ဆာလံကျမ်း ၈၈

 

အခန်းကြီး - ၈၈

အကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်တော်မူသော ဘုရား သခင် ထာဝရဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် ရှေ့တော်၌ နေ့ညဉ့် မပြတ် အော်ဟစ်ပါ၏။
² အကျွန်ုပ်ပြုသောပဌနာသည် အထံတော်သို့ ဝင်ပါစေသော။ အော်ဟစ်သံကို နားထောင်တော်မူပါ။
³ အကျွန်ုပ်၏ ဝိညာဉ်သည် ဒုက္ခနှင့်ပြည့်၍၊ အသက်သည်လည်း မရဏနိုင်ငံအနီးသို့ ရောက်ပါပြီ။
⁴ အကျွန်ုပ်သည် သင်္ချိုင်းတွင်းထဲသို့ ဆင်းသော သူတို့နှင့်အတူ ရေတွက်ဝင်ခြင်းသို့ ရောက်ပါ၏။ အား ကုန်သော သူကဲ့သို့ ဖြစ်ပါ၏။
⁵ အသေကောင်တို့တွင် ပစ်ထားသောသူ၊ ကွပ် မျက်၍ သင်္ချိုင်းတွင်း၌ အိပ်နေသောသူတည်းဟူသော အောက်မေ့တော်မမူ၊ လက်တော်၏ မစခြင်းနှင့်ကွာဝေး သော သူကဲ့သို့ ဖြစ်ပါ၏။
⁶ အကျွန်ုပ်ကို အနက်ဆုံးသောတွင်း၊ မှောင်မိုက် ဖုံးလွှမ်း၍ အလွန်နက်နဲသော အရပ်၌ ချထားတော်မူပြီ။
⁷ အမျက်တော်သည် အကျွန်ုပ်အပေါ်၌ ဖိလျက် ရှိပါ၏။ လှိုင်းတံပိုးတော်အပေါင်းတို့နှင့် နှိပ်စက်တော် မူ၏။
⁸ အကျွန်ုပ်၏ အသိအကျွမ်းများကို အဝေးသို့ ရွေ့တော်မူပြီ။ သူတို့အား အကျွန်ုပ်ကို ရွံ့ရှာဖွယ် ဖြစ်စေတော်မူပြီ။ အကျွန်ုပ်သည် အချုပ်ခံရ၍၊ ပြင်သို့ မထွက်ရပါ။
⁹ အကျွန်ုပ်ခံရေသော ဒုက္ခကြောင့် အကျွန်ုပ် မျက်စိသည် ပျက်ပါ၏။ အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်ကို အစဉ်အော်ဟစ်ပါ၏။ အထံတော်သို့ လက်ကိုဆန့်ပါ၏။
¹⁰ သေလျက်နေသောသူတို့အား အံ့ဘွယ်သော အမှုတို့ကို ပြတော်မူမည်လော။ သင်္ချိုင်းသားတို့သည်ထ၍ ကိုယ်တော်ကို ချီးမွမ်းကြပါမည်လော။
¹¹ ကရုဏာတော်ကို သင်္ချိုင်းတွင်း၌၎င်း၊ သစ္စာ တော်ကို ပျက်စီးရာအရပ်၌၎င်း ကြားပြောရကြပါ မည်လော။
¹² အံ့ဘွယ်သော အမှုတော်တို့ကို မှောင်မိုက်သော အရပ်၌၎င်း၊ ဖြောင့်မတ်တော်မူခြင်းတရားကို မေ့လျော့ ရာပြည်၌၎င်း သိရကြပါမည်လော။
¹³ အိုထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်ကို အကျွန်ုပ် အော်ဟစ်ပါ၏။ နံနက်အချိန်၌ အကျွန်ုပ်၏ ပဌနာသည် ရှေ့တော်သို့ရောက်ပါ၏။
¹⁴ အိုထာဝရဘုရား၊ အကျွန်ုပ်၏ ဝိညာဉ်ကို အဘယ်ကြောင့် ပယ်တော်မူသနည်း။ မျက်နှာတော်ကို အကျွန်ုပ်မှ အဘယ်ကြောင့်လွှဲတော်မူသနည်း။
¹⁵ အကျွန်ုပ်သည် ဒုက္ခဝေဒနာကိုခံရ၍ သေဆဲ ရှိပါ၏။ စီရင်တော်မူသောဘေးများကို ငယ်သောအရွယ် ကပင် ခံရ၍ ပင်ပန်းပါ၏။
¹⁶ အမျက်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို လွှမ်းမိုးပါ၏။ စီရင်တော်မူသော ဘေးတို့သည် အကျွန်ုပ်၏ အသက်ကို ညှဉ်းဆဲသည်တိုင်အောင်၊
¹⁷ ရေကဲ့သို့ အစဉ်မပြတ်ဝိုင်း၍ တညီတညွတ် တည်း ဝန်းရံကြပါ၏။
¹⁸ ချစ်သောသူနှင့်အဆွေခင်ပွန်းကို အကျွန်ုပ်နှင့် ဝေးဝေးရွှေ့တော်မူပြီ။ အသိအကျွမ်းတို့သည် မှောင်မိုက် ထဲမှာရှိကြပါ၏။

