ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁

 အခန်းကြီး - ၁

chapter 1

 

၁-၃ (ဆာလံ ၃၃:၆, ၉)။ နည်းလမ်းများ၏ ရေကန်။—ဘုရားသခင်သည် မိန့်တော်မူပြီး၊ သူ၏စကားများသည် သဘာဝလောကတွင် သူ၏လက်ရာများကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းမှုသည် သူ၏ပျော်ရွှင်မှုကို လုပ်ဆောင်ရန် ချက်ချင်းအသုံးပြုရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသော နည်းလမ်းများ၏ ရေကန်တစ်ခုဖြစ်သည် (စာ ၁၃၁၊ ၁၈၉၇)။

1-3 (Ps. 33:6, 9). A Reservoir of Means.—God spoke, and His words created His works in the natural world. God’s creation is but a reservoir of means made ready for Him to employ instantly to do His pleasure (Letter 131, 1897).

 

၁ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ၃ အလင်း၏ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ၆ မိုးကောင်းကင်၏ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ၉ မြေကြီးကို ရေများမှခွဲထုတ်ခြင်း၊ ၁၁ မြေကြီးကို အောင်မြင်စေခြင်း၊ ၁၄ နေ၊ လ၊ နှင့် ကြယ်များ၏ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ၂၀ ငါးများနှင့် ငှက်များ၏ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ၂၄ သားရဲများနှင့် တိရစ္ဆာန်များ၏ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ၂၆ ဘုရားသခင်၏ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း လူ၏ဖန်ဆင်းခြင်း။ ၂၉ ထို့ပြင် အစာအဟာရခန့်အပ်ခြင်း။ 

1 The creation of heaven and earth, 3 of the light, 6 of the firmament, 9 of the earth separated from the waters, 11 and made fruitful, 14 of the sun, moon, and stars, 20 of fish and fowl, 24 of beasts and cattle, 26 of man in the image of God. 29 Also the appointment of food.

 

၁. အစပိုင်းတွင်။ ဤစကားလုံးများသည် လူသားအားလုံးတွင် အစတစ်ခုရှိကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား သတိပေးသည်။ အချိန်၏အချုပ်အခြာရှင်အဖြစ် ထီးထီးတည်ရှိတော်မူသော သူတစ်ဦးတည်းသာ အစမရှိ၊ အဆုံးမရှိဖြစ်သည်။ ကျမ်းစာ၏အဖွင့်စကားလုံးများသည် လူသားဆန်သော၊ ယာယီ၊ နှင့် အကန့်အသတ်ရှိသောအရာအားလုံးနှင့် ဘုရားသခင်၊ ထာဝရ၊ နှင့် အကန့်အသတ်မရှိသောအရာတို့ ကြား ထူးခြားသောခြားနားချက်ကို ဖော်ပြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏လူသားဆန်သောအကန့်အသတ်များကို သတိပေးရင်း၊ ဤစကားလုံးများသည် အမြဲတည်ရှိပြီး နှစ်များအဆုံးမရှိသောသူထံသို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ညွှန်ပြသည် (ဟေဗြဲ ၁:၁၀–၁၂; ဆာလံ ၉၀:၂, ၁၀)။ ကျွန်ုပ်တို့၏အကန့်အသတ်ရှိသောစိတ်များသည် “အစပိုင်း” ကို ဘုရားသခင်မပါဘဲ တွေးတောနိုင်စွမ်းမရှိပေ၊ အကြောင်းမူကား သူသည် “အစပိုင်း” ဖြစ်သည် (ကောလောသဲ ၁:၁၈; ကိုးကား ယောဟန် ၁:၁–၃)။ ဉာဏ်ပညာ၊ နှင့် ကောင်းသောအရာ အားလုံးသည် သူနှင့်အတူ အစပြုသည် (ဆာလံ ၁၁၁:၁၀; ယာကုပ် ၁:၁၇)။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ဖန်ဆင်းရှင်ကို ထပ်မံဆင်တူလိုပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘဝများနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏အစီအစဉ် အားလုံးသည် သူ့ထဲတွင် အသစ်သောအစပြုမှုရှိရမည် (ကမ္ဘာဦး ၁:၂၆, ၂၇; ကိုးကား ယောဟန် ၃:၅; ၁ ယောဟန် ၃:၁–၃)။ “သူသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကောင်းသောအမှုကို စတင်ခဲ့သူ” သည် “ယေရှုခရစ်၏ နေ့ရက်တိုင်အောင်” ၎င်းကို ဆောင်ရွက်ပြီးစီးမည်ဟူသော ယုံကြည်စိတ်ချမှုကို ခံစားခွင့်ရှိရာ၏ (ဖိလိပ္ပိ ၁:၆)။ သူသည် “ကျွန်ုပ်တို့၏ယုံကြည်ခြင်း၏ စတင်သူနှင့် ပြီးစီးသူ” ဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ ၁၂:၂)။ “အစပိုင်းတွင် ဘုရားသခင်” ဟူသော စကားလုံးများတွင် သိမ်မွေ့သောအချက်ကို ဘယ်သောအခါမှ မေ့လျော့ပါစေနှင့်။ 

1. In the beginning. These words remind us of the fact that everything human has a beginning. He alone who sits enthroned the sovereign Lord of time, is without beginning or end. The opening words of Scripture thus draw a striking contrast between all that is human, temporal, and finite, and that which is divine, eternal, and infinite. Reminding us of our human limitations, these words point us to Him who is ever the same, and whose years have no end (Heb. 1:10–12; Ps. 90:2, 10). Our finite minds cannot think of “the beginning” without thinking of God, for He “is the beginning” (Col. 1:18; cf. John 1:1–3). Wisdom, and all other good things, have their beginning with Him (Ps. 111:10; James 1:17). And if we are ever again to resemble our Maker, our lives and all our plans must have a new beginning in Him (Gen. 1:26, 27; cf. John 3:5; 1 John 3:1–3). It is our privilege to enjoy the confident assurance that “he which hath begun a good work” in us “will perform it until the day of Jesus Christ” (Phil. 1:6). He is “the author and finisher of our faith” (Heb. 12:2). Let us never forget the sublime fact implicit in these words—“in the beginning God.”

 

ဤသန့်ရှင်းသောကျမ်းစာ၏ပထမဆုံးကျမ်းပိုဒ်သည် သမ္မာကျမ်းကို ယုံကြည်သော ခရစ်ယာန်များနှင့် သံသယရှိသူများ၊ ဘုရားမဲ့ဝါဒီများ၊ နှင့် အမျိုးမျိုးသော ရုပ်ဝါဒီများအကြား ရှေးယခင်ကတည်းကရှိခဲ့သော အငြင်းပွားမှုတစ်ခုကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးအုပ်စုသည် ဘုရားသခင်မပါဘဲ စကြဝဠာကို မတူညီသောနည်းလမ်းများနှင့် မတူညီသောအတိုင်းအတာများဖြင့် ရှင်းပြရန် ကြိုးစားကြပြီး၊ ဒြပ်ထု/စွမ်းအင်သည် ထာဝရဖြစ်သည်ဟု အခိုင်အမာဆိုကြသည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် မှန်ကန်ပြီး၊ ဒြပ်ထုသည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲရန် စွမ်းအားရှိပါက၊ ပထမဦးစွာ အရိုးရှင်းဆုံးသက်ရှိပုံစံများအဖြစ်သို့၊ ထို့နောက် ပို၍ရှုပ်ထွေးသောပုံစံများအဖြစ်သို့၊ လူသားသို့ရောက်ရှိသည်အထိ၊ ဘုရားသခင်သည် အမှန်တကယ်မလိုအပ်ပေ။ 

This first verse of Holy Writ brings into sharp focus one of the age-old controversies between Bible believing Christians on the one hand and skeptics, atheists, and various shades of materialists on the other. The latter, who seek in different ways and in different degrees to explain the universe without God, contend that matter/energy is eternal. If this be true, and if matter has the power to evolve, first into the simplest forms of life and then into the more complex, until man is reached, God is indeed unnecessary.

ကမ္ဘာဦး ၁:၁ သည် ဘုရားသခင်သည် အရာအားလုံးထက်ရှေ့တွင်ရှိပြီး၊ သူသည် အရာအားလုံး၏ တစ်ခုတည်းသောအကြောင်းအမျိုးဖြစ်သည်ဟု အတည်ပြုသည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ရုပ်ဝတ္ထုလောကနှင့်ပတ်သက်သည့် မှန်ကန်သောတွေးခေါ်မှု၏ အုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် “ကျွန်ုပ်တို့၏လောက၏ဖွဲ့စည်းမှုတွင် ဘုရားသခင်သည် ယခင်ကရှိခဲ့သော ဒြပ်ထုကို အားမကိုးခဲ့” ဟူသော ထင်ရှားသောအမှန်တရားကို ဖော်ပြထားသည် (၈T ၂၅၈)။ 

Genesis 1:1 affirms that God is before all else and that He is the one and only cause of all else. This verse is the foundation of all right thinking in regard to the material world. Here is set forth the impressive truth that “in the formation of our world, God was not indebted to pre-existing matter” (8T 258).

 

ဘုရားသခင်ကို စကြဝဠာတစ်ခုလုံးတွင် ဖြန့်ကျက်ထားသည့်ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်မှုကို လုယက်ပြီး၊ သူ့ကို ဖန်ဆင်းခြင်း၏တစ်ခုလုံးနှင့် တူညီသည်ဟု သတ်မှတ်သည့် ရှေးခေတ်အယူမှားဝါဒဖြစ်သော ပန်သီးဝါဒသည်လည်း ကမ္ဘာဦး ၁:၁ ဖြင့် ဖော်ထုတ်ပြီး ငြင်းပယ်ခံရသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းမရှိမီ တည်ငြိမ်စွာ အမြင့်ဆုံးအဖြစ် ရှင်သန်ခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူဖန်ဆင်းခဲ့သောအရာများထက် သာလွန်ပြီး သီးခြားတည်ရှိသည်ဟု ယုံကြည်သူအတွက် ပန်သီးဝါဒ၏အယူအဆအတွက် အခြေခံမရှိပေ။

Pantheism, the ancient heresy that robs God of personality by diffusing Him throughout all the universe, and thus makes Him synonymous with the totality of creation, is also exposed and refuted by Gen. 1:1. There is no basis for the doctrine of pantheism when one believes that God lived serene and supreme before there was a creation and thus stands above and apart from that which He has created.

 

သန့်ရှင်းသောကျမ်းစာမိတ်ဆက်အတွက် ဤကြေငြာချက်ထက် ပို၍သင့်လျော်သော ကြေငြာချက်မရှိပါ။ အစပိုင်းတွင် စာဖတ်သူသည် အနန္တတန်ခိုးရှင်ဖြစ်တော်မူသော ဘုရားသခင်တစ်ပါးကို မိတ်ဆက်ပေးခံရပြီး၊ ထိုဘုရားသည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ၊ ဆန္ဒနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များရှိတော်မူကာ၊ အရာအားလုံးမတိုင်မီ တည်ရှိတော်မူပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ မမှီခိုဘဲ၊ သူ၏ ဘုရားသခင့်ဆန္ဒကို ကျင့်သုံးကာ “ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏”။

No declaration could be more appropriate as an introduction to Holy Writ. At the outset the reader is introduced to an Omnipotent Being, possessed of personality, will, and purpose, who, existing before all else and thus dependent on nought else, exercised His divine will and “created the heaven and the earth.”

 

ဘုရားသခင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကမ္ဘာမြေကြီး၏ မူလအစတို့နှင့်ပတ်သက်၍ မှန်ကန်သောယုံကြည်မှုနှင့် မမှန်ကန်သောယုံကြည်မှုကို ပိုင်းခြားသည့် အမှန်တရားမှာ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် ဖော်ပြထားသော အမှန်တရားကို လက်ခံခြင်း သို့မဟုတ် ငြင်းပယ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ကို၊ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ နက်နဲသောအရာများ၊ အချိန်နှင့် နည်းလမ်းများနှင့်ပတ်သက်သည့် ဒုတိယမေးခွန်းများကို ဆွေးနွေးခြင်းဖြင့် မှုန်ဝါးစေရန် ခွင့်မပြုသင့်ပါ။

No discussion of secondary questions regarding the mystery of a divine creation, either as to time or method, should be allowed to blur the fact that the real dividing line between a true and a false belief on the subject of God and the origin of our earth is acceptance or rejection of the truth set forth in this verse.

 

ဤနေရာတွင် သတိပေးစကားတစ်ခွန်းကို ပြောကြားသင့်သည်။ ရာစုနှစ်များစွာကြာရှည် ဓမ္မပညာရှင်များသည် “အစပိုင်း” ဟူသော စကားလုံးနှင့်ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင်၏ နက်နဲသောနည်းလမ်းများကို အနန္တဉာဏ်ပညာက ဖော်ပြရန်သင့်လျော်သည်ထက် ပိုမိုရှာဖွေတွေ့ရှိရန် မျှော်လင့်ကာ ထင်ကြေးပေးခဲ့ကြသည်။ ဥပမာ၊ ဤအခန်း၏အဆုံးတွင် ဖြည့်စွမ်းထားသော မှားယွင်းသော ပျက်စီးခြင်းနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းသီအိုရီ ဆွေးနွေးချက်ကို ကြည့်ပါ။ သို့သော် ထင်ကြေးပေးမှုအားလုံးသည် အချည်းနှီးဖြစ်သည်။ မောရှေ၏ တိုတောင်းသော ကြေငြာချက်ဖြစ်သည့် “ဘုရားသခင်မိန့်တော်မူ၏”၊ “ထိုသို့ဖြစ်လေ၏” ဟူသော ဖန်ဆင်းခြင်းသီချင်း၏ နက်နဲပြီး တန်ခိုးထင်ရှားသော အသံထက် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ နည်းလမ်းကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိပါ။ ကမ္ဘာကို ဖန်ဆင်းရာတွင် ဘုရားသခင်သည် ဤသို့ပြုလုပ်ခဲ့ရမည်ဟု အကြောင်းပြချက်အဖြစ် သတ်မှတ်ရန်၊ သို့မဟုတ်ပါက သဘာဝ၏ ဥပဒေများကို ချိုးဖောက်ခံရမည်ဟု ဆိုခြင်းသည် စကားလုံးများဖြင့် အကြံဉာဏ်ကို မှုန်ဝါးစေပြီး၊ မောရှေ၏ မှတ်တမ်းတစ်ခုလုံးသည် သဘာဝ၏ ဥပဒေများကို ချိုးဖောက်သည်ဟု စွပ်စွဲသောကြောင့် မယုံနိုင်ဖွယ်ဖြစ်သည်ဟု အမြဲတစေ အခိုင်အမာဆိုသော သံသယရှိသူအား အကူအညီနှင့် အားပေးမှုပေးရာ ရောက်သည်။ ရေးထားသည်ထက် ပိုမိုဉာဏ်ပညာရှိရန် ကျွန်ုပ်တို့ အဘယ်ကြောင့် ကြိုးစားရမည်နည်း။

Right here a word of caution should be said. For long centuries theologians have speculated on the word “beginning,” hoping to discover more of God’s mysterious ways than infinite wisdom has seen fit to reveal. See, for example, the discussion of the false ruin and restoration theory of creation in the Additional Note at the close of this chapter. But all speculation is idle. We know nothing of the method of creation beyond the terse Mosaic declaration, “God said,” “and it was so,” which is the mysterious and majestic overtone of the creation anthem. To set down as the basis of our reasoning that God must have done thus and so in creating the world, else nature’s laws would have been violated, is to darken counsel with words and to give aid and comfort to the skeptic, who has ever insisted that the whole Mosaic record is incredible because it allegedly violates the laws of nature. Why should we attempt to be wise above that which is written?

 

အထူးသဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကမ္ဘာဂြိုဟ်ကို ဖွဲ့စည်းထားသော ပစ္စည်းကို ဘယ်အချိန်တွင် ဖန်ဆင်းခဲ့သည်ဟု ထင်ကြေးပေးခြင်းဖြင့် မည်သည့်အကျိုးကျေးဇူးမျှ မရရှိပါ။ ကမ္ဘာမြေကြီးနှင့် ၎င်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံး၏ ဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ အချိန်ကာလနှင့်ပတ်သက်၍ ကမ္ဘာဦးကျမ်းသည် ကြေငြာချက်နှစ်ခုကို ပြုလုပ်ထားသည်- (၁) “အစပိုင်းတွင် ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏” (ကျမ်းပိုဒ် ၁)။ (၂) “ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ဘုရားသခင်သည် သူပြုလုပ်ခဲ့သော အမှုတော်ကို အဆုံးသတ်တော်မူ၏” (အခန်း ၂:၂)။ ဆက်စပ်ကျမ်းများသည် ဤကျမ်းပိုဒ်နှစ်ခုတွင် ဖော်ပြထားသည့် ဖန်ဆင်းခြင်းတွင် ပါဝင်သည့် အချိန်နှင့်ပတ်သက်၍ မည်သည့်အရာမျှ ထပ်မံဖြည့်စွမ်းမပေးပါ။ မေးခွန်း- ဘုရားသခင်သည် “ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး” ကို ဘယ်အချိန်တွင် ဖန်ဆင်းခဲ့သနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့သည် “အစပိုင်းတွင်” ဟု သာ ဖြေကြားနိုင်သည်။ မေးခွန်း- ဘုရားသခင်သည် သူ၏အမှုတော်ကို ဘယ်အချိန်တွင် ပြီးစီးခဲ့သနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့သည် “ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ဘုရားသခင်သည် သူပြုလုပ်ခဲ့သော အမှုတော်ကို အဆုံးသတ်တော်မူ၏” (အခန်း ၂:၂)၊ “အကြောင်းမူကား၊ ခြောက်ရက်အတွင်း ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် ၎င်းတို့တွင်ရှိသမျှကို ဖန်ဆင်းပြီး၊ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် အနားယူတော်မူ၏” (ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၁၁) ဟု ဖြေကြားနိုင်သည်။

Very particularly, nothing is gained by speculating as to when the matter constituting our planet was brought into existence. On the time aspect of the creation of our earth and all upon it, Genesis makes two statements: (1) “In the beginning God created the heaven and the earth” (v. 1). (2) “And on the seventh day God ended his work which he had made” (ch. 2:2). Related scriptures add nothing to what is set forth in these two texts regarding the time involved in creation. To the question: When did God create “the heaven and the earth”? we can only answer, “In the beginning.” And to the question: When did God complete His work? we can only answer, “On the seventh day God ended his work” (ch. 2:2), “for in six days the Lord made heaven and earth, the sea, and all that in them is, and rested the seventh day” (Ex. 20:11).

 

ဖန်ဆင်းခြင်းမှတ်တမ်းနှင့်ပတ်သက်သည့် ဤမှတ်ချက်များကို ဆွေးနွေးမှုကို ပိတ်ရန် ကြိုးစားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ထင်ရှားစွာဖော်ပြထားသည်ထက် ကျော်လွန်၍ ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ပြောဆိုရန် ကျွန်ုပ်တို့ မပြင်ဆင်ထားကြောင်း ဝန်ခံခြင်းအနေဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းမှတ်တမ်းပေါ်တွင် များစွာမှီခိုနေရသည့်အချက်—ကျမ်းစာတစ်ခုလုံး၏ တည်ဆောက်မှုပင်—သည် သန့်ရှင်းသောကျမ်း စာ၏ ထင်ရှားသောစကားလုံးများနှင့် သဟဇာတဖြစ်အောင် သမ္မာကျမ်းစာလေ့လာသူ ဘုရားဝတ်ပြု သူနှင့် သတိရှိသူကို သူ၏ကြေငြာချက်များကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေရန် လှုံ့ဆော်ပေးသည်။ အမှန်စင်စစ်၊ အချိန်နှင့်နေရာအား မရှာဖွေနိုင်သော နယ်ပယ်များတွင် ဝေးကွာသော ထင်ကြေးပေးမှု၏ ကျယ်ပြန့်သောနယ်ပယ်များသည် သူ့ကို လှည့်လည်သွားလာရန် သွေးဆောင်သောအခါ၊ “ဤသည်ရေး ထားသည်” ဟူသော ရိုးရှင်းသော တုံ့ပြန်မှုဖြင့် သွေးဆောင်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အရာ မပြုနိုင်ပါ။ ကျမ်းစာကိုးကားမှု၏ အကာအကွယ်နယ်နိမိတ်အတွင်း အမြဲတမ်း လုံခြုံမှုရှိသည်။

These remarks regarding the creation account are made, not in an attempt to close the discussion, but as a confession that we are unprepared to speak with certainty beyond what is clearly revealed. The very fact that so much rests upon the creation record—even the whole edifice of Scripture—prompts the devout and prudent Bible student to conform his declarations to the explicit words of Holy Writ. Indeed, when the broad fields of speculation tempt him to roam afar in uncharted areas of time and space, he cannot do better than to meet the temptation with the simple rejoinder, “It is written.” There is always safety within the protecting bounds of Scriptural quotation marks.

