ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂

 

အခန်းကြီး ၂

chapter 2

 

၁. ပထမဆုံး ဥပုသ်နေ့။ ၄. ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ပုံစံ။ ၈. ဧဒင်ဥယျာဉ်ကို စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် ၎င်း၏ မြစ်ချောင်း။ ၁၇. အသိပညာပင်ကိုသာ တားမြစ်ထားခြင်း။ ၁၉၊ ၂၀. သတ္တဝါများကို အမည်ပေးခြင်း။ ၂၁. မိန်းမကို ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် အိမ်ထောင်ရေး စတင်တည်ထောင်ခြင်း။

1 The first sabbath. 4 The manner of the creation. 8 The planting of the garden of Eden, 10 and the river thereof. 17 The tree of knowledge only forbidden. 19, 20 The naming of the creatures. 21 The making of woman, and institution of marriage.

 

၁. ပြီးစီးခဲ့သည်။ ဒုတိယအခန်းကြီး၏ ပထမသုံးပိုဒ်နှင့် ပိုဒ် ၄ ၏ တစ်ဝက်သည် ပထမအခန်းကြီး၏ ဖန်ဆင်းခြင်းဇာတ်လမ်း၏ အနှောင့်အယှက်မရှိသော ဆက်လက်ဖြစ်တည်မှုဖြစ်သည်။ ပိုဒ် ၁ သည် အလေးအနက်ပြန်လည်သုံးသပ်ရာတွင်၊ ယခင်ခြောက်ရက်တို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို နောက်ဆက်တွဲ ဥပုသ်နေ့ အနားယူခြင်းနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် “သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်ကို အဆုံးသတ်ခဲ့သည်” ဟူသောအခါ မပြီးပြတ်သေးသော ကိစ္စများကို မထားခဲ့ပါ (ဟီဘရူး ၄:၃ ကို ကြည့်ပါ)။ “စည်းကြပ်မှု” ဟူသော စကားလုံး ṣaba’ သည် ဤနေရာတွင် ဖန်ဆင်းထားသမျှအရာအားလုံးကို ရည်ညွှန်းသည်။

1. Were finished. The first three verses of the second chapter, and half of v. 4, are actually an unbroken continuation of the creation narrative of the first chapter. Verse 1, in solemn retrospect, links the work of the preceding six days with the Sabbath rest that followed. When God “ended his work” He left no unfinished business (see Heb. 4:3). The word “host,” ṣaba’, here denotes all created things.

 

၂. သတ္တမနေ့တွင်။ ပိုဒ် ၁ နှင့် ပိုဒ် ၂ အကြား ထင်ရှားသော အခက်အခဲကို ဖြေရှင်းရန် ကြိုးပမ်းမှုများ စွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ပိုဒ် ၁ တွင် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်သည် ဆဋ္ဌမနေ့တွင် ပြီးစီးခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားပြီး၊ ပိုဒ် ၂ တွင် သတ္တမနေ့တွင် ပြီးစီးခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ LXX၊ ဆမာရီတန်နှင့် ဆီးရီယက်ဗားရှင်းများသည် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် အလွယ်ကူဆုံးနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး၊ ဟီဘရူးစာသားတွင် ပထမဦးစွာ အသုံးပြုထားသော “သတ္တမ” ဟူသော စကားလုံးအစား “ဆဋ္ဌမ” ဟူသော စကားလုံးကို အစားထိုးခဲ့သည်။ အချို့သော မှတ်ချက်ပေးသူများသည် ဤပြောင်းလဲမှုကို သဘောတူပြီး၊ ဟီဘရူးစာသားတွင် “သတ္တမ” ဟူသော စကားလုံးသည် စာရေးသူ၏ အမှားဖြစ် သည်ဟု ယူဆသည်။ သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ရာတွင်၊ ၎င်းတို့သည် စာသားဝေဖန်ရေးဆိုင်ရာ ၎င်းတို့ ၏ အခြေခံစည်းမျဉ်းတစ်ခုကို ချိုးဖောက်ခဲ့သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော စာဖတ်နည်း နှစ်ခုအနက် ပိုမိုခက်ခဲသောတစ်ခုသည် မူရင်းဖြစ်လေ့ရှိသည်။ “အဆုံးသတ်ခဲ့သည်”၊ yekal။ ကယ်လ်ဗင်မှစတင်ကာ အချို့သော ပညာရှင်များသည် yekal ကို “ပြီးစီးခဲ့ပြီ” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုခဲ့ သည်၊ ၎င်းသည် သဒ္ဒါအရ ဖြစ်နိုင်သည်။ နောက်ထပ်အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်တစ်ခုက ဖန်ဆင်းခြင်း လုပ်ငန်းသည် ဥပုသ်နေ့ကို တည်ထောင်ပြီးမှသာ ပြီးစီးသည်ဟု ယူဆသည်။ ပြီးစီးမှုသည် ဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ငန်း၏ ရပ်စဲခြင်းတွင် အနှုတ်လက္ခဏာအားဖြင့် ပါဝင်ပြီး၊ သတ္တမနေ့ကို ကောင်းကြီးပေးခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းစေခြင်းတွင် အပြုသဘောဆောင်သည်။ ရပ်စဲခြင်းသည် လုပ်ငန်းပြီးစီးမှု၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သည်။

2. On the seventh day. Various attempts have been made to solve the seeming difficulty between v. 1 and v. 2, the one stating that God’s work was finished on the sixth day, and the other on the seventh day. The LXX, Samaritan, and Syriac versions have chosen the easiest way to solve the problem, by substituting for the word “seventh” of the Hebrew text, where it is first used, the word “sixth.” Some commentators agree with this change, thinking that the word “seventh” of the Hebrew text is a copyist’s error. In doing so, however, they transgress one of their own basic rules of textual criticism, that the more difficult of two possible readings is usually the original one. “Ended,” yekal. Some scholars, beginning with Calvin, have translated yekal as “had finished,” which is grammatically possible. Another interpretation considers the creation work finished only after the institution of the Sabbath day. The completion consisted negatively in the cessation of the work of creation, and positively in the blessing and sanctifying of the seventh day. The cessation itself formed part of the completion of the work.

 

၂ (ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၈-၁၁)။ ခုနစ်ရက်သော စစ်မှန်သောရက်များ။—ခုနစ်ရက်သော အပတ်စဉ်သံသရာသည် အလုပ်အတွက် ခြောက်ရက်နှင့် အနားယူရန် ခုနစ်ရက်မြောက်ရက်ပါဝင်ပြီး၊ ၎င်းသည် ကျမ်းစာသမိုင်းမှတစ်ဆင့် ထိန်းသိမ်းပြီး ဆက်လက်လွှဲပြောင်းလာခဲ့ပြီး၊ ပထမခုနစ်ရက်၏ ကြီးမားသောအချက်မှ ဆင်းသက်လာသည် (၃SG ၉၀)။

2 (Ex. 20:8–11). Seven Literal Days.—The weekly cycle of seven literal days, six for labor, and the seventh for rest, which has been preserved and brought down through Bible history, originated in the great fact of the first seven days (3SG 90).

 

၎င်းသည် အနားယူတော်မူ၏။ "အနားယူသည်" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ဟေဗြဲကြိယာ "ရှာဘတ်" (shabath) ဆိုသည်မှာ လုပ်အား သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားမှုမှ "ရပ်တန့်ခြင်း" ဟု အလင်းပြည့်အဓိပ္ပာယ် ရသည် (ကမ္ဘာဦး ၈:၂၂၊ ယောဘ ၃၂:၁ တို့ကို ကြည့်ပါ)။ လူသားတစ်ဦးသည် မိမိ၏လက်ရာကို စိတ်ကူးထားသည့်အတိုင်း ပြီးစီးအောင်ပြုလုပ်ပြီးနောက် ထိုအရာကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်ခြင်းမှ ရပ်တန့်သကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်သည်လည်း အသစ်သောအရာများ ဖန်ဆင်းခြင်းမှ ရပ်တန့်ကာ စကြဝဠာဖန်ဆင်းခြင်းကို ပြီးမြောက်စေပြီး "အနားယူတော်မူခြင်း" ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အနားယူရန် လိုအပ်သောကြောင့် အနားယူခြင်းမဟုတ်ပေ (ဟေရှာယ ၄၀:၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏အနားယူခြင်းသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း သို့မဟုတ် အားအင်ကုန်ခမ်းခြင်း ၏ ရလဒ်မဟုတ်ဘဲ၊ ယခင်လုပ်ဆောင်မှုများမှ ရပ်တန့်ခြင်းသာဖြစ်သည်။

He rested. The verb “rested,” shabath, means literally “to cease” from labor or activity (see Gen. 8:22; Job 32:1; etc.). As a human artificer completes his work when he has brought it up to his ideal, and thus ceases to work upon it, so in an infinitely higher sense God completed the creation of the world by ceasing to produce anything new, and then “rested.” God did not rest because He needed it (see Isa. 40:28). Therefore God’s rest was the result of neither exhaustion nor fatigue, but a cessation from previous occupation.

 

ကျမ်းစာတွင် "ညဖြစ်လျှင်၊ နံနက်ဖြစ်လျှင်၊ သတ္တမနေ့" ဟူသော စကားစု မပါရှိသောကြောင့်၊ အချို့ကျမ်းအနက်ဖွင့်ဆရာများက ဘုရားသခင်၏ အနားယူခြင်းကာလသည် ယခင်ရက်ခြောက်ရက်ကဲ့သို့ နာရီ ၂၄ သာမကဘဲ၊ ဆဋ္ဌမဖန်ဆင်းခြင်းနေ့၏ အဆုံးမှစတင်၍ ယနေ့တိုင်အောင် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်ဟု အခိုင်အမာဆိုကြသည်။ သို့သော် ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ထိုအမြင်ကို ပယ်ချသည်။ ဘုရားသခင်၏ အနားယူခြင်းသည် သတ္တမနေ့တွင်သာ ဖြစ်ကြောင်း ဘက်လိုက်မှုမရှိသော ဖတ်ရှုသူအား သတိပေးသည့် တစ်ခုတည်းသော ကျမ်းပိုဒ်မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆယ်ပါးသီလတွင် ဘုရားသခင်သည် ရက်ခြောက်ရက်အလုပ်လုပ်၍ ဖန်ဆင်းခြင်းအပတ်၏ သတ္တမနေ့တွင် အနားယူကြောင်း ရှင်းလင်းစွာဖော်ပြထားသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၁၁)။

Because the expected phrase “evening was, morning was, the seventh day,” does not appear in the Sacred Book, some Bible expositors have claimed that the period of resting did not continue for only 24 hours, like each of the preceding six days, but began at the close of the sixth creation day and is still going on. But this verse refutes such a view. This is not the only text of Scripture that impresses the unbiased reader with the fact that the resting of God took place only during the seventh day, for the Decalogue itself states plainly that God, having worked six days, rested on the seventh day of creation week (Ex. 20:11).

