ရှင်မဿဲခရစ်ဝင်ကျမ်း ၁

 

အခန်းကြီး - ၁

^{chapter 1}

 

၁ အာဗြဟံမှယောသပ်သို့ ခရစ်တော်၏ဆွေစဉ်မျိုးဆက်။ ၁၈ သူသည် ယောသပ်နှင့်စေ့စပ်ထားစဉ် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ကိုယ်ဝန်ရရှိခဲ့ပြီး၊ အပျိုမစင်မာရီမှဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ၁၉ ကောင်းကင်တမန်သည် ယောသပ်၏မမှန်ကန်သောထင်မြင်ချက်များကို ဖြေရှင်းပေးပြီး၊ ခရစ်တော်၏နာမများကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပေးသည်။

^{1 The genealogy of Christ from Abraham to Joseph. 18 He was conceived by the Holy Ghost, and born of the Virgin Mary when she was espoused to Joseph. 191 The angel satisfieth the misdeeming thoughts of Joseph, and interpreteth the names of Christ.}

 

၁. မျိုးဆက်စာအုပ်။ [ယေရှု၏လူသားဆွေစဉ်မျိုးဆက်၊ မဿဲ ၁:၁–၁၇ = လုကာ ၃:၂၃ခ–၃၈။] ဤသည်မှာ မဿဲ၏ ယေရှု၏မိသားစုမှတ်တမ်း၏ခေါင်းစဉ်ဖြစ်ပြီး၊ အငယ် ၁–၁၇ တွင်ပါရှိသည်။ ၎င်းကို “မျိုးရိုးစဉ်ဆက်”၊ “မျိုးရိုးစာအုပ်”၊ “မွေးဖွားမှုစာအုပ်”၊ “ဆွေစဉ်မျိုးဆက်” သို့မဟုတ် “မွေးဖွားမှတ်တမ်း” ဟု အမျိုးမျိုးဘာသာပြန်ဆိုထားသည်။ အခန်း ၂:၁ ၏အဖွင့်စကားများသည် မဿဲသည် ယေရှု၏မွေးဖွားမှုဆီသို့ဦးတည်သည့်အခြေအနေများ (အခန်း ၁:၁၈–၂၅) ကိုလည်း ဤခေါင်းစဉ်ဖြင့်ဖုံးအုပ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ပေမည်ဟု အထောက်အထားပြသည်။ ယေရှု၏ဘဝအကြောင်းကို အဓိကအားဖြင့် ယုဒလူမျိုးများအတွက် ရေးသားရာတွင်၊ မဿဲသည် ယုဒလူမျိုးပုံစံအတိုင်း ယေရှု၏မိသားစုမျိုးရိုးကို ဦးစွာဖော်ပြခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ မေရှိယသည် ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ခုဖြစ်သောကြောင့်၊ နာဇရက်မြို့မှယေရှုသည် မောရှေနှင့်ပရောဖက်များက သက်သေခံခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။ မေရှိယသည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ဖခင်ဖြစ်သူ အာဗြဟံ၏သားစဉ်မြေးဆက် (ကမ္ဘာဦး ၂၂:၁၈၊ ဂလာတိ ၃:၁၆) နှင့် တော်ဝင်မျိုးဆက်တည်ထောင်သူ ဒါဝိဒ် (ဟေရှာယ ၉:၆, ၇၊ ၁၁:၁၊ တမန်တော် ၂:၂၉, ၃၀) တို့မှဆင်းသက်လာရမည်ဖြစ်သောကြောင့်၊ မဿဲသည် ယေရှုသည် ဤထူးချွန်သူနှစ်ဦး၏သားစဉ်မြေးဆက်အဖြစ် အရည်အချင်းပြည့်မီသူဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြသည်။ ဤသက်သေမရှိလျှင်၊ သူ၏မေရှိယဖြစ်မှုဆိုင်ရာအဆိုကို မမှန်ကန်ဟု ယူဆပြီး၊ နောက်ထပ်သက်သေများကို ထပ်မံစစ်ဆေးခြင်းမပြုဘဲ ပယ်ချနိုင်သည် (ဧဇရာ ၂:၆၂၊ နေဟမိ ၇:၆၄ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မဿဲရေးသားချိန်တွင်၊ ယေရှု၏မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ကို ရရှိနိုင်သည့်ပြည်သူ့မှတ်တမ်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ စစ်ဆေးနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ၎င်း၏အများစုကို (အငယ် ၂–၁၂) ဓမ္မဟောင်းစာရင်းများ (၁ ရာဇဝင် ၁:၃၄၊ ၂:၁–၁၅၊ ၃:၅, ၁၀–၁၉) နှင့်နှိုင်းယှဉ်စစ်ဆေးနိုင်သည်။ မဿဲ၏အချိန်ကာလတွင်၊ ခရစ်ယာန်ယုံကြည်ခြင်း၏ရန်သူများပင်လျှင် ဤမိသားစုမျိုးရိုးစဉ်ဆက်၏မှန်ကန်မှုကို စိန်ခေါ်ခဲ့ခြင်းမရှိသည်မှာ ဤမျိုးရိုးစာရင်း၏စစ်မှန်မှုကို ထောက်ခံသည့်သက်သေကောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

^{1. The book of the generation. [The Human Ancestry of Jesus, Matt. 1:1–17=Luke 3:23b–38. Major comment: Matthew and Luke.] This is Matthew’s title for the family record of Jesus appearing in vs. 1–17, and has been rendered variously as “genealogy,” “book of the genealogy,” “book of the nativity,” “ancestry,” or “birth roll.” The opening words of ch. 2:1 favor the view that Matthew may also have intended this title to cover his narrative of the circumstances leading up to the birth of Jesus (ch. 1:18–25).}

^{In composing an account of the life of Jesus designed primarily for readers of Jewish birth (see p. 273), Matthew begins in typical Jewish style by giving Jesus’ family pedigree. Because the coming of Messiah is a matter of prophecy, he shows that Jesus of Nazareth is indeed the One to whom Moses and the prophets bore witness. Inasmuch as Messiah was to be the seed of Abraham (Gen. 22:18; Gal. 3:16), the father of the Jewish nation, and of David, founder of the royal line (Isa. 9:6, 7; 11:1; Acts 2:29, 30), Matthew presents evidence that Jesus qualifies as a descendant of these two illustrious men. Without such evidence, His claim to Messiahship would be held invalid, and additional proofs could be dismissed without further examination of His claim (cf. Ezra 2:62; Neh. 7:64).}

^{At the time Matthew wrote, it was probably possible to verify his genealogy of Jesus by comparing it with accessible public records. A large part of it (vs. 2–12) could be checked against OT lists (1 Chron. 1:34; 2:1–15; 3:5, 10–19). The fact that, so far as we know, no contemporaries of Matthew, even the avowed enemies of the Christian faith, ever challenged the validity of this family pedigree is excellent testimony favoring the genuineness of the genealogical list.}

 

ယေရှု။ ဂရိလို “အီယေဆူး” သည် ဟေဗြဲလို “ယေဟိုရှုအာ” သို့မဟုတ် “ယောရှုအာ” (တမန်တော် ၇:၄၅ နှင့် ဟေဗြဲ ၄:၈ တွင် လုကာနှင့်ပေါလုက ယောရှုအာကို “ယေရှု” ဟုရည်ညွှန်းသည်ကို ကြည့်ပါ) နှင့်ညီမျှသည်။ ဤနာမသည် ယေဟောဝါသည်ကယ်တင်ခြင်းဖြစ်သည်” ဟု ယေဘုယျအားဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ရသည် (မဿဲ ၁:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ အချို့ပညာရှင်များက “ယေဟောဝါသည်ရက်ရောမှု” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုရန်အကြံပြုသည်။ ယောရှုအာ၏မူလနာမမှာ ဩရှေအာ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို ယေဟိုရှုအာဟု ပြောင်းလဲခဲ့သည် (ဂဏန်း ၁၃:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောရှုအာသည် ယေဟိုရှုအာ၏အတိုကောက်ဖြစ်သည်။ ဗာဗုလုန်အကျဉ်းကျပြီးနောက် အာရမိတ်လူသည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ဘုံဘာသာစကားဖြစ်လာသောအခါ၊ ဤနာမသည် ယေရှုအာဟု ဖြစ်လာပြီး၊ ၎င်းကို ဂရိလို “အီယေဆူး” ဟု အသံထွက်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ယေရှုအာသည် ဓမ္မသစ်ခေတ်တွင် ယုဒလူမျိုးယောက်ျားလေးများအား ပေးလေ့ရှိသည့် ဘုံနာမတစ်ခုဖြစ်သည် (တမန်တော် ၁၃:၆၊ ကောလောသဲ ၄:၁၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဘာသာရေးဆိုင်ရာအဓိပ္ပာယ်ရှိသည့်နာမများကို ရွေးချယ်သည့် ဟေဗြဲဓလေ့ထုံးတမ်းနှင့်အညီ (မဿဲ ၁:၂၁ ကိုလည်းကြည့်ပါ)။

^{Jesus. Gr. Iēsous, equivalent to the Heb. Yehoshua‘, “Joshua” (see Acts 7:45 and Heb. 4:8, where Luke and Paul refer to Joshua as “Jesus”). The name has generally been taken to mean “Jehovah is salvation” (see Matt. 1:21). Some scholars suggest the translation, “Jehovah is generosity.” Joshua’s original name (see Vol. II, p. 169), Oshea, was changed to Jehoshua (see on Num. 13:16). Joshua is an abbreviation of Jehoshua. When Aramaic replaced Hebrew as the common language of the Jews, after the Babylonian captivity, the name became Yeshua‘, the form transliterated into Greek as Iēsous. Yeshua‘ was a common name given Jewish boys in NT times (see Acts 13:6; Col. 4:11), in harmony with the Hebrew custom of selecting names having religious connotations (see also on Matt. 1:21).}

 

ယနေ့ခေတ်တွင် နာမများသည် သက်သက်မျှသာ သက်သေခံအမှတ်အသားများဖြစ်သည်။ သို့သော် သမ္မာကျမ်းခေတ်တွင် နာမတစ်ခုကို မိဘများ၏ယုံကြည်ခြင်းနှင့်မျှော်လင့်ချက်၊ ကလေး၏မွေးဖွားမှုအခြေအနေ၊ သူ၏ပုဂ္ဂိုလိကဝိသေသလက္ခဏာများ၊ သို့မဟုတ် သူ၏ဘဝတာဝန်နှင့်ဆက်စပ်နေသည့် အထူးဂရုပြုဖြင့် ရွေးချယ်ခဲ့သည်—အထူးသဖြင့် နာမသည် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်သတ်မှတ်ပေးထားသည့်အခါ။

^{Today, names are but little more than identification tags. But in Bible times a name was chosen with the greatest of care because it signified the faith and hope of the parents (see PK 481), the circumstances of the child’s birth, his own personal characteristics, or was related to his life mission—particularly when the name was divinely appointed.}

 

ယေရှုနာမသည် သမိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာအမှတ်တရများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ယောရှုအာသည် ဣသရေလလူမျိုးကို ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ကတိထားရာပြည်သို့ အောင်မြင်စွာဦးဆောင်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ကယ်တင်ခြင်းဗိုလ်ခြယ်မှူး ယေရှုသည် ကောင်းကင်ကာနာန်ပြည်၏တံခါးများကို ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဖွင့်လှစ်ပေးရန်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ယေရှုသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ကယ်တင်ခြင်းဗိုလ်ခြယ်မှူး (ဟေဗြဲ ၂:၁၀) သာမက၊ “ကျွန်ုပ်တို့၏ယုံကြည်ခြင်း၏တမန်တော်နှင့်ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း” (ဟေဗြဲ ၃:၁) လည်းဖြစ်သည်။ ဗာဗုလုန်မှပြန်လာပြီးနောက် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ယောရှုအာဟူသောနာမကို ဆောင်ခဲ့သည် (ဇာခရိ ၃:၈၊ ၆:၁၁–၁၅)။ ဟောရှေယ (ဤနာမသည် ဂဏန်း ၁၃:၁၆ ၏ဩရှေအာနှင့် ဟေဗြဲလိုတူညီသည်) သည် မထိုက်တန်သည့်ဇနီးကို ချစ်ခဲ့ပြီး၊ တစ်ချိန်က သူမ၏ချစ်ခင်မှုကို ရယူရန် အချည်းနှီးကြိုးစားခဲ့ကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျွန်ဈေးကွက်တွင် သူမကို ပြန်လည်ဝယ်ယူခဲ့သည် (ဟောရှေယ ၁:၂၊ ၃:၁, ၂)၊ ထိုနည်းတူ ယေရှုသည် လူသားမျိုးနွယ်ကို အပြစ်၏ကျွန်ခံမှုမှ လွတ်မြောက်စေရန်လာခဲ့သည် (လုကာ ၄:၁၈၊ ယောဟန် ၈:၃၆)။

^{The name Jesus is fraught with historic and prophetic memories. As Joshua led Israel to victory in the earthly promised land, so Jesus, the Captain of our salvation, came to open for us the gates of the heavenly Canaan. But not only is Jesus the Captain of our salvation (Heb. 2:10), He is also “the Apostle and High Priest of our profession” (Heb. 3:1). The high priest, upon the return from Babylonian captivity (see on Ezra 2:2), bore the name Joshua (Zech. 3:8; 6:11–15). As Hosea (the name is identical in the Hebrew with the Oshea of Num. 13:16) loved an undeserving wife, sought in vain, for a time, to win her affections, and finally bought her back at the slave market (Hosea 1:2; 3:1, 2), so Jesus came to set the human race free from the slavery of sin (Luke 4:18; John 8:36).}

 

ခရစ်။ ဂရိလို “ခရစ္စတို့စ်” သည် ဟေဗြဲလို “မာရှိယခ်” (ဆာလံ ၂:၂ ကိုကြည့်ပါ) ဟူသော “မေရှိယ” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားပြီး၊ “ဘိသိက်ခံထားသူ” သို့မဟုတ် “ဘိသိက်ခံထားသူတစ်ဦး” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းမတိုင်မီ၊ နှင့် ဧဝံဂေလိလေးစောင်တွင် ပုံမှန်အားဖြင့်၊ ယေရှုကို “ခရစ်” ဟုရည်ညွှန်းပြီး၊ ဤအသုံးအနှုန်းသည် ပုဂ္ဂိုလ်နာမထက် ဘွဲ့တစ်ခုဖြစ်သည်။ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းပြီးနောက်၊ ယေဘုယျအားဖြင့် သတ်မှတ်ပြဋ္ဌာန်းထားသည့်ဆောင်းပါးကို ဖယ်ရှားခဲ့ပြီး “ခရစ်” သည် ဘွဲ့တစ်ခုသာမက နာမတစ်ခုလည်းဖြစ်လာသည်။

^{Christ. Gr. Christos, a translation of the Heb. Mashiach (see on Ps. 2:2), “Messiah,” meaning “Anointed,” or “Anointed One.” Before the resurrection, and commonly so in the four Gospels, Jesus is generally referred to as the Christ, making the term a title rather than a personal name. After the resurrection the definite article was generally dropped from common usage and “Christ” became a name as well as a title.}

 

ဓမ္မဟောင်းခေတ်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း (ထွက်မြောက်ရာ ၃၀:၃၀)၊ ဘုရင် (၂ ရာမု ၅:၃၊ ၁ ရာမု ၂၄:၆ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ နှင့် တစ်ခါတစ်ရံ ပရောဖက်များ (၁ ရာဇတ် ၁၉:၁၆) တို့သည် သန့်ရှင်းသောဝန်ဆောင်မှုအတွက် ဘိသိက်ခံခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် “မာရှိယခ်” ဖြစ်သည် (ဝတ်ပြုရာ ၄:၃၊ ၁ ရာမု ၂၄:၆၊ ၁ ရာဇဝင် ၁၆:၂၁, ၂၂)။ မေရှိယပရောဖက်ပြုချက်တွင် ဤအသုံးအနှုန်းသည် မေရှိယအား အထူးသဖြင့် ပရောဖက် (တရားဟောရာ ၁၈:၁၅)၊ ယဇ်ပုရောဟိတ် (ဇာခရိ ၆:၁၁–၁၄)၊ နှင့် ဘုရင် (ဟေရှာယ ၉:၆, ၇) အဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့၏ရွေးနှုတ်သူအဖြစ် ဘိသိက်ခံရမည့်သူအဖြစ် သက်ရောက်ခဲ့သည် (ဟေရှာယ ၆၁:၁၊ ဒံယေလ ၉:၂၅, ၂၆)။ ပရောဖက်အဖြစ် သူသည် လူသားများရှေ့တွင် ခမည်းတော်ကို ကိုယ်စားပြုရန်လာခဲ့ပြီး၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် လူသားများကို ခမည်းတော်ရှေ့တွင် ကိုယ်စားပြုရန် ကောင်းကင်သို့တက်သွားခဲ့ပြီးဘုရင်အဖြစ် သူ့ကိုယုံကြည်သူများကို ဤဘဝတွင် အပြစ်၏တန်ခိုးမှသာမက၊ အပြစ်၏နိုင်ငံမှလည်း လွတ်မြောက်စေပြီး၊ ဘုန်းတန်ခိုးနိုင်ငံတွင် ၎င်းတို့အပေါ် အုပ်စိုးသည်။

^{In OT times the high priest (Ex. 30:30), the king (2 Sam. 5:3; cf. 1 Sam. 24:6), and sometimes prophets (1 Kings 19:16) were “anointed” upon consecration to holy service, and were therefore mashiach, “anointed” (Lev. 4:3; 1 Sam. 24:6; 1 Chron. 16:21, 22). In Messianic prophecy the term came to be applied specifically to the Messiah, who, as Prophet (Deut. 18:15), Priest (Zech. 6:11–14), and King (Isa. 9:6, 7), was the One ordained to be our Redeemer (Isa. 61:1; Dan. 9:25, 26). As Prophet He came to represent the Father before men, as Priest He ascended to represent men before the Father, and as King He liberates those who believe in Him, not only from the power of sin in this life, but also from the kingdom of sin—and reigns over them in the kingdom of glory.}

 

“ခရစ္စတို့စ်” သည် “ပွတ်သပ်ရန်”၊ “အနှိပ်ခံရန်”၊ “ဘိသိက်ပေးရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည့် “ခရီအို” ကြိယာမှ ဆင်းသက်လာသည်။ ဓမ္မသစ်တွင်၊ ခရစ်သည် “ဘိသိက်ခံသူ” ဖြစ်သည်ဟု ဆိုထားသည် (လုကာ ၄:၁၈၊ တမန်တော် ၄:၂၇၊ ၁၀:၃၈၊ ဟေဗြဲ ၁:၉)။

^{Christos is from chriō, a verb which means, “to rub,” “to massage,” “to anoint.” In the NT, Christ is said to be “anointed” (Luke 4:18; Acts 4:27; 10:38; Heb. 1:9).}

 

မဿဲ ၁:၁၈၊ ၁၆:၂၀၊ မာကု ၁:၁ စသည်တို့တွင် အတူတကွသုံးထားသည့် “ယေရှု” နှင့် “ခရစ်” ဟူသောနာမနှစ်ခုသည် တစ်ဦးတည်းတွင် ဘုရားနှင့်လူသားသဘာဝများ ပေါင်းစည်းထားသည်ဟူသော ယုံကြည်ခြင်း၊ နာဇရက်မြို့မှ ယေရှု၊ မာရီ၏သား၊ လူသားသားတော်သည် အမှန်တကယ်ခရစ်၊ မေရှိယ၊ ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်သည်ဟူသော ယုံကြည်ခြင်း၏ဝန်ခံချက်တစ်ခုဖြစ်သည် (တမန်တော် ၂:၃၈ စသည်ကိုကြည့်ပါ)။ ယောဟန် ၁ ၏ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်၊ မဿဲ ၁:၂၃၊ ယောဟန် ၁:၁–၃, ၁၄၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၆–၈၊ ကောလောသဲ ၂:၉ ကိုကြည့်ပါ။