 

ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ “ဖန်ဆင်း” ဟူသော ကြိယာသည် ဟေဗြဲဘာသာစကားမှ ဘာရာ’ (bara’) မှဆင်းသက်လာပြီး၊ ဤပုံစံတွင်အသုံးပြုသောအခါ ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်မှုကိုသာ ဖော်ပြပြီး လူသားများ၏ လုပ်ဆောင်မှုကို ဘယ်သောအခါမျှ မဖော်ပြပါ။ ဘုရားသခင်သည် “လေ” (အာမုတ် ၄:၁၃)၊ “သန့်ရှင်းသောနှလုံးသား” (ဆာလံ ၅၁:၁၀)၊ နှင့် “မိုးကောင်းကင်သစ်နှင့် မြေကြီးသစ်” (ဟေရှာယ ၆၅:၁၇) တို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသည်။ “ပြုလုပ်” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုသော ဟေဗြဲစကားလုံး ‘အာဆာ’ (‘asah)၊ “ဖွဲ့စည်း” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုသော ယာဆာ (yaṣar) နှင့် အခြားစကားလုံးများသည် လူသားတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုနှင့် ဆက်စပ်မှုရှိလေ့ရှိသော်လည်း (သို့သော် သီးသန့်မဟုတ်)၊ ရှိပြီးသား ပစ္စည်းများကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤစကားလုံးသုံးလုံးလုံးကို လူသားဖန်ဆင်းခြင်းကို ဖော်ပြရာတွင် အသုံးပြုထားသည်။ သမ္မာကျမ်း၏ ပထမဆုံးစကားလုံးများသည် ဖန်ဆင်းခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ဆောင်မှု၏ ရိုက်နှိပ်ခံရသည့်အမှတ်အသားကို ဆောင်ထားကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ သမ္မာကျမ်း၏ အဖွင့်စာမျက်နှာသည် ဖတ်သူအား သက်ရှိသက်မဲ့အားလုံး၏ တည်ရှိမှုအတွက် အကြောင်းရင်းဖြစ်သော ဘုရားသခင်တစ်ပါးနှင့် မိတ်ဆက်ပေးသည် (ဟေဗြဲ ၁၁:၃ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤနေရာ၌ ဖော်ပြထားသော “မြေကြီး” သည် တတိယမြောက်နေ့တွင် ရေများမှ ခွဲထွက်ခြင်းမခံရမီ ခြောက်သွေ့သောမြေမဟုတ်ဘဲ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကမ္ဘာဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးကို ရည်ညွှန်းသည်။

God created. The verb “to create” is from the Heb., bara’ which in the form here used describes an activity of God, never of men. God creates “the wind” (Amos 4:13), “a clean heart” (Ps. 51:10), and “new heavens and a new earth” (Isa. 65:17). The Hebrew words that we translate “to make,” ‘asah, “to form,” yaṣar, and others, frequently (but not exclusively) used in connection with human activity, imply pre-existing matter. All three words are employed in describing the creation of man. The very first words of the Bible point to the fact that the creation bears the imprint of God’s own activity. The opening page of Holy Writ makes the reader acquainted with a God to whom all things animate and inanimate owe their very existence (see Heb. 11:3). The “earth” here mentioned is manifestly not the dry land, which was not separated from the waters till the third day, but our whole planet.

 

၂. ပုံသဏ္ဍာန်မရှိ၊ ဗလာဖြစ်နေ၏။ ပို၍တိကျစွာဆိုရသော် “ဖုန်မှုန့်နှင့် ဗလာ” ဟူသော တိုဟူ ဝါဘိုဟူ (tohu wabohu) ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဖုန်မှုန့်နှင့် ဗလာဖြစ်မှုအခြေအနေကို ညွှန်ပြသော်လည်း၊ မြေကြီးသည် တစ်ချိန်က ပြီးပြည့်စုံခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဖုန်မှုန့်ဖြစ်သွားသည် သို့မဟုတ် ပိတ်ပင်သွားသည်ဟု မဆိုလိုပါ။

2. Without form, and void. More exactly, “waste and void,” tohu wabohu. This signifies a state of wasteness and emptiness, but without implying that the earth was once perfect and then was made waste or desolate.

 

တိုဟူ ဝါဘိုဟူ ဟူသော စကားလုံးများသည် အခြားကျမ်းပိုဒ်များတွင် ပေါ်ထွက်လာသောအခါ၊ ဥပမာ ဟေရှာယ ၃၄:၁၁၊ ယရမျာ ၄:၂၃ တို့တွင်၊ ၎င်းတို့သည် ဤကျမ်းပိုဒ်မှ ငှားယူထားပုံရသော်လည်း၊ တိုဟူ (tohu) တစ်လုံးတည်းကို မရှိခြင်း သို့မဟုတ် ဘာမှမဖြစ်ခြင်းနှင့် တူညီသော အဓိပ္ပါယ်ဖြင့် မကြာခဏ အသုံးပြုသည် (ဟေရှာယ ၄၀:၁၇၊ ၂၃၊ ၄၉:၄)။ ယောဘ ၂၆:၇ သည် ဤစကားလုံး၏ မှန်ကန်သော အဓိပ္ပါယ်ကို ဖော်ပြသည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်၏ ဒုတိယပိုင်းတွင် ဘုရားသခင်သည် “မြေကြီးကို ဘာမှမရှိသောအပေါ်တွင် ဆွဲထားတော်မူသည်” ဟု ဖော်ပြထားပြီး၊ ပထမပိုင်းတွင် အပြိုင်အဖြစ် “မြောက်ဘက်ကို တိုဟူ (ဗလာဖြစ်မှု) အပေါ်တွင် ဆန့်ထုတ်တော်မူသည်” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ယောဘ၏ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁:၂ တွင် တိုဟူ နှင့် ၎င်းနှင့်တူညီသော ဘိုဟူ (bohu) ဟူသော စကားလုံးများသည် မြေကြီးသည် ပုံသဏ္ဍာန်မရှိဘဲ အသက်မရှိသည့်အခြေအနေကို ညွှန်ပြသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည်။ ၎င်း၏ ဒြပ်စင်များအားလုံးသည် ရောနှောပြီး လုံးဝမဖွဲ့စည်းထားဘဲ၊ သက်မဲ့ဖြစ်နေသည်။

When the words tohu wabohu appear together in other passages, such as Isa. 34:11; Jer. 4:23, they seem to be borrowed from this text, but tohu alone is frequently employed as synonymous with nonexistence, or nothingness (Isa. 40:17, 23; 49:4). Job 26:7 demonstrates the correct meaning of this word. The second half of this passage states that God “hangeth the earth upon nothing,” and the first half has the parallel “he stretcheth out the north over tuho [the emptiness].” This text in Job shows clearly the meaning of tuho in Gen. 1:2, in which this and the synonymous word bohu indicate that the earth was shapeless and lifeless. Its elements were all mingled together, completely unorganized and inanimate.

 

နက်နဲရာ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မှောင်မိုက်ဖြစ်နေ၏။ “နက်နဲရာ” သည် “ဟုန်းဟောက်သည်”၊ “ပြင်းထန် သည်” ဟူသော အမြစ်မှဆင်းသက်လာပြီး၊ ဟုန်းဟောက်သောရေလှိုင်းများ၊ ရေကြီးရေလျှံမှု၊ သို့မဟုတ် ပင်လယ်၏အနက်များကို မကြာခဏအသုံးပြုသည် (ဆာလံ ၄၂:၇; ထွက်မြောက်ရာ ၁၅:၅; တရားဟောရာ ၈:၇; ယောဘ ၂၈:၁၄; ၃၈:၁၆)။ “နက်နဲရာ” သည် ရှေးကျသောစကားလုံးဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာတွင် ပုဂ္ဂိုလ်အမည်တစ်ခုကဲ့သို့ အသုံးပြုထားသည်။ ဘေဘီလုံးလူမျိုးများသည် ဖန်ဆင်းခြင်း အကြောင်း မှန်ကန်သောဇာတ်လမ်းကို ရာစုနှစ်များစွာကြာအောင် မရေမရာမှတ်မိထားကြပြီး၊ ဤစကားလုံး tehom ကို ပုဂ္ဂိုလ်ပြုကာ ၎င်းတို့၏ဒဏ္ဍာရီတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်သည့် Tiamat ဟု အမည်ပေးကာ၊ ၎င်း၏အလောင်းမှ ကမ္ဘာကိုဖန်ဆင်းခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ သမ္မာကျမ်းမှတ် တမ်းအရ မူလက ကမ္ဘာပေါ်တွင် အလင်းမရှိခဲ့ဘဲ၊ မျက်နှာပြင်ရှိ အရာများသည် အရည်အခြင်းဖြစ်နေ ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် “နက်နဲရာ၏မျက်နှာပေါ်” သည် “ရေများ၏မျက်နှာပေါ်” နှင့် အပြိုင်ဖြစ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

Darkness was upon the face of the deep. The “deep,” from a root “to roar,” “to rage,” is frequently applied to the raging waters, the roaring waves, or the flood, and hence the depths of the sea (Ps. 42:7; Ex. 15:5; Deut. 8:7; Job 28:14; 38:16). “Deep” is an old word, and is here used like a proper name. The Babylonians, who retained some vague memory of the true creation story for many centuries, actually personified this word, tehom, and applied it in their mythology to a deity, Tiamat, out of whose corpse they believed the earth was created. The Biblical record shows that originally there was no light on earth and that the surface matter was in a fluid state, because “the face of the deep” stands parallel to “the face of the waters” in this verse.

 

ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်သည် ရွေ့လျားတော်မူ၏။ “ဝိညာဉ်” ဟူသည်မှာ ruach ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းအသုံးအနှုန်းနှင့်အညီ၊ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်သည် သုံးပါးတစ်ဆူဘုရားရှင်၏ တတိယပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှစ၍ သမ္မာကျမ်းတစ်အုပ် လုံးတွင်၊ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်သည် ကမ္ဘာမြေ၊ သဘာဝ၊ အသင်းတော်၊ ဘဝသစ်၊ သို့မဟုတ် လူသစ်ဖန်ဆင်းခြင်းများအပါအဝင် ဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ငန်းအားလုံး၏ ဘုရားသခင်၏အေးဂျင့်အဖြစ် အခန်းကဏ္ဍထမ်းဆောင်သည်။ ခရစ်တော်နှင့် ဖန်ဆင်းခြင်းဆက်နွယ်မှုကို မှတ်ချက်အတွက် ကျမ်းပိုဒ် ၂၆ ကို ကြည့်ပါ။

The Spirit of God moved. “Spirit,” ruach. In harmony with Scriptural usage, the Spirit of God is the Holy Spirit, the third person of the Godhead. From this place onward, throughout the whole Scripture, the Spirit of God has the role of the divine agent of God in all creative acts, whether of the earth, of nature, of the church, of the new life, or of the new man. See on v. 26 for a comment on Christ’s relationship to creation.

 

ဤနေရာတွင် “ရွေ့လျားသည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးမှာ merachepheth ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို သမ္မာကျမ်းပြီးချိန် အာရမိတ်ဒေသိယစကားဖြစ်သည့် ဆီးရီးယားစကားတွင် “သားပေါက်သည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသော်လည်း၊ “သားပေါက်သည်” ဟု မဖွင့်ဆိုနိုင်ပါ။ ဤစကားလုံးသည် ဓမ္မဟောင်း ကျမ်းတွင် နှစ်ကြိမ်သာ ထပ်မံပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် ယေရမိ ၂၃:၉ တွင် “တုန်လှုပ်သည်”၊ “လှုပ်ခါသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ပေါ်ထွက်ပြီး၊ တရားဟောရာ ၃၂:၁၁ တွင် ၎င်းသည် လင်းယုန် ငှက်တစ်ကောင်သည် ၎င်း၏သားငယ်များအပေါ်တွင် ပျံဝဲနေပုံကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုထားသည်။ လင်းယုန်သည် အသက်ရှင်နေသော သားငယ်များအပေါ်တွင် သားပေါက်မနေဘဲ၊ ဂရုတစိုက်နှင့် အကာအကွယ်ပေးသည့်ပုံစံဖြင့် ၎င်းတို့အပေါ်တွင် ပျံဝဲနေသည်။

The word here rendered “moved” is merachepheth, which cannot rightly be translated “brooded,” although it has this meaning in Syriac, a post-Biblical Aramaic dialect. The word occurs but twice elsewhere in the OT. It appears in Jer. 23:9, where it has the meaning “to tremble,” “to shake,” whereas in Deut. 32:11 it is used to describe the fluttering of an eagle over its young. The eagle does not brood over the living young but hovers watchfully and protectingly over them.

 

ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်၏လုပ်ဆောင်မှုသည် မကြာမီစတင်လှုပ်ရှားမည့် လုပ်ငန်းတစ်ခုနှင့် ဆက်နွယ်မှုရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုလုပ်ငန်းသည် ဖရိုဖရဲအခြေအနေမှ စည်းကမ်းတကျဖြစ်လာစေရန် ယူဆောင်လာသည်။ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်သည် အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် လှုပ်ရှားရန် အသင့်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ဤလုပ်ငန်းကို အမြဲတမ်းလုပ် ဆောင်နေခဲ့သည်။ ဤဘုရားသခင်၏အေးဂျင့်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ရွေးနှုတ်ခြင်းလုပ်ငန်းများတွင် ကူညီရန်၊ လမ်းလွဲနေသော ဝိညာဉ်များကို ဆုံးမရန်နှင့် အားပေးရန်၊ ဝမ်းနည်းနေသူများကို အားပေးရန်၊ ယုံကြည်သူများ၏ ဆုတောင်းချက်များကို ဘုရားသခင်ထံသို့ လက်ခံနိုင်သောပုံစံဖြင့် တင်ပြရန် အမြဲရှိနေခဲ့သည်။

The work of God’s Spirit must have some connection with the activity that was presently to be initiated, an activity bringing order out of chaos. The Spirit of God was already present, ready to act as soon as the order should be given. The Holy Spirit has always been doing this very work. This divine Agent has ever been present to assist in the work of creation and redemption, to reprove and strengthen wayward souls, to comfort the sorrowing, and to present the believer’s prayers in an acceptable form to God.

 

၃. ဘုရားသခင်က မိန့်တော်မူသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ခြောက်ရက်စီ၏မှတ်တမ်းသည် ဤကြေညာ ချက်ဖြင့် စတင်သည်။ “သူမိန့်တော်မူသည်နှင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်၊ သူအမိန့်ပေးတော်မူသည်နှင့် တည်မြဲသည်” (ဆာလံ ၃၃:၉) ဟု ဆာလံဆရာက ဖော်ပြပြီး၊ တမန်တော်က “ကမ္ဘာများသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်” ဟု ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့နားလည်ကြ သည်ဟု ဆိုသည် (ဟီဗြဲ ၁၁:၃)။ “ဘုရားသခင်က မိန့်တော်မူသည်” ဟူသောစကားစုသည် ဘုရားသခင် ကို လူသားနှင့်အလွန်တူသည်ဟု ယူဆသောကြောင့် အချို့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။ သို့သော်၊ အနန္တဘုရားသခင်က လုပ်ဆောင်သော ဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ငန်းကို၊ သေမျိုးလူသားနားလည်နိုင် သော စကားလုံးများမှလွဲ၍ မည်သို့ပြောင်းလဲဖော်ပြနိုင်မည်နည်း။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်မြွက်စကားများ သည် ဘုရားသခင်က လုပ်ဆောင်သော လုပ်ရပ်များနှင့် ထပ်တလဲလဲဆက်စပ်နေသည်မှာ (အခန်းငယ် ၇၊ ၁၆၊ ၂၁၊ ၂၇)၊ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းတန်ခိုးကို လူ့ဘာသာစကားဖြင့် ဖော်ပြနေသည်ဟု ယုံကြည်စွဲ လမ်းစွာ ညွှန်ပြသည်။

3. And God said. The record of each of the six creation days opens with this announcement. “He spake, and it was done; he commanded, and it stood fast” (Ps. 33:9), declares the psalmist, and the apostle says that we understand through faith “that the worlds were framed by the word of God” (Heb. 11:3). The phrase “God said” has offended some as making God too much like a human being. But how could the inspired writer have conveyed to finite minds the act of creation carried out by the infinite God except by using terms that mortal man can understand? The fact that the utterances of God are repeatedly connected with activities performed by God (vs. 7, 16, 21, 27) indicates convincingly that a revelation of God’s creative power is being expressed in human language.

 

အလင်းရှိစေလော့။ အလင်းမရှိလျှင် အသက်ရှင်ခြင်းမဖြစ်နိုင်ပေ။ ဖန်ဆင်းရှင်သည် ဖန်ဆင်းမှုမရှိရာမှ စည်းကမ်းတကျဖြစ်ပေါ်လာစေရန်နှင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် အပင်နှင့်တိရစ္ဆာန်မျိုးစုံကို မိတ်ဆက်ပေးရန် လုပ်ဆောင်စဉ်တွင် အလင်းရှိရန် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ခဲ့သည်။ အလင်းသည် မြင်နိုင်သောစွမ်းအင်ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် အပင်များအပေါ်သက်ရောက်မှုဖြင့် သတ္တုဓာတ်များနှင့် ဒြပ်ပေါင်းများကို လူနှင့် တိရစ္ဆာန်များအတွက် အစားအစာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးကာ အသက်ရှင်ရန်လိုအပ်သော အခြားသဘာဝဖြစ်စဉ်များစွာကို ထိန်းချုပ်ပေးသည်။

 

Let there be light. Without light there could be no life; and as the Creator began the work of bringing order from chaos and of introducing various forms of plant and animal life upon the earth, it was essential that there be light. Light is a visible form of energy, which by its action on plants transforms inorganic elements and compounds into food for both man and beast and controls many other natural processes necessary to life.

 

အလင်းသည် ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိမှု၏ သင်္ကေတအဖြစ် အမြဲတည်ရှိခဲ့သည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအလင်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအသက်ရှင်မှုအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်၏အလင်းသည် ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသော သတ္တဝါများအား အကျင့်စာရိတ္တနှင့် ဝိညာဉ်ရေးအသက်ရှင်မှုရှိရန် လိုအပ်သည်။ “ဘုရားသခင်သည် အလင်းဖြစ်တော်မူသည်” (၁ ယောဟန် ၁:၅)။ ဘုရားသခင်၏ သဏ္ဌာန်တူဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်သည် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်နေသည့် သူတို့၏စိတ်နှလုံးထဲသို့၊ ဘုရားသခင်သည် ယနေ့တွင် ထပ်မံရောက်ရှိလာပြီး၊ အပြစ်၊ မသေချာမှု၊ နှင့် စိတ်ဓာတ်ကျမှု၏ အရိပ်များကို ထွက်ပြေးစေကာ “အလင်းဖြစ်စေတော်မူပါ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

Light has ever been a symbol of the divine presence. As physical light is essential to physical life, so divine light is necessary if rational beings are to have moral and spiritual life. “God is light” (1 John 1:5); and to those in whose hearts the work of recreating the divine likeness is going on apace, He comes again today bidding the shadows of sin, uncertainty, and discouragement flee, saying, “Let there be light.”

 

၄. ဘုရားသခင်မြင်တော်မူသည်။ ဤစကားရပ်သည် ခြောက်ကြိမ်ထပ်ခါတလဲလဲဖော်ပြထားပြီး (ကျမ်းပိုဒ် ၁၀၊ ၁၂၊ ၁၈၊ ၂၁၊ ၂၅၊ ၃၁)၊ ဘုရားသခင်၏လုပ်ဆောင်မှုတစ်ခုဖြစ်သည့် ဖန်ဆင်းမှုတစ်ခုချင်း စီကို ၎င်း၏ဖန်ဆင်းရှင်၏အစီအမံနှင့် အလိုတော်နှင့် ပြည့်စုံစွာကိုက်ညီသည်ဟု အကဲဖြတ်ခြင်းကို လူ့ဘာသာစကားဖြင့် ဖော်ပြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏အားထုတ်မှု၏ရလဒ်များကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပြီး ၎င်းတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏အစီအမံနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များနှင့်ကိုက်ညီကြောင်း ကြေညာရန် ပြင်ဆင်ထားသည့်အတိုင်း၊ ဘုရားသခင်သည်လည်း ဖန်ဆင်းမှုတစ်ခုချင်းစီပြီးနောက် ၎င်း၏ထုတ်ကုန်များသည် ၎င်း၏အစီအမံနှင့် လုံးဝကိုက်ညီကြောင်း ကြေညာတော်မူသည်။

4. God saw. This expression, repeated six times (vs. 10, 12, 18, 21, 25, 31), conveys in human language an activity of God—the evaluation of each single act of creation as meeting completely the plan and will of its Maker. As we, by beholding and examining the products of our efforts, are prepared to declare that they meet our plans and purpose, so God declares, after every creative act, that His products agree completely with His plan.