 

ကျမ်းစာ၏စကားအရ၊ ဖန်ဆင်းခြင်းရက်ခြောက်ရက်သည် သာမန်ကမ္ဘာ့နေ့များဖြစ်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အထောက်အထား မရှိသဖြင့်၊ သတ္တမနေ့ကိုလည်း ထိုနည်းအတိုင်း နားလည်ရမည်။ အထူးသဖြင့် ကမ္ဘာ့ဥပုသ်နေ့၏ အခြေခံအဖြစ် ဖော်ပြသည့် အခြားကျမ်းပိုဒ်များတွင် (ထွက်မြောက် ရာ ၂၀:၁၁၊ ၃၁:၁၇) ၎င်းကို သာမန်နေ့တစ်ရက်အဖြစ် မှတ်ယူထားသောကြောင့် ပို၍ထင်ရှားသည်။

The six creation days, according to the words of the text, were earthly days of ordinary duration. In the absence of any clear light to the contrary, we must understand the seventh in the same way; and that all the more, because in every passage in which it is mentioned as the foundation of the earthly Sabbath, it is regarded as an ordinary day (Ex. 20:11; 31:17).

 

၃။ ဘုရားသခင်သည် သတ္တမနေ့ကို ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။ ဤနားနေရက်နှင့်ပတ်သက်သော အဓိပ္ပါယ်နှင့် အရေးပါမှုကို ရှင်းလင်းဖော်ပြထားသည်။ ဤနေရာတွင် သန့်ရှင်းသောကျမ်းစာသည် သီတင်းတစ်ပတ်လျှင် နားနေရသည့် ဥပုသ်နေ့ကို ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းအမှုနှင့် သတ္တမနေ့ တွင် အနားယူခြင်းနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်ဖော်ပြထားသည်။ ဤအချက်မှာ ဒသမပညတ်တော် (ပညတ်ချက် ၄) တွင်လည်း တွေ့ရသည့်အတိုင်းဖြစ်သည်။ သတ္တမနေ့အား ကောင်းချီးပေးခြင်းသည် ဤနေ့ကို ဘုရားသခင်၏ အထူးကျေးဇူးတော်ခံယူရမည့် နေ့တစ်နေ့အဖြစ်လည်းကောင်း၊ သူ၏ဖန် ဆင်းတော်မူခံသတ္တဝါများအတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာယူဆောင်လာမည့် နေ့တစ်နေ့အဖြစ်လည်း ကောင်း ကြေညာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

3. God blessed the seventh day. An explanation of the meaning and importance of this day of rest is added. Here the Sacred Record closely relates the weekly Sabbath to God’s work of creation and His resting on the seventh day, just as the fourth commandment does. The blessing on the seventh day implied that it was thereby declared to be a special object of divine favor and a day that would bring blessing to His creatures.

 

ထို့ကို သန့်ရှင်းစေတော်မူသည်။ သန့်ရှင်းစေခြင်း၏လုပ်ဆောင်မှုသည် ထိုနေ့ကို သန့်ရှင်းသည်ဟု ကြေညာခြင်း၊ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသောရည်ရွယ်ချက်များအတွက် သီးသန့်ဖယ်ထားခြင်းတွင် ပါဝင်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သိနာတောင်ကို သန့်ရှင်းစေခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၂၃)၊ သို့မဟုတ် ထိုအချိန်ကာလအတွင်း ဘုရားသခင်၏နေထိုင်ရာအဖြစ် သန့်ရှင်းမှုဖြင့် ပြည့်စုံစေခဲ့ပြီး၊ အာရုန်နှင့်သူ၏သားများကို ယဇ်ပုန်းရောက်ရာအမှုတော်အတွက် သန့်ရှင်းစေခဲ့သည် (ထွက်မြောက် ရာ ၂၉:၄၄)၊ ထို့ပြင် ဂျူဗလီရှစ်နှစ်ကို ဘာသာရေးရည်ရွယ်ချက်အတွက် သန့်ရှင်းစေခဲ့သည် (ဝတ်ပြု ရာကျမ်း ၂၅:၁၀)၊ ဤတွင်လည်း သတ္တမနေ့ကို သန့်ရှင်းစေခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသောနေ့အဖြစ် ကြေညာခဲ့သည်။ သတ္တမနေ့ကို ကောင်းကြီးပေးခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသည်ဟု ကြေညာခြင်းသည် လူသားမျိုးနွယ်၏အကျိုးအတွက် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသူတို့အတွက် ဥပုသ်နေ့ကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့ သည်။ အပတ်စဉ်သတ္တမနေ့ဥပုသ်ကို ယုဒဘာသာ၏စီရင်ပြဋ္ဌာန်းချက်တစ်ခုအဖြစ် မကြာခဏ ယူဆခဲ့သော်လည်း၊ ဝိညာဉ်ရေးရာမှတ်တမ်းက ပထမဦးဆုံးဣသရေလလူ (ယာကုပ်-ဣသရေ လ၏သားစဉ်မြေးဆက်) မမွေးဖွားမီ နှစ်ထောင်စုနှစ်ကျော်ကတည်းက ၎င်းကို တည်ထောင်ခဲ့သည် ဟု ကြေညာထားသည်။ ထို့ပြင်၊ ယေရှုက “ဥပုသ်နေ့သည် လူသားအတွက် ဖန်ဆင်းခဲ့သည်” (မာကု ၂:၂၇) ဟု ကြေညာခဲ့သည့်စကားရှိပြီး၊ ဤစီရင်ပြဋ္ဌာန်းချက်သည် ယုဒလူများအတွက်သာမဟုတ်ဘဲ လူသားအားလုံးအတွက်လည်း ဖြစ်သည်ဟု ရှင်းလင်းစွာဖော်ပြသည်။

And sanctified it. The act of sanctification consisted in a declaration that the day was holy, or set apart for holy purposes. As afterward Mt. Sinai was sanctified (Ex. 19:23), or, for the time being, invested with sacredness as the residence of God, and Aaron and his sons were sanctified, or consecrated, to the priestly office (Ex. 29:44), and the year of jubilee was sanctified, or devoted, to the purpose of religion (Lev. 25:10), so here the seventh day was sanctified, and as such proclaimed to be a holy day. This act of blessing the seventh day and declaring it holy was done in the interest of the human race, for whose benefit the Sabbath day was instituted. The weekly seventh-day Sabbath has frequently been considered an institution of the Jewish dispensation, but the Inspired Record declares that it was instituted more than two millenniums before the first Israelite (a descendant of Jacob-Israel) was born. We have, furthermore, the word of Jesus declaring, “The sabbath was made for man” (Mark 2:27), which indicates clearly that this institution was not ordained for the Jews only but for all mankind as well.

 

အကြောင်းမူကား ၎င်းတွင် သူသည် အနားယူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် လူသားအား သတ္တမနေ့ တွင် အနားယူရန် အမိန့်ပေးရန် ဤထက်ပိုမိုမြင့်မားသောအကြောင်းပြချက်မရှိနိုင်ပေ၊ အကြောင်း မှာ ထိုသို့အနားယူခြင်းဖြင့် လူသားသည် သူ၏ဖန်ဆင်းရှင်၏ မေတ္တာနှင့်ကောင်းမြတ်မှုကို ဆင်ခြင် သုံးသပ်ရန် အခွင့်အလမ်းရရှိပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် သူနှင့်တူညီလာနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ခြောက် ရက်လုံး လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး သတ္တမနေ့တွင် အနားယူခဲ့သလို၊ လူသားသည်လည်း ခြောက်ရက်လုံး အလုပ်လုပ်ပြီး သတ္တမနေ့တွင် အနားယူသင့်သည်။ ဤအပတ်စဉ်ဥပုသ်သည် ဖန်ဆင်းရှင် ဘုရားသခင်က လူသားအား ပေးထားသော ဘုရားသခင်၄င်း၏စီရင်ပြဋ္ဌာန်းချက်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ လိုက်နာမှုကို ဥပဒေပေးသူဘုရားသခင်က တောင်းဆိုထားသည်။ ထို့ကြောင့် လူသားအနေဖြင့် ဤသန့်ရှင်းသောအချိန်၏ တစိတ်တပိုင်း သို့မဟုတ် အားလုံးကို ဖယ်ထားခြင်းသည် ဘုရားသခင် အား မနာခံခြင်းနှင့် လူသားစွမ်းအားနှင့် အချိန်၏ မူလပိုင်ရှင်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်ကို ခိုးယူခြင်း အတွက် အပြစ်ရှိသည်ဟု ယူဆသည်။ ဘုရားသခင်က ခန့်အပ်ထားသော စီရင်ပြဋ္ဌာန်းချက်တစ်ခု အနေဖြင့် ဥပုသ်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ဂုဏ်ပြုမှုနှင့် လေးစားမှုထိုက်တန်သည်။ ဤအရာကို ပေးအပ်ရန် ပေါ့ဆမှုသည် ဘုရားသခင်က အပြစ်အဖြစ် မှတ်ယူသည်။

Because that in it he had rested. God could have had no higher reason for enjoining upon man rest on the seventh day than that by so resting man might enjoy the opportunity of reflecting upon the love and goodness of his Creator, and so become like Him. As God worked through six days and rested on the seventh, so man should toil through six days and rest on the seventh. This weekly Sabbath is a divine institution given to man by God, the Creator, and its observance is required by God, the Lawgiver. For man, therefore, to withhold any part or all of this holy time is to be guilty of disobedience against God and robbery of God as the original proprietor of man’s powers and of his time. As an institution of God’s appointing, the Sabbath deserves our honor and esteem. Neglect to render this, God counts a sin.

 

ဥပုသ်သည် သာမန်ခန္ဓာကိုယ်အလုပ်မှ ရှောင်ကြဉ်ရန်နှင့် စိတ်နှလုံးကို သန့်ရှင်းသောအရာများ အတွက် မြှုပ်နှံရန် တောင်းဆိုသည်။ ဣသရေလလူမျိုးများကို ၎င်းကို သန့်ရှင်းသောစည်းဝေးပွဲများ အတွက် အသုံးပြုရန် ဆုံးမခဲ့သည် (ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃:၃)။ ခရစ်ယာန်ကျမ်းများက ခရစ်တော်နှင့် တမန်တော်များက ၎င်းကို ထိုသို့အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း သက်သေပြပြီး (လုကာ ၄:၁၆; တမန်တော် ၁၇:၂; ၁၈:၄; စသည်)၊ ခရစ်တော်၏ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ဓမ္မအမှုပြီးဆုံးပြီးနောက် ခရစ်ယာန်များက ၎င်းကို ဆက်လက်လိုက်နာသင့်သည်ဟု (မဿဲ ၂၄:၂၀) ဖော်ပြသည်။

The Sabbath calls for abstention from common bodily labor and for the devotion of mind and heart to holy things. The Israelites were admonished to use it for holy convocations (Lev. 23:3). The Gospels attest that it was so used by Christ and the apostles (Luke 4:16; Acts 17:2; 18:4; etc.), and that it should continue to be observed by Christians after the completion of Christ’s earthly ministry (Matt. 24:20).