^{Used together, as in Matt. 1:18; 16:20; Mark 1:1; etc., the two names “Jesus” and “Christ” constitute a confession of faith in the union of the divine and human natures in one Person, of belief that Jesus of Nazareth, Son of Mary, Son of man, is indeed the Christ, the Messiah, the Son of God (see Acts 2:38; etc.). See Additional Note on John 1; see on Matt. 1:23; John 1:1–3, 14; Phil. 2:6–8; Col. 2:9.}

 

ဒါဝိဒ်၏သားတော်။ ၎င်းသည် အုပ်စိုးသူများ (မဿဲ ၂၂:၄၂၊ မာကု ၁၂:၃၅၊ လုကာ ၂၀:၄၁) နှင့် သာမန်လူထု (မဿဲ ၉:၂၇၊ ၁၂:၂၃၊ ၁၅:၂၂၊ ၂၀:၃၀, ၃၁၊ ၂၁:၉၊ မာကု ၁၀:၄၇, ၄၈၊ လုကာ ၁၈:၃၈, ၃၉၊ ယောဟန် ၇:၄၂ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ) တို့က မျှော်လင့်ထားသည့်မေရှိယကို ရည်ညွှန်းသည့် လူကြိုက်များသောဘွဲ့တစ်ခုဖြစ်သည်။ မေရှိယ၏ဒါဝိဒ်မျိုးရိုးဆင်းသက်မှုကို ပရောဖက်ပြုထားသည့်ကျမ်းများကို နားလည်မှုကို ဤဘွဲ့အသုံးပြုမှုက ညွှန်ပြသည်။ ရောမအုပ်ချုပ်မှု၏ထမ်းပိုးကို ငြီးငွေ့နေသည့်လူမျိုးအတွက်၊ ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏နိုင်ငံကို ဒါဝိဒ်၏ထူးချွန်သောအုပ်ချုပ်မှု၏ လွတ်လပ်မှုနှင့်သာယာဝပြောမှုသို့ ပြန်လည်ထူထောင်မှုကိုလည်း ဆိုလိုသည်။ ဒါဝိဒ်ကိုယ်တိုင်က ၎င်း၏ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင်ထိုင်မည့်သားတစ်ဦး၏ကတိ (၂ ရာမု ၇:၁၂, ၁၃၊ ဆာလံ ၁၃၂:၁၁) သည် ဣသရေလကိုရွေးနှုတ်မည့်သူဖြင့် ပြည့်စုံမည်ဟု နားလည်ခဲ့သည် (တမန်တော် ၂:၂၉, ၃၀၊ တရားဟောရာ ၁၈:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဓမ္မဟောင်းပရောဖက်များသည် မေရှိယကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဤသို့ပြောဆိုခဲ့သည် (ဟေရှာယ ၉:၆, ၇၊ ၁၁:၁၊ ယေရမိ ၂၃:၅, ၆ စသည်)။ ဓမ္မသစ်စာရေးသူများသည် “ဒါဝိဒ်၏သားစဉ်မြေးဆက်” ဟူသောဘွဲ့ကို ခရစ်အား ထပ်ခါတလဲလဲအသုံးပြုသည် (ရောမ ၁:၃၊ ၂ တိမောသေ ၂:၈ စသည်)။ ဒါဝိဒ်၏သားတော်အဖြစ်၊ ယေရှုသည် ဒါဝိဒ်၏ရာဇပလ္လင်နှင့် ဒါဝိဒ်အားပေးထားသည့် မေရှိယဆိုင်ရာကတိများ၏အမွေဆက်ခံသူဖြစ်လာသည်။

^{Son of David. This was the popular designation by which rulers (Matt. 22:42; Mark 12:35; Luke 20:41) and common people (Matt. 9:27; 12:23; 15:22; 20:30, 31; 21:9; Mark 10:47, 48; Luke 18:38, 39; cf. John 7:42) alike referred to the expected Messiah. Its use as a Messianic title points to an understanding of the prophecies predicting the Davidic descent of the Messiah. To a people weary of the Roman yoke it implied also the restoration of their kingdom to the independence and prosperity of David’s illustrious reign. David himself had understood that the promise of a son to sit upon his throne (2 Sam. 7:12, 13; Ps. 132:11) would be fulfilled by the one who was to redeem Israel (Acts 2:29, 30; see on Deut. 18:15). Again and again the prophets of old spoke thus of the Messiah (Isa. 9:6, 7; 11:1; Jer. 23:5, 6; etc.). NT writers repeatedly apply the title “seed of David” to Christ (Rom. 1:3; 2 Tim. 2:8; etc.). As the Son of David, Jesus became heir both to David’s throne and to the Messianic promises given to David.}

 

အာဗြဟံ၏သားတော်။ ယုံကြည်ခြင်း၏သူရဲကောင်းများထဲတွင်၊ အာဗြဟံသည် “ဘုရားသခင်၏မိတ်ဆွေ” ဟု ခေါ်တွင်ခံရသည့်ဂုဏ်ပြုမှုရှိသည် (ယာကုပ် ၂:၂၃၊ ၂ ရာဇဝင် ၂၀:၇၊ ဟေရှာယ ၄၁:၈ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ၎င်း၏သစ္စာစောင့်သိမှုကြောင့် (ဂလာတိ ၃:၇, ၉ ကိုကြည့်ပါ) အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်၏ရွေးချယ်ထားသည့်လူမျိုးတို့၏ဖခင်ဖြစ်ရန် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည်။ ၎င်း၏သားစဉ်မြေးဆက်တွင် ကမ္ဘာ့လူမျိုးအားလုံးကို ကောင်းကြီးပေးမည်ဟူသောကတိသည်၊ ပေါလုအဆိုအရ၊ မေရှိယဆိုင်ရာပရောဖက်ပြုချက်တစ်ခုဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၂၂:၁၈၊ ဂလာတိ ၃:၁၆ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယေရှု၏မေရှိယဖြစ်မှုကို ယုဒလူမျိုးများအား ယုံကြည်စေရန် ကြိုးစားမှုနှင့်အညီ၊ မဿဲသည် ခရစ်၏မျိုးရိုးကို အာဗြဟံထံသို့ ပြန်လည်ခြေရာခံပြီး၊ လုကာသည် တစ်ပါးအမျိုးသားခရစ်ယာန်များအတွက် ရေးသားရာတွင်၊ ခရစ်၏ဆွေစဉ်မျိုးဆက်မှတ်တမ်းကို လူသားမျိုးနွယ်၏ဖခင်ထံသို့ ခြေရာခံရန် လိုအပ်သည်ဟု ယူဆသည်။ ယေရှုသည် အာဗြဟံမှဆင်းသက်လာပြီး၊ ၎င်းအားပေးထားသည့်ကတိများ၏အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသည်ကို ပြသရန်သည် မဿဲ၏ရည်ရွယ်ချက်အတွက် လုံလောက်သည်။ ယောဟန် ၈:၃၅, ၃၉ ကိုကြည့်ပါ။

^{Son of Abraham.Among the heroes of faith, Abraham had the distinction of being called the “Friend” of God (James 2:23; cf. 2 Chron. 20:7; Isa. 41:8). Because of his faithfulness (see Gal. 3:7, 9) Abraham was selected to become the father of God’s chosen people. The promise that in his seed all nations of the earth should be blessed was, according to Paul, a definite Messianic prediction (Gen. 22:18; cf. Gal. 3:16). In harmony with his endeavor to convince the Jews of the Messiahship of Jesus, Matthew appropriately and purposefully carries Christ’s genealogy back to Abraham, whereas Luke, writing for Gentile Christians, considered it essential to trace Christ’s ancestral record back to the father of our race. To show that Jesus descended from Abraham, and was thus eligible for consideration as heir to the promises made to him, was sufficient for Matthew’s purpose. See on John 8:35, 39.}

 

မဿဲနှင့်လုကာ၏စာရင်းများအကြား ကွဲပြားမှုများကို လုကာ ၃:၂၃ တွင်ဆွေးနွေးထားသည်။

^{For a discussion of differences between the lists of Matthew and Luke see on Luke 3:23.}

 

၂. အာဗြဟံသည် ဣဇာက်ကိုမွေးဖွားခဲ့သည်။ ဂရိလိုအသံထွက်ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ကွဲပြားမှုများနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိချန်လှပ်မှုများ (အငယ် ၈, ၁၁, ၁၇ ကိုကြည့်ပါ) မှလွဲ၍၊ အာဗြဟံမှဇောရောဗါဗယ်လထိ မဿဲ၏မျိုးရိုးစဉ်ဆက်သည် ဓမ္မဟောင်းစာရင်းများ (၁ ရာဇဝင် ၁:၂၈, ၃၄၊ ၂:၁, ၄, ၅, ၉–၁၂, ၁၅၊ ၃:၁၅–၁၉၊ ရုသ ၄:၁၈–၂၂ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ) နှင့်ကိုက်ညီသည်။ ဇောရောဗါဗယ်လမှခရစ်ထိ ကြားကာလအတွက် နှိုင်းယှဉ်ရန်မှတ်တမ်းများမရှိပါ။

^{2. Abraham begat Isaac. Except for variations owing to the Greek transliteration of Hebrew names, and for certain intentional omissions (see on vs. 8, 11, 17), Matthew’s genealogy from Abraham to Zorobabel agrees with similar lists in the OT (see 1 Chron. 1:28, 34; 1 Chron. 2:1, 4, 5, 9-12, 15; 3:15–19; cf. Ruth 4:18–22). There are no records with which to compare the names of the intertestamental period from Zorobabel to Christ.}

 

ယုဒ။ ၎င်းသည် ယုဒဟုခေါ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၂၉:၃၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ပေါလုက “ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်သည် ယုဒမှဆင်းသက်လာသည်” ဟု ထင်ရှားစွာဖော်ပြသည် (ဟေဗြဲ ၇:၁၄)။

^{Judas. That is, Judah (see on Gen. 29:35). Paul states that it was “evident that our Lord sprang out of Juda” (Heb. 7:14).}

 

သူ၏ညီအစ်ကိုများ။ မဿဲသည် ယာကုပ်၏အခြားသားများကို ဤနေရာတွင် ရည်ညွှန်းပြီး၊ ယုဒမျိုးနွယ်မှယေရှုသည် အခြားမျိုးနွယ်များအတွက်လည်း ကယ်တင်သူဖြစ်ကြောင်း အခြားမျိုးနွယ်များမှယုဒလူမျိုးများကို သတိပေးရန် ရည်ရွယ်ပေမည်။

^{His brethren. Matthew here alludes to the other sons of Jacob, perhaps with the intention of reminding Jews of other tribes that Jesus of the tribe of Judah was their Saviour too.}

 

၃. ဖာရှည်နှင့်ဇာရာ။ ၎င်းတို့သည် ယုဒမှသာမာ (တာမာ) မှမွေးဖွားခဲ့သည့်သားများဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၃၈:၆–၃၀ ကိုကြည့်ပါ)။ သာမာသည် ဖြစ်နိုင်ချေများစွာ ခါနာန်လူမျိုးဖြစ်ပြီး (ကမ္ဘာဦး ၃၈:၂, ၆ ကိုကြည့်ပါ) ယုဒ၏ချွေးမဖြစ်သည်။

^{3. Phares and Zara. These were children of Thamar (Tamar) by Judah (see on Gen. 38:6-30). Thamar, probably a Canaanites (see Gen. 38:2, 6), was Judah’s daughter-in-law.}

 

သာမာ။ ဟေဗြဲမျိုးရိုးစဉ်ဆက်စာရင်းများတွင် အမျိုးသမီးများကို ဖော်ပြခြင်းသည် စည်းမျဉ်းထက် ခြွင်းချက်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း၊ မဿဲသည် ၎င်းတို့ကို မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ဆက်စပ်မှုများအဖြစ် တိကျစွာမဟုတ်ဘဲ ဖြစ်ရပ်ဆန်းအားဖြင့် ရည်ညွှန်းသည်။ သာရာနှင့်ရာခေလကဲ့သို့ ဂုဏ်ပြုခံရသည့်အမျိုးသမီးများ၏နာမများကို ချန်လှပ်ထားခြင်းသည် ဖော်ပြထားသည့်အမျိုးသမီးလေးဦး—သာမာ၊ ရာဟပ်၊ ရုသ၊ နှင့် ဗက်ရှဗာ—တို့သည် ထူးခြားသည့်အခြေအနေများကြောင့် ထည့်သွင်းခံခဲ့ရဖွယ်ရှိသည်ဟု အကြံပြုသည်။ ၎င်းတို့လေးဦးစလုံးသည် ဖြစ်နိုင်ချေများစွာ တစ်ပါးအမျိုးသားများဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ယုဒလူမျိုးတို့၏သီးသန့်ဝါဒကို သွယ်ဝိုက်သောဆုံးမမှုတစ်ခုရှိပြီး၊ ယေရှုသည် ယုဒလူမျိုးများသာမက တစ်ပါးအမျိုးသားများနှင့်လည်း သက်ဆိုင်သည်ဟူသော အသိအမှတ်ပြုမှုတစ်ခုပါရှိသည်။

^{Thamar. It is the exception, rather than the rule, to find women named in Hebrew genealogical lists. Even so, Matthew refers to them incidentally rather than specifically as genealogical links. The fact that the names of such honored women as Sarah and Rachel are omitted suggests that the four women mentioned were probably in each case included because of unusual circumstances. It is likely that all four—Thamar, Rahab, Ruth, and Bath-sheba—were of Gentile origin. Herein lies an implied rebuke to Jewish exclusiveness, and a tacit recognition of the fact that Jesus belongs to the Gentiles as well as to the Jews.}

 

ရုသမှလွဲ၍ ဤအမျိုးသမီးများ၏နာမများအားလုံးတွင် အရှုပ်အထွေးများပါရှိသည်။ သာမန်လူသားသမိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် မေရှိယ၏ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်မည်စိုးရိမ်သဖြင့် ၎င်းတို့၏နာမများကို တိတ်ဆိတ်စွာဖြတ်ကျော်ရန် ရွေးချယ်ပေမည်။ သို့သော် မဿဲသည် ဖာရိရှဲများအား သခင်က “ဖြောင့်မတ်သူများကို ခေါ်ရန်မဟုတ်ဘဲ၊ အပြစ်ရှိသူများကို နောင်တရရန် ခေါ်ရန်လာသည်” ဟု တိကျစွာကိုးကားခဲ့သည် (အခန်း ၉:၁၃)။ မဿဲသည်၊ သူကိုယ်တိုင်အခွန်ခံတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ပြည့်တန်ဆာများနှင့်အတူတွဲဖက်ခံရသူ (အခန်း ၂၁:၃၁, ၃၂ ကိုကြည့်ပါ) ဖြစ်သောကြောင့်၊ ယေဘုယျအားဖြင့် လူအများက ရှောင်ရှားသည့် လူတန်းစား၏အပြင်ဘက်တွင်နေထိုင်သူများအတွက် ၎င်း၏နှလုံးသားတွင် နူးညံ့သောနေရာတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ပေမည်။

^{With the exception of Ruth, scandals were attached to the names of all these women. A merely human historian might have chosen to pass over their names in silence for fear that the honor of the Messiah be tarnished. But Matthew specifically quotes the Master as saying to the Pharisees that He came not “to call the righteous, but sinners to repentance” (ch. 9:13). It may be that Matthew, himself a publican and therefore sometimes classed with harlots (see ch. 21:31, 32), found in his heart a tender place for others who were generally shunned as living beyond the pale of respectability.}

 

၅. ရှလမုန်။ ရုသ ၄:၂၀၊ ၁ ရာဇဝင် ၂:၁၁ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ရှလမုန်သည် ကာလပ်နှင့်ဧဖရတ် (၁ ရာဇဝင် ၂:၉–၁၁, ၁၉, ၂၄) နှင့် ဗက်လေဟင်မ် (ဖခင်မှာ နောက်ထပ် “ရှလမာ” တစ်ဦးဖြစ်သည်၊ ၁ ရာဇဝင် ၂:၅၀, ၅၁, ၅၄ ကိုကြည့်ပါ) ၏ဆွေနီးသူဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဗက်လေဟင်ဧဖရတ်တွင်အခြေချသည့်မိသားစုတစ်ခုမှဖြစ်သည် (၁ ရာဇဝင် ၂:၂၄, ၅၁၊ မိက္ခာ ၅:၂၊ ကမ္ဘာဦး ၃၅:၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ အချို့သုံးသပ်သူများက ရှလမုန်သည် ယောရှုအာက ဣသရေလလူမျိုးကို ယော်ဒန်မြစ်ကိုဖြတ်ကူးမတိုင်မီ ယေရိခေါမြို့သို့ စေလွှတ်ခဲ့သည့်သူလျှိုများထဲမှတစ်ဦးဖြစ်နိုင်သည်ဟု အကြံပြုသည် (ယောရှုအာ ၂:၁)။

^{5. Salmon. See Ruth 4:20; cf. 1 Chron. 2:11. Salmon was a near relative of Caleb and Ephrath (1 Chron. 2:9–11, 19, 24) and of Bethlehem (whose father is another “Salma,” see 1 Chron. 2:50, 51, 54), and hence of a family known to have settled Bethlehem Ephratah (see 1 Chron. 2:24, 51, Moffatt; Micah 5:2; see on Gen. 35:19). Some commentators suggest that Salmon may have been one of the spies sent by Joshua into the city of Jericho before Israel crossed the Jordan (Joshua 2:1).}

 

ရာဟပ်သည် ရှလမုန်၏ဇနီးဖြစ်သည့် ယေရိခေါမှရာဟပ်မဟုတ်နိုင်ဟု တစ်ခါတစ်ရံ ကန့်ကွက်ခံရသည်၊ အကြောင်းမှာ ရှလမုန်မှဒါဝိဒ်ထိ မဿဲစာရင်းတွင်ဖော်ပြထားသည့်မျိုးဆက်များသည် ယေရိခေါမှရာဟပ်နှင့်ဒါဝိဒ်အကြားကာလကို ဖုံးအုပ်ရန် နည်းလွန်းသည်ဟူသောအချက်ကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကန့်ကွက်မှုသည် အောက်ပါအကြောင်းများကြောင့် မမှန်ကန်ပေ။ (၁) မဿဲသည် အခြားနေရာများတွင် ယေရှု၏ဘိုးဘေးများကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိချန်လှပ်ထားသည် (အငယ် ၈, ၁၁, ၁၇ ကိုကြည့်ပါ)၊ ရုသစာရေးဆရာ၏ပုံစံအတိုင်း ဤနေရာတွင်လည်း ထိုသို့ပြုခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ (၂) ရာဟပ်သည် ၎င်း၏အိမ်ထောင်ရေးအချိန်တွင် ငယ်ရွယ်နေဖွယ်ရှိသည် (ယောရှုအာ ၆:၂၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဗောဇသည် ရုသနှင့်လက်ထပ်ချိန်တွင် ငယ်ရွယ်သူမဟုတ်တော့ပုံရသည် (ရုသ ၃:၁၀)၊ နှင့် ယေရှသည် ဒါဝိဒ်မွေးဖွားချိန်တွင် အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်သည် (၁ ရာမု ၁၇:၁၂–၁၄)။

^{It is sometimes objected that Rahab of Jericho cannot be Rahab the wife of Salmon because the generations Matthew lists between Salmon and David are too few to span the time interval between Rahab of Jericho and David. But this objection is not necessarily valid because: (1) Matthew elsewhere intentionally omits certain of the ancestors of Jesus (see on vs. 8, 11, 17), and following the author of Ruth, may possibly have done so here as well. (2) Rahab was probably young at the time of her marriage (see Joshua 6:23), Booz (Boaz) was evidently no longer young when he married Ruth (Ruth 3:10), and Jesse was along in years when David was born (1 Sam. 17:12–14).}

