ရှင်မာကု ၂

 

အခန်းကြီး - ၂

chapter 2

 

၁ ခရစ်တော်သည် လေဖြတ်ရောဂါသည်တစ်ဦးကို ပျောက်ကင်းစေ၏၊ ၁၄ မဿဲကို ခွန်တော်ကောက်ခံရာဌာနမှ ခေါ်တော်မူ၏၊ ၁၅ အခွန်ခံသူများနှင့် အပြစ်သားများနှင့်အတူ စားသောက်တော်မူ၏၊ ၁၈ တပည့်တော်များ အစာရှောင်ခြင်းမပြုသည်ကို အကြောင်းပြတော်မူ၏၊ ၂၃ ဥပုသ်နေ့၌ ဂျုံပင်မှ နှံစွယ်ကို ခူးယူခြင်းကို အကြောင်းပြတော်မူ၏။

1 Christ healeth one sick of the palsy, 14 calleth Matthew from the receipt of custom, 15 eateth with publicans and sinners, 18 excuseth his disciples for not fasting, 23 and for plucking the ears of corn on the sabbath day.

 

၁. တဖန်သူဝင်လာပြန်၏။ [အမိုးပေါ်ကတဆင့်လျှော့ချလိုက်သောလူသနားဖွယ်၊ မာကု ၂:၁–၁၂ = မဿဲ ၉:၂–၈ = လုကာ ၅:၁၇–၂၆။ အဓိကမှတ်ချက်- မာကု။ အစောပိုင်းဂါလိလဲဆိုင်ရာဓမ္မအမှုတော်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်ဘုရား၏ဓမ္မအမှုတော်၊ အံ့ဖွယ်များအကြောင်း စာမျက်နှာ ၂၀၈–၂၁၃ ကိုကြည့်ပါ။] သို့မဟုတ် “သူပြန်လာသည်” (အာအက်စ်ဗွီ)။ မာကုသည်ထုံးစံအတိုင်း ယခင်ဖော်ပြခဲ့သောနေရာများ သို့မဟုတ် ဆင်တူသောအခြေအနေများကို ရည်ညွှန်းရာတွင် ဂရိစကားလုံး “ပိုလင်” ဟူသော “တဖန်” ကိုအသုံးပြုသည် (အခန်း ၂:၁၃၊ ၃:၁၊ ၃:၂၀၊ ၄:၁၊ ၅:၂၁၊ ၈:၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် မဿဲသည် သူ၏ဇာတ်လမ်းတွဲ၏အပိုင်းသစ်ကိုမိတ်ဆက်ရန် “ပိုလင်” ကို ပုံမှန်အသုံးပြုသည်။ မဿဲနှင့်မာကုနှစ်ဦးစလုံးသည် ယေရှုသည် ဂါလိလဲဒေသရှိမြို့များနှင့်ရွာများသို့ ပထမဆုံးခရီးထွက်ပြီးနောက် ကပေရနဝမ်မြို့သို့ မကြာသေးမီကပြန်လာခဲ့သည်ဟူသောအချက်ကို မှတ်သားထားသည် (မဿဲ ၉:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ မဿဲက ခရစ်တော်သည် ကပေရနဝမ်သို့ လှေဖြင့်ပြန်လာခဲ့သည်ဟူသော သတင်းအချက်အလက်ကို ထပ်မံဖြည့်စွက်ထားသည်။ သူ၏ပထမဆုံးခရီးစဉ်သည် ဂါလိလဲရေကန်၏အရှေ့ဘက်ကမ်းသို့အဆုံးသတ်ခဲ့သည် သို့မဟုတ် ကုသပြီးသောနာမကျန်းသူ၏ထင်ပေါ်ကျော်ကြားမှုကြောင့် ယေရှုသည် ယာယီအနေဖြင့် ဓမ္မအမှုတော်မှဆုတ်ခွာကာ ထိုဒေသသို့ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်ဟု ထင်ရှားသည် (မာကု ၁:၄၅ ကိုကြည့်ပါ)။

1. Again he entered. [The Paralytic Lowered Through the Roof, Mark 2:1–12=Matt. 9:2–8=Luke 5:17–26. Major comment: Mark. See Early Galilean Ministry; The Ministry of Our Lord; on miracles pp. 208–213.] Or, “he returned” (RSV). Mark characteristically uses the Greek word palin, “again,” in referring to places he has mentioned previously, or to similar circumstances (see chs. 2:13; 3:1, 20; 4:1; 5:21; 8:13). By way of contrast, Matthew commonly uses palin to introduce a new section of his narrative. Both Matthew and Mark note the fact that Jesus had recently returned from His first tour through the towns and villages of Galilee (see Matt. 9:1). Matthew adds the information that Christ’s return to Capernaum was by boat. Evidently either His first tour ended on the eastern shore of the Lake of Galilee, or He had retired to that region when the publicity given Him by the healed leper led to a temporary withdrawal from public ministry (see on Mark 1:45).

 

ကပေရနဝုမ်မြို့။ မဿဲ ၄:၁၃ ကိုကြည့်ပါ။ မဿဲသည် ကပေရနဝုမ်မြို့ကို ခရစ်တော်၏ “ကိုယ်ပိုင်မြို့” ဟုခေါ်ဆိုသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ ဂါလိလဲဧဝံဂေလိတရားဟောရာ ဌာနချုပ်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏အိမ်ဟုယူဆထားပုံရသည့်နေရာဖြစ်သည်။

Capernaum. See on Matt. 4:13. Matthew refers to Capernaum as Christ’s “own city”; that is, the headquarters from which He conducted His Galilean ministry and which He seems to have considered His home.

 

 

ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်။ ဂရိဘာသာ “di’ hēmerōn” ဆိုသည်မှာ “ရက်များကြာပြီးနောက်” ဟုဆိုလိုသည်။ ဤစကားစုကို အချို့က ယေရှု၏ ပထမဂါလိလဲခရီးစဉ်တစ်ခုလုံးကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆကြပြီး၊ ၎င်းမှာ ကပေရနဝုမ်မြို့မှ ထွက်ခွာသွားသည့်အချိန် (၁:၃၅-၃၈) မှ ထိုမြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်အထိဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုခရီးစဉ်သည် ရက်သတ္တပတ်များစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ဖွယ်ရှိသဖြင့်၊ ဤ “ရက်များ” သည် ယေရှုသည် လူအုပ်ကြီးကြောင့် တောထဲသို့ ဆုတ်ခွာသွားရသည့်ကာလ (၁:၄၅၊ RSV)၊ ဆိုလိုသည်မှာ “မြို့ထဲသို့ အိပ်ဖွင့်ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့သည့်” အချိန်ကို ရည်ညွှန်းဖွယ်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤကာလသည် အခန်း ၁ ၏အဆုံးတွင် ဖော်ပြထားသည့်ဖြစ်ရပ်များနှင့် အခန်း ၂ ၏အစတွင် ဖော်ပြထားသည့်ဖြစ်ရပ်များကြားကာလဖြစ်သည်။

After some days. Gr. di’ hēmerōn, “after days.” This phrase is taken by some to refer to the whole period of Jesus’ First Galilean Tour, between the time of His departure from Capernaum (ch. 1:35–38) and His return to that city. Inasmuch, however, as that tour probably extended over a number of weeks, it may be more appropriate to understand the “days” here as being those during which Jesus retreated into the desert because of the crowds, when He “could no longer openly enter a town” (ch. 1:45, RSV). Thus understood, the period in question would be that between the events narrated at the end of ch. 1 and those at the beginning of ch. 2.

 

သတင်းထွက်ပေါ်လာသည်။ စကားလုံးအရ “သတင်းကြားရသည်” ဟုဆိုလိုသည်။

It was noised. Literally, “It was heard.”

 

ထိုသတင်းမှာ။ ဂရိဘာသာ “hoti” ဆိုသည်မှာ “ထိုသတင်းမှာ” ဟုဆိုလိုပြီး၊ နောက်ဆက်တွဲစကားလုံးများဖြစ်သည့် “သူသည် အိမ်ထဲတွင်ရှိသည်” ဆိုသည်မှာ လူထုက ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောဆိုနေသည့် သတင်းကို တိုက်ရိုက်ကိုးကားထားခြင်းဖြစ်သည်။

That. Gr. hoti, “that,” which implies that the following words, literally, “he is in the house,” are a direct quotation of what was being reported by people generally.

 

အိမ်ထဲတွင်။ ဤအချက်ကို မာကုသာလျှင် အထူးတလည်ဖော်ပြထားပြီး၊ အခြားသော သမ္မာကျမ်းရေးသားသူများက ချန်လှပ်ထားသည့် ဇာတ်ကြောင်း၏ အသေးစိတ်အချက်များစွာလည်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် “အိမ်တွင်ရှိသည်” ဟုဆိုခြင်းနှင့် ညီမျှပြီး၊ ပေတရု၏အိမ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမရှိပေ (DA ၂၆၇၊ ၂၇၁ ကိုကြည့်ပါ၊ ၁:၂၉ ကိုလည်းကြည့်ပါ)။

In the house. Only Mark specifically mentions this fact, as is true of numerous details of the narrative that the other synoptists omit. This was equivalent to saying “at home,” a reference without doubt to the home of Peter (see DA 267, 271; see on ch. 1:29).

 

၂။ ချက်ချင်း။ ခရစ်တော်သည် ကပေရနဝုမ်မြို့မှ ပထမဆုံးသာသနာပြုခရီးစဉ်အတွက် ထွက်ခွာသွားခြင်းသည် လူထုထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် သူ့ကိုရှာဖွေလာသည့် လူအုပ်ကြီးကြောင့်ဖြစ်သည် (၁:၃၃၊ ၃၇ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ကပေရနဝုမ်မြို့မှ သူ၏ထွက်ခွာမှုသည် လူထု၏စိတ်အားထက်သန်မှုကို လျော့မသွားစေခဲ့ပေ။ ယေရှုသည် မြို့ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်ကို သိရှိသည်နှင့် လူများသည် သူ့ထံသို့ စုရုံးလာကြသည်။

2. Straightway. Christ’s departure from Capernaum for His first missionary tour was occasioned by the popular excitement and the great throngs of people who came seeking Him (see ch. 1:33, 37). But His absence from Capernaum left the enthusiasm of the people unabated. No sooner was it known that Jesus was again in the city than the people flocked to Him.

 

၃။ လေဖြတ်သူတစ်ဦး။ ဂရိဘာသာ “paralutikos” ဆိုသည်မှာ “လေဖြတ်သူ” ဟုဆိုလိုသည်။ လေးဦးကထမ်းလာသည်။ ဤအချက်ကို မာကုသာလျှင်ဖော်ပြထားသည်။ ဤအချက်နှင့် အခြားအသေးစိတ်အချက်များသည် ဤဖြစ်ရပ်၏ တကယ့်လက်တွေ့သဘောကို ထင်ဟပ်စေရုံသာမက၊ ဤဖြစ်ရပ်သည် မျက်မြင်သက်သေတစ်ဦး၏ ဖြစ်ရပ်ဖော်ပြချက်ဖြစ်ကြောင်း၊ ဤကိစ္စတွင် ပေတရုဖြစ်ဖွယ်ရှိကြောင်း ဖော်ပြသည် (စာမျက်နှာ ၅၆၃ ကိုကြည့်ပါ)။

3. One sick of the palsy. Gr. paralutikos, “a paralytic.”

Borne of four. A detail given by Mark only. This and other details not only reflect the factual nature of the account but also mark it as the account of an eyewitness, in this case probably Peter (see p. 563).

 

၄. လူထုအပေါင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ လူအုပ်ကြီးဖြစ်သည်။

4. The press. That is, the throng of people.

 

အိမ်ခေါင်မိုးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ စကားလုံးအရ “အိမ်ခေါင်မိုးကို ဖွင့်လိုက်သည်” ဟုဆိုသည်။ လုကာ (အခန်း ၅:၁၉) တွင် “သူတို့သည် အုတ်ကြွပ်များကို ဖယ်ရှားပြီး သူ့ကို ဆင်းချလိုက်သည်” ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ အရှေ့အလယ်ပိုင်းတွင် သာမန်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဤအိမ်သည် ပြားချပ်သော ခေါင်မိုးရှိပြီး၊ အောက်ဖက်ဝရန်တာမှ ခေါင်မိုးသို့တက်ရန် လှေကားသို့မဟုတ် လှေခါးတစ်ခု ရှိပေလိမ့်မည် (တမန်တော် ၁၀:၉ ကို ကြည့်ပါ၊ ထပ်ဆင့် ကမ္ဘာ့ကျမ်း ၂၂:၈ တွင် ဖော်ပြထားသည်)။ ခေါင်မိုးကို အုတ်ကြွပ်များဖြင့် တန်းစီပြီး ဖုံးအုပ်ထားပုံရသည်။

Uncovered the roof. Literally, “unroofed the roof.” Luke (ch. 5:19) records that they “let him down through the tiling.” As is common in the Middle East, this house doubtless had a flat roof, with a stairway or ladder on the outside which gave access to it from the courtyard below (see Acts 10:9; cf. on Deut. 22:8). Apparently the roof was made by laying tiles over the rafters.

 

ဤထူးခြားသော ယေရှုထံရောက်ရန် နည်းလမ်းသည် အကြောသေသူကိုယ်တိုင်၏ စိတ်အားထက်သန်သော အကြံပြုချက်ဖြစ်ပြီး၊ ယေရှုနှင့် ဤမျှနီးကပ်နေသော်လည်း အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးမည်ကို သူကြောက်ရွံ့ခဲ့သည် (DA ၂၆၈ ကို ကြည့်ပါ)။ ယေရှုသည် ကပြူနံမြို့ကို မမျှော်လင့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားပုံ (အခန်း ၁:၃၇၊ ၃၈)၊ ရက်သတ္တပတ်များစွာ ကြာရှည်ထွက်ခွာနေပုံ၊ နောက်ဆုံးတွင် သဲကန္တာရတွင် တစ်ယောက်တည်း ပုန်းအောင်းနေပုံ (အခန်း ၁:၄၅) တို့က ဤလူသား၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို တိုးပွားစေပြီး၊ မကြာမီ သေဆုံးရမည့် အလားအလာကို ရင်ဆိုင်နေရသည် (DA ၂၆၇ ကို ကြည့်ပါ)။

This unusual method of reaching Jesus was the desperate suggestion of the paralytic himself, who feared that, though now so close to Jesus, he might yet lose his opportunity (see DA 268). The way in which Jesus had left Capernaum so unexpectedly (ch. 1:37, 38), had remained away for several weeks, and finally had secluded Himself in the desert (ch. 1:45), probably added to the desperation of this man, who faced the prospect of an early death (see DA 267).

 

အိပ်ရာ။ ဂရိဘာသာဖြင့် “krabbatos”၊ ဆင်းရဲသားတစ်ဦး၏ “အိပ်ရာ” သို့မဟုတ် “ခုတင်” ဟု ဆိုသည်။ ထိုသူလှဲလျောင်းနေသော ရိုးရှင်းသော အိပ်ရာသည် မြက်ဖျာတစ်ချပ်သာသော သို့မဟုတ် ဖုံးအုပ်ထားသော စောင်တစ်ထည်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

Bed. Gr. krabbatos, a poor man’s “couch,” or “bed.” The rude pallet on which the man lay was probably little more than a grass mat or a padded quilt.

 

၅. သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ အိပ်ရာသယ်သူ လေးဦးနှင့် အကြောသေသူ၏ ယုံကြည်ခြင်းဖြစ်သည်။ ခေါင်မိုးကို ဖောက်ထွင်းခြင်းသည် သူတို့၏ အရေးတကြီး လိုအပ်မှုနှင့် ယေရှုတစ်ဦးတည်းသာ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည်ဟူသော ယုံကြည်ခြင်းကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြသည်။ ဤသို့သော လိုအပ်မှုသတိရှိခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းသည် ယေရှု၏ ကုသခြင်းစွမ်းအားကို ခန္ဓာကိုယ်သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်သို့ အသုံးပြုရန် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည် (လုကာ ၅:၈ ကို ကြည့်ပါ)။

5. Their faith. That is, of the four stretcher bearers and the paralytic. Their tearing of a hole through the roof spoke eloquently of their urgent sense of need, and of their faith that only Jesus could satisfy it. Such consciousness of need and such faith are essential before the healing power of Jesus can be applied to either body or soul (see on Luke 5:8).

 

သား။ ဂရိဘာသာဖြင့် “teknon”၊ စကားလုံးအရ “ကလေး” ဟု ဆိုသည်။ ဤကဲ့သို့ ခေါ်ဆိုရာတွင် “ငါ့သား”၊ “ငါ့ကလေး” ဟု ဆိုလိုသည်။ သူ၏ရောဂါသည် ဖောက်ပြန်သောဘဝနေထိုင်မှု၏ တိုက်ရိုက်ရလဒ်အဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာသောကြောင့် (DA ၂၆၇)၊ သူ၏ဇာတ်လမ်းသည် သားငတ်မွတ်သူ၏ဇာတ်လမ်း (လုကာ ၁၅:၁၃၊ ၁၄) နှင့် ဆင်တူပုံရသည်။ ဘေသဇဒတွင် ကုသခံရသော အကြောသေသူ၏ ဖြစ်ရပ်တွင်လည်း အလားတူဖြစ်ပုံရသည် (ယောဟန် ၅:၁၄ ကို ကြည့်ပါ)။

Son. Gr. teknon, literally, “child.” When used in an address as here, it means “my child,” “my son.” Inasmuch as his disease had come upon him as the direct result of profligate living (DA 267), it would seem that his story must have been much like that of the prodigal son (see Luke 15:13, 14). The same had apparently been true in the case of the paralytic healed at Bethesda a few months previously (see John 5:14).

