပ်	ယောဟန်	ယာကုပ်	ယောဟန်
ယောဟန်	အန္ဒရေ	ယောဟန်	အန္ဒရေ
ဖိလိပ္ပု	ဖိလိပ္ပု	ဖိလိပ္ပု	ဖိလိပ္ပု
ဗာသောလုမိယု	ဗာသောလုမိယု	ဗာသောလုမိယု	သောမတ်
သောမတ်	မဿဲ	မဿဲ	ဗာသောလုမိယု
မဿဲ	သောမတ်	သောမတ်	မဿဲ
ယာကုပ် (အာလဖဲ၏သား)	ယာကုပ်	ယာကုပ်	ယာကုပ်
လဗ္ဗဲသာဒဲအု	သာဒဲအု	ရှိမုန်	ရှိမုန်
ရှိမုန် (ကာနနိလူ)	ရှိမုန်	ယုဒ	ယုဒ
ယုဒရှကာရုတ်	ယုဒရှကာရုတ်	ယုဒရှကာရုတ်	----------

 

 

 

The Twelve Apostles

Matt. 10:2-4			Mark 3:16-19			Luke 6:14-16			Acts 1:13
Simon Peter						Simon Peter		Simon Peter			Peter
Andrew						James		Andrew			James
James John	}			(sons of Zebedee)		John   Andrew		James John			John Andrew
Philip						Philip		Philip			Philip
Bartholomew						Bartholomew		Bartholomew			Thomas
Thomas						Matthew		Matthew			Bartholomew
Matthew						Thomas		Thomas			Matthew
James (son of Alphaeus)					James		James			James
Lebbaeus Thaddaeus					Thaddaeus		Simon			Simon
Simon (the “Canaanite”)					Simon		Judas			Judas
Judas Iscariot						Judas Iscariot		Judas Iscariot			----------

 

 

မဿဲ၏စာရင်းသည် တစ်ဦးစီကို “နှင့်” ဟူသောစကားဖြင့် တွဲဖက်ထားသည်။ ဖိလိပ္ပုနှင့် ဗာသောလုမိယု (ယောဟန် ၁:၄၅ ကိုကြည့်ပါ)၊ သောမတ်နှင့် မဿဲ၊ ယာကုပ် (အာလဖဲ၏သား) နှင့် သာဒဲအု၊ ရှိမုန် (ကာနနိလူ) နှင့် ယုဒရှကာရုတ်တို့ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် မဿဲ၏စာရင်းသည် ဆယ့်နှစ်ပါးသော တမန်တော်များကို စေလွှတ်ခြင်းနှင့်ဆက်စပ်သည်။

joined by the word “and.” Thus Philip is coupled with Bartholomew (see John 1:45), Thomas with Matthew, James (son of Alphaeus) with Thaddaeus, and Simon (the Canaanite) with Judas Iscariot. Furthermore, Matthew’s list is given in connection with the sending out of the Twelve.

 

စာရင်းလေးခုစီကို လေးဦးစီသုံးဖွဲ့ခွဲထားပြီး၊ စာရင်းတစ်ခုစီတွင် အစီအစဉ်အနည်းငယ်ကွဲပြီး အုပ်စုလေးခုစီရှိ အဖွဲ့ဝင်လေးဦးသည် စာရင်းလေးခုစလုံးတွင် တသမတ်တည်းရှိသည် (ယုဒရှကာရုတ်မပါဝင်သည့် တော်ဝင်ကျမ်း ၁:၁၃ ၏ တတိယအုပ်စုမှလွဲ၍)။

Another natural grouping appears when each of the four lists is divided into three groups of four each. Although the order of the Twelve varies slightly from list to list, yet the four members of each such group are constant in all four lists (except for the third group in Acts 1:13, where Judas Iscariot is missing).

 

လူ့အမြင်အရ ဤအခါ၌ ခန့်အပ်ခံရသော ဆယ့်နှစ်ဦးသည် ဆင်းရဲပြီး ပညာမတတ်သူများ၊ ဂါလိလဲပြည်မှ ရိုးရှင်းသော ဒေသခံများဖြစ်သည်။ ယေရှု၏နောက်လိုက်များကို ယုဒလူမျိုးခေါင်းဆောင်များက မထီမဲ့မြင်ပြုသဖြင့် ယေရှုသည် ဤအချိန်မှ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အကြာတွင် တဆေးအိုးငယ်ပုံဥပမာကို ပြောပြခဲ့သည် (မဿဲ ၁၃:၃၃၊ COL ၉၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ ပြောင်းလဲပေးသော ကျေးဇူးတော်တဆေးသည် ဤမဖြစ်မြောက်နိုင်သော၊ သာမန်လူဆယ့်နှစ်ဦး၏ နှလုံးသားများတွင် စတင်အလုပ်လုပ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တပည့်ဖြစ်စဉ်ကာလမှ ထွက်လာသောအခါ ရိုင်းစိုင်းမှု၊ ယဉ်ကျေးမှုမရှိမှု၊ ပညာမတတ်မှုများ မရှိတော့ပေ (လုကာ ၅:၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။ သူတို့အနက် သုံးဦးသည် ထူးချွန်သော စာရေးဆရာများဖြစ်လာသည်။ ယောဟန်သည် နက်နဲသော ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သိရသလောက် ဆယ့်နှစ်ဦးထဲမှ မည်သူမျှ ရဗ္ဗိဆရာများ၏ ကျောင်းများမှ ဘွဲ့မရခဲ့ပေ။ ယုဒလူမျိုးအထက်တန်းလွှာများထဲတွင်လည်း မည်သူမျှမပါဝင်ပေ။ သို့သော် ရလဒ်အနေဖြင့် သူတို့သည် ယေရှု၏တောင်းဆိုမှုများကို မျက်ကန်းဖြစ်စေလေ့ရှိသော ဖာရိရှဲနှင့် ကျမ်းပြုဆရာများ၏ နက်ရှိုင်းသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများမှ ကင်းစင်ခဲ့သည်။

From a human point of view the twelve men appointed and ordained upon this occasion were poor and illiterate, a band of simple Galilean provincials. The disdain with which the Jewish leaders looked upon Jesus’ followers in general led Him, probably a few weeks after this, to relate the parable of the Leaven (see Matt. 13:33; COL 95). The leaven of the transforming grace of God had already begun its work on the hearts of these twelve unpromising, ordinary men, and when they came forth from the period of their discipleship they were no longer uncouth, uncultured, or unlearned (see on Luke 5:11). Three of them became able writers. John was a profound scholar. So far as is known, none of the Twelve had graduated from the rabbinical schools; apparently none were members of the Jewish aristocracy. But as a result they were devoid of the inveterate prejudices that almost always blinded the scribes and the Pharisees to the claims of Jesus.

 

သူနှင့်အတူရှိရန်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏တပည့်များ သို့မဟုတ် သူ၏ကျောင်းတွင် သင်ယူသူများဖြစ်ရန်နှင့် သူ၏အမှုတော်တွင် ကူညီရန်ဖြစ်သည်။ အခန်းကြီး ၁၃ မှ ထင်ရှားသည်မှာ အခြားသော “တပည့်များ” ရှိသေးပြီး၊ ဤအခါ၌ သူတို့ကို “တမန်တော်များ” အဖြစ် ခန့်အပ်သော်လည်း မသိမ်းပိုက်ခဲ့ပေ (အခန်းကြီး ၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ “တပည့်များ” အဖြစ် လူများသည် သူ့ထံသို့ သင်ယူရန်လာကြသည်။ သူသည် သူတို့ကို “တမန်တော်များ” အဖြစ် အခြားသူများကို သွန်သင်ရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ “တမန်တော်” ဟူသောစကားသည် ဂရိစကားမှ ဆင်းသက်လာပြီး၊ “အပို” (မှ) နှင့် “စတဲလို” (စေလွှတ်ရန်) ဟူသော စကားနှစ်လုံးမှဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် “တမန်တော်” သည် စကားလုံးအရ “စေလွှတ်ခံရသူ” ဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၀:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ “တမန်တော်များ” ဟူသော အမည်သည် ဆယ့်နှစ်ဦးကို ယေဘုယျတပည့်များနှင့် ခွဲခြားပြီး၊ သူတို့သည် တပည့်များမဖြစ်တော့သည်မဟုတ်သော်လည်း တမန်တော်များဖြစ်လာသည်။

Be with him. That is, be His disciples, or learners in His school and assist Him in His work. It is apparent from v. 13 that there were other “disciples” whom He did not, at least upon this occasion, appoint and ordain to be “apostles” (see on v. 13). As “disciples” men came to Christ that they might learn of Him; He sent them forth, as “apostles,” to teach others. The word “apostle” is derived from the Gr. apostolos, which comes from the two words apo, “from,” and stellō, “to dispatch,” or “to send.” An “apostle” is thus, literally, “one sent forth” (see on Matt. 10:2). The designation “apostles” henceforth distinguished the Twelve from “disciples” in general, not that the Twelve ceased to be disciples but that they became apostles as well.