 

ဘုရားသခင်သည် အလင်းကို အမှောင်မှ ခွဲထုတ်တော်မူသည်။ အစပိုင်းတွင် ဤပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော မြေကြီးပေါ်တွင် အမှောင်သာရှိခဲ့သည်။ အလင်းဝင်ရောက်လာခြင်းဖြင့် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ် ခဲ့သည်။ ယခုအခါ အမှောင်နှင့် အလင်းသည် အချင်းချင်းသီးခြားစွာ တစ်ပြိုင်နက်တည်ရှိနေသည်။

God divided the light from the darkness. At the outset only darkness existed on this formless earth. A change took place with the entrance of light. Now darkness and light exist side by side, but separate from each other.

 

၅. အလင်းကို နေ့ဟု ခေါ်တော်မူ၏။ အလင်းနှင့် အမှောင်ကို နာမည်များ ပေးထားသည်။ ရှေးခေတ်တွင် နာမည်ပေးခြင်းသည် အရေးကြီးသော လုပ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ နာမည်များသည် ၎င်းတို့၏ အဓိပ္ပါယ် ရှိပြီး ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် နောက်ပိုင်းတွင် အာဒံအား တိရစ္ဆာန်များကို နာမည်ပေးရန် တာဝန်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ၏ ကျွန်များ၏ နာမည်များကို ၎င်းတို့၏ ဘဝအတွေ့အကြုံ သို့မဟုတ် စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ကိုက်ညီစေရန် ပြောင်းလဲပေးတော်မူခဲ့သည်။ သူ၏ သားတော်၏ မိဘများအား ကယ်တင်ရှင်အား ပေးရမည့် နာမည်နှင့်ပတ်သက်၍ ညွှန်ကြားတော်မူခဲ့ သည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းရက်သတ္တပတ်အတွင်း ဘုရားသခင်သည် သူ၏ ဖန်ဆင်းတန်ခိုးဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာ သော အသက်မရှိသော ဖန်ဆင်းမှုများကိုပင် နာမည်ပေးတော်မူသည်ကို တွေ့ရသည်။

5. Called the light Day. Names are given to the light and the darkness. The giving of a name was always an important act in antiquity. Names had their meaning and were carefully chosen. God later commissioned Adam to give names to the animals. He sometimes changed His servants’ names to make them agree with their life experience or character. He instructed the earthly parents of His Son concerning the name they should give to the Saviour. During the creation week we find God giving names even to the lifeless products of His creative power.

 

ညဦးနှင့် နံနက်သည် ပထမနေ့ဖြစ်သည်။ စာသားအရ “ညဦးဖြစ်လေ၏၊ နံနက်ဖြစ်လေ၏၊ နေ့တစ် ရက်” ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းရက်သတ္တပတ်၏ ပထမဆုံးသော အရေးပါသောနေ့ကို ဤသို့ နက်နဲသောဖော်ပြချက်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ဤကြေငြာချက်အတွက် များပြားပြီး ကွဲပြား သော ရှင်းလင်းချက်များကို ပေးခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် ဖန်ဆင်းခြင်းရက်သတ္တပတ်၏ အပိုင်းခုနစ်ပိုင်း တစ်ခုစီ၏ ကြာချိန်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြပြီး၊ ဤအခန်းတွင် နောက်ထပ် ငါးကြိမ် ထပ်မံဖော်ပြထား သည် (ကျမ်းပိုဒ် ၈၊ ၁၃၊ ၁၉၊ ၂၃၊ ၃၁)။ အချို့က ဖန်ဆင်းမှုလုပ်ရပ်သည် ညဦးမှ နံနက်အထိ တစ်ညတာ ကြာမြင့်သည်ဟု ထင်မှတ်ကြပြီး၊ အချို့က နေ့တိုင်းသည် နံနက်ဖြင့် စတင်သည်ဟု ထင်မှတ်ကြသော် လည်း၊ ဝိညာဉ်လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ရေးထားသော မှတ်တမ်းသည် ညဦးသည် နံနက်မတိုင်မီ ဖြစ်သည်ဟု ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။

The evening and the morning were the first day. Literally “evening was, morning was, day one.” Thus the cryptic description of the first momentous day of God’s creation week closes. Many and diversified explanations of this statement have been given. It indicates clearly the duration of each of the seven parts of the creation week, and is repeated five more times in this chapter (vs. 8, 13, 19, 23, 31). Some have thought creative act lasted one night, from the evening to the morning; and others, that every day began with the morning, although the Inspired Record states plainly that the evening preceded the morning.

 

ပညာရှင်များစွာသည် ဤစကားရပ်ကို ရှည်လျားပြီး အကန့်အသတ်မရှိသော ကာလတစ်ခုဟု ယူဆကြ ပြီး၊ နောက်ရက်များတွင် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်အချို့၊ ဥပမာအားဖြင့် အပင်များနှင့် တိရစ္ဆာန် များ ဖန်ဆင်းခြင်းသည် တစ်ရက်အတွင်း ပြီးမြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်အတွက် အကြောင်းပြချက်ကို ပေတရု၏ စကားများတွင် “ထာဝရဘုရားနှင့် အတူ တစ်ရက်သည် အနှစ်တစ်ထောင်နှင့်တူ၏” (၂ ပေတရု ၃:၈) ဟူသော စကားများတွင် တွေ့ရသည် ဟု ထင်ကြသည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်၏ ကျန်အပိုင်းကို ဖတ်ရှုသောအခါ “အနှစ်တစ်ထောင်သည် တစ်ရက်နှင့် တူ၏” ဟူသော စကားများကို ဖတ်ရှုသောအခါ၊ ဤကျမ်းပိုဒ်ကို ဖန်ဆင်းခြင်းရက်များ၏ ကြာချိန်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် အသုံးမပြုနိုင်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ပေတရု၏ စကားများ၏ အကြောင်းအရာသည် ဘုရားသခင်၏ အချိန်မရှိခြင်းကို အလေးပေးလိုသည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။ ဖန်ဆင်းရှင်သည် တစ်ရက် အတွင်း အနှစ်တစ်ထောင်၏ အမှုကို ပြုလုပ်နိုင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်မှုများ ပြည့်စုံရန် စောင့်ဆိုင်းနေသူများအတွက် ရှည်လျားသော အနှစ်တစ်ထောင်ကာလသည် သူ့အတွက် တစ်ရက် သာဖြစ်သည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။ ဆာလံ ၉၀:၄ သည် တူညီသော အတွေးအခေါ်ကို ဖော်ပြသည်။

Many scholars have taken this expression to mean a long, indefinite period of time, believing that some of the divine activities of the following days, as for instance the creation of the plants and animals, could not have been accomplished within a literal day. They think they find a justification for this interpretation in the words of Peter, “one day is with the Lord as a thousand years” (2 Peter 3:8). That this text cannot be used to ascertain the length of the creation days is obvious when one reads the rest of the verse, “and a thousand years as one day.” The context of Peter’s words makes it clear that he wishes to stress the timelessness of God. The Creator can do in a day the work of a thousand years, and a period of a thousand years, a long time for those waiting for God’s judgments to be fulfilled, may be considered by Him as only one day. Psalms 90:4 conveys the same thought.

 

“ညဦးဖြစ်လေ၏ [နောက်ဆက်တွဲ ညအချိန်များနှင့်အတူ]၊ နံနက်ဖြစ်လေ၏ [နောက်ဆက်တွဲ နေ့အချိန် များနှင့်အတူ]၊ နေ့တစ်ရက်” ဟူသော စာသားဖော်ပြချက်သည် နက္ခတ္တဗေဒနည်းအရ တစ်ရက်ဖြစ် သည့် ၂၄ နာရီကြာချိန်တစ်ရက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည်။ ၎င်းသည် နောက်ပိုင်းတွင် ဟေဗြဲစကား လုံး “ညဦး-နံနက်” (ဒံယေလ ၈:၁၄) နှင့် ညီမျှပြီး၊ ဤကျမ်းပိုဒ်ကို KJV ကျမ်းသည် “ရက်များ” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားပြီး၊ ဤနေရာတွင် ပရောဖက်ပြုရက်များကို ဆိုလိုသည်။ ထို့ပြင် ပေါလု၏ ဂရိစကားလုံး nuchthemeron သည် “တစ်ညတစ်နေ့” (၂ ကောရိန္သု ၁၁:၂၅) ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထား သည်။ ထို့ကြောင့် ဟေဗြဲလူမျိုးများသည် ဤစကားရပ်၏ အဓိပ္ပါယ်ကို သံသယမရှိခဲ့ဘဲ၊ နေ့သည် နေဝင်ချိန်မှ စတင်ပြီး နောက်နေဝင်ချိန်တွင် အဆုံးသတ်သည် (လေဝိသဘောတရား ၂၃:၃၂; တရားဟောရာ ၁၆:၆)။ ထို့အပြင်၊ စတုတ္ထပညတ်တရား၏ ဘာသာစကားသည် ဖန်ဆင်းခြင်းမှတ်တမ်း တွင် ညဦးနှင့် နံနက်သည် ကမ္ဘာ့နေ့တစ်ရက်၏ အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သည်ဟူသော သံသယမရှိစေရန် ထားရှိသည်။ ဤပညတ်တရားသည် ဖန်ဆင်းခြင်းရက်သတ္တပတ်ကို ထင်ရှားစွာ ရည်ညွှန်းပြီး “အကြောင်းမူကား၊ ခြောက်ရက်အတွင်း ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် ၎င်းတို့တွင်ရှိသမျှကို ဖန်ဆင်းပြီး၊ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် အနားယူတော်မူ၏” (ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၁၁) ဟု ကြေငြာသည်။

The literal statement “evening was [with the following hours of the night], and morning was [with the succeeding hours of the day], day one” is clearly a description of an astronomical day, that is, a day of 24 hours’ duration. It is the equivalent of the later Hebrew compound “evening-morning” of Dan. 8:14, which the KJV has translated “days,” here meaning prophetic days, and of Paul’s Greek word, nuchthemeron, translated “a night and a day” (2 Cor. 11:25). Thus the Hebrews, who were never in doubt about the meaning of this expression, began the day with sunset and ended it with the following sunset (Lev. 23:32; Deut. 16:6). Furthermore, the language of the fourth commandment leaves no shadow of doubt that the evening and morning of the creation record are the component sections of an earthly day. This commandment, referring in unmistakable words to the week of creation, declares, “For in six days the Lord made heaven and earth, the sea, and all that in them is, and rested the seventh day” (Ex. 20:11).

 

မှတ်ချက်ပေးသူများစွာသည် ဖန်ဆင်းခြင်းရက်များသည် ရှည်လျားသော ကာလများ၊ အနှစ်ထောင် ပေါင်းများစွာပင်ဖြစ်သည်ဟူသော အယူအဆကို ခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ရေးထားသော ဖန်ဆင်းခြင်းမှတ်တမ်းကို ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်သီအိုရီနှင့် သဟဇာတဖြစ်အောင် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဘူမိဗေဒပညာရှင်များနှင့် ဇီဝဗေဒပညာရှင်များသည် ဤကမ္ဘာမြေကြီး၏ အစောပိုင်းသမိုင်းသည် သန်းပေါင်းများစွာသော နှစ်များကို လွှမ်းခြုံထားပြီး၊ ဘူမိဗေဒဖွဲ့စည်းမှုများသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပုံဖော်လာပြီး သက်ရှိမျိုးစိတ်များ ဆင့်ကဲဖြစ်ပေါ်လာသည် ဟု လူတို့ကို ယုံကြည်စေရန် သင်ကြားခဲ့ကြသည်။ ကျမ်းစာ၏ သန့်ရှင်းသော စာမျက်နှာများတစ် လျှောက် ဤဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်သီအိုရီကို ဆန့်ကျင်သည်။ ဘုရားသခင်မိန့်တော်မူသော စကားများကြောင့် ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်လာသော ဘုရားသခင့်ဖန်ဆင်းခြင်းအတွက် ယုံကြည်မှုသည် ယနေ့ခေတ် သိပ္ပံပညာ ရှင်များနှင့် ဓမ္မပညာရှင်များစွာ၏ ကမ္ဘာနှင့် ၎င်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးသည် မရေမတွက်နိုင်သော ကာလများကြာရှည်ထားသည့် ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟူသော သီအိုရီနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင် ဘက်ဖြစ်သည်။

The tenacity with which so many commentators cling to the idea that the days of creation were long periods of time, even thousands of years, largely finds its explanation in the fact that they attempt to make the inspired creation record agree with the theory of evolution. Geologists and biologists have taught men to believe that this earth’s early history covers millions of years, in which the geological formations were slowly taking shape and living species were evolving. Throughout its sacred pages the Bible contradicts this evolution theory. The belief in a divine and instantaneous creation as the result of words spoken by God stands in complete opposition to the theory held by the majority of scientists and many theologians today that the world and all upon it came into being through a slow process of evolution lasting for untold ages.

 

မှတ်ချက်ပေးသူများစွာသည် ဖန်ဆင်းခြင်းရက်များသည် ရှည်လျားသော ကာလများဖြစ်သည်ဟု ကြေငြာရခြင်း၏ နောက်ထပ်အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ ၎င်းတို့သည် ခုနစ်ရက်မြောက် ဥပုသ်နေ့ကို ငြင်းပယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျော်ကြားသော မှတ်ချက်တစ်ခုက ဤအတွေးကို ဤသို့ ဖော်ပြသည်- “ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့၏ ကြာချိန်သည် အခြားရက်ခြောက်ရက်၏ ကြာချိန်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။ … ဘုရားသခင်၏ ဥပုသ်အနားယူခြင်းသည် ဖန်ဆင်းခြင်း၏အဆုံးမှ ယခုအချိန်အထိ ဆက်လက်တည်ရှိ သည်ဟု ကျမ်းစာ၏ အကောင်းဆုံး အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသူများက နားလည်ကြပြီး၊ ထို့ကြောင့် တသမတ် တည်းဖြစ်မှုသည် ယခင်ရက်ခြောက်ရက်ကို တိုတောင်းမဟုတ်ဘဲ အကန့်အသတ်မရှိသော ကာလများ အဖြစ် ယူဆရန် တောင်းဆိုသည်” (Pulpit)။ ဤသို့သော အကြောင်းပြချက်သည် စက်ဝိုင်းအတွင်း လှုပ်ရှားသည်။ သန့်ရှင်းသောကျမ်းစာတွင် ရှင်းလင်းစွာ သတ်မှတ်ထားသော ခုနစ်ရက်မြောက် ဥပုသ်နေ့ကို ထိုသို့အနေဖြင့် ငြင်းပယ်ထားသောကြောင့်၊ ဖန်ဆင်းခြင်းရက်သတ္တပတ်၏ ခုနစ်ရက် မြောက်နေ့သည် ယခုအချိန်အထိ ဆက်လက်တည်ရှိသည်ဟု ကြေငြာသည်။ ဤကျမ်းစာမဟုတ်သော ရှင်းလင်းချက်အပေါ် အခြေခံ၍ အခြားဖန်ဆင်းခြင်းရက်များ၏ ကြာချိန်ကိုလည်း ချဲ့ထွင်ထားသည်။ ခိုင်မာသော ကျမ်းစာအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်သည် ဤသို့သော အကြောင်းပြချက်နှင့် လိုက်လျော ညီထွေမဖြစ်ဘဲ၊ ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို “ဤသည်ရေးထားသည်” (မဿဲ ၄:၄၊ ၇၊ ၁၀) ဟု ကြေငြာခြင်းဖြင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့သော ကျမ်းစာ၏ ဘုရားသခင့်အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသူ၏ ဥပမာကို လိုက် လျှောက်၍ စာသားကို စာသားအတိုင်း အဓိပ္ပါယ်ပေးရန် အခိုင်အမာဆိုသည်။

Another reason why many commentators declare that the days of creation were long periods of time is that they reject the seventh-day Sabbath. A famous commentary thus expresses this thought: “The duration of the seventh day of necessity determines the length of the other six. … God’s sabbatic rest is understood by the best interpreters of Scripture to have continued from creation’s close until the present hour; so that consistency demands the previous six days to be considered as not of short, but of indefinite, duration” (Pulpit). This kind of reasoning moves in a circle. Because the seventh-day Sabbath, so clearly defined in Holy Scripture as a weekly recurring day of rest, is rejected as such, the seventh day of the creation week is declared to have lasted to the present time. On the basis of this un-Scriptural explanation the duration of all other creation days is also expanded. Sound Scriptural interpretation has no sympathy with this kind of reasoning, but insists on giving a literal meaning to the text, following the example of the divine Expounder of the Word, who parried every attack of the adversary by declaring, “It is written” (Matt. 4:4, 7, 10).

 

ကျမ်းစာသည် ဖန်ဆင်းခြင်းရက်ခုနစ်ရက်ကို (ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၁၁) ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပြောဆို ပြီး၊ အကန့်အသတ်မရှိသော ကာလများကို မဆိုလိုပါ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ပထမနေ့သည် ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် “ညဦးဖြစ်လေ၏၊ နံနက်ဖြစ်လေ၏၊ နေ့တစ်ရက်” ဟူသော စကား ရပ်ဖြင့် ဖော်ပြထားသည့် ၂၄ နာရီတစ်ရက်ဖြစ်သည်ဟု အလေးအနက်ဖြင့် ကြေငြာရမည်ဖြစ်သည်။

The Scriptures speak clearly and plainly of seven days of creation (Ex. 20:11) and not of periods of undefined duration. We are therefore bound to declare emphatically that the first day of creation, indicated by the expression in Hebrew, “evening was, morning was, day one,” was a 24-hour day.

 

၆. မိုးကုပ်စည်။ သို့မဟုတ် “အာကာသတစ်ခု”။ ဒုတိယဖန်ဆင်းရေးနေ့၏လုပ်ဆောင်မှုသည် မိုးကုပ်စည် ဖွဲ့စည်းခြင်းတွင်ပါဝင်သည်။ ရှေးဦးရေထုအများအပြားကို သီးခြားရေအလုံးအထည်နှစ်ခုအဖြစ်ခွဲခြားခဲ့ သည်။ “မိုးကုပ်စည်အထက်ရှိရေများ” (အခန်းကဏ္ဍ ၇) ကို မှတ်ချက်ပြုသူများက ယေဘုယျအားဖြင့် ရေငွေ့ဟုယူဆကြသည်။ မူလပြီးပြည့်စုံသောကမ္ဘာမြေ၏ ရာသီဥတုအခြေအနေများသည် ယနေ့ရှိ အခြေအနေများနှင့်ကွဲပြားသည်။

6. A firmament. Or, “an expanse.” The work of the second creation day consisted in the formation of the firmament. The great mass of primeval “waters” was divided into two separate bodies. The “waters which were above the firmament” (v. 7) are generally considered by commentators to be water vapor. The climatic conditions of the originally perfect earth were different from those existing today.

 

ဝေးလံသောမြောက်ဘက်တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော စူးစမ်းလေ့လာမှုများက ယခုအခါ ထာဝရရေခဲနှင့်နှင်း များအောက်တွင် မြှုပ်နှံထားသော ထိုကုန်းမြေဧရိယာများကို တစ်ချိန်က စိမ်းလန်းသောအပူပိုင်း သစ်တောများဖုံးလွှမ်းထားခဲ့ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ဤကမ္ဘာမြေ၏အစော ပိုင်းသမိုင်းတွင် သာယာသောရာသီဥတုအခြေအနေများကြီးစိုးခဲ့သည်ဟု လက်ခံထားသည်။ ကမ္ဘာ့ဒေသအများစုတွင် ဘဝကိုမသာယာစေနိုင်သော အေးခဲမှုနှင့်အပူချိန်အဆုံးစွန်များနှင့် အချို့နေရာများတွင် နီးပါးမဖြစ်နိုင်စေသည့်အခြေအနေများသည် မသိရှိခဲ့ပေ။

Explorations carried out in the far north have proved that luxurious tropical forests once covered those land areas that are now buried under eternal ice and snow. It is generally conceded that pleasant climatic conditions prevailed during this earth’s early history. Unknown were the extremes of cold and heat that can make life unpleasant in most regions of the world and virtually impossible in some.

 

၈. ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်ခုံးကို ကောင်းကင်ဟု ခေါ်တော်မူ၏။ ဖန်ဆင်းခြင်းသီတင်းပတ်၏ ဒုတိယနေ့တွင် ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းတန်ခိုးဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အရာသည် ပထမနေ့၏ အလင်း ကဲ့သို့ပင် အမည်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။ ဟေဗြဲဘာသာစကားနှင့် ခေတ်သစ်ဘာသာပြန်တွင် “ကောင်းကင်” ဟူသော စကားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ နေရာထိုင်ရာနှင့် ကောင်းကင်ခုံးနှစ်ခုလုံးကို ရည်ညွှန်းသော အမည်ဖြစ်သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် “ကောင်းကင်” သည် လူ့မျက်စိအား ကမ္ဘာမြေကို ဖုံးအုပ်ထားသော အမိုးတစ်ခု သို့မဟုတ် ခုံးပုံစံအဖြစ် မြင်ရသော လေထုကောင်းကင်ကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ယေဘုယျအား ဖြင့် ကောင်းကင်ဟု ခေါ်သည်။

8. God called the firmament Heaven. The product of the creative power of God on the second day of the creation week received a name, even as the light of the first day had received one. In the Hebrew as well as in the modern translation the word “heaven” is the name given both to the abode of God and to the firmament. In this verse “heaven” refers to the atmospheric heavens that appear to the human eye as a canopy, or dome, vaulting our earth, and generally called sky.