 

သင်၏အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်ပြီးပြီ။ အခန်း ၁၀ ကို ကြည့်ပါ။ ဆင်းရဲဒုက္ခသည် သူ့ကို ဆင်ခြင်ရန် အချိန်ပေးခဲ့ပြီး၊ သူ၏အပြစ်များသည် သူ၏ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်ကြောင်း သူနားလည်လာခဲ့သည်။ ယေရှုသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် လေးလံစွာ ဖိစီးနေသော ဤအပြစ်များကို ရည်ညွှန်းခဲ့သည်။ အကြောသေသူသည် ဝိညာဉ်ကျန်းမာရေးနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျန်းမာရေးအတွက် ရှာဖွေလာခဲ့သည် (DA ၂၆၇၊ ၂၆၈ ကို ကြည့်ပါ)။ သူသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကူအညီမဲ့ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ရေးအရ မျှော်လင့်ချက်မရှိခဲ့ပေ၊ ယေရှုထံ သူ၏အမှုကို တင်ပြသည်အထိ၊ ယေရှုသည် အကူအညီနှင့် မျှော်လင့်ချက်နှစ်ခုလုံးကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ယောဟန် ၉:၂ ကို ကြည့်ပါ။

Thy sins be forgiven thee. See on v. 10. Affliction had given him time for reflection, and he had come to realize that his own sins were responsible for his suffering. It was to these sins, which now weighed so heavily on his mind, that Jesus referred. The paralytic came seeking for health of soul as well as for healing of body (see DA 267, 268). He was physically helpless and spiritually hopeless, until he presented his case to Jesus, who provided both help and hope. See on John 9:2.

 

၆. ကျမ်းပြုဆရာများ။ စာမျက်နှာ ၅၅ နှင့် အခန်း ၁:၂၂ ကို ကြည့်ပါ။ လုကာ (အခန်း ၅:၁၇) အရ ဤ “ဖာရိရှဲများနှင့် ကျမ်းတတ်ဆရာများ” သည် “ဂါလိလဲ၊ ယုဒယ၊ ယေရုရှလင်” အစရှိသော နေရာအသီးသီးမှ လာကြသည်။ ဤမျှလောက် မတူညီသောနေရာများမှ ကိုယ်စားလှယ်များ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် ဤအထူးအခါသမယတွင် ၎င်းတို့၏ ရှိနေခြင်းသည် သာမန်ထက်ပိုသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ဤဘာသာရေးအရာရှိများသည် ယေရှုသည် ယခုအချိန်အထိ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော နေရာများမှ အတိအကျဖြစ်ကြသည်မှာ ၎င်းတို့သည် ပြည်သူလူထု၏ စိတ်ဝင်စားမှုဗဟိုဖြစ်လာသော သူ့ကို စုံစမ်းရန် ကပြူနံတွင် ရှိနေကြသည်ဟု ညွှန်ပြပုံရသည်။ ဤအခြေအနေသည် နှစ်နှစ်ခန့်ကြာ ယောဒန်မြစ်တွင် ယောဟန်သည် နှစ်ခြင်းဆရာ၏ လုပ်ဆောင်မှုကို စုံစမ်းရန် ယေရုရှလင်မှ ခေါင်းဆောင်များက စေလွှတ်ခဲ့သော ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကို သတိရစေသည် (ယောဟန် ၁:၁၉–၂၈)။ ယေရှုသည် ယခင်က လုပ်ဆောင်ခဲ့သော ယုဒယမှ လာသော ဤကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့သည် ဂါလိလဲရှိ ခေါင်းဆောင်များအား ယေရှု၏ မကြာသေးမီက လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုလမ်းကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အကြံပေးရန် ဖိတ်ကြားခံရပေမည်။

6. The scribes. See p. 55, and on ch. 1:22. According to Luke (see on ch. 5:17) these “Pharisees and doctors of the law” came from all parts of “Galilee, and Judaea, and Jerusalem.” The coming of representatives from so many different places suggests that their presence upon this particular occasion was more than casual. The fact that these religious officials were from precisely the areas in which Jesus thus far had worked would seem to indicate that they were at Capernaum to investigate the One who had become the center of such intense public interest. The situation recalls the delegation that the leaders in Jerusalem dispatched to the Jordan to investigate the work of John the Baptist (John 1:19–28) two years previously. The present delegation from Judea, where Jesus had previously worked, may have been summoned to advise the leaders in Galilee regarding their course of action in view of Jesus’ more recent activities there.

 

ဤသူများသည် သူလျှိုများဖြစ်သည် (DA ၂၆၇၊ ထပ်ဆင့် ၂၁၃ ကို ကြည့်ပါ)၊ ပြီးလျှင် ဘေသဇဒတွင် အကြောသေသူ၏ ကုသခြင်းကို ထင်ရှားစွာ သတိရစေရန် (ယောဟန် ၅:၁–၉)၊ ယေရှုသည် ယခုအခါ တူညီသော ရောဂါခံစားနေရသူ နောက်ထပ်တစ်ဦးကို ကုသခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ယေရှုသည် ဘုရားကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူဖြစ်သည်ဟူသော သက်သေဟုယူဆသည့်အရာကို ရှာဖွေရန် သိပ်မကြာရှည်စောင့်ဆိုင်းရပေ။ ယေရှုသည် ယခင်က ယုဒခေါင်းဆောင်များရှေ့တွင် ပြောခဲ့သော ထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်ကို ဘုရားကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းဟု တံဆိပ်ကပ်ခံခဲ့ရသည် (ယောဟန် ၅:၁၈)၊ ယခုအခါ သူသည် ၎င်းတို့လည်း ဘုရားကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းဟု ယူဆသော ဘုရားစွမ်းအားကို လူသိရှင်ကြား ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် ဂါလိလဲဝန်ကြီးဌာနတွင် ယေရှုနှင့် ယုဒအာဏာပိုင်များအကြား ပထမဆုံး အငြင်းပွားမှုများကို အမှတ်အသားပြုသည်။

These men were spies (see DA 267; cf. 213), and as if to remind them vividly of the healing of the paralytic at Bethesda (John 5:1–9), Jesus now healed another man suffering from the same disease. They did not have long to wait before finding what they were looking for—alleged evidence that Jesus was a blasphemer. His earlier statement before the Jewish leaders had been branded blasphemy (John 5:18); now He exercised publicly a divine prerogative that they likewise took to be blasphemy. This incident marks the first of Jesus’ several controversies with the Jewish authorities during His Galilean ministry.

 

ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်း။ ဂရိဘာသာဖြင့် “dialogizomai”၊ “အကောင့်များကို ချိန်ညှိရန်”၊ “စကားပြောရန်”၊ “ဆွေးနွေးရန်”၊ “အငြင်းအခုံပြုရန်” ဟု ဆိုသည်။

Reasoning. Gr. dialogizomai, “to balance accounts,” “to converse,” “to debate,” “to argue.”

 

၇. ဤသူ။ ဂရိဘာသာဖြင့် “houtos”၊ “ဤ [တစ်ဦး]”၊ မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်အလား ပြောဆိုသည်။ ၎င်းတို့သည် ယေရှုကို ဘုရားကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူအဖြစ် ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုသက်သေသည် တစ်နှစ်ခွဲအကြာ သူ၏တရားစီရင်မှုတွင် ၎င်းတို့ဖော်ထုတ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ခဲ့ပေ (မဿဲ ၂၆:၅၉၊ ၆၀၊ မာကု ၁၄:၅၅၊ ၅၆)။ ၎င်းတို့၏အခက်အခဲမှာ ယေရှုသည် သူ့ကို တိကျသော မေရှိယဆိုင်ရာ တောင်းဆိုမှုများထက် ဘုရားစွမ်းအား၏ လက်တွေ့လည်ပတ်မှု—အပြစ်ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ရောဂါကုသခြင်း—ဖြင့် ၎င်းတို့ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ စာမျက်နှာ ၂၀၉ ကို ကြည့်ပါ။

7. This man. Gr. houtos, “this [one],” as if spoken in contempt. They thought they had caught Jesus in the act of blasphemy, but strangely enough, the evidence was not such that they could bring it against Him at His trial a year and a half later (Matt. 26:59, 60; Mark 14:55, 56). Their difficulty lay in the fact that He confronted them with the practical operation of the power of Deity—in forgiving sin and healing disease—rather than the assertion of specific Messianic claims. See p. 209.

 

ဘုရားကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း။ ဂရိဘာသာဖြင့် “blasphēmiai”၊ “ထိခိုက်စေသော စကားများ”၊ “အတင်းပြောခြင်း”၊ ဆိုလိုသည်မှာ မည်သည့် အထင်အမြင်သေးသော ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှုများဖြစ်သည်။ ကျမ်းပြုဆရာများသည် အကြောသေသူ၏ အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်ရာတွင် ယေရှုသည် ၎င်းတို့ပြောဆိုသည့်အတိုင်း သာမန်လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် ဘုရားစွမ်းအား၏ အခွင့်ထူးများကို လုယူခဲ့သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ထုံးတမ်းစဉ်လာစနစ်အောက်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် လူတစ်ဦး၏ ဝန်ခံခြင်းကို ဦးစီးခဲ့သော်လည်း ခွင့်လွှတ်ခြင်းစကားများကို အမှန်တကယ် မပြောခဲ့ပေ။ သူ၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို လက်ခံခြင်းသည် ဘုရား၏ ဝန်ခံခြင်းကို လက်ခံခြင်းကို သင်္ကေတပြုရုံသာဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ ၁၀:၁–၁၂ ကို ကြည့်ပါ)။ ဘုရားတည်ရှိမှုနှင့် လည်ပတ်မှု၏ သက်သေကို လက်ခံရန် ငြင်းဆိုခြင်းဖြင့် ကျမ်းပြုဆရာများသည် ၎င်းတို့စွပ်စွဲထားသော အပြစ်ကို ခရစ်တော်အား ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကျူးလွန်ခဲ့သည် (မဿဲ ၁၂:၂၂–၃၂ ကို ကြည့်ပါ)။ ဘုရားကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းအတွက် လဗိစဉ်လာပြစ်ဒဏ်မှာ ကျောက်ခဲဖြင့် ထုသတ်ခြင်းဖြစ်သည် (ဝတ်ပြု ၂၄:၁၆)၊ သို့သော် ယေရှု၏ခေတ်တွင် ယုဒလူမျိုးများသည် ယင်းကို ယေဘုယျအားဖြင့် လုပ်ဆောင်ရန် လွတ်လပ်ခွင့်မရှိခဲ့ပေ။

Blasphemies. Gr. blasphēmiai, “injurious speeches,” “slanders,” that is, any derogatory statements. The scribes assumed that in forgiving the paralytic’s sins Jesus, a mere man as they claimed, had usurped the prerogatives of Deity. Under the ceremonial system the priest presided over a man’s confession but did not actually speak words of forgiveness. His acceptance of the sacrifice merely symbolized God’s acceptance of the confession (see Heb. 10:1–12). By their refusal to recognize evidence of the presence and operation of divinity the scribes were committing the very sin of which, in their hearts, they accused Christ (see Matt. 12:22–32). The Levitical penalty for blasphemy was death by stoning (Lev. 24:16), although the Jews in Jesus’ time were not generally at liberty to carry it out.

 

အပြစ်ကို မည်သူခွင့်လွှတ်နိုင်သနည်း။ ကျမ်းပြုဆရာများသည် ၎င်းတို့၏ ဓမ္မပညာနှင့်ပတ်သက်၍ တိကျမှန်ကန်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းသည် ဘုရားသည် အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်သူအဖြစ် ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြထားသည် (ဟေရှာယ ၄၃:၂၅၊ ဟေရှာယ ၃၁:၃၄၊ ထပ်ဆင့် ယောဟန် ၁၀:၃၃ ကို ကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့၏အမှားမှာ ၎င်းတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော လူသည် ဘုရားဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုရန် ပျက်ကွက်ခြင်းဖြစ်သည်။ စာမျက်နှာ ၂၀၉ ကို ကြည့်ပါ။

Who can forgive? The scribes were strictly correct so far as their theology was concerned, for the OT clearly pointed to God as the One who forgives sin (Isa. 43:25; Jer. 31:34; cf. John 10:33). Their error was in failing to recognize that the Man who stood before them was God. See p. 209.

 

၈. သိမြင်သည်။ ဂရိဘာသာဖြင့် “epiginoskō”၊ “တိကျစွာ သိရန်”၊ “အသိအမှတ်ပြုရန်” ဟု ဆိုသည်။ ယေရှုသည် လူများ၏ အတွေးများကို အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်ရှုခဲ့သည် (မာကု ၁၂:၁၅၊ လုကာ ၆:၈၊ ၉:၄၇၊ ၁၁:၁၇၊ ထပ်ဆင့် ယောဟန် ၄:၁၆–၁၉၊ ၈:၇–၉)။ ဤသည်မှာ ယေဘုယျအားဖြင့် ၎င်းတို့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်စေသည်။

8. Perceived. Gr. epiginoskō, “to know accurately,” “to recognize.” Repeatedly Jesus read men’s thoughts (Mark 12:15; Luke 6:8; 9:47; 11:17; cf. John 4:16–19; 8:7–9). This generally had the effect of making them furiously angry.

 

၉. ဘယ်ဟာက ပိုလွယ်သလဲ။ ကျမ်းပိုဒ်များက စဉ်းစားနေသည်မှာ “လူတစ်ဦး၏ အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်သည်ဟု ပြောရန်သည် လွယ်ကူသည်၊ အကြောင်းမှာ မည်သူမျှ အမှန်တကယ် သိနိုင်မည်မဟုတ်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ၎င်းတို့၏ မပြောထွက်သော စိန်ခေါ်မှုကို ချက်ချင်းလက်ခံပြီး၊ အနှစ်သာရအားဖြင့် ဤသို့မေးမြန်းခဲ့သည်။ “လူတစ်ဦး၏ အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်ရန်နှင့် သူ့ကို လေဖြတ်ရောဂါမှ ပျောက်ကင်းစေရန် ဘယ်ဟာကို ပိုလွယ်သည်ဟု သင်တို့ထင်သနည်း” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ အဖြေသည် သိသာထင်ရှားသည်။

9. Whether is it easier? Apparently the scribes were thinking, “It is easy to say that a man’s sins are forgiven, for no one can really tell whether they are.” Jesus immediately took up their unspoken challenge and, in substance, inquired: “Which would you find easier, to forgive a man’s sins or to heal him of paralysis?” The answer was obvious.

 

၁၀. သင်တို့သိစေရန်။ ယေရှုသည် လူအားလုံးမြင်နိုင်သော အံ့ဖွယ်ပြုမှုတစ်ခုကို ကမ်းလှမ်းခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ၎င်းတို့ မမြင်နိုင်သော ပို၍ထူးကဲသော အံ့ဖွယ်ပြုမှု၏ အမှန်တရားကို သက်သေပြရန်ဖြစ်သည် (ရောမ ၁:၂၀)။

10. That ye may know. Jesus offered a miracle that all could see as evidence of the reality of a far greater miracle that they could not see (cf. Rom. 1:20).

 

လူသားသည်။ ဤနေရာတွင် ဓမ္မသစ်ကျမ်းရေးသားသူ သုံးဦးစလုံးက ဤထူးခြားသောဘွဲ့အမည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခဲ့သည် (မဿဲ ၉:၆; မာကု ၂:၁၀; လုကာ ၅:၂၄)။ ၎င်းသည် ယေရှု၏ အကြိုက်ဆုံး မိမိကိုယ်ကို ရည်ညွှန်းသော ဘွဲ့အမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်းများတွင် ၈၀ ကြိမ်ခန့် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သို့သော် မည်သူမျှ သူ့ကို ဤဘွဲ့အမည်ဖြင့် မခေါ်ဆိုခဲ့သလို၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်းရေးသားသူများကလည်း သူ့ကို ဤဘွဲ့အမည်ဖြင့် မရည်ညွှန်းခဲ့ပေ။ ဤဘွဲ့အမည်သည် ယုဒလူမျိုးအချို့အကြားတွင် တည်ထောင်မည့် ဘုရင်သစ်၏ မေရှိယရှင်ဘုရင်အဖြစ် နားလည်ထားသည်။ ကျိန်ဆိုမှုအောက်တွင်မဟုတ်လျှင် (မဿဲ ၂၆:၆၃, ၆၄၊ မာကု ၁၄:၆၁, ၆၂)၊ သို့မဟုတ် သူ့ကို မယ်ရှိယအဖြစ် ယုံကြည်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်သူများနှင့် သီးသန့်ပြောဆိုရာတွင်မဟုတ်လျှင် (မဿဲ ၁၆:၁၆, ၁၇၊ ယောဟန် ၃:၁၃–၁၆၊ ၄:၂၅, ၂၆၊ ၁၆:၃၀, ၃၁)၊ ယေရှုသည် မေရှိယဆိုင်ရာ တိုက်ရိုက်တောင်းဆိုမှုများ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ သူ၏ဘဝ၊ သူ၏စကားများနှင့် သူ၏လုပ်ဆောင်မှုများတွင် မေရှိယဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များ ပြည့်စုံခဲ့ကြောင်း လူများက အသိအမှတ်ပြုရန် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။

The Son of man. Here, for the first time, all three synoptic writers use this distinctive title (Matt. 9:6; Mark 2:10; Luke 5:24). It was Christ’s favorite designation for Himself, and appears in the Gospels some 80 times. No one, however, addressed Him by this title, nor do any of the gospel writers refer to Him by it. This title was understood at least among some Jews as a name for the Messianic ruler of the new kingdom to be established. Except under oath (Matt. 26:63, 64; Mark 14:61, 62), and in private to those ready to believe in Him as the Christ (Matt. 16:16, 17; John 3:13–16; 4:25, 26; 16:30, 31), Jesus made no direct Messianic claims. It was His purpose that men should recognize in His life, His words, and His works, evidence that the prophecies of the Messiah had met their fulfillment in Him. See p. 209.