 

ပိုမိုကျယ်ပြန့်သောအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ပေါလုသည် သူ့ကိုယ်သူ “တမန်တော်” အဖြစ် မကြာခဏရည်ညွှန်းခဲ့သည် (၁ ကောရိန္တု ၄:၉၊ ဂလာတိ ၁:၁၊ ဟဗြဲ ၃:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ပေါလုသည် သူ၏တမန်တော်ဖြစ်မှုကို ယေရှုသည် သူ့ထံသို့ ပေါ်ထွက်ခဲ့ပြီး (၁ ကောရိန္တု ၁၅:၈)၊ သူ့ကို ညွှန်ကြားခဲ့သည် (ဂလာတိ ၁:၁၁, ၁၂) ဟူသောအချက်ပေါ်တွင် အခြေခံခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် သူ့ကိုယ်သူ “တမန်တော်များထဲတွင် အနည်းဆုံး” (၁ ကောရိန္တု ၁၅:၉) ဟုလည်းကောင်း၊ “အကြီးမြတ်ဆုံးတမန်တော်များနှင့် တစ်စက်မျှမနိမ့်ကျ” (၂ ကောရိန္တု ၁၁:၅) ဟုလည်းကောင်း ပြောခဲ့သည်။ အခြားတစ်နေရာ၌ ဤတူညီမထင်ရသော အတွေးနှစ်ခုကို သူပြန်လည်ပေါင်းစပ်ခဲ့သည် (၂ ကောရိန္တု ၁၂:၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ပို၍ကျယ်ပြန့်သောအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ဗာနဗတ်၊ တိမောသေ၊ ရှိလတ်စသည့်သူများကိုလည်း တမန်တော်များဟု ခေါ်ခဲ့သည် (တော်ဝင်ကျမ်း ၁၄:၁၄၊ ၁ သက်သာလောနိတ် ၁:၁၊ ၂:၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ခရစ်ယာန်အသင်းတော်တစ်ခုမှ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် စေလွှတ်ခံရသူမည်သူမဆို တမန်တော်ဟု ခေါ်ဆိုခံရပေမည် (၂ ကောရိန္တု ၈:၂၃၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၂၅)။

In a somewhat wider sense Paul often referred to himself as an “apostle” (1 Cor. 4:9; Gal. 1:1; etc.; cf. Heb. 3:1). It is apparent that Paul based his claim to apostleship, however, on the fact that Christ had appeared to him (see 1 Cor. 15:8) and instructed him (see Gal. 1:11, 12). He nevertheless spoke of himself both as “the least of the apostles” (1 Cor. 15:9), and again as being “not a whit behind the very chiefest apostles” (2 Cor. 11:5). Elsewhere he reconciles these two seemingly exclusive thoughts (see 2 Cor. 12:11). In a still wider sense such men as Barnabas, Timothy, and Silas were also called apostles (see Acts 14:14; 1 Thess. 1:1; 2:6). Possibly the term was also applied to any delegate or messenger sent forth by any Christian church as its representative (2 Cor. 8:23; Phil. 2:25).

 

ဟောပြောရန်။ ဤနေရာနှင့် အခန်းကြီး ၁၅ တွင် ယေရှု၏ ကိုယ်ပိုင်အမှုတော်၏ အဓိကအချက်နှစ်ခုကို ဆယ့်နှစ်ဦး၏ အမှုတော်၏ ရည်မှန်းချက်များအဖြစ် ပေးထားသည်။ ဝိညာဉ်ကို ကုသရန် ဟောပြောခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကုသရန် ကျန်းမာပြန်လည်စေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် လူသားများ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် ဟောပြောခြင်းထက် ပို၍အချိန်ပေးခဲ့ပြီး၊ ဆယ့်နှစ်ဦးသည်လည်း သူ၏ပုံသက်သေကို လိုက်နာခဲ့ပေမည်။

To preach. Here and in v. 15 the two major aspects of Christ’s personal ministry are given as objectives of the ministry of the Twelve also: preaching, for the cure of the soul; and healing, for the cure of the body. Jesus Himself devoted more time to ministering to the physical needs of humanity than to preaching, and the Twelve doubtless followed His example.

 

၁၅. တန်ခိုး။ ဂရိစကားဖြင့် “အိဇုစီယာ”၊ “အခွင့်အာဏာ” (လုကာ ၁:၃၅ ကိုကြည့်ပါ)။

15. Power. Gr. exousia, “authority” (see on Luke 1:35).

 

မာရ်နတ်များကို နှင်ထုတ်ရန်။ များသောအားဖြင့် ကုသ၍မရဟု ယူဆခံရသော မာရ်နတ်စွဲပူးခြင်းမှ လူများကို သက်သာစေနိုင်ခြင်းသည် သေးငယ်သော ရောဂါများအပေါ် တန်ခိုးရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ အခန်းကြီး ၁ ၏ ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

Cast out devils. To be able to relieve men of demon possession, generally considered incurable, implied power over lesser afflictions. See Additional Note on Chapter 1.

 

၁၆. ပေတရု။ ပေတရုသည် ဆယ့်နှစ်ဦး၏ စာရင်းလေးခုစလုံးတွင် ပထမနေရာတွင် ဖော်ပြထားသည် (စာမျက်နှာ ၅၉၃ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် အုပ်စုတစ်ခုလုံး၏ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူအဖြစ် မကြာခဏတာဝန်ယူခဲ့သည် (မဿဲ ၁၄:၂၈၊ ၁၆:၁၆၊ ၁၇:၂၄၊ ၂၆:၃၅ စသည်ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရှု၏ ဗတ္တိဇံပြီးနောက်မကြာမီ အန္ဒရီက သူ၏အစ်ကို ပေတရုကို ယေရှုထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် လူသာမန်တစ်ဦး၏ ကြိုးပမ်းမှုမှ ပထမဆုံး ခရစ်ယာန်ပြောင်းလဲလာသူဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁:၄၀-၄၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုအချိန်တွင် ပေတရုသည် ယေရှုကို မယ်ရှိယအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန် ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး၊ သခင်နှင့် သူ၏အမှုတော်တွင် ယာယီအားဖြင့် ဆက်နွယ်ခဲ့သည်။ နှစ်နှစ်ခန့်အကြာ၊ အေဒီ ၂၉ ၏ နွေဦးနှောင်းပိုင်း သို့မဟုတ် နွေရာသီအစောပိုင်းတွင် (မဿဲ ၄:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)၊ ယေရှုသည် သူ့ကို အန္ဒရီ၊ ယာကုပ်၊ ယောဟန်တို့နှင့်အတူ အမြဲတမ်းတပည့်အဖြစ် ခေါ်ခဲ့သည် (လုကာ ၅:၁-၁၁၊ အခန်းကြီး ၇ ကိုကြည့်ပါ)။

16. Peter. Peter appears first all in all four NT lists of the Twelve (see p. 593). He often took upon himself the role of spokesman for the entire group (Matt. 14:28; 16:16; 17:24; 26:35; etc.). Shortly after the baptism of Jesus, Andrew brought his brother Peter to Jesus, the first Christian convert resulting from what might be called a layman’s efforts (see John 1:40–42). Peter had, at that time, responded to the invitation to recognize Jesus as the Messiah, and had associated himself intermittently with the Lord in His ministry. Nearly two years later, probably in the late spring or early summer of a.d. 29 (see on Matt. 4:12), Christ called him to permanent discipleship, together with his brother Andrew and his business partners James and John (see Luke 5:1–11; see on v. 7).