 

လေထုမရှိလျှင် အသက်ရှင်ခြင်းမဖြစ်နိုင်ပေ။ အပင်များသာမက သက်ရှိသတ္တဝါများလည်း ၎င်းကို လိုအပ်သည်။ လေထုမရှိပါက ကျွန်ုပ်တို့၏ကမ္ဘာမြေသည် လပေါ်ကဲ့သို့ အသက်မရှိဘဲ၊ နေရောင်ထိ တွေ့သောအပိုင်းတွင် အလွန်ပူပြင်းပြီး အခြားအပိုင်းများတွင် အလွန်အေးခဲလိမ့်မည်။ အပင်အညှောက် တစ်ခုမျှ မည်သည့်နေရာတွင်မှ တွေ့ရမည်မဟုတ်ပေ၊ မည်သည့်သတ္တဝါမျှလည်း အချိန်အကြာကြီး ရှင်သန်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဤဘုရားသခင်ပေးသနားထားသော လေထုအတွက် ကျွန်ုပ်တို့ ကျေးဇူးတင် ရှိကြပါသလား။

No life is possible without air. Plants need it as well as living creatures. Without the atmosphere our earth would be lifeless like the moon, tremendously hot in that part which is exposed to the sun and extremely cold in other sections. Not one sprout of plant life would be found anywhere, and no creature could exist for any length of time. Are we grateful for this God-given atmosphere?

 

၉. ရေများကို စုစည်းပါစေ။ တတိယဖန်ဆင်းမှုလုပ်ငန်းသည် တတိယနေ့၏ ပထမပိုင်းတွင် လုပ်ဆောင် ခဲ့ပြီး၊ ရေနှင့် ခြောက်သွေ့သောမြေကို ခွဲထုတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဆာမ်ကျမ်းရေးသူ၏ ဝိညာဉ်အမှုတော် ဖြင့် ရေးသားထားသော စကားဖြင့် ဤဖြစ်ရပ်ကို အောက်ပါပုံဖော်နည်းဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ “ရေများ သည် တောင်များအထက်တွင် တည်ရှိခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ဆုံးမခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့သည် ထွက်ပြေး သွားကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ မိုးကြိုးသံကြောင့် ၎င်းတို့သည် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ တောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ချိုင့်များ ကိုယ်တော်သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ နစ်မြှုပ်သွားသည်။ ကိုယ်တော် သည် ၎င်းတို့ မကျော်လွန်နိုင်သော နယ်နမိတ်ကို သတ်မှတ်ထားတော်မူသည်” (ဆာလံ ၁၀၄:၆–၉၊ RSV)။ ရေများကို တစ်နေရာတည်းသို့ စုစည်းခြင်းသည် ဤနေ့မှစ၍ ၎င်းတို့သည် “တစ်နေရာတည်း” သို့ စုစည်းခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မြေကြီး၏ မြေဆီလွှာကို ထင်ရှားစေရန် ၎င်းတို့အတွက် သီးသန့်နေရာတွင် နယ်နမိတ်အတွင်း ထိန်းသိမ်းထားရမည်ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေ၏ မျက်နှာပြင်ကို လုံးလုံးဖုံးအုပ်ထားသော ရေထဲမှ တောင်ကုန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကောင်းကင်မှ ကြည့်ရှုသူတစ်ဦးဦးအတွက် ခမ်းနား သော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရမည်။ မျက်စိဖြင့် မြင်ရသမျှ ရေသာရှိခဲ့ရာမှ၊ ကုန်းမြေဧရိယာကြီးများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤကမ္ဘာမြေကို လုံးလုံးလျားလျား အသစ်သော အသွင်အပြင်ကို ပေးခဲ့သည်။

9. Let the waters. The third creative act, performed during the first part of the third day, was a separation of the water from the dry land. The inspired pen of the psalmist describes this event in the following picturesque and poetical terms: “The waters stood above the mountains. At thy rebuke they fled; at the sound of thy thunder they took to flight. The mountains rose, the valleys sank down to the place which thou didst appoint for them. Thou didst set a bound which they should not pass” (Ps. 104:6–9, RSV). The gathering of the waters into one place implies no more than that they were, from this day forward, to be collected into “one place,” and restrained within bounds in a place by themselves, so as to admit the exposure of the earth’s soil. It must have been a grand spectacle to any heavenly observer to see hills rise up out of the water that had so completely covered the face of the earth. Where there had been water only as far as the eye could see, great land areas suddenly rose up and gave to this earth an entirely new appearance.

 

၁၀. ဘုရားသခင်က ၎င်းသည်ကောင်းသည်ဟု မြင်တော်မူသည်။ ဘုရားသခင်၏မျက်စိသည် ယခုအခါ ဖန်ဆင်းခြင်းတတိယနေ့၏ ပြီးစီးသောဖန်တီးမှုအပေါ် ဝမ်းမြောက်မှုနှင့် ကျေနပ်မှုဖြင့် တည်ရှိခဲ့သည်။ “၎င်းသည်ကောင်းသည်။” ထိုရှေးဦးခြောက်သွေ့သောမြေသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သိပ်မကောင်းဟု ထင်ရပေမည်။ ၎င်းသည် ရေအောက်မှထွက်ပေါ်လာသော မြက်ပင်မရှိသော ချိုင့်ဝှမ်းများ၊ တောင်ကုန်း များနှင့် လွင်ပြင်များပါဝင်သော ကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်သည်။ မြက်ပင်တစ်ပင်မျှ သို့မဟုတ် ကပ်ငြိနေသော ေဖါင်မျှင်ပင်မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ၎င်းသည် ၎င်းကိုဖန်ဆင်းသောသူအတွက် ကောင်းမွန်ပုံရပြီး၊ သူဖန် ဆင်းခဲ့သောရည်ရွယ်ချက်များနှင့်ဆက်စပ်ပြီး ၎င်းကိုမြင်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ သူမိတ်ဆက်မည့် အံ့ဖွယ်အသစ် များအတွက် သင့်လျော်သောပြင်ဆင်မှုအဆင့်တစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့သည်။

10. God saw that it was good. God’s eye rested, now, with pleasure and satisfaction on the finished product of the third day of creation. “It was good.” That primeval dry land would scarcely have seemed good to us. It was a world of verdureless valleys and hills and plains, upheaved from beneath the waters. Nowhere was there even a blade of grass or a clinging lichen. Yet is seemed good to its Maker, who could see it in relation to the uses for which He had made it, and as a fit preparatory step to the new wonders He was going to introduce.

 

၁၁. မြေကြီးမှ ထွက်ပေါ်စေလော့။ ခြောက်သွေ့သောမြေကို ရေမှခွဲထုတ်ပြီးနောက်၊ ထိုတတိယနေ့တွင် နောက်ထပ်ဘုရားသခင်၏အမိန့်တစ်ခုပေးခဲ့သည်။ အပင်များကို ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ အချို့က ဘုရားသခင်၏အမိန့်တွင်အသုံးပြုသော အသုံးအနှုန်းသုံးခုအနက် ပထမအသုံးအနှုန်းကို အပင်များအတွက် ယေဘုယျအသုံးအနှုန်းအဖြစ်ယူဆပြီး၊ ဒုတိယနှင့် တတိယအသုံးအနှုန်းများပါဝင် သည်ဟု ယူဆကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ကို သီးခြားအမျိုးအစားများအဖြစ် ယူဆခြင်းသည် ပိုမိုသင့် လျော်သည်။

11. Let the earth bring forth. After the separation of dry land from the water, another divine order was given on that third day: vegetation was summoned into existence. Some have considered the first of the three terms employed in the divine command a general term for plants, including the second and the third. However, it is preferable to take them as distinct classes.

 

မြက်ပင်။ ဟီဘရူး၊ “ဒရှေ”၊ “စိမ်းလန်းရန်”၊ “စိမ်းလန်းစွဲရန်”၊ “ပေါက်ရောက်ရန်”။ ဤစကားလုံးသည် စိမ်းလန်းသောအညှောက်များနှင့် နူးညံ့သောအပင်များကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ တိရစ္ဆာန်များအတွက် အစာဖြည့်ပေးသော အမျိုးမျိုးသောအပင်များကို ဆိုလိုသည်။ “မြက်ပင်” သည် ဤနေရာတွင် “အပင်”၊ ‘အေစဘ်’ ဟူသောစကားလုံးနှင့် တူညီသောအဓိပ္ပါယ်ရှိပြီး၊ ၎င်းသည် “မျိုးစေ့ထွက်သော” ဟူသော သတ်မှတ်ချက်မပါဘဲ ပေါ်လာသည့်အခါဖြစ်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၃၀၊ ဆာလံ ၂၃:၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Grass. Heb., deshe‘, “to be green,” “to grow green.” “to sprout.” This word designates green sprouts and tender herbs—the various kinds of plants that supply food for the animals. “Grass” is probably used here as a synonym of the word “herb,” ‘eśeb, when the latter appears without the qualifying expression “yielding seed” (see v. 30; Ps. 23:2).

 

မျိုးစေ့ထွက်သောအပင်။ “အပင်”၊ ‘အေစဘ်’ သည် မျိုးစေ့သည် အထင်ရှားဆုံးသောလက္ခဏာဖြစ် သည့် ပိုမိုရင့်ကျက်သောအပင်များဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်က လူသားများစားသုံးရန် သတ်မှတ်ပေးထား သော အစားအစာနှစ်မျိုးအနက်တစ်မျိုးကို ပေးစွမ်းသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၂၉)။

The herb yielding seed. “Herb,” ‘eśeb, is the more mature herbage, in which the seed is the most striking characteristic, providing one of the two kinds of food designated by God to be consumed by human beings. (v. 29).

 

သစ်သီးပင်။ သစ်သီးထွက်ပင်များ၏ လက္ခဏာသုံးရပ်ကို ဤနေရာတွင် မှတ်သားထားသည်။ (၁) သစ်သီးထွက်ခြင်း၊ (၂) သစ်သီးအတွင်း မျိုးစေ့ပါဝင်ခြင်း၊ (၃) ဤသစ်သီးများကို မြေပေါ်တွင် သို့မဟုတ် မြေအထက်တွင် ထွက်ရှိခြင်း။ ဤသစ်ပင်များသည် လူသားများအတွက် နောက်ထပ်အစားအစာရင်း မြစ်တစ်ခုပေးရန်ဖြစ်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၂၉)။

The fruit tree. Three characteristics of fruit-bearing trees are here noted: (1) the bearing of fruit, (2) the enclosing of seed within the fruit, and (3) the bearing of this fruit “upon” or above the earth. These trees were to provide man with another source of food (v. 29).

 

၁၂။ မြေကြီးသည် အပင်များကို ပေါက်ရောက်စေခဲ့သည်။ တတိယနေ့၏ သစ်ပင်ပေါက်ရောက်မှုသည် မြေကြီးမှ ပေါက်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤအရာသည် မြေကြီးတွင် အသက်ရှင်သော အပင်များကို ထုတ်လုပ်နိုင်သော စွမ်းအားရှိသည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်ပေါ်မှု အယူအဆသည် ကျမ်းစာနှင့် သိပ္ပံပညာနှင့် လုံးဝကွဲပြားသည်။

12. The earth brought forth. The vegetation of the third day sprang from the soil. This does not mean that the power to produce life-containing plants was in the soil. The idea of spontaneous generation is as alien to Scripture as it is to science.

 

သူ၏မျိုးအလိုက်။ ဤစကားစုသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း၏ ပထမအခန်းတွင် ၁၀ ကြိမ်ပါရှိပြီး၊ မောရှေ၏ စာအုပ်များတွင် စုစုပေါင်း ၃၀ ကြိမ်ပါရှိသည်၊ အထူးသဖြင့် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၊ ၆၊ ၇၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၁၊ နှင့် တရားဟောရာကျမ်း ၁၄ တို့တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းသည် တိရစ္ဆာန်များနှင့် အပင်များ၏ မျိုးစိတ်များကို ရည်ညွှန်းပြီး ၎င်းတို့၏ မျိုးပွားပုံပန်းကို မဟုတ်ပါ။ သို့သော်၊ သက်ရှိများသည် ၎င်းတို့၏ မိဘများနှင့် တူညီသော သားများကို မျိုးပွားပေးသည်မှာ သဘာဝ၏ အချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ အချို့ သော ကန့်သတ်ချက်များအတွင်း ကွဲပြားမှုများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သော်လည်း၊ ထိုကန့်သတ်ချက်များသည် သိသိသာသာ ကွဲပြားသော အပင်နှင့် တိရစ္ဆာန်မျိုးစိတ်အသစ်များ ဖန်တီးရန် မလုံလောက်ပါ။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၆:၂၀၊ ၇:၁၄၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၁:၁၄-၁၆၊ ၂၉၊ တရားဟောရာကျမ်း ၁၄:၁၃-၁၅ ကို ကြည့်ပါ။

After his kind. This expression occurs ten times in the first chapter of Genesis, and altogether 30 times in the books of Moses, especially in Gen. 1, 6, and 7; in Lev. 11; and in Deut. 14. Reference is to kinds of animals and plants, not to their reproductive behavior. It is, however, a fact of nature that living things do reproduce offspring that resemble their parents. Variations within certain limits are possible, but those limits fall far short of creating distinctly new kinds of plants and animals. See Gen. 6:20; 7:14; Lev. 11:14–16, 29; Deut. 14:13–15.

 

၁၃။ အခန်းကြီး ၅ ကို ကြည့်ပါ။

13. See on v. 5.

 

၁၄။ အလင်းရောင်များ ဖြစ်ပေါ်စေလော့။ “အလင်းရောင်များ” ဟူသော “မယ်အိုရို့သ်” သည် အခန်းကြီး ၃ နှင့် ၄ ၏ “အလင်း” ဟူသော “အိုရ်” နှင့် မတူပါ၊ ၎င်းသည် အလင်းရင်းမြစ်များ၊ အလင်းထိန်းကိရိယာ များ၊ နှင့် တောက်ပသောအရာများကို ဆိုလိုသည်။ ၎င်းတို့ကို ကောင်းကင်၏ ကျယ်ပြန့်သော နေရာ တွင် ထားရှိသည်ဟူသော စကားရပ်ကို ရွေးချယ်ထားသည်မှာ ထိုနေရာတွင် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ သတ္တဝါ များက ၎င်းတို့ကို မြင်တွေ့ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

14. Let there be lights. “Lights,” me’oroth, is not the same as “light,” ’or, of vs. 3 and 4; it means sources of light, light holders, luminaries. The expression that they are set in the firmament, or expanse of heaven, is chosen because it is there that the earthly inhabitant sees them.

 

နေ့နှင့်ညကို ခွဲခြားရန်။ ပထမနေ့တွင် ဘုရားသခင်က အလင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်နှင့်အမျှ ရှိခဲ့သော အလင်းနှင့်အမှောင်ကြား ကွဲပြားမှုကို ထိန်းညှိရန်နှင့် ထိုအချိန်မှစ၍ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန်ဖြစ်သည်။

To divide the day from the night. To regulate and continue from that time forward the difference between light and darkness, a difference that had existed ever since God decreed light on the first day.

 

လက္ခဏာများအတွက်။ ဤနတ်ဆိုးကိုယ်ထည်များသည် ယောရှုနှင့် (ယောရှု ၁၀:၁၂, ၁၃)၊ ဟိဇကိမင်း ၏ အချိန်များ (၂ ရာဇဝင်ချက် ၂၀:၁၁)၊ နှင့် ယေရှုခရစ်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် သတ်သောနေ့ (မဿဲ ၂၇:၄၅) တို့တွင် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတရား သို့မဟုတ် မကျေနပ်မှုများကို အထူးအမှတ်အသားပြုခဲ့ သည်။ “ကြယ်များပြိုကျခြင်း” သည် ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်း၏ က္ခဏာတစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည် (မဿဲ ၂၄:၂၉)။

For signs. These celestial bodies marked special acts of God’s favor or displeasure as in Joshua’s (Joshua 10:12, 13), and Hezekiah’s times (2 Kings 20:11), and on the crucifixion day (Matt. 27:45). “Falling stars” served as one of the signs of Christ’s second coming (Matt. 24:29).

 

အချို့က ဤနတ်ဆိုးကိုယ်ထည်များသည် လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ရန်လည်း ရည်ရွယ် ထားသည်ဟု မမှန်ကန်စွာ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်များသည် ၎င်းတို့၏ အလေ့ အကျင့်ကို မျှတစေရန် အခန်းကြီး ၁၄ ကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ သို့သော်၊ ကျမ်းစာသည် ဗေဒင်ဟော ခြင်းနှင့် ကံတရားဟောခြင်း မည်သည့်ပုံစံကိုမဆို ပြင်းထန်စွာ ဆန့်ကျင်ထားသောကြောင့်၊ ဘုရားသခင် က နေ၊ လ၊ နှင့် ကြယ်များကို နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်များအား လူ့ရေးရာနှင့် ကံကြမ္မာများကို ဟောကိန်း ထုတ်ရာတွင် လမ်းညွှန်အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်ဟူသော အတွေးကို ပြတ်သားစွာ ပယ်ချရမည်ဖြစ်သည်။ ယေရမိသည် ဟီဘရူးလူမျိုးများအား ကောင်းကင်လက္ခဏာများကို မကြောက်ရန် သတိပေးခဲ့ပြီး၊ ထိုလက္ခဏာများရှေ့တွင် တစ်ပါးအမျိုးသားများသည် အချည်းနှီးသော ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်လှုပ်နေ ကြသည် (ယေရမိ ၁၀:၂)။ ဟေရှာယသည် နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်များ၊ ကြယ်ကြည့်သူများ၊ နှင့် ဟောကိန်းထုတ်သူများကို ပြစ်တင်ပြောဆိုကာ ၎င်းတို့၏ အကြံဉာဏ်ကို အားကိုးခြင်းသည် မိုက်မဲမှုနှင့် ဆိုးယုတ်မှုဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သည် (ဟေရှာယ ၄၇:၁၃, ၁၄)။ ကြယ်များတွင် လူ၏ ကံကြမ္မာကို ဖတ်ရှုရန် အယူသည်းမှုသည် ရှေးခေတ်ဣသရေလလူမျိုးများအကြား ဘယ်သောအခါမှ အမြစ်မတွယ် ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ တစ်ပါးအမျိုးသား အိမ်နီးချင်းများ၏ ကြယ်ပါသော ကိုးကွယ်မှု ဥပမာကို ယေဘုယျအားဖြင့် တွန်းလှန်နိုင်ရန် အကျင့်စာရိတ္တခွန်အား မလုံလောက်ခဲ့ပါ (ယေရမိ ၁၉:၁၃၊ ယေဇကျေလ ၈:၁၆၊ ဇေဖနိ ၁:၅)။

Some have mistakenly thought that the celestial bodies were designed also to determine the individual destinies of men. Astrologers have appealed to v. 14 to justify their practice. However, the Bible so vigorously opposes any form of divination and fortunetelling that the thought has to be emphatically rejected that God appointed the sun, moon, and stars to serve astrologers as guides in predicting human affairs and destinies. Jeremiah warns the Hebrews not to be afraid of the signs of heaven, before which the heathen tremble in vain terror (Jer. 10:2); and Isaiah speaks with taunting irony against the astrologers, stargazers, and foretellers, on whose counsel it is folly and wickedness to rely (Isa. 47:13, 14). Although the superstition of reading the destiny of man in the stars never took root among the ancient Israelites, they did not have enough moral strength to resist in general the example of star worship of their pagan neighbors (Jer. 19:13; Eze. 8:16; Zeph. 1:5).

 

ရာသီများအတွက်။ နှစ်စဉ်ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ပွဲတော်ကာလများနှင့် အခြားသေချာသတ်မှတ် ထားသော အချိန်များကို ကောင်းကင်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ထိန်းညှိရမည် (ဆာလံ ၁၀၄:၁၉; ဇာခရိ ၈:၁၉)။ ဤကောင်းကင်သက်ရှိများသည် စိုက်ပျိုးရေး၊ ရေကြောင်းသွားလာရေး၊ နှင့် အခြားလူသားလုပ်ငန်းများ အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိပြီး၊ တိရစ္ဆာန်များ၏ မျိုးပွားချိန်နှင့် ငှက်များ၏ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်မှု (ယေရမိ ၈:၇) ကဲ့သို့ တိရစ္ဆာန်နှင့် သစ်ပင်ဘဝများ၏ ဖြစ်စဉ်များအပေါ်လည်း သက်ရောက်မှုရှိသည်။

For seasons. Yearly returning festival periods and other definite times were to be regulated by the movement of the celestial bodies (Ps. 104:19; Zech. 8:19). These bodies have, moreover, a definite periodic influence upon agriculture, navigation, and other human occupations, as well as upon the course of animal and vegetable life, as for instance the breeding time of animals and the migration of birds (Jer. 8:7).