 

ဥပုသ်သည် ကမ္ဘာသစ်တွင် ဝတ်ပြုရာနေ့အဖြစ် ဆက်လက်ကျင်းပမည်ဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၆၆:၂၃) ဟူသောအချက်သည် ဘုရားသခင်က ၎င်း၏လိုက်နာမှုကို အခြားနေ့သို့ ပြောင်းလဲရန် ဘယ်သောအခါမှ ရည်ရွယ်မထားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာဖော်ပြသည်။ အပတ်စဉ်ဥပုသ်နေ့သည် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အမှတ်တရဖြစ်ပြီး၊ လူသားအား အပတ်တိုင်း ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းမှုစွမ်းအားနှင့် ကရုဏာတော်ရှိသော ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ထောက်ပံ့ပေးသူထံ သူအကြွေးတင်နေသည်များကို သတိပေးသည်။ ဥပုသ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည် ဖန်ဆင်းရှင်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မမှန်ကန်သော သီအိုရီများအားလုံးအတွက် တံခါးကို ကျယ်ပြန့်စွာ ဖွင့်ပေးသည်။ “၎င်းသည် သူ၏တည်ရှိမှုကို အဆက်မပြတ်သက်သေပြပြီး၊ သူ၏ ကြီးမြတ်မှု၊ ဉာဏ်ပညာ၊ နှင့် မေတ္တာကို သတိပေးသည်။ ဥပုသ်ကို အမြဲသန့်ရှင်းစွာ လိုက်နာထားခဲ့လျှင်၊ ဘုရားမရှိသူ သို့မဟုတ် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ ဘယ်သောအခါမှ ရှိလာမည်မဟုတ်ပေ” (PP ၃၃၆)။

The fact that the Sabbath will still be celebrated in the new earth as a day of worship (Isa. 66:23) is a clear indication that God never intended to have its observance transferred to another day. The weekly Sabbath day is the memorial of creation, reminding man each week of God’s creative power and of how much he owes to a merciful Creator and Provider. A rejection of the Sabbath is a rejection of the Creator, and opens wide the door for all manner of false theories. “It is a constant witness to His existence and a reminder of His greatness, His wisdom, and His love. Had the Sabbath always been sacredly observed, there could never have been an atheist or an idolater” (PP 336).

 

၄။ ဤသည်များသည် မျိုးဆက်များဖြစ်သည်။ “မျိုးဆက်များ” ဟူသော တိုလီဒို့ထ် သည် လူတစ်ဦး ၏ မိသားစုသမိုင်းကို၊ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်း၏ သားများမွေးဖွားခြင်းကို ရည်ညွှန်းရန် ပုံမှန်အသုံးပြု သည် (အခန်းကြီး ၅:၁၊ ၆:၉၊ ၁၁:၁၀ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)။ ဤတွင် ဤစကားလုံးသည် လူသား ဆက်ဆံရေးမှလွဲ၍ အခြားအရာအတွက်၊ ဆိုလိုသည်မှာ “ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး” အတွက် အသုံးပြုသည့် တစ်ခုတည်းသော ဥပမာဖြစ်သည်၊ ၎င်းသည် အခန်းကြီး ၁:၁ နှင့် ၂:၁ ကို သတိရစေ သည့် စကားစုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤစကားလုံးနှင့်ပတ်သက်၍ ဂျူးအင်စိုက်ကလိုပီးဒီးယား က “မျိုးဆက်များ” သည် “၎င်းတို့၏ ထုတ်လုပ်မှု၏ သမိုင်း သို့မဟုတ် မှတ်တမ်း” ကို မှန်ကန်စွာ ရည်ညွှန်းသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ “ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖန်ဆင်းမှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို အခန်းကြီး ၂:၄ တွင် မျိုးရိုးသမိုင်းအဖြစ် ရှုမြင်သည်” (ဆောင်းပါး “မျိုးဆက်”)။ “တစ်နေ့စီသည် မျိုးဆက် တစ်ခုဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုနေ့တွင် ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏ လက်ရာအသစ်တစ် ခုခုကို ဖန်ဆင်းခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်” (PP ၁၁၂)။

4. These are the generations. The word “generations,” toledoth, is usually used in reference to a man’s family history, that is, to the birth of his sons (see chs. 5:1; 6:9; 11:10; etc.). Here occurs the only instance where this word is used of other than human relationships, that is, of “the heavens and of the earth,” a phrase that is reminiscent of chs. 1:1 and 2:1. One commentator suggests that “generations” refers properly to “the history or account of their production.” The Jewish Encyclopedia says with reference to this word: “The process of creation of heavens and earth is viewed in ch. 2:4 as a genealogical history” (art. “Generation”). “Each day was called a generation, because that in it God generated, or produced, some new portion of His work” (PP 112).

 

၎င်းတို့ ဖန်ဆင်းခံရသည့်အခါ။ ဤသို့ဖြင့် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁:၁ ဖြင့် စတင်ခဲ့သော ဖန်ဆင်းမှုဇာတ် လမ်းသည် ပြီးဆုံးသည်။ ဤစကားလုံးများကို နည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘဟိဘာရီအာမ်မှ ဘာသာပြန်ဆိုထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို တစ်ခါတစ်ရံပြုလုပ်ခဲ့ သည့်အတိုင်း “၎င်းတို့ ဖန်ဆင်းခံရပြီးနောက်” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုမထားသင့်ပါ။ “၎င်းတို့၏ ဖန်ဆင်းမှုတွင်” ဟု စာသားအတိုင်း အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး၊ “ဤသည်များသည် မျိုးဆက်များဖြစ်သည်” စသည်တို့ဖြင့် စုစုပေါင်းစကားစုကို “ဤသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မူလသမိုင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ ဖန်ဆင်းခံရသည့်အတိုင်း” ဟု အကောင်းဆုံး ဘာသာပြန်ဆိုနိုင်သည်။

When they were created. Thus closes the creation narrative that began with Gen. 1:1, These words have been interpreted in various ways. They are a translation from behibare’am, which should not be translated “after they were created,” as has sometimes been done. Meaning literally, “in their creation,” the whole clause, “these are the generations,” etc., is best rendered, “This is the history of the origin of the heavens and the earth as they were created.”

 

ထိုနေ့၌။ ဤစကားလုံးများသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂ ၏ မှတ်တမ်းကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။ အခန်းကြီး ၂:၄ မှ ၃:၂၄ ကို အခန်းကြီး ၁:၁ မှ ၂:၄ ထက် နောက်ကျသော အချိန်တွင် မတူညီသော ရေးသားသူ တစ်ဦးမှ လာသည့် ဒုတိယမြောက် ဖန်ဆင်းမှုမှတ်တမ်းအဖြစ် မှတ်ယူရန် မှတ်ချက်ပေးသူများစွာ သဘောထားကြသည်။ ဤမမှန်ကန်သော သီအိုရီအကြောင်းကို ကမ္ဘာဦးကျမ်း၏ နိဒါန်းတွင် ကြည့် ပါ။ အကြောင်းအရာများကို လေ့လာခြင်းဖြင့် အခန်းကြီး ၂ သည် ယခင်အခန်းကြီး၏ ဖန်ဆင်းမှု ဇာတ်လမ်း၏ နောက်ထပ်ဗားရှင်းတစ်ခုအဖြစ် မည်သို့မျှ မှတ်ယူ၍မရသည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။ ၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အာဒံနှင့် ဧဝတို့ကို ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် အိမ်တွင်ထားရန်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဖန်ဆင်းမှုဇာတ်လမ်းနှင့် မသက်ဆိုင်သော နောက်ထပ်အချက်အလက်များကို ပေးခြင်းဖြင့် ဤသို့ပြု လုပ်သည်။ ၎င်းသည် ဖန်ဆင်းပြီးနောက်ရှိသော ဧဒင်အိမ်၏ ဖော်ပြချက်ဖြစ်သည်။ ဤအချက် အလက်မရှိပါက၊ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ဧဒင်အခြေအနေ၏ ကျွန်ုပ်တို့၏ မှတ်တမ်းသည် အလွန်မပြည့် စုံရုံသာမက၊ အခန်းကြီး ၃ ရှိ လူသား၏ ပြိုလဲခြင်းဖြစ်ရပ်များသည် နားလည်ရန် ခဲယဉ်းလိမ့်မည်။ ဤအခန်းကြီး (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂) တွင် လူသားဖန်ဆင်းမှုဆိုင်ရာ နောက်ထပ်အသေးစိတ်အချက် အလက်များ၊ ၎င်း၏ ဧဒင်အိမ်၏ ဖော်ပြချက်၊ ဘုရားသခင်အပေါ် ၎င်း၏ သစ္စာစောင့်သိမှု သို့မဟုတ် ၎င်း၏ အိမ်အပေါ် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အခွင့်အရေးစမ်းသပ်မှု၊ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းမှုလက်ရာများကို အုပ်ချုပ်ရန် ၎င်း၏ ဉာဏ်ရည်စမ်းသပ်မှု သို့မဟုတ် ဉာဏ်ရည်ဆိုင်ရာ အရည်အချင်းများ၊ နှင့် ပထမအိမ် တည်ထောင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော အခြေအနေများ ပါဝင် သည်။

In the day. These words introduce the account of Gen. 2. Many commentators are inclined to consider chs. 2:4 to 3:24 as a second and different creation record originating from another pen at a later time than that of chs. 1:1 to 2:4. Regarding this untenable theory see the Introduction to Genesis. A study of the contents makes it clear that ch. 2 can in no sense be considered another version of the creation narrative of the preceding chapter. Its purpose is to place Adam and Eve at home in the Garden of Eden, and this it does by providing additional information, most of which does not properly belong with the creation story as such. It is descriptive of the Eden home after it had been created. Without this information, not only would our account of this earth in its Edenic state be sadly incomplete, but the events of Gen. 3—the Fall of man—would hardly be intelligible. This chapter (Gen. 2) includes further details on the creation of man, a description of his Eden home, the test of his allegiance to God, or moral right to his home, the test of his intelligence, or mental qualifications for ruling over the created works of God, and circumstances surrounding the establishment of the first home.

 

၅. အပင်တိုင်း။ အခန်းငယ် ၄ မှ ၆ သည် ဖန်ဆင်းခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် လူသားကို ဖန်ဆင်းခြင်း မပြုမီ မြေကြီး၏ မျက်နှာပြင်၏ အသွင်အပြင်၊ အထူးသဖြင့် သစ်ပင်ပန်းမန်များနှင့် ပတ်သက်၍ အကျဉ်းချုံးဖော်ပြခြင်းဖြင့် အခန်းငယ် ၇ တွင် လူသားဖန်ဆင်းခြင်းကို ကြိုတင်ဖော်ပြထားသည်။ ဤနေရာတွင် ပရဒိသုဘုံရှိပြီး၊ “မြေကြီးကို စိုက်ပျိုးရန်” တစ်စုံတစ်ယောက် မရှိခြင်းမှလွဲ၍ ပြည့်စုံ သည်။ သဘာဝတရားအားလုံးသည် ၎င်း၏ဘုရင်ပေါ်ထွက်လာရန် မျှော်လင့်စောင့်စားနေသည့် အလား တက်ကြွစွာရှိနေသည်၊ တူရိယာများအားလုံး ညှိထားပြီးဖြစ်သော ဆင်ဖိုနီတူရိယာအဖွဲ့ သားများသည် ၎င်းတို့၏ ဦးဆောင်သူရောက်ရှိလာရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလားပင်။

5. Every plant. Verses 4–6 anticipate the creation of man in v. 7 by describing briefly the appearance of the surface of the earth, particularly with respect to vegetation, just prior to the time when he was brought into being upon the sixth day of creation week. Here was Paradise, perfect except for the presence of someone “to till the ground.” All nature, vibrant as it were with expectancy, awaits the appearance of its king, just as the members of a symphony orchestra, instruments all in tune, await the coming of their conductor.