 

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပေတရုသည် အန္ဒရီ၊ ယာကုပ်၊ ယောဟန်တို့နှင့် ပူးပေါင်းလုပ်ကိုင်သည့် ငါးဖမ်းလုပ်ငန်း၏ မန်နေဂျာအဖြစ် ဘုံသဘောတူညီမှုဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပေမည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ စိတ်အားထက်သန်မှု၊ စိတ်အားထက်သန်မှု၊ စိတ်ရင်းမှန်မှု၊ ရဲရင့်မှု၊ သစ္စာစောင့်သိမှု၊ အားကြီးမှု၊ စည်းရုံးမှုစွမ်းရည်တို့က သူ့ကို တပည့်များထဲတွင် ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အစပိုင်းမှပင် ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ပေတရုသည် လုပ်ဆောင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ စိတ်အားထက်သန်သော စရိုက်သည် သူ၏ အထူးခိုင်မာသော ပုဂ္ဂိုလ်ရေးစရိုက်ဖြစ်သည်။ သူသည် ထင်ရှားသော အစွန်းရောက်မှုများရှိသူဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ခိုင်မာသော ပုဂ္ဂိုလ်ရေးစရိုက်သည် ထူးခြားသော သီလများနှင့် ဆိုးရွားသော ချို့ယွင်းချက်များ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။ သူတွင် မတူညီသော ဆန့်ကျင်ဘက်စရိုက်များ ဘေးချင်းကပ်လျက်ရှိသည်။ သူသည် အမြဲတမ်း စိတ်အားထက်သန်၊ စိတ်ရင်းမှန်၊ ရက်ရောမှု၊ ရဲရင့်မှု၊ စွန့်စားမှု၊ သတ္တိရှိသူဖြစ်သော်လည်း၊ မကြာခဏ စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်မှု၊ မတည်ငြိမ်မှု、မရိုးသားမှု၊ လျင်မြန်မှု၊ မယုံကြည်နိုင်မှု၊ ဝါကြွားမှု၊ အလွန်ယုံကြည်မှု၊ ပေါ့ဆမှုတို့လည်း ရှိတတ်သည်။ အကျပ်အတည်းအချိန်တွင် သူသည် အားနည်းမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ မတည်မငြိမ်ဖြစ်တတ်ပြီး၊ မည်သည့်အချိန်တွင် သူ၏ စရိုက်နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေး၏ မည်သည့်ဘက်က အောင်မြင်မည်ကို မည်သူမျှ ခန့်မှန်းမရနိုင်ပေ။

Possibly Peter, by common consent, acted as the manager of the fishing business he conducted in partnership with the others. At any rate his ardor, eagerness, earnestness, courage, loyalty, vigor, and organizing ability no doubt marked him for leadership among the disciples from the very beginning. Peter was pre-eminently a man of action; his enthusiastic disposition was his strongest personal character trait. He was a man of pronounced extremes, and his strong personality was the source of marked virtues and serious defects. In him, diverse and contradictory traits of character existed side by side. He seems always to have been eager, ardent, warmhearted, generous, bold, daring, and courageous, but too often impulsive, inconsistent, unstable, rash, undependable, boastful, overconfident, and even reckless. In a moment of crisis he was likely to be weak, cowardly, and vacillating; and no one could predict which side of his character and personality would prevail at any given time.

 

ပေတရုသည် ဂါလိလဲပင်လယ်၏ အရှေ့မြောက်ကမ်းပေါ်ရှိ ဗက်သိုင်ဒါဂျူလိယပ်စ်မှ ဇာတိဖြစ်ပြီး (ယောဟန် ၁:၄၄ ကိုကြည့်ပါ)၊ နောက်ပိုင်းတွင် ကပေရနံမြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပုံရသည် (မာကု ၁:၂၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ပေတရုနှင့် သူ၏ ငါးဖမ်းလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များဖြစ်သော အန္ဒရီ၊ ယာကုပ်၊ ယောဟန်တို့သည် ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်၏ တပည့်များဖြစ်ခဲ့ပုံရသည် (ယောဟန် ၁:၃၅-၄၂၊ DA ၁၃၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Peter was a native of Bethsaida Julias (see John 1:44), on the northeastern shore of the Lake of Galilee, opposite Capernaum, to which city he apparently later moved (see on Mark 1:29). Peter and his fishing partners, Andrew, James, and John, all seem to have been disciples of John the Baptist (see John 1:35–42; DA 138).

 

၁၇. ယာကုပ်။ ဂရိစကားဖြင့် “အီယာကိုဘိုစ်”၊ ဟေဗြဲစကားမှ “ယာအာကိုဘ”၊ ယာကုပ်ခမည်းတော်၏ အမည်ဖြစ်သည် (မြည်းကျမ်း ၂၅:၂၆, ၂၇ ကိုကြည့်ပါ)။ အင်္ဂလိပ်အမည် “ယာကုပ်” သည် လက်တင်မှတစ်ဆင့် ပြင်သစ်မှဆင်းသက်လာသော ပြုပြင်ထားသော ပုံစံဖြစ်သည်။ ယာကုပ်သည် သူ၏ညီတော် ယောဟန်နှင့်အတူ ဖော်ပြသောအခါ ယောဟန်ထက်အရင် ဖော်ပြလေ့ရှိပြီး၊ ယောဟန်သည် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးတွင် ငယ်ရွယ်သူဖြစ်သည် (DA ၂၉၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ယာကုပ်သည် ဆယ့်နှစ်ဦးထဲတွင် ပထမဆုံး အာဇာနည်အဖြစ် သေဆုံးခဲ့သူဖြစ်ပြီး၊ အေဒီ ၄၄ ခန့်တွင်ဖြစ်သည် (တမန်တော် ၁၂:၁, ၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောဟန်သည် ဆယ့်နှစ်ဦးထဲတွင် နောက်ဆုံးသေဆုံးသူဖြစ်ပြီး၊ အေဒီ ၉၆ ခန့်တွင်ဖြစ်သည်။ ယာကုပ်သည် ဟေရုဒ်အဂရီပက အာဇာနည်ဖြစ်ရန် ရွေးချယ်ခံရသည်အထိ အရေးပါသူအဖြစ် ယူဆခံရပြီး၊ ၎င်းသည် ယေရုဆလင်အသင်းတော်တွင် ထင်ရှားသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ ကျမ်းသစ်မှတ်တမ်းအရ ယာကုပ်သည် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ကိုယ်ကျိုးရှာမှု၊ ရည်မှန်းချက်ကြီးမှု၊ ပွင့်လင်းပြောဆိုမှုရှိသူဖြစ်သော်လည်း (မာကု ၁၀:၃၅-၄၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ နောက်ပိုင်းတွင် တိတ်ဆိတ်ပြီး စွမ်းရည်ရှိသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်လာသည်။ ယာကုပ်နှင့် ယောဟန်၏ မိခင်၊ ဇဗ္ဗဒဲ၏ဇနီးသည် ဆလုမိဖြစ်သည်ဟု များစွာက ယူဆထားကြသည် (မာကု ၁၅:၄၀၊ မဿဲ ၂၇:၅၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဆလုမိသည် ယေရှု၏မိခင် မာရိ၏ ညီမဖြစ်သည်ဟု ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဖြစ်နိုင်ချေနည်းပါးသည်၊ အကယ်၍ ယောဟန် ၁၉:၂၅ တွင် အမျိုးသမီးသုံးဦးထက် လေးဦးဖော်ပြထားပါက (ယောဟန် ၁၉:၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။

17. James. Gr. Iakōbos, from the Heb. Ya‘aqob, the name of the patriarch Jacob (see on Gen 25:26, 27). The English form of the name, “James,” is a modified form derived from the Latin through the French. James is usually mentioned before his brother John, when the two are referred to together, indicating that John was the younger of the two (cf. DA 292). James was undoubtedly the first of the Twelve to suffer a martyr’s death, in approximately a.d. 44 (see on Acts 12:1, 2), whereas his brother John was the last of the Twelve to die, in approximately a.d. 96. The fact that James was deemed important enough to be selected by Herod Agrippa for early martyrdom implies that he was one of the prominent leaders of the church in Jerusalem. The NT record presents James as at first a somewhat selfish, ambitious, and outspoken man (see Mark 10:35–41), but later as a quiet and capable leader. Many have identified the mother of James and John, and the wife of Zebedee, as Salome (cf. Mark 15:40; Matt. 27:56). There is a further possibility, though rather remote, that Salome is to be identified as the sister of Mary, the mother of Jesus, if four women are mentioned in John 19:25 rather than three (see on John 19:25).