 

နေ့များနှင့် နှစ်များအတွက်။ နေ့များနှင့် နှစ်များကို နေနှင့် ကမ္ဘာမြေ၏ လှုပ်ရှားမှုဖြင့် သတ်မှတ်ထားပြီး၊ လ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ လူသားများအား လ၊ နေ၊ သို့မဟုတ် နှစ်မျိုးပေါင်းစပ်ထားသော ပြက္ခဒိန်များ အတွက် အခြေခံအားဖြင့် ပေးအပ်ထားသည်။

For days, and years. The days and years are fixed by the movement of the earth in relation to the sun, which in conjunction with that of the moon has provided men of all ages with the basis for calendars—lunar, solar, or a combination of both.

 

၁၅. အလင်းရောင်များအတွက်။ ဤကမ္ဘာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် အလင်းရောင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် မဟုတ် ဘဲ၊ ဘုရားသခင်သည် ပထမနေ့တွင် အလင်းရောင်ကို ဖြစ်စေခဲ့ပြီး၊ ဤကမ္ဘာအတွက် အလင်းရောင်ဖြန့် ဝေမှုအတွက် အမြဲတမ်းစီစဉ်ပေးထားရန်ဖြစ်သည်။

15. For lights. Not to introduce light for the first time to this world, for God decreed light on the first day, but to serve as a permanent arrangement for the distribution of light for this world.

 

၁၆. ကြယ်များကိုလည်း ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ “ဖန်ဆင်းခဲ့သည်” ဟူသော စကားလုံးများကို ထည့်သွင်းထား သည်။ ကြယ်များ၏ မူလအစနှင့်ပတ်သက်၍ အဓိကအမြင်နှစ်ခုရှိသည်- (၁) ကြယ်များကို နေနှင့် လတို့နှင့်အတူ ဖန်ဆင်းခုနစ်ရက်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ (၂) “ကြယ်များ” သည် ယခင်က ဖန်ဆင်းခဲ့ သော်လည်း၊ မောရှေသည် ကောင်းကင်ရှိ အလင်းပေးသက်ရှိများကို ဆွေးနွေးနေရင်း ဤနေရာ၌ ဖြတ်သွားရင်း ဖော်ပြခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမအမြင်သည် ဖန်ဆင်းခုနစ်ရက်မတိုင်မီ ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာသည် ဗလာဖြစ်နေသည်ဟု ယူဆရန် လိုအပ်သည်။ ဤယူဆချက်သည် အကြောင်းမရှိဟု ထင်ရသည်။

16. He made the stars also. The words, “he made,” have been supplied. As to the origin of the stars two principal views have been set forth: (1) The stars were brought into existence during creation week, along with the sun and moon. (2) The “stars,” though created earlier, are here mentioned, in passing, by Moses, inasmuch as he is discussing the luminaries of the heavens. The first view necessitates the conclusion that prior to creation week the vast universe was an empty void. This conclusion seems unwarranted.

 

သို့သော်၊ ဘုရားသခင်၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လုပ်ဆောင်မှုများနှင့်ပတ်သက်သည့် ကျမ်းစာရှိ နားမလည်နိုင်သော ကြေညာချက်များစွာတွင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အတည်ပြုရန် နှေးကွေးသင့်သည်။ နေ၊ လ၊ နှင့် ကြယ်များ၏ မူလအစနှင့်ပတ်သက်၍ မောရှေက တင်ပြလိုသော အဓိကအမှန်တရားမှာ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းမှုစွမ်းအား၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာ၌ ရာစဉ်ထာဝရဖြစ်သော ဒြပ်ထု၏ ရှေးဟောင်းသော်လည်း ထပ်တလဲလဲ ပေါ်ပေါက်လာ သော လှည့်စားမှုကို ထပ်မံငြင်းဆိုထားသည်။

However, on this as on many other cryptic declarations of Scripture regarding God’s mysterious acts, we should be slow to dogmatize. We should not forget that the primary truth Moses sought to present in regard to the origin of the sun, moon, and stars is that all are the result of God’s creative power. Here is a further refutation of the ancient but ever-recurring heresy of the eternity of matter.

 

၁၈. ၎င်းသည် ကောင်းသည်။ လူသားများ၏ အပြစ်ဝင်ရောက်မှုကြောင့် များစွာပြောင်းလဲသွားသော ကျွန်ုပ်တို့၏ လက်ရှိကမ္ဘာနှင့်မတူဘဲ၊ ကောင်းကင်သက်ရှိများသည် လူသားများ၏ အပြစ်ကျူးလွန်မှု၏ အကျိုးဆက်များကို မခံစားရဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်၏ စွမ်းအားကို ထင်ဟပ်စေသည်။ စကြဝဠာ၏ စည်းမျဉ်းများကို ကောင်းကင်သက်ရှိအားလုံးက သစ္စာစွာ လိုက်နာသည်မှာ လူသိများသော အချက်ဖြစ် သည်။ နက္ခတ္တဗေဒပညာရှင်များနှင့် ရေကြောင်းသွားလာသူများသည် နက္ခတ္တဗေဒလောကတွင် သတ် မှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများမှ သွေဖည်မှုများ မဖြစ်ပေါ်ကြောင်း သေချာသိရှိကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤကောင်းကင်သက်ရှိများသည် ၎င်းတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများကို အစဉ်လိုက် နာသည့်အတွက် ယုံကြည်စိတ်ချနိုင်ပြီး၊ စိတ်ပျက်စရာမဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြသည်။

18. It was good. Unlike our present earth, which has changed much as the result of the introduction of sin, the celestial bodies have not suffered from the results of man’s transgression, and reflect their Creator’s power. It is a universally known fact that the laws of the universe are faithfully obeyed by all celestial bodies. Astronomers and navigators are sure that no deviations from established rules occur in the astronomical world. They know that these heavenly bodies will not disappoint them, that they can be trusted because of their continual obedience to the laws laid down for them.

 

၂၀။ ရေများသည် သက်ရှိသတ္တဝါများကို ပေါများစွာ ထုတ်လုပ်စေသတည်း။ ဤတွင် ရေနှင့်လေထဲ၌ နေထိုင်သော သတ္တဝါများဖြစ်သည့် ရေသတ္တဝါများနှင့် အတောင်ရှိသတ္တဝါများကို န်တီးခြင်းအကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ မူရင်းစာသားကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာသို့ ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ဘာသာပြန်ဆိုပါက “ရေများ သည် လှုပ်ရှားနိုင်သော သက်ရှိသတ္တဝါများကို ပေါများစွာ ထုတ်လုပ်စေသည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤဟေဗြဲစကားစုသည် စာသားအတိုင်း “ရေများသည် အုံဖြင့်အုံထွက်စေသည်” ဟူ၍ ဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤတွင် “အုံထွက်သည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ကြိယာသည် “ပေါများစွာ တိုးပွားသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကိုလည်း သုံးနိုင်သည်။ ဤဝေါဟာရသည် ငါးများသာမက အကြီးဆုံးမှ အငယ်ဆုံးအထိ ရေသတ္တဝါအားလုံးနှင့် တွားသွားသတ္တဝါများကိုပါ သက်ရောက်သည်။

20. Let the waters. We have here the populating of the water and the air by the creation of marine and winged creatures. The original may be translated, “Let the waters bring forth abundantly living creature that moveth,” rendering more clearly in English the Hebrew phrase that means literally, “Let the waters swarm with swarms.” The verb here translated “to swarm” is also used with the meaning “to multiply abundantly.” The term applies not only to fishes but to all water animals, from the greatest to the least, and also to reptiles.

 

သက်ရှိသတ္တဝါ။ ဤစကားစု၏ မူရင်းဟေဗြဲစကားလုံး “နဖှှေ့ရှ် ချယျာ” သည် နှစ်ရက်ခန့်က ဖန်တီးခဲ့သော သစ်ပင်ပန်းမန်များနှင့် တိရစ္ဆာန်များကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားထားသည်။ အပင်များသည် တိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ သက်ရှိဖြစ်ပြီး တိရစ္ဆာန်များနှင့် ဆင်တူသော လုပ်ဆောင်မှုအချို့ရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ အပင်နှင့် တိရစ္ဆာန်လောကများအကြား သိသာထင်ရှားသော ကွာခြားမှုရှိသည်။ တိရစ္ဆာန်များသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်ရန်၊ အစာရှာဖွေရန် လှုပ်ရှားနိုင်ရန်၊ နာကျင်မှု၊ ပျော်ရွှင်မှု၊ သို့မဟုတ် ဝမ်းနည်းမှုကို အနည်းနှင့်အများ ခံစားနိုင်ရန် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများရှိသည်။

Creature that hath life. The original of this phrase, nephesh chayyah, makes a clear distinction between the animals and the vegetation created two days earlier. It is true that plants have life as do animals and possess certain functions that resemble those of animals, but the fact remains that a marked difference exists between the plant and animal worlds. The animals are in possession of organs that allow them to make decisions, to move about in search of food, and to feel pain, joy, or sorrow, to a greater or less degree.

 

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို သတ္တဝါများဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပြီး၊ ဤစကားလုံးသည် အပင်များအတွက် သုံးမရသော စကားလုံးဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ များစွာ ဆွေးနွေးခံရသော ဟေဗြဲစကားလုံး “နဖှေ့ရှ်” ၏ အဓိပ္ပာယ် ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် “သတ္တဝါ” ဟု မှန်ကန်စွာ ဘာသာပြန်ထားပြီး၊ ၎င်းသည် တိရစ္ဆာန် များအား အပင်များထက် ပိုမိုမြင့်မားသော သက်ရှိပုံစံကို ခွဲခြားပေးသည့် ဝေါဟာရဖြစ်သည်။ အပင် သည် “နဖှေ့ရှ်” မဟုတ်ပေ။ အစောပိုင်းဘာသာပြန်သူများသည် ဤစကားလုံးသည် ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် “ဝိညာဉ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်မရှိသည်ကို မှန်ကန်စွာ နားလည်ခဲ့ပြီး၊ စိတ်ကူးဉာဏ်ရှင် စာရေးဆရာ၏ အတွေးကို မှန်ကန်စွာ ဖော်ညွှန်းသည့်ပုံစံဖြင့် ဘာသာပြန်ဆိုခဲ့သည်။

Hence they can be called creatures, a word that cannot be applied to plants. This must be the meaning of the much-discussed Hebrew word nephesh, translated rightly “creature” in this verse, a term which attributes to the animal a higher form of life than to the plant, which is not a nephesh. The early translators correctly understood that the term cannot mean “soul” in this passage, and rendered it in a way that correctly conveys the thought of the inspired author.

 

မိုးကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနိုင်သော ငှက်များ။ ရေများသည် ရေသတ္တဝါများကို ထုတ်လုပ်ရမည်ဖြစ် သော်လည်း၊ ကျမ်းစာအမှတ်စဉ် ဘုရားသခင်ဘုရားရှင်၏ ဘာသာပြန်ကျမ်းတွင် ဖော်ပြထားသည့် အတိုင်း ငှက်များကို ထုတ်လုပ်ရန် မဟုတ်ပေ။ အခန်း ၂:၁၉ တွင် “မိုးကောင်းကင်၌ ပျံသန်းသော ငှက်တိုင်း” ကို ဘုရားသခင်သည် “မြေမှ” ဖန်ဆင်းခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ အခန်း ၁:၂၀ ၏ ဟေဗြဲစာသား၏ မှန်ကန်သော ဘာသာပြန်ချက်မှာ “ငှက်များသည် မြေကြီးအထက်တွင် ပျံသန်းစေ သည်” ဖြစ်ပြီး၊ ဤထင်ရှားသော အခက်အခဲကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ “ငှက်” ဟူသော စကားလုံးသည် စာသားအတိုင်း “အတောင်ရှိသတ္တဝါများ” ဟု ဖတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ “ငှက်များ” ဟု ဖတ်သင့်သည်။ အိမ်မွေးငှက်များနှင့် တောငှက်များကိုပါ ထည့်သွင်းထားသည်။

Fowl that may fly. The waters were to produce the water animals but not the birds, as the KJV appears to indicate. Chapter 2:19 states that “every fowl of the air” was formed by God “out of the ground.” The correct rendering of the Hebrew text of ch. 1:20, “and let fowl fly above the earth,” disposes of this seeming difficulty. The word “fowl,” literally “winged beings,” should rather read “birds.” Both domestic and wild birds are included.

 

၂၁။ ဘုရားသခင်သည် ကြီးမားသော ပင်လယ်သတ္တဝါများကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ဤအခန်းတွင် “ဖန်ဆင်း” ဟူသော စကားလုံး “ဘာရာ” ကို ဒုတိယအကြိမ်အဖြစ် အသုံးပြုထားပြီး၊ လုံးဝအသစ်သော အရာတစ်ခု၏ စတင်ဖန်ဆင်းခြင်းဖြစ်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါများ၏ ဖန်ဆင်းခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင်၊ ကြီးမားသော ပင်လယ်သတ္တဝါများ ဖြစ်သည့် တန်နီနီန်များကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ “ကြံ့” ဟူသော ဘာသာပြန်သည် အကျုံးသက်ရောက်မှု ကန့်သတ်လွန်းသည်။ ဤစကားလုံးသည် “မြွေ” (ထွက်မြောက်ရာ ၇:၉, ၁၀, ၁၂)၊ “နဂါး” (ဟေရှာယ ၅၁:၉; ယေဇကျေလ ၂၉:၃) စသည့် အဓိပ္ပာယ်များ ရှိသော်လည်း၊ ဤကျမ်းပိုဒ်နှင့် ဆာလံ ၁၄၈:၇ တွင် “ပင်လယ်သတ္တဝါ” ဟူ၍ အဓိပ္ပာယ်ရှိရမည်။

21. God created great whales. For the second time the word “created,” bara’, is used in this chapter to indicate the introduction of something entirely new, the creation of living creatures. In carrying out His word, God created the great sea animals, tanninim. The translation “whales” is too limited in scope. The word has different meanings, like “serpent” (Ex. 7:9, 10, 12) and “dragon” (Isa. 51:9; Eze. 29:3), but must mean “sea monster” in this passage and in Ps. 148:7.

 

ရွေ့လျားသည်။ “ရွေ့လျားသည်” ဟူသော ကြိယာ “ရာမာသ်” သည် မြေပေါ်တွင် (ကမ္ဘာဦး ၇:၁၄) သို့မဟုတ် ရေထဲတွင် (ဆာလံ ၆၉:၃၄) တွားသွားသော သတ္တဝါများကို အထူးဖော်ပြသည့် စကားလုံးဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာတွင် ရေထဲရှိ သတ္တဝါများကို ရည်ညွှန်းသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

Moveth. The verb “to move,” ramaś, is especially descriptive of creeping animals (Gen. 9:2), either on land (Gen. 7:14) or in the water (Ps. 69:34), though here it clearly signifies aquatic creatures.

 

သူတို့၏ မျိုးအလိုက်။ တတိယမြောက်နေ့တွင် ဖန်ဆင်းခဲ့သော အပင်များကဲ့သို့ပင်၊ ငါးများနှင့် ငှက်များ ကို “သူတို့၏ မျိုးအလိုက်” ဖန်ဆင်းခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့မြင်တွေ့ရသော ကွဲပြားသော သတ္တဝါမျိုးစိတ်များသည် ဖန်ဆင်းခြင်းအခါတွင် တည်ထောင်ခံရပြီး၊ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်သမားများ ယုံကြည်ထားသည့်အတိုင်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုမှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ပြတ်သားစွာ ဖော်ပြသည် (အပိုဒ် ၁၂ ကို ကြည့်ပါ)။

After their kind. As in the case of the plants created on the third day, the statement is made that the fish as well as the birds were created “after their kind,” explicitly indicating that the distinct kinds of animals we see were established at creation and not through a process of development as evolutionists maintain (see on v. 12).

 

ငှက်များနှင့် ငါးများကို တစ်နေ့တည်း ဖန်ဆင်းခဲ့ရသည့်အကြောင်းကို လူသာ၊ ကယ်လ်ဗင်နှင့် အခြား သူများ ထင်မြင်ခဲ့သည့်အတိုင်း လေနှင့် ရေ၏ တူညီမှုဟူသော ယူဆချက်ဖြင့် ရှင်းပြလို့မရ။ ထို့ပြင်၊ မျိုးစိတ်တစ်ခုချင်းစီမှ တစ်စုံတစ်ခုသာ ဖန်ဆင်းခဲ့သည်ဟု မဖော်ပြထားပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ “ရေထဲတွင် သက်ရှိသတ္တဝါများ ပြည့်လျှံစေဟူသော” စကားလုံးများသည် သတ္တဝါများကို မျိုးစိတ် အမျိုးမျိုးဖြင့်သာမက၊ တစ်ဦးချင်းအရေအတွက်များစွာဖြင့်လည်း ဖန်ဆင်းခဲ့သည်ဟု ညွှန်ပြပုံရသည်။ ပထမဦးစွာ လူသားတစ်ဦးတည်းသာ ဖန်ဆင်းခံရသည့်အချက်သည် သတ္တဝါများကိုလည်း တစ်ဦးချင်း သာ ဖန်ဆင်းခဲ့သည်ဟူသော ကောက်ချက်ကို လုံးဝမထောက်ခံပေ။

Why birds and fish were created on the same day is not to be explained by any supposed similarity between the air and the water as Luther, Calvin, and others thought. Again, it is not stated that only a single pair was created of each kind; on the contrary, the words, “Let the waters swarm with living creatures,” seem to indicate that the animals were created, not only in a rich variety of kinds, but in large numbers of individuals. The fact that but one human being was created at first, by no means warrants the conclusion that the animals were created singly also.

 

ဘုရားသခင်က ၎င်းသည်ကောင်းသည်ဟု မြင်တော်မူသည်။ ဤပဉ္စမနေ့အဆုံးတွင် ဖန်ဆင်းရှင်က ကမ္ဘာမြေကို ကြည့်ရှုသောအခါ ၎င်းသည် အလွန်နှစ်သက်ဖွယ်ဖြစ်ပေမည်။ စိမ်းလန်းသောတောင် ကုန်းများ၊ တောက်ပနေသောစမ်းချောင်းများ၊ အပြာရောင်အိုင်များသာမက၊ ရွေ့လျားနေသော၊ ရေကူးနေသော၊ ပျံသန်းနေသော သက်ရှိသတ္တဝါများသည် ဤကမ္ဘာကို ယခင်မရှိခဲ့သော အသက်ရှင်မှု ၏အရည်အသွေးကို ပထမဆုံးအကြိမ်ပေးခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ဖန်ဆင်းရှင်၏ဂုဏ်ကျေးဇူးများကို သီဆိုနိုင်သော သတ္တဝါများရှိပြီး၊ သင့်လျော်သောအစားအစာကိုရှာဖွေခြင်း (မဿဲ ၆:၂၆)၊ အမိုးအကာ အဖြစ် အသိုက်ဆောက်လုပ်ခြင်း (မဿဲ ၈:၂၀)၊ နှင့် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်ရမည့်အချိန်များကို သိရှိခြင်း (ယေရမိ ၈:၇) ဖြင့် နားလည်မှုအချို့ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

God saw that it was good. The earth must have appeared most pleasing to the Creator when He beheld it at the end of this fifth day. Not only verdant hills, sparkling streams, and blue lakes, but living creatures, moving, swimming, and flying, gave to this world for the first time the quality of life it had not possessed before. Here were creatures that could even sing the praises of their Creator, who revealed some measure of understanding, by finding the right kind of food (Matt. 6:26), by building nests as shelters (Matt. 8:20), and by knowing their times of migration (Jer. 8:7).