 

ရာဟပ်။ ရုသ ၁:၁၊ ၂:၁ ကိုကြည့်ပါ။ ၎င်းသည် ယေရိခေါမြို့၏ပြည့်တန်ဆာ၊ ခါနာန်လူမျိုးရာဟပ်ဖြစ်သည်ဟု သံသယဖြစ်စရာအနည်းငယ်သာရှိပြီး၊ ၎င်းသည် ထိုမြို့ကိုသိမ်းပိုက်မတိုင်မီ သူလျှိုပို့လွှတ်ခဲ့သည့်ဟေဗြဲလူများကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သူဖြစ်သည် (ယောရှုအာ ၂၊ အခန်း ၆:၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် သမ္မာကျမ်းတွင်ဖော်ပြထားသည့် ထိုနာမရှိသူတစ်ဦးတည်းဖြစ်ပြီး၊ မဿဲ၏ဂရိလို “ရာခပ်” သည် ဟေဗြဲလို “ရာခပ်” ၏တိကျသောအသံထွက်ပြောင်းလဲမှုဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟေဗြဲ ၁၁:၃၁ နှင့် ယာကုပ် ၂:၂၅ တွင် ၎င်းကို “ရာအပ်” ဟု စာလုံးပေါင်းထားသည်။ (ဆာလံ ၈၇:၄၊ ၈၉:၁၀၊ ဟေရှာယ ၅၁:၉ ၏ “ရာဟပ်” သည် ဟေဗြဲလို “ရာဟပ်” မှဖြစ်ပြီး၊ အီဂျစ်အတွက် သင်္ကေတနာမဖြစ်သည်။) ထို့ပြင်၊ ရာဟပ်ကို မျိုးရိုးစဉ်ဆက်စာရင်းများတွင် အမျိုးသမီးများကို ဖော်ပြခြင်းမပြုသည့်စည်းမျဉ်းနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် နာမဖြင့်ဖော်ပြထားခြင်းသည် မဿဲသည် ၎င်းကိုထည့်သွင်းရန် အထူးအကြောင်းပြချက်ရှိသည်ဟု အကြံပြုသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ယောရှုအာ ၂ ၏ရာဟပ်သည် ယုံကြည်ခြင်း၏သူရဲကောင်းများခန်းမတွင် ဂုဏ်ပြုရာနေရာတစ်ခုရရှိထားပြီး (ဟေဗြဲ ၁၁:၃၁)၊ ယာကုပ်က ၎င်းကို ယုံကြည်ခြင်း၏လုပ်ဆောင်မှုဥပမာအဖြစ် ရည်ညွှန်းသည် (ယာကုပ် ၂:၂၅)။

^{Rachab. See Vol. II, p. 424; see on Ruth 1:1; 2:1. There appears to be little reason to doubt that this is Rahab the Canaanitess, the harlot of Jericho who protected the Hebrews sent to spy out that city prior to its capture (Joshua 2; see on ch. 6:23). She is the only person by that name mentioned in the Bible, and the Gr. Rhachab of Matthew is an accurate transliteration of the Heb. Rachab. However, in Heb. 11:31 and James 2:25 the spelling is Raab. (The “Rahab” of Ps. 87:4; 89:10; and Isa. 51:9 is from the Heb. rahab, and is a symbolic name for Egypt.) Also, the fact that Rahab is mentioned by name, contrary to the usual rule of not mentioning women in genealogical lists, suggests that Matthew had some special reason for including her. Whatever the case, the Rahab of Joshua 2 holds an honored place in the hall of heroes of faith (Heb. 11:31), and James refers to her as an example of faith in action (James 2:25).}

 

ရုသ။ မောဘလူမျိုးဖြစ်သူ ရုသသည် မောဘမှဗက်လေဟင်သို့ နောမိနှင့်အတူပြန်လာခဲ့သူဖြစ်သည် (ရုသ ၄:၁၈–၂၂၊ ၁ ရာဇဝင် ၂:၃–၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ နောမိအား ၎င်း၏ဆက်ကပ်အပ်နှံမှု၏အလှတရား (ရုသ ၁:၁၆) နှင့် ၎င်း၏သိမ်မွေ့သည့်ဆွဲဆောင်မှုသည် မည်သည့်ခေတ်ကာလ၏သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင်မဆို ထူးချွန်သည်။

^{Ruth. The Moabitess who accompanied Naomi upon her return from Moab to Bethlehem (see Ruth 4:18–22; 1 Chron. 2:3–15). The beauty of her devotion to Naomi (Ruth 1:16) and her unobtrusive winsomeness are unsurpassed in the annals of any age.}

 

၆. ဒါဝိဒ်ဘုရင်။ ဟေဗြဲဘုရင်စနစ်အောက်တွင်ပင် ဣသရေလအစိုးရသည် နိယာမအားဖြင့် ဘုရားအုပ်ချုပ်ရေးဖြစ်သည် (DA 737, 738; တတိယတွဲ၊ စာမျက်နှာ ၂၇ ကိုကြည့်ပါ)။ အဆီးအမြစ်အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် ဘုရားသခင်သည် သူ၏တမန်တော်များဖြစ်သော ပရောဖက်များမှတစ်ဆင့် နိုင်ငံတော်မူဝါဒကို ညွှန်ကြားရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်၏ခေါင်းဆောင်မှုကို တုံ့ပြန်ပြီး သခင်ဘုရားရှေ့တွင် စစ်မှန်သော နှိမ့်ချမှုစိတ်ဓာတ်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ မကောင်းသောလုပ်ရပ်တစ်ခုအတွက် ဆုံးမခံရသောအခါ သူသည် စစ်မှန်သောနောင်တရမှုစိတ်ထားကို ပြသခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏အပြစ်ကို ဝန်ခံ၍ ခွင့်လွှတ်မှုကို တောင်းခံပြီး သခင်ဘုရား၏အသံကို နာခံရန် ပြန်လည်စတင်ခဲ့သည် (၂ရာၤ ၁၂:၁–၁၃; ၂၄:၁၀, ၁၇; ဆာၤ ၅၁:၄, ၁၀, ၁၁; စသည်)။ ဒါဝိဒ်၏နှလုံးသားနောင်တရမှုသည် ဘုရားသခင်က သူ့ကို ချီးမြှောက်ပြီး သာယာဝပြောစေရန် ဖြစ်နိုင်ခဲ့သည် (၁ရာၤ ၃:၆; ၈:၂၅; ဟေရှာၤ ၅၇:၁၅; မိက္ခာၤ ၆:၈ ကိုကြည့်ပါ)။

^{6. David the king. Even under the Hebrew monarchy the government of Israel was, in principle at least, a theocracy (DA 737, 738; see Vol. IV, p. 27). As supreme Ruler, God sought to direct national policy through His ambassadors, the prophets. David was responsive to divine leadership and sought to maintain a spirit of true humility before the Lord. When reproved for an evil course of action, he manifested an attitude of genuine repentance. He acknowledged his guilt, sought forgiveness, and set out anew to obey the voice of the Lord (2 Sam. 12:1–13; 24:10, 17; Ps. 51:4, 10, 11; etc.). It was David’s contrition of heart that made it possible for God to exalt and prosper him (see 1 Kings 3:6; 8:25; Isa. 57:15; Micah 6:8).}

 

ရှောလမုန်။ ဒါဝိဒ်၏ စစ်မှန်သောနောင်တရမှုနှင့် ခွင့်လွှတ်မှုအပြီး ဗာသရှေဘမှမွေးဖွားသော ဒုတိယသားဖြစ်သည် (၂ရာၤ ၁၂:၁၃–၂၄; ၁ရာၤ ၁:၁၁–၄၀)။

^{Solomon. The second son of Bath-sheba, born after David’s sincere repentance and forgiveness (2 Sam. 12:13–24; 1 Kings 1:11–40).}

 

၈. ယောသဖတ်။ ဆိုလိုသည်မှာ ယေဟောရှဖတ်ဖြစ်သည် (၁ရာၤ ၂၂:၄၁–၄၃)။ ကျမ်းစာတွင် နာမည်များ၏ရေးသားပုံအမျိုးမျိုးရှိသည်မှာ သာမန်ဖြစ်သည်။ မဿီ၏ဂရိစာသားတွင်ပါသော နာမည်များသည် အများအားဖြင့် LXX တွင်ပါသကဲ့သို့ ပေါ်လွင်သောကြောင့် မျိုးရိုးစဉ်ဆက်စာရင်း၌ ကွဲပြားမှုများရှိသည်။ KJV ၏ဘာသာပြန်သူများသည် ဂရိနာမည်များကို ဟေဗြဲနာမည်များသို့ ပြန်မသွားဘဲ ရိုးရိုးဘာသာပြန်ခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ပုဂ္ဂိုလ်များသည် မတူညီသောနာမည်များဖြင့်လည်း လူသိများသည်။ သို့ဖြစ်၍ ယေဟောယချင်း (၂ရာၤ ၂၄:၆) သည် ယေကောနိယ (၁ရာၤ ၃:၁၆) သို့မဟုတ် ယေခောနိယသ် (မဿီ ၁:၁၁) ဟုလည်း ခေါ်ဝေါ်ခံရသည်၊ ထိုသို့ခေါ်ဝေါ်ခြင်းသည် ဂရိစာသားအပေါ်အခြေခံသည်။

^{8. Josaphat. That is, Jehoshaphat (1 Kings 22:41–43). Variations in the spelling of names is common in the Bible. Most of the variations in the genealogical list are due to the fact that the names in Matthew’s Greek text appear in the main as they do in the LXX. The translators of the KJV simply transliterated the Greek names instead of going back to the Hebrew names of which these Greek names were a transliteration. Sometimes individuals were also known by different names. Thus Jehoiachin (2 Kings 24:6) was also called Jeconiah (1 Chron. 3:16) or Jechonias (Matt. 1:11), on the basis of the Greek text.}

 

ယောရံသည် ဩဇိယကိုမွေးဖွားခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် မဿီသည် ယောရံ (ယေဟောရံ) နှင့် ဩဇိယ (ဩဇိယသို့မဟုတ် အဇာရိယ; ၁ရာၤ ၃:၁၁, ၁၂ ကိုကြည့်ပါ) အကြားရှိ ယုဒဘုရင်သုံးဦးဆက်လှယ်ဖြစ်သော အဟာဇိယ၊ ယောရှနှင့် အမာဇိယတို့၏နာမည်များကို ချန်လှပ်ထားသည်။ ဤချန်လှပ်မှုသည် မတော်တဆဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ ဓမ္မဟောင်းတွင် ထပ်ခါတလဲလဲပေါ်လွင်သော ဘုရင်မျိုးရိုးစဉ်ဆက်သည် သာမန်ဗဟုသုတဖြစ်သည်။ ကူးယူသူ၏အမှားလည်း ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ (မဿီ ၁:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ရှောလမုန်မှ ယေဟောယချင်းအထိ နာမည် ၁၉ ခုကို ၁၄ ခုသို့ လျှော့ချရန် မဿီ၏ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု အကြံပြုထားသည်၊ အာဗြဟံမှ ဒါဝိဒ်အထိ မျိုးဆက်အရေအတွက်နှင့် ကိုက်ညီစေရန် (အခန်း ၁၇)။

^{Joram begat Ozias. Here Matthew omits the names of three successive kings of Judah between Joram (Jehoram) and Ozias (Uzziah or Azariah; see 1 Chron. 3:11, 12), namely, Ahaziah, Joash, and Amaziah. This omission could hardly have been accidental, for the royal genealogy, which appears repeatedly in the OT, was a matter of common knowledge; nor could it have been a copyist’s error (see on Matt. 1:17). It has been suggested that it may have been Matthew’s purpose to reduce the 19 names from Solomon to Jehoiachin to 14, to correspond to the number of generations from Abraham to David (v. 17).}

 

မဿီသည် ဤသုံးဦးကို ယေရှု၏မျိုးရိုးစဉ်ဆက်တွင် နေရာထိုက်တန်သူများအဖြစ် မယူဆခဲ့ဟုလည်း အကြံပြုထားသည်။ အဟာဇိယ၊ ယောရှနှင့် အမာဇိယတို့သည် အဟါဘနှင့် ယေဇဗေလ၏သမီးဖြစ်သော အသလိယပြီးနောက် ချက်ချင်းဆက်ခံသူများဖြစ်သည်၊ သူမသည် ယောရံ၏ဇနီးဖြစ်သည် (၂ရာၤ ၂၂–၂၅)။ အသလိယသည် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတွင် ဗာလဝတ်ပြုမှုကို မိတ်ဆက်ခဲ့သူဖြစ်သည် (၂ရာၤ ၁၁:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)၊ သူမ၏မိခင်က မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အတိုင်း (၁ရာၤ ၁၆:၃၁, ၃၂ ကိုကြည့်ပါ)။ အဟာဇိယ၊ ယောရှနှင့် အမာဇိယတို့သည် အနည်းဆုံး သူတို့၏အုပ်ချုပ်မှုနောက်ပိုင်းတွင် သခင်ဘုရားရှေ့တွင် မကောင်းမှုပြုခဲ့ကြသည် (၂ရာၤ ၂၂:၃, ၄; ၂ရာၤ ၂၄:၁၇, ၁၈; ၂ရာၤ ၂၅:၁၄)။

^{It has also been suggested that Matthew considered these three least worthy of a place in the genealogy of Jesus. Ahaziah, Joash, and Amaziah were the immediate successors of Athaliah, daughter of Ahab and Jezebel, and wife of Joram (2 Chron. 22–25). It was Athaliah who introduced Baal worship into the southern kingdom (see on 2 Kings 11:18), as her mother had into the northern kingdom (see 1 Kings 16:31, 32). Ahaziah, Joash, and Amaziah all did evil in the sight of the Lord (2 Chron. 22:3, 4; 2 Chron. 24:17, 18; 2 Chron. 25:14), at least in the latter part of their reigns.}

 

၉. အခာဇ်။ ၂ရာၤ ၁၆ ကိုကြည့်ပါ။

^{9. Achaz. See 2 Kings 16.}

 

ဧဇကိယ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဟေဇကိယဖြစ်သည် (၂ရာၤ ၁၈–၂၀)။ ယုဒပြည်၏ကောင်းသောဘုရင်များထဲမှတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏သားမနာဇိ (မနာရှဲ) သည် သူ၏မကောင်းမှုများကို နောင်တရခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ဖခင်၏ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို ဖျက်ဆီးရန် ရှည်လျားပြီး မကောင်းသောအုပ်ချုပ်မှုကို အပ်နှံခဲ့သည်။

^{Ezekias. That is, Hezekiah (2 Kings 18–20). One of the good kings of Judah; but his son Manasses (Manasseh), though he lived to repent of his evil ways, devoted a long and wicked reign to the task of obliterating the reforms of his father.}

 

၁၀. အမုန်သည် ယောရှိယကိုမွေးဖွားခဲ့သည်။ မနာဇိ (၂ရာၤ ၂၁:၁–၁၈) နှင့် အမုန် (၂ရာၤ ၂၁:၁၉–၂၆) ၏မကောင်းသောအုပ်ချုပ်မှုများပြီးနောက်၊ ဧဇကိယ၏မြစ်ဖြစ်သော ယောရှိယ (ယောရှိယဟုၤ၊ ၂ရာၤ ၂၂:၁ မှ ၂၃:၂၈) သည် ယုဒပြည်၏နောက်ဆုံးကောင်းသောဘုရင်အဖြစ် ထီးနန်းတက်ခဲ့သည်။ တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတွင် ၃၄၅ နှစ်အတွင်း အုပ်ချုပ်သော အုပ်စိုးသူ ၂၀ ဦးအနက် အနည်းငယ်သာ သခင်ဘုရားကို ဝတ်ပြုခဲ့သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတွင် ၂၀၉ နှစ်အတွင်း မျိုးဆက်ဆယ်ခုကိုကိုယ်စားပြုသော ဘုရင် ၂၀ ဦးအုပ်ချုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ သခင်ဘုရားကို သစ္စာရှိသူ တစ်ဦးမျှမရှိခဲ့ပေ။

^{10. Amon begat Josias. Following the wicked reigns of Manasses (2 Kings 21:1–18) and Amon (2 Kings 21:19–26), Josias (Josiah, 2 Kings 22:1 to 23:28), greatgrandson of Ezekias, and last of the good kings of Judah, ascended the throne. Of the 20 rulers in the ruling house of the southern kingdom over a period of 345 years, a minority served the Lord. In striking contrast, 20 kings representing ten dynasties reigned in the northern kingdom over a period of 209 years, but there was not one among them who remained faithful to the Lord.}

 

၁၁. ယေခောနိယသ်။ ဤနေရာတွင် မဿီ၏စာရင်းတွင် ဒုတိယသေချာသောချန်လှပ်မှုဖြစ်ပေါ်သည် (အခန်း ၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေခောနိယသ် (ယေဟောယချင်း၊ ၂ရာၤ ၂၄:၆၊ ယေကောနိယ၊ ၁ရာၤ ၃:၁၆၊ သို့မဟုတ် ကောနိယ၊ ယေရမိ ၂၂:၂၄) သည် ယေဟောယကိမ်၏သားဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် ယောရှိယ၏သားမဟုတ်ဘဲ မြစ်ဖြစ်သည် (၁ရာၤ ၃:၁၅, ၁၆)။ ယေဟောယကိမ်ကို စာရင်းတွင်ထည့်သွင်းခြင်းသည် မဿီ ၁:၁၇ တွင်ဖော်ပြထားသော မျိုးဆက်များ၏ပိုမိုညီညာသောခွဲဝေမှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်ဟု အချို့ကအကြံပြုထားပြီး၊ မဿီသည် မူလက ယေဟောယကိမ်၏နာမည်ကို ထည့်သွင်းခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် ယေဟောယချင်းနှင့်ဆင်တူမှုကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် မတော်တဆဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်ဟု ဆိုသည်။ ယောရှိယနှင့် ယေခောနိယသ်အကြားတွင် ယေဟောယကိမ်၏နာမည်ကို ထည့်သွင်းရန် စာသားဆိုင်ရာသက်သေအချို့ရှိသည် (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ)။

^{11. Jechonias. Here occurs the the second certain omission in Matthew’s list (see on v. 8). Jechonias (Jehoiachin, 2 Kings 24:6, Jeconiah, 1 Chron. 3:16, or Coniah, Jer. 22:24) was actually the son of Jehoiakim and thus literally the grandson, not the son, of Josias (1 Chron. 3:15, 16). Some have suggested that the addition of Jehoiakim to the list would make a more symmetrical division of the generations mentioned in Matt. 1:17 (see comments there), and that Matthew may have originally included the name of Jehoiakim but that it was accidentally lost at a later time, owing to its similarity to Jehoiachin. There is some textual evidence (see p. 146) for inserting the name Jehoiakim between Josias and Jechonias.}

 

သူ၏ညီအစ်ကိုများ။ ယေဟောယကိမ်ကို ထည့်သွင်းခဲ့လျှင် (ယေခောနိယသ်အောက်တွင် အထက်ဖော်ပြချက်ကိုကြည့်ပါ)၊ “ညီအစ်ကိုများ” ဟူသောအသုံးအနှုန်းသည် အမှန်တကယ်ညီအစ်ကိုများဖြစ်သော ယေဟောဟာဇ်နှင့် ဇိဒကိယတို့ကို ရည်ညွှန်းမည်ဖြစ်သည် (၁ရာၤ ၃:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့မဟုတ်လျှင် “သူ၏ညီအစ်ကိုများ” ဟူသောအသုံးအနှုန်းသည် လျော့ရဲသောသဘောဖြင့်သာ မှန်ကန်မည်ဖြစ်သည်။ ယောရှိယ၏သားသုံးဦးဖြစ်သော ယေဟောဟာဇ်၊ ယေဟောယကိမ်နှင့် ဇိဒကိယတို့သည် ယုဒပြည်၏ထီးနန်းပေါ်တွင် အုပ်ချုပ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ တစ်ဦးမှာ ယေခောနိယသ်၏ဖခင်ဖြစ်ပြီး ကျန်နှစ်ဦးမှာ ဦးလေးများဖြစ်သည်။