 

ယောဟန်။ ယောဟန်သည် ယေရှုထံတွင် လုံးလုံးလျားလျား ချစ်ဖွယ်ကောင်းသော သူတစ်ဦးကို မြင်တွေ့ရင်း နက်နဲသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု ရရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။ ယောဟန်သည် သခင်ကို ချစ်ရုံသာမက၊ “ယေရှုချစ်တော်မူသော တပည့်တော်” လည်းဖြစ်သည် (ယောဟန် ၂၀:၂၊ ၂၁:၇, ၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။ သဘာဝအားဖြင့် မာနကြီးပြီး၊ မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီးတတ်ကာ၊ ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ရည်မှန်းပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်ကာ၊ ထိခိုက်မှုကို မကျေမနပ်ဖြစ်တတ်ပြီး၊ လက်စားချေလိုစိတ်ပြင်းပြသူဖြစ်သည် (မာကု ၁၀:၃၅–၄၁၊ AA ၅၄၀, ၅၄၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောဟန်သည် ယေရှု၏ ပြီးပြည့်စုံသော ဘဝ၏ ပြောင်းလဲပေးသော တန်ခိုးကို အခြားတပည့်များထက် ပို၍လက်ခံခဲ့ပြီး၊ သခင်၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို အခြားတပည့်များထက် ပို၍ထင်ဟပ်ခဲ့သည်။ ယာကုပ်သည် တကျိပ်နှစ်ပါးတွင် ဧဝံဂေလိအတွက် အာဇာနည်အဖြစ် ပထမဆုံးအသက်ပေးခဲ့ရသူဖြစ်ပြီး၊ ယောဟန်သည် နောက်ဆုံးသေဆုံးသူဖြစ်သည်။ ယေရှုက ယာကုပ်နှင့် ယောဟန်ကို “မိုးကြိုးသားများ” ဟူ၍ အမည်ပေးခဲ့ခြင်းသည် အကြောင်းမဲ့မဟုတ်ပေ (မာကု ၃:၁၇၊ လုကာ ၉:၅၄ ကိုကြည့်ပါ)။ အစောပိုင်းခရစ်ယာန်ဓလေ့အရ ယောဟန်သည် သူ၏ဘဝနောက်ဆုံးနှစ်များတွင် ဧဖက်ရှိ အသင်းတော်၏သင်းအုပ်ဆရာအဖြစ်နှင့် ရောမပြည်နယ် အာရှတစ်ခွင်ရှိ အသင်းတော်များကို ကြီးကြပ်သူအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

John. John was apparently a man of deep spiritual insight, which developed as he beheld in Jesus the One altogether lovely. John not only loved his Master; he was “that disciple whom Jesus loved” (see John 20:2; 21:7, 20). By nature proud, self-assertive, ambitious of honor, impetuous, resentful under injury, and eager to take revenge (see Mark 10:35–41; AA 540, 541), John yielded himself more completely than any of the others to the transforming power of the perfect life of Jesus, and came to reflect the Saviour’s likeness more fully than did his fellow disciples. As James was the first of the Twelve to give his life a martyr for the gospel, so John was last to die. It was not without reason that Jesus named James and John “sons of thunder” (Mark 3:17; see on Luke 9:54). According to early Christian tradition John served as pastor of the church at Ephesus and supervisor of the churches throughout the Roman province of Asia during the closing years of his life.

 

ဗွာနဂတ်။ အာရမိဘာသာစကားမှ “ဆူညံမှု၏သားများ” သို့မဟုတ် “ဒေါသသားများ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားလုံးမှ ဘာသာပြန်ဆိုထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လွတ်လပ်စွာဘာသာပြန်ပါက “မိုးကြိုးသားများ” ဟုဆိုနိုင်သည်။ ယာကုပ်နှင့် ယောဟန်၏ ပြင်းထန်သော စိတ်သဘောထားနှင့် ဒေါသပြင်းထန်မှုသည် အခါအားလျော်စွာ ထင်ရှားစွာပေါ်လွင်ခဲ့သည် (လုကာ ၉:၄၉, ၅၂–၅၆ ကိုကြည့်ပါ)။

Boanerges. Probably a transliteration from an Aramaic expression meaning “sons of tumult,” or “sons of wrath”—freely translated “sons of thunder.” The vehement temperament, the fiery temper, of James and John was on occasion manifested openly (see Luke 9:49, 52–56).

 

၁၈. အန္ဒရု။ ဂရိဘာသာဖြင့် “အန္ဒရာ့စ်” ဟုခေါ်ပြီး၊ “ယောက်ျားပီသသော” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည့် ဂရိအမည်ဖြစ်ပြီး “အနီယာ” မှဆင်းသက်လာသည်။ အန္ဒရုသည် ယေရှု၏ အစောဆုံးနောက်လိုက်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း (ယောဟန် ၁:၃၅–၄၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ အတွင်းစက်ဝိုင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့သူမဟုတ်ပေ (DA ၂၉၂ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဧဝံဂေလိဇာတ်ကြောင်းတွင် သူ့ကို အနည်းငယ်သာ ဖော်ပြထားသည်။ သူ့အကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့သိရှိထားသမျှသည် ယောဟန်၏ဧဝံဂေလိမှ ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁:၄၀, ၄၁, ၄၄၊ ၆:၈၊ ၁၂:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ မဿဲနှင့် လုကာတို့က အန္ဒရုကို တကျိပ်နှစ်ပါးတွင် ဒုတိယတပည့်အဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး၊ သူ့အစ်ကိုဖြစ်သူ ပေတရုနှင့် ဆက်စပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်သည်။ အန္ဒရု၏ မိသားစုနောက်ခံအကြောင်းကို မာကု ၃:၁၆ တွင် ကြည့်ပါ။ အန္ဒရုသည် လုံ့လဝီရိယရှိသော အလုပ်သမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူ့အစ်ကိုကဲ့သို့ ခေါင်းဆောင်မှုအရည်အသွင်းတွင် ထူးချွန်မှုမရှိပေ။ ဓလေ့အရ သူသည် ဂရိနိုင်ငံတွင် X ပုံသဏ္ဌာန်ရှိ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် အာဇာနည်အဖြစ် သေဆုံးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤပုံသဏ္ဌာန်ရှိ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို စိန်အန္ဒရု၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်ဟု လူသိများသည်။

18. Andrew. Gr. Andreas, meaning “manly,” a Greek name from anēr, “a man.” Though one of the earliest followers of Jesus (see John 1:35–40), Andrew did not become one of the inner circle (DA 292) and is seldom mentioned in the gospel narrative. Most of what we know of him comes from John (see chs. 1:40, 41, 44; 6:8; 12:22). Matthew and Luke list Andrew as the second of the Twelve disciples, probably to associate him with his brother Peter. For Andrew’s family background see on Mark 3:16. Andrew appears to have been a diligent worker, though perhaps not so gifted in qualities of leadership as his brother. According to tradition he was martyred in Greece on a cross in the shape of the letter X—as a result of which a cross shaped thus is commonly known as St. Andrew’s cross.

 

ဖိလိပ္ပု။ ဂရိဘာသာဖြင့် “ဖိလိပ္ပို့စ်” ဟုခေါ်ပြီး၊ “မြင်းများကို နှစ်သက်သူ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စစ်မှန်သော ဂရိအမည်ဖြစ်သည်။ ဖိလိပ္ပုသည် ဂါလိလဲအိုင်၏ မြောက်ဘက်စွန်းအနီးရှိ ဗက်ဇဒါဂျူလိယပ်မှ ဇာတိဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁:၄၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရှု၏ တက်ကြွမှုမတိုင်မီ ဖိလိပ္ပုအကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့သိရှိထားသမျှသည် ယောဟန်၏ ဧဝံဂေလိမှဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁:၄၃–၄၈၊ ၆:၅–၇၊ ၁၂:၂၁, ၂၂၊ ၁၄:၈, ၉ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် ယေရှုက “ငါ့နောက်သို့ လိုက်လာခဲ့” ဟု ပထမဆုံးပြောခံရသူဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁:၄၃)။ သူသည် သမ္မာတရားကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှာဖွေသူဖြစ်သော်လည်း၊ ယေရှုကို မေရှိယအဖြစ်နှင့် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သူ၏သာသနာတော်၏ အရေးပါမှုကို အခြားသူများထက် နှေးကွေးစွာ သိရှိခဲ့သည် (ယောဟန် ၆:၇၊ ၁၄:၈, ၉ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် အခါအားလျော်စွာ မည်သည့်လမ်းကြောင်းကို လိုက်လျှောက်ရမည်ကို မသေချာဖြစ်ပုံရသည် (ယောဟန် ၁၂:၂၁, ၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် သူသည် စိတ်အားထက်သန်သူဖြစ်ပြီး၊ မေရှိယကို တွေ့ရှိသောအခါ ချက်ချင်းပင် အခြားသူများကို ယေရှုထံသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည် (ယောဟန် ၁:၄၅ ကိုကြည့်ပါ)။

Philip. Gr. Philippos, “fond of horses,” like “Andrew,” a genuine Greek name. Philip was a native of Bethsaida Julias (see John 1:44), near the northern end of the Lake of Galilee. Most of what we know about Philip before Christ’s ascension comes to us through the record of the Gospel of John (see chs. 1:43–48; 6:5–7; 12:21, 22; 14:8, 9).