 

ယခင်နေ့များတွင် ဘုရားသခင်ပြုလုပ်ခဲ့သော အံ့ဖွယ်လုပ်ဆောင်မှုများသည် အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ပဉ္စမနေ့တွင် သဘာဝသည် အဆင်တန်ဆာတစ်ခုရရှိခဲ့သည်။ တတိယ နေ့တွင် ဖန်ဆင်းခဲ့သော အပင်များမရှိပါက ကမ္ဘာသည် အလွန်မဆွဲဆောင်နိုင်သော အသွင်အပြင်ကို ပြသလိမ့်မည်။ ထို့ထက်ပို၍ အနည်းငယ်သော သို့မဟုတ် များပြားသော သက်ရှိသတ္တဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဤကမ္ဘာသည် ဆွဲဆောင်မှုနှင့် ရွှင်လန်းမှုမရှိလျှင် ပို၍ဆိုးရွားလိမ့်မည်။ ဤသက်ရှိ သတ္တဝါများထဲမှ တစ်ခုစီသည် ကြီးမြတ်သောဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ်လက်ရာနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်တို့အား သင်ခန်းစာပေးသင့်ပြီး၊ အသက်အားလုံး၏ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ထိန်းသိမ်းသူအဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုးကွယ်မှုပေးသင့်သည်။ ဤသတ္တဝါများသည် ကျွန်ုပ်တို့အား အသက်ရှင်မှုအတွက် လေးစားမှုကို ပေးသင့်ပြီး၊ ၎င်းကို ကျွန်ုပ်တို့မဖန်တီးနိုင်သော်လည်း ဂရုတစိုက်ကာကွယ်ပြီး မဖျက်ဆီးသင့်ပေ။

The mighty works of God performed on the previous days were truly wonderful, but nature received an ornament on the fifth day. Without the vegetation created on the third day the world would present an extremely uninviting appearance. Much more would it be devoid of attraction and cheerfulness if the myriads of living beings with which it is populated were absent. Every one of these small or large creatures should teach us a lesson concerning the marvelous handiwork of the great God, to whom, as the author and preserver of all life, we owe adoration. These creatures should give us a wholesome respect for life, which we cannot impart but should carefully protect and not destroy.

 

၂၂။ ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့ကို ကောင်းကြီးပေးတော်မူသည်။ ပဉ္စမနေ့၏ ဖန်ဆင်းမှုသည် ဖန်ဆင်းရှင်က ကောင်းသည်ဟု ကြေညာခံရရုံသာမက၊ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းမှု၏ သက်မဲ့ထုတ်ကုန်များနှင့် အပင်များကို မပေးခဲ့သော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကိုလည်း ခံစားခဲ့ရသည်။ ဤကောင်းကြီးပေးခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ မျိုးပွားခြင်းနှင့် တိုးပွားခြင်းကို အလေးပေးထားပြီး၊ “မျိုးပွားပြီး တိုးပွားကြလော့” ဟူသော စကားသည် ကောင်းကြီးပေးခြင်း၏ ပုံမှန်ပုံသေနည်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၃၅:၁၁၊ ၄၈:၄)။

22. God blessed them. The fifth day’s work not only was pronounced to be good by the Creator but received a blessing, which was given neither to the inanimate products of God’s creation nor to the plants. This benediction, which focuses on their propagation and increase, “be fruitful, and multiply,” became a standard formula of blessing (chs. 35:11; 48:4).

 

၂၄။ သက်ရှိသတ္တဝါ။ တတိယနေ့ကဲ့သို့ပင်၊ ဆဋ္ဌမနေ့သည် မြေပေါ်ရှိ တိရစ္ဆာန်များ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် လူသားဖန်ဆင်းခြင်း ဟူသော နှစ်ဆင့်ဖန်ဆင်းမှုဖြင့် ထူးခြားသည်။ ပင်လယ်နှင့် လေထုတွင် သက်ရှိသတ္တဝါများ၊ နပ်ဖှေ့ရှ် ချာယား (အခန်းကြီး ၂၀ ကိုကြည့်ပါ) ဖြည့်ပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ၎င်းတို့၏ မျိုးအလိုက် သက်ရှိသတ္တဝါများကို ထုတ်လုပ်ရန် မြေကြီးသို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို သုံးမျိုးခွဲခြားထားသည်။

24. The living creature. Like the third day, the sixth is distinguished by a double creative act, the production of the land animals and the creation of man. After the sea and air were filled with living creatures, nephesh chayyah (see v. 20), the word of God went forth to the earth, to produce living beings after their kind. These are divided into three classes:

 

သိုးနွားများ။ ဘဟေမဟ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး၊ ဘဟမ် အမြစ်မှ “အသံမထွက်နိုင်သော” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရ သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ “အသံမထွက်သော တိရစ္ဆာန်” ဖြစ်သည်။ ဤစကားလုံးသည် ယေဘုယျအားဖြင့် အိမ်မွေးသော ခြေလေးချောင်းရှိသော တိရစ္ဆာန်ကြီးများကို ရည်ညွှန်းသော်လည်း (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄၇:၁၈၊ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၃:၁၂ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)၊ တစ်ခါတစ်ရံ မြေပေါ်ရှိ တိရစ္ဆာန်ကြီးများကို တစ်ခုလုံးအနေဖြင့် ရည်ညွှန်းသည် (သုတ္တံကျမ်း ၃၀:၃၀၊ ဒေသနာကျမ်း ၃:၁၉ စသည်တို့)။

Cattle. From behemah, derived from the root baham, “to be dumb,” meaning “dumb animal.” The word generally denotes the larger domesticated quadrupeds (see Gen. 47:18; Ex. 13:12; etc.), but occasionally the larger land animals as a whole (Prov. 30:30; Eccl. 3:19; etc.).

 

တွားသွားသတ္တဝါ။ ရမ်မ့်စ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး၊ ၎င်းသည် ခြေမရှိဘဲ သို့မဟုတ် ခြေထောက်များနှင့် မထင်ရှားသော ရွေ့လျားနိုင်သော သေးငယ်သော တိရစ္ဆာန်များဖြစ်သည့် ပိုးကောင်၊ အင်းဆက်၊ နှင့် တွားသွားသတ္တဝါများကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤနေရာတွင် မြေပေါ်ရှိ ရမ်မ့်စ်များကို ဆိုလိုပြီး၊ ပင်လယ်ရမ်မ့်စ်များသည် ယခင်နေ့တွင် ဖန်ဆင်းခံခဲ့ရသည်။

Creeping thing. From remeś, which denotes the smaller animals that move either without feet, or with feet that are scarcely perceptible, such as worms, insects, and reptiles. Here the land remeś are meant, the remeś of the sea having been created on the previous day.

 

မြေကြီး၏ သားရဲ။ ချာယတ်ထို အဲရတ်စ်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ ဤရှေးဟောင်းနှင့် ပုံမှန်မဟုတ်သော ဟီဘရူးစကားလုံးသည် လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်သွားလာနိုင်သော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကို ရည်ညွှန်းသည်။

Beast of the earth. From chayetho ’ereṣ. This old and unusual Hebrew term denotes the freely roving wild animals.

 

၂၅. မြေကြီးပေါ်ရှိ တိရစ္ဆာန်များ။ ဤနေရာ၌ ဖော်ပြထားသော သက်ရှိသတ္တဝါများ၏ ဖန်ဆင်းမှု အစီအစဉ်သည် အခန်းငယ် ၂၄ တွင်ဖော်ပြထားသော အစီအစဉ်နှင့် ကွဲပြားသည်။ ယခင်အခန်းငယ်တွင် နောက်ဆုံးဖော်ပြထားသော အုပ်စုသည် ဤနေရာ၌ ပထမဦးစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ဤသည်မှာ ဟေဗြဲစကားပုံတွင် “ပြောင်းပြန်တူညီမှု” ဟုခေါ်သော လူသိများသော စီစဉ်ပုံစံဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၁၀:၁, ၂, ၆, ၂၁; သုတ္တံ ၁၄:၁၆, ၁၇ ကို ကြည့်ပါ)။

25. The beast of the earth. The order of creation of living creatures here given differs from that of v. 24, the last group of the previous verse being the first one here enumerated. This is a well-known arrangement in Hebrew speech called “inverted parallelism” (see Gen. 10:1, 2, 6, 21; Prov. 14:16, 17).

 

၎င်း၏မျိုးအလိုက်။ ဤထုတ်ပြန်ချက်သည် သက်ရှိသတ္တဝါများ၏ အမျိုးအစားသုံးမျိုးစလုံးကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ တစ်ခုချင်းစီတွင် ၎င်း၏ ကွဲပြားသော မျိုးစိတ်များရှိသည်။ ဤဘုရားစကားလုံးများသည် သက်ရှိပုံစံမြင့်များသည် ပုံစံနိမ့်များမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု ဆိုသော ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်သီအိုရီကို ငြင်းဆို သည်။ ၎င်းသည် အသက်မရှိသော မြေကြီးမှ သက်ရှိဒြပ်ထုကို ထုတ်လုပ်ရန် ဖြစ်နိုင်သေးသည်ဟု အကြံပြုသည်။ သိပ္ပံပညာရှင်များ၏ လေ့လာမှုများသည် သက်ရှိသက်ရှိအားလုံးသည် မြေကြီးမှ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ မြေကြီးတွင်ရှိသော ဒြပ်စင်များမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာမျှ မပါဝင်ကြောင်း ကျမ်းစာကြေညာချက်ကို အတည်ပြုသော်လည်း၊ သိပ္ပံပညာရှင်များသည် အသက်မရှိသော ဒြပ်ထုမှ အသက်ရှင်ပြီး ၎င်း၏မျိုးစိတ်ကို မျိုးပွားနိုင်သော ဆဲလ်တစ်ခုကိုမျှ ထုတ်လုပ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

After his kind. The statement refers to all three classes of living creatures, each of which has its distinct kinds. These inspired words refute the evolution theory, which declares that higher forms of life developed from lower ones and which suggests that it may yet be possible to produce living matter out of inanimate earth. Although scientific study confirms the Biblical declaration that all animate organisms are made out of the earth, containing nothing else in elements than what the earth possesses, scientists have never been able to produce from lifeless matter one single cell that was able to live and reproduce its kind.

 

ဘုရားသခင်က ၎င်းသည် ကောင်းသည်ဟု မြင်တော်မူသည်။ ပုံမှန်ချီးမွမ်းစကားဖြင့် မြေပေါ်ရှိ တိရစ္ဆာန်အားလုံး၏ ဖန်ဆင်းမှုအကြောင်းကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြပြီး၊ စာရေးသူသည် ဖန်ဆင်းမှု၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော လူသားဖန်ဆင်းမှုအကြောင်းကို အလျင်အမြန် ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။

God saw that it was good. With the usual word of approbation the short record of the creation of all land animals closes, and the author hastens to the account of the creation of man, in which the work of creation culminates.

 

၂၆။ ငါတို့သည် လူကို ဖန်ဆင်းကြစို့။ သန့်ရှင်းသောကျမ်းစာသည် လူသားသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ အခြားသတ္တဝါများထက် သာလွန်ကြောင်း အစပိုင်းတွင် ကြေညာထားသည်။ “ငါတို့” ဟူသော အများကိန်း စကားလုံးကို အစောပိုင်းခရစ်ယာန်ဘာသာရေးပညာရှင်များက တညီတညွတ်နီးပါး ဘုရားသခင်၏ ပုဂ္ဂိုလ်သုံးပါးဖြစ်သည့် သန့်ရှင်းသောသုံးပါးတစ်ဆူကို ညွှန်ပြသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြ သည်။ “ငါတို့” ဟူသော စကားလုံးသည် အနည်းဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးသည် အတူတကွ တိုင်ပင်ဆွေးနွေး နေခြင်းကို လိုအပ်သည်။ လူသားကို “ငါတို့” ၏ ပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း ဖန်ဆင်းမည်ဖြစ်ပြီး “ဘုရားသခင်” ၏ ပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခဲ့သည်ဟူသော ဖော်ပြချက်များသည် တိုင်ပင်ဆွေး နွေးနေသူများသည် တူညီသော ဘုရားဖြစ်တည်မှုတွင် ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ရမည်ဟူသော နိဂုံးသို့ ဦးတည်စေသည်။ ဤအမှန် တရားသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဤနေရာ၊ ကမ္ဘာဦး ၃:၂၂၊ ၁၁:၇၊ ဒံယေလ ၇:၉၊ ၁၀၊ ၁၃၊ ၁၄ စသည့် ကျမ်းပိုဒ်များတွင် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုထားပြီး၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်း တွင် ပြည့်စုံစွာ ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသောသုံးပါးတစ်ဆူ၏ ဒုတိယပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သော ခရစ်တော်သည် ခမည်းတော်ဘုရား သခင်ကိုယ်တိုင်က “ဘုရားသခင်” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၁:၈) ဟု ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားပြီး၊ ၎င်းသည် ဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ငန်းတွင် ခမည်းတော်နှင့် အတူ ပူးပေါင်းပါဝင်ခဲ့သည်။ ယောဟန် ၁:၁-၃၊ ၁၄၊ ၁ ကောရိန္သု ၈:၆၊ ကောလောသဲ ၁:၁၆၊ ၁၇၊ ဟေဗြဲ ၁:၂ ကဲ့သို့သော ကျမ်းပိုဒ်များသည် ခမည်းတော်ဘုရားသခင်သည် သားတော်အားဖြင့် ခပ်သိမ်းသောအရာများကို ဖန်ဆင်းခဲ့ရုံသာမက၊ ခပ်သိမ်းသောသက်ရှိများကို ခရစ်တော်အားဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားသည်ဟုလည်း သွန်သင်ပေးသည်။

26. Let us make man. The Sacred Record proclaims at the very outset the preeminence of man above all the other creatures of the earth. The plural “us” was regarded by the early church theologians almost unanimously as indicative of the three persons of the Godhead. The word “us” requires the presence of at least two persons counseling together. The statements that man was to be made in “our” image and was made in “God’s” image leads to the conclusion that those counseling must both be persons of the same Godhead. This truth, implied in the OT, in various passages such as the one discussed here, and Gen. 3:22; 11:7; Dan. 7:9, 10, 13, 14; etc., is fully and clearly revealed in the NT, where we are told in unmistakable terms that Christ, the second person of the Godhead, called God by the Father Himself (Heb. 1:8), was associated with His Father in the work of creation. Texts like John 1:1–3, 14; 1 Cor. 8:6; Col. 1:16, 17; Heb. 1:2 teach us not only that God the Father created all things through His Son but also that all life is preserved by Christ.

 

ဤအမှန်တရား၏ အပြည့်အဝအလင်းသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင်ပါရှိသော ဗျာဒိတ်များမတိုင်မီ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းပိုဒ်များပေါ်တွင် မထွန်းလင်းခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ သန့်ရှင်းသောသုံးပါးတစ် ဆူ၏ ပုဂ္ဂိုလ်အသီးသီးကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်းပိုဒ်များမှတစ်ဆင့်သာ ထင်ရှားစွာ နားလည်ရန် မလွယ်ကူခဲ့ပေ။ သို့သော် ဖန်ဆင်းခြင်းအချိန်တွင် ခရစ်တော်သည် ခမည်းတော်နှင့်အတူ ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်သူအဖြစ် ရှိနေခဲ့သည်ဆိုသော အစပိုင်းသက်သေသည် သမ္မာကျမ်းစာ၏ ပထမစာ မျက်နှာတွင် ရှိသည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်များသည် ဓမ္မဟောင်းနှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ စိတ်ကူးဉာဏ်ဖြင့်ရေး သားခြင်းကို ယုံကြည် သူများအတွက် အခက်အခဲမရှိပေ။ အကြောင်းမှာ တစ်ပိုင်းသည် အခြား တစ်ပိုင်းကို ရှင်းပြပြီး နှစ်ခုလုံးသည် လှပသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ သဟဇာတဖြစ်စွာ ပေါင်း စပ်ထားသောကြောင့်ဖြစ် သည်။ အခန်းကြီး ၂၆ နှင့် ၂၇ တွင် ဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ငန်းတွင် သန့်ရှင်း သောသုံးပါးတစ်ဆူ၏ ဒုတိယပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော ခရစ်တော်၏ လုပ်ဆောင်မှုဆိုင်ရာ အရိပ်အမြွက် များသာမက၊ အခန်းကြီး ၂ တွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် တူညီသောလုပ်ငန်းတွင် ပူးပေါင်းပါဝင်သူအဖြစ် ဖော်ပြထား သည်။ ထို့ကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာ၏ ပထမစာမျက်နှာတွင် သန့်ရှင်းသောသုံးပါးတစ်ဆူ၏ အံ့ဖွယ်လျှို့ ဝှက်ချက်အတွက် ပထမဆုံးသက်သေကို တွေ့ရှိရ ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့သည် မဖြစ်မနေ ကြေညာရန် ဖြစ်သည်။ ဤလျှို့ဝှက်ချက်သည် သမ္မာကျမ်းစာ စာအုပ်များ၏ မတူညီသော စာရေးဆရာများ၏ စိတ်ကူးဉာဏ်ဖြင့် ရေးသားခြင်းဖြင့် ပိုမိုရှင်းလင်း စွာ ထင်ရှားလာသည်။

Even though it is true that this full light of truth did not shine upon these OT texts previous to the revelations contained in the NT, and that distinct understanding of the different persons of the Godhead was not so readily discernible from the OT passages alone, the initial evidence of the existence of Christ at the time of the creation as colaborer with His Father is present on the first page of the Bible. These texts offer no difficulties for those who believe in the inspiration of the OT as well as the NT, in view of the fact that one part explains the other and that both fit harmoniously together, like the stones of a beautiful mosaic. Not only do vs. 26 and 27 contain hints of the activity of Christ as the second person of the Godhead in this creation work, but v. 2 mentions the Holy Spirit as collaborating in the same work. We are therefore justified in declaring that the first evidence for the sublime mystery of the Godhead is found on the first page of the Bible, a mystery that is placed in clearer light as the pen of inspiration of the different authors of the Bible books was moved to reveal this truth more fully.

 

“လူ” ဟူသော စကားလုံးသည် ဟေဗြဲဘာသာတွင် “အာဒံ” ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် လူသားမျိုးနွယ် ၏ ဖခင်ကို အမည်ပေးရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သော စကားလုံးဖြစ်သည် (အခန်း ၅:၂)။ ဤစကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ကို အမျိုးမျိုးရှင်းပြထားသည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏အရောင်ကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ “အာဒံ” မှ “အနီရောင်ဖြစ်သည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့်၊ သို့မဟုတ် ၎င်း၏အသွင်အပြင်ကို ဖော်ပြခြင်း၊ အာရဗီဘာသာစကားမှ “တောက်ပသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသော မူလစကားလုံးမှ ဆင်းသက်လာ ပြီး အာဒံကို “တောက်ပသောသူ” ဟု ဖြစ်စေသည်၊ သို့မဟုတ် ၎င်း၏သဘာဝကို ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် “ဒမ်” မှ “တူညီမှု” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့်၊ သို့မဟုတ် အလားအလာအကောင်းဆုံးမှာ ၎င်း၏မူလအစကို “မြေကြီး” မှ “အာဒမာဟ်” ဟူသော “မြေမှဖြစ်သောသူ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

The word “man” is ’adam in Hebrew, the very word God employed in naming the father of the human race (ch. 5:2). The meaning of this word has been variously explained. It is descriptive of either his color, from ’adam, “to be red”; or his appearance, from an Arabic root which signifies “to shine,” thus making Adam “the brilliant one”; or his nature as God’s image, from dam, “likeness”; or, and most probably, his origin, “the ground,” from ’adamah, “the one of the soil.”

 

လူသားသည် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ပြင်ပတူညီမှုနှင့် အကျင့်စာရိတ္တနှစ်မျိုးစလုံးတွင် ဆောင်ရန် ဖြစ်သည် (ပီပီ ၄၅)။ ထိုပုံသဏ္ဍာန်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးသဘာဝတွင် အထင်ရှားဆုံးဖြစ်သည်။ သူသည် “သက်ရှိဝိညာဉ်” သို့မဟုတ် သက်ရှိဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဖြစ်လာပြီး၊ လွတ်လပ်သောဆန္ဒ၊ မိမိကိုယ်ကိုသတိရှိသော ပင်ကိုယ်စရိုက်တို့ဖြင့် ထူးချွန်ခံရသည်။

In our image. “Man was to bear God’s image, both in outward resemblance and in character” (PP 45). That image was most evident in terms of his spiritual nature. He became a “living soul,” or rather living being, endowed with a free will, a self-conscious personality.

 

ဤသဘာဝသည် အပြစ်ဒုစရိုက်ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို အက်ကွဲပျက်စီးသွားသည်အထိ ဖန်ဆင်းရှင်၏ သန့်ရှင်းသောသဘာဝကို ထင်ဟပ်စေခဲ့သည်။ ခရစ်တော်အားဖြင့်သာ၊ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအသရေ၏ တောက်ပမှုနှင့် “သူ၏ပုဂ္ဂိုလ်၏ ထင်ရှားသောပုံသဏ္ဍာန်” (ဟီဘရူး ၁:၃) အားဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏သဘာဝသည် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲခံရသည် (ကောလောသဲ ၃:၁၀; ဧဖက် ၄:၂၄)။

This nature reflected the divine holiness of its Maker until sin shattered the divine likeness. It is only through Christ, the brightness of the glory of God and the “express image of his person” (Heb. 1:3), that our nature is transformed into the image of God again (Col. 3:10; Eph. 4:24).