 

၆. မြူခိုး။ “မြူခိုး” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ဟေဗြဲစကားလုံး ’ed သည် အဓိပ္ပာယ်အနည်းငယ် မရေရာသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ဤကျမ်းပိုဒ်အပြင် ယောဘ ၃၆:၂၇ တွင်သာ တွေ့ရပြီး အခြားနေရာတွင် မတွေ့ရပေ။ ပညာရှင်များက ၎င်းကို အာရှုရိယံစကားလုံး edû “ရေလွှမ်းမိုးမှု” နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကာ ဤအဓိပ္ပာယ်ကို ကျမ်းစာပိုဒ်နှစ်ခုစလုံးတွင် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သို့သော် “ရေလွှမ်းမိုးမှု” ဟူသော စကားလုံးသည် ဤပိုဒ်နှစ်ခုစလုံး၏ အကြောင်းအရာနှင့် မကိုက်ညီသော်လည်း၊ “မြူခိုး” သို့မဟုတ် “အငွေ့” ဟူသော စကားလုံးသည် နှစ်ခုစလုံးတွင် သဘာဝကျသည်။ ရှေးဟောင်းဘာသာ ပြန်များသည် ဤစကားလုံးကို များသောအားဖြင့် “စမ်းချောင်း” ဟု ဘာသာပြန်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့က ၎င်းကို နားမလည်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ စမ်းချောင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို ရေလောင်းနိုင်မည်ဟူသော ဖြစ်နိုင်ခြင်းမရှိမှုသည် “စမ်းချောင်း” သည် ’ed ၏ မဖြစ်နိုင်သော ဘာသာပြန်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။ “မြူခိုး” သည် အကောင်းဆုံး ဘာသာပြန်ဖြစ်ပုံရပြီး၊ ဤဖြစ်ရပ်တွင် “မြူခိုး” ကို “ရွှမ်းရည်” နှင့် တူညီသည်ဟု ယူဆနိုင်သည် (PP ၉၆)။

6. A mist. The Hebrew word translated “mist,” ’ed, is of somewhat doubtful meaning, because outside of this text it occurs only in Job 36:27. Scholars have compared it with the Assyrian edû, “flood,” and applied this meaning to the two Biblical passages where it occurs. But the word “flood” does not fit the context of either of these texts, whereas the word “mist” or “vapor” makes good sense in both instances. Ancient translations usually rendered the word “spring,” which rendering reveals that they did not understand it. The improbability that one spring could have watered the earth plainly shows that “spring” cannot be the right translation of ’ed. “Mist” seems to be the best translation, and in this instance we may think of “mist” as synonymous with “dew” (PP 96).

 

နိုဧခေတ်က လူများသည် ကောင်းကင်မှမိုးရေကျလာပြီး ရေလွှမ်းမိုးမှုဖြင့် ဤမြေကြီးကို ဖျက်ဆီး နိုင်သည်ဟူသော အယူအဆကို ပြက်ယယ်ပြုခဲ့ပြီး၊ နိုဧသည် “မမြင်ရသေးသော အရာများကို” ယုံကြည်သည့်အတွက် ချီးမွမ်းခံရသည် (ဟေဗြဲ ၁၁:၇)။ ၎င်းသည် ရေလွှမ်းမိုးမှုမတိုင်မီ မိုးရေသည် မသိခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြသည် (PP ၉၆၊ ၉၇ ကိုကြည့်ပါ)။ နိုဧ၏ ယုံကြည်ခြင်းမျက်လုံးသာလျှင် ကောင်းကင်မှ ရေကျလာပြီး သူတည်ဆောက်ထားသော သင်္ဘောထဲတွင် ခိုလှုံရာမရှာသူ သက်ရှိ အားလုံးကို နစ်မြှုပ်စေနိုင်သည်ကို ပုံဖော်နိုင်ခဲ့သည်။ ရေလွှမ်းမိုးမှုအပြီးတွင် သက်တံကို ဖွဲ့စည်း ခဲ့ပြီး (ကမ္ဘာဦး ၉:၁၃-၁၆)၊ ယခင်က ၎င်းမရှိခဲ့ဟန်ရှိသည်မှာ၊ ထိုဖြစ်ရပ်မတိုင်မီ မိုးရေမရှိခဲ့ကြောင်း ထပ်မံအလေးပေးညွှန်ပြသည်။

The fact that the people of Noah’s time scoffed at the idea that rain from heaven could bring destruction to this earth in the Deluge, and that Noah is praised for believing “things not seen as yet” (Heb. 11:7), indicates that rain was unknown to the antediluvians (see PP 96, 97). Only Noah’s eye of faith could picture water falling from heaven and drowning all living beings who would not seek refuge in the ark he built. The fact that the rainbow was instituted after the Flood (Gen. 9:13–16), and seems not to have existed earlier, lends additional weight to the observation that rain had been unknown prior to that event.

 

၇။ ဘုရားသခင်သည် လူကို ဖန်ဆင်းတော်မူသည်။ အာဒံ၏ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော အရေးကြီးသော အသေးစိတ်အချက်များကို ထပ်လောင်းဖော်ပြထားသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ အလုပ်ရုံသို့ တစေ့တစောင်းကြည့်ရှုခွင့်ရသည့်နည်းတူ၊ ၎င်း၏ လက်တော်ဖြင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ဆောင်မှုကို ကြည့်ရှုနိုင်သည်။ “ဖန်ဆင်းသည်” ဟူသော စကားလုံး “ယာဆာ” သည် ဘုရားသခင်၏ အကြံအစည်နှင့် ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် အသွင်အပြင်တွင် ကိုက်ညီသော ပုံစံတစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်ခြင်းနှင့် ဖန်တီးခြင်းလုပ်ဆောင်မှုကို ဆိုလိုသည်။ ဤစကားလုံးကို အိုးချပ်သမား၏ လုပ်ဆောင်မှုကို ဖော်ပြရာတွင် (ဟေရှာယ ၂၉:၁၆၊ ၄၉:၅ စသည်)၊ ရွှေသမားများက ရုပ်တုများကို ဖန်တီးရာတွင် (ဟေရှာယ ၄၄:၉၊ ဟဗက္ကုတ် ၂:၁၈)၊ နှင့် ဘုရားသခင်သည် အမျိုးမျိုးသော အရာများကို ဖန်တီးရာတွင်၊ အထူးသဖြင့် အလင်းရောင် (ဟေရှာယ ၄၅:၇)၊ လူ့မျက်လုံး (ဆာလံ ၉၄:၉)၊ နှလုံး (ဆာလံ ၃၃:၁၅)၊ နှင့် ရာသီများ (ဆာလံ ၇၄:၁၇) ကို ဖန်တီးသည့်အခါ အသုံးပြုသည်။

7. God formed man. Additional important details about Adam’s creation are given. We are allowed to peer, as it were, into the workshop of God and to watch His hand performing the mysterious act of creation. The word “to form,” yaṣar, implies an act of molding and fashioning into a form corresponding in design and appearance to the divine plan. The word is used in describing the activity of the potter (Isa. 29:16; 49:5; etc.), of the goldsmith fashioning idols (Isa. 44:9; Hab. 2:18), and of God, who fashions various things, among others, the light (Isa. 45:7), the human eye (Ps. 94:9), the heart (Ps. 33:15), and the seasons (Ps. 74:17).

 

မြေကြီး၏ ဖုန်မှုန့်မှ။ လူသားသည် မြေကြီးမှရရှိသော ပစ္စည်းများ၊ မြေကြီး၏ ဓာတ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်း ထားသည်မှာ သိပ္ပံပညာဖြင့် အတည်ပြုထားသည်။ လူသားခန္ဓာကိုယ်သည် သေဆုံးပြီးနောက် ပြိုကွဲ သွားခြင်းသည် ဤအချက်ကို သက်သေထူသည်။ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖွဲ့စည်းထားသော အဓိကဓာတ် များမှာ အောက်ဆီဂျင်၊ ကာဗွန်၊ ဟိုက်ဒရိုဂျင်၊ နှင့် နိုက်ထရိုဂျင်တို့ဖြစ်သည်။ အခြားဓာတ်များစွာ သည် ပမာဏအနည်းငယ်ဖြင့် ရှိနေသည်။ လူသားသည် “မြေကြီး၏ ဖုန်မှုန့်မှ” ဖန်ဆင်းခံရသည်မှာ မှန်ကန်သည်၊ ထို့ပြင် ၎င်းသည် ၎င်းယူဆောင်လာခဲ့ရာ “မြေကြီးသို့” ပြန်လည်ရောက်ရှိမည်ဖြစ် သည် (ဒေသာဖြစ်စဉ် ၁၂:၇)။

Of the dust of the ground. That man is composed of materials derived from the ground, the elements of the earth, is confirmed by science. Decomposition of the human body after death bears witness to the same fact. The major elements making up the human body are oxygen, carbon, hydrogen, and nitrogen. Many others exist in smaller proportions. How true that man was made of “the dust of the ground,” and also that he shall “return to the earth” whence he was taken (Eccl. 12:7).

 

အသက်ရှူခြင်း။ “အသက်ရှူခြင်း” ဟူသော “နှံရှမာဟ်”။ သက်ရှိအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်မှ အသက်ပေးသော မူလတရားသည် အာဒံ၏ သက်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ အသက် မီးပွားကို ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သို့ လွှဲပြောင်းပေးသည့် ကြားခံအနေဖြင့် ဘုရားသခင်၏ “အသက်ရှူ ခြင်း” ဟုဆိုသည်။ ယောဘ ၃၃:၄ တွင် “အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ အသက်ရှူခြင်း [နှံရှမာဟ်] သည် ငါ့အား အသက်ပေးခဲ့သည်” ဟူသော တူညီသော အတွေးကို တွေ့ရသည်။ လူသားအား ပေးအပ်သော “အသက်ရှူခြင်း” သည် ၎င်း၏အသက်နှင့် ညီမျှသည်၊ ၎င်းသည် အသက်ပင်ဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၂:၂၂)။ သေဆုံးချိန်တွင် ၎င်းတွင် “အသက်ရှူခြင်း [နှံရှမာဟ်၊ အသက်] မကျန်ရစ်တော့ပေ” (၁ ဘုရင်ခံ ၁၇:၁၇)။ လူသားထဲရှိ ဤ“အသက်ရှူခြင်း” သည် တိရစ္ဆာန်များထဲရှိ “အသက်ရှူခြင်း” နှင့် မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ ကွဲပြားခြင်းမရှိပေ၊ အကြောင်းမှာ အားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ အသက်ကို ဘုရားသခင်ထံမှ ရရှိကြသည် (ကမ္ဘာဦး ၇:၂၁၊ ၂၂၊ ဒေသာဖြစ်စဉ် ၃:၁၉)။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် စိတ်နှင့် ဉာဏ်ရည်မဟုတ်ပေ။

The breath of life. “Breath,” neshamah. From the Source of all life the life-giving principle entered the lifeless body of Adam. The agency by which the spark of life was transferred to his body is said to be the “breath” of God. The same thought appears in Job 33:4, “The breath [neshamah] of the almighty hath given me life.” Imparted to man, the “breath” is equivalent to his life; it is life itself (Isa. 2:22). At death there is “no breath [neshamah, life] left in him” (1 Kings 17:17). This “breath of life” in man differs in no way from the “breath of life” in animals, for all receive their life from God (Gen. 7:21, 22; Eccl. 3:19). It cannot therefore be the mind or intelligence.