^{His brethren. If Jehoiakim were included (see the foregoing under “Jechonias”), then the “brethren” would refer to actual blood brothers—Jehoahaz and Zedekiah (see on 1 Chron. 3:15). Otherwise, the expression “his brethren” would be true only in a loose sense. Three of the sons of Josias—Jehoahaz, Jehoiakim, and Zedekiah—reigned on the throne of Judah, but one was actually the father and the other two were uncles of Jechonias.}

 

ဗာဗုလုန်သို့ပို့ဆောင်ခံရသည်။ ဤသို့ဖြင့် မဿီ၏ယေရှု၏မျိုးရိုးစဉ်ဆက်၏ဒုတိယပိုင်းသည် ပြီးဆုံးသည် (အခန်း ၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖုံးအုပ်ထားသောကာလသည် ဒါဝိဒ်နှင့် ရှောလမုန်လက်ထက်ရွှေခေတ်မှ ဖျက်ဆီးခံရပြီး ဗာဗုလုန်ဖမ်းဆီးခံရမှုဆီသို့ ဂျူးသမိုင်း၏အမှောင်ခေတ်အထိဖြစ်သည်။

^{Carried away to Babylon. Thus closes the second division of Matthew’s genealogy of Jesus (see on v. 17). The period covered deals with the monarchy from its golden age under David and Solomon down to its dissolution and the dark age of Jewish history—the Babylonian captivity.}

 

ဒါဝိဒ်နှင့် ရှလသီလအကြားတွင် လုကာသည် မဿီဖော်ပြထားသည်ထက် မျိုးရိုးဆက်လျှပ်ခြောက်ခုပို၍ဖော်ပြထားသည် (လုကာ ၃:၂၇–၃၁ ကိုကြည့်ပါ)။ မဿီ၏ချန်လှပ်မှုလေးခုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းဖြင့် (အခန်း ၈ နှင့် ယေခောနိယသ်အောက်တွင် အထက်ဖော်ပြချက်ကိုကြည့်ပါ) ကွဲပြားမှုနှစ်ခုသာကျန်ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် လုကာလိုက်နာသော ဘိုးဘွားလမ်းကြောင်းတွင် မဿီလိုက်နာသော ဘုရင်လမ်းကြောင်းထက် မျိုးဆက်နှစ်ခုပိုပါဝင်သည်ဟု ရိုးရှင်းစွာဖော်ပြပေမည်။ ထိုသို့သောကွဲပြားမှုသည် ရာစုနှစ်ငါးခုကာလအတွင်း လွယ်ကူစွာဖြစ်နိုင်သည်။ ဒါဝိဒ်နှင့် ယေရှုအကြား—အနှစ် ၁၀၀၀ ခန့်ကာလတွင်—လုကာသည် မဿီထက် မျိုးဆက် ၁၅ ခုပိုမိုဖော်ပြထားပြီး၊ မဿီ၏ထပ်ဆောင်းချန်လှပ်မှုကို ညွှန်ပြသည်။

^{Between David and Salathiel, Luke lists six more genealogical links than Matthew gives (see Luke 3:27–31). The taking into account of the four omissions by Matthew (see on v. 8 and the foregoing under “Jechonias”) leaves a difference of only two. These may simply indicate that the ancestral line followed by Luke contained two more generations than the royal line followed by Matthew. Such a difference is easily possible in a period of five centuries. Between David and Jesus—a period of about 1,000 years—Luke lists 15 more generations than does Matthew, implying further omission on the part of Matthew.}

 

၁၂. ယေခောနိယသ်သည် ရှလသီလကိုမွေးဖွားခဲ့သည်။ ယေရမိ၏ပရောဖက်ပြုချက်အရ (အခန်း ၂၂:၃၀)၊ ယေခောနိယသ်သည် “သားမရှိ” သေရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် “သူ၏အမျိုးအနွယ်မှတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဒါဝိဒ်၏ထီးနန်းပေါ်တွင် အောင်မြင်စွာထိုင်နိုင်မည်မဟုတ်” ဟု ချက်ချင်းရှင်းပြထားသည်။ ယေခောနိယသ်၏သားများစွာ၊ ရှလသီလ (ရှယ်လသီလ) အပါအဝင်ကို ၁ရာၤ ၃:၁၇, ၁၈ တွင်ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးသို့မဟုတ် တစ်ဦးထက်ပိုသူများသည် သူနှင့်အတူ ဗာဗုလုန်သို့လိုက်ပါသွားဖြစ်နိုင်သည် (ယေရမိ ၂၂:၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေခောနိယသ်သည် ဖမ်းဆီးခံရစဉ်က အသက် ၁၈ နှစ်ရှိသော လူငယ်ဖြစ်သည် (၂ရာၤ ၂၄:၈)။ နေဗုခဒ်နေဇာသေဆုံးပြီး ၃၇ နှစ်အကြာတွင် သူသည် ထောင်မှလွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး၊ “ဘုရင်၏စားပွဲတွင် ပုံမှန်စားသောက်ခဲ့သည်” (၂ရာၤ ၂၅:၂၉, RSV)၊ တော်ဝင်ဘဏ္ဍာမှ ပုံမှန်ထောက်ပံ့ကြေးရရှိခဲ့ပြီး၊ သူ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး တော်ဝင်မျက်နှာသာရရှိခဲ့ပုံရသည် (၂ရာၤ ၂၅:၂၇–၂၉ ကိုကြည့်ပါ)။

^{12. Jechonias begat Salathiel. According to the prophecy of Jeremiah (ch. 22:30), Jechonias was to die “childless,” but this is immediately explained as meaning that “no man of his seed shall prosper, sitting upon the throne of David.” Several sons of Jechonias, including Salathiel (Shealtiel), are listed in 1 Chron. 3:17, 18. It is possible that one or more of these accompanied him to Babylon (see on Jer. 22:28). Jechonias was a young man of 18 at the time of his captivity (see 2 Kings 24:8). Upon the death of Nebuchadnezzar, 37 years later, he was released from prison, “dined regularly at the king’s table” (2 Kings 25:29, RSV), received a regular allowance from the royal treasury, and enjoyed royal favor, apparently, during the remainder of his life (see on 2 Kings 25:27–29).}

 

ရှလသီလသည် ဇောရောဗဗလကိုမွေးဖွားခဲ့သည်။ လုကာ ၃:၂၇ ကိုကြည့်ပါ။ ကိုရုသ်၏အမိန့်ကို လိုက်နာရင်း၊ ဖမ်းဆီးခံရမှု ၇၀ နှစ်ကို ပြီးဆုံးစေသော ဇောရောဗဗလသည် ဂျူးလူမျိုး ၅၀,၀၀၀ ခန့်ကို ယေရုရှလင်သို့ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဧဇရာ ၂:၂ ကိုကြည့်ပါ။

^{Salathiel begat Zorobabel. See on Luke 3:27. In compliance with the decree of Cyrus, which brought the 70 years of captivity to a close, Zorobabel led some 50,000 Jews back to Jerusalem. See on Ezra 2:2.}

 

၁၅. မဿန်သည် ယာကုပ်ကိုမွေးဖွားခဲ့သည်။ အဘိအုဒ်မှ မဿန်အထိ ဖော်ပြထားသော လူရှစ်ဦးအကြောင်း ၎င်းတို့၏နာမည်များမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်နေရာတွင်မျှ ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပေ။ ဤမျိုးဆက်ရှစ်ခုသည် ရာစုနှစ်ငါးခုကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။ မဿီသည် ၎င်း၏မျိုးရိုးစဉ်ဆက်၏တတိယပိုင်းသည် ပထမနှင့်ဒုတိယပိုင်းများနှင့် ကိုက်ညီစေရန် ဤနေရာတွင် နာမည်အချို့ကို ချန်လှပ်ထားဖြစ်နိုင်သည် (မဿီ ၁:၁၇; ဧဇရာ ၇:၅ ကိုကြည့်ပါ)။ (၁) ဖော်ပြထားသော မျိုးဆက်အရေအတွက်သည် ကာလရှည်ကြာမှုနှင့် အချိုးမကိုက်ညီဟုထင်ရပြီး၊ (၂) လုကာသည် ဤကာလအတွက် မဿီထက် မျိုးဆက်ကိုးခုပိုဖော်ပြထားပြီး၊ (၃) မဿီသည် ၎င်း၏မျိုးရိုးစဉ်ဆက်၏ဒုတိယပိုင်းမှ နာမည်လေးခုကို ချန်လှပ်ထားသည် (အခန်း ၈, ၁၁ ကိုကြည့်ပါ) ဆိုသည့်အချက်များသည် ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ချေကို အနည်းဆုံးညွှန်ပြသည်။

^{15. Matthan begat Jacob. Nothing more is known of the eight persons listed from Abiud to Matthan (vs. 13–15) than their names, none of them being mentioned elsewhere. These eight generations span five centuries. Matthew may have omitted certain names here in order that the third section of his genealogy might correspond to the first two sections (see on Matt. 1:17; Ezra 7:5). The facts that (1) the number of generations listed hardly seems proportionate to the length of time, that (2) Luke lists, for this period, nine more generations than Matthew, and that (3) Matthew omitted four names from the second section of his genealogy (see on vs. 8, 11) at least hint at such a possibility.}

 

မဿီရှိ “မဿန်” နှင့် လုကာရှိ “မဿတ်” (အခန်း ၃:၂၄) တို့သည် မဿဲ (ဧဝံဂေလဆရာမဟုတ်) အတွက် ရေးသားပုံအမျိုးမျိုးဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် “မဿန်” နှင့် “မဿတ်” ဟူသော နာမည်နှစ်ခုသည် တကယ်တမ်းတွင် တစ်ဦးတည်းကို ညွှန်ပြသည်ဟု အကြံပြုထားသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်ပါက ယာကုပ်နှင့် ဟေလိ (လုကာ ၃:၂၃) တို့သည် ညီအစ်ကိုများဖြစ်မည်။ ဟေလိသည် ယောက်ျားသားမရှိခဲ့ဘဲ၊ ၎င်း၏တူဖြစ်သော ယောသပ်ကို ၎င်း၏တရားဝင်သားနှင့်ဆက်ခံသူအဖြစ် မွေးစားခဲ့သည်ဟု ယူဆသည် (လုကာ ၃:၂၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအကြံပြုချက်၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ယောသပ်သည် လုကာတွင် (အခန်း ၃:၂၃) “ဟေလိ၏သား” အဖြစ်သာမက မဿီတွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ယာကုပ်၏သားအဖြစ်လည်း သင့်လျော်စွာဖြစ်စေရန်ဖြစ်သည်။ အခြားသီအိုရီတစ်ခုအရ၊ ယာကုပ်သည် သူ၏ညီဖြစ်သူ ဟေလိ၏သားမရှိသောမုဆိုးမကို လက်ထပ်ခဲ့ပြီး၊ လေဝိအိမ်ထောင်ဥပဒေနှင့်အညီ (ဒုတိ ၂၅:၅–၁၀)၊ ဤအိမ်ထောင်မှမွေးဖွားသော ပထမသားဖြစ်သူ ယောသပ်သည် ယာကုပ်၏သားဖြစ်သော်လည်း တရားဝင်အားဖြင့် ဟေလိ၏သားနှင့်ဆက်ခံသူဖြစ်မည်။ ဤအကြံပြုချက်နှစ်ခုစလုံးကို အစောပိုင်းခရစ်ယာန်ဘုရားကျောင်းဆရာအချို့က စတင်တင်ပြခဲ့ပြီး၊ ယူဆချက်များအပေါ်အခြေခံထားသောကြောင့် ဆိုးရွားသောမေးခွန်းများကို ဖွင့်ထားသည်။ ဤပြဿနာနှင့်ပတ်သက်သော ထပ်ဆောင်းဆွေးနွေးမှုအတွက် လုကာ ၃:၂၃ ကိုကြည့်ပါ။

^{It has been suggested that the names Matthan, in Matthew, and Matthat, in Luke (ch. 3:24), are both variant spellings for Matthew (not the evangelist), and that therefore the two names “Matthan” and “Matthat” in reality indicate one and the same person. If so, Jacob and Heli (Luke 3:23) would be brothers. Heli is thus presumed to have had no male heir and to have adopted Joseph, his nephew, as his own legal son and heir (cf. on Luke 3:27). The objective of this suggestion is to make Joseph properly the “son of Heli,” as in Luke (ch. 3:23), as well as the son of Jacob, as in Matthew. According to another theory, Jacob married the childless widow of his brother Heli, in harmony with the levirate marriage law (Deut. 25:5–10). Joseph, the first son born to this union, would actually be the son of Jacob but legally the son and heir of Heli. Both of these suggestions, originally advanced by certain early Church Fathers, are based upon supposition and therefore open to serious question. For a further discussion of the problem see on Luke 3:23.}

 

၁၆. ယောသပ်သည် ခင်ပွန်းဖြစ်သည်။ မဿီသည် ယောသပ်သည် ယေရှုကို “မွေးဖွားခဲ့သည်” ဟု ဖော်ပြခြင်းမှ ဂရုတစိုက်ရှောင်ရှားထားသည်။ ယောသပ်သည် ယေရှု၏ဖခင်မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်း၏မိခင်၏ခင်ပွန်းအဖြစ် ယေရှုနှင့်ဆက်နွယ်သည်ဟု မဿီဖော်ပြသည်။ ဤအချက်အထိအသုံးပြုခဲ့သော “မွေးဖွားခဲ့သည်” ဟူသော ယေဘုယျဆက်နွယ်မှုကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး၊ မဿီသည် အပျိုမဖွားမွေးခြင်း၏အချက်ကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။

^{16. Joseph the husband. Matthew carefully avoids stating that Joseph “begat” Jesus. Joseph was related to Jesus, says Matthew, not as His father, but as the husband of His mother. The generic link “begat,” employed up to this point, is dropped, Matthew thereby emphasizing the fact of the virgin birth.}

 

မာရိ။ ဂရိစကားတွင် မာရီယာ၊ LXX တွင် မာရီယမ်၊ ဟေဗြဲစကားတွင် မိရိယံမှဖြစ်သည်။ ယောသပ်ကဲ့သို့ပင်၊ မာရိသည် ဒါဝိဒ်၏အိမ်တော်မှဖြစ်သည် (DA 44; တ ၂:၃၀; ၃:၂၃; ရောမ ၁:၃; ၂တိ ၂:၈ ကိုကြည့်ပါ)၊ အကြောင်းမှာ မာရိမှတစ်ဆင့်သာ ယေရှုသည် “ဇာတိပကတိအားဖြင့် ဒါဝိဒ်၏အမျိုးအနွယ်” (ရောမ ၁:၃; ဆာၤ ၁၃၂:၁၁ ကိုကြည့်ပါ) ဖြစ်နိုင်သည်။ မာရိ၏ “ဝမ်းကွဲ” (လုကာ ၁:၃၆) သည် “အာရုန်၏သမီးများထဲမှ” (လုကာ ၁:၅) ဖြစ်သည်ဆိုသည့်အချက်သည် မာရိသည် ယုဒအမျိုးအနွယ်မဟုတ်ဘဲ လေဝိအမျိုးအနွယ်မှဖြစ်ရမည်ဟု လိုအပ်ခြင်းမရှိပေ။ “ဝမ်းကွဲ” ဟူသောစကားလုံးအတွက် လုကာ ၁:၃၆ ကိုကြည့်ပါ။

^{Mary. Gr. Maria, Mariam in the LXX, from the Heb. Miryam. Like Joseph, Mary was of the house of David (DA 44; cf. Acts 2:30; 3:23; Rom. 1:3; 2 Tim. 2:8), for it was through her alone that Jesus could literally be “the seed of David according to the flesh” (Rom. 1:3; cf. Ps. 132:11). The fact that Mary’s “cousin” (Luke 1:36) was “of the daughters of Aaron” (Luke 1:5) in no way requires that Mary be of the tribe of Levi instead of the tribe of Judah. For the word translated “cousin” see on Luke 1:36.}

 

မာရိသည် ၎င်း၏ဘဝအစောပိုင်းကို နာဇရက်တွင် ဖြတ်သန်းခဲ့ပုံရသည် (လုကာ ၁:၂၆)။ ၎င်းတွင် ဇာခရီယ၏ဇနီးဖြစ်သော ဧလိသံဗက်ဆိုသည့် ဆွေမျိုးတစ်ဦးရှိခဲ့သည် (လုကာ ၁:၃၆)။ ထို့ပြင်၊ နာဇရက်အနီးရှိ ကာနမြို့တွင် ဆွေမျိုးများရှိခဲ့သည် (ယောဟန် ၂:၁, ၅; DA 144, 146 ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်း၏မိခင်နာမည်မှာ အာနာဖြစ်သည်ဟူသောအယူအဆသည် ရိုးရာဓလေ့ပေါ်တွင်သာ အခြေခံထားသည်။ မာရိသည် သခင်ဘုရား၏မျက်နှာသာရရှိခဲ့ပြီး မိန်းမများထဲတွင် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာရရှိသူဖြစ်သည် (လုကာ ၁:၂၈, ၄၂)။ ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦးအား ပထမဆုံးကတိပြုခဲ့ပြီးနောက်၊ ၎င်းသည် မိန်းမ၏ “အမျိုးအနွယ်” မှဖြစ်ရမည် (ကမ္ဘာ ၃:၁၅; ဗျာ ၁၂:၅)၊ ဣသရေလရှိ မိခင်များသည် ၎င်းတို့၏သားဦးသည် ကတိပြုထားသော မေရှိယဖြစ်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည် (DA 31)။ မာရိအား ဤထူးကဲပြီး ထူးခြားသောဂုဏ်ပြုမှုကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

^{It seems that Mary spent her early life in Nazareth (Luke 1:26). She had a kinswoman, Elisabeth, the wife of Zacharias (Luke 1:36). Also, she had relatives in Cana, a village near Nazareth (see John 2:1, 5; DA 144, 146). The idea that her mother’s name was Anna is based exclusively on tradition. Mary was highly favored of the Lord and blessed among women (Luke 1:28, 42). From the first promise of a deliverer, who was to be of the “seed” of the woman (Gen. 3:15; Rev. 12:5), devout mothers in Israel hoped that their first-born might be the promised Messiah (DA 31). To Mary this great and unique honor was given.}

 

မာရိသည် သတ်မှတ်ထားသောအချိန်၌ (ဒံၤ ၉:၂၄–၂၇; မာကု ၁:၁၅; ဂလာတိ ၄:၄) ၎င်း၏စရိုက်သည် ဒါဝိဒ်၏သမီးများထဲတွင် မိခင်ဖြစ်မှု၏ဘုရားသခင်၏စံနှုန်းများကို အခြားသူများထက် ပိုမိုထင်ဟပ်စေသောကြောင့် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည်ဟု ထင်ရသည်။ ၎င်းသည် “ဣသရေလ၏သက်သာချမ်းသာမှု” ကို စောင့်မျှော်နေသော ရွေးချယ်ထားသည့်အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည် (လုကာ ၂:၂၅, ၃၈; မာကု ၁၅:၄၃; ဟံခါ ၉:၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ဘဝကို သန့်စင်စေသော ဤမျှော်လင့်ချက်ဖြစ်ပြီး (၁ယောဟန် ၃:၃ ကိုကြည့်ပါ) ၎င်း၏မြင့်မြတ်သောအခန်းကဏ္ဍအတွက် ၎င်းအား အရည်အချင်းပြည့်မီစေခဲ့သည် (PP 308; PK 245; DA 69)။ ယနေ့ဣသရေလရှိ မိခင်တိုင်းသည် မာရိကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်ပြီး (DA 512)၊ ၎င်းတို့၏ကလေးများကို ဘုရားသခင်၏သားသမီးများအဖြစ် ဖြစ်စေနိုင်သည်။ လုကာ ၂:၅၂ ကိုကြည့်ပါ။