 

ထို့ပြင် သူတို့အား အုပ်စိုးခွင့်ပေးတော်မူစေသော။ လူသားနှင့် ကျန်ဖန်ဆင်းမှုများနှင့် ဆက်ဆံရေး သည် အုပ်စိုးမှုတစ်ခုဖြစ်ရမည်။ “သူတို့” ဟူသော ဗဟုဝစ်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် ဘုရားသခင်သည် လူတစ်ဦးတည်းထက်ပို၍ ဖန်ဆင်းရန် အစီအစဉ်ရှိခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ “မြေကြီးတစ်ခုလုံး” အပေါ် အုပ်စိုးခွင့်ကို အာဒံထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးခြင်းဖြင့်၊ ဘုရားသခင်သည် လူသားအား ဤကမ္ဘာ ဂြိုဟ်အပေါ် သူ၏ကိုယ်စားလှယ် သို့မဟုတ် ဒုတိယအုပ်ချုပ်သူအဖြစ် ဖြစ်စေရန် အစီအစဉ်ပြုခဲ့ သည်။ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကို အာဒံအောက်တွင် မထားခဲ့ကြောင်း အချို့သော မှတ်ချက်ပေးသူ များက ထည့်သွင်းစဉ်းစားသည်။ ဤအမြင်သည် မမှန်ကန်ပါ။ အပင်များသည်လည်း အာဒံအောက် တွင် ထားရှိခံရသော ဖန်ဆင်းမှုများစာရင်းတွင် ပါဝင်မနေသော်လည်း၊ ယနေ့အထိ လူသားသည် အပင်များအပေါ် အုပ်စိုးခွင့်ရှိခဲ့ပြီး “မြေကြီးတစ်ခုလုံး” ဟူသော စကားစုတွင် အပင်များပါဝင်သည် ဟု မည်သူမှ ငြင်းဆိုမည်မဟုတ်ပါ။ ဤစကားစုသည် အမည်ဖြင့်မဖော်ပြထားသည့် ဤမြေကြီးပေါ် ရှိ အရာအားလုံးကို အကျုံးဝင်ပြီး “တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ” ကိုပါ ထည့်သွင်းထားသည် (ဆာလံ ၈:၆-၈)။ သို့သော်၊ ဘုရားသခင်သည် လူသားအား ဤမြေကြီးအပေါ်သာ အုပ်စိုးခွင့်ကို ကန့်သတ် ခဲ့ပြီး၊ အာဒံအား ကောင်းကင်လများအပေါ် အုပ်စိုးခွင့်ကို လွှဲပြောင်းမပေးခဲ့ပါ။

And let them have dominion. The relationship of man to the rest of the creation was to be one of rulership. The use of the plural “them” shows that God planned from the very beginning to create more than one individual. By transferring to Adam ruling power over “all the earth,” God planned to make man His representative, or viceroy, over this planet. That the beast of the field is not mentioned has been taken by some commentators as an indication that the animals that are now wild were not subjected to Adam. This opinion is untenable. The plants are also missing in the enumeration of created works subjected to Adam, although no one will deny that man has had the right to rule over the vegetation to the present day and that the plants must have been included in the phrase “all the earth.” This phrase, in fact, covers everything on this earth not mentioned by name, including “the beasts of the field” (Ps. 8:6–8). However, God limited man’s supremacy to this earth, not transferring to Adam rulership over the celestial bodies.

 

၂၆ (ဧဖက် ၃:၁၅)။ ပိုမိုကြီးမားသော မိသားစု။—အဆုံးမရှိသောမေတ္တာ—ဤသည်မည်မျှ ကြီးမြတ်သနည်း! ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်ကို ချဲ့ထွင်ရန် ကမ္ဘာကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ သူသည် ဖန်ဆင်းခံသိဉာဏ်ရှိသူများ၏ ပိုမိုကြီးမားသော မိသားစုကို လိုလားတော်မူသည် (မူကြမ်း ၇၈၊ ၁၉၀၁)။

26 (Eph. 3:15). A Larger Family.—Infinite love—how great it is! God made the world to enlarge heaven. He desires a larger family of created intelligences (MS 78, 1901).

 

၂၇။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် လူကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ဤအချက်တွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ် ချက်ပြည့်စုံခြင်းကို ဟေဗြဲကဗျာလင်္ကာ၏ ပုံစံဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ဤကဗျာစာပုံစံမှာ ဟေဗြဲသမ္မာ ကျမ်းစာ၏ ကဗျာဆန်သောကျမ်းများတွင် အများဆုံးတွေ့ရသည့် ပုံစံဖြစ်သည်။ ဤပုံစံတွင် စာပိုဒ်၏ ပထမပိုင်းတွင် ဖော်ပြထားသော အဓိပ္ပာယ်ကို ဒုတိယပိုင်း (သို့မဟုတ် တတိယပိုင်း) တွင် စကားလုံး အနည်းငယ်ပြောင်းလဲကာ အဓိပ္ပာယ်မပြောင်းဘဲ ပြန်လည်ဖော်ပြလေ့ရှိ သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဤကျမ်း ပိုဒ်တွင်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖော်ပြထားသည် -

27. So God created man. The account of the accomplishment of the divine purpose is expressed in a form of Hebrew poetry, common in all poetic books of the Hebrew Bible, in which the thought expressed in the first part of a stanza is repeated with slight variations in words but not in meaning in the second or even in the third part of the stanza, as in our verse:

 

"ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် လူကို မိမိပုံသဏ္ဍာန်တော်နှင့်အညီ ဖန်ဆင်းတော်မူ၏၊

ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဍာန်တော်နှင့်အညီ လူယောက်ျား၊ လူမိန်းမကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။"

“So God created man in his own image,

in the image of God created he him;

male and female created he them.”

 

မောရှေသည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၅၊ တရားဟောရာကျမ်း ၃၂၊ ၃၃၊ ဆာလံကျမ်း ၉၀ တို့တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း) ကဗျာစာပေဖွဲ့နွဲ့နိုင်စွမ်းရှိသူဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ်အမှုတော်များ ကို ကဗျာလင်္ကာဖြင့် ပထမဆုံးရေးသားသူလည်းဖြစ်သည်။ မောရှေသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဘုရားသခင် ၏ အမှုတော်အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော လူသားဖန်ဆင်းခြင်းအကြောင်းကို ရေးသားရာတွင် သာမန် ဇာတ်ကြောင်းပြောနည်းကို စွန့်လွှတ်ကာ ကဗျာလင်္ကာဖြင့် ဖွဲ့နွဲ့ရေးသားခဲ့သည်။

Moses, who has given us other samples of his poetic ability (see Ex. 15; Deut. 32, 33; Ps. 90), was the first of all the inspired writers who told of God’s wondrous works in words of poetry. When he had reached the point in his record that told of the creation of man, the crown of God’s work on this earth, he left the ordinary narrative style and employed poetry.

 

သူ၏ပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း။ ဤနေရာတွင် "သူ၏" ဟူသော ဧကဝုစ်စကားလုံး၏ အသုံးအနှုန်းကို သတိပြုရန် အရေးကြီးသည်။ အခန်းငယ် ၂၆ တွင် ပါဝင်သော ဗဟုဝုစ်ပုံစံသည် ဘုရားသခင်သည် တစ်ဆူတည်းဖြစ်သော်လည်း အနန္တဂုဏ်ရှိသည်ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့အပြင် အခန်းငယ် ၂၇ တွင် ဘုရားသခင်၏ အနန္တဂုဏ်သည် သူ၏ တစ်ဆူတည်းဖြစ်မှုကို မပျက်စီးစေကြောင်း ထပ်လောင်း အလေးပေးထားသည်။

In his own image. Noteworthy is the use of the singular, “his.” The plural of v. 26 reveals that the Deity possesses plurality in unity, whereas v. 27 emphasizes that the plurality of God does not negate God’s unity.

 

ကျား နှင့် မ လူသားဖန်ဆင်းခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော အချက်အလက်တွင် လိင်ကွဲပြားမှုကို ဖော်ပြ ခြင်းဖြင့် အသစ်သောအချက်တစ်ခု ထည့်သွင်းထားသည်။ "ကျား" နှင့် "မ" ဟူသော စကားလုံးနှစ် လုံးမှာ ဟေဗြဲဘာသာမှ နာမဝိသေသနများဖြစ်ပြီး၊ လူနှစ်ဦး၏ လိင်ကို ညွှန်းဆိုထားသည်။ သတ္တဝါများအပေါ် မျိုးပွားခြင်းဆိုင်ရာ ကောင်းချီးပေးခြင်း (အခန်း ၁:၂၂) တွင် သူတို့သည်လည်း လိင်ကွဲပြားစွာ ဖန်ဆင်းခံခဲ့ရကြောင်း ညွှန်းဆိုသော်လည်း၊ ဤအချက်ကို တိုက်ရိုက်ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပါ။ လူသားဖန်ဆင်းခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ဤသို့ဖော်ပြရခြင်းအတွက် အထူးအကြောင်းရင်းရှိမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအကြောင်းရင်းမှာ လူသားတွင်သာ လိင်နှစ်မျိုး၏ သဘောသဘာဝသည် သန့်ရှင်း သော အိမ်ထောင်ရေး အဖြစ် ပေါ်လွင်စွာ ဖော်ပြနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် အခန်း ၂ တွင် ဖော်ပြထားသော မိသားစုဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ ဘုရားသခင်၏ အကြံအစည်အတွက် အခြေခံအချက်တစ်ခုကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးထားသည်။

Male and female. A new element is introduced in the information given about the creation of man by mentioning differences in sex. The two words “male” and “female” are translations of Hebrew adjectives that indicate the sex of the two individuals. The blessing of fertility pronounced over the animals (v. 22) implies that they must have been created likewise with sexual differences, but this fact is not mentioned. Probably a special reason existed for mentioning it in connection with the creation of man. That reason may spring from the fact that only in man does the duality of sex find its expression in the institution of holy wedlock. This verse prepares us for the revelation concerning God’s plan for the creation of the family that is presented in ch. 2.

 

၂၇။ လူသားသည် အသစ်ပြီး ထူးခြားသော အဆင့်တစ်ခု။—ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးသည် ကမ္ဘာနှင့် လူသားကို ဖန်ဆင်းခြင်းတွင် နက်ရှိုင်းပြီး ပျော်ရွှင်သော စိတ်ဝင်စားမှုကို ယူဆောင်ခဲ့သည်။ လူသားများသည် အသစ်ပြီး ထူးခြားသော အဆင့်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် “ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း” ဖန်ဆင်းခံရပြီး၊ ကမ္ဘာကို လူဦးရေဖြည့်စွမ်းရန် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည် (ရီဗျူးအင်း ဟရာလ်၊ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၁၊ ၁၉၀၂)။

27. Man, a New and Distinct Order.—All heaven took a deep and joyful interest in the creation of the world and of man. Human beings were a new and distinct order. They were made “in the image of God,” and it was the Creator’s design that they should populate the earth (RH Feb 11, 1902).

 

၂၈. ဘုရားသခင်က သူတို့ကိုကောင်းကြီးပေးတော်မူသည်။ ယခင်နေ့က သက်ရှိသတ္တဝါများအပေါ် ဘုရားသခင်ပေးသနားခဲ့သော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ဆဌမနေ့အဆုံးတွင် လူသားနှင့်သင့်လျော်သော အထူးဖြည့်စွမ်းမှုများနှင့်အတူ ထပ်မံပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က “သူ” မဟုတ်ဘဲ “သူတို့” ကို ကောင်းကြီးပေးခဲ့သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဧဝ၏ဖန်ဆင်းခြင်းသည် ဆဌမနေ့မကုန်ဆုံးမီ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရပြီး၊ သူတို့အပေါ်ပေးအပ်ခဲ့သော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများနှင့် တာဝန်များကို နှစ်ဦးစလုံးက တန်းတူညီမျှ မျှဝေခံစားရမည်ဖြစ်သည်။

28. And God blessed them. The blessings of God conferred upon the living creatures the day before were repeated at the end of the sixth day with special additions appropriate to man. God blessed “them” not “him,” indicating that the creation of Eve must have occurred before the sixth day had passed by and that the blessings and responsibilities conferred on them were to be jointly shared by both in equal manner.

 

ဘုရားသခင်က သူတို့အား မိန့်တော်မူသည်။ အခန်းကဏ္ဍ ၂၂ နှင့် ၂၈ ၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများ၏ နိဒါန်းတွင် သတိပြုသင့်သော ကွဲပြားမှုတစ်ခုရှိသည်။ တိရစ္ဆာန်များအတွက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို “ဘုရားသခင်က သူတို့ကို ကောင်းကြီးပေးတော်မူ၍ မိန့်တော်မူသည်” ဟူ၍ ဖော်ပြခဲ့သော်လည်း၊ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို “သူတို့အား” ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဉာဏ်ရည်ရှိသော သတ္တဝါများအနေဖြင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်စကားကို နားထောင်နိုင်ပြီး ဆက်သွယ်မှုများကို လက်ခံနိုင်ခဲ့သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် ဘုရားသခင်က လူသားထံသို့ ပထမဆုံးသော ဗျာဒိတ်တော်ပါရှိသည်။

God said unto them. A difference exists between the introductions to the blessings of vs. 22 and 28 that is worth noticing. The blessing for the animals was pronounced regarding them, “God blessed them, saying,” whereas the blessing for the human race was expressed “unto them.” As intelligent beings they were able to listen to God and to receive communications. This verse contains the first revelation of God to man.

 

မျိုးပွားကြလော့။ ဖန်ဆင်းရှင်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာသည် ပထမဦးစွာ မျိုးစိတ်များ၏ မျိုးပွားမှုနှင့် ထာဝရတည်တံ့မှုကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ဤကောင်းကြီးမင်္ဂလာသည် ဘုရားသခင်က ဘယ်သောအခါမှ ရုပ်သိမ်းမထားဘဲ၊ ယခုကမ္ဘာ့တိုက်ကြီးများအားလုံးကို ဖြည့်နှက်ထားသော လူသန်းရာချီရှိသည့် အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏အမိန့်တော်ကို မှတ်ချက်ပြုသူများက လူသားမျိုးပွားမှုသည် အဆုံးမရှိ ဆက်လက်မဖြစ်ပေါ်သင့်ဘဲ၊ ကမ္ဘာမြေသည် လူသားများနှင့် ၎င်းတို့၏ တိရစ္ဆာန်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသောအခါ ရပ်တန့်ရမည်ဟု နားလည်ထားသည်။

Be fruitful. The Creator’s benediction had respect, in the first instance, to the propagation and perpetuation of the species, a blessing that has never been rescinded by God and that is the source of hundreds of millions of human beings who now fill all continents of this world. The divine commission has been understood by various commentators to indicate that the reproduction of human beings should not continue endlessly, but was to cease when the earth was filled with human beings and their animal subjects.

 

“ပြန်လည်ဖြည့်စွမ်းရန်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသောစကားလုံးသည် အတိတ်ကာလတစ်ခုတွင် ဤကမ္ဘာသည် လူဦးရေမရှိခဲ့ဘဲ၊ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁ သည် ၎င်း၏ပြန်လည်ထူထောင်မှု၏ မှတ်တမ်းဖြစ်သည်ဟူသော မမှန်ကန်သောအယူအဆကို မထောက်ခံပေ။ “ကမ္ဘာမြေကို ပြန်လည်ဖြည့်စွမ်းရန်” ဟူသည်ကို “ကမ္ဘာမြေကို ဖြည့်စွမ်းရန်” (RSV) ဟု တိကျစွာဘာသာပြန်နိုင်သည်။ အခန်း၏အဆုံးတွင် မှတ်စုကို ကြည့်ပါ။

The word translated “replenish” does not support the false doctrine that at some remote time in the past this world was depopulated, and that Gen. 1 is the record of its restoration. “Replenish the earth” may be accurately translated, “Fill the earth” (RSV). See note at end of chapter.

 

၎င်းကို အုပ်စိုးရန်။ ဤဗျာဒိတ်တော်တွင် လူသားတို့၏တာဝန်နှင့် ကံကြမ္မာနှင့်ပတ်သက်သော ညွှန်ကြားချက်များလည်း ပါရှိပြီး၊ ကမ္ဘာမြေဖန်ဆင်းမှုလုပ်ငန်းများကို အုပ်ချုပ်ရန် အမိန့်ပေးထား သည်မှာ အခန်းကဏ္ဍ ၂၆ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဘုရားသခင်၏အကြံအစည်နှင့် တူညီသော စကားလုံးများနီးပါးဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ တစ်ခုတည်းသောကွဲပြားချက်မှာ “၎င်းကို အုပ်စိုးရန်” ဟူသော ထပ်ဆောင်းစကားစုဖြစ်ပြီး၊ လူသားအား စိုက်ပျိုးရေး၊ သတ္တုတူးဖော်ရေးလုပ် ငန်းများ၊ ပထဝီဝင်သုတေသန၊ သိပ္ပံပညာရှာဖွေတွေ့ရှိမှုများ၊ နှင့် စက်ယန္တရားတီထွင်မှုများဖြင့် ကမ္ဘာမြေ၏ ကြီးမားသောအရင်းအမြစ်များကို ၎င်း၏လိုအပ်ချက်များအတွက် အသုံးပြုခွင့်ပေးထားသည်။

Subdue it. This revelation also contains instruction concerning man’s duty and destiny, to rule over the earthly creation works, a commission expressed almost in the same words as those of the divine council recorded in v. 26. The only difference is the additional phrase, “subdue it,” granting man the right to utilize for his necessities the vast resources of the earth, by agricultural and mining operations, by geographical research, scientific discovery, and mechanical invention.

 

၂၉။ မြက်ပင်အားလုံး။ အသစ်ခန့်အပ်ထားသော ဘုရင်နှင့် ၎င်း၏ လက်အောက်ခံများ၏ အသက်ရှင်သန်ရေးအတွက် စီမံပေးခြင်းကို နောက်ထပ်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ မှတ်တမ်းမှ လူသားသည် လယ်ကွင်းနှင့် သစ်ပင်များ၏ ထွက်ကုန်များကို စားရန်ဖြစ်ပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ သီးနှံ၊ အခွံမာသီး၊ နှင့် သစ်သီးများကို စားရန်ဖြစ်သည်။ တိရစ္ဆာန်များသည် “မြက်ပင်စိမ်းတိုင်း”၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်၊ အပင်စိမ်းများ၊ နှင့် မြက်များကို စားရန်ဖြစ်သည်။

29. Every herb. Provision for the sustenance of the newly appointed monarch and his subjects is next made. We learn from the divine record that man was to eat of the products of both field and tree, in other words of grain, nuts, and fruit; the animals, to eat of “every green herb,” vegetables, or green plants, and grass.

 

ဤစည်းမျဉ်းစည်းကမ်း၏ စကားအသုံးအနှုန်းသည် ဘုရားသခင်၏ ဆန္ဒအရ လူသားသည် အစာ အတွက် တိရစ္ဆာန်များကို သတ်ဖြတ်ရန် သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်များသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သားကောင်အဖြစ် လိုက်လံစားသောက်ရန် မဖြစ်စေလိုကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထို့ကြောင့်၊ လူသားနှင့် တိရစ္ဆာန်များမှ အသက်ကို အကြမ်းဖက်စွာ နာကျင်စွာ ဖျက်ဆီးခြင်းသည် လောကသို့ အပြစ်ဝင်ရောက်လာမှု၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းပြီးနောက်မှသာ ဘုရားသခင်က လူသားအား တိရစ္ဆာန်များ၏ အသားကို စားခွင့်ပြုခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၉:၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ရှေးခေတ် တစ်ပါးအမျိုးသားဒဏ္ဍာရီများပင်လျှင် လူသားသည် တိရစ္ဆာန်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ် ခဲ့သည့် အပြစ်ကင်းစင်သော ရွှေခေတ်အကြောင်း ဖော်ပြထားသည် (အိုဗစ် မက်တာ။ I. ၁၀၃-၁၀၆)။ မည်သည့်တိရစ္ဆာန်မျိုးမဆို အစပိုင်းတွင် အသားမစားခဲ့ကြောင်း ဟေရှာယ ၁၁:၆-၉၊ ၆၅:၂၅ ရှိ ပုရောဖက်ပြုချက်များမှ သိရှိနိုင်သည်။ ၎င်းတွင် အပြစ်ရပ်ဆိုင်းခြင်းနှင့် လောကကို ဘုရားသခင် ၏ နိုင်ငံတော်အဖြစ် ပြည့်စုံစွာ ပြောင်းလဲခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခံသတ္တဝါများကို သတ် ဖြတ်ခြင်း ရပ်ဆိုင်းခြင်းနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်သည်။

The wording of this regulation reveals that it was not the will of God that man should slaughter animals for food, or that animals should prey upon one another; consequently, the violent and often painful destruction of life by man and animals is a result of the entry of sin into the world. It was not till after the Flood that God gave man permission to eat of the flesh of animals (see ch. 9:3). Even ancient pagan legends speak of a golden age of innocence, when man abstained from killing animals (Ovid Met. I. 103-106). That no animal of any kind ate flesh at the first may be inferred from the prophetic announcements in Isa. 11:6–9; 65:25, of the new earth state, where the cessation of sin and the complete transformation of the world into the kingdom of God are accompanied by the cessation of slaughter of any of God’s creatures.