 

ယေရှုသည် “လူသားသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်အရ သမိုင်းအရ (လုကာ ၁:၃၁–၃၅၊ ရောမ ၁:၃, ၄၊ ဂလာတိ ၄:၄) နှင့် ပိုမိုမြင့်မားသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ဖြစ်သည်။ “လူသားသည်” ဟူသော ဘွဲ့အမည်သည် သူ့ကို လူဖြစ်လာသော ခရစ်တော်အဖြစ် ရည်ညွှန်းသည် (ယောဟန် ၁:၁၄၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၆–၈)။ ၎င်းသည် ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ဖန်ဆင်းခံသတ္တဝါတို့ တစ်ဦးတည်းသော ဘုရားနှင့်လူသားပေါင်းစည်းမှုကို ညွှန်ပြသည်။ ၎င်းသည် လူသားများသည် ဘုရား၏သားသမီးများ ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း (ယောဟန် ၁:၁၂၊ ဂလာတိ ၄:၃–၇၊ ၁ယောဟန် ၃:၁, ၂) သက်သေပြသည်။ ဘုရားသည် လူသားမျိုးနွယ်နှင့် ဆက်နွှယ်ခဲ့ပြီး၊ လူသားမျိုးနွယ်သည် ဘုရား၏ပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် ပြန်လည်ဖန်တီးခံရရန်ဖြစ်သည်။ ယေရှုအား ဘုရား၏သားအဖြစ် လုကာ ၁:၃၅၊ ယောဟန် ၁:၁–၃ နှင့် လူသားအဖြစ် လုကာ ၂:၄၉, ၅၂၊ ယောဟန် ၁:၁၄ တို့ကို ကြည့်ပါ။

Jesus was literally “the Son of man,” both in a purely historic sense (see Luke 1:31–35; Rom. 1:3, 4; Gal. 4:4) and in a higher sense. The title, Son of man, designates Him as the incarnate Christ (see John 1:14; Phil. 2:6–8). It points to the miracle whereby Creator and creature were united in one divine-human person. It testifies to the truth that sons of men may indeed become sons of God (John 1:12; Gal. 4:3–7; 1 John 3:1, 2). Deity was identified with humanity in order that humanity might be made over again into the image of divinity (DA 25). Concerning Jesus as the Son of God, see on Luke 1:35; John 1:1–3; and as Son of man, on Luke 2:49, 52; John 1:14; see Additional Note on John 1.

 

အခွင့်အာဏာ။ ဂရိစကားလုံး “exousia” သည် “အခွင့်အာဏာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ “စွမ်းအား” ဟူသော ဂရိစကားလုံးမှာ “dunamis” ဖြစ်သည်။ အံ့ဖွယ်ပြုရန် စွမ်းအားလိုအပ်သော်လည်း၊ အပြစ်ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် အခွင့်အာဏာကိစ္စဖြစ်သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် “exousia” သည် စာကြောင်း၏အစတွင်ရှိပြီး၊ ယေရှု၏ အပြစ်ခွင့်လွှတ်ရန် အခွင့်အာဏာကို အလေးပေးသည်။ ယုဒခေါင်းဆောင်များက ဤအခွင့်အာဏာကို ထပ်ခါတလဲလဲ စိန်ခေါ်ခဲ့သည် (အခန်း ၁၁:၂၈)။

Power. Gr. exousia, “authority.” The usual Greek word for “power,” in the sense of “might” or “strength,” is dunamis. To work a miracle required power, but the forgiveness of sin was a matter of authority. In the present passage, exousia stands at the beginning of the clause, and so emphasizes Christ’s authority to forgive sin. The Jewish leaders repeatedly challenged this authority (see ch. 11:28).

 

အပြစ်ခွင့်လွှတ်ခြင်း။ ရောဂါ၏အကြောင်းအမှန်ကို ဖယ်ရှားမပြီးမချင်း ခံစားနေရသူသည် ရောဂါမှ သက်သာရာရမည်မဟုတ် (ကျမ်းပိုဒ် ၅ ကိုကြည့်ပါ)။ စိတ်ဝိညာဉ်ကို မပျောက်ကင်းစေဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပျောက်ကင်းစေခြင်းသည် ထိုလူငယ်အား ရောဂါဖြစ်ပေါ်စေသော လမ်းကြောင်းကို ထပ်လည်ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ယေရှုသည် ထိုလူငယ်အား ခန္ဓာကိုယ်သစ်တစ်ခုပေးမပြီးမီ စိတ်နှလုံးသစ်တစ်ခုကို ဦးစွာပေးခဲ့သည်။

Forgive sins. The cause of the disease must be removed before the sufferer could be relieved of the disease from which he suffered (see on v. 5). Healing of the body without healing of the soul could result only in a repetition of the course the young man had taken that brought on the disease. Therefore Christ, who gave the man a new body, first provided him with a new heart.

 

သူပြောသည်။ “သူပြောသည်” ဟူသော ကွင်းစကွင်းပိတ်ထဲထည့်ထားသော ထုတ်ပြန်ချက်သည် ယေရှု၏ ကြေငြာချက်၏အလယ်တွင် ထည့်သွင်းထားပြီး၊ ဤအချိန်တွင် သူသည် ကျမ်းပိုဒ်များထံမှ လှည့်ကာ လေဖြတ်သူအား ပြောဆိုခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ၎င်းသည် အကျမ်းသုံးခုစလုံးတွင် တူညီသောနေရာတွင် ပေါ်ထွက်လာသည် (မဿဲ ၉:၆၊ လုကာ ၅:၂၄)။ တူညီသော ဘာသာစကားအသုံးအနှုန်းများ၏ ဥပမာများကို မာကု ၁:၁၆ နှင့် မဿဲ ၄:၁၈၊ မာကု ၅:၂၈ နှင့် မဿဲ ၉:၂၁၊ မာကု ၁၄:၂ နှင့် မဿဲ ၂၆:၅၊ မာကု ၁၅:၁၀ နှင့် မဿဲ ၂၇:၁၈ တို့တွင် တွေ့ရသည်။

He saith. The parenthetical statement introduced by these words is inserted in the middle of Jesus’ pronouncement to indicate that at this point He turned from the scribes and addressed Himself to the paralytic. It appears at the same place in all three accounts of the narrative (see Matt. 9:6; Luke 5:24). Similar examples of identical language may be found in Mark 1:16 and Matt. 4:18; Mark 5:28 and Matt. 9:21; Mark 14:2 and Matt. 26:5; Mark 15:10 and Matt. 27:18. See pp. 177, 178; cf. pp. 306, 307.

 

၁၁. ငါသည် သင့်အား ပြောသည်။ ဂရိစကားလုံး “soi legō” သည် “သင့်အား ငါပြောသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဂရိဘာသာတွင် စကားလုံးများ၏အစီအစဉ်သည် ယေရှုပြောဆိုနေသူကို အလေးပေးသည်။ ကျမ်းပိုဒ် ၁၀ ၏ စကားများကို ယုံကြည်မှုမရှိသော ကျမ်းပိုဒ်များထံ ပြောဆိုခဲ့ပြီး၊ ယခု ၎င်းတို့အား သက်သေပြရန်၊ သူသည် လေဖြတ်သူထံသို့ လှည့်ကာ “သင့်အား ငါပြောသည်၊ ထလော့” ဟု ပြောခဲ့သည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပျောက်ကင်းစေနိုင်သော စွမ်းအားသည် ဝိညာဉ်ရေးအရ ပျောက်ကင်းစေနိုင်သော အခွင့်အာဏာ၏ သက်သေဖြစ်သည်။

11. I say unto thee. Gr. soi legō, “to thee I say.” The order of the words in Greek emphasizes here the one to whom Jesus was speaking. The words of v. 10 He addressed to the unbelieving scribes; now, as a proof to them, He turned to the paralytic and said, “To thee I say, Arise.” The power to heal physically was evidence of the authority to heal spiritually.

 

သင်၏အိပ်ရာကို ယူလော့။ ခံစားနေရသူသည် သူ၏အိပ်ရာပေါ်တွင် ယေရှုထံသို့ သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ယခုသူသည် ယေရှု၏ရှေ့မှ သူ၏အိပ်ရာကို သယ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားပြီး၊ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှု၏ သက်သေဖြစ်သည်။

Take up thy bed. The sufferer had been carried to Jesus on his bed; he now leaves the presence of Jesus carrying his bed, an evidence of the great transformation that had occurred.

 

သင်၏အိမ်သို့ ပြန်သွားလော့။ ဆိုလိုသည်မှာ “အိမ်သို့ပြန်သွား” (အာအက်စ်ဗွီ)။

Go thy way into thine house. That is, “Go home” (RSV).

 

၁၂. ဤပုံစံဖြင့်။ သို့မဟုတ် “ဤကဲ့သို့သော မည်သည့်အရာမဆို”။ လိုအပ်မှုကြီးမားစွာဖြင့် ယေရှုထံသို့ ရောက်ရှိလာသောသူသည် အောင်မြင်သောပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး၊ မိမိကိုယ်ကို ကျေနပ်မှု၊ မာန်နှင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုဖြင့် ရောက်ရှိလာသူများသည် “အံ့ဩထိတ်လန့်ပြီး ရှုံးနိမ့်မှုဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရသည်” (DA 270)။ လူများက ယေရှုထံသို့ ချဉ်းကပ်ပုံသည် ၎င်းတို့သည် သူ့တွင် ကောင်းကင်သို့သွားရာလမ်းကို တွေ့ရှိမည်လား၊ သို့မဟုတ် ပျက်စီးခြင်းသို့ ဆိုက်ရောက်စေမည့် အတားအဆီးကို တွေ့ရှိမည်လားဟု ဆုံးဖြတ်ပေးသည် (မဿဲ ၂၁:၄၄၊ လုကာ ၂:၃၄၊ ၁ပေတရု ၂:၈)။

12. On this fashion. Or, “anything like this.” The man who had come into the presence of Jesus with a profound sense of need went away in triumphant joy, while those who came in self-satisfaction, pride, and malice went away “dumb with amazement and overwhelmed with defeat” (DA 270). The spirit in which men approach Jesus determines whether they find in Him a steppingstone to heaven or a stumbling block to destruction (see Matt. 21:44; Luke 2:34; 1 Peter 2:8).

 

၁၃. သူသည် ထပ်မံထွက်သွားသည်။ [လေဝိမဿဲ၏ ခေါ်ဆိုမှု၊ မာကု ၂:၁၃, ၁၄=မဿဲ ၉:၉=လုကာ ၅:၂၇, ၂၈။ အဓိကမှတ်ချက်။ မာကု။ ဂါလိလဲအစောပိုင်း သာသနာပြုမှု။ ကျွန်ုပ်၏သခင်၏ သာသနာပြုမှုကို ကြည့်ပါ။] ဤသည်မှာ ကပြွန်မြို့အနီးတဝိုက်တွင် ခရီးတိုတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး၊ ဂါလိလဲတစ်ခွင်သို့ ဟောပြောရန် ခရီးမဟုတ်ပေ။ ဒုတိယအကြိမ် ထိုသို့သော ခရီးစဉ်သည် ဆယ့်နှစ်ပါးသော တမန်တော်များ ခန့်အပ်ခြင်းနှင့် တောင်ပေါ်တရားဒေသနာမတိုင်မီ စတင်ခဲ့သည်။

13. He went forth again. [Call of Levi Matthew, Mark 2:13, 14=Matt. 9:9=Luke 5:27, 28. Major comment: Mark. See Early Galilean Ministry; The Ministry of Our Lord.] Apparently this was but a short journey in the vicinity of Capernaum, and not a major preaching tour of Galilee. The second such tour, which was preceded by the appointment of the Twelve and the Sermon on the Mount, did not begin until somewhat later.

 

၁၄. သူသည်မြင်သည်။ လုကာ ၅:၂၇ ကိုကြည့်ပါ။

14. He saw. See on Luke 5:27.

 

လေဝိ။ လုကာလည်း ဤအမည်ကို အသုံးပြုသည် (အခန်း ၅:၂၇)၊ သို့သော် မဿဲသည် တူညီသောဇာတ်လမ်းတွင် မဿဲဟူသောအမည်ကို ပိုနှစ်သက်သည် (အခန်း ၉:၉)။ လေဝိနှင့် မဿဲသည် တူညီသောသူဖြစ်ကြောင်း မဿဲသည် “အခွန်ကောက်သူ” (အခန်း ၁၀:၃) ဟုလည်း ခေါ်ဆိုခံရသည့်အချက်နှင့်၊ အခြားဓမ္မသစ်ကျမ်းများတွင် ဆယ့်နှစ်ပါးသော တမန်တော်များစာရင်းတွင် မဿဲရှိပြီး လေဝိမရှိခြင်း (မာကု ၃:၁၈၊ လုကာ ၆:၁၅၊ တမန်တော် ၁:၁၃) တို့က သက်သေပြသည်။ ယုဒလူများတွင် အမည်တစ်ခုထက်ပို၍ ရှိခြင်းသည် သာမန်ဖြစ်သည်၊ ဥပမာ ရှိမုန်ပေတရုနှင့် ယောဟန်မာကုတို့ပင်။ မာကု ၃:၁၄ ကိုကြည့်ပါ။

Levi. Luke also uses this name (ch. 5:27), but Matthew in the same story prefers the name Matthew (ch. 9:9). That the two names refer to the same man is indicated further by the fact that Matthew also is called “the publican [taxgatherer]” (ch. 10:3), and by the fact that in their lists of the Twelve, the other Gospels have Matthew and not Levi (Mark 3:18; Luke 6:15; cf. Acts 1:13). It was common for Jews to have more than one name, as Simon Peter and John Mark. See on Mark 3:14.

 

အလဖဲအား၏သား။ အချို့က “အလဖဲအား၏သား လေဝိ” ကို “အလဖဲအား၏သား ယာကုပ်” (အခန်း ၃:၁၈) နှင့် တူညီသူဟု ယူဆကြသည်။ သို့သော် လေဝိနှင့် မဿဲသည် တူညီသူဖြစ်ကြောင်း အထက်တွင်ပေးထားသော သက်သေများအရ၊ လေဝိနှင့် ယာကုပ်သည် မတူညီသောသူများဖြစ်ကြောင်း သေချာပုံရသည်။ ၎င်းတို့သည် ညီအစ်ကိုများဖြစ်သည်ဟု မပြောနိုင်ပေ (အခန်း ၃:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။

The son of Alphæus. Some have thought to identify “Levi the son of Alphaeus” with “James the son of Alphaeus” (ch. 3:18). However, in view of the evidence given above for the identity of Levi with Matthew, it appears certain that Levi and James were different men; whether they were brothers it is impossible to say (see on ch. 3:18).

 

အခွန်ရုံး။ ဆိုလိုသည်မှာ အခွန်ရုံးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် “ပင်လယ်ကမ်းနား” (ကျမ်းပိုဒ် ၁၃) တွင်ရှိပုံရပြီး၊ ဒမတ်စကတ်နှင့် အရှေ့ဘက်မှ ပြထိုလမိုင်သို့ (အာခို) သို့သွားသော ပင်မလမ်းမကြီးတစ်လျှောက် သို့မဟုတ် ဂါလိလဲပင်လယ်ကန်မှ ဟေရုဒ်ဖိလိပ္ပု၏ နယ်မြေသို့ သွားသော ခရီးသွားများနှင့် ကုန်သည်များထံမှ ဟေရုဒ်အန္တိပတ်က အခွန်ကောက်ခံသည့်ရုံးဖြစ်ပုံရသည်။ ကပြွန်မြို့၏ ဗျူဟာမြောက်နှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဆိုင်ရာ တည်နေရာကို ဟေရှာယ ၉:၁၊ မဿဲ ၄:၁၃ နှင့် လုကာ ၄:၃၁ တို့ကို ကြည့်ပါ။

The receipt of custom. That is, the tax office. It apparently was “by the sea side” (v. 13), and was probably an office at which Herod Antipas collected revenue from caravans and travelers passing along the main highway from Damascus and the East to Ptolemais (Accho) on the Mediterranean (see on Isa. 9:1), or over the Lake of Galilee from the territory of Herod Philip. As to the strategic, commercial location of Capernaum see on Matt. 4:13 and Luke 4:31.

 

လူထုထင်မြင်ချက်တွင် အခွန်ကောက်သူများကို ဂုဏ်သိက္ခာမရှိသူများဟု ယူဆကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ရောမအုပ်ချုပ်မှု၏ ကိုယ်စားလှယ်များဖြစ်ရုံသာမက၊ မကြာခဏ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးအတွက် လိမ်လည်လှည့်ဖျားသူများဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ တရားဝင်အာဏာကို အသုံးပြုကာ လူများကို ဖိနှိပ်လှည့်ဖျားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် လူမှုရေးနှင့် ဘာသာရေးအရ ဖယ်ထုတ်ခံရသူများအဖြစ် လူအများက မုန်းတီးပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုကြသည်။ စာမျက်နှာ ၆၆ နှင့် လုကာ ၃:၁၂ ကိုကြည့်ပါ။

In popular opinion tax collectors were considered disreputable. Not only were they frequently agents of Roman oppression, they also were often extortioners on their own account, who made use of their official power to oppress and defraud the people. They were hated and despised by all, as social and religious outcasts. See p. 66; see on Luke 3:12.

 

ငါ့နောက်သို့ လိုက်လာလော့။ ယေရှုက တပည့်ဖြစ်ရန် ဖိတ်ခေါ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် ပုံမှန်ဘာသာစကားဖြစ်သည် (မဿဲ ၄:၁၉၊ ယောဟန် ၁:၄၃)။ သူ၏ဘဝ၏ ကြီးမားသောဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချက်ချင်းပြုလုပ်ရန် ခေါ်ဆိုခံရသောအခါ၊ မဿဲသည် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော ဆုံးဖြတ်ချက်သည် သူသည် ယေရှုနှင့် ယခင်ကတည်းက ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုရှိခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။ သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် ယေရှုနောက်သို့ လိုက်လိုသော တောင့်တမှုရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် အခွန်ကောက်သူများအပေါ် ရဗ္ဗိများ၏ သဘောထားကို သူသိထားသောကြောင့်၊ ဤထူးကဲသော ရဗ္ဗိသည် သူ့ကို တပည့်အဖြစ်လက်ခံရန် နှိမ့်ချလိမ့်မည်ဟု သူမထင်ခဲ့ပေ။ လုကာ (အခန်း ၅:၂၈) က မဿဲသည် ယေရှုနောက်သို့ လိုက်ရန် “အားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်” ဟု ထည့်သွင်းဖော်ပြထားသည်။ သူသည် အကျိုးအမြတ်ရရှိသော လုပ်ငန်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး လစာမရှိဘဲ အမှုဆောင်ခဲ့သည်။

Follow me. The usual language Christ used in extending His invitation to discipleship (see Matt. 4:19; John 1:43). Called upon to make the great decision of his life on a moment’s notice, Matthew was ready; such a decision would presuppose his having had previous contact with Jesus. In his heart there must have been already a longing to follow Him. But since he knew full well the attitude of the rabbis toward tax collectors, it doubtless did not occur to him that this great Rabbi would condescend to have him among His disciples. Luke (ch. 5:28) adds that Matthew “left all” in order to follow Jesus; he left a profitable business to serve without pay.