^{Mary was no doubt chosen primarily because at the appointed time (Dan. 9:24–27; Mark 1:15; Gal. 4:4) her character more closely reflected the divine ideals of motherhood than that of any other daughter of David. She was one of that select minority who were “waiting for the consolation of Israel” (Luke 2:25, 38; Mark 15:43; cf. Heb. 9:28). It was this hope that purified her life (cf. 1 John 3:3) and qualified her for her sacred role (PP 308; PK 245; DA 69). Every mother in Israel today may cooperate with Heaven as Mary did (DA 512), and may, in a sense, make of her children sons and daughters of God. See on Luke 2:52.}

 

၎င်းတို့မှ။ ဂရိစကားတွင် ဤအသုံးအနှုန်းသည် မိန်းမအထီးကျန်ဖြစ်ပြီး၊ “မာရိ” ကို ရှေ့ဆက်သူအဖြစ်ဖြစ်စေပြီး ယောသပ်ကို ယေရှု၏သဘာဝဖခင်အဖြစ် ဖယ်ထုတ်ထားသည်။ သို့သော် မာရိနှင့်လက်ထပ်ခြင်းဖြင့် ယောသပ်သည် ယေရှု၏တရားဝင်ဖခင်ဖြစ်လာသော်လည်း၊ စာသားအရ ဖခင်မဟုတ်ပေ (အခန်း ၁၃:၅၅ ကိုကြည့်ပါ)။

^{Of whom. In Greek this expression is in the feminine singular, thus making “Mary” the antecedent and expressly excluding Joseph as the natural father of Jesus. But by his marriage to Mary, Joseph became the legal, though not the literal, father of Jesus (see ch. 13:55).}

 

၁၇။ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်အားလုံး။ မဿီသည် ပြည့်စုံသောမျိုးရိုးစဉ်ဆက်တစ်ခုကို ပေးရန်ရည်ရွယ်ခဲ့လျှင် အနည်းဆုံး နာမည်လေးခုကို ထည့်သွင်းခဲ့ရမည်ဖြစ်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၈၊ ၁၁ တွင်ကြည့်ပါ)။ ဓမ္မဟောင်းနှင့်ဓမ္မသစ်ကြားကာလတွင် အခြားချန်လှပ်မှုများလည်း ရှိနိုင်သည်၊ အကြောင်းမှာ အာဗြဟံမှ ခရစ်တော်အထိ လုကာ၌ နာမည် ၅၆ ခုကို ဖော်ပြထားပြီး မဿီတွင် ၄၁ ခုသာရှိသည် (မဿီ ၁:၁၅ တွင်ကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် “မျိုးရိုးစဉ်ဆက်အားလုံး” ဟူသော မဿီ၏ဆိုလိုရင်းမှာ သူဖော်ပြထားသော မျိုးရိုးများကိုသာ ရည်ညွှန်းပြီး၊ တကယ်ရှင်သန်ခဲ့သော ခရစ်တော်၏ ဘိုးဘေးအားလုံးကို မဆိုလိုပါ။ ဒုတိယနှင့်တတိယအပိုင်းရှိ နာမည်အရေအတွက်ကို ပထမအပိုင်းနှင့်ကိုက်ညီအောင် ချိန်ညှိထားနိုင်သည်။

^{17. All the generations. It is clear from the record that Matthew omits at least four names he would have included had it been his intention to provide a complete genealogy (see on vs. 8, 11). There may have been other omissions in that part of the list covering the intertestamental period, for from Abraham to Christ, inclusive, Luke lists 56 names to Matthew’s 41 (see on Matt. 1:15). Therefore, by “all the generations” Matthew clearly refers to those he has listed, and not to all the progenitors of Christ who actually lived and might have been included in a full list. It is possible that the number of names in the second and third sections of the genealogy were adjusted to correspond with the number in the first section.}

 

မဿီသည် မှတ်ဉာဏ်အကူအညီအတွက် တိုတောင်းပြီး ဂဏန်းအရ ညီမျှသော စာရင်းတစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့ပေမည်။ ဓမ္မဟောင်းတွင်လည်း တိုတောင်းသော မျိုးရိုးစာရင်းများရှိသည်၊ ဥပမာ ဧဇရာတွင် (ဧဇရာ ၇:၁၊ ၅ တွင်ကြည့်ပါ)။ သို့သော် ထိုတိုတောင်းသော မျိုးရိုးစာရင်းသည် ဧဇရာ၏ အာရုန်မှဆင်းသက်လာမှုကို သက်သေပြရန် လုံလောက်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်၊ အချို့သူများမှာ မျိုးရိုးသက်သေမပြနိုင်သဖြင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရသည် (ဧဇရာ ၂:၆၂; နယမိ ၇:၆၄)။ ယေရှုနှင့် တစ်ခေတ်တည်းဖြစ်သော ဂျူးဒဿနပညာရှင် ဖီလို နှင့် သမိုင်းပညာရှင် ဂျိုဆီဖပ်စ်တို့သည်လည်း ၎င်းတို့၏ မျိုးရိုးကို သက်သေပြရန် လုံလောက်သည်ဟု ယူဆသော တိုတောင်းသော မျိုးရိုးစာရင်းများကို ပေးခဲ့သည်။ ယနေ့ အာရပ်လူမျိုးတစ်ဦးသည် ၎င်း၏မျိုးရိုးကို ထင်ရှားသောနာမည်အနည်းငယ်ဖော်ပြခြင်းဖြင့် ဖော်ပြလေ့ရှိပြီး၊ ၎င်း၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပြည့်စုံသောစာရင်းပေးရန်မဟုတ်ဘဲ၊ ဆင်းသက်လာမှုကိုသာ သက်သေပြရန်ဖြစ်သည်။

^{Matthew may have adopted the device of an abbreviated, numerically symmetrical list, as an aid to the memory. Abbreviated lists are found in the OT, as, for example, in Ezra (see on Ezra 7:1, 5). But that abbreviated genealogy was evidently considered adequate proof of Ezra’s descent from Aaron, at a time when others were denied admission to the priesthood because they could not give acceptable proof of their ancestry (Ezra 2:62; Neh. 7:64). The Jewish philosopher Philo and the Jewish historian Josephus, both of whom were practically contemporary with Jesus, gave abbreviated genealogies that they evidently considered adequate to establish their pedigrees. An Arab today commonly gives his ancestry by mentioning a few prominent names, his purpose being, not to provide a complete list, but simply to establish descent.}

 

မဿီ၏ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ကို သုံးပိုင်းခွဲထားခြင်းသည် သမိုင်းအရ ခိုင်မာသည်၊ အကြောင်းမှာ အပိုင်းတစ်ခုစီသည် ဂျူးသမိုင်းတွင် ထူးခြားသောကာလကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပထမကာလတွင် အာဗြဟံမှ ဒါဝိဒ်အထိ၊ ဟီဘရူးစီးပွားရေးသည် အဓိကအားဖြင့် အုပ်ချုပ်ရေးပုံစံဖြစ်သည်။ ဒုတိယကာလတွင် ဘုရင်စနစ်ဖြစ်သည်။ တတိယကာလတွင် ဂျူးများသည် နိုင်ငံခြားအာဏာအမျိုးမျိုးအောက်တွင် ရှိခဲ့သည်။

^{Matthew’s threefold division of the genealogy is historically sound, for each section constitutes a distinct period in Jewish history. During the first, from Abraham to David, the Hebrew economy was essentially patriarchal; during the second it was monarchic; and during the third the Jews were under the dominion of various foreign powers.}

 

မျိုးဆက်ဆယ်လေးဆက်။ မျိုးဆက်ဆယ်လေးဆက်စီပါသော အပိုင်းသုံးပိုင်းသည် စုစုပေါင်း ၄၂ ဆက်ဖြစ်သင့်သော်လည်း မဿီတွင် ၄၁ ဆက်သာဖော်ပြထားသည်။ ဤသဘောထားကွဲလွဲမှုကို နည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ရှင်းပြထားသည်။ အချို့က ဂျေခုနိယသ်၏ နာမည်ကို ဒုတိယအဖွဲ့၏ နောက်ဆုံးနာမည်နှင့် တတိယအဖွဲ့၏ ပထမနာမည်အဖြစ် နှစ်ကြိမ်ရေတွက်သင့်သည်ဟု ဆိုသည်။ အချို့က မဿီသည် ယောဇိယနှင့် ဂျေခုနိယသ်ကြားတွင် ဂျဟောယကိမ်၏ နာမည်ကို မူလကဖော်ပြခဲ့သည်ဟု ယူဆသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၁ တွင်ကြည့်ပါ)။

^{Fourteen generations. Three divisions, each composed of 14 generations, would total 42 instead of the 41 listed by Matthew. This seeming discrepancy has been explained in various ways. Some propose that the name Jechonias should be counted twice, as the last name in the second group and the first in the third group. Others are of the opinion that Matthew originally listed the name Jehoiakim between those of Josias and Jechonias (see on v. 11).}

 

ခရစ်တော်သို့။ စကားလုံးအရ “ခရစ်တော်သို့” (အခန်းကဏ္ဍ ၁ တွင်ကြည့်ပါ)။ မဿီသည် သမိုင်းဆိုင်ရာ ရှုထောင့်မှ ခရစ်တော်ကို ပရောဖက်ပြုချက်ထားသော မယ်ရှိယအဖြစ် တွေးတောသည်။ ၁၈။ မွေးဖွားခြင်း။ [ယောသပ်ထံသို့ ကြေညာခြင်း၊ ၎င်း၏အိမ်ထောင်ရေး၊ မဿီ ၁:၁၈–၂၅။ မွေးဖွားခြင်းကိုကြည့်ပါ။] မဿီသည် ယေရှု၏မွေးဖွားခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော အခြေအနေများကို၊ ၎င်း၏လာရောက်ခြင်းသည် ဓမ္မဟောင်းပရောဖက်ပြုချက်များကို ပြည့်စုံစေသည်ဟူသော သက်သေအဖြစ် လိုအပ်သလောက်သာ ဖော်ပြပေမည် (အခန်းကဏ္ဍ ၂၂ တွင်ကြည့်ပါ)။ ၎င်း၏ဧဝံဂေလိ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့်အညီ၊ မဿီသည် မာကုနှင့် လုကာနှင့်မတူဘဲ၊ ယေရှု၏ဘဝ၏ လူသားဆိုင်ရာ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ဘက်ကို များစွာချန်လှပ်ခဲ့ပြီး၊ ယေရှု၏သွန်သင်ချက်များကို အာရုံစိုက်ခဲ့သည် (စာမျက်နှာ ၁၉၁ တွင်ကြည့်ပါ)။

^{Unto Christ. Literally, “unto the Christ” (see on v. 1). Matthew is thinking of Christ in historical perspective as the Messiah of prophecy.}

^{18. The birth. [The Announcement to Joseph; His Marriage, Matt. 1:18–25. See The Nativity.] Perhaps Matthew mentions no more of the circumstances surrounding the birth of Jesus than were necessary by way of evidence that His coming constituted a fulfillment of the OT prophecies (see v. 22). In harmony with the purpose of his Gospel, Matthew, in contrast with Mark and Luke, omitted much of the human interest side of Jesus’ life in order that he might concentrate on Jesus’ teachings (see p. 191).}

 

၎င်း၏မိခင် မာရိ။ ယေရှုသည် “အပြစ်ရှိသောလူ့ဇာတိ” ၌ ဖြစ်လာခဲ့သည် (ရောမ ၈:၃)။ မာရိသည် အာဒံ၏သားသမီးများကဲ့သို့ အပြစ်မှ ကယ်တင်ခြင်းလိုအပ်သည် (ရောမ ၃:၁၀၊ ၂၃)။ “ဘုရားနှင့်လူသားများကြား တစ်ဦးတည်းသော ကြားဝင်ဆောင်ရွက်သူ” မှာ “လူသားခရစ်တော်ယေရှု” ဖြစ်သည် (၁ တိမောသေ ၂:၅)။

^{His mother Mary. Jesus was made “in the likeness of sinful flesh” (Rom. 8:3). Mary was as much in need of salvation from her sins as any other son or daughter of Adam (Rom. 3:10, 23). There is but “one mediator between God and men, the man Christ Jesus” (1 Tim. 2:5).}

 

ယောသပ်နှင့် စေ့စပ်ထားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းနှင့် စေ့စပ်ထားသည်။ မာရိနှင့် ယောသပ်နှစ်ဦးစလုံးသည် နာဇရက်မြို့၌ နေထိုင်ကြသည် (လုကာ ၁:၂၆၊ ၂၇; ၂:၄)၊ “၎င်းတို့၏မြို့” (လုကာ ၂:၃၉)၊ သို့သော် ဒါဝိဒ်၏ ဆင်းသက်လာသူများအနေဖြင့် ဗက်လင်မြို့ကို ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘွားအိမ်အဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည် (DA ၆၆ တွင်ကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် ဗက်လင်မြို့၌ အိမ်ယာရရှိရန် အခက်အခဲရှိခဲ့သည်မှာ ၎င်းတို့ထံတွင် ထိုအချိန်က နီးစပ်သော ဆွေမျိုးများ မရှိခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ယောသပ်နှင့် မာရိသည် ဒါဝိဒ်၏အိမ်တော်နှင့် မျိုးရိုးမှဖြစ်သည် (မဿီ ၁:၂၀; လုကာ ၁:၂၆၊ ၂၇; ၂:၄; မဿီ ၁:၁၆ တွင်ကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် ပရောဖက်ပြုချက်များကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လေ့လာပြီး မယ်ရှိယ၏လာရောက်ခြင်းကို မျှော်လင့်သော သေးငယ်သောအသိုင်းအဝိုင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ပေမည် (DA ၄၄၊ ၄၇၊ ၉၈)။ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ အချိန်နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့်၊ ၎င်းတို့သည် ဤအဖွဲ့၏အခြားအဖွဲ့ဝင်များကဲ့သို့ ဘုရားသခင်အား ၎င်း၏လာရောက်ခြင်းကို အလျင်အမြန်ပြုစေရန် ဆုတောင်းခဲ့ပေမည် (လုကာ ၂:၂၅၊ ၂၆၊ ၃၈ တွင်ကြည့်ပါ)။ ယောသပ်သည် မာရိနှင့်လက်ထပ်ချိန်တွင် မုဆိုးဖိုဖြစ်ခဲ့ပုံရသည်။ ၎င်းတွင် အနည်းဆုံး ကလေးခြောက်ဦးရှိခဲ့သည် (မဿီ ၁၂:၄၆; ၁၃:၅၅၊ ၅၆; မာကု ၆:၃; DA ၉၀၊ ၃၂၁; ညီအစ်ကိုလေးဦးနှင့် မဖော်ပြထားသော ညီမအရေအတွက်များကို ဖော်ပြထားသည်)၊ အားလုံးသည် ယေရှုထက် အသက်ကြီးပုံရသည် (DA ၈၆၊ ၈၇)။ မဿီ ၁:၂၅ တွင်ကြည့်ပါ။

^{Espoused to Joseph. That is, betrothed, or engaged, to him. Both Mary and Joseph were living in Nazareth (Luke 1:26, 27; 2:4), “their own city” (Luke 2:39), though, as descendants of David, they considered Bethlehem their ancestral home (see DA 66). The fact that they found lodging in Bethlehem only with difficulty suggests that neither of them had close relatives living there at the time. Both Joseph and Mary were of the house and lineage of David (Matt. 1:20; Luke 1:26, 27; 2:4; see on Matt. 1:16). They were probably members of the small circle that eagerly studied the prophecies and looked for the coming of the Messiah (DA 44,  47, 98). If so, knowing that the time was near, they, like other members of this group, no doubt prayed that God would hasten His coming (see Luke 2:25, 26, 38). It seems that Joseph was a widower at the time of his marriage to Mary. He had at least six other children (Matt. 12:46; 13:55, 56; Mark 6:3; DA 90, 321; four brothers and an unspecified number of sisters are mentioned), all probably older than Jesus (DA 86, 87). See on Matt. 1:25.}

 

၎င်းတို့အတူမနေမီ။ မဿီသည် ယောသပ်သည် ယေရှု၏ဖခင်မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြပြီးဖြစ်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၆)။ ဤနေရာတွင် ၎င်းကို ထပ်မံအတည်ပြုသည်။ စေ့စပ်ထားစဉ်အတွင်း အိမ်ထောင်သည်နှင့် မယားအဖြစ် တရားဝင်ချည်နှောင်ထားသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အတူမနေထိုင်ခဲ့ကြပါ (ဒီကံ ၂၂:၂၃၊ ၂၄)။ စေ့စပ်ခြင်းသည် တရားဝင်ဆက်နွယ်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဖြည်ဖျက်ရန်မှာ တရားဝင်နည်းလမ်းဖြင့်သာ ဖြစ်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ကွာရှင်းခြင်းဖြင့်ဖြစ်သည် (မစ်ရှနာ၊ ဂိတ္တိန် ၈:၉၊ ဆွန်စီနိုထုတ်ဝေသောတဲလမတ်၊ စာမျက်နှာ ၃၈၉; ကိဒူရှင် ၃:၇၊ ၈၊ ဆွန်စီနိုထုတ်ဝေသောတဲလမတ်၊ စာမျက်နှာ ၃၁၈၊ ၃၂၀)။

^{Before they came together. Matthew has already indicated that Joseph was not the father of Jesus (v. 16). Here, he reaffirms the fact. During the time of betrothal the prospective bride and groom were bound legally as husband and wife though they did not live together (Deut. 22:23, 24). Betrothal constituted a legal relationship, a solemn covenant that could be broken only by legal means, that is, by divorce}

^{(see Mishnah, Giṭṭin 8. 9, Soncino ed. of the Talmud, p. 389; Ḳiddushin 3:7, 8, Soncino ed. of the Talmud, pp. 318, 320).}

 

ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည်ကိုတွေ့ရှိသည်။ လုကာ ၁:၂၆–၃၈ တွင်ကြည့်ပါ။ ကောင်းကင်တမန်သည် မာရိ၏စေ့စပ်ပြီးနောက် (လုကာ ၁:၂၆၊ ၂၇)၊ သို့သော် ၎င်း၏ကိုယ်ဝန်မရှိမီ (လုကာ ၁:၃၁၊ ၃၅) တွင် ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်။ ယောသပ်သည် မာရိထံ ကောင်းကင်တမန်လာရောက်ခြင်းကို နောက်ပိုင်းမသိခဲ့ပုံရသည်။ ယောသပ်ထံ ကောင်းကင်တမန်ပေါ်ထွက်ခြင်းသည် ၎င်းသိရှိပြီးနောက် “မာရိသည် ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည်” မှသာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည် (မဿီ ၁:၁၈၊ ၂၀)။

^{Found with child. See on Luke 1:26–38. The angel had appeared to Mary after her betrothal (Luke 1:26, 27), but prior to the time of her conception (Luke 1:31, 35). Of the visit of the angel to Mary, Joseph apparently knew nothing till later. The appearance of the angel to Joseph did not occur until he already knew that Mary was “with child” (Matt. 1:18, 20).}

 

သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်။ “သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်” ဟု ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ဘာသာပြန်သင့်သည်။ “ဝိညာဉ်” သည် အင်္ဂလိပ်စကားဟောင်းမှဖြစ်သည်။ “သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်” နှင့် “သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်” (လုကာ ၁၁:၁၃; စသည်) ဟူသော အသုံးအနှုန်းများသည် ဂရိဘာသာတွင် တူညီသည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်တီးမှုနှင့် အသက်ပေးသောစွမ်းအားကို အသုံးပြုသည့် အေးဂျင့်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည် (ကမ္ဘာဦး ၁:၂; ယောဘ ၃၃:၄; ယောဟန် ၃:၃–၈; ရောမ ၈:၁၁; စသည်)။ ယေရှု၏မွေးဖွားခြင်းတွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်၏အခန်းကဏ္ဍကို မဿီထက် လုကာ၌ ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည် (လုကာ ၁:၃၅)။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်၏အေးဂျင့်အားဖြင့် “စကားတော်သည် လူ့ဇာတိဖြစ်လာခဲ့သည်” (ယောဟန် ၁:၁၄)၊ ထို့ကြောင့် မာရိ၏သားသည် “ဘုရားသခင်၏သားတော်” ဟုခေါ်ဆိုနိုင်သည် (လုကာ ၁:၃၅ တွင်ကြည့်ပါ)။

^{Holy Ghost. Better, “Holy Spirit.” “Ghost” is from an old Anglo-Saxon word. The expressions translated “Holy Ghost” and “Holy Spirit” (Luke 11:13; etc.) are identical in the Greek. The Holy Ghost is represented as the Agent through whom the creative and life-giving power of God is exercised (cf. Gen. 1:2; Job 33:4; John 3:3–8; Rom. 8:11; etc.). The role of the Holy Spirit in the birth of Jesus is more clearly stated by Luke than by Matthew (Luke 1:35). It was by the agency of the Holy Spirit that “the Word was made flesh” (John 1:14), and that the Son of Mary could be called the “Son of God” (see on Luke 1:35).}

 

ယေရှုကို မယ်ရှိယအဖြစ် အမည်တပ်ရန်ကြိုးစားရာတွင်၊ ဂျူးများသည် ၎င်းသည် တရားမဝင်သောကလေးဖြစ်သည်ဟူသော ပုံပြင်ကို ဖန်တီးခဲ့သည် (ယောဟန် ၈:၄၁; ၉:၂၉)။ သို့သော် ယနေ့ခေတ် အသိပညာအများဆုံးသော ဂျူးပညာရှင်များသည် ထိုပုံပြင်သည် ဖန်တီးထားခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုသည်။ ဥပမာ၊ ယောသပ်ကလော့စနာ က “ယေရှု၏တရားမဝင်မွေးဖွားခြင်းဆိုင်ရာ သမိုင်းအခြေခံမရှိပါ” ဟု ဆိုသည် (ယေရှုနှင့်နာဇရက်၊ စာမျက်နှာ ၃၆)။

^{In an endeavor to discredit Jesus as the Messiah, the Jews manufactured the fiction that He was an illegitimate child (John 8:41; 9:29). But it is worthy of note that the most learned Jewish scholars today recognize that story to be sheer invention. Joseph Klausner, for instance, says that “there is no historical foundation for the tradition of Jesus’ illegitimate birth” (Jesus of Nazareth, p. 36).}

 

ယေရှု၏လူ့ဇာတိဖြစ်လာခြင်းသည် အံ့ဖွယ်နှင့် နားမလည်နိုင်သော အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် “ဘုရားသခင်၏ပုံသဏ္ဌာန်” ၌ ရှိခဲ့သည် (ဖိလိပ္ပိ ၂:၆; ယောဟန် ၁:၂)၊ ကောင်းကင်တမန်များက ကိုးကွယ်ခဲ့ပြီး စကြဝဠာ၏ ထီးနန်းပေါ်တွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုန်းတန်ခိုးရှင်ဘုရင်အဖြစ် ၎င်းသည် “ထီးနန်းကို ခမည်းတော်၏လက်သို့ ပြန်လည်အပ်နှံရန်” ရွေးချယ်ခဲ့သည် (DA ၂၂၊ ၂၃)၊ “အနည်းငယ်ကာလအတွင်း” “ကောင်းကင်တမန်များထက် နိမ့်ကျစေရန်” (ဟီး ၂:၇၊ ၈၊ RSV)၊ “လူသားများ၏သဏ္ဌာန်” ၌ (ဖိလိပ္ပိ ၂:၇)။ ထို့နောက်၊ ၎င်းသည် “အာဏာအားလုံး” ကို ပြန်လည်ရရှိမည် (မဿီ ၂၈:၁၈)၊ “ကောင်းကင်တမန်များ၏ ကိုးကွယ်မှုအကြား ထီးနန်းတင်ခံရမည်” (AA ၃၈)၊ နှင့် “ဘုန်းတန်ခိုးနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာဖြင့် သရဖူဆောင်းရမည်” (ဟီး ၂:၇၊ RSV; ဟေရှာယ ၅၂:၁၃–၁၅ တွင်ကြည့်ပါ)။ သို့သော် လူ့ဇာတိဖြစ်လာခြင်း၏အံ့ဖွယ်သည် ၎င်းကို လှုံ့ဆော်ပေးသော နှိမ့်ချသောမေတ္တာ၏အံ့ဖွယ်ထက် များစွာသာလွန်သည် (ယောဟန် ၃:၁၆; ရောမ ၅:၈; ဂလာတိ ၂:၂၀; ၁ ယောဟန် ၄:၉)။ “ဘုရားရေးရာ၏အံ့ဖွယ်” သည် အခါအားလုံး၏ ကြီးမြတ်သောဓမ္မအမှုဖြစ်သည် (၁ တိမောသေ ၃:၁၆)။ ဖိလိပ္ပိ ၂:၇၊ ၈ တွင်ကြည့်ပါ; ယောဟန် ၁ ၏ ထပ်ဆောင်းမှတ်စုကိုကြည့်ပါ။

^{The incarnation of Jesus is a sublime and unfathomable miracle. He was “in the form of God” (Phil. 2:6; John 1:2), adored by the heavenly hosts and seated upon the throne of the universe. But as the King of glory He chose to “give back the scepter into the Father’s hands” (DA 22, 23), that He might “for a little while” be made “lower than the angels” (Heb. 2:7, 8, RSV), “in the likeness of men” (Phil. 2:7). Afterward, He would again receive “all power” (Matt. 28:18), be “enthroned amidst the adoration of the angels” (AA 38), and be crowned “with glory and honor” (Heb. 2:7, RSV; see also Isa. 52:13–15). The mystery of the incarnation, however, is far surpassed by the mystery of the condescending love that prompted it (John 3:16; Rom. 5:8; Gal. 2:20; 1 John 4:9). The “mystery of godliness” is the grand ministry of all time (1 Tim. 3:16). See on Phil. 2:7, 8; see Additional Note on John 1.}

 

၁၉။ ဖြောင့်မတ်သည်။ ဂရိဘာသာ “ဒိကဲအို့စ်”၊ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို လိုက်နာသူအဖြစ် ဖော်ပြသော၊ သို့မဟုတ် ဖြောင့်မတ်သူအဖြစ် မှန်ကန်သောအရာနှင့်အညီ ဖော်ပြသောသူဖြစ်သည်။ ဓမ္မသစ်တွင် “ဒိကဲအို့စ်” ကို ဘုရားသခင်၏စံနှုန်းနှင့်အညီ ကျယ်ပြန့်သောအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဇာခရိယနှင့် ဧလိသံဘက် (လုကာ ၁:၅၊ ၆)၊ ရှိမောင် (လုကာ ၂:၂၅)၊ နှင့် အာရိမထဲယသောယောသပ် (လုကာ ၂၃:၅၀) တို့သည် “ဒိကဲအို့စ်” ဟုဖော်ပြထားသည်။ ပိလတ်၏ဇနီးသည် ယေရှုကို “ဖြောင့်မတ်သောလူ” ဟု ဂရိဘာသာ “ဒိကဲအို့စ်” ဟု ရည်ညွှန်းခဲ့သည် (မဿီ ၂၇:၁၉)။ ဂျူးအမြင်အရ “ဖြောင့်မတ်သောလူ” သည် မောရှေ၏ဥပဒေများနှင့် ရဗ္ဗိဆိုင်ရာ ဓလေ့များကို တင်းကြပ်စွာ လိုက်နာသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယောသပ်သည် မာရိသည် အိမ်ထောင်ဖောက်ပြန်သူဟု ထင်ရသည့်အတွက် ၎င်းနှင့်လက်ထပ်ခြင်းသည် ကိုယ်ကျင့်တရားအရ မဖြစ်သင့်ဟု မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ပေမည်။

^{19. Just. Gr. dikaios, which may describe one who is correct, as observant of rules and customs, or righteous, as in accordance with what is right. In the NT dikaios is often used in the broad sense of correspondence to the divine standard. Thus Zacharias and Elisabeth (Luke 1:5, 6), Simeon (Luke 2:25), and Joseph of Arimathaea (Luke 23:50) are all described as dikaios. Pilate’s wife referred to Jesus as a “just man,” Gr. dikaios (Matt. 27:19). From the Jewish point of view a “just man” was a strict observer of the laws of Moses and of rabbinical traditions. As a result, Joseph may have questioned whether it would be morally right for him to marry someone who, it appeared, was an adulteress.}

 

မလိုလားခြင်း။ ယောသပ်သည် ၎င်း၏ဖြောင့်မတ်မှုကို သံသယဖြစ်ဖွယ်ပြစ်မှုကျူးလွန်သူအပေါ် သနားကရုဏာဖြင့် သရုပ်ပြခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မာရိအား ထပ်ဆောင်းရှက်ရွံ့မှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို မပေးလိုခဲ့ပါ။ ယူဆထားသောပြစ်မှုသည် ၎င်းကိုယ်တိုင်အပေါ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မာရိသည် ၎င်းကိုမနှစ်သက်ကြောင်း အကြောင်းပြချက်မဖော်ပြဘဲ တရားဝင် “ဖယ်ရှားနိုင်သည်” (မဿီ ၁၉:၃၊ ၈; မာကု ၁၀:၄)။

^{Not willing. Joseph tempered his sense of justice with mercy for the supposed offender. He was “not willing” to bring upon Mary additional embarrassment and suffering. The presumed offense was against himself. He could legally “put her away” merely by declaring that she did not please him (Matt. 19:3, 8; Mark 10:4), without mentioning his reason for doing so.}

 

လူထုရှေ့ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း။ ယောသပ်သည် မာရိအား လူထုရှေ့တွင် စစ်ဆေးမှုခံရခြင်းမှ ရှက်ရွံ့မှုကို ကာကွယ်ရန်ကြိုးစားခဲ့သည်မှာ ၎င်း၏ကိုယ်ကျင့်သီလနှင့် မာရိအပေါ် ၎င်း၏ဂရုစိုက်မှု၏ သက်သေဖြစ်သည်။

^{A public example. The fact that Joseph sought to spare Mary the embarrassment of a public trial is evidence of his own integrity as well as of his considerateness toward her.}

 

ဖယ်ရှားရန်စိတ်ကူးသည်။ သို့မဟုတ် “၎င်းကို ကွာရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်” (RSV)။ စေ့စပ်ထားချိန်မှစ၍ နှစ်ဦးစလုံးသည် တရားဝင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ချည်နှောင်ထားပြီး၊ ကွာရှင်းခြင်းဖြင့်သာ ခွဲခွာနိုင်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁:၁၈; ၅:၂၇ တွင်ကြည့်ပါ)။

^{Minded to put her away. Or, “resolved to divorce her” (RSV). From the time of betrothal both parties were legally bound, each to the other, and might be separated only by divorce (see on chs. 1:18; 5:27).}

 

၂၀။ ကောင်းကင်တမန်။ ၎င်းသည် ဇာခရိယထံ (လုကာ ၁:၁၁၊ ၁၉) နှင့် မာရိထံ (လုကာ ၁:၁၉ တွင်ကြည့်ပါ) ပေါ်ထွက်ခဲ့ပြီးသော ဂါဗရီယယ်ဖြစ်ပေမည်။

^{20. The angel. This was probably Gabriel, who had already appeared to Zacharias (Luke 1:11, 19); and to Mary (see on Luke 1:19).}

^{In a dream. Luke (ch. 1:26–38) implies that the angel appeared to Mary visibly, not in a dream or a vision: he “came in unto her” (v. 28). To}

အိပ်မက်ထဲတွင်။ လုကာ (အခန်းကဏ္ဍ ၁:၂၆–၃၈) တွင် ကောင်းကင်တမန်သည် မာရိထံ “ဝင်ရောက်လာသည်” (အခန်းကဏ္ဍ ၂၈) ဟု ဖော်ပြထားပြီး၊ အိပ်မက်သို့မဟုတ် ရူပါရုံမဟုတ်ဘဲ မြင်သာထင်သာပေါ်ထွက်ခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ သို့သော် ယောသပ်ထံသို့ ကောင်းကင်တမန်သည် ၎င်းအား စိတ်ရှုပ်ထွေးစေသောပြဿနာကို တွေးတောနေစဉ် အိပ်မက်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်မှုတ်သွင်းထားသော အိပ်မက်များသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို လူသားများထံ ထုတ်ဖော်ရန် ဘုရားသခင်သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည် (တောလည်ရာ ၁၂:၆; ယျိုလ ၂:၂၈; ကမ္ဘာဦး ၂၀:၃; ၃၁:၁၁၊ ၂၄; ၄၁:၁; စသည်)။

^{Joseph, however, the angel appeared in a dream while he was brooding over the problem that perplexed him. Inspired dreams are one of God’s appointed ways of revealing His will to men (Num. 12:6; Joel 2:28; cf. Gen. 20:3; 31:11, 24; 41:1; etc.)}

 

ဒါဝိဒ်၏သား။ ယောသပ်သည် ၎င်းသည် ဒါဝိဒ်၏တော်ဝင်မျိုးရိုးမှဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မဿီ၏မျိုးရိုးစဉ်ဆက်အရ ဒါဝိဒ်၏ထီးနန်းအတွက် ဆက်ခံသူဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုပေမည်။

^{Thou son of David. Joseph knew, of course, that he was of the royal line. He may even have been heir apparent to the throne of David, as could be implied by Matthew’s genealogy.}

 

မကြောက်နှင့်။ ၎င်းသည် မာရိ၏ကိုယ်ကျင့်သီလကို မတွန့်ဆုတ်ရန် သို့မဟုတ် မေးခွန်းမထုတ်ရန်ဖြစ်သည်။ “ဖြောင့်မတ်သောလူ” (အခန်းကဏ္ဍ ၁၉) အဖြစ် ယောသပ်သည် မာရိကိုလက်ထပ်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်မှုကို ဆုံးရှုံးမည်ကို မကြောက်ရန်လိုအပ်သည်။ အမှန်မှာ၊ ဘုရားသခင်သည် ဤယုံကြည်ခြင်းအကျင့်ကို လိုအပ်သည်။

^{Fear not. He was not to hesitate or to question Mary’s virtue. As a “just man” (v. 19) Joseph need have no fear that by taking Mary he would forfeit righteousness. In fact, God required this act of faith.}

 

ဇနီး။ ဂရိဘာသာ “ဂူနဲ”၊ ဆိုလိုသည်မှာ (၁) ယေဘုယျအားဖြင့် မိန်းမ (အခန်းကဏ္ဍ ၉:၂၀; ၁၃:၃၃; စသည်)၊ (၂) ဇနီး (အခန်းကဏ္ဍ ၁၄:၃; ၁၈:၂၅)၊ (၃) စေ့စပ်ထားသူ (ကမ္ဘာဦး ၂၉:၂၁၊ LXX; ဒီကံ ၂၂:၂၃၊ ၂၄၊ LXX; ဗျာဒိတ် ၂၁:၉ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤနေရာတွင် တတိယအဓိပ္ပာယ်ကို သက်ရောက်ပုံရသည်။

^{Wife. Gr. gunē, meaning (1) woman in general (chs. 9:20; 13:33; etc.), (2) a wife (chs. 14:3; 18:25), (3) one betrothed (Gen. 29:21, LXX; Deut. 22:23, 24, LXX; cf. Rev. 21:9). Here the third meaning evidently applies.}

 

၂၁။ ၎င်းသည် သားတစ်ဦးကို မွေးဖွားလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်တမန်သည် ယောသပ်အား ၎င်း၏ “ဇနီး” သည် ၎င်းအတွက် သားတစ်ဦးမွေးဖွားလိမ့်မည်ဟု မပြောခဲ့ပါ၊ ဇာခရိယအား ယောဟန်နှင့်ပတ်သက်၍ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း (လုကာ ၁:၁၃)။ ယေရှုသည် ယောသပ်၏သားမဟုတ်ဘဲ “ဘုရားသခင်၏သားတော်” အဖြစ် မွေးဖွားရမည် (လုကာ ၁:၃၅)၊ သို့သော် ယေရှု၏မွေးဖွားခြင်းမှစ၍ ယောသပ်သည် ၎င်း၏ဖခင်အဖြစ် ရှိနေရမည်။ အခြားကလေးများကဲ့သို့၊ ယေရှုသည် ဖခင်၏အပေါင်းအသင်း၊ လမ်းညွှန်မှု၊ နှင့် အကာအကွယ်မှ အကျိုးခံစားရမည်။

^{21. She shall bring forth. The angel did not tell Joseph that his “wife” would bear him a son, as he had told Zacharias concerning John (Luke 1:13). Jesus was to be born “the Son of God,” not the son of Joseph (Luke 1:35), but from the moment of Jesus’ birth Joseph was to be as His father. Like other children, Jesus would be benefited by a father’s companionship, guidance, and protection.}

 

၎င်း၏နာမည်ကိုခေါ်ဆိုပါ။ ယောသပ်သည် ၎င်း၏ “သား” ၏ နာမည်ပေးရန် အခွင့်ထူးရရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဖခင်၏အခွင့်အရေးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရလေ့ရှိသည် (လုကာ ၁:၅၉–၆၃ တွင်ကြည့်ပါ)။ မာရိသည်လည်း ယေရှု၏နာမည်ပေးရာတွင် ပါဝင်ရမည် (လုကာ ၁:၃၁)။ ဂျူးကလေးများ၏နာမည်များကို မွေးဖွားပြီး တစ်ပတ်အကြာ၊ ကလေး၏အသက်ရှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် တရားဝင်ခံယူပြီး၊ အရေဖျားလှီးခြင်းဓလေ့ကို ပြုလုပ်သည် (လုကာ ၂:၂၁)။

^{Call his name. Joseph was to have the privilege of naming his “Son,” an act usually considered to be the paternal prerogative (see Luke 1:59–63). Mary was also to participate in the naming of Jesus (Luke 1:31). Names of Jewish children were officially bestowed a week after birth, on the child’s eighth day, when the rite of circumcision was performed (Luke 2:21).}

 

မဿဲ ၁

၁:၂၁ သူမသည် သားယောက်ျားတစ်ဦးကို ဖွားမြင်လိမ့်မည်။ သင်သည် သူ၏အမည်ကို ယေရှုဟု ခေါ်ရမည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူသည် မိမိလူမျိုးကို ၎င်းတို့၏အပြစ်မှ ကယ်တင်မည်ဖြစ်သည်။ “ယေရှု” ဟူသောအမည်သည် “ယေဟောဝါသည် ကယ်တင်ခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည် (၁:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ “သူ” ဟူသောစကားလုံးသည် အလေးပေးထားပြီး၊ ကောင်းကင်တမန်က “အကြောင်းမူကား၊ သူသည်သာ ကယ်တင်မည့်သူဖြစ်သည်” ဟု ပြောသကဲ့သို့ဖြစ်သည်။