 

အပြစ်ကြောင့် သေခြင်းသည် လောကသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ဟူသော ကျမ်းစာ၏ ရှင်းလင်းသော သွန်သင်ချက်သည် ဘုရားသခင်သည် မူလက လူသားရော တိရစ္ဆာန်များပါ အစာအတွက် အသက်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း မရှိကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသသည်။

The clear teaching of Scripture that death entered the world through sin shows clearly that God originally intended that neither man nor animals should take life in order to provide themselves with food.

 

တိရစ္ဆာန်များ၏ အလွန်အကျွံတိုးပွားမှုကို ထိန်းရန် တိရစ္ဆာန်များကို သတ်ဖြတ်ရန် လိုအပ်သည်ဟူသော ယူဆချက်အပေါ် အခြေခံထားသော အငြင်းအခုံအားလုံးသည် တန်ဖိုးမရေရာပါ။ တိရစ္ဆာန်များနှင့် လူသားများ ထိန်းချုပ်မရဘဲ ထာဝရတိုးပွားမည်ဆိုပါက ဤလောကတွင် ဘာဖြစ်လာမည်ကို ခန့်မှန်းရန် အချည်းနှီးဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ပြောင်းလဲလာသော အခြေအနေများကို ဖြည့်ဆည်းရန် အစီအစဉ်များ ပြုလုပ်ထားခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ ဤအစီအစဉ်များကို ကျွန်ုပ်တို့ထံ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ခြင်း မရှိပါ၊ အကြောင်းမှာ အပြစ်သည် အလွန်အကျွံ မျိုးပွားမှုကို ထိန်းရန် လိုအပ်မှုမဖြစ်ပေါ်မီ လောကသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။

All arguments based on the premise that it is necessary to kill animals to check their excessive increase are of doubtful value. It is futile to speculate on what would have happened to this world if animals and human beings had multiplied unchecked in perpetuity. God certainly had made His plans to meet changing conditions as they would arise. These plans have not been revealed to us, because sin entered the world before the need arose to check an excessive reproduction (see v. 28).

 

၂၉ (ဆာလံ ၁၀၄:၁၄)။ ကျွန်ုပ်တို့၏လက်ထဲတွင် အသီးအနှံ။—သခင်ဘုရားသည် သူ၏ဖန်ဆင်းမှုရှိ သစ်ပင်များနှင့် စပျစ်နွယ်ပင်များသို့ သူ၏အသက်ကို ပေးအပ်ထားသည်။ သူ၏စကားတော်သည် မြေကြီး၏ အသီးအနှံကို တိုးမြှင့်နိုင်သည် သို့မဟုတ် လျော့နည်းစေနိုင်သည်။ လူသားများသည် သဘာဝနှင့် သဘာဝ၏ဘုရားသခင်အကြား ဆက်နွယ်မှုကို နားလည်ရန် ၎င်းတို့၏သိဉာဏ်ကို ဖွင့်လှစ်ပါက၊ ဖန်ဆင်းရှင်၏ တန်ခိုးကို သစ္စာရှိစွာ အသိအမှတ်ပြုမှုများကို ကြားရလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏အသက်မရှိပါက သဘာဝသည် သေဆုံးလိမ့်မည်။ သူ၏ဖန်ဆင်းမှုလက်ရာများသည် သူ့အပေါ်တွင် မူတည်သည်။ သူသည် သဘာဝမှထုတ်လုပ်သမျှအပေါ် အသက်ပေးသော ဂုဏ်သတ္တိများကို ပေးအပ်သည်။ အသီးအနှံများဖြင့် ပြည့်နေသော သစ်ပင်များကို ဘုရားသခင်၏လက်ဆောင်အဖြစ် မှတ်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် အသီးအနှံကို ကျွန်ုပ်တို့၏လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးသည့်အလားပင် (မူကြမ်း ၁၁၄၊ ၁၈၉၉)။

29 (Ps. 104:14). Fruit in Our Hands.—The Lord has given His life to the trees and vines of His creation. His word can increase or decrease the fruit of the land. If men would open their understanding to discern the relation between nature and nature’s God, faithful acknowledgments of the Creator’s power would be heard. Without the life of God, nature would die. His creative works are dependent on Him. He bestows life-giving properties on all that nature produces. We are to regard the trees laden with fruit as the gift of God, just as much as though He placed the fruit in our hands (MS 114, 1899).

 

 

၃၁. ကြည့်ပါ၊ ၎င်းသည် အလွန်ကောင်းသည်။ လူသားကို ဖန်ဆင်းပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် အုပ်စိုးသူ အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ အရာအားလုံး၏ ဖန်ဆင်းမှုကို ပြီးစီးစေခဲ့သည်။ မှတ်တမ်း အရ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို မကြာခဏ သုံးသပ်ပြီး ၎င်းတို့ကို ကောင်း သည်ဟု ကြေညာခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၄၊ ၁၀၊ ၁၂၊ ၁၈၊ ၂၁၊ ၂၅)။ ဆဋ္ဌမနေ့၏ အဆုံးတွင် ပြုလုပ်ခဲ့ သော သုံးသပ်မှုသည် ယခင်နေ့များအတွင်း ပြီးစီးခဲ့သော လုပ်ဆောင်မှုအားလုံးကို အကျုံးဝင်ပြီး၊ “ကြည့်ပါ၊ ၎င်းသည် အလွန်ကောင်းသည်” ဟု ဆိုသည်။ အရာအားလုံးသည် ၎င်း၏ မျိုးအလိုက် ပြည့်စုံသည်။ သတ္တဝါတိုင်းသည် ဖန်ဆင်းရှင်က သတ်မှတ်ထားသော ပန်းတိုင်ကို ဖြည့်ဆည်းပြီး၊ ၎င်းကို ဖန်ဆင်းရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် တပ်ဆင်ပေးထားသည်။ ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းထားသော အရာအားလုံးကို “ကောင်းသည်” ဟူသော ဝေါဟာရဖြင့် သုံးစွဲခြင်း နှင့် လူသားကို ဖန်ဆင်းမှု၏ အထွတ်အထိပ်နှင့် ဂုဏ်အသရေအဖြစ် ဖန်ဆင်းပြီးဆုံးချိန်တွင် “အလွန်” ဟူသော စကားလုံးကို ထပ်ခါတလဲလဲ အလေးပေးအသုံးပြုခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ လက်ထဲမှ မပြည့်စုံသော အရာတစ်စုံတစ်ရာ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ ဤချီးမွမ်းဖော်ပြချက်သည် အာဒံနှင့် ဧဝတို့၏ သွေးဆောင်မှုအချိန်အတွင်း ပြသခဲ့သော အားနည်း ချက်အတွက် ဖန်ဆင်းမှုတွင် မပြည့်စုံမှုတစ်စုံတစ်ရာ တာဝန်ရှိသည်ဟူသော ဖြစ်နိုင်ခြေကို လုံးဝဖယ်ရှားပေးသည်။

31. Behold, it was very good. The creation of man and his installation as ruler on the earth brought the creation of all earthly things to a close. According to the record God had frequently reviewed His work and pronounced it good (vs. 4, 10, 12, 18, 21, 25). The survey undertaken at the end of the sixth day embraced all works completed during the previous days, “and, behold, it was very good.” Everything was perfect in its kind; every creature met the goal appointed by the Creator, and was equipped to accomplish the purpose for which it was created. The application of the term “good” to everything God had made, and the repetition of the word with the emphasis “very” at the close of creation, with man as its crown and glory, indicate that nothing imperfect had come forth from God’s hand. This expression of admiration entirely excludes the possibility that any imperfection in the creation was responsible for the weakness demonstrated by Adam and Eve during the hour of temptation.

 

အခန်း ၁ နှင့်ပတ်သက်သော ထပ်လောင်းမှတ်ချက်

additional note on chapter 1

 

ကမ္ဘာဦး ၁ ၏ အဖွင့်ကျမ်းပိုဒ်သည် ခရစ်ယာန်ခေတ်တစ်လျှောက် ဓမ္မပညာရပ်ဆိုင်ရာ အသိုင်းအဝိုင်းများတွင် ဆွေးနွေးမှုများစွာ၏ အကြောင်းအရာဖြစ်ခဲ့သည်။ အချို့က ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းရက်သတ္တပတ်၏ ခုနစ်ရက်မတိုင်မီ အချိန်ကာလတစ်ခုတွင် ဤရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကမ္ဘာနှင့် ၎င်းပေါ်ရှိ သက်ရှိအားလုံးကို ဖန်ဆင်းခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။

The opening verse of Gen. 1 has been the subject of much discussion in theological circles throughout the Christian Era. Some have held that the verse refers to a creation of this physical world and all life upon it at a moment of time long before the seven days of creation week.

 

ဤအမြင်ကို ပျက်စီးခြင်းနှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းသီအိုရီဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းကို နှစ်ပေါင်းများ စွာ စိတ်ကူးယဉ်ဓမ္မပညာရှင်များက ကိုင်စွဲခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဟေဗြဲစကားစု “တိုဟူဝါဘိုဟူ” ဟူသော “ပုံသဏ္ဍာန်မရှိ၊ ဗလာဖြစ်သည်” (အခန်းကြီး ၂) ဟူသော စကားစုထဲသို့ အခန်းကြီး ၁ နှင့် အခန်းကြီး ၂ ကို ခွဲခြားသည့် ကြီးမားသောကာလတစ်ခုရှိသည်ဟူသော အယူအဆကို ထည့်သွင်း ဖတ်ရှုခဲ့ကြသည်။ “တိုဟူဝါဘိုဟူ” ကို “မြေကြီးသည် ပုံသဏ္ဍာန်မရှိရန်နှင့် ဗလာဖြစ်စေခဲ့သည်” ဟူ၍ ဖတ်ရှုခဲ့သည်။ ဤစာသားဖတ်ရှုမှုပေါ်တွင် ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာသည် ဝေးကွာသောအတိတ်ကာ လတစ်ခုတွင် (အခန်းကြီး ၁) ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖန်ဆင်းခံခဲ့ရသော်လည်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဘေးဒုက္ခတစ်ခုက ၎င်းပေါ်ရှိ သက်ရှိအားလုံး၏ အရိပ်အယောင်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ၎င်း၏မျက်နှာ ပြင်ကို “ပုံသဏ္ဍာန်မရှိ၊ ဗလာ” ဟူသော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်လျှော့ချခဲ့သည်ဟူသော အမြင်ကို အားကိုးခဲ့သည်။ ဤအမြင်ကို ကိုင်စွဲသူအများက ထပ်ခါတလဲလဲ ဖန်ဆင်းမှုများရှိခဲ့ပြီး၊ တစ်ခုချင်းစီသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဘေးဒုက္ခဖြင့် လိုက်ပါလာသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ မရေတွက်နိုင်သော ကာလများကြာပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင်သည် အခန်းကြီး ၂-၃၁ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည့်အတိုင်း ပရမ်းပတာမှ စနစ်တကျဖြစ်အောင် ပြန်လည်တည်ဆောက် ကာ မြေကြီးကို သက်ရှိများဖြင့် ပြည့်စေရန် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

This view is known as the ruin and restoration theory. It has been held for centuries by speculative theologians who have read into the Hebrew expression tohu wabohu, “without form, and void” (v. 2), the idea that a time interval—one of great duration, in fact—separates v. 1 from v. 2. Tohu wabohu has been made to read, “the earth was caused to be without form and void.” Upon this reading of the text they rest the view that the world was created perfect at some moment in the remote past (v. 1), but that an appalling cataclysm obliterated every trace of life upon it and reduced its surface to a state that might be described as “without form, and void.” Many who hold to this view believe that there were repeated creations, each followed by a worldwide cataclysm. Finally, after untold aeons, God proceeded once more to bring order out of the chaos and to fill the earth with life, as recorded in vs. 2–31.

 

ရာစုနှစ်တစ်ခုကျော်က အမျိုးမျိုးသော ပရိုတက်စတင့်ဘာသာရေးပညာရှင်များသည် ဤအမြင်ကို အားကောင်းစွာ လက်ခံခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတွင် မောရှေ၏ ဖန်ဆင်းခြင်းအကြောင်းအရာကို ထိုစဉ်က သိပ္ပံပညာရှင်အချို့က တင်ပြခဲ့သော မြေကြီးသည် ဘူမိဗေဒဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုများ၏ ရှည်လျားသောကာလများကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည်ဟူသော အယူအဆနှင့် သဟဇာတဖြစ်အောင် ပေါင်းစပ်နိုင်သည့်နည်းလမ်းကို တွေ့ရှိခဲ့သည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ ဤအမြင်သည် အချို့သော အခြေခံဝါဒီများအကြား လူကြိုက်များသည်။ ဤအမြင်အရ၊ မြေကြီး၏မျက်နှာပြင်ကို ဖွဲ့စည်းထား သော အလွှာပုံစံဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော ကျောက်သားအလွှာများသည် ယူဆထားသော ဘေးဒုက္ခများ အတွင်း စုပုံလာခဲ့သည်ဟုဆိုပြီး၊ ၎င်းတို့တွင် မြှုပ်နှံထားသော ဖိုဆီးလ်များသည် ထိုအချိန်မတိုင်မီ ဤမြေကြီးပေါ်တွင် ရှိခဲ့သော သက်ရှိများ၏ အကြွင်းအကျန်များဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားသည်။

More than a century ago various Protestant divines took strong hold of this view, thinking they found in it a means of harmonizing the Mosaic account of creation with the idea then being advanced by certain scientific men, that the earth had passed through long ages of geological change. This view is popular among certain Fundamentalists. According to the view, the stratified layers of rock that compose much of the earth’s surface were deposited during the course of the supposed cataclysms, and the fossils buried in them are presumed to be the remains of life that existed on this earth prior to that time.

 

အချို့က ဤသီအိုရီတွင် ဘုရားသခင်သည် အခန်းကြီး ၂-၃၁ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ငန်းကို ပြုလုပ်စဉ်၊ ရှိပြီးသား ရုပ်ဝတ္ထုကို အားကိုးခဲ့ရသည်ဟူသော အယူအဆကို ထောက်ခံရန် အငြင်းပွားမှုတစ်ခုကို တွေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်သည် ရုပ်ဝတ္ထုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့သည်ဆိုသော အချက်ကို လျှော့ချခြင်း၊ သို့မဟုတ် ငြင်းပယ်ခြင်းဖြင့် ၎င်း၏တန်ခိုးကို ကန့်သတ်လိုကြသည်၊ ထို့ပြင် “မြင်ရသောအရာများသည် ထင်ရှားရှိသောအရာ များမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမဟုတ်” (ဟေဗြဲ ၁၁:၃) ဟူသော အချက်ကိုလည်း လျှော့ချသည်။ ဤသီအိုရီ၏ ရှုထောင့်အမျိုးမျိုးကို ခေတ်သစ်သမ္မာကျမ်းဘာသာပြန်များစွာတွင် ထင်ဟပ်ထားသည်။

Others find in the theory an argument to support the idea that when God did His creative work recorded in vs. 2–31, He was indebted to pre-existing matter. Thus they would limit His power by minimizing, if not denying, the fact that He brought matter into existence, and “that things which are seen were not made of things which do appear” (Heb. 11:3). Various aspects of the theory have been reflected in a number of modern Bible translations.

 

“ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း” အမြင်ကို အောက်ပါအကြောင်းများကြောင့် လုံးဝပယ်ရမည်- (၁) ဟေဗြဲစကားလုံး “တိုဟူဝါဘိုဟူ” သည် ပျက်စီးသွားသည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို မဆောင်ဘဲ၊ စည်းရုံးမှုမရှိသော၊ သက်မဲ့ဖြစ်သော ရုပ်ဝတ္ထု၏ အခြေအနေကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤစကားလုံးများအတွက် ပေးထားသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်သည် လုံးဝအာမခံချက်မရှိပေ။ (၂) သမ္မာကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ငန်းသည် “ကမ္ဘာတည်ထောင်ခြင်းမှစ၍ ပြီးစီးခဲ့သည်” (ဟေဗြဲ ၄:၃) ဟု ရှင်းလင်းစွာ သွန်သင်ထားသည်။ (၃) ဤအမြင်သည် ဘုရားသခင်၏ ယခင်ဖန်ဆင်းမှုများ၊ အထူးသဖြင့် လူသားနှင့်ပတ်သက်သော ဖန်ဆင်းမှုများသည် ၎င်းထိန်းချုပ်နိုင် သော အကန့်အသတ်ရှိသော အင်အားများ၏ လည်ပတ်မှုကြောင့် မပြည့်စုံသည့်နှင့် မအောင်မြင် သည့်အရာများဖြစ်သည်ဟူသော မဖြစ်မနေ သစ္စာဖောက်သည့် အယူဝါဒကို ရည်ညွှန်းသည်။ (၄) ၎င်း၏ဆွေးနွေးမှုအဆုံးသို့ လိုက်နာလျှင်၊ ဤအမြင်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းရက်သတ္တပတ်တွင် ရှိပြီးသား ရုပ်ဝတ္ထုကို အသုံးပြုရန် ဖန်ဆင်းရှင်ကို ကန့်သတ်ထားပြီး၊ ၎င်းကို သဘာဝဥပဒေများအောက်တွင် ထားရှိခြင်းဖြင့် သမ္မာကျမ်းစာ၏ စိတ်ကူးဉာဏ်နှင့် အခွင့်အာဏာကို အလုံးစုံအားဖြင့် ငြင်းပယ် သည်။ (၅) ဖန်ဆင်းခြင်းရက်သတ္တပတ်၏ ဖြစ်ရပ်များမတိုင်မီ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဖန်ဆင်း မှုများနှင့် ဘေးဒုက္ခများဟူသော အယူအဆသည် သိပ္ပံပညာမှဖြစ်စေ၊ စိတ်ကူးဉာဏ်ဖြင့်ရေးသား ထားသော နှုတ်ကပတ်တော်မှဖြစ်စေ၊ တရားဝင်သက်သေတစ်စုံတစ်ရာမရှိပေ။ ၎င်းသည် မရောစပ်သော စိတ်ကူးယဉ်ထင်မြင်ယူဆချက်ဖြစ်သည်။ (၆) တစ်ဆင့်အနေဖြင့်၊ ဤအမြင်၏ မူလအစနှင့် ဖွံ့ဖြိုးမှုသည် အယူမှားသော ဂိုဏ်းဂဏများ၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ဒဿနိကစိတ်ကူး ယဉ်မှုများနှင့် ညစ်ညမ်းပြီး၊ သဘာဝဝါဒနှင့် ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ဆိုင်ရာ ဆင်ခြင်တုံတရားဆိုင်ရာ အယူ အဆများဖြင့် သက်ရောက်ထားသည်ဟု ထည့်သွင်းပြောကြားနိုင်သည်။

The “restitution” view must be rejected in its entirety because: (1) The Hebrew words tohu wabohu do not carry the idea of being laid waste, but describe rather an unorganized and lifeless state of matter. The interpretation given to these words is therefore wholly unwarranted. (2) The Scriptures plainly teach that God’s work of creation was “finished from the foundation of the world” (Heb. 4:3). (3) The view implies the blasphemous doctrine that God’s previous attempts at creation, very particularly of man, were imperfect and unsuccessful, because of the operation of forces over which He had only limited control. (4) Followed through to its logical conclusion, the view really denies the inspiration and authority of the Scriptures as a whole, by limiting the Creator to the use of pre-existing matter in the work of creation week and subjecting Him to the laws of nature. (5) The idea of successive creations and catastrophes prior to the events of creation week has in its support not one shred of valid evidence, either from science or from the Inspired Word. It is unadulterated speculation. (6) Incidentally, it might be added that the origin and development of this view are tainted with the pagan philosophical speculations of various heretical sects and tinctured with the rationalistic concepts of naturalism and evolution.

 

ellen g. white comments

1-31 PP 44-51, 111-116; SR 20-23

1 Ed 134; ML 107; 8T 258

2 CT 530; Ed 134; GC 658

2, 3 COL 415; PK 717

3 GC 211; ML 138

5 Ed 129

11, 12 COL 80; Ed 109; PP 44; TM 243

26 AH 25; CH 19; CS 17; EW 145; MM 221; SR 20; Te 41

26, 27 CH 108; PP 44; Te 11

27 CD 45; CT 11,  32,  61,  67,  434, 438; Ed 15,  17,  20, 130; GC 467; MH 163, 415; ML 126; PK 186; PP 45, 595; Te 91, 276; 2T 347; 3T 50,  139, 568; 4T 91,  247,  327,  416,  438,  456, 522;  5T 311; 6T 127; 8T 263, 327

28 AH 26; PK 682; PP 50

29 CD 81,  92,  310,  322,  373,  380,  395,  396, 401; CH 115, 450; MH 296; ML 132; MM 8,  267, 277; Te 160; 3T 50, 63

31 DA 281; Ed 215; FE 326, 513; MB 99; PP 47; 4T 562; 6T 349; 7T 87