 

၁၅. ထိုင်နေသည်။ [မဿဲ၏ဧည့်ခံပွဲ၊ မာကု ၂:၁၅–၁၇=မဿဲ ၉:၁၀–၁၃=လုကာ ၅:၂၉–၃၂။ အဓိကမှတ်ချက်။ မာကု။ ဂါလိလဲအလယ်ပိုင်း သာသနာပြုမှု။ ကျွန်ုပ်၏သခင်၏ သာသနာပြုမှုကို ကြည့်ပါ။] ဂရိစကားလုံး “katakeimai” သည် “လှဲလျောင်းနေသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဓမ္မဟောင်းကာလတွင် ယုဒလူများသည် ထိုင်နေရင်း စားသောက်လေ့ရှိသော်လည်း၊ ယေရှု၏ခေတ်တွင် အနည်းဆုံး ပိုမိုခမ်းနားသောအိမ်များတွင်၊ လူများသည် စားပွဲမှ စောင်းနေသော နိမ့်သောပလက်ဖောင်း သို့မဟုတ် ခုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းစားသောက်လေ့ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် ခေါင်းအုံးများပေါ်တွင် အနားယူပြီး ၎င်းတို့၏ ဘယ်ဖက်လက်မောင်းများဖြင့် ထောက်ထားကြသည်။ ပုံမှန်စားပွဲသည် သုံးဖက်တွင် ထိုသို့သော စောင်းနေသော ပလက်ဖောင်းများဖြင့် တပ်ဆင်ထားပြီး၊ စားပွဲဝိုင်းတွင် စားသောက်ပစ္စည်းများ ဝန်ဆောင်မှုပေးရန်အတွက် စတုတ္ထဖက်ကို ဖွင့်ထားသည်။ မဿဲ၏အိမ်တွင် ထိုသို့သော စားပွဲတပ်ဆင်ထားခြင်းသည် သူသည် ချမ်းသာပြီး ယဉ်ကျေးမှုရှိသူဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

15. Sat. [Matthew’s Feast, Mark 2:15–17=Matt. 9:10–13=Luke 5:29–32. Major comment: Mark. See Middle Galilean Ministry; The Ministry of Our Lord.] Gr. katakeimai, “to lie down.” Although in OT times it was usually the Jewish custom to sit while eating, by the time of Jesus, in the more pretentious houses at least, people commonly lay down to eat on a low platform or couch sloping away from the table. They rested on cushions and supported themselves by their left arms. The usual table was equipped on three sides with such slanting platforms, the fourth side being left open for attendants to serve the food. That Matthew’s home was equipped with such a table suggests that he was a man of means and culture.

 

မဿဲအိမ်တွင် ကျင်းပသော ပွဲသည် သူ၏ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရပြီးနောက် ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်၊ သို့မဟုတ် လအနည်းငယ်အကြာတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည် (ဒီအေ ၃၄၂ ကိုကြည့်ပါ၊ အခန်း ၅:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤဖြစ်ရပ်ကို မဿဲ၏အတွေ့အကြုံများကို တစ်နေရာတည်းတွင် ပြည့်စုံစွာဖော်ပြရန် ဤနေရာတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်ဟု ယူဆရသည်။

Evidently the feast in Matthew’s home took place some weeks, perhaps months, after his call (see DA 342; see on ch. 5:21). It is recorded here probably in order to complete, in one context, the account of Matthew’s experiences.

 

စားပွဲဝိုင်း၌။ သို့မဟုတ် “စားပွဲတွင်” (အာအက်စ်ဗွီ)။ ဤအသုံးအနှုန်းကို အကြောင်းအရာအရ ဖြည့်စွမ်းရန် ဘာသာပြန်သူများက ထည့်သွင်းထားခြင်းဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။

At meat. Or, “at table” (RSV). This expression has been supplied by the translators to complete the idea implicit in the context (see v. 16).

 

သူ၏အိမ်၌။ အကြောင်းအရာအရ ဤသည်မှာ မဿဲ၏အိမ်ဖြစ်ပြီး၊ ယေရှုသည် ဂုဏ်ပြုဧည့်သည်ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည် (လုကာ ၅:၂၉ ကိုလည်း ကြည့်ပါ၊ ဒီအေ ၂၇၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

In his house. The context makes apparent that this was Matthew’s house, and that Jesus was the guest of honor (see also Luke 5:29; cf. DA 274).

 

အခွန်ခံများ။ ဂရိဘာသာဖြင့် “တဲလိုနိုင်” ဆိုသည်မှာ “အခွန်ကောက်သူများ”၊ “အခွန်အေးဂျင့်များ” ဖြစ်သည် (မာကု ၂:၁၄၊ လုကာ ၃:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Publicans. Gr. telōnai, “tax collectors,” “revenue agents” (see on Mark 2:14; Luke 3:12).

 

အပြစ်သားများ။ အပိုဒ် ၁၇ ကိုကြည့်ပါ။ ဤသို့သော ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုများသည် ထိုအချိန်တွင် အကျိုးမဖြစ်ထွန်းသလို ထင်ရသော်လည်း၊ ယေရှု၏နောက်လိုက်များနှင့် အတူရပ်တည်ကာ ဝိညာဉ်တော်သွန်းလောင်းခြင်းခံရသောအခါ (ဒီအေ ၂၇၄၊ ၂၇၅ ကိုကြည့်ပါ) သမ္မာတရားကို သက်သေခံသူများ ပေါ်ပေါက်လာစေရန် အထောက်အကူဖြစ်စေခဲ့သည်။

Sinners. See on v. 17. Such contacts as this, seeming at the time fruitless perhaps, doubtless contributed to producing the harvest of those who took their stand with the followers of Jesus, and became witnesses to the truth, when the Spirit was poured out upon the believers at Pentecost (see DA 274, 275).

 

သူတို့။ ဆိုလိုသည်မှာ ယေရှု၏သွန်သင်ချက်များကို လက်ခံသူများဖြစ်သည်။ မဿဲအပြင် အချို့သောသူများသည် ယခုအခါ ယေရှုဘက်တွင် ရပ်တည်ခဲ့ကြပြီး၊ အချို့မှာ နောက်ပိုင်းတွင်၊ အထူးသဖြင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးနောက် ရပ်တည်ခဲ့ကြသည် (ဒီအေ ၂၇၅ ကိုကြည့်ပါ)။

They. That is, those who accepted His teachings. Some in addition to Matthew apparently took their stand for Jesus now; others doubtless did so later, particularly after the resurrection (see DA 275).

 

၁၆။ ကျမ်းစာဆရာများနှင့် ဖာရိရှဲများ။ အရေးကြီးသော စာသားသက်သေအရ (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ) “ဖာရိရှဲများ၏ ကျမ်းစာဆရာများ” ဟူ၍လည်း ဖတ်နိုင်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဖာရိရှဲဖြစ်သော ကျမ်းစာဆရာများဖြစ်သည်။ ကျမ်းစာဆရာအချို့မှာ ဆဒ္ဒုရှဲများဖြစ်သော်လည်း၊ အများစုမှာ ဖာရိရှဲများဖြစ်ကြပြီး၊ နောက်ဆုံးသူများသည် တရားဥပဒေ၏ အသေးစိတ်အချက်များကို အထူးစိတ်ဝင်စားကြသည် (စာမျက်နှာ ၅၁၊ ၅၂၊ ၅၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့ကို “ဆဒ္ဒုရှဲကျမ်းစာဆရာများ” ထက် “ဖာရိရှဲကျမ်းစာဆရာများ” ဟု ယူဆနိုင်သည်။

16. Scribes and Pharisees. Important textual evidence (cf. p. 146) may also be cited for the reading, “scribes of the Pharisees,” that is, scribes who were Pharisees. While some of the scribes were Sadducees, most were Pharisees, for it was the latter who took a particular interest in the minutiae of the law (see pp. 51, 52, 55). We may think of them as “Pharisee scribes” rather than “Sadducee scribes.”

 

တပည့်များ။ ဂရိဘာသာဖြင့် “မသေထိုင်” ဆိုသည်မှာ “သင်ယူသူများ”၊ “တပည့်များ” ဖြစ်သည်။ ဧဝံဂေလိတရားများတွင် ဤစကားလုံးကို ယေရှုနှင့်အတူ လိုက်ပါလှုပ်ရှားပြီး သူ၏လုပ်ငန်းတာဝန်တွင် ကူညီပေးသော အုပ်စုအတွက် ယေဘုယျအားဖြင့် အသုံးပြုသည်။ တပည့်များသည် “မသေထိုင်” ဖြစ်ကြပြီး၊ ခရစ်တော်သည် ၎င်းတို့၏ “ဒီဒါစကလို့စ်” ဆိုသည်မှာ “သခင်” သို့မဟုတ် “ဆရာ” ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၃:၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Disciples. Gr. mathētai, “learners,” “pupils.” In the Gospels this word is generally used of the group that accompanied Jesus and assisted Him in His ministry. The disciples were mathētai; Christ was their didaskalos, “master” or “teacher” (see on John 3:2).

 

ကျမ်းစာဆရာများသည် တပည့်များထံသို့ ညည်းညူခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့၏သခင်အပေါ် လေးစားမှုကို ဖယ်ရှားလိုခဲ့ကြသည်။ လုကာကျမ်းအရ ကျမ်းစာဆရာများသည် တပည့်များကို “ရေရွတ်ညည်းညူ” ခဲ့ကြသည် (လုကာ ၅:၃၀)၊ ယေရှုကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် အချည်းနှီးဖြစ်မည်ကို သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး၊ ယခင်က သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စေရန် ကြိုးစားမှုများလည်း အကျိုးမဖြစ်ထွန်းခဲ့ပေ (မာကု ၂:၆-၁၁၊ ယောဟန် ၂:၁၈-၂၀၊ ၅:၁၆-၄၇ ကိုကြည့်ပါ)။

By complaining to the disciples, the scribes hoped to alienate their respect for their Master. Luke says that the scribes “murmured” against the disciples (Luke 5:30), apparently realizing that a direct attack on Jesus would avail them nothing, even as previous attempts to silence Him had proved fruitless (see Mark 2:6–11; John 2:18–20; 5:16–47).

 

စားသောက်သည်။ တပါးအမျိုးသားများနှင့် စားသောက်ခြင်းသည် ဓမ္မပညတ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဓမ္မအရ မသန့်ရှင်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည် (တမန်တော် ၁၁:၃)။ လက်တွေ့အားဖြင့် အခွန်ကောက်သူများကို တပါးအမျိုးသားများနှင့် တန်းတူသတ်မှတ်ကြပြီး ထို့ကြောင့် လူမှုရေးအရ ထုတ်ပယ်ခံရသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည် (မာကု ၂:၁၄၊ လုကာ ၃:၁၂၊ ၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။

Eateth and drinketh. To eat and drink with Gentiles was an infraction of the ritual law and involved ceremonial uncleanness (Acts 11:3). For practical purposes, tax collectors were classed with the Gentiles and thus were considered among the social outcasts (see on Mark 2:14; Luke 3:12, 13).

 

၁၇။ ကျန်းမာသူများ။ ဂရိဘာသာဖြင့် “ဟိုင်အစျုအုန်တက်စ်” ဆိုသည်မှာ “ခွန်အားရှိသူများ” ဖြစ်သည်။ လုကာကျမ်းတွင် “ဟိုင်ဟူဂီအိုင်နုန်တက်စ်” ဟူ၍ ဖတ်ရှုထားပြီး၊ ၎င်းသည် “ကျန်းမာသူများ” ဟု ဆိုလိုသည်။ လုကာ၏အသုံးအနှုန်းသည် ပို၍တိကျပြီး၊ “ဟူဂီအဲစ်” မှာ ဂရိဘာသာတွင် “ကျန်းမာရေး” ဟူသော သာမန်စကားလုံးဖြစ်သည်။ ရှင်ပေါလုသည် လုကာအသုံးပြုသည့် တူညီသောစကားလုံးကို ထပ်ခါတလဲလဲအသုံးပြုပြီး၊ “မှန်ကန်သော” သွန်သင်ချက် (၁ တိမောသေ ၁:၁၀)၊ “မှန်ကန်သော” စကားများ (၂ တိမောသေ ၁:၁၃)၊ နှင့် ယုံကြည်ခြင်းတွင် “မှန်ကန်ခြင်း” (တိတု ၁:၁၃) ဟူ၍ အသုံးပြုသည်။

17. They that are whole. Gr. hoi ischuontes, “those having strength.” Luke reads, hoi hugiainontes, “those who are sound.” Luke’s expression is a more exact term, from hugiēs, a usual Greek word for “health.” Paul repeatedly uses the same word as does Luke, and applies it to “sound” doctrine (1 Tim. 1:10), “sound” words (2 Tim. 1:13), and of being “sound” in the faith (Titus 1:13).

 

ငါလာသည်မဟုတ်။ ယေရှုသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ၎င်း၏လုပ်ငန်းတာဝန်၏ လေးနက်သောရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြရာတွင်၊ ဖာရိရှဲများ၏ ယေရှုနှင့်အခွန်ကောက်သူများနှင့် ဆက်ဆံမှုအပေါ် သဘောထားများသည် လိမ်လည်မှုနှင့် မမှန်ကန်ကြောင်း ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ဤလူများသည် ဖာရိရှဲများပြောသည့်အတိုင်း အပြစ်သားများဖြစ်ပါက၊ သူတို့သည် အခြားသူများထက် ပို၍လိုအပ်နေသူများဖြစ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ယေရှုက အကောင်းဆုံးကြိုးစားအားထုတ်ရမည့်သူများမဟုတ်လော။ သူသည် လူများကို “ကယ်တင်ရန်” လာခဲ့သည် (မဿဲ ၁:၂၁)၊ သို့သော် ဖြောင့်မတ်ပြီးသားသူများကိုသာ ကယ်တင်နိုင်ပါက၊ သူသည် အမှန်တကယ် ကယ်တင်သူတစ်ဦးဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်။ လူများအတွက် ကယ်တင်သူအဖြစ် သူ၏လုပ်ငန်းတာဝန်၏ စမ်းသပ်မှုသည် အပြစ်သားများအတွက် သူဘာလုပ်ပေးနိုင်သည်ဆိုသည့်အချက်ပေါ်တွင် မူတည်သည်။

I came not. In stating the profound truth of the purpose of His mission to earth Christ revealed the hypocrisy and fallacy of the Pharisees and their attitude toward Christ’s association with tax collectors. If these men were such sinners as the Pharisees claimed, they must be in greater need than other men. Were they not then the very ones for whom Christ should put forth His best efforts? He had come to “save” men (Matt. 1:21), but if He were able only to save those who were already righteous, He could not be truly a Saviour. The test of His mission as the Saviour of men turned on the point of what He could do for sinners.

 

ဖြောင့်မတ်သူများ ။ဖာရိရှဲများသည် ဓမ္မပညတ်၏ လိုအပ်ချက်များကို တင်းကြပ်စွာ လိုက်နာခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်မှုကို ရရှိနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ယေရှုသည် ထိုသို့သော “ဖြောင့်မတ်မှု” သည် အတုအယောင်ဖြစ်ပြီး၊ သူကြွေးကြော်သော နိုင်ငံတော်တွင် တန်ဖိုးမရှိကြောင်း ရှင်းလင်းခဲ့သည် (မဿဲ ၅:၂၀၊ အခန်း ၂၃:၁-၃၃ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် ဤအခါသမယတွင်၊ အငြင်းအခုံအတွက်၊ သူသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဖြောင့်မတ်မှုဟူသော သွယ်ဝိုက်သောဆိုဆုံးမှုကို လက်ခံခဲ့သည် (မာကု ၂:၁၆၊ ၁၇)၊ အကြောင်းမှာ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် အခွန်ကောက်သူများ၏ ဝိညာဉ်ရေးလိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် အကြောင်းပြချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။

The righteous. The Pharisees claimed to be able to attain righteousness through strict compliance with the requirements of the ritual law. Later, Jesus made it clear that such “righteousness” was counterfeit and without value in the kingdom He had come to proclaim (Matt. 5:20; cf. ch. 23:1–33). But on this occasion, for the sake of argument, He granted their implied claim to personal righteousness (Mark 2:16, 17), for by so doing He was able to make clear the reason why He ought to minister to the spiritual needs of the publicans.

 

အမှန်တကယ်တွင်၊ ဖာရိရှဲများသည် အခွန်ကောက်သူများတွင် ၎င်းတို့ပြစ်တင်ရှုံ့ချသည့် အပြစ်များကိုပင် တစ်ခါတစ်ရံ ကျူးလွန်ကြသည်။ ယေရှုက ၎င်းတို့သည် “မုဆိုးမများ၏အိမ်များကို သိမ်းယူ” ကြသည်ဟု ဆိုခဲ့ပြီး (မဿဲ ၂၃:၁၄)၊ အကျိုးအမြတ်ရရှိရန်အတွက် သားသမီးတစ်ဦးကို အသက်ကြီးရွယ်အိုသော မိဘများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်မှ လွတ်ကင်းစေခဲ့သည် (မာကု ၇:၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ဖာရိရှဲများသည် ဥပဒေအရ မှန်ကန်မှုကို အလေးပေးရင်း၊ မကြာခဏ လိမ်လည်သူများဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ဓမ္မအရ လေးစားဖွယ်မဖြစ်ဟန်ဆောင်ခြင်းမရှိသော အခွန်ကောက်သူများသည် ၎င်းတို့၏အပြစ်များရှိသော်လည်း၊ ယေရှု၏သွန်သင်ချက်များကို လက်ခံရန် ပိုမိုအဆင်သင့်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ လုကာ ၁၈:၉-၁၄ ကိုကြည့်ပါ။

In actual fact, the Pharisees were at times guilty of the very sins they so bitterly detested in the tax collectors. Jesus declared that they would “devour widows’ houses” (Matt. 23:14) and release an avaricious son from caring for aged parents (see on Mark 7:11), if thereby they themselves might be enriched. Thus the Pharisees, laying emphasis on legal correctness, too often were hypocrites. On the other hand, the publicans, who made no pretense at ritualistic respectability, were sometimes in a better position to accept the teaching of Jesus, in spite of their sins. See on Luke 18:9–14.