He was the first to whom Jesus said, “Follow me” (John 1:43). He is characterized as a sincere seeker for truth, but apparently slower than some of the others to recognize Jesus as the Messiah and to appreciate the significance of His mission to earth (see John 6:7; 14:8, 9). He seems to have been at times uncertain as to what course of action to take (see John 12:21, 22). Nevertheless he was earnest, and when he had found the Messiah, immediately began bringing others to Him (see John 1:45).

 

ဗာသောလမဲ။ စကားလုံးအရ “တာလမဲ၏သား” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည် (တော ၁၃:၂၂၊ ၂ရာ ၃:၃၊ ၁၃:၃၇ ကိုကြည့်ပါ)။ နာသနယ်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အမည်ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ သုံးသပ်ချက်ဧဝံဂေလိများတွင် နာသနယ်ကို ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပြီး၊ ယောဟန်၏ဧဝံဂေလိတွင် ဗာသောလမဲကို ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပေ။ ယောဟန်သည် တကျိပ်နှစ်ပါးထဲမှ တပည့်များသာ ရှိသည်ဟု ထင်ရသည့်အခါတွင် နာသနယ်ကို အခြားသူများနှင့်အတူ ဖော်ပြထားသည် (ယောဟန် ၂၁:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ဗာသောလမဲနှင့် နာသနယ်သည် တူညီသောပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယုံကြည်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။ ဖိလိပ္ပုသည် သူ၏သူငယ်ချင်း နာသနယ်ကို ယေရှုထံသို့ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သူဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁:၄၅ ကိုကြည့်ပါ)။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများဖြစ်ပုံရသည် (DA ၂၉၃ ကိုကြည့်ပါ)။

Bartholomew. Literally, “son of Talmai” (cf. Num. 13:22; 2 Sam. 3:3; 13:37). Nathanael was probably his own personal name. The Synoptic Gospels make no mention of Nathanael, and the Gospel of John says nothing of Bartholomew. John mentions Nathanael, together with others of the Twelve, in a setting where it seems that none but disciples of the inner circle of twelve were present (see ch. 21:2). Thus there is no valid reason for doubting that the two names Bartholomew and Nathanael refer to the same person. It was Philip who introduced his friend Nathanael to Jesus (see John 1:45); apparently the two men were close friends (cf. DA 293).

 

မဿဲ။ မာကုနှင့် လုကာတို့က မဿဲကို လေဝိဟု ရည်ညွှန်းသည် (မာကု ၂:၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ မဿဲ၏ဖခင် အလဖဲကို ယာကုပ်၏ဖခင် အလဖဲနှင့် တူညီသူအဖြစ် သတ်မှတ်ရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤတပည့်နှစ်ဦးသည် ဧဝံဂေလိများတွင် ပေတရုနှင့် အန္ဒရု၊ ယာကုပ်နှင့် ယောဟန်ကဲ့သို့ ညီအစ်ကိုများအဖြစ် ဆက်စပ်ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပေ။ မဿဲသည် ထူးချွန်သော အလုပ်သမားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ဓလေ့အရ သူသည် ယေရှုတက်ကြွပြီးနောက် သူ၏လူမျိုးသားများအတွက် အဓိကအားထုတ်ခဲ့ပြီး၊ အီသီယိုးပီးယား သို့မဟုတ် အနက်ရောင်ပင်လယ်အနီးတစ်ဝိုက်တွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

Matthew. Mark and Luke refer to Matthew as Levi (see on Mark 2:14). It seems improbable that Alphaeus the father of Matthew is to be identified with Alphaeus who was the father of James. The two disciples are never associated together in the Gospels as if they were brothers, as are Peter with Andrew and James with John. Matthew proved to be a capable worker. According to tradition he devoted his energies, after the resurrection, largely to work for his fellow countrymen, and may have labored in Ethiopia or in the region about the Black Sea.

 

သောမဿ။ ဒိဒုမုဟုလည်း ခေါ်သည် (ယောဟန် ၁၁:၁၆၊ ၂၀:၂၄၊ ၂၁:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ နာမည်နှစ်ခုစလုံးသည် “အမြွှာညီအစ်ကို” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဓလေ့အရ သူ၏မူရင်းအမည်မှာ ယုဒါဖြစ်သည် (ဟေဗြဲအမည်တစ်ခုဖြစ်သည်)။ သောမဿအကြောင်း သိရှိထားသမျှသည် ယောဟန်၏ဧဝံဂေလိတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (ယောဟန် ၁၁:၁၆၊ ၁၄:၅၊ ၂၀:၂၄–၂၉၊ ၂၁:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် အခါအားလျော်စွာ သံသယရှိပြီး ကိုယ်ကျိုးစီးပွားရှာသူအဖြစ် ပေါ်ထွက်ခဲ့သော်လည်း (ယောဟန် ၂၀:၂၄, ၂၅ ကိုကြည့်ပါ)၊ အခြားအခါများတွင် ရဲရင့်ပြီး သစ္စာရှိသူအဖြစ် ပြသခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၁:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် ပါသီးယားနှင့် ပါရှားတွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ မသေချာသော ဓလေ့တစ်ခုအရ သောမဿသည် အိန္ဒိယနှင့် တရုတ်နိုင်ငံတို့တွင် ရှိခဲ့သည်။ အိန္ဒိယတောင်ပိုင်းတွင် ရာစုနှစ်များစွာ သောမဿခရစ်ယာန်များဟု လူသိများသော ဌာနေခရစ်ယာန်များရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် တမန်တော်သောမဿမှ ဆက်ခံရရှိသည်ဟု ဆိုသော ဧဝံဂေလိဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ၎င်းတို့က သောမဿသည် မဒရပ်စ်အနီးရှိ စိန်သောမဿတောင်ဟု လူသိများသော မြင့်မားသောနေရာတွင် အာဇာနည်အဖြစ် သေဆုံးခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ တရုတ်နိုင်ငံတွင် သောမဿဟုအမည်ရှိ ဂျူးသာသနာပြုတစ်ဦးလည်း ရှိခဲ့ပြီး၊ သူ၏ပုံကို ကျောက်ဖြင့်ထွင်းထားပြီး၊ ကမ္ပည်းတစ်ခုနှင့်အတူ လွတ်လပ်စွာဘာသာပြန်ပါက “သောမဿသည် စိတ်တစ်ခုတည်းနှင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ သူပြုလုပ်ခဲ့သော ကောင်းမှုအားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်မည်ဆိုပါက၊ တန်တင်အိုင် (တရုတ်နိုင်ငံရှိ အိုင်ကြီးတစ်ခု) ကို မင်များပြုလုပ်ရန် ရေခမ်းခြောက်သွားသည်အထိ မင်စုတ်တံကို ထိုအိုင်ထဲသို့ နှစ်ရမည်” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ဤစိတ်ဝင်စားဖွယ်ပုံသည် ဂျူးလက္ခဏာများကို ထင်ရှားစွာ ပြသထားသော်လည်း၊ တမန်တော်သောမဿ၏ပုံမဟုတ်ဖွယ်ရှိသည်။

Thomas. Also called Didymus (see John 11:16; 20:24; 21:2). Both names mean “twin.” Tradition has it that his given name was Judas (a common Hebrew name). All that is known of Thomas is recorded in the Gospel of John (see chs. 11:16; 14:5; 20:24–29; 21:2). Although he showed himself to be doubting and selfish at times (see John 20:24, 25), yet on other occasions he was brave and loyal (see ch. 11:16). He is said to have labored in Parthia and Persia. A less certain tradition has Thomas in India and China.