 

သက်ရှိဝိညာဉ်။ လူသားသည် သက်မဲ့ပုံသဏ္ဍာန်ထဲသို့ ဤဘုရားသခင်၏ “အသက်ရှူခြင်း”၊ “နှံရှမာဟ်”၊ အသက်ကို သွင်းပေးခံရသောအခါ၊ လူသည် သက်ရှိ “ဝိညာဉ်”၊ “နဖှေ့ရှ်” ဖြစ်လာသည်။ “နဖှေ့ရှ်” ဟူသော စကားလုံးသည် အဓိပ္ပာယ်အမျိုးမျိုးရှိသည်- (၁) အသက်ရှူခြင်း (ယောဘ ၄၁:၂၁)၊ (၂) အသက် (၁ ဘုရင်ခံ ၁၇:၂၁၊ ၂ ရှမွေလ ၁၈:၁၃ စသည်)၊ (၃) ခံစားမှုများ၏ နေရာဖြစ် သော နှလုံး (ကမ္ဘာဦး ၃၄:၃၊ ရှောလမုန်၏ သီချင်း ၁:၇ စသည်)၊ (၄) သက်ရှိသတ္တဝါ (ကမ္ဘာဦး ၁၂:၅၊ ၃၆:၆၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၄:၂ စသည်)၊ နှင့် (၅) ပုဂ္ဂိုလ်ရေးနာမ်စားများကို အလေးပေးရန် (ဆာလံ ၃:၂၊ ၁ ရှမွေလ ၁၈:၁ စသည်)။ “နဖှေ့ရှ်” သည် ဘုရားသခင်က ဖန်ဆင်းထားသည် (ယေရမိ ၃၈:၁၆)၊ သေနိုင်သည် (တရားသူကြီး ၁၆:၃၀)၊ သတ်ခံရနိုင်သည် (တောလည်ရာကျမ်း ၃၁:၁၉)၊ စားခံရသည် (ဥပမာအားဖြင့်၊ ယေဇကျေလ ၂၂:၂၅)၊ ရွေးနှုတ်ခံရနိုင်သည် (ဆာလံ ၃၄:၂၂)၊ နှင့် ပြန်လည်အားဖြည့် ခံရနိုင်သည် (ဆာလံ ၁၉:၇၊ ဟေဗြဲ) ဟူသော အချက်ကို သတိပြုပါ။ ဤအရာများထဲမှ တစ်ခုမျှ ဝိညာဉ်၊ “ရွှတ်” နှင့် မသက်ဆိုင်ပေ၊ ၎င်းသည် ဤနှစ်ခုအကြား ကြီးမားသော ကွာခြားမှုကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည်။ အထက်တွင် စစ်တမ်းကောက်ယူမှုမှ ထင်ရှားသည်မှာ၊ အခန်းကြီး ၂:၇ ၏ “နဖှေ့ရှ်” ကို ဘုရားသခင်ဘုရားရှင်၏ ဘာသာပြန်ကျမ်းတွင် “ဝိညာဉ်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည် မှာ၊ လူထုက အသုံးများသော “မသေနိုင်သော ဝိညာဉ်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို ရည်ညွှန်းပါက မသင့် လျော်ပေ။ ဤအယူအဆသည် လူကြိုက်များသော်လည်း၊ သမ္မာကျမ်းစာနှင့် လုံးဝသွေဖည်နေ သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်ကို မှန်ကန်စွာ ဘာသာပြန်ဆိုပါက- “လူသည် သက်ရှိသတ္တဝါဖြစ်လာသည်” (RSV)။ “ဝိညာဉ်” သည် “သတ္တဝါ” နှင့် တူညီသည်ဟု ယူဆသောအခါ၊ ဤစာသားတွင် “နဖှေ့ရှ်” ၏ သမ္မာကျမ်းဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ကို ရရှိသည်။

A living soul. When the lifeless form of man was infused with this divine “breath,” neshamah, of life, man became a living “soul,” nephesh. The word nephesh has a variety of meanings: (1) breath (Job 41:21), (2) life (1 Kings 17:21; 2 Sam. 18:13; etc.), (3) heart as the seat of affections (Gen. 34:3; S. of Sol. 1:7; etc.), (4) living being (Gen. 12:5; 36:6; Lev. 4:2; etc.), and (5) for emphasizing the personal pronouns (Ps. 3:2; 1 Sam. 18:1; etc.). Note that the nephesh is made by God (Jer. 38:16), and can die (Judges 16:30), be killed (Num. 31:19), be eaten (metaphorically, Eze. 22:25), be redeemed (Ps. 34:22), and be refreshed (Ps. 19:7, Heb.). None of this applies to the spirit, ruach, indicating clearly the great difference between the two terms. It is obvious from the above survey that the translation “soul” given by the KJV to the nephesh of ch. 2:7 is not appropriate, if the commonly used expression “immortal soul” be implied. Although popular, this concept is completely foreign to the Bible. This passage may rightly be translated: “Man became a living being” (RSV). When “soul” is considered synonymous with “being,” we gain the Scriptural meaning of nephesh in this text.

 

၇ (၁ ကောရိန္သု ၃:၉; တမန်တော် ၁၇:၂၈)။ ဘုရားသခင်၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်ရှိ လူသား။—လူသား၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဘုရားသခင်၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် ရှိသည်။ ၎င်းသည် စတင်လည်ပတ်ပြီး ကိုယ်တိုင်လည်ပတ်ရမည့် နာရီတစ်ခုနှင့် မတူပါ။ နှလုံးခုန်သံ၊ သွေးခုန်နှုန်းတစ်ခုပြီးတစ်ခု၊ အသက်ရှူတစ်ချက်ပြီးတစ်ချက်သည် ဘုရားသခင်၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် ရှိသည်။ “သင်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ စိုက်ခင်းဖြစ်သည်၊ သင်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ အဆောက်အဦဖြစ်သည်။” ဘုရားသခင်ထဲတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အသက်ရှင်၍ လှုပ်ရှားနေထိုင်ကြသည်။ နှလုံးခုန်သံတစ်ခုစီ၊ အသက်ရှူသံတစ်ခုစီသည် အာဒံ၏ နှာခေါင်းထဲသို့ အသက်ရှူသွင်းပေးသောသူ၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြစ်သည်—အမြဲရှိနေသော ဘုရားသခင်၊ ကြီးမြတ်သော ငါသည်ဖြစ်သည် (ရီဗျူးအင်း ဟရာလ်၊ နိုဝင်ဘာ ၈၊ ၁၈၉၈)။

 

7 (1 Cor. 3:9; Acts 17:28). Man Under God’s Supervision.—The physical organism of man is under the supervision of God; but it is not like a clock, which is set in operation, and must go of itself. The heart beats, pulse succeeds pulse, breath succeeds breath, but the entire being is under the supervision of God. “Ye are God’s husbandry, ye are God’s building.” In God we live and move and have our being. Each heart-beat, each breath, is the inspiration of Him who breathed into the nostrils of Adam the breath of life,—the inspiration of the ever-present God, the Great i am (RH Nov 8, 1898).

 

(၂ ပေတရု ၁:၄)။ ဘုရားသခင်၏ သဘာဝတရား၏ ပါဝင်သူများ။—သခင်ဘုရားသည် မြေမှုန့်မှ လူသားကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ သူသည် အာဒံကို သူ၏အသက်၊ သူ၏သဘာဝတရား၏ ပါဝင်သူအဖြစ် ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ သူ၏နှာခေါင်းထဲသို့ အသက်ရှူသွင်းပေးခဲ့ပြီး၊ သူသည် အသက်ရှင်သော ဝိညာဉ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အာဒံသည် ပြီးပြည့်စုံသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည်—သန်မာသည်၊ လှပသည်၊ ဖြူစင်သည်၊ သူ၏ဖန်ဆင်းရှင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဆောင်သည် (မူကြမ်း ၁၀၂၊ ၁၉၀၃)။

(2 Peter 1:4). Partakers of Gods Nature

(2 Peter 1:4). Partakers of God’s Nature.— The Lord created man out of the dust of the earth. He made Adam a partaker of His life, His nature. There was breathed into him the breath of the Almighty, and he became a living soul. Adam was perfect in form—strong, comely, pure, bearing the image of his Maker (MS 102, 1903).

 

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို ကြာရှည်ထိန်းသိမ်းထားခြင်း

Physical Power Long Preserved

 

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို ကြာရှည်ထိန်းသိမ်းထားခြင်း။—လူသားသည် သူ၏ဖန်ဆင်းရှင်၏ လက်မှ ပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းမှုနှင့် လှပသောပုံပန်းသွင်ပြင်ဖြင့် ဖန်ဆင်းခံရသည်။ လူသားသည် ခြောက်ထောင်နှစ်ကြာ ရောဂါနှင့် ရာဇဝတ်မှု၏ အလေးချိန်ကို တိုးပွားလာစေရင်း ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်မှာ သူ့အား ပထမဦးစွာ ပေးအပ်ခံရသော ခံနိုင်ရည်စွမ်းအား၏ သက်သေဖြစ်သည် (CTBH ၇)။

Physical Power Long Preserved.—Man came from the hand of his Creator perfect in organization and beautiful in form. The fact that he has for six thousand years withstood the ever-increasing weight of disease and crime is conclusive proof of the power of endurance with which he was first endowed (CTBH 7).

 

၈. ဘုရားသခင်သည် ဥယျာဉ်တစ်ခုကို စိုက်ပျိုးတော်မူသည်။ ဧဒင်၏ တည်နေရာသည် မသိရှိရပါ။ ရေကြီးမှုသည် မြေကြီး၏ မူလရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အင်္ဂါရပ်များကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သောကြောင့် ယခင်နေရာများကို ယခုဖော်ထုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။ ဤဥယျာဉ်ကို ကျွန်ုပ်တို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် “ပရဒိသု” ဟု ရည်ညွှန်းကြပြီး၊ ၎င်းသည် ပါရှန်မူရင်းမှ “ပန်းခြံ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ပရဒိသုဟူသော ဟီဘရူးစကားလုံး pardes သည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် (နယဟမိ ၂:၈; ဒေသနာ ၂:၅; ရှောလမုန်သီချင်း ၄:၁၃) တွင် ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း၊ ဧဒင်ရှိဥယျာဉ်အတွက် အမည်တစ်ခုအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ သစ်ပင်များကို ရည်ညွှန်းသည်။ “ပရဒိသု” ဟူသော စကားလုံး၊ ဂရိစကားလုံး paradeisos သည် မူလက ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမမိဘများ၏ နေအိမ်အတွက် LXX ၏ ဘာသာပြန်သူများက အသုံးပြုခဲ့သည်။

8. God planted a garden. The location of Eden is unknown. The Flood so altered the original physical features of the earth as to make present identification of former localities impossible. We commonly refer to this garden as “Paradise,” a word of Persian origin meaning “park.” The Hebrew word for paradise, pardes, occurs a few times in the OT (Neh. 2:8; Eccl. 2:5; S. of Sol. 4:13), but in reference to trees rather than as a name for the Garden in Eden. The word “paradise,” Greek paradeisos, was originally applied to the home of our first parents by the translators of the LXX.