 

၁၈။ ယောဟန်၏တပည့်များ။ [အစာရှောင်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော မေးခွန်း၊ မာကု ၂:၁၈-၂၂ = မဿဲ ၉:၁၄-၁၇ = လုကာ ၅:၃၃-၃၉။ အဓိကမှတ်ချက်၊ မာကု။ အလယ်ဂါလိလဲဧဝံဂေလိလုပ်ငန်း၊ ပုံဥပမာများအတွက် စာမျက်နှာ ၂၀၃-၂၀၇ ကိုကြည့်ပါ။]

18. The disciples of John. [The Question About Fasting, Mark 2:18–22=Matt. 9:14–17=Luke 5:33–39. Major comment: Mark. See Middle Galilean Ministry; on parables pp. 203–207.]

 

အစာရှောင်ခြင်းကို ပုံမှန်ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ “အစာရှောင်နေကြသည်” ဟူသော စကားလုံးသည် ပိုမိုသင့်လျော်ပေမည်။ ယောဟန်၏ တပည့်များသည် သူ၏ ရိုးရှင်းသော နေ့စဉ်ဘဝပုံစံ (မဿဲ ၃:၄ ကိုကြည့်ပါ) တွင် အနည်းဆုံး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်ခဲ့ကြပြီး၊ ယခုတွင် သူတို့၏ အစာရှောင်ခြင်းဖြင့် ၎င်းကို သက်သေပြခဲ့သည်။ သူတို့သည် ယေရှုထံသို့ မေးခွန်းတစ်ခုယူလာချိန်တွင် အမှန်တကယ် အစာရှောင်နေကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

Used to fast. Probably better, “were fasting.” Doubtless John’s disciples shared at least to some extent in his abstemious way of life (see Matt. 3:4), as is evidenced here by their fasting. It seems clear that they were, indeed, fasting at the very time they brought their question to Jesus.

 

ပထမရာစုနှစ်မှ အစာရှောင်ခြင်းဆိုင်ရာ ရှေးယုဒလူမျိုးတို့၏ စာတမ်းတစ်ခုဖြစ်သည့် မဂ္ဂိလတ်ထအာနိသ်တွင်၊ ထိုအချိန်က ယုဒလူမျိုးအချို့သည် တစ်ပတ်လျှင် ဒုတိယနှင့် ပဉ္စမမြောက်နေ့များ၊ ဆိုလိုသည်မှာ တနင်္လာနှင့် ကြာသပတေးနေ့များတွင် ပုံမှန်အစာရှောင်ကြသည်ဟု ဖော်ပြထားသည် (လုကာ ၁၈:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤဓလေ့ကို မောရှေသည် သိနာတောင်ပေါ်တွင် ၄၀ ရက်အစာရှောင်ခြင်း (ထွက်မြောက်ရာ ၃၄:၂၈ ကိုကြည့်ပါ) ကို ကြာသပတေးနေ့တွင် စတင်ပြီး တနင်္လာနေ့တွင် ပြီးဆုံးခဲ့သည်ဟူသော ဇာတ်လမ်းနှင့် ယူဆထားသော်လည်း၊ ဤနှစ်ရက်ကို အစာရှောင်ရက်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းသည် ဥပုသ်နေ့မှ တတ်နိုင်သမျှဝေးရာနှင့် တစ်ချိန်တည်းတွင် ရက်နှစ်ရက်ကို သိပ်မနီးကပ်စေလိုသော ဆန္ဒမှ ဖြစ်ပေါ်လာဖွယ်ရှိသည်။ စထရက်နှင့် ဘီလာဘတ်ခ်၊ ကောမန်တာဇမ်နူးအန်တက်စတမန့်၊ အတွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၂၄၁-၂၄၃ ကိုကြည့်ပါ။

An ancient Jewish treatise on fasting from the 1st century a.d., Megillath Ta‘anith, mentions Jews who at that time regularly fasted on the second and fifth days of the week, that is, Monday and Thursday (see Luke 18:12). Although Jewish tradition attributes this custom to the story that Moses began his 40-day fast on Mt. Sinai (see Ex. 34:28) on a Thursday and terminated it on a Monday, it seems probable that the observance of these two days as fasts actually arose from the desire to keep them as far as possible from the Sabbath, and at the same time not to have them too close together. See Strack and Billerbeck, Kommentar zum Neuen Testament, vol. 2, pp. 241-243.

 

ရှေးယုဒဘာသာဆိုင်ရာ ထိပ်တန်းအာဏာပိုင်များဖြစ်သည့် စထရက်နှင့် ဘီလာဘတ်ခ်တို့က ဤတစ်ပတ်လျှင် နှစ်ကြိမ်အစာရှောင်ခြင်း၏ တိကျသော ရည်ရွယ်ချက်များသည် လုံးဝရှင်းလင်းမှုမရှိသော်လည်း၊ အထူးစိတ်အားထက်သန်သူများက ၎င်းတို့၏ လောကဓံတရားကြောင့် ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် နီးကပ်လာနေသည်ဟု ခံစားရသော လူမျိုး၏ အပြစ်များအတွက် ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာဖွယ်ရှိသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ရှေးယုဒလူမျိုးများအကြား အစာရှောင်ခြင်းသည် တစ်ဦးချင်းစီမှ အမှားတစ်ခုကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရန်၊ ဆုတောင်းခြင်းတစ်ခုအတွက် အဆင်ပြေသောအဖြေရရှိရန်၊ သို့မဟုတ် ဆန္ဒတစ်ခု ပြည့်စုံရန်အတွက် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ်၊ များစွာသောသူများသည် အစာရှောင်ခြင်းသည် ဘုရားရှေ့တွင် အထူးကုသိုလ်များရရှိစေသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

Strack and Billerbeck, leading authorities on ancient Judaism, indicate that the exact motives behind these biweekly fasts are not entirely clear, but it seems probable that they arose through a desire on the part of particularly earnest people to seek to atone for the worldliness of the nation, which they felt was fast bringing on its destruction. In general among the ancient Jews fasting was undertaken by individuals in order to make good a misdeed or to ensure the favorable answer to a prayer or fulfillment of a wish. Indeed, many seem to have fasted because they believed such an act earned special merit for them before God.

 

ဤအစာရှောင်ခြင်းအသုံးပြုမှုများသည် ဘုရားသခင်၏သဘောသဘာဝနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းသဘောကို နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။ မကြာခဏဆိုသလို အစာရှောင်ခြင်းသည် လူတို့၏စိတ်နှလုံးအခြေအနေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ ပြင်းထန်သောဘုရားသခင်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး သူ၏ကျေးဇူးတော်ကို ရယူရန်မျှော်လင့်သည့် လုပ်ဆောင်မှုဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့ ယိုယွင်းသွားသည်။ ယေရှုခေတ်မတိုင်မီ ရာစုနှစ်များစွာကပင် ပရောဖက်များသည် ထိုသို့သောအယူအဆများကို ရှုတ်ချခဲ့ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလ၏အစာရှောင်ခြင်းနှင့် အခြားဘာသာရေးထုံးတမ်းများကို စက်ဆုပ်ရွံရှာလာသည်ဟု ကြေညာခဲ့ကြသည် (ဟေရှာယ ၅၈:၃–၅၊ ဇာခရိ ၇:၅, ၆)။

These uses of fasting rested, of course, upon a misconception of the character of God and of the nature of righteousness. Too often fasting degenerated into a means of righteousness by works through which men hoped to appease an austere God and earn His favor, regardless of the state of their hearts. Centuries before the time of Jesus the prophets had denounced such ideas, declaring that God had come to abhor Israel’s fasts and other religious observances (Isa. 58:3–5; Zech. 7:5, 6).

 

ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် တစ်ခါတစ်ရံ ထက်မြက်သောတွေးခေါ်မှုနှင့် ခွဲခြားဆင်ခြင်မှုလိုအပ်သည်၊ အရေးကြီးသော ဆုံးဖြတ်ချက်များချရန် လိုအပ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ သိရှိရန်လိုအပ်သည်။ ထိုသို့သောအခြေအနေများတွင် အစာရှောင်ခြင်းသည် ကြီးမားသောကောင်းချီးတစ်ခုဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုသို့သော အစာရှောင်ခြင်းသည် အစားအစာကို လုံးဝရှောင်ကြဉ်ရန် မလိုအပ်ဘဲ၊ ကျန်းမာရေးနှင့် ခွန်အားထိန်းသိမ်းရန် ရိုးရှင်းသောလိုအပ်ချက်များသို့ ကန့်သတ်ထားသော အစားအသောက်ဖြစ်နိုင်သည်။ ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် ဒံယလှူသကဲ့သို့ “အရသာရှိသောမုန့်” ကို ရှောင်ကြဉ်နိုင်သည် (ဒံယေလ ၁၀:၃)။ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားနည်းစေသည့် သို့မဟုတ် ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေသည့် မည်သည့်အလေ့အကျင့်မှ ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်ပြုခြင်းမဟုတ်သလို၊ ခရစ်ယာန်အတွေ့အကြုံကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။ မဿဲ ၆:၁၆ ကိုကြည့်ပါ။

There are times when the Christian needs keenness of thought and discriminating judgment; he may have important decisions to make, or may need to discern more clearly the will of God. Under such circumstances fasting can prove a great blessing. Such fasting may not necessarily mean complete abstinence from food, but a diet limited to the simple essentials for maintaining health and vigor. The Christian may, like Daniel, refrain from the use of “pleasant bread” (Dan 10:3). God is not honored and one’s Christian experience is not promoted by any practice that weakens the body or impairs the health. See Matt. 6:16.

 

သူတို့လာပြီး ပြောသည်။ ဤနေရာတွင် သတ်မှတ်ထားသူများကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြမထားပါ၊ လုကာဧဝံဂေလိတွင်လည်း ဤအချက်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းမှုမရှိပါ (လုကာ ၅:၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် မဿဲကျမ်းတွင် ယောဟန်နှစ်ခြင်းဆရာ၏ တပည့်များသည် အစာရှောင်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော မေးခွန်းကို ယေရှုထံ မေးမြန်းသူများဖြစ်သည်ဟု ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည် (မဿဲ ၉:၁၄)။

They come and say. Those here designated are not clearly identified, nor is the Gospel of Luke clearer in this respect (see Luke 5:33). However, Matthew states definitely that it was the disciples of John the Baptist who plied Jesus with the query in regard to fasting (Matt. 9:14).

 

ဤမှတ်ချက်တွင် လက်ခံထားသော ယာယီအချိန်ဇယားအရ၊ ယောဟန်သည် အေဒီ ၂၉ နှစ် နွေဦးပေါက်တွင် ထောင်ချခံခဲ့ရပြီး၊ အေဒီ ၃၀ ၏ ပသခါပွဲမတိုင်မီ မကြာမီ ကွပ်မျက်ခံခဲ့ရဖွယ်ရှိသည် (မဿဲ ၄:၁၂၊ မာကု ၆:၁၄-၂၉၊ လုကာ ၃:၁၉၊ ၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်း၏တပည့်များသည် အစာရှောင်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော မေးခွန်းကို ၎င်းသေဆုံးမှုမတိုင်မီ လအနည်းငယ်အတွင်း မေးမြန်းခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

According to the tentative chronology adopted in this commentary, John had been imprisoned in the early spring of this year, a.d. 29, and probably was executed shortly before the Passover of a.d. 30 (see on Matt. 4:12; Mark 6:14–29; Luke 3:19, 20). His disciples raised their question on fasting probably not more than a few months before he died.

 

သင်၏တပည့်များ အစာမရှောင်ကြပါ။ ထို့ကြောင့် ကျမ်းစာဆရာများသည် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာသော တပည့်အုပ်စုကို ၎င်းတို့၏သခင်နှင့် ခွဲထုတ်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။

Thy disciples fast not. Thus the scribes apparently hoped to alienate the rapidly growing body of disciples from their Master.

၁၉။ မင်္ဂလာဆောင်ဧည့်သည်များ။ ထိုခေတ်က ယုဒလူမျိုးများ၏ စကားအသုံးအနှုန်းဖြစ်ပြီး၊ မင်္ဂလာဆောင်ဧည့်သည်များကို ဆိုလိုသည်။ ယေရှုအသုံးပြုသော နှိုင်းယှဉ်မှုသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်နှင့် ၎င်း၏လူများအကြား ဆက်ဆံရေးကို သတို့သားနှင့်သတို့သမီးအဖြစ် ဖော်ပြထားသည့် ပရောဖက်ပြုချက်များမှ အရင်းအမြစ်ရယူထားသည် (ဟေရှာယ ၆၂:၅၊ ဟော‌ေရှ ၁:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယောဟန်သည် ယေရှုနှင့် ၎င်း၏ဆက်ဆံရေးကို ရှင်းပြရန် တူညီသောပုံစံကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး (အခန်း ၃:၂၅-၃၀)၊ ယခင်က ယုဒခေါင်းဆောင်များက ယောဟန်နှင့် ယေရှုအကြား ပြိုင်ဆိုင်မှုကို ဖန်တီးရန် ကြိုးစားခဲ့သည့် အခါသမယတွင်၊ ဤအခါသမယမတိုင်မီ တစ်နှစ်ခန့်ကဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယေရှုသည် ယောဟန်နှစ်ခြင်းဆရာ၏ တပည့်များရှေ့တွင် ဤအကျဉ်းပုံစံကို အသုံးပြုခြင်းသည် အရေးပါသည်ဟု ထင်ရသည်။

19. Children of the bridechamber. A contemporary Jewish idiom for wedding guests. The comparison Jesus used here has its roots in OT prophecy, where Jehovah’s relation to His people is depicted as that of the bridegroom to the bride (Isa. 62:5; cf. Hosea 1:2). John had already used the same figure to explain His relationship to the Messiah (ch. 3:25–30), upon the former occasion when the Jewish leaders had sought to drive a wedge of rivalry between John and Jesus, probably a year or so prior to this occasion. It seems significant, therefore, that Jesus used this brief figure in the presence of the disciples of John the Baptist.

 

ယေရှုသည် မောရှေမှတစ်ဆင့် ဣသရေလအပေါ် ချမှတ်ထားသော ဘာသာရေးလိုအပ်ချက်များမှ မည်သည့်အချက်တွင်မျှ သွေဖည်ခဲ့ခြင်းမရှိပါ။ သူနှင့် ဖာရိရှဲများအကြား အငြင်းပွားမှုသည် အကြီးအကဲများ၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့် “လေးလံသောဝန်များ” ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် “သယ်ဆောင်ရန်ခက်ခဲသည်” (မဿဲ ၂၃:၄)။ ဤဓလေ့ထုံးတမ်းလိုအပ်ချက်များကို ဂုဏ်ပြုမှုနှင့် အရေးပါမှုအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ထားပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် မောရှေ၏တရားဥပဒေ၏ စစ်မှန်သောစိတ်ဓာတ်ကို ဆန့်ကျင်သည့်အထိပင် ဖြစ်စေခဲ့သည် (အခန်း ၁၅:၃-၆)။ ၃၉၅)။ ထို့ကြောင့် ကျမ်းတတ်ဆရာများနှင့် ဖာရိဆီများက လူများအပေါ် ချမှတ်ရန်ကြိုးစားသော ဘာသာရေးပုံစံသည် သူတို့၏ ဘုရားဝတ်ပြုမှုကို “အချည်းနှီး” နှင့် အဓိပ္ပာယ်မဲ့စေခဲ့သည် (မာကု ၇:၇)။ မဿဲ ၂၃:၂-၃ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ။

 

In no particular did Jesus deviate from the religious requirements He Himself had enjoined on Israel through Moses. Contention between Himself and the Pharisees centered in the traditions of the elders, the “heavy burdens” that were “grievous to be borne” (Matt. 23:4). These traditional requirements had been elevated to a position of such honor and importance that at times they were allowed even to counteract the true spirit of the law of Moses (ch. 15:3–6; cf. DA 395). Thus the form of religion that the scribes and Pharisees sought to impose upon the people rendered their worship of God “vain” and meaningless (Mark 7:7). See on Matt. 23:2, 3.