^{Jesus. See on v. 1.}

^{He shall save. The name Jesus means “Jehovah is salvation” (see on v. 1). The word translated “he” is emphatic, as if the angel had said, “For he it is who shall save,” etc.}

 

ရှေးခေတ်မှ စတင်ကာ “အကျွန်ုပ်လာပြီ” (ဆာ ၄၀:၇; ဇာခရိ ၂:၁၀; ဟေဗြဲ ၁၀:၇) ဟူသောကတိတော်သည် ထပ်ခါတလဲလဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရာစုနှစ်များစွာကြာ ဟေဗြဲလူမျိုး—သူ၏လူမျိုး—သည် ၎င်းတို့၏ ကယ်တင်ရှင်ကို မျှော်လင့်စွာ စောင့်မျှော်ခဲ့ကြသည်။ ယခု “အချိန်ပြည့်စုံသောအခါ” (ဂလာတိ ၄:၄) ရောက်သောအခါ၊ ကံကြမ္မာလက်ညှိုးသည် ဤမျှော်လင့်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းမည့်သူကို ညွှန်ပြခဲ့သည် (ယောဟန် ၁:၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။

^{Echoing down through the ages of antiquity had sounded the promise, “Lo, I come” (Ps. 40:7; Zech. 2:10; Heb. 10:7). For centuries the Hebrew people—His people—had waited expectantly for the coming of their Deliverer. Now, “when the fulness of the time was come” (Gal. 4:4), the finger of destiny pointed to the One who was to fulfill these expectations. See on John 1:14.}

 

အပြစ်မှ ကယ်တင်ရန် အပြစ်သည် လူသားများကို ချည်နှောင်ထားခဲ့သည် (ရောမ ၆:၁၆; ၂ပေတရု ၂:၁၉) နှင့် ၎င်းတို့ကို ထောင်အကျဉ်းချထားသည် (ဟေရှာယ ၄၂:၇)။ ခရစ်တော်သည် ထိုချည်နှောင်မှုများကို ဖြေလျှော့ရန်၊ ထောင်တံခါးများကို ဖွင့်ရန်နှင့် အကျဉ်းသားများကို သေဒဏ်မှ လွတ်မြောက်စေရန် ကြွလာခဲ့သည် (ဟေရှာယ ၆၁:၁; ရောမ ၇:၂၄, ၂၅)။ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အပြစ်ထဲတွင်မဟုတ်ဘဲ၊ အပြစ်မှ ကယ်တင်ရန် ကြွလာခဲ့သည်။ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြုမိသောအပြစ်များမှသာမက၊ အပြစ်သို့ဦးတည်စေသော ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော သဘောထားများမှလည်း ကယ်တင်ရန် ကြွလာခဲ့သည် (ရောမ ၇:၂၃-၂၅; ၁ယောဟန် ၁:၇, ၉)။ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို “အပြစ်အားလုံး” မှ ရွေးယူရန် (တိတု ၂:၁၄) ကြွလာခဲ့ပြီး၊ မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာနှင့် ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော မကောင်းမှုသို့ဦးတည်သော သဘောထားများအားလုံးကိုပါ ရွေးယူရန်ဖြစ်သည် (DA ၆၇၁)။

^{From their sins. Sin had bound men (Rom. 6:16; 2 Peter 2:19) in its prison house (Isa. 42:7). Christ came that He might loose the bonds, open the prison doors, and deliver the captives from the sentence of death (Isa. 61:1; Rom. 7:24, 25). He came to save us from our sins, not in our sins. He came, not only to save us from sins actually committed, but from our potential tendencies that lead to sin (Rom. 7:23–5; 1 John 1:7, 9). He came to redeem us from “all iniquity” (Titus 2:14), including every hereditary and cultivated tendency to evil (DA 671).}

 

ခရစ်တော်သည် ယုဒလူမျိုးမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရောမအာဏာမှ ကယ်တင်ရန် ကြွလာခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ထိုထက်မက ကြောက်မက်ဖွယ်ရန်သူ၏အာဏာမှ ကယ်တင်ရန်ဖြစ်သည်။ သူသည် “ဣသရေလအား နိုင်ငံတော်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန်” (တမန်တော် ၁:၆) ကြွလာခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ လူသားတို့၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဘုရားသခင်၏အုပ်စိုးမှုကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန်ဖြစ်သည် (လုကာ ၁၇:၂၀, ၂၁)။ ခရစ်တော်သည် လူမှုရေးတရားမျှတမှုနှင့် ဆင်းရဲမှုမှ လူသားများကို ကယ်တင်ရန် အဓိကရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကြွလာခြင်းမဟုတ်ဘဲ (လုကာ ၁၂:၁၃-၁၅)၊ ဆင်းရဲမှုနှင့် မတရားမှု၏ အခြေခံအကြောင်းအမှန်ဖြစ်သော အပြစ်မှ ကယ်တင်ရန်ဖြစ်သည်။

^{Christ did not come to save His people from the power of Rome, as the Jews fondly hoped, but from the power of a far more formidable foe. He did not come to “restore again the kingdom to Israel” (Acts 1:6), but to restore the dominion of God in the hearts of men (Luke 17:20, 21). Christ did not come primarily to save men from poverty and social injustice (Luke 12:13–15), as many apostles of the social gospel claim today, but from sin, the fundamental cause of poverty and injustice.}

 

၁:၂၂ ဤအားလုံးသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ယေရှု၏ဘဝနှင့် သာသနာတော်၏ အရေးကြီးသော အသွင်အပြင်များ—သူ၏သဘာဝ၊ မွေးဖွားခြင်း၊ ဘဝဖြစ်ရပ်များ၊ အထူးသဖြင့် သူ၏ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားမှုနှင့် သေဆုံးမှု—အားလုံးကို ရှေးခေတ်ပရောဖက်များက ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည် (DA ၂၄၂, ၈၂၀)။ ထို့ပြင်၊ သူ၏ဘဝ၏လုပ်ဆောင်မှုတိုင်းသည် ထာဝရမှစတင်ရှိခဲ့သော အစီအမံတစ်ခု၏ ဖြည့်ဆည်းမှုအဖြစ် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဤပြည်သို့မကြွလာမီ၊ ထိုအစီအမံသည် သူ့ရှေ့တွင် အသေးစိတ်ဖော်ပြထားပြီး၊ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် ၎င်း၏သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ရှိခဲ့သည် (DA ၁၄၇, ၄၅၁; ဒတ္တိ ၁၈:၁၅; လုကာ ၂:၄၉ ကိုကြည့်ပါ)။

^{22. All this was done. Every important aspect of the life and mission of Jesus—His nature, His birth, the events of His life, and most particularly His sufferings and death—were all foretold by the prophets of old (see DA 242, 820). Not only so, but every act of His life was performed in fulfillment of a plan that existed from eternity. Ere He came to earth that plan lay before Him in all its details, and each event had its appointed hour (DA 147, 451; see on Deut. 18:15; Luke 2:49).}

 

ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် ဤသို့သော ဖော်ပြချက်များသည် မဿဲ၏ဝိသေသလက္ခဏာဖြစ်သည် (မဿဲ ၂:၁၅, ၁၇, ၂၃; ၄:၁၄; ၈:၁၇; ၁၂:၁၇; ၁၃:၃၅; ၂၁:၄; ၂၆:၅၄, ၅၆; ၂၇:၉, ၃၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤတွင်အသုံးပြုထားသော ဂရိစကားလုံးဖွဲ့စည်းမှုသည် ရည်ရွယ်ချက်သို့မဟုတ် ရလဒ်ကို ဖော်ပြနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤဝါကျကို “ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက်” သို့မဟုတ် “ရလဒ်အနေဖြင့် ဖြည့်ဆည်းခဲ့သည်” ဟု ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ မဿဲသည် ဤဖွဲ့စည်းမှုကို နှစ်မျိုးလုံးအသုံးပြုပြီး၊ အကြောင်းအရာပေါ်မူတည်၍ မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ကို ရည်ညွှန်းသည်ကို ဆုံးဖြတ်ရမည်။ ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်သော ဟောကိန်းထုတ်ချက်များသည် ထူးခြားစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ဖြည့်ဆည်းမှုသည် လူသားများမြင်နိုင်သလောက် သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော်လည်း၊ “လူတို့၏နိုင်ငံတွင် အုပ်စိုးသူ” (ဒံယေလ ၄:၁၇; DA ၁၄၇; လုကာ ၂:၄၉ ကိုကြည့်ပါ) က သတ်မှတ်ထားသော ဖြစ်ရပ်များဖြစ်သည်။ အချို့သောအရာများသည် ဟောကိန်းထုတ်ရန်အတွက် ဖြစ်ပျက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဟောကိန်းထုတ်မှု၏ ဖြည့်ဆည်းမှုအဖြစ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မဿဲ၏ “ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက်” ဟူသောဖော်ပြချက်သည် “ဖြည့်ဆည်းမှုအဖြစ်” ဟု ပိုမိုသင့်လျော်စွာ ဖော်ပြပေးမည်ဖြစ်သည် (ဒတ္တိ ၁၈:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။

^{That it might be fulfilled. Expressions of this nature are characteristic of Matthew (see chs. 2:15, 17, 23; 4:14; 8:17; 12:17; 13:35; 21:4; 26:54, 56; 27:9, 35). The Greek construction here employed may indicate either purpose or simply result. Accordingly this clause may be translated either, “in order that it might be fulfilled,” or, “as a result it was fulfilled.” Matthew uses this construction in both ways, and the context must determine in each case which is intended. The predictions concerning Christ had been made supernaturally; their fulfillment came about largely in a natural way, so far as men could see, yet with events ordained by Him who “ruleth in the kingdom of men” (Dan. 4:17; DA 147; see on Luke 2:49). Certain things happened, not to fulfill prophecy, but rather in fulfillment of prophecy. The sense of Matthew’s statement, “that it might be fulfilled,” would therefore be rendered more appropriately, “in fulfillment of” (see on Deut. 18:15).}

 

၁:၂၃ ကညာသူ စကားလုံးအရ “ကညာသူ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ မဿဲနှင့်လုကာသည် ယေရှု၏ ကညာသူမွေးဖွားခြင်း၏ အမှန်တရားကို အတည်ပြုရန် တိုက်ရိုက်နှင့် သွယ်ဝိုက်သော သက်သေများကို ပေးထားသည်— (၁) နှစ်ဦးစလုံးက ယေရှုသည် သန္ဓေတော်ဖြင့် မွေးဖွားခဲ့သည်ဟု အတည်ပြုသည် (မဿဲ ၁:၁၈, ၂၀; လုကာ ၁:၃၅)။ (၂) ၎င်းတို့က မာရိသည် ယောသပ်၏သားမဟုတ်ဘဲ (မဿဲ ၁:၂၁ ကိုကြည့်ပါ) ဘုရားသခင်၏သားဖြစ်မည့် သားယောက်ျားကို ဖွားမြင်မည်ဟု ကြေညာသည် (လုကာ ၁:၃၅)။ (၃) မာရိသည် ယေရှုကို မဖွားမီ “ကညာသူ” အဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေခဲ့သည် (မဿဲ ၁:၂၅)။ (၄) မာရိသည် ကောင်းကင်တမန်ထံသို့ ၎င်း၏ကညာသူဖြစ်မှုကို အတည်ပြုခဲ့သည် (လုကာ ၁:၃၄)။ ထို့ကြောင့် ယေရှု၏ ကညာသူမွေးဖွားခြင်းသည် “ကညာသူ” ဟူသောစကားလုံးကိုပင် မဿဲက ဤအကြောင်းအရာတွင် မသုံးခဲ့လျှင်တောင် အပြည့်အဝသက်သေပြထားသည်။

^{23. A virgin. Literally, “the virgin.” Directly and indirectly Matthew and Luke supply evidence to confirm the truth of the virgin birth: (1) Both affirm that Jesus was born of the Holy Ghost (Matt. 1:18, 20; Luke 1:35). (2) They declare that Mary was to “bring forth a son” who was not to be the son of Joseph (see on Matt. 1:21) but the Son of God (Luke 1:35). (3) Mary remained a virgin “till she had brought forth” Jesus (Matt. 1:25). (4) Mary affirmed her virginity to the angel (Luke 1:34). Thus the virgin birth of Jesus is fully attested, even apart from the word “virgin” itself, and would stand even if Matthew had never used that word in this setting.}

 

မဿဲနှင့်လုကာသည် ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ရေးသားခဲ့ကြပြီး၊ ကညာသူမွေးဖွားခြင်းအကြောင်းကို ၎င်းတို့သည် မမှန်ကန်လျှင် ပြန်လည်ဖော်ပြမည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ယေရှု၏မွေးဖွားခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အခြေအနေများကြောင့် ယုဒခေါင်းဆောင်များက ယေရှုကို လှောင်ပြောင်ခဲ့သည်ကို ကောင်းစွာသိရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုဇာတ်လမ်းကို ပြန်လည်ဖော်ပြခြင်းဖြင့် ဝေဖန်သူများအတွက် ထပ်မံလှောင်ပြောင်ရန် အခွင့်အရေးပေးနေသည်ကို သိခဲ့သည် (DA ၇၁၅)။

^{Matthew and Luke, writing as they did under divine direction, would not have related the story of the virgin birth if it had not been true. They knew well how the Jewish leaders had taunted Jesus because of the mysterious circumstances surrounding His birth, and that they were giving critics further opportunity for ridicule by repeating the story (see DA 715).}

 

မဿဲသည် ဤတွင် “ကညာသူ” ဟူသောစကားလုံးကို မာရိကို ဖြူစင်သော၊ အိမ်ထောင်မပြုရသေးသော မိန်းမပျိုအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရာတွင် အတိအကျအသုံးပြုသည်။ ဟေရှာယ၏ “ကညာသူတစ်ဦးသည် ကိုယ်ဝန်ရလိမ့်မည်” ဟူသော ဟောကိန်းထုတ်ချက်သည် ၎င်း၏ခေတ်ကာလတွင် ဒေသဆိုင်ရာအခြေအနေတစ်ခုသာ သက်ဆိုင်သည်ဟူသော ကန့်ကွက်မှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန်၊ ဟေရှာယ ၇:၁၄ ကိုကြည့်ပါ။ သန္ဓေတော်ဝိညာဉ်တော်၏လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် မဿဲသည် ဟေရှာယ၏ဟောကိန်းထုတ်ချက်ကို ခရစ်တော်အား အသုံးချပြီး၊ ထိုသို့ပြုရာတွင် “ကညာသူ” ဟူသောအဓိပ္ပာယ်သက်သက်ရှိသော parthenos ဟူသောစကားလုံးကို အသုံးပြုသည်။ ဟေရှာယ ၇:၁၄ ၏ပြဿနာနှင့်ပတ်သက်သော အပြည့်အဝဆွေးနွေးမှုအတွက် Problems in Bible Translation, စာမျက်နှာ ၁၅၁-၁၆၉ ကိုကြည့်ပါ။

^{There can be no doubt that Matthew here uses “virgin” in the strict sense of the word, in reference to Mary as a chaste, unmarried young woman. For a consideration of the objection that the prophecy of Isaiah, “a virgin shall conceive,” applied only to a local situation in his day, see on Isa. 7:14. Under the guidance of the Holy Spirit, Matthew applies Isaiah’s prediction to Christ, and in doing so uses the word parthenos, which strictly means “virgin” and nothing else. For a complete discussion of the problem of Isa. 7:14 see Problems in Bible Translation, pp. 151–169.}

 

ခေတ်သစ်ကျမ်းစာဝေဖန်သူများသည် အံ့ဖွယ်များအားလုံးကို ငြင်းပယ်ကြပြီး၊ ကညာသူမွေးဖွားခြင်းသည် ဉာဏ်အလင်းရရှိသောစိတ်နှလုံးအတွက် မထိုက်တန်ဟု များသောအားဖြင့် ပယ်ရှားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းရေးသားသူများအနက် မဿဲနှင့်လုကာသာလျှင် ၎င်းကို ဖော်ပြထားသည်ကို ထောက်ပြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဧဝံဂေလိများအနက် အစောဆုံးဟု ယူဆရသော မာကုကျမ်း၊ ယေရှု၏ဘုရားသဘောကို အတည်ပြုရန်ရေးသားခဲ့သော ယောဟန်ကျမ်း၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ ကြီးမြတ်သောဓမ္မပညာရှင်ဖြစ်သူ ပေါလုတို့သည် ၎င်းကို တစက္ကန့်ပင်မဖော်ပြခဲ့သည်ကို အလေးပေးထောက်ပြသည်။ ဝေဖန်သူများသည် မာကုသည် မာရိ၏ကညာသူဖြစ်မှုကို မသိခဲ့ဘဲ၊ ယောဟန်နှင့်ပေါလုသည် ထိုအယူအဆကို ဖော်ပြရန်မထိုက်တန်သော စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်ဟု ကောက်ချက်ချသည်။

^{Rejecting all miracles, modern Bible critics generally dismiss the idea of the virgin birth as unworthy of an enlightened mind. They direct attention to the fact that, of all NT writers, only Matthew and Luke even mention it. They stress the fact that neither Mark, presumably the earliest of the Gospels, nor John, written to confirm the divinity of Jesus, nor Paul, the great theologian of the NT, so much as allude to it. The critics conclude that Mark knew nothing of the virginity of Mary, and that John and Paul considered the idea too fanciful to be worth mentioning.}

 

ဤအရာများသည် တိတ်ဆိတ်မှုမှ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ထားသော အငြင်းအခုံများဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဘာမှမသက်သေပြပေ။ မဿဲနှင့်လုကာသည် မာရိ၏ကညာသူဖြစ်မှုကို မွေးဖွားခြင်းဇာတ်လမ်း၏ အသေးစိတစ်ခုအဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး၊ မာကုနှင့်ယောဟန်သည် မွေးဖွားခြင်းဇာတ်လမ်းကို လုံးဝမမှတ်တမ်းတင်ထားသောကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဤအသေးစိတ်ကို ဖော်ပြရန် အကြောင်းမရှိပေ�। ပေါလုနှင့်လည်း အလားတူဖြစ်သည်။ သူသည် ယေရှု၏မွေးဖွားခြင်းတွင် သွင်းဖြည့်ထားသော ဘုရားသဘောနှင့် လူ့သဘောပေါင်းစည်းမှုဖြစ်သော လူ့ဇာတိခံယူခြင်းကို အဓိကထားဖော်ပြသည်။ လူ့ဇာတိခံယူခြင်း၏အဆင့်တစ်ခုအနေဖြင့် ကညာသူမွေးဖွားခြင်းသည် ပိုမိုကြီးမြတ်သောအမှန်တရားနှင့်နှိုင်းလျှင် တစ်နည်းအားဖြင့် အရေးမကြီးပေ။ ပေါလု၏ ယေရှုခရစ်၏ဘုရားသဘောအယူအဆသည် ကညာသူမွေးဖွားခြင်းနှင့် လုံးဝညီညွတ်သည် (ဖိလိပ္ပိ ၂:၆-၈; ကောလောသဲ ၁:၁၆; ဟေဗြဲ ၁:၁-၉ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)။ လူ့ဇာတိခံယူခြင်း၊ ကားစင်တင်ခံရခြင်း၊ နှင့် ထမြောက်ခြင်းတို့မှလွဲ၍ ပေါလုသည် ကျွန်ုပ်တို့သခင်၏ဘဝဇာတ်လမ်း၏ အသေးစိတ်များနှင့်ပတ်သက်၍ လုံးဝတိတ်ဆိတ်နေပြီး၊ ဤဖြစ်ရပ်သုံးခုကို သမိုင်းဆိုင်ရာအချက်များအဖြစ်သာ ဖော်ပြသည်။