 

၈. ဧဒင်တွင် အာဒံအား ဘုရင်အဖြစ် သရဖူဆောင်းမြှောက်ခြင်း။—အာဒံသည် ဧဒင်တွင် ဘုရင်အဖြစ် သရဖူဆောင်းမြှောက်ခံရသည်။ သူ့အား ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းထားသော သက်ရှိများအားလုံးအပေါ် အုပ်စိုးပိုင်ခွင့်ပေးအပ်ခံရသည်။ ဘုရားသခင်သည် အာဒံနှင့် ဧဝအား တိရစ္ဆာန်များထံ မပေးအပ်ခဲ့သော ဉာဏ်ရည်ဖြင့် ကောင်းကြီးပေးခဲ့သည်။ သူသည် အာဒံအား သူ၏လက်ဖြင့် ဖန်ဆင်းထားသော အရာအားလုံး၏ တရားဝင် အချုပ်အခြာအာဏာရှင်အဖြစ် ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခံရသော လူသားသည် သဘာဝတရားထဲတွင် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော လက်ရာများကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပြီး တန်ဖိုးထားနိုင်ခဲ့သည် (RH ဖေဖော်ဝါရီ ၂၄၊ ၁၈၇၄)။

8. Adam Crowned King in Eden.—Adam was crowned as king in Eden. To him was given dominion over every living thing that God had created. The Lord blessed Adam and Eve with intelligence such as He had not given to the animal creation. He made Adam the rightful sovereign over all the works of His hands. Man, made in the divine image, could contemplate and appreciate the glorious works of God in nature (RH Feb 24, 1874).

 

 

၉. သစ်ပင်တိုင်း။ လူသားအတွက် အံ့ဖွယ်နေထိုင်ရာနေရာကို ပြင်ဆင်ရာတွင် အလှအပအပြင် အသုံးဝင်မှုကိုပါ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ သူ၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် သူ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော အပင်မျိုးစိတ်တိုင်းကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။ ပန်းများ၊ သစ်ပင်များနှင့် ချုံပင်များသည် ၎င်းတို့၏ မွှေးရနံ့ဖြင့် သူ၏ အာရုံများကို နှစ်သိမ့်စေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ လှပသောပုံစံနှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အရောင်များဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများကို နှစ်သက်စေကာ၊ ၎င်းတို့၏ အရသာရှိသော အသီးများဖြင့် သူ၏ အာခေါင်ကို ကျေနပ်စေခဲ့သည်။ ဧဒင်သည် လူသားအတွက် မြေကြီးပေါ်ရှိ ထူးချွန်မှု၏ အမြင့်ဆုံးအယူအဆဖြစ်လာခဲ့သည်။

 

9. Every tree. In the preparation of man’s wonderful abode attention was given to ornamentation as well as to utility. Every species of vegetation that could minister to his needs and his pleasure was provided. Flowers, trees, and shrubs regaled his senses with their fragrance, delighted his eye with their exquisite form and enchanting color, and pleased his palate with their luscious fruit. For all time, Eden became man’s highest concept of earthly excellence.

 

အသက်ပင်လည်း။ ဤစကားလုံးများ၏ ပေါ်ထွက်လာပုံအစီအစဉ်သည် နောက်ထပ်ထည့်သွင်းစဉ်း စားသည့်အလား ထူးဆန်းသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ခေတ်သစ်ဘာသာစကားတွင် ထင်ရသည်။ ၎င်းသည် အချို့သော ဝေဖန်ရေးပညာရှင်များအား ပိုဒ် ၉ ၏ နောက်ဆုံးတစ်ဝက်သည် နောက်ပိုင်း ထည့်သွင်းမှု သို့မဟုတ် မူရင်းစာသား၏ ပုံပျက်မှုဖြစ်သည်ဟု ဆိုရန် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အင်္ဂလိပ်ဘာသာသို့ ဘာသာပြန်ဆိုရာတွင် ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ရသော ဤစီစဉ်မှုသည် ဟီဘရူး ဘာသာတွင် သာမန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ရရှိထားသော စာသား၏ သန့်ရှင်းမှုကို သံသယဝင်ရန် အကြောင်းပြချက်မရှိပါ။ ဥပမာအားဖြင့်၊ အခန်းကြီး ၁၂:၁၇ တွင် စာသားအရ “ထာဝရဘုရားသည် ဖာရောဘုရင်နှင့် သူ၏အိမ်တော်ကို ကြီးစွာသော ဘေးဒုက္ခများဖြင့် ဒဏ်ခတ်တော်မူသည်” ဟု ဖတ်ရသည်။ အင်္ဂလိပ်ဗားရှင်းတွင် ထင်ရှားမပေါ်သော်လည်း၊ အလားတူ ဝါကျတည်ဆောက်မှု၏ အခြားဥပမာများကို ကမ္ဘာဦး ၂၈:၁၄; တောလည်ရာ ၁၃:၂၃; ဒုတိယသြဝါဒကျမ်း ၇:၁၄ တွင် တွေ့ရှိနိုင်သည်။

The tree of life also. The sequence in which these words appear, as if they were an afterthought, seems strange to us in a modern language. This has led some critical scholars to claim that the last half of v. 9 is either a later addition or a corruption of the original. But this arrangement, which seems unusual when translated into English, is common in Hebrew. It provides no excuse whatever for doubting the purity of the text as we have it. For example, ch. 12:17 reads literally, “The Lord plagued Pharaoh with great plagues, and his house.” Other examples of the same sentence structure, though not so recognizable in the English version, may be found in Gen. 28:14; Num. 13:23; Deut. 7:14.

 

အသက်ပင်ကို စားသုံးရာတွင် အာဒံနှင့်ဧဝသည် ဘုရားသခင်အား အသက်ထိန်းသိမ်းသူအဖြစ် ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ဖော်ပြရန် အခွင့်အရေးရှိခဲ့သည်၊ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သစ္စာစောင့်သိမှုကို ပြသခဲ့သည်အလား။ ဤရည်ရွယ် ချက်အတွက် ဘုရားသခင်သည် ထိုသစ်ပင်အား သဘာဝလွန်ဂုဏ်သတ္တိဖြင့် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အသီးသည် သေခြင်းအတွက် ဖြေဆေးဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အရွက်များသည် အသက်ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် မသေနိုင်မှုအတွက်ဖြစ်သည်၊ လူသားများသည် ၎င်းကို စားသုံးသမျှကာလ ပတ်လုံး အသက်ရှင်နေမည်ဖြစ်သည် (၈တီ ၂၈၈; ပီပီ ၆၀)။

In eating of the tree of life Adam and Eve were to have the opportunity of expressing their faith in God as the sustainer of life, just as by keeping the Sabbath they demonstrated faith in and allegiance to their Creator. To this end God had endowed the tree with supernatural virtue. Its fruit being an antidote for death and its leaves for the sustaining of life and immortality, men would continue to live just so long as they should eat of it (8T 288; PP 60).

 

သစ်ပင်တစ်ပင်ကို “အသက်ပင်” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ပြီး၊ စာသားအရ “အသက်” hachayyim ဟု ဖြစ်သည်။ ဤစကားလုံးသည် ဗဟုဝစ်ပုံစံဖြစ်သည်ကို ဤသစ်ပင်သည် “အသက်” နှင့်ပတ်သက်သည့်အရာ တစ်ခုနှင့် ဆက်စပ်နေသည်ဟု ညွှန်ပြသော တိကျသောအာဝဇ္ဇနှင့်အတူ စိတ္တဇဗဟုဝစ်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်းဖြင့် ရှင်းပြသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ အသက်သည် ၎င်း၏ အသီးကို အသုံးပြုခြင်း ဖြင့် ရရှိသည် သို့မဟုတ် ထိန်းသိမ်းနိုင်သည်။ သို့သော်၊ ဥယျာဉ်ရှိ အခြားသစ်ပင်များသည် “စားရန်ကောင်း” သောကြောင့် အသက်ထိန်းသိမ်းရန်လည်း ရည်ရွယ်ထားသည်။ အကယ်၍ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ထူးခြားသော “အသက်ပင်” ဟူသော အမည်ဖြင့် ခွဲခြားထားပါက၊ ၎င်း၏ အသီးသည် အခြားသစ်ပင်များထက် ကွဲပြားပြီး တန်ဖိုးပိုသော နည်းဖြင့် အသက်ထိန်းသိမ်းရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရမည်။ ဤသစ်ပင်၏ အသီးကို စားခြင်းသည် လူသားအား “ထာဝရအသက်ရှင်နိုင် စေမည်” ဟူသော ဖော်ပြချက် (အခန်းကြီး ၃:၂၂) သည် ဤသစ်ပင်၏ တန်ဖိုးသည် ဥယျာဉ်ရှိ အခြားအသုံးဝင်သော သစ်ပင်များစွာနှင့် လုံးဝကွဲပြားကြောင်း ပြသသည်။

One of the trees was called the tree of “life,” literally, “the life,” hachayyim. The fact that this word is plural in form is explained by recognizing it as a plural of abstraction, the definite article indicating that this tree had something to do with “the” life as such, that is, that life would be obtained or preserved through the use of its fruit. However, the other trees of the garden being “good for food” were also destined to sustain life. If one tree is distinguished from the others by the extraordinary name “tree of life,” its fruit must have had the purpose of sustaining life in a way differing from and exceeding in value that of the other trees. The statement that the eating of the fruit of this tree would enable man to “live for ever” (ch. 3:22) shows that the value of this tree was entirely different from that of the many other useful trees of the garden.

 

ဒုတိယသစ်ပင်၏ အမည်ကို “ကောင်းမှုနှင့်ဆိုးမှုကို သိခြင်း၏သစ်ပင်” ဟု ပိုမိုတိကျစွာ ဘာသာပြန် ဆိုနိုင်သည်။ “သိခြင်း” ဟူသော စကားလုံးမတိုင်မီ “တိကျသော” ဟူသော စကားလုံးသည် ဤသစ် ပင်သည် မည်သည့်သိပ္ပံပညာမျိုးကိုမဆို ပေးစွမ်းနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ၊ “ကောင်းမှု” နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် “ဆိုးမှု” ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်သိပ္ပံတစ်ခုသာ ပေးစွမ်းနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။

The name of the second tree can more accurately be translated “the tree of the knowledge of good and evil.” “The” before the word “knowledge” signifies that the tree could not provide any and every kind of knowledge, but only a certain sad knowledge of “evil” in contrast with “good.”