 

ယခု ယေရှုသည် ရုပ်ပုံသုံးခုဖြင့် သူ၏သွန်သင်ချက်များနှင့် ကျမ်းတတ်ဆရာများ၏သွန်သင်ချက်များ မတူညီကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ယောဟန်၏တပည့်များသည် ခရစ်တော်ကို မယ်ရှိယအဖြစ် လက်ခံထားသော်လည်း (ယောဟန် ၁:၃၅-၃၇ ကိုကြည့်ပါ)၊ ကျမ်းတတ်ဆရာများနှင့် ဖာရိရှဲများက ချမှတ်ထားသော ထုံးတမ်းစည်းကမ်းအချို့ကို အနည်းဆုံး လိုက်နာခဲ့ကြသည် (မာကု ၂:၁၈)။ မင်္ဂလာဧည့်သည်များဆိုင်ရာ ဥပမာတွင် “မင်္ဂလာခန်းမသားများ” ဟု ခေါ်ဆိုကာ ယေရှုသည် သူ၏တပည့်များအား ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို မလိုက်နာသည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်မှ ခုခံကာကွယ်ခဲ့သည်။ ထုံးတမ်းစည်းကမ်းများသည် ပိုမိုအရေးကြီးသော ကိစ္စများအောက်တွင် နေရာယူရမည်ဟု သူရည်ညွှန်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဝိုင်သစ် (အခန်းကြီး ၂၂) နှင့် အထည်သစ် (အခန်းကြီး ၂၁) ဥပမာများဖြင့် ယေရှုသည် အခြေခံမူတစ်ခုကို ပိုမိုဖော်ထုတ်ခဲ့သည်—သွန်သင်ချက်သစ်နှင့် အဟောင်းအကြား မဖြစ်မနေ ကွဲပြားမှု။ ဤနေရာတွင် သူသည် ရဗ္ဗိဆရာများ၏ ထုံးတမ်းစည်းကမ်းများကို တန်ဖိုးမရှိဟု သူမည်ကဲ့သို့ ယူဆသည်ကို ရှင်းပြခဲ့သည်။ ဤဥပမာသုံးခုသည် ယောဟန်နှစ်ခြင်းဆရာ၏ တပည့်များအား ၎င်းတို့၏ဆရာ၏ သွန်သင်ချက်များကို အမှန်တကယ်ယုံကြည်ပါက သူ၏သွန်သင်ချက်များကိုလည်း လက်ခံရမည်ဟု ရှင်းလင်းစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

What Jesus now set forth, in three brief figures, was the incompatibility of His teachings with those of the scribes. John’s disciples, although presumably accepting Christ as the Messiah (see John 1:35–37), nevertheless adhered at least to some of the ritual regulations imposed by the scribes and Pharisees (Mark 2:18). In the parable of the wedding guests, “the children of the bridechamber,” Christ defended His own disciples against the charge that they did not conform likewise to tradition. He implied that ritual practices were to be subordinated to concerns of higher importance. Then by the examples of the new wine (v. 22) and the new cloth (v. 21), Jesus developed still further the fundamental principle involved—the irreconcilable difference between the new teachings and the old. Here He explained why He considered rabbinical ritual observances as of no value. Taken together, these three parables were designed to make clear to the disciples of John the Baptist that if they truly believed the teachings of their master, they would accept His also.

 

သူတို့သည် အစာရှောင်လို့မရဘူး။ မင်္ဂလာဧည့်သည်များသည် မင်္ဂလာဆောင်တွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးပြီး မင်္ဂလာပွဲစားသောက်ဖွယ်ရာကို မစားရန် ငြင်းဆိုပါက သတို့သားနှင့်သတို့သမီးအပေါ် စော်ကားမှုဟု ယူဆမည်။

They cannot fast. It would be considered an insult to the bride and groom should the wedding guests be mournful and gloomy and refuse to partake of the wedding feast.

 

၂၀။ ရက်ကာလရောက်လာလိမ့်မည်။ ဤနေရာတွင် ယေရှုသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လူသိရှင်ကြား သူ့တပည့်များထံမှ နောက်ဆုံးတွင် ခွဲခွာသွားရလိမ့်မည်ဟု၊ မင်္ဂလာပွဲမှ သတို့သားကို အတင်းအကြပ်ခေါ်ဆောင်သွားသကဲ့သို့ ရည်ညွှန်းခဲ့သည်။ ဤမတိုင်မီ တစ်နှစ်ကျော်က သူသည် နိမိုဒိမ်အား သီးသန့်ပြောကြားခဲ့သည်မှာ သူသည် “မြှောက်တင်ခံရလိမ့်မည်” (ယောဟန် ၃:၁၄)။

20. The days will come. Here for the first time Christ publicly implied that eventually He would be taken from His disciples, like a bridegroom forcibly taken from the wedding festivities. More than a year before this He had told Nicodemus in private that He would be “lifted up” (John 3:14).

 

ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း။ ဂရိဘာသာ “အာပိုင်းရို”၊ “မြှောက်တင်သည်”၊ “သယ်ဆောင်သွားသည်”။ ဤအကြောင်းအရာတွင် ဤစကားလုံးသည် ယေရှု၏ အကြမ်းဖက်သေဆုံးမှုတွင် ဖြစ်ခဲ့သည့်အတိုင်း အတင်းအကြပ်နှင့် နာကျင်ဖွယ်ခွဲခွာခြင်းကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။

Taken away. Gr. apairō, “to lift off,” “to carry away.” In the present context the word may imply forced and painful separation, as was true in the violent death of Jesus.

 

သူသည် ကားစင်တင်ခံရပြီး ၎င်းတို့ထံမှ “ခေါ်ဆောင်သွားခံရသည်”၊ ပြန်လည်ထမြောက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့ထံ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။

He was “taken away” from them at the cross, and restored to them after the resurrection.

 

၂၁။ မည်သူမျှ ချုပ်လုပ်မထားပေ။ လုကာ ၅:၃၆ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ။ ဤတိုးချဲ့ထားသော ဥပမာ၊ သို့မဟုတ် အကျဉ်းဥပမာတွင် ယေရှုသည် ဂျူးဘာသာ၏ ဟောင်းနွမ်းနေသော ဝတ်ရုံကို သူ၏သွန်သင်ချက်များဖြင့် ပြင်ဆင်ရန် ကြိုးစားခြင်း၏ မိုက်မဲမှုကို ထောက်ပြခဲ့သည်။

21. No man also seweth. See on Luke 5:36. In this extended metaphor, or brief parable, Christ points out the folly of attempting to patch the old mantle of Judaism with the new fabric of His teachings.

 

အပိုင်းအစ။ ထက်မံ၍ “ဖာထေးစ”။ ယေရှု၏သွန်သင်ချက်များသည် ဂျူးဘာသာရေးစနစ်၏ ဟောင်းနွမ်းနေသော အပိုင်းအစများကို ဖာထေးရန်သာ မဟုတ်ပေ။

Piece. Rather, “a patch.” Jesus’ teachings were not simply a patch to be applied to the worn-out Jewish religious system.

 

အသစ်။ ဂရိဘာသာ “အာဂနဖို့စ်”၊ “ဖြီးမထားသော”၊ ထို့ကြောင့် “အသစ်”၊ ဤနေရာတွင် “မဆေးထားသော” သို့မဟုတ် “မကျုံ့သေးသော” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

New. Gr. agnaphos, “uncarded,” hence, “new,” here meaning “unbleached,” or “unshrunk.”

 

ဟောင်းနွမ်းနေသော အဝတ်အစား။ ဤနေရာတွင် ဂျူးဘာသာကို ဟောင်းနွမ်းပြီး အသုံးမဝင်တော့သည့် ဝတ်ရုံတစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။ ဂျူးဘာသာ၏ မူလစိတ်ဓာတ်သည် ၎င်းကို လိုက်နာသူအများစု၏ နှလုံးထဲတွင် ကြာရှည်ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏နေရာတွင် ပုံစံများစွာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော စနစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ဤဥပမာကို အသုံးပြုပြီး ယေရှုသည် ယောဟန်နှစ်ခြင်းဆရာ၏ တပည့်များအား ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏ သတင်းကောင်းကို ဂျူးထုံးတမ်းများနှင့် ရောယှက်ရန် ကြိုးစားခြင်း၏ အချည်းနှီးဖြစ်မှုကို ရှင်းလင်းစေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

An old garment. Here Judaism is compared to a worn-out cloak, one that has become useless and is on the point of being discarded. The original spirit of the Jewish religion had long since been lost by the majority of those who adhered to it, and in its place there had grown up a system of forms. By the use of this figure Christ endeavored to make clear to the disciples of John the Baptist the futility of trying to interweave the good news of the kingdom of heaven with the worn-out observances of Jewish tradition.

 

ပိုဆိုးလာသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဖာထေးစပြီးနောက် အဝတ်အစားပထမဆုံး စိုစွတ်လာသောအခါဖြစ်သည်။ ဟောင်းနွမ်းနေသော ဝတ်ရုံကို ပြုပြင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော အရာသည် ၎င်း၏ချို့ယွင်းချက်များကို ပိုမိုထင်ရှားစေရုံသာ ဖြစ်သည်။

Made worse. That is, when the garment first becomes wet after the application of the patch. What is intended to improve the old mantle only serves to make its defects more evident.

 

၂၂။ ဝိုင်သစ်။ လုကာ ၅:၃၉ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ။ “ဝိုင်သစ်” ဟူသည်မှာ ဖောက်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်မစတင်ရသေးသော သို့မဟုတ် စတင်ပြီးသော်လည်း မပြီးဆုံးသေးသော ဝိုင်ကို ဆိုလိုသည်။ ဧဝံဂေလိသတင်းကို “ဝိုင်သစ်” ဖြင့်နှင့် ၎င်း၏လုပ်ငန်းကို ဖောက်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ဖြင့် သရုပ်ဖော်ခြင်းသည် တဆေးဥပမာ (မဿဲ ၁၃:၃၃ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း) နှင့် အနှစ်သာရတွင် ဆင်တူသော်လည်း မတူညီသော ရလဒ်ကို အလေးပေးသည်။ “ဝိုင်သစ်” သည် လူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် လုပ်ဆောင်နေသော ဘုရား၏ အဓိကအမှန်တရားကို ကိုယ်စားပြုသည်။

22. New wine. See on Luke 5:39. By “new wine” is meant wine in which the forces of fermentation have not begun their work, or in which the work has been begun but not completed. The representation of the gospel by “new wine” and its work by the process of fermentation resembles in essence the parable of the leaven, but emphasizes a different result (see on Matt. 13:33). The “new wine” represents the vital truth of God at work in the hearts of men.

 

ပုလင်းများ။ ရှေးခေတ်တွင် ၎င်းတို့သည် သိုးသားရေ သို့မဟုတ် ဆိတ်သားရေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဝိုင်အိတ်များဖြစ်ပြီး၊ ခြေထောက်သားရေကို ချုပ်လုပ်ထားကာ လည်ပင်းသည် ပုလင်း၏ပါးစပ်အဖြစ် အသုံးပြုသည်။ “ပုလင်းဟောင်းများ” သည် ၎င်းတို့၏ မူလပျော့ပျောင်းမှုကို ဆုံးရှုံးပြီး ခြောက်သွေ့မာကျောလာသည်။ ယေရှု၏ အချိန်ကာလတွင် ဂျူးဘာသာ၏ အခြေအနေသည် ဤကဲ့သို့ဖြစ်သည်။

Bottles. In ancient times these would be wineskins, which were skins of sheep or goats with the skin of the legs sewn up, and the neck serving as a mouth of the bottle. “Old bottles” would have lost their original resilience, and become dry and hard. Such was the condition of Judaism in the time of Christ.

 

ပုလင်းများကို ပေါက်ကွဲစေသည်။ ယေရှု၏ တော်လှန်ရေးဆန်သော သွန်သင်ချက်များသည် ဂျူးဘာသာ၏ နောက်ပြန်လှည့်သော အယူဝါဒများနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ခရစ်ယာန်ဘာသာကို ဂျူးဘာသာ၏ သေဆုံးနေသော ပုံစံများအတွင်း ထည့်သွင်းရန်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့ကို ရောယှက်ပြီး ခရစ်ယာန်ဘာသာကို ၎င်း၏ပုံစံအတိုင်း လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် အတင်းအကြပ်ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည် အချည်းနှီးဖြစ်မည်။ ယေရှုသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏ မူများသည် လူတို့၏ ဝိညာဉ်များအပေါ် အသုံးပြုလျှင် ထိုမူများသည် တက်ကြွပြီး တောက်ပသော ဘာသာရေးဘဝများတွင် ထွက်ပေါ်လာမည်ဟု သွန်သင်ခဲ့သည် (မဿဲ ၅:၂ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ)။

Burst the bottles. Jesus’ revolutionary teachings could not be reconciled with the reactionary dogmas of Judaism. Any effort to contain Christianity within the dead forms of Judaism, that is, to unite the two by forcing Christianity to take the shape of, and be reconciled to it, would prove vain. Jesus taught that the principles of the kingdom of heaven applied to the souls of men would lead to the outworking of those principles in lives of active, radiant religion (see on Matt 5:2).

 

ဝိုင်ယိုစီးထွက်သည်။ အသစ်နှင့် အဟောင်းကို ပေါင်းစည်းရန် ကြိုးစားခြင်းသည် နှစ်မျိုးဖျက်ဆီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်။ ဧဝံဂေလိ၏ “ဝိုင်” သည် “ယိုစီးထွက်မည်” ဖြစ်ပြီး၊ ဂျူးဘာသာ၏ “ပုလင်းများ” သည် “ပျက်စီးမည်”။

Wine is spilled. The attempt to unite the new with the old would result in two-fold destruction. The “wine” of the gospel would be “spilled,” and the “bottles” of Judaism would be “marred.”

 

ပုလင်းသစ်များ။ ဧဝံဂေလိသတင်းကို လက်ခံရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသော လူများသို့မဟုတ် ဧဝံဂေလိသတင်းကို မြှင့်တင်ရန် ဖွဲ့စည်းထားသော ဘုရားကျောင်းအဖွဲ့အစည်းအသစ်ကို ရည်ညွှန်းဖွယ်ရှိသည်။

New bottles. Probably either a reference to the people ready to receive the gospel or to the new type of church organization through which the gospel was to be promoted.

 

၂၃။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ [ဥပုသ်နေ့တွင် ကောက်နှံခူးခြင်း၊ မာကု ၂:၂၃-၂၈ = မဿဲ ၁၂:၁-၈ = လုကာ ၆:၁-၅။ အဓိကမှတ်ချက်: မာကု။ ဂါလိလဲတစ်ဦးဖြစ်သော အစောပိုင်းဝန်ကြီးဌာနကို ကြည့်ပါ။] ဤဖြစ်ရပ်သည် အေဒီ ၂၉ နှစ် နွေဦးနှောင်းပိုင်းတွင် ဥပုသ်နေ့တစ်နေ့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ဖွယ်ရှိသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ထိုကာလ၏ ဖြစ်ရပ်များနှင့် အုပ်စုဖွဲ့ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

23. It came to pass. [Plucking Grain on the Sabbath, Mark 2:23–28=Matt. 12:1–8=Luke 6:1–5. Major comment: Mark. See Early Galilean Ministry.] This incident probably took place on a Sabbath day in the late spring of a.d. 29, since it is grouped with events of that period of time.

 

ကောက်နှံစပါးခင်းများကို ဖြတ်သန်းသွားရင်း။ သို့မဟုတ် “စပါးခင်းဘေးတွင်”။ တပည့်များသည် စပါးခင်းထဲသို့ လျှောက်သွားပြီး စပါးများကို နင်းမိခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ စပါးခင်းများကို ဖြတ်သန်းသွားသော လမ်းတစ်ခုပေါ်တွင် လျှောက်သွားနေခြင်းဖြစ်သည်။

Through the corn fields. Or, “beside the fields of grain.” Undoubtedly the disciples were not walking through the grain, treading it down, but along a path that went through the fields.

 

ဥပုသ်နေ့တွင်။ ဤနေရာတွင် ဖာရိဆီများက ခရီးအကွာအဝေးနှင့်ပတ်သက်၍ ကန့်ကွက်မှုမပြုခဲ့သဖြင့်၊ ၎င်းသည် ဥပုသ်နေ့တစ်နေ့၏ ခရီးအကွာအဝေး၊ ဆိုလိုသည်မှာ မိုင် ၂/၃ ခန့်ထက် မပိုခဲ့ဟု ယူဆရသည် (စာမျက်နှာ ၅၀ ကိုကြည့်ပါ)။

On the sabbath. Inasmuch as the Pharisees here made no objection to the distance covered, it would seem that it was not more than a Sabbath day’s journey, that is, about 2/3 mi. (see p. 50).

 

ကောက်နှံ။ စကားလုံးအရ “စပါးစေ့”၊ ဤဖြစ်ရပ်တွင် ဂျုံသို့မဟုတ် မုယောစပါးဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ လုကာ (အခန်းကြီး ၆:၁) တွင် တပည့်များသည် ဂျုံသို့မဟုတ် မုယောစပါးကို လက်ဖြင့်ပွတ်တိုက်ပြီး အခွံဖယ်ရှားခဲ့သည်ဟု ထပ်လောင်းဖော်ပြထားသည်။

Of corn. Literally, “of grain”; in this instance almost certainly either wheat or barley. Luke (see ch. 6:1) adds that the disciples began rubbing the barley or wheat in their hands to remove the hulls.

 

၂၄။ ဖာရိရှဲများက ပြောသည်။ ဤသည်မှာ ယေရှု၏ ဂါလိလဲတစ်ဦးဖြစ်သော ဝန်ကြီးဌာနစတင်ချိန်မှစ၍ ကျမ်းတတ်ဆရာများနှင့် ဖာရိဆီများနှင့် စတုတ္ထအကြိမ် တွေ့ဆုံမှုဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၆၊ ၁၆၊ ၁၈ ကိုကြည့်ပါ၊ လုကာ ၆:၆ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ)။

24. Pharisees said. This is Christ’s fourth recorded encounter with the scribes and Pharisees since the opening of His Galilean ministry (see vs. 6, 16, 18; see on Luke 6:6).

 

တရားမဝင်ပါ။ တစ်ပတ်၏ အခြားနေ့များတွင် တပည့်များ၏ လုပ်ရပ်သည် မည်သည့်ကန့်ကွက်မှုမျှ မရှိဘဲ ဖြတ်သန်းသွားဖွယ်ရှိသည်၊ အကြောင်းမှာ ဟေဗြဲကျမ်းစာတွင် လူတစ်ဦးသည် လမ်းဖြတ်သန်းရင်း အငတ်နေပါက သစ်သီးသို့မဟုတ် စပါးစေ့ကို စားသုံးခွင့်ရှိသည်ဟု တိကျစွာ ဖော်ပြထားသည် (တရားဟောရာ ၂၃:၂၄-၂၅ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ)။

Not lawful. Upon any other day of the week than the Sabbath the action of the disciples would undoubtedly have passed unchallenged, for OT law specifically provided that a hungry person could eat of the fruit or grain of a field as he passed (see on Deut. 23:24, 25).