အနက်ဖွင့်ချက်။

၈၈—အိုကျေးဇူးတော်ရှင်၊ အဘယ်ကြောင့် ကိုယ်တော်၏မျက်နှာတော်ကို ကျွန်ုပ်မှဝှက်ထားပါသနည်း။

ပြဿနာများ၏ နက်ရှိုင်းရာမှ ဘုရားသခင်ထံ အော်ဟစ်ငိုကြွေးသော စိတ်ပျက်ဖွယ်ရာကောင်းသည့် ကိုးကွယ်သူ၏ ဆုတောင်းခြင်း။ ဤဆာလံသည် ဧဇရာဟုတ်လူ ဟေမန် (ကောရ၏သားစဉ်မြေးဆက်) အား မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး၊ ဒါဝိဒ်က သူ့အား ထာဝရဘုရား၏အိမ်တော်၌ ဂီတတာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သည် (၅ ရာ ၆:၃၁-၃၃၊ ၃၉)။

88—O Lord, Why Do You Hide Your Face from Me?

Prayer of a deeply distressed worshiper who cries to God out of the depth of his problems. The only psalm ascribed to Heman the Ezrahite (a descendant of Korah) whom David put in charge of the music in the house of the Lord (1 Chr. 6:31–33, 39).

 

၈၈:၃-၅ ဤမျှမကဖောက်ပြန်သော ဆုတောင်းချက်သည် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နာမကျန်းသူတစ်ဦးထံမှ လာနိုင်သည်။ သူ၏စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်အားငယ်နေ၏။ ငိုကြွေးခြင်းမှာ စွပ်စွဲချက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏ (၆-၉)။ သူသည် စွန့်ပစ်ခြင်းခံရသည်ဟု ခံစားရသော စိတ်နှင့်ပတ်သက်၍ ကျေးဇူးတော်ရှင်အား ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ရုန်းကန်၏။

88:3–5 It may be that this desperate prayer comes from a person mortally sick; his mood is very depressed. The lament turns into an accusation (vv. 6–9). He wrestles with the Lord in prayer about his feelings of abandonment.

 

၈၈:၁၀-၁၂ သင်္ချိုင်းတွင် အသက်၊ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏မေတ္တာ၊ သစ္စာစောင့်သိမှု၊ အံ့ဖွယ်အမှုများ၊ သို့မဟုတ် ဖြောင့်မတ်သောလုပ်ဆောင်မှုများအကြောင်း ကြေညာခြင်းမရှိပါ။ သေလွန်သူများသည် ထပြီးမလာကြပါ။ ဘဝ၏နောက်ဆုံးဖြစ်မှုကို အလေးပေးထားပြီး၊ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းသည် နေ့စဉ်အတွေ့အကြုံမဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည် (၈၉:၄၉)။ ဤထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်သည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းမျှော်လင့်ချက်ကို ငြင်းပယ်ရန် မလိုအပ်ပါ။ ပျက်စီးရာနေရာ။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် အဘဒ္ဒုံ၊ ယောဘ ၂၆:၆၊ ၂၈:၂၂၊ ၃၁:၁၂၊ သုတ္တံ ၁၅:၁၁၊ ၂၇:၂၀၊ ဗျာဒိတ် ၉:၁၁။ ၎င်းသည် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ပုပ်သိုးပျက်စီးသည့်နေရာကို ဆိုလိုသည်။ သင်္ချိုင်းသည် ပျက်စီးခြင်း၊ ပုပ်သိုးခြင်း၊ နှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း၏နေရာဖြစ်သည်။ မေ့လျော့ရာပြည်။ သေခြင်းပြီးနောက် မှတ်ဉာဏ်မရှိခြင်း၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်မှုအားလုံး ရပ်တန့်သွားခြင်း၊ ဘာမှမရှိခြင်း၏ ထူးခြားသော ကဗျာဆန်သော ဖော်ပြချက် (ဒေ ၉:၅-၆၊ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ သို့သော် အချို့သောအချိန်ကြာပြီးနောက် အသက်ရှင်သူများ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်ပင်လျှင် သေလွန်သူများကို မမှတ်မိတော့သည့် ပုံရိပ်လည်းဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် သူ၏လောကီစောင့်ရှောက်မှုမှ ဖြတ်တောက်ခံရသည် (ဆာ ၈၈:၅ ကိုကြည့်ပါ၊ ၁၃၉:၈ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သေခြင်း၏အဖြစ်မှန်ကို ဖော်ပြရန် ဤနေရာတွင် အပြိုင်အဆိုင်ဖော်ပြချက်လေးခုကို အသုံးပြုထားသည်- သင်္ချိုင်း (ကျဘာ)၊ ပျက်စီးခြင်း၊ မှောင်မိုက်ရာနေရာ၊ နှင့် မေ့လျော့ရာပြည်။ ယခင်က (၈၈:၅-၆) တွင် ရေးသားသူသည် မတူညီသောဝေါဟာရများကို အသုံးပြုခဲ့သည်- သင်္ချိုင်း (ရှယိုလ်)၊ တွင်း၊ မှောင်မိုက်ရာနေရာ၊ နှင့် နက်ရှိုင်းရာနေရာ။ ဤစကားလုံးများအားလုံးသည် တူညီသောအဖြစ်မှန်ကို ညွှန်ပြသည်—သေခြင်းတွင် အသက်မရှိသလို အခြားမည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှမရှိပါ။ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအပေါ် မျှော်လင့်ချက်ကို ဆာလံများတွင် ဖော်ပြထားသည် (၁၆:၈-၁၁၊ ၄၉:၁၅၊ ၇၁:၂၀၊ ၇၃:၂၄၊ ၂၆ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဆာလံရေးသားသူများသည် ဘဝနှင့် သေခြင်းအပေါ် အောင်ပွဲခံခြင်းကို အဓိကအားဖြင့် ဂုဏ်ပြုသော်လည်း (၁၈:၄-၅၊ ၂၈:၁၊ ၃၀:၁-၃၊ ၅၅:၁၅-၁၆၊ ၂၃၊ ၅၆:၁၃၊ ၇၃:၂၃-၂၈၊ ၁၁၆:၈-၉)၊ ဓမ္မဟောင်းတွင်လည်း အခြားနေရာများတွင် (ယောဘ ၁၉:၂၅-၂၇၊ ဟေရှာ ၂၅:၈၊ ၂၆:၁၉၊ ၅၃:၁၀၊ ယေဇ ၃၇:၁၁-၁၄၊ ဒံယေ ၁၂:၂၊ ၁၃၊ ဟော ၆:၁-၃၊ ၁၃:၁၄)။