 

ဤသစ်ပင်များ၏ အမည်များသည် အရေးကြီးသည်။ နှစ်ခုစလုံးတွင် “သစ်ပင်” ဟူသော စကားလုံး သည် အသက်နှင့် သိပ္ပံဟူသော စိတ္တဇဝေါဟာရများနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ ၎င်းသည် ဤသစ်ပင် နှစ်ပင်မရှိခဲ့ဟု ကြေညာရန် အကြောင်းပြချက်မရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့အား ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်များကို ပေးအပ်သည်။ “ပဋိညာဉ်သေတ္တာ” သည် ဗိမာန်ပရိဘောဂတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည်လည်း ဘာသာရေးအဓိပ္ပာယ်ရှိသော အမည်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကယ်တင်ရှင်က သွန်းလောင်းခဲ့သော အပြစ်ဖြေရာ သွေးသည်လည်း အမှန်တကယ်ရှိသော အရာဖြစ်သည်။ ဤသစ်ပင်နှစ်ပင်ကိုလည်း ၎င်းတို့၏ အမည်များဖြင့် ညွှန်ပြထားသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင် ရာနှင့် အကျင့်စာရိတ္တဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် အမှန်တကယ်ရှိသော သစ်ပင် များအဖြစ် ယူဆရမည်။

The names of these trees are important. In both cases the word “tree” is connected with abstract terms, life and knowledge. This provides no reason for declaring that these two trees did not exist, but attributes to them, rather, spiritual implications. Although the “ark of the covenant” was a real piece of temple furniture, it too received a name that had religious import. The blood of atonement spilled by the Saviour on our behalf was also a very real substance. The two trees must likewise be considered as actual trees that had significant purposes to fulfill, these physical and moral purposes being indicated by their names.

 

၁၀. မြစ်တစ်စင်း။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၀–၁၄ ကို ရှင်းလင်းရန် ပညာရှင်များက များစွာကြိုးပမ်းအားထုတ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီ ကမ္ဘာမြေ၏မျက်နှာပြင်သည် ယခုအခါရှိသော ပုံစံနှင့် အနည်းငယ်သာ ဆင်တူသောကြောင့် ကျေနပ်ဖွယ်ရှင်းပြချက်တစ်ခု ဘယ်သောအခါမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ မြင့်မားသောတောင်တန်းများကို မြှင့်တင်ပြီး သမုဒ္ဒရာဧရိယာကျယ်ပြန့်များကို ဖွဲ့စည်းစေသော ထိုသို့သော ကြီးမားသော သဘာဝဘေးအန္တရာယ်သည် မြစ်များကဲ့သို့သော သေးငယ်သော မျက်နှာပြင်အင်္ဂါရပ်များကို မထိခိုက်စေဘဲ ထားခဲ့ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ရေးရာလှုံ့ဆော်မှုက ၎င်းကို ပြုလုပ်ပေးမည်မဟုတ်လျှင်၊ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီ ပထဝီဝင်အသုံးအနှုန်းများကို ယနေ့ခေတ် ကမ္ဘာမြေ၏မျက်နှာပြင်အင်္ဂါရပ်များနှင့် ခွဲခြားသတ်မှတ်ရန် မျှော်လင့်မထားနိုင်ပေ (PP ၁၀၅-၁၀၈ ကို ကြည့်ပါ)။

10. A river. Much scholarly effort has been put forth in an endeavor to clarify vs. 10–14, but a satisfactory explanation will probably never be found, because the surface of the earth after the Flood bore little resemblance to what it had been before. A catastrophe of such magnitude as to elevate lofty mountain ranges and to form the vast areas of ocean could hardly have left such lesser surface features as rivers untouched. We therefore cannot hope to identify antediluvian geographical terms with present-day surface features of the earth, except as Inspiration may do so for us (see PP 105-108).

 

၁၁. ဖိဆုန်။ ပထမမြစ်ဖြစ်သော ဖိဆုန်၏အမည်သည် သမ္မာကျမ်းမဟုတ်သော မည်သည့်ရင်းမြစ် မှမျှ မသိရှိထားပြီး၊ သမ္မာကျမ်းတွင်ပင် ဤမြစ်ကို အခြားမည်သည့်နေရာတွင်မှ ဖော်ပြထားခြင်းမရှိ ပေ။ ဤမြစ်ကို အိန္ဒိယရှိ အင်ဒပ်မြစ် သို့မဟုတ် ဂင်္ဂါမြစ်၊ အီဂျစ်ရှိ နိုင်းမြစ်၊ သို့မဟုတ် အနာတိုလီ ယာရှိ မြစ်များဟု သတ်မှတ်သည့် ပညာရှင်များ၏အမြင်များသည် တန်ဖိုးမရှိပေ။

11. Pison. The name of the first river, Pison, is unknown from any non-Biblical sources, and even in the Bible itself this river is nowhere else mentioned. The opinions of scholars identifying this river with the Indus or Ganges in India, the Nile in Egypt, or rivers in Anatolia are of no value.

 

ရွှေရှိရာ ဟာဝိလဟ်။ အခြားကျမ်းများတွင် ဤအမည်တူသော အမည်ပေါ်လာသည့်နေရာများသည် ရေလွှမ်း မိုးခြင်းနောက်ပိုင်းကာလကို ရည်ညွှန်းသည်။ ထိုကျမ်းများသည် အခန်းကဏ္ဍ ၂:၁၁ ရှိ “ဟာဝိလဟ်” ၏တည်နေရာကို ရှာဖွေရာတွင် အထောက်အကူမဖြစ်ပေ။

Havilah, where there is gold. In other texts where the same proper name appears, it refers to postdiluvian times. These texts are thus of no help in locating the “Havilah” of ch. 2:11.

 

၁၂. ဘဒေလျံရှိသည်။ ပလိုင်နီအဆိုအရ၊ ဘဒေလျံသည် အာရေဗျ၊ အိန္ဒိယ၊ ပါရှား၊ နှင့် ဘေဗီလုံးနီး ယားတို့တွင် ပေါက်ရောက်သောသစ်ပင်တစ်ပင်မှ ထွက်ရှိသော ဖောက်ထွင်းမြင်ရပြီး အနံ့ထွက် သော အစေးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီ ဘဒေလျံနှင့် တူညီသည်မဟုတ်သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိရှိပေ။

12. There is bdellium. According to Pliny, bdellium was the transparent and odoriferous resin of a tree native to Arabia, India, Persia, and Babylonia. Whether this was the same as the bdellium of antediluvian days, we do not know.

 

ဩနစ်ကျောက်မျက်။ ၎င်းသည် အဖိုးတန်သော သို့မဟုတ် တစ်ပိုင်းအဖိုးတန်သော ကျောက်မျက် တစ်မျိုးဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဖြစ်နိုင်ချေမှာ အနီရောင်ဖြစ်သည်။ ရှေးကျမ်းဘာသာပြန်များသည် ဩနစ်၊ ဆာဒါနစ်၊ ဆာဒီးယပ်၊ နှင့် ဘယ်ရီးလ်တို့အကြား ဘာသာပြန်မှုများတွင် ကွဲပြားသည်။ ထို့ကြောင့် “ဩနစ်” ဟူသော ဘာသာပြန်သည် မှန်ကန်သည်ဟု မသေချာပေ။

The onyx stone. This must be one of the precious or semiprecious stones, probably of a red color. The ancient versions vary in their translations between the onyx, sardonyx, sardius, and beryl; hence, it is not certain that the translation “onyx” is correct.

 

၁၃. ဂိဟုန်။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၀ နှင့် ၁၄ ရှိ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

 

13. Gihon. See on v. 10 in comment on this and v. 14.

 

၁၅. ၎င်းကို စီမံထိန်းသိမ်းရန်။ ဘုရားသခင်သည် လူသားကို ဖန်ဆင်းပြီးနောက် ၎င်းအတွက် နေထိုင်ရာနေရာတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ပြီး၊ ထိုလူသားကို ဤဥယျာဉ်အိမ်တွင် ထားရှိကာ “၎င်းကို စီမံထိန်းသိမ်းရန်” ဟူသော တိကျသောအမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ဤအမိန့်သည် ဘုရားသခင်၏လက်မှ ဖန်ဆင်းထားသမျှသည် ပြီးပြည့်စုံသောအခြေအနေတွင် ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း၊ စိုက်ပျိုးရန်လို အပ်မှု၊ ဆိုလိုသည်မှာ လူသားအလုပ်လိုအပ်မှုကို ဖယ်ထုတ်မထားကြောင်း သင်ပေးသည်။ လူသားသည် ဥယျာဉ်ကို ၎င်းလက်ခံရရှိခဲ့သော ပြီးပြည့်စုံသောအခြေအနေတွင် ထိန်းသိမ်းရန် သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်များကို အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာသစ်တွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအလုပ်သည် ဘဝ၏ပျော်ရွှင်ဖွယ်အင်္ဂါရပ်တစ်ခုဖြစ်လိမ့်မည်ဟူသော အချက် (ဟေရှာယ ၆၅:၂၁–၂၃) သည် အလုပ်သည် ကျိန်စာတစ်ခုဖြစ်ရန် ရည်ရွယ်မထားကြောင်း ဖော်ပြ သည်။

15. To dress and to keep it. God, having prepared an abode for man, whom He had created, placed him in this garden home with the definite commission “to dress and to keep it.” This command teaches us that the perfection in which all creation came forth from God’s hands did not exclude the need of cultivation, that is, of human labor. Man had to use his physical and mental faculties to preserve the garden in the same perfect state in which he had received it. The fact that physical labor will be a delightful feature of life in the new earth (Isa. 65:21–23) indicates that work was not intended to be a curse.

 

အာဒံအား ဥယျာဉ်ကို “ထိန်းသိမ်းရန်” ပေးထားသော အမိန့်သည် သူသတိမထားလျှင် ၎င်းကို သူ့ထံမှ လုယူရန် အန္တရာယ်များရှိနေသည်ဟူသော ဖုံးကွယ်ထားသော အရိပ်အမြွက်ဖြစ်နိုင်သည်။ “ထိန်းသိမ်းရန်” ဟူသော ဝေါဟာရ “ရှာမာ” သည် “စောင့်ကြပ်ရန်”၊ “ကြည့်ရှုရန်”၊ “ထိန်းသိမ်းရန်”၊ “လိုက်နာရန်”၊ နှင့် “ခိုင်မြဲစွာထိန်းထားရန်” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။ အာဒံအား ဥယျာဉ်ကို တောရိုင်း သတ္တဝါများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှ ကာကွယ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်ဟု ယူဆခြင်းသည် မဆီမဆိုင်ပေ၊ အချို့သော မှတ်ချက်ပြုသူများက ဤကျမ်းပိုဒ်ကို ဤသို့အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့ကြသည်။ ကျဆုံးခြင်း မတိုင်မီ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် သတ္တဝါများအချင်းချင်း သို့မဟုတ် လူနှင့်သတ္တဝါများအကြား ရန်ငြိုးဖွဲ့မှု မရှိခဲ့ပေ။ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုသည် အပြစ်၏ရလဒ်များဖြစ်သည်။ သို့သော် လူသားထံမှ ကမ္ဘာမြေအပေါ် သူ၏အုပ်ချုပ်မှုနှင့် ဥယျာဉ်ပိုင်ဆိုင်မှုကို လုယူရန် ခြိမ်းခြောက်နေသော အခြား တစ်မျိုးသော အမှန်တကယ်အန္တရာယ်ရှိခဲ့သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ဥယျာဉ်ကို “ထိန်းသိမ်းရန်” သည် ၎င်းကို “စီမံရန်” နှင့် တူညီသော အဓိပ္ပါယ်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။

The commission given to Adam “to keep” the garden may perhaps be a veiled hint that dangers threatened to wrest it from him should he not be watchful. The verb “to keep,” shamar, means “to guard,” “to watch,” “to preserve,” “to observe,” and “to hold fast.” It is certainly unreasonable to think that Adam was asked to guard the garden against attacks of wild beasts, as some commentators have interpreted this text. No enmity existed on earth before the Fall, either among the animals themselves or between man and beast. Fear and enmity are the results of sin. But another and very real danger threatened to snatch from man his rulership over the earth and his possession of the garden. On the other hand, “to keep” the garden may simply be synonymous with “to dress” it.