 

ယေရှု၏ တပည့်များပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို သူ၏ထောက်ခံမှုနှင့် ဥပုသ်နေ့တွင် သူကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်သော အနာကျက်ခြင်းလုပ်ရပ်များကို ခေတ်သစ်စာရေးဆရာများက ယေရှုသည် မောရှေ၏တရားနှင့် ဆယ်ပါးတော်ကို ကိုယ်တိုင်မလိုက်နာရုံသာမက သူ၏တပည့်များအား ဥပုသ်နေ့ဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများကို မလိုက်နာရန် သွန်သင်ခဲ့သည်ဟူသော သက်သေအဖြစ် မကြာခဏ နားလည်မှုလွဲမှားကြသည်။ အချို့ကလည်း ယေရှုသည် ဤကိစ္စရပ်များနှင့်ပတ်သက်၍ ယူဆချက်သည် စတုတ္ထပညတ်ကို ပယ်ဖျက်ခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြသည်။ အမှန်တရားမှာ ယေရှုသည် မောရှေ၏တရားနှင့် ဆယ်ပါးတော်ကို ကိုယ်တိုင် အရာရာတိုင်း၌ လိုက်နာခဲ့ပြီး၊ သူ၏တပည့်များအား လည်း ထိုနည်းတူလုပ်ဆောင်ရန် သွန်သင်ခဲ့သည်။ သူသည် ကိုယ်ကျင့်တရား၏ ထာဝရအုပ်ချုပ်မှုကို အကြိမ်ကြိမ် အတည်ပြုခဲ့သည် (မဿဲ ၅:၁၇-၁၈၊ ယောဟန် ၁၅:၁၀ စသည်ဖြင့် ကြည့်ပါ)၊ ထို့ပြင် ထိုအချိန်က ဂျူးလူမျိုးများအတွက် သက်ဆိုင်သည့် မောရှေ၏ ထုံးတမ်းတရားကိုလည်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည် (မဿဲ ၂၃:၃ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ)။ ယေရှုသည် ဂျူးလူမျိုးဖြစ်သည်။

Christ’s approval of what His disciples did here, and His own acts of healing upon the Sabbath day, are often misunderstood by modern writers as proof that He neither observed personally nor taught His disciples to observe the OT laws and regulations in regard to Sabbath observance. Some also assert that the stand Christ took with regard to these matters is to be interpreted as a rejection by Him of the fourth commandment. The facts are that Jesus personally adhered to the requirements of the law of Moses and the Decalogue in every respect and taught His followers to do the same. He repeatedly affirmed the eternally binding nature of the moral law (see on Matt. 5:17, 18; John 15:10; etc.), and recognized also the validity of the ritual law of Moses as applicable to Jews at that time (see on Matt. 23:3). Jesus, of course, was a Jew.

 

သို့သော် သူ၏ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ဝန်ကြီးဌာနတစ်လျှောက်လုံး ယေရှုသည် ဂျူးခေါင်းဆောင်များနှင့် လူလုပ်တရားများနှင့် ထုံးတမ်းများ၏ တရားဝင်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့သည် (မာကု ၇:၂၊ ၃၊ ၈ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ)။ ဤလိုအပ်ချက်များအပေါ်၊ သူ၏ခေတ်ပြိုင်များစွာက မောရှေ၏တရားနှင့် ဆယ်ပါးတော်ထက် ပို၍ ဘုရားဝတ်ပြုမှုအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်ဟု ယူဆလာခဲ့သော ဤလိုအပ်ချက်များအပေါ် ယေရှုသည် မလျှော့သောဆန့်ကျင်မှုကို ထားရှိခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၂:၁၉ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ)။ ဤလိုအပ်ချက်များစွာ၏ အပေါ်ယံစစ်ဆေးမှုသည် ၎င်းတို့၏ အဓိပ္ပာယ်မဲ့မှုကို ထင်ရှားစေသည်၊ သို့သော် ဖာရိဆီများက ဤစည်းမျဉ်းများအားလုံးကို တင်းကြပ်စွာ လိုက်နာခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းရရှိမည်ဟု ပြင်းထန်စွာ သွန်သင်ခဲ့သည်။ ဘုရားဝတ်ပြုသူ ဂျူးတစ်ဦး၏ ဘဝသည် ဤလူလုပ်လိုအပ်ချက်များ၏ အသေးအဖွဲအချက်များကို မတော်တဆ မလိုက်နာမိခြင်းဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ထုံးတမ်းအရ မသန့်ရှင်းမှုကို ရှောင်ရှားရန် အဆုံးမရှိ အချည်းနှီးသော ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခု ဖြစ်လာတတ်သည်။ ဤလုပ်ရပ်ဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းစနစ်သည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် သေစေနိုင်သော ပဋိပက္ခဖြစ်သည်။

But throughout His ministry on earth Christ was in conflict with the Jewish leaders over the validity of man-made laws and traditions (see on Mark 7:2, 3, 8). Toward these requirements, which apparently many of His contemporaries had come to regard as even more essential to piety than the laws of Moses and the Decalogue, Christ took a position of uncompromising opposition (see on ch. 2:19). The most cursory examination of many of these requirements makes their absurdity evident, yet the Pharisees sternly taught that salvation was to be obtained through the rigorous observance of all these rules. A pious Jew’s life tended to become one endless and vain effort to avoid ceremonial uncleanness, incurred when the least detail of these purely human requirements might have been disobeyed inadvertently. This system of righteousness by works was in mortal conflict with righteousness by faith.

 

မည်သူမျှစည်းမျဉ်စည်းကမ်းများကို ဥပုသ်နေ့တွင် တားမြစ်ထားသော အဓိကသို့မဟုတ် အဓိကအလုပ်မျိုးစိတ် ၃၉ ခုကို ဖော်ပြထားသည် (ရှဗ္ဗတ် ၇.၂၊ တလ်မဒ်၏ ဆွန်စီနိုထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၃၄၈-၃၄၉)။ ပထမဆယ်တစ်ခုသည် မုန့်ဖုတ်ခြင်းနှင့် ပြင်ဆင်ခြင်းသို့ ဦးတည်သည့် အဆင့်များဖြစ်သည်: မျိုးစေ့ချခြင်း၊ ထယ်ထိုးခြင်း၊ ရိတ်သိမ်းခြင်း၊ စည်းနှောင်ခြင်း၊ စပါးပုံဖယ်ခြင်း၊ ဖယ်ရှားခြင်း၊ ရွေးချယ်ခြင်း (စားရန်မသင့်တော်သောအရာမှ သင့်တော်သောအရာကို ခွဲခြားခြင်း)၊ ကြိတ်ခြင်း၊ စစ်ထုတ်ခြင်း၊ နယ်ခြင်း၊ ဖုတ်ခြင်း။ နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်ခုသည် သိုးသားရေဖြတ်ခြင်းမှ အဝတ်အစားချုပ်လုပ်ခြင်းအထိ အဝတ်အစားပြင်ဆင်ခြင်းအတွက် ဆင်တူသော အဆင့်များကို သက်ဆိုင်သည်။ ၎င်းနောက်တွင် အစာအဖြစ်သော်လည်းကောင်း သားရေအဖြစ်သော်လည်းကောင်း အသုံးပြုရန်အတွက် သမင်အလောင်းကို ပြင်ဆင်ခြင်း၏ အဆင့်ခုနစ်ခုကို လိုက်နာသည်။ ကျန်ရှိသော အရာများသည် စာရေးခြင်း၊ ဆောက်လုပ်ခြင်း၊ မီးထွန်းခြင်း၊ မီးငြှိမ်းသတ်ခြင်း၊ နှင့် အရာဝတ္ထုများကို နေရာတစ်ခုမှ နောက်တစ်ခုသို့ သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်းတို့နှင့် သက်ဆိုင်သည်။

The Mishnah lists 39 primary, or major, types of labor prohibited on the Sabbath day (Shabbath 7. 2, Soncino ed. of the Talmud, pp. 348, 349). The first 11 of these were steps leading to the production and preparation of bread: sowing, plowing, reaping, binding sheaves, threshing, winnowing, selecting (sorting what was unfit for food from what was fit), grinding, sifting, kneading, and baking. The next 12 apply to similar steps in the preparation of clothing, from the shearing of sheep to the actual sewing of garments. These are followed by 7 steps in preparing the carcass of a deer for use as food or for leather. The remaining items listed have to do with writing, building, the kindling and extinguishing of fires, and the transportation of articles from one place to another.

 

ဤအထွေထွေစည်းမျဉ်းများကို အသေးစိတ်ရှင်းပြထားသည်။ ဤအဓိကစည်းမျဉ်းများအပြင် ဥပုသ်နေ့စောင့်ထိန်းရန်ဆိုင်ရာ အခြားပြဋ္ဌာန်းချက်များစွာလည်းရှိသည်။ လူသိအများဆုံးမှာ ယူနစ် ၂၀၀၀ (မိုင် ၂/၃ ထက်အနည်းငယ်နည်းသော) “ဥပုသ်နေ့ခရီး” ဖြစ်ပေမည် (စာမျက်နှာ ၅၀ တွင်ကြည့်ပါ)။ နံရံတွင်တပ်ထားသော မှန်ထဲသို့ကြည့်ခြင်း (Shabbath 149a, Soncino ed. of the Talmud, စာမျက်နှာ ၇၅၉) သို့မဟုတ် ဖယောင်းတိုင်ထွန်းခြင်းပင်လျှင် ဥပုသ်နေ့ချိုးဖောက်ခြင်းဟု သတ်မှတ်သည်။ သို့သော် တူညီသောစည်းမျဉ်းများက ဥပုသ်နေ့တွင်ဥထားသောဥကို ဂျူးမဟုတ်သူထံသို့ရောင်းချရန်နှင့် ဖယောင်းတိုင် သို့မဟုတ် မီးထွန်းရန် ဂျူးမဟုတ်သူကို ငှားရမ်းခွင့်ပြုသည်။ မြက်ပင်တစ်ပင်ကို ရေသွင်းမိမည်စိုး၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ တံတွေးထွေးခြင်းသည်လည်း တရားမဝင်ဟု သတ်မှတ်သည်။ ဥပုသ်နေ့တွင် လက်ကိုင်ပဝါသယ်ဆောင်ခြင်းသည် ၎င်း၏တစ်ဖက်စွန်းကို အဝတ်နှင့်ချုပ်လျှင်မူ လက်ကိုင်ပဝါမဟုတ်တော့ဘဲ အဝတ်၏အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဟု နည်းပညာအရ သတ်မှတ်သည်။ အလားတူ ဥပုသ်နေ့တွင် လျှောက်သွားနိုင်သောအကွာအဝေးဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းကို သွားရန်လမ်းတစ်လျှောက် သင့်လျော်သောကြားကာလများတွင် အစားအစာအချို့ကို ဖွက်ထားခြင်းဖြင့် ရှောင်လွှဲနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အစားအစာသိုလှောင်ထားသည့်နေရာကို နည်းပညာအရ ပိုင်ရှင်၏ “အိမ်” အခြားတစ်ခုဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ထိုအစားအစာသိုလှောင်ရာနေရာတစ်ခုစီမှ နောက်ထပ်ဥပုသ်နေ့ခရီးတစ်ခုကို နောက်ထပ်အစားအစာသိုလှောင်ရာနေရာသို့ ဆက်လက်သွားနိုင်သည်။ ဤသည်များသည် ခရစ်တော်၏ခေတ်ကာလတွင် ဖာရိရှဲများနှင့် ကျမ်းပြုဆရာများက ဂျူးဘာသာဝင်များအပေါ် တင်ထားသော “လေးလံသောဝန်များနှင့် သယ်ဆောင်ရန်ခက်ခဲသောဝန်များ” (မဿဲ ၂၃:၄) ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာဖြစ်သည်။

These general regulations were further explained in minute detail. In addition to these major regulations there were countless other provisions concerning the observance of the Sabbath. Most commonly known, perhaps, is the so-called “sabbath day’s journey” of 2,000 cu.— somewhat less than 2/3 mi. (see on p. 50). It was also counted as Sabbathbreaking to look in a mirror fixed to the wall (Shabbath 149a, Soncino ed. of the Talmud, p. 759), or even to light a candle. Yet the same regulations permitted an egg laid on the Sabbath to be sold to a Gentile, and a Gentile to be hired to light a candle or a fire. It was counted unlawful to expectorate upon the ground, lest thereby a blade of grass be irrigated. It was not permissible to carry a handkerchief on the Sabbath, unless one end of it be sewed to one’s garment—in which case it was no longer technically a handkerchief but part of the garment. Similarly the regulation concerning the distance one might walk on the Sabbath day could be circumvented by hiding portions of food at appropriate intervals along the way one expected to take. Technically, then, the place where one’s food reposed could be considered as another “home” of the owner. From each such cache of food it was then possible to take another Sabbath day’s journey, on to the next similar cache. Such were but a few of the “heavy burdens and grievous to be borne” (Matt. 23:4) that had been placed upon the pious Jews of Christ’s day.

 

ဤသို့ဖြင့် ဖာရိရှဲများသည် လူလုပ်ဥပဒေများ၏စာသားကို အသုံးပြု၍ ဘုရားသခင်၏ဥပဒေ၏စိတ်ဓာတ်ကို ဖျက်ဆီးရန် အဆက်မပြတ်ကြိုးစားနေကြသည်။ မူလက လူသားအား ဘုရားသခင်ဖန်တီးထားသောအရာများကို လေ့လာခြင်းဖြင့် ၎င်း၏ဖန်ဆင်းရှင်ကို သိရှိနိုင်ရန်နှင့် ၎င်း၏မေတ္တာနှင့်ကောင်းမြတ်မှုကို ဆင်ခြင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော ဥပုသ်နေ့သည် ဖာရိရှဲနှင့် ကျမ်းပြုဆရာများ၏ တစက်ကလေးနှင့် အာဏာရှင်ဆန်သောသဘောကို သတိပေးသည့်အရာဖြစ်လာသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏စရိုက်ကို အာဏာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သရုပ်ဖော်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏စရိုက်ကို မမှန်ကန်စွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။

By thus straining at a gnat and swallowing a camel the Pharisees were continually employing the letter of man-made laws to destroy the spirit of the law of God. The Sabbath, designed originally to afford man an opportunity to know his Maker through a study of the things He had made, and to reflect upon His love and goodness, became, instead, a reminder of the selfish and arbitrary character of Pharisee and scribe. It effectively misrepresented the character of God, by picturing Him as a tyrant.

 

သဘာဝသည် ဘုရားသခင်၏ဉာဏ်ပညာ၊ တန်ခိုးနှင့် မေတ္တာကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီး ဥပုသ်နေ့သည် မူလက လူသားအား ၎င်းတို့ထံသို့ အာရုံစူးစိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်၊ သို့မှသာ လူသားသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်လှုပ်ရှားမှုများတွင် မွန်းမံမနေဘဲ ၎င်းအား ဖြစ်တည်မှုပေးသောသူနှင့် ၎င်း၏ပျော်ရွှင်မှုနှင့် သုခကို အစဉ်အလာထိန်းသိမ်းပေးသော ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို မမေ့လျော့စေရ။ ခေတ်သစ်ခရစ်ယာန်အချို့တွင် ဥပုသ်နေ့တွင် သင့်လျော်သောလှုပ်ရှားမှုများကို ဆုံးဖြတ်ရာတွင် ပြဿနာရှိသည်ကို ဥပုသ်နေ့၏ရည်မွန်းချက်ကို ရှင်းလင်းစွာနားလည်ပြီးသည်နှင့် လွယ်ကူစွာဖြေရှင်းနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်ထံသို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ပိုမိုနီးကပ်စေသောအရာ၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ၎င်း၏အလိုတော်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကိုင်တွယ်ပုံများကို ပိုမိုနားလည်စေရန် ကူညီပေးသောအရာ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘဝတွင် ၎င်းနှင့် ပိုမိုထိရောက်စွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန်နှင့် အခြားသူများ၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် သုခကို အထောက်အကူပြုရန် ဦးတည်စေသောအရာ—ဤသည်မှာ စစ်မှန်သောဥပုသ်နေ့စောင့်ထိန်းခြင်းဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၅၈:၁၃၊ မာကု ၂:၂၇, ၂၈ တွင်ကြည့်ပါ)။

Nature declares the wisdom, power, and love of God, and it was to these things that the Sabbath was designed in the beginning to direct man’s attention, lest man become so absorbed in his own activities that he forget the One who gave him his being and who constantly exerted divine power for his happiness and welfare. The problem some modern Christians find in determining what may or may not be appropriate as a Sabbath activity is readily solved once the purpose of the Sabbath is clearly in mind. Whatever draws us closer to God, helps us to understand better His will for us and His ways of dealing with us, and leads us to cooperate more effectively with Him in our own lives and in contributing to the happiness and well-being of others—this is true Sabbath observance (see on Isa. 58:13; Mark 2:27, 28).

 

၂၅. သင်တို့သည် ဖတ်ရှုခြင်းမရှိခဲ့ဖူးသလော။ ယေရှုသည် ၎င်းတို့သည် ကျမ်းစာများကို လေ့လာရာတွင် ယခုပြောပြမည့်ဖြစ်ရပ်တွင် သွယ်ဝိုက်သောသင်ခန်းစာကို လွဲချော်ခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

25. Have ye never read? Jesus implies that in their study of the Scriptures they missed the lesson implicit in the incident He is about to relate.

 

သူ့အား လိုအပ်ချိန်တွင်။ သန့်ရှင်းသောဥပဒေများနှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့်ဆိုင်သောအရာများသည် လူသား၏အကျိုးအတွက် ပြဋ္ဌာန်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် လူသား၏အကောင်းဆုံးအကျိုးစီးပွားနှင့် ၎င်းအတွက် အလိုအပ်ဆုံးအရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်လျှင် ၎င်းတို့ကို ဦးစားပေးရမည်။

When he had need. The sacred laws and things pertaining to the sanctuary had been ordained for the good of man, and if ever these should conflict with his best interests, with that which was most needful for him, they must be subordinated.

 

၂၆. ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်။ ဤဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပွားချိန်တွင် ဗိမာန်တော်ကို မတည်ဆောက်ရသေးပါ။ “ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်” သည် ထိုအချိန်တွင် နောဗ်မြို့၌ရှိသော တဲတော်သာဖြစ်သည်။

26. House of God. At the time of the incident here referred to the Temple had not yet been built. The “house of God” still consisted only of the tabernacle, at that time at Nob.