88:10–12 There is no life, praise of God, declaration about God’s love, faithfulness, wonders, or righteous deeds in the grave. The dead do not rise up. Stress is on the finality of life, because resurrection is not an everyday experience (89:49); the statement does not necessarily deny hope of resurrection. place of destruction. Hebrew Abaddon; Job 26:6; 28:22; 31:12; Prov. 15:11; 27:20; Rev. 9:11. It denotes a place in which the physical body undergoes decay; the grave is a place of ruin, decay, and destruction. land of forgetfulness. A unique poetic expression of no memory after death, when all mental processes end, of nothingness (see Eccl. 9:5–6, 10), but also a picture of not remembering the dead after some time by living people or even God, because they are cut off from His earthly care (see Ps. 88:5; compare with 139:8). Four parallel expressions are here used to describe the reality of death: grave (qeber), destruction, dark, and land of forgetfulness. Previously (88:5–6), the author used different terms: grave (sheol), pit, darkness, and depths. All these words point to the same reality—there is no life or any other activity in death. Hope in the resurrection is expressed in the psalms (see 16:8–11; 49:15; 71:20; 73:24, 26), even though psalmists primarily celebrate life and victory over death (18:4–5; 28:1; 30:1–3; 55:15–16, 23; 56:13; 73:23–28; 116:8–9), as elsewhere in the OT (Job 19:25–27; Is. 25:8; 26:19; 53:10; Ezek. 37:11–14; Dan. 12:2, 13; Hos. 6:1–3; 13:14).

 

၈၈:၁၃ ဤဆာလံ၏ ဗဟိုအကြောင်းအရာဖြစ်ပြီး၊ မတူညီသောပုံစံများဖြင့် လေးကြိမ်ထပ်ကျော့ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၁၊ ၂၊ ၉၊ ၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏အကူအညီနှင့် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဤမျှော်လင့်ချက်သည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု၏မှောင်မိုက်ထဲတွင် ဒုက္ခရောက်နေသူကို ရှေ့သို့ပို့ဆောင်ပေးသည်။

88:13 Central thought which is repeated in different variants four times (see vv. 1, 2, 9, 13). This hope for God’s assistance and deliverance carries this afflicted person forward in the darkness of despair.

 

၈၈:၁၅-၁၈ ဆာလံရေးသူသည် သူ၏လူငယ်ဘဝမှစတင်ခဲ့သော ဒုက္ခများ၏ အလွန်မှိုင်းညှို့သောပုံရိပ်ကို ဖော်ပြသည်။ သူသည် ထာဝရဘုရား၏ “ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများ” ကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အတွက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။

88:15–18 Psalmist paints a very gloomy picture of his troubles from his youth. He is tired of facing the Lord’s “terrors.”