In southern India there is a group of indigenous Christians who have been known for centuries as Thomas Christians. They have in their possession a version of the gospel story said to have been handed down to them by the apostle Thomas. They claim that Thomas suffered martyrdom on an eminence known as St. Thomas’ Mount, near Madras. There was also a Jewish missionary by the name of Thomas who labored in China, and whose picture has been preserved in stone, together with an inscription that, freely translated, reads: “Thomas came and labored with singleness of heart and great zeal. If all the good he did were to be recorded, one would have to dip his pen in Tungting Lake [a large lake in China] until the lake was dried up [in order to have sufficient water to make the necessary amount of ink].” This interesting picture of Thomas has distinctly Jewish features, but probably is not that of Thomas the apostle.

 

ယာကုပ်။ ဇေဗေဒဲ၏သားယာကုပ်နှင့် ခွဲခြားရန် အလဖဲ၏သားယာကုပ်ဟု သတ်မှတ်သည်။ သူသည် မဿဲ ၂၇:၅၆၊ မာကု ၁၅:၄၀၊ ၁၆:၁၊ လုကာ ၂၄:၁၀ တွင် ဖော်ပြထားသော ယာကုပ်ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ “ယာကုပ်ငယ်” သို့မဟုတ် စကားလုံးအရ “ယာကုပ်သေးသေးလေး” ဟူသော အသုံးအနှုန်း (မာကု ၁၅:၄၀) သည် “ယာကုပ်ငယ်” (ဆာ ၁၁၅:၁၃ ကိုကြည့်ပါ) ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် သူ၏အရပ်ပုသောကြောင့် ဖြစ်စေဖြစ်နိုင်သည်။ အချို့က အလဖဲ၏သားယာကုပ်ကို ယေရှု၏ညီဖြစ်သူ ယာကုပ်နှင့် တူညီသူအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း (မဿဲ ၁၃:၅၅ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဤအဆိုသည် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်မရှိသဖြစ်၍ သတိထားရန်မထိုက်ပေ။ ယာကုပ်တပည့်သည် တကျိပ်နှစ်ပါးကို ရွေးချယ်ချိန်မှစ၍ အနည်းဆုံး ယေရှု၏နောက်လိုက်ဖြစ်ခဲ့သည်၊ သို့သော် လက်ဝါးကပ်တိုင်မတိုင်မီ ခြောက်လအထိ ယေရှု၏ညီများသည် သူ့ကို မယုံကြည်ခဲ့ဟု ဆိုသည် (ယောဟန် ၇:၅ ကိုကြည့်ပါ)။ မဿဲ ၁၃:၅၅ နှင့် မာကု ၆:၃ ၏ အကြောင်းအရာသည် တကျိပ်နှစ်ပါးကို ရွေးချယ်ပြီးနောက်၊ တတိယဂါလိလဲခရီးစဉ်အကြောင်းဖြစ်သည်။ တမန်တော် ၁၂:၁၇ ကိုကြည့်ပါ။

James. Distinguished from James the son of Zebedee as James the son of Alphaeus. There seems to be good reason to believe him to be the James mentioned in Matt. 27:56; Mark 15:40; 16:1; Luke 24:10. The expression “James the less,” or literally, “James the little” (Mark 15:40), probably refers to him as such in the sense of “James the younger” (see on Ps. 115:13), or possibly the expression was used because he was of short stature.

Some have attempted to identify James the son of Alphaeus with James the brother of our Lord (see Matt. 13:55), but this suggestion is so extremely improbable as to be almost unworthy of notice. James the disciple was a follower of Christ at least from the time when the Twelve were appointed, about the summer of a.d. But as late as six months before the crucifixion the brothers of Jesus are said not to have believed in Him (see John 7:5). Even the setting of Matt. 13:55 and Mark 6:3 implies that the incident there referred to occurred about the time of the Third Galilean Tour, certainly after the selection of the Twelve. See on Acts 12:17.

 

သာဒဲ။ မဿဲက သူ့ကို လဗဲဟုဖော်ပြသည် (မဿဲ ၁၀:၃ ကိုကြည့်ပါ)။ သာဒဲကို ယာကုပ်၏သားယုဒါဟု ဖော်ပြထားသော ရှေးဟောင်းဓလေ့တစ်ခုရှိပြီး၊ ၎င်းကို ငြင်းဆိုသော သက်သေမရှိပေ (လုကာ ၆:၁၆၊ တမန်တော် ၁:၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤယုဒါသည် ယာကုပ်၏အစ်ကိုမဟုတ်ဘဲ သားဖြစ်သည်မှာ အခြားဥပမာများမှ ထင်ရှားသည်၊ သို့သော် လုကာ ၆:၁၆ ၏ ဂရိစာသားတွင် “ယာကုပ်၏ယုဒါ” ဟုသာ ရိုးရှင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ဤယာကုပ်သည် သာဒဲသို့မဟုတ် ယုဒါ၏ဖခင်ဖြစ်ပြီး၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်းရှိ အခြားယာကုပ်တစ်ဦးဦးနှင့် တူညီသူမဟုတ်ဖွယ်ရှိသည်၊ အကြောင်းမှာ ယာကုပ်ဟူသော အမည်သည် အလွန်သာမန်ဖြစ်သည် (မာကု ၃:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောဟန်က ဤယုဒါကို ဖော်ပြရာတွင် (ယောဟန် ၁၄:၂၂ ကိုကြည့်ပါ) ယုဒါအိစကရုနှင့် ထင်ရှားစွာ ခွဲခြားထားသည်။ သာဒဲသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းမှတ်တမ်းများတွင် အခြားတမန်တော်အများစုကဲ့သို့ ထင်ရှားစွာ မပေါ်ထွက်ပေ။

Thaddæus. Identified by Matthew (see ch. 10:3) as Lebbaeus. An ancient tradition, against which no evidence has been offered, equates Thaddaeus with Judas the son of James (see Luke 6:16; Acts 1:13). It is quite clear from other examples that this Judas was not the brother but the son of a man named James, although the Greek text of Luke 6:16 reads simply “Judas of James” Almost certainly this James, the father of Thaddaeus or Judas, is not to be identified with any other James of the NT, for the name was very common (see on Mark 3:17). Where John (see ch. 14:22) refers to this Judas he clearly distinguishes him from Judas Iscariot. Thaddaeus does not appear as prominently in the NT records as do most of the other apostles.

 

ရှိမုန်။ ရှိမုန်ပေတရုနှင့် ခွဲခြားရန် “ကာနာနီလူ” ဟုခေါ်သည်။ ရှိမုန်အမည်၏ အဓိပ္ပာယ်နှင့် ဆင်းသက်လာပုံကို အပိုဒ် ၁၆ တွင် ကြည့်ပါ။ “ကာနာနီလူ” ဟူသော သတ်မှတ်ချက်သည် ရှိမုန်သည် ဟေဗြဲလူမျိုးများ မရောက်မီ ပါလက်စတိုင်းနယ်မြေတွင် နေထိုင်ခဲ့သော ကာနာန်လူမျိုးများမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်သည်ဟု မဖော်ပြပေ (ကမ္ဘာ ၁၀:၆ ကိုကြည့်ပါ)။ အခြားရှေးဟောင်းမူကွဲများက သူ့ကို “ကာနာနဲလူ” ဟုရည်ညွှန်းပြီး၊ ၎င်းသည် ကာနာမြို့၏ နေထိုင်သူဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဇီလော့ဟု လူသိများသော ဂျူးမျိုးချစ်ပါတီတစ်ခု၏ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်စေဖြစ်နိုင်သည် (လုကာ ၆:၁၅၊ စာမျက်နှာ ၅၄၊ DA ၉၆ ကိုကြည့်ပါ)။

Simon. Called “the Canaanite” to distinguish him from Simon Peter. Concerning the meaning and derivation of the name Simon see on v. 16. The designation “Canaanite” does not necessarily mark Simon as descended from one of the Canaanite nations that inhabited the land of Palestine prior to the coming of the Hebrews (see on Gen. 10:6). Many other ancient manuscripts refer to him as “the Cananaean,” which means either an inhabitant of the city of Cana, or, more likely, a member of a Jewish patriotic party also known as the Zealots (see Luke 6:15; p. 54; cf. DA 96).