 

အဘိအသာ။ အဘိအသာသည် ဤဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပွားချိန်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်သော အဟိမလက်၏သားဖြစ်သည် (၁ရာ. ၂၁:၁၊ ၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရှု၏စကားများသည် အဘိအသာသည် သူ၏သက်ကြီးရွယ်အိုဖခင်၏ လက်ထောက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်နေပြီး ဖခင်၏တစ်သက်တာအတွင်း ယဇ်ပုရောဟိတ်ရာထူး၏လုပ်ငန်းအချို့ကို သူ၏ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် လုပ်ဆောင်နေသည်ဟု ညွှန်ပြပုံရသည်။ အဟိမလက်ကို သတ်ဖြတ်ခံရသောအခါ အဘိအသာသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ရာထူး၏သင်္ကေတဖြစ်သော သန့်ရှင်းသောဧဖုဒ်ကို ယူဆောင်ပြီး ဒါဝိဒ်ထံသို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည် (၁ရာ. ၂၂:၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်၏ခေတ်တွင် ကယာဖသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်သော်လည်း အန္နသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဟောင်းအဖြစ် လူအများက အသိအမှတ်ပြုခံရသည့် အလားတူအခြေအနေတစ်ခုရှိခဲ့သည် (တမန်တော် ၄:၆၊ လုကာ ၃:၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Abiathar. Abiathar was the son of Ahimelech, who was titular high priest at the time this incident occurred (see 1 Sam. 21:1, 6). The words of Jesus seem to suggest that Abiathar was deputy to his aging father and so actually performing at least some of the functions of the high priestly office even during the latter’s lifetime, and under his supervision. When Ahimelech was slain Abiathar fled to David, carrying with him the sacred ephod, symbol of the high priestly office (see 1 Sam. 22:20). An analogous situation prevailed in Christ’s day, when Caiaphas was high priest, but Annas was recognized by all as being a kind of high priest emeritus (see Acts 4:6; see on Luke 3:2).

 

မျက်နှာပြင်မုန့်။ ထွက်. ၂၅:၃၀ ကိုကြည့်ပါ။ “မျက်နှာပြင်မုန့်” ၏ ပြင်ဆင်မှုနှင့်အသုံးပြုမှုအတွက် အသေးစိတ်စည်းမျဉ်းများသည် ၎င်းကို သန့်ရှင်းသည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနအတွင်းရှိ မျက်နှာပြင်မုန့်စားပွဲမှ ဖယ်ရှားခံရသော မုန့်ဟောင်းကို ယဇ်ပုရောဟိတ်များက သန့်ရှင်းရာဌာန၏ သန့်ရှင်းသောနယ်ပယ်အတွင်း စားသုံးရမည် (ဝတ်ပြု ၂၄:၅-၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Shewbread. See on Ex. 25:30. Elaborate rules for the preparation and use of the “bread of the Presence” set it apart as holy. The old bread, removed from the table of shewbread in the holy place, was to be eaten by the priests within the sacred precincts of the sanctuary (see on Lev. 24:5–8).

 

စားရန်မတရားပါ။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များမှလွဲ၍ မည်သူမျှ သန့်ရှင်းသောမုန့်ကို စားခွင့်မရှိ (ဝတ်ပြု ၂၄:၉ ကိုကြည့်ပါ)။

Not lawful to eat. None but the priests might eat the consecrated bread (see Lev. 24:9).

 

၂၇. ဥပုသ်နေ့။ ကမ္ဘာဦး ၂:၁-၃၊ ထွက်. ၂၀:၈-၁၁ ကိုကြည့်ပါ။

27. Sabbath. See on Gen. 2:1–3; Ex. 20:8–11.

 

အတွက်။ စကားလုံးအရ “အတွက်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

For. Literally, “for the sake of.”

 

လူ။ ဂရိစကား “အန်သောပို့စ်” သည် စကားလုံးအရ “လူသား” ဟု ဆိုလိုပြီး အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး၊ ကလေးများပါဝင်သော ယေဘုယျအသုံးအနှုန်းဖြစ်သည် (အခန်း ၆:၄၄ ကိုကြည့်ပါ)။ “လူသားမျိုးနွယ်” သည် အန်သောပို့စ်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ပို၍တိကျစွာ ထင်ဟပ်စေသည်။ ဥပုသ်နေ့သည် လူသားမျိုးနွယ်၏ သာယာဝပြောမှုအတွက် ချစ်ခင်သောဖန်ဆင်းရှင်က ဒီဇိုင်းထုတ်ပြီး ပြဌာန်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဥပုသ်နေ့သည် မည်သည့်နည်းဖြင့်မဆို လူ၏ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆရန် အလွန်ဆန်းကြယ်သော အကြောင်းပြချက်ဖြင့်သာ ဖြစ်နိုင်သည် (ကောလောသဲ ၂:၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။

Man. Gr. anthrōpos, literally, “a person,” a generic term including men, women, and children (see on ch. 6:44). “Mankind” would reflect the meaning of anthrōpos more accurately. The Sabbath was designed and ordained by a loving Creator for the welfare of humanity. It is only by the wildest stretch of reasoning that a person could consider the Sabbath “against” man in any respect (see on Col. 2:14).

 

လူသည် ဥပုသ်နေ့အတွက် မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် ဥပုသ်နေ့ရှိပြီး ၎င်းကို စောင့်ထိန်းရန် တစ်စုံတစ်ယောက်လိုအပ်သောကြောင့် လူကို ဖန်ဆင်းခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ထိုအစား၊ အနန္တဉာဏ်ရှင်ဖန်ဆင်းရှင်သည် သူ၏လက်ဖြင့်ဖန်ဆင်းထားသော လူသည် ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာတိုးတက်မှု၊ စရိုက်ဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက် အခွင့်အလမ်းလိုအပ်ကြောင်း သိရှိသည်။ သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားနှင့် လိုက်စားမှုများကို ဘုရားသခင်၏ဇာတိပကတိတွင်ဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင်၏ဇာတိစရိုက်နှင့် ဆန္ဒကို လေ့လာရန် ဦးစားပေးရမည့်အချိန်လိုအပ်သည်။ သတ္တမနေ့ဥပုသ်သည် ဤလိုအပ်ချက်ကိုဖြည့်ဆည်းရန် ဘုရားသခင်က ပြဌာန်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ နေ့ကို မည်သည့်အခါ မည်သို့စောင့်ထိန်းရမည်ကို ဖန်ဆင်းရှင်၏သတ်မှတ်ချက်များကို မည်သည့်နည်းဖြင့်မဆို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းသည် ဘုရားသခင်သည် သူ၏လက်ဖြင့်ဖန်ဆင်းထားသော သတ္တဝါများအတွက် အကောင်းဆုံးသိသည်ဟူသော အချက်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းနှင့် တူသည်။

Not man for the sabbath. God did not create man because He had a Sabbath and needed someone to keep it. Rather, an Allwise Creator knew that man, the creature of His hand, needed opportunity for moral and spiritual growth, for character development. He needed time in which his own interests and pursuits should be subordinated to a study of the character and will of God as revealed in nature, and later, in revelation. The seventh-day Sabbath was ordained of God to meet this need. To tamper in any way with the Creator’s specifications as to when and how the day should be observed is tantamount to denying that God knows what is best for the creatures of His hand.

 

ဘုရားသခင်သည် ဥပုသ်နေ့သည် ကောင်းချီးတစ်ခုဖြစ်ရန်၊ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမဖြစ်စေရန် ပြဌာန်းထားသည်။ ၎င်းသည် လူ၏အကျိုးစီးပွားအတွက်ဖြစ်ပြီး၊ သူ့ကို ဒုက္ခပေးရန်မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် သူ၏ပျော်ရွှင်မှုကို တိုးမြှင့်ရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူ့အပေါ် ဒုက္ခဖြစ်စေရန်မဟုတ်ပါ။ ဥပုသ်နေ့စောင့်ထိန်းခြင်းသည် အချို့သောတရားဝင်ပုံစံများကို စေ့စပ်စွာလိုက်နာခြင်းနှင့် အချို့သောလုပ်ဆောင်မှုများမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းတွင် အဓိကမဟုတ်ပါ။ ဤအလင်း၌ ဥပုသ်နေ့ကို စဉ်းစားခြင်းသည် ဥပုသ်နေ့စောင့်ထိန်းခြင်း၏ စစ်မှန်သောစိတ်ဓာတ်နှင့် ရည်မှန်းချက်များကို လုံးလုံးလျားလျား လွဲချော်ပြီး လုပ်ဆောင်မှုအပေါ်အခြေခံသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို လိုက်စားခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အချို့သောအလုပ်များ၊ အချို့သောလိုက်စားမှုများ၊ အချို့သောအတွေးအကြောင်းအရာများနှင့် စကားဝိုင်းများမှ ရှောင်ကြဉ်သည်မဟုတ်ပါ၊ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ထံမှ နှစ်သက်မှုရရှိမည်ဟု ထင်မြင်သောကြောင့်မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအရာများမှ ရှောင်ကြဉ်သည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏အချိန်၊ အင်အား၊ အတွေးများကို ဘုရားသခင်ကို ပိုမိုနားလည်မှု၊ သူ၏ကောင်းမြတ်မှုကို ပိုမိုတန်ဖိုးထားမှု၊ သူနှင့်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်းကို တိုးမြှင့်ရန်နှင့် သူ့ကို ပိုမိုထိရောက်စွာ အမှုဆောင်ရန်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏မိတ်ဆွေများကို ပိုမိုထိရောက်စွာ အမှုဆောင်ရန် အခြားလိုက်စားမှုများသို့ မြှုပ်နှံရန်ဖြစ်သည်။ ဥပုသ်နေ့စောင့်ထိန်းခြင်းသည် အဓိကအားဖြင့် အချို့အရာများမလုပ်ရန်ဆိုင်သော အဆိုးဘက်သွင်ပြင်တွင်သာရှိလျှင် ၎င်းသည် ဥပုသ်နေ့စောင့်ထိန်းခြင်းမဟုတ်ပါ။ ဥပုသ်နေ့စောင့်ထိန်းခြင်း၏ အပြုသဘောဆောင်သော သွင်ပြင်ကို ကျင့်သုံးသောအခါမှသာ ဥပုသ်နေ့စောင့်ထိန်းခြင်းမှ ဉာဏ်ရှင်နှင့် ချစ်ခင်သောဖန်ဆင်းရှင်က ပြဌာန်းထားသော အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိရန် မျှော်လင့်နိုင်သည်။ ဟေရှာယ ၅၈:၁၃ ကိုကြည့်ပါ။

God ordained that the Sabbath should be a blessing, not a burden, and it is to man’s interest and not his injury to observe it. It was designed to increase his happiness, not to work a hardship on him. Sabbath-keeping does not consist essentially in the petty observance of certain formalities and in abstention from certain pursuits; to think of it in this light is to miss completely the true spirit and objectives of Sabbath observance and to engage in the pursuit of righteousness based on works. We refrain from certain tasks, from certain pursuits, from certain topics of thought and conversation, not because that by so doing we think to win favor with God. We refrain from these things in order that we may devote our time, our energies, and our thought to other pursuits that will increase our understanding of God, our appreciation of His goodness, our capacity to cooperate with Him, and our ability to serve Him and our fellow men more effectively. Sabbathkeeping that consists only, or primarily, in the negative aspect of not doing certain things is not Sabbathkeeping at all; it is only when the positive aspect of Sabbathkeeping is practiced that we may hope to derive from Sabbath observance the benefit ordained by a wise and loving Creator. See on Isa. 58:13.

 

ဥပုသ်နေ့ကို စေ့စပ်စွာစောင့်ထိန်းရန်ဆိုင်သော ရဗ္ဗိများ၏ အဆုံးမရှိသော လိုအပ်ချက်များသည် ဥပုသ်နေ့သည် ဘုရားသခင်မျက်မှောက်တွင် လူသားထက် ပိုအရေးကြီးသည်ဟူသော အယူအဆပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။ ဤမျက်မမြင်သော ဘုရားသခင်၏ဥပဒေဖော်ပြသူများ၏ ထင်ရှားသော အကြောင်းပြချက်အရ၊ လူသည် ဥပုသ်နေ့အတွက် ဖန်ဆင်းခံရပြီး ၎င်းကို စက်ပိုင်းဆိုင်ရာစောင့်ထိန်းရန်ဖြစ်သည်။ ရဗ္ဗိများသည် ထိုနေ့တွင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာနှင့် မလုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာကြားတွင် တင်းကြပ်ပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ခွဲခြားမှုဖြင့် ဥပုသ်နေ့ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိသောအရာအဖြစ် လျှော့ချခဲ့သည် (အခန်း ၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။ သူတို့သည် ဥပုသ်နေ့စောင့်ထိန်းခြင်း၏ အဆိုးဘက်သွင်ပြင်—အချို့အရာများမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်း—ကို အလေးပေးခဲ့သည်။ ဘာသာရေးပုံစံများကို ၎င်း၏အဓိကအနှစ်သာရအဖြစ် ဖော်ပြခဲ့သည်။

The legion requirements of the rabbis pertaining to the meticulous observance of the Sabbath were based on the concept that the Sabbath was of more importance in the sight of God than man himself. According to the apparent reasoning of these blind exponents of the divine law, man was made for the Sabbath—made to keep it mechanically. The rabbis reduced the Sabbath to an absurdity by their rigid and meaningless distinction between what might and what might not be done on that day (see on v. 24). They emphasized the negative aspect of Sabbath observance—of refraining from certain things. The forms of religion were set forth as the substance of it.

 

၂၈. ထို့ကြောင့်။ ဥပုသ်နေ့၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ညွှန်ပြပြီးနောက် (အခန်း ၂၇)၊ ခရစ်တော်သည် ၎င်း၏ဖန်ဆင်းရှင်ထံသို့ အာရုံပြုပြီး၊ ထို့ကြောင့် ထိုရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်းဆုံးနည်းဖြင့် အကောင်အထည်ဖော်ရန် သူ၏ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ကို ညွှန်ပြသည်။

28. Therefore. After pointing to the purpose of the Sabbath (v. 27) Christ directs attention to its Author, and thus to His own right to determine how that purpose shall best be realized.

 

လူ၏သား။ မဿဲ ၁:၁၊ မာကု ၂:၂၀၊ ယောဟန် ၁ အခန်း၏ နောက်ဆက်တွဲမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

Son of man. See on Matt. 1:1; Mark 2:20; see Additional Note on John 1.

 

သခင်။ ကယ်တင်ရှင်ကိုယ်တော်တိုင်သည် ထိုနေ့အတွက် သင့်လျော်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်ရန် အခွင့်အာဏာရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဖာရိဆီများသည် ၎င်းတို့၏အခွင့်အာဏာကို ကျော်လွန်နေကြသည် (အခန်း ၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။ အသင်းတော်သည် ဖာရိဆီများကဲ့သို့ ဥပုသ်နေ့ကို ဖိနှိပ်သောကန့်သတ်ချက်များဖြင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေရန် သို့မဟုတ် ၎င်း၏သန့်ရှင်းမှုကို တစ်နေ့မှတစ်နေ့သို့ လွှဲပြောင်းရန် ကြိုးစားရန် အခွင့်မရှိပါ။ နှစ်ခုစလုံးသည် လူတို့ကို ဥပုသ်နေ့စောင့်ထိန်းခြင်း၏ စစ်မှန်သောစိတ်ဓာတ်မှ ဖယ်ထုတ်ရန် မကောင်းသောသူ၏ ကြံစည်မှုများဖြစ်သည်။ ဖာရိဆီဖြစ်စေ၊ ခရစ်ယာန်ဘုန်းတော်ကြီးဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်ရွေးချယ်သောနေ့ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် လူသားမှာ အခွင့်မရှိပါ။

Lord. The Saviour Himself has the right to determine what is appropriate to that day; consequently, the Pharisees were exceeding their prerogatives (see v. 24). The church has no right to load the Sabbath with oppressive restrictions—as did the Jews—or to attempt the transfer of its sacredness from one day to another. Both are devices of the evil one designed to lure men away from the true spirit of Sabbath observance. Man has no right to tamper with the day of God’s choosing, whether he be Pharisee or Christian ecclesiastic.

 

လည်း။ သို့မဟုတ် “ပင်”။ ခရစ်တော်သည် ဖာရိဆီများထံ တင်ပြခဲ့သော ပြည့်စုံသောအကြောင်းပြချက်များကို မဿဲ၏ဖော်ပြချက်တွင် ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ တင်ပြထားပြီး၊ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်— (၁) လူ၏လိုအပ်ချက်သည် ထုံးတမ်းစဉ်လာလိုအပ်ချက်များ သို့မဟုတ် လူလုပ်ထုံးတမ်းများထက် ပိုအရေးကြီးသည် (မဿဲ ၁၂:၃၊ ၄ ကိုကြည့်ပါ)။ (၂) ဗိမာန်တော်ဝန်ဆောင်မှုနှင့်ဆက်စပ်သော အလုပ်သည် ဥပုသ်နေ့၏လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသည် (အခန်း ၅ ကိုကြည့်ပါ)။ (၃) ခရစ်တော်သည် ဗိမာန်တော်ထက်ရော (အခန်း ၆ ကိုကြည့်ပါ) ဥပုသ်နေ့ထက်ရော (အခန်း ၈ ကိုကြည့်ပါ) ပိုမိုကြီးမြတ်သည်။

Also. Or, “even.” The complete line of reasoning Christ set before the caviling Pharisees is more clearly presented in the account given by Matthew, as follows: (1) Human need is of more importance than ritual requirements or human traditions (see Matt. 12:3, 4). (2) The labor performed in connection with the Temple service is in keeping with the requirements of the Sabbath day (see v. 5). (3) Christ is greater than either the Temple (see v. 6) or the Sabbath day (see v. 8).

ellen g. white comments

1–12 DA 262-271

3–5 3T 168

5 COL 125; MH 174; 6T 232

5–11 6T 234

6 8T 202

7 DA 269; MH 76

10 DA 270

12 DA 269; MH 77

14–22 DA 272-280

17 COL 58; FE 252; TM 230, 351; 2T 74; 3T 49; 4T 42; 5T 219

20 DA 277

27 1T 533; 2T 582; 4T 247

27, 28 DA 285, 288

28 GC 447