^{These are all arguments from silence, and as such prove nothing. Matthew and Luke refer to the virginity of Mary as one detail of the birth narrative, and since Mark and John do not record the birth narrative at all they have no comparable reason for referring to this particular detail of it. The same is true of Paul, who stresses the incarnation, the union of divinity with humanity, as the great central fact implicit in the birth of Jesus. As the means by which the incarnation was accomplished, the virgin birth is, in a sense, incidental to the greater truth. The Pauline concept of the deity of Jesus Christ is wholly consistent with the virgin birth (see Phil. 2:6–8; Col.1:16; Heb. 1:1–9; etc.). Except for the incarnation, crucifixion, and resurrection Paul is almost altogether silent concerning details of the life narrative of our Lord, and he deals with these three events simply as historical facts.}

 

ဝေဖန်သူများသည် အလက်ဇန္ဒား၊ ပိုင်သာဂိုးရပ်စ်၊ ပလေတို၊ နှင့် ဩဂတ္စ်တာ့စ်ကဲသာ ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ကြီးမြတ်မှုကို နတ်ဘုရားများမှဆင်းသက်လာခြင်းနှင့် ကညာသူမွေးဖွားခြင်းဟု ယူဆထားသော အယူအဆများကို ထောက်ပြသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ အတုအယောင်ဒင်္ဂါးများနှင့် အနုပညာလက်ရာများ၏ အတုပြုလုပ်မှုများရှိခြင်းသည် စစ်မှန်သောအရာများမရှိဟု သက်သေပြခြင်းမဟုတ်သလို တရားမဝင်ပေ။

^{The critics point to the fact that pagans attributed the greatness of such men as Alexander, Pythagoras, Plato, and Augustus Caesar to descent from the gods and to supposed virgin birth. But this is no more valid an argument than to say that the existence of spurious coins and counterfeits of the great masterpieces of art proves that there are no genuine ones.}

 

မဿဲနှင့်လုကာ၏ ကညာသူမွေးဖွားခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော ဖော်ပြချက်များကို ၎င်းတို့ဖော်ပြသော အမှန်တရားသည် လူသားတို့၏ အသိပညာနှင့် အတွေ့အကြုံကို ကျော်လွန်သည်ဟု မယုံကြည်နိုင်ဟု ပယ်ရှားပါက၊ ဧဝံဂေလိများတစ်လျှောက်ရှိ အခြားအဆိုအမိန့်များစွာကိုလည်း တူညီသောအကြောင်းပြချက်ဖြင့် ပယ်ရှားရမည်ဖြစ်သည်။ လူသားစိတ်နှလုံးကို ကျမ်းစာ၏ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို ဆုံးဖြတ်ရန် စံသတ်မှတ်ချက်အဖြစ်ပြုလုပ်ပါက၊ ကျမ်းစာသည် လူသားအတွက် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်ခြင်းမှ ရပ်စဲပြီး၊ လူသားမှရေးသားထားသော စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုသာဖြစ်လာလိမ့်မည်။

^{If the statements of Matthew and Luke relative to the virgin birth are to be dismissed as incredible because the truth thus expressed transcends human knowledge and experience, many other passages throughout the Gospels must be discarded on the same basis. If the human mind is made the standard for determining the reliability of Scripture, the Bible ceases to be the Word of God to man and becomes merely a human document.}

 

ကယ်တင်ခြင်းအစီအမံတစ်ခုလုံးသည် အံ့ဖွယ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ “လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ခြင်း” (ရောမ ၁၆:၂၅; ဧဖက် ၁:၉; ၃:၉; ကောလောသဲ ၁:၂၇; ၂:၂; ဗျာဒိတ် ၁၀:၇) ဖြစ်သည်ကို မမေ့သင့်ပေ။ ပထမဦးစွာ၊ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်သားများကို ချစ်နိုင်သည်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ခြင်းဖြစ်သည် (ယောဟန် ၃:၁၆; ရောမ ၅:၈)။ ထို့ပြင်၊ ကရုဏာနှင့်တရားမျှတမှုကို ပေါင်းစပ်ရန် (ဆာ ၈၅:၁၀) နှင့် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောပညတ်တော်၏ တရားမျှတသောတောင်းဆိုမှုများကို ဖြည့်ဆည်းရန်နှင့် တစ်ချိန်တည်းတွင် အပြစ်သားကို ၎င်း၏ပြစ်ဒဏ်မှ ကယ်တင်ရန် (ယောဟန် ၃:၁၆; ရောမ ၆:၂၃) ဉာဏ်ပညာအနန္တ၏ အစီအမံတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သည်မှာလည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ လူသားသည် ဘုရားသခင်နှင့် သဘာဝအလျောက် ရန်ငြိုးဖွဲ့ထားသူဖြစ်ပြီး (ရောမ ၈:၇)၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် ငြိမ်းချမ်းစွာနေထိုင်နိုင်သည်မှာ အံ့ဖွယ်ဖြစ်သည် (ရောမ ၅:၁)။ ခရစ်တော်သည် မကောင်းမှုသို့ ဦးတည်သောလူသားကို အပြစ်နှင့် သေခြင်း၏ အုပ်စိုးမှုမှ လွတ်မြောက်စေနိုင်ပြီး (ရောမ ၇:၂၄; ရောမ ၈:၁, ၂)၊ ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းသောသဘာဝနှင့် သဟဇာတဖြစ်သော ပြီးပြည့်စုံသောဘဝကို နေထိုင်နိုင်စွမ်းပေးနိုင်သည်မှာ အံ့ဖွယ်ဖြစ်သည် (ရောမ ၈:၃, ၄)။ လူသားတစ်ဦးသည် ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်သည်မှာ (ယောဟန် ၃:၃-၉)၊ မပြည့်စုံသောလူသားတစ်ဦး (ရောမ ၃:၂၃) သည် ခရစ်တော်၏ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ပြောင်းလဲခံရပြီး (ရောမ ၁၂:၂) ပြီးပြည့်စုံသောလူသားဖြစ်လာကာ (မဿဲ ၅:၄၈) ဘုရားသခင်၏သားဖြစ်လာနိုင်သည်မှာ (၁ယောဟန် ၃:၁-၃) အံ့ဖွယ်ဖြစ်သည်။ ယေရှု၏ ကညာသူမွေးဖွားခြင်း၊ ပြီးပြည့်စုံသောဘဝ၊ အစားထိုးသေဆုံးခြင်း၊ ဘုန်းကြီးသောထမြောက်ခြင်းတို့သည် လူသားစိတ်နှလုံးအတွက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ခြင်းများဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် ကယ်တင်ခြင်းအစီအမံ၏ ကြီးမြတ်သောလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများအတွက် တောင်းပန်စရာမလိုပေ၊ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်၏ ရွေးနှုတ်ခြင်းမေတ္တာသည် အကြီးမြတ်ဆုံးသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုဖြစ်သည်။

^{It should not be forgotten that the entire plan of salvation is a miracle, a “mystery” (Rom. 16:25; Eph. 1:9; 3:9; Col. 1:27; 2:2; Rev. 10:7). In the first place, it is a mystery that God could love sinners (John 3:16; Rom. 5:8). It is likewise a mystery that infinite wisdom could devise a plan whereby mercy might be combined with justice (Ps. 85:10) so as to meet the just claims of God’s holy law and at the same time save the sinner from its penalty (John 3:16; Rom. 6:23). It is a miracle that man, who is naturally at enmity with God (Rom. 8:7), can come to live at peace with Him (Rom. 5:1). It is a miracle that Christ can deliver from the reign of sin and death a man bent on evil (Rom. 7:24; Rom. 8:1, 2), and enable him to live a perfect life in harmony with the divine character (Rom. 8:3, 4). It is a miracle that a man can be born again (John 3:3–9), that an imperfect man (Rom. 3:23) can be transformed (Rom. 12:2) by the grace of Christ into a perfect man (Matt. 5:48) and become a son of God (1 John 3:1–3). The virgin birth, the perfect life, the vicarious death, the glorious resurrection of Jesus, are all mysteries of the human mind. The Christian religion makes no apology for the great mysteries of the plan of salvation, for God’s redeeming love is itself the greatest of all mysteries.}

^{The incarnation of the Son of God is the sovereign fact of all time, the cornerstone of the Christian faith. But apart from the virgin birth there could be no true incarnation, and without the incarnation and virgin birth the Bible becomes mere fable and legend, Christianity a pious hoax, and salvation a disappointing mirage. See Additional Note on John 1.}

 

ကိုယ်ဝန်ရှိခြင်း ဆိုလိုသည်မှာ သန္ဓေတော်ဖြင့် ကိုယ်ဝန်ရှိခြင်းဖြစ်သည်၊ လုကာလည်း ဤသို့သက်သေခံသည် (လုကာ ၁:၃၅)။ “အချိန်ပြည့်စုံသောအခါ” (ဂလာတိ ၄:၄) ရောက်သောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏သားတော်ကို ဤလောကသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ သူ့အတွက် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၁၀:၅)။

^{With child. That is, by the Holy Spirit, as Luke also testifies (Luke 1:35). “When the fulness of the time” came (Gal. 4:4), God brought His Son into the world, having prepared for Him a body (Heb. 10:5).}

 

ဧမာနွယ်လျူအိလ် ဂရိဘာသာဖြင့် ဟေဗြဲစကားလုံး ‘Immanu’ El ၏ ဘာသာပြန်ဖြစ်ပြီး၊ စကားလုံးအရ “ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အနက်တွင်သာမက၊ လူသားမိသားစုနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်ရန် ကြွလာခဲ့သည် (ယောဟန် ၁:၁-၃, ၁၄; ရောမ ၈:၁-၄; ဖိလိပ္ပိ ၂:၆-၈; ဟေဗြဲ ၂:၁၆, ၁၇; DA ၂၃)။ ယောဟန် ၁ ၏ ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်၊ ယောဟန် ၁:၁-၃, ၁၄ ကိုကြည့်ပါ။ “ဧမာနွယ်လျူအိလ်” သည် သူ၏သာသနာတော်၏ ဖော်ပြချက်အဖြစ် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအမည်ထက် ဖြစ်ပေါ်သည် (ဟေရှာယ ၉:၆, ၇; ၁ကောရိန္သု ၁၀:၄ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

^{Emmanuel. The Greek transliteration of the Heb. ‘Immanu’ El, literally, “God with us.” The Son of God came to dwell, not only among us, but to be identified with the human family (John 1:1–3, 14; Rom. 8:1–4; Phil. 2:6–8; Heb. 2:16, 17; DA 23). See Additional Note on John 1; see on John 1:1–3, 14 . “Emmanuel” was not so much a personal name as it was a title descriptive of His mission (cf. Isa. 9:6, 7; 1 Cor. 10:4).}

 

၁:၂၄ ယောသပ်သည် မာရိကို အိမ်သို့ခေါ်ယူသည် မဿဲ ၁:၁၈, ၂၀ ကိုကြည့်ပါ။ ဘုရားသခင်က မိန့်တော်မူသောအခါ၊ ယောသပ်သည် သံသယမရှိဘဲ၊ နှောင့်နှေးမှုမရှိဘဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဤအချက်သည် ယောသပ်၏စရိုက်လက္ခဏာတွင် မာရိနှင့် သူ၏သားတော်ယေရှုကို ဤလောက၏အုပ်ထိန်းသူအဖြစ် သင့်လျော်စေသည့် အကြောင်းအမှန်ကို ဖော်ပြပေမည်။ မာရိကို ၎င်း၏အိမ်သို့ခေါ်ယူရာတွင် ယောသပ်သည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်က ကြေညာခဲ့သော ဤသို့သောဖြစ်ရပ်သည် လူသားအတွေ့အကြုံ၏မှတ်တမ်းများတွင် မကြုံဖူးသော်လည်း၊ ယောသပ်သည် “ဘုရားသခင်နှင့်အတူ အရာအားလုံးသည် ဖြစ်နိုင်သည်” ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည် (မဿဲ ၁၉:၂၆; ကမ္ဘာဦး ၁၈:၁၄; ယောဘ ၄၂:၂; ယေရမိ ၃၂:၁၇; ဇာခရိ ၄:၆; လုကာ ၁:၃၇; ရောမ ၄:၂၁ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

^{24. Took unto him. See vs. 18, 20. When God spoke, Joseph acted, without doubt or delay. In this perhaps more than in any other aspect of the character of Joseph is it apparent why he was suited to be the earthly protector of Mary and her child Jesus. In taking Mary to his house, Joseph acted on faith. Such an event as that announced by the angel was unknown in the annals of human experience, but Joseph believed that “with God all things are possible” (Matt. 19:26; cf. Gen. 18:14; Job 42:2; Jer. 32:17; Zech. 4:6; Luke 1:37; Rom. 4:21).}

 

ယောသပ်၏အခန်းကဏ္ဍသည် နှိမ့်ချသော်လည်း မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပြီး၊ ကောင်းကင်တမန်၏ညွှန်ကြားချက်များကို ချက်ချင်းလိုက်နာမှုသည် မာရိနှင့် လူထု၏အမြင်အတွက် များစွာကွာခြားမှုဖြစ်စေခဲ့သည်။

^{The role of Joseph was humble yet indispensable, and his prompt compliance with the angel’s instructions made a great deal of difference, both to Mary and to public opinion.}

 

၁:၂၅ သူမကို မသိမီ ဂရိဘာသာစကားတွင် ဤစကားလုံး၏ပုံစံသည် မာရိ၏ ထာဝရသန့်ရှင်းမှုဆိုင်ရာ ရိုမန်ကက်သလစ်အယူအဆကို ဆန့်ကျင်ပြီး၊ မာရိ၏ကညာသူဖြစ်မှုသည် ယေရှုမွေးဖွားခြင်းအထိသာ ဆက်လက်ရှိခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြသည်။ သို့သော် “အထိ” (ဂရိ heōs) ဟူသောစကားလုံးသည် ထာဝရသန့်ရှင်းမှုကို ထောက်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ ဆန့်ကျင်သည်ဖြစ်စေ အဆုံးအဖြတ်မပေးပေ။ မဿဲ ၁:၂၅ ၏ သဘာဝအလျောက်အဓိပ္ပာယ်မှာ မာရိသည် ယေရှုမွေးဖွားမှုမတိုင်မီ ယောသပ်၏ဇနီးအဖြစ် မနေထိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်ဟု ဖြစ်သည်။ heōs ၏အသုံးပြုမှုကို ကမ္ဘာဦး ၈:၇; ၁ရာ၊ ၁၅:၃၅; ၂ရာ၊ ၆:၂၃ နှင့် မဿဲ ၅:၂၆; ၁၂:၂၀; ၁၈:၃၀; ၂၂:၄၄ တို့တွင် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ယေရှုတွင် ညီအစ်ကိုများနှင့် ညီအစ်မများရှိခဲ့သော်လည်း၊ ညီအစ်ကိုများသည် အနည်းဆုံး ယေရှုထက်အသက်ကြီးပြီး၊ ထို့ကြောင့် ယောသပ်၏ယခင်အိမ်ထောင်မှ သားသမီးများဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၂:၄၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရှုသည် မိမိ၏မိခင်ကို ယောဟန်ထံသို့ အပ်နှံခဲ့သည်မှာ (ယောဟန် ၁၉:၂၇) မာရိတွင် အခြားသားသမီးများမရှိဟု ဆိုလိုနိုင်သည်။ သို့သော်၊ ၎င်းတွင် မာရိသို့မဟုတ် ယေရှုကို မထောက်ခံသော သို့မဟုတ် ဂရုစိုက်ရန် မစွမ်းနိုင်သော သားသမီးများရှိနိုင်သည် (မဿဲ ၁:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။

^{25. Knew her not. The form of the verb in Greek is against the Roman Catholic tradition of Mary’s perpetual virginity, for it implies that Mary’s virginity continued only until the birth of Jesus. However, the word “till” (Gr. heōs) is not conclusive either for or against perpetual virginity. The most natural meaning of v. 25 is that although Mary did not live with Joseph as his wife before the birth of Jesus, she did so afterward. Compare the uses of heōs in the LXX of Gen. 8:7; 1 Sam. 15:35; 2 Sam. 6:23 and in Matt. 5:26; 12:20; 18:30; 22:44. Jesus had both brothers and sisters, but the brothers, at least, were older than Jesus, and therefore Joseph’s children by a former marriage (see on Matt. 12:46). The fact that Jesus committed His mother to the care of John (John 19:27) may imply that Mary had no other children of her own. On the other hand, she may have had children who were not in a position to care for her or who were unsympathetic toward both her and Jesus. See on Matt. 1:18.}

 

သူ၏သားဦးဆုံး အရေးကြီးသော စာသားဆိုင်ရာသက်သေများကို “သားဦးဆုံး” ဟူသောစကားလုံးကို ချန်လှပ်ရန် ကိုးကားနိုင်သည် (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော်၊ ထိုသို့ချန်လှပ်ခြင်းသည် ယေရှုသည် မာရိ၏သားဦးဆုံးဖြစ်သည်ဟူသော အမှန်တရားကို မထိခိုက်စေပေ၊ အကြောင်းမူကား ဤစာသားများတွင် လုကာ ၂:၇ ၌ ထိုဖော်ပြချက်ရှိသည်။

^{Her firstborn son. Important textual evidence may be cited (cf. p. 146) for the omission of the word “firstborn.” However, such an omission in no way affects the certainty that Jesus was Mary’s first-born, for these same manuscripts have the statement in Luke 2:7.}

 

ယုဒလူမျိုးများအနက် “သားဦးဆုံး” ဟူသောဝေါဟာရသည် တရားဝင်နှင့် နည်းပညာဆိုင်ရာအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် မကြာခဏအသုံးပြုခဲ့သည်။ အဲဂုတ္တုပြည်တွင် ဆယ်ခုမြောက်ဘေးဒဏ်မှ ဣသရေလ၏သားဦးဆုံးများ လွတ်မြောက်ခြင်းကြောင့်၊ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလ၏ သားဦးဆုံးများအားလုံးကို မိမိအပိုင်အဖြစ် တောင်းဆိုခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၃:၂; တောလည်ရာ ၃:၁၃)။ သိနာတောင်တွင် လေဝိအနွယ်ကို အခြားအနွယ်များ၏သားဦးဆုံးများအစား သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် ဝတ်ပြုရန် လက်ခံခဲ့သော်လည်း၊ သခင်ဘုရားသည် သားဦးဆုံးတိုင်းကို ရွေးနှုတ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည် (တောလည်ရာ ၃:၄၅, ၄၆)။ နည်းပညာအရ၊ “သားဦးဆုံး” သည် တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်နိုင်သည်။

^{Among the Jews the term “firstborn” was frequently used in a technical, legal sense. As a result of the deliverance of Israel’s first-born from the tenth Egyptian plague, God claimed all the first-born sons of Israel as His own (Ex. 13:2; Num. 3:13). At Sinai the tribe of Levi was accepted for the service of the sanctuary in the place of the first-born of all the tribes, but the Lord required that every first-born son be redeemed (Num. 3:45, 46). Technically, the “firstborn” might be an only child.}

 

သူ၏အမည်ကို ယေရှုဟု ခေါ်သည် အမည်များကို ကလေးမွေးဖွားပြီး ရှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် တရားဝင်သတ်မှတ်ပေးသည် (လုကာ ၂:၂၁)။ ထိုအချိန်တွင် “ယေရှု” ကို မာရိနှင့်ယောသပ်၏သားအဖြစ် မှတ်ပုံတင်ခဲ့သည် (မဿဲ ၁:၁ ကိုကြည့်ပါ)။

^{Called his name Jesus. Names were officially conferred on children on the eighth day after birth (Luke 2:21). At that time “Jesus” was registered as the son of Mary and Joseph. See on Matt. 1:1.}

^{ellen g. white comments}

^{21 4T 251}

^{23 DA 19,  24,  25, 26; Ed 83; ML 290}