 

၁၉. ယုဒါအိစကရု။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းအမည် ယုဒါသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းရှိ ယုဒါနှင့် ညီမျှသည် (ကမ္ဘာ ၂၉:၃၅၊ မဿဲ ၁:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ အိစကရုဟူသော အမည်အတွက် ရှင်းလင်းချက်များစွာရှိပြီး၊ ဖြစ်နိုင်ချေအများဆုံးမှာ ဟေဗြဲဘာသာစကားမှ “ခရီယုတ်မြို့သား” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ’ish Qeriyyoth မှဖြစ်သည်၊ ၎င်းသည် ယုဒါတောင်ပိုင်းရှိ အိဒုမာယားအနီးရှိ ခရီယုတ်ရွာတစ်ခုဖြစ်သည် (ယောရှု ၁၅:၂၅၊ မာကု ၃:၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအမည်သတ်မှတ်မှုမှန်ကန်ပါက၊ ယုဒါသည် တကျိပ်နှစ်ပါးတွင် ဂါလိလဲဇာတိမဟုတ်သော တစ်ဦးတည်းသောသူဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ သူသည် ရှိမုန်အမည်ရှိသူ၏သားဖြစ်သည် (ယောဟန် ၆:၇၁ ကိုကြည့်ပါ)။

19. Judas Iscariot. The NT name Judas is equivalent to the OT Judah (see on Gen. 29:35; Matt. 1:2). Many explanations have been given of the name Iscariot, the most probable of which is that it is from the Hebrew ’ish Qeriyyoth, meaning “man of Kerioth,” a village of southern Judea near Idumaea (see Joshua 15:25; see on Mark 3:8). If this identification of the name Iscariot be correct, Judas was probably the only one of the Twelve not a native of Galilee. He was the son of a man named Simon (see on John 6:71.)

 

ယေရှုသည် ယုဒါကို တကျိပ်နှစ်ပါးကို ရွေးချယ်ရန် စုရုံးထားသော တပည့်များထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် မတောင်းဆိုခဲ့ပေ (မာကု ၃:၁၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ သို့သော် ယုဒါသည် ၎င်းတို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး နေရာတစ်ခုတောင်းခံခဲ့သည်။ ယုဒါသည် ယေရှုကို မေရှိယအဖြစ် ယုံကြည်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်—အခြားတပည့်များကဲ့သို့ပင်၊ ရောမလူမျိုးများ၏ ဖိနှိပ်မှုမှ လွတ်မြောက်ပေးမည့် နိုင်ငံရေးကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ဂျူးလူထုထင်မြင်ချက်အရ—ပြီး မကြာမီ တည်ထောင်မည့် “နိုင်ငံတော်” တွင် မြင့်မားသောရာထူးတစ်ခုရရှိရန် တပည့်များ၏ အတွင်းစက်ဝိုင်းတွင် အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်လိုခဲ့သည်။ သူသည် ဘဏ္ဍာစိုးရာထူးကို လိုလားစွာ ဆန္ဒပြုခဲ့ပြီး၊ နိုင်ငံတော်သစ်တွင် ထိုရာထူးသို့ ခန့်အပ်ခံရရန် မျှော်လင့်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော် ယေရှုသည် ယုဒါတွင် တည်ထောင်မည့် နိုင်ငံတော်၏ တမန်တော်ဖြစ်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီရန် လိုအပ်သော အခြေခံစရိုက်များ မရှိကြောင်း အစမှပင် သိရှိခဲ့သည်။

Jesus had not summoned Judas to join the group of disciples from which He selected the Twelve (see on Mark 3:13), but Judas intruded among them and asked for a place. Judas doubtless believed Jesus to be the Messiah—like the other disciples, in terms of the popular Jewish conception of a political deliverer from the yoke of Rome—and desired membership in the inner circle of disciples in order to secure a high position in the “kingdom” soon to be established. Perhaps he volunteered for the position of treasurer, hoping for appointment to that office in the new kingdom. However, Jesus realized from the very first that Judas was lacking in those basic traits that would qualify him to become an apostle of the kingdom that was to be established.

 

ယူဒါစ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် မကောင်းမှုများ ဖုံးကွယ်လျက်ရှိသော်လည်း၊ သူသည် ယေရှုခေါ်သော အခြားသူများထက် များစွာသောနည်းဖြင့် ပို၍အလားအလာရှိသူဖြစ်သည်။ ဆယ်နှစ်ယောက်သောသူများနှင့်အတူ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ်လက်ခံခံရသောအခါ၊ ယူဒါစ်သည် မျှော်လင့်ချက်မကုန်သေးပါ။ အချို့သော လိုလားဖွယ်ရာ အကျင့်သဘောများကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းနှင့် ဖွံ့ဖြိုးခြင်း၊ မကောင်းသောအကျင့်များကို ဖယ်ရှားခြင်းနှင့်အတူ၊ သူ့ကို နိုင်ငံတော်အကျိုးအတွက် လက်ခံနိုင်သော လုပ်သားတစ်ဦးဖြစ်လာစေနိုင်သည်။ သို့သော်၊ ယောဟန်နှင့်မတူဘဲ (အခန်းကြီး ၁၇ ကိုကြည့်ပါ)၊ ယူဒါစ်သည် ယေရှု၏ သွန်သင်ချက်များနှင့် ပုံသက်သေကို ဆန့်ကျင်၍ သူ၏နှလုံးကို မာကျောစေခဲ့သည်။ သို့ရာတွင်၊ ယေရှုသည် သူ့အား ကောင်းကင်အကျင့်ကို ဖွံ့ဖြိုးစေရန် အားပေးမှုနှင့် အခွင့်အလမ်းတိုင်းကို ပေးခဲ့သည်။ ယူဒါစ်၏ အကျင့်သဘောထဲရှိ “ခြစ်ရာထားသောကျူပင်”၊ ကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်များ၏ “မီးခိုးထွက်နေသောမျှင်” ကို ယေရှုသည် ဖျက်ဆီးခြင်း သို့မဟုတ် ငြှိမ်းသတ်ခြင်း မပြုခဲ့ပါ (မဿဲ ၁၂:၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။

In spite of all the evil latent in the heart of Judas, he was in many respects more promising than the others Jesus called. When admitted to membership with the Twelve, Judas was not beyond hope. The nurture and development of certain desirable traits of character, together with the elimination of the evil traits, might have made of him an acceptable worker in the cause of the kingdom. But, unlike John (see on v. 17). Judas steeled his heart against the precepts and example of Jesus. Nevertheless, Jesus gave him every encouragement and every opportunity to develop a heavenly character. The “bruised reed” of Judas’ character, the “smoking flax” of good intentions, Jesus would not break or quench (see on Matt. 12:20).

 

သစ္စာဖောက်ခဲ့သည်။ လုကာ ၆:၁၆ ကိုကြည့်ပါ။

Betrayed him. See on Luke 6:16.

 

အိမ်ထဲသို့ဝင်သွားသည်။ သို့မဟုတ် “အိမ်သို့ပြန်သွားသည်”၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကပေရနဝမ်ရှိ ပေတရု၏အိမ်သို့ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၁:၂၉ ကိုကြည့်ပါ)။ အချို့က မှတ်ချက်ပြုထားသည်မှာ မာကု၏ဧဝံဂေလိသည် ယေရှုဘာလုပ်ခဲ့သည်ကို အဓိကထား၍ ဖော်ပြထားပြီး၊ သူ၏သွန်သင်ချက်များကို မဟုတ်ပါ။ မဿဲသည် တောင်ပေါ်တရားဟောခြင်းကို အခန်းကြီးသုံးခန်းဖြင့်ဖော်ပြထားသည်နှင့်မတူဘဲ၊ မာကုသည် ၎င်းကို လုံးဝချန်လှပ်ထားပြီး၊ ဆယ်နှစ်ယောက်သောသူများကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် ယေရှုသည် ထိုတရားဟောခြင်းကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟူသောအချက်ကိုပင် မဖော်ပြထားပါ (မဿဲ ၅:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ နေ့တစ်နေ့၏အဆုံးတွင်၊ ယေရှုနှင့် သူ၏တပည့်များသည် ကပေရနဝမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။

Went into an house. Or, “went home,” probably to the home of Peter in Capernaum (see on ch. 1:29). Some have observed that the Gospel of Mark deals primarily with what Jesus did, rather than with His teachings. Unlike Matthew, who devotes three chapters to the Sermon on the Mount, Mark omits it entirely, not even mentioning the fact that following the ordination of the Twelve Jesus delivered that address (see on Matt. 5:1). Toward the close of the day Jesus and His disciples no doubt returned to Capernaum.