 

ဘုရားသခင်သည် လူသားကို ထိခိုက်သည့်မည်သည့်အရာကိုမဆို သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ ဦးစွာအသိပေးခြင်းမရှိဘဲ မပြုလုပ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား အာမခံချက်ရှိသည် (အာမုတ် ၃:၇)။ လူသားအတွက် အကျိုးရှိသောအရာမျှသာ ပြုလုပ်သော ဘုရားသခင်သည် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးရန် လိုအပ်သည်ဟု ယူဆပါက၊ ဤကမ္ဘာမြေကို ခြိမ်းခြောက်နေသော အန္တရာယ်နှင့်ပတ်သက်၍ အာဒံကို အသိပေးထားရမည်မှာ သေချာသည် (PP ၃၆, ၅၂, ၅၃)။

We have the assurance that God does nothing affecting man without first informing him with regard to His intentions (Amos 3:7). If God, who does only that which is beneficial for man, deems it necessary to inform us of His purposes, it is certain that He must have kept Adam informed of the danger threatening this earth (PP 36,  52, 53).

 

၁၅. ဧဒင်၊ မိုးကောင်းကင်၏ သေးငယ်သောပုံစံ။—အာဒံသည် ဧဒင်တွင် ဘုရားသခင်၏ လက်ရာများကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရန် အကြောင်းအရာများရှိခဲ့သည်၊ ဧဒင်သည် မိုးကောင်းကင်၏ သေးငယ်သောပုံစံဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် လူသားအား သူ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော လက်ရာများကို ဆင်ခြင်ရုံသာမကဘဲ၊ သူ့အား အလုပ်လုပ်ရန် လက်များနှင့် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရန် စိတ်နှလုံးကိုလည်း ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ လူသားအား ဘာမှမလုပ်ရုံဖြင့် ပျော်ရွှင်မှုရှိမည်ဆိုပါက၊ ဖန်ဆင်းရှင်သည် အာဒံအား သတ်မှတ်ထားသော အလုပ်ကို ပေးအပ်မည်မဟုတ်ပေ။ အလုပ်လုပ်ရာတွင် လူသားသည် ဆင်ခြင်သုံးသပ်မှုကဲ့သို့ပင် ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရမည် (RH ဖေဖော်ဝါရီ ၂၄၊ ၁၈၇၄)။

15. Eden, Heaven in Miniature.—Adam had themes for contemplation in the works of God in Eden, which was heaven in miniature. God did not form man merely to contemplate His glorious works; therefore, He gave him hands for labor, as well as a mind and heart for contemplation. If the happiness of man consisted in doing nothing, the Creator would not have given Adam his appointed work. In labor, man was to find happiness as well as in meditation (RH Feb 24, 1874).

 

၁၆၊ ၁၇ (ကမ္ဘာဦး ၁:၂၆; ဟေရှာယ ၄၃:၆၊ ၇)။ စမ်းသပ်မှုပြီးနောက် မိုးကောင်းကင်ကို ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းရန်။—ဘုရားသခင်သည် လူသားအား သူ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေအတွက် ဖန်ဆင်းခဲ့သည်၊ စမ်းသပ်မှုနှင့် အစမ်းသပ်ခံမှုပြီးနောက် လူသားမိသားစုသည် မိုးကောင်းကင်မိသားစုနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်လာနိုင်ရန်ဖြစ်သည်။ လူသားမိသားစုဖြင့် မိုးကောင်းကင်ကို ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းရန် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်၊ အကယ်၍ သူတို့သည် သူ၏ စကားတစ်ခွန်းတိုင်းကို နာခံမှုပြမည်ဆိုပါက။ အာဒံသည် စမ်းသပ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် သစ္စာရှိသော ကောင်းကင်တမန်များကဲ့သို့ နာခံမှုရှိမရှိ သို့မဟုတ် နာခံမှုမရှိမရှိ စမ်းသပ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် စမ်းသပ်မှုကို ခံနိုင်ခဲ့ပါက၊ သူ၏ သားသမီးများအား သူပေးသော ဆုံးမဩဝါဒများသည် သစ္စာရှိမှုသာဖြစ်မည်။ သူ၏ စိတ်နှင့် အတွေးများသည် ဘုရားသခင်၏ စိတ်နှင့် အတွေးများနှင့် တူညီမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ထံမှ သူ၏ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် တည်ဆောက်ရေးအဖြစ် သင်ကြားခံရမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ စရိုက်သည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်နှင့်အညီ ပုံသွင်းခံရမည်ဖြစ်သည် (စာလွှာ ၉၁၊ ၁၉၀၀)။

16, 17 (Gen. 1:26; Isa. 43:6, 7). To Repopulate Heaven After Test.—God created man for His own glory, that after test and trial the human family might become one with the heavenly family. It was God’s purpose to repopulate heaven with the human family, if they would show themselves obedient to His every word. Adam was to be tested, to see whether he would be obedient, as the loyal angels, or disobedient. If he stood the test, his instruction to his children would have been only of loyalty. His mind and thoughts would have been as the mind and thoughts of God. He would have been taught by God as His husbandry and building. His character would have been moulded in accordance with the character of God (Letter 91, 1900).

 

၁၆။ ဥယျာဉ်ရှိ သစ်ပင်အားလုံး။ ဤကျမ်းပိုဒ်များတွင် ဖော်ပြထားသော ပညတ်သည် လူသားသည် ဘုရားသခင်ပြောသော ဘာသာစကားကို နားလည်ပြီး “သင်လုပ်ရမည်” နှင့် “သင်မလုပ်ရ” အကြား ခြားနားချက်ကို သိရှိခဲ့သည်ဟု ယူဆထားသည်။ ပညတ်သည် အပြုသဘောဖြင့် စတင်ပြီး၊ ဥယျာဉ်ရှိ သစ်ပင်အားလုံးမှ လွတ်လပ်စွာ စားသုံးခွင့်ပြုသည်—တစ်ပင်ကို လွဲချော်ပြီး။ အခြားသစ်ပင်များအားလုံးကို လွတ်လပ်စွာ ခံစားခွင့်ရှိသည်ဟူသော အခွင့်အရေးကို “စားခြင်းဖြင့် သင်စားရမည်” ဟူသော ပြင်းထန်သော စကားအသုံးအနှုန်း ’အာကိုလ် တိုအကယ်’ ဖြင့် အလေးပေးထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ တားမြစ်ချက်တွင်ပင် အပြုသဘောဆောင်သော ရှုထောင့်တစ်ခုရှိသည်။

16. Of every tree of the garden. The commandment related in these verses presupposes that man understood the language God spoke and the distinction between “thou shalt” and “thou shalt not.” The command begins positively, granting permission to eat freely from all the trees of the garden—with the exception of one. The right to free enjoyment of all the other trees is made emphatic by the intensive idiom “eating thou shalt eat,” ’akol to’kel; to a divine prohibition there is even a positive aspect.

 

 

၁၇။ ကောင်းမှုနှင့်မကောင်းမှု သိရှိခြင်း၏ သစ်ပင်။ ထို့ကြောင့် ဤလွတ်လပ်မှု၏ ကန့်သတ်ချက် သည် ပို၍တိကျသည်။ လူသားသည် “ကောင်းမှုနှင့်မကောင်းမှု သိရှိခြင်း၏ သစ်ပင်” ဟူသော အမည်ရှိသည့် သစ်ပင်တစ်ပင်မှ မစားရဟု ပြဌာန်းထားသည် (အခန်းကြီး ၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် မည်သည့်အသီးမျိုးကို သီးမိသည်ကို ခန့်မှန်းရန် အချည်းနှီးဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ခြင်း မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဥယျာဉ်တွင် ဤသစ်ပင်ရှိနေခြင်းကိုယ်တိုင်က လူသားသည် လွတ်လပ်သော ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိသူဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ လူသား၏ ဝန်ဆောင်မှုသည် အတင်းအကြပ်မဟုတ်၊ ၎င်းသည် နာခံရန် သို့မဟုတ် မနာခံရန် ရွေးချယ်နိုင်သည်။ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ၎င်း၏လက်ထဲတွင် ရှိသည်။

17. The tree of the knowledge of good and evil. So much the more precise, therefore, is the limitation of this freedom. Man was not to eat from the one tree bearing the name “tree of the knowledge of good and evil” (see on v. 9). It is futile to speculate what kind of fruit it may have borne, inasmuch as this has not been revealed. The very presence of this tree in the garden revealed that man was a free moral agent. Man’s service was not forced; he might either obey or disobey. The decision was his.

 

အသီးသည် အန္တရာယ်ကင်းသည် (Ed ၂၅)။ သို့သော် ၎င်းကို မစားရန် ဘုရားသခင်၏ ရှင်းလင်းသော ပညတ်သည် ဤသစ်ပင်ကို လူသား၏ သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် နာခံမှုကို စမ်းသပ်သည့် နေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ကိုယ်ကျင့်တရားရှိသူတစ်ဦးအနေဖြင့် လူသားသည် ဘုရားသခင်၏ တရားကို ၎င်း၏ ကိုယ်ကျင့်သိစိတ်တွင် ရေးထိုးထားသည်။ သို့သော်၊ ထိုတရား၏ မူများကို သတ်မှတ်ထား သော အခြေအနေတစ်ခုတွင် အသုံးချခြင်းဖြင့် ရှင်းလင်းစေရန်၊ ထို့ကြောင့် ၎င်း၏ ဖန်ဆင်းရှင် အပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုကို မျှတစွာ စမ်းသပ်ရန်အတွက်၊ ၎င်းအပေါ် တားမြစ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်ခဲ့ သည်။ ဘုရားသခင်သည် အာဒံထံ ယုံထားသမျှအရာအားလုံး၏ အမှန်တကယ် ပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဖန်ဆင်းမှု၏ မည်သည့်အစိတ်အပိုင်းကိုမဆို ၎င်းအတွက် သိမ်းဆည်းပိုင်ခွင့်ပေးသည်။ ၎င်းသည် ဤမြေကြီး၏ အများစုကို ၎င်းအတွက် သိမ်းဆည်းပြီး အာဒံအား ၎င်း၏ သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကိုသာ အသုံးပြုခွင့်ပြုရန် မဆီမဆိုင်ဖြစ်မည်မဟုတ်ပါ။ သို့သော် မဟုတ်ပါ၊ လူသားသည် ဥယျာဉ်ရှိ အရာအားလုံးကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်သည်—သစ်ပင်တစ်ပင်ကို လွဲချော်ပြီး။ ဤသစ်ပင်၏ အသီးကို မစားရန် ရှောင်ကြဉ်ခြင်း၏ ထင်ရှားသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှု၏ ရှင်းလင်းသော သက်သေပြခြင်းသာဖြစ်သည်။

The fruit itself was harmless (Ed 25). But God’s explicit commandment to refrain from eating it set this tree apart as the testing ground of man’s loyalty and obedience. As a moral being, man had God’s law written upon his conscience. But, as if to clarify the principles of