 

၂၀။ လူအုပ်စုစုဝေးလာသည်။ [မျက်စိကန်းသောနှင့်ဆွံ့အနေသောနတ်ဆိုးစွဲသူ၊ ခွင့်မလွှတ်နိုင်သောအပြစ်၊ မာကု ၃:၂၀–၃၀=မဿဲ ၁၂:၂၂–၄၅=လုကာ ၁၁:၁၄–၃၂။ အဓိကမှတ်ချက်၊ မဿဲ။] မာကုသည် မျက်စိကန်းသောနှင့်ဆွံ့အနေသောနတ်ဆိုးစွဲသူကို ကုသခြင်းကို မဖော်ပြထားဘဲ၊ ယေရှုသည် နတ်ဆိုးများကို နတ်ဆိုးမင်း၏တန်ခိုးဖြင့် နှင်ထုတ်သည်ဟူသော ကျမ်းတတ်များ၏စွပ်စွဲချက်နှင့် သူ၏အကြောင်းပြချက်ကိုသာ မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (အခန်းကြီး ၂၂၊ DA ၃၂၁)။ ဤဖြစ်ရပ်၏အချိန်ကာလအစဉ်အလာနှင့် ဧဝံဂေလိများတွင် ဖြစ်ရပ်၏မှတ်တမ်းများ၏ဆက်နွယ်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ မဿဲ ၁၂:၂၂ ကိုကြည့်ပါ။ မာကုသည် အခန်းကြီး ၃:၂၀–၃၅ ကို ဆယ်နှစ်ယောက်သောသူများရွေးချယ်ခြင်း (အခန်းကြီး ၃:၁၄–၁၉) နှင့် ပင်လယ်ကမ်းဘေးတရားဟောခြင်း (အခန်းကြီး ၄) အကြားတွင် အချိန်ကာလအစဉ်အလာဖြင့် ထားရှိထားသည်ကို သတိပြုသင့်သည်။

20. Multitude cometh together. [A Blind and Dumb Demoniac; The Unpardonable Sin, Mark 3:20–30=Matt. 12:22–45=Luke 11:14–32. Major comment: Matthew.] Mark does not mention the healing of the blind and dumb demoniac, but records only the accusation of the scribes that Jesus cast out devils by the power of the prince of devils, and His reply to them (see v. 22; DA 321). Concerning the place of this incident in the chronological sequence, and the interrelationship of the record of the incident in the various Gospels, see on Matt. 12:22. It should be noted that Mark places ch. 3:20–35 in chronological sequence, between the choice of the Twelve (ch. 3:14–19) and the Sermon by the Sea (ch. 4).

 

၂၁။ သူ၏သူငယ်ချင်းများ။ ဂရိဘာသာ “hoi par’ autou”၊ စာသားအရ “သူ့အနားမှသူများ”။ ဤစကားရပ်သည် ဖော်ပြထားသူများသည် ယေရှု၏ ရင်းနှီးသောဆက်သွယ်သူများသာဖြစ်သည်ဟု ညွှန်ပြသော်လည်း၊ ရှေးဂရိစာရွက်များမှ ဤစကားရပ်သည် ဆွေမျိုးများကို ရည်ညွှန်းရန် အသုံးပြုနိုင်သည်ဟူသော သက်သေရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းကြီး ၂၁ ၏ ဖော်ပြချက်သည် အခန်းကြီး ၃၁–၃၅ ၏ ဖြစ်ရပ်ကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားသည်ဟု ဖြစ်နိုင်သည်။

21. His friends. Gr. hoi par’ autou, literally, “those from beside Him.” Though this expression may indicate nothing more than that the persons mentioned were close associates of Jesus, there is evidence from the ancient Greek papyri that the expression may be used to refer to relatives. Thus it is probable that the statement of v. 21 anticipates the incident of vs. 31–35.

 

သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းနိုင်ဖြစ်နေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ “စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မညီမျှဖြစ်နေသည်”။ ယေရှု၏ “သူငယ်ချင်းများ” ၏ ဤစိုးရိမ်မှုနှင့် ယေရှုသည် နတ်ဆိုးမင်းနှင့် လက်တွဲဖော်ဖြစ်သည်ဟူသော ကျမ်းတတ်များ၏ စွပ်စွဲချက် (အခန်းကြီး ၂၂) အကြား နီးကပ်စွာတူညီမှုသည် ယေရှုသည် ဘီလဇီဘုပ်၏ အေးဂျင့်အဖြစ် လုပ်ဆောင်သည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်သို့ (အခန်းကြီး ၂၂–၃၀) နိဒါန်းအဖြစ် အခန်းကြီး ၂၁ ကို ထည့်သွင်းရခြင်း၏ အကြောင်းအမှန်ဖြစ်ပေမည်။

Beside himself. That is, “mentally unbalanced.” The close similarity between this fear on the part of Jesus’ “friends” and the charge brought by the scribes that Jesus was in league with the devil (v. 22) may account for the insertion of v. 21 as an introduction to the charge that Jesus acted as an agent of Beelzebub (vs. 22–30).

 

၂၂။ ကျမ်းတတ်များ။ စာမျက်နှာ ၅၅ ကိုကြည့်ပါ။

22. Scribes. See p. 55.

 

ယေရုဆလင်မှဆင်းလာသည်။ လုကာ ၅:၁၇ ကိုကြည့်ပါ။ ၎င်းတို့သည် ယေရှု၏ ဂလိလဲဧဝံဂေလိဆောင်ရွက်မှုတစ်လျှောက် သူ့ခြေရာကို လိုက်လံစုံစမ်းသော သူလျှိုများဖြစ်ပြီး၊ ဆန်ဟီဒရင်ထံမှ အမိန့်ဖြင့် လုပ်ဆောင်နေသူများဖြစ်ပေမည် (မာကု ၂:၆ ကိုကြည့်ပါ)။

Came down from Jerusalem. See Luke 5:17. These were probably some of the spies who dogged the footsteps of Jesus throughout His Galilean ministry, acting under orders from the Sanhedrin (see on Mark 2:6).

 

သူ့တွင် ဘီလဇီဘုပ်ရှိသည်။ မဿဲ ၁၂:၂၄ ကိုကြည့်ပါ။

He hath Beelzebub. See on Matt. 12:24.

 

၂၉။ ဆဲရေးခြင်း။ မဿဲ ၁၂:၃၁ ကိုကြည့်ပါ။

29. Blaspheme. See on Matt. 12:31.

 

ထာဝရအပြစ်ဒဏ်။ စာသားသက်သေသည် “ထာဝရအပြစ်” ဟူသော ဖတ်ရှုမှုကို ထောက်ခံသည် (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ)။

Eternal damnation. Textual evidence of favors (cf. p. 146) the reading “eternal sin.”

 

၃၁။ သူ၏ညီအစ်ကိုများနှင့် သူ၏မိခင်။ [ယေရှု၏မိခင်နှင့်ညီအစ်ကိုများ၏လည်ပတ်ခြင်း၊ မာကု ၃:၃၁–၃၅=မဿဲ ၁၂:၄၆–၅၀=လုကာ ၈:၁၉–၂၁။ အဓိကမှတ်ချက်၊ မဿဲ။] ဤဖြစ်ရပ်၏အချိန်ကာလအနေအထားနှင့် ဧဝံဂေလိများ၏ဖြစ်ရပ်မှတ်တမ်းများ၏ဆက်နွယ်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ မဿဲ ၁၂:၂၂, ၄၆ ကိုကြည့်ပါ။

31. His brethren and his mother. [Visit of Jesus’ Mother and Brothers, Mark 3:31–35=Matt. 12:46–50=Luke 8:19–21. Major comment: Matthew.] Concerning the chronological position of this incident, and the interrelationship of the various synoptic accounts of it, see on Matt. 12:22, 46.

ellen g. white comments

1–5 DA 286

8 DA 298; MB 4

13, 14 AA 18; DA 290

13–19 DA 290-297

14, 15 CH 557

17 AA 540; DA 295; Ed 87

20–35 DA 321-327

21 DA 321

25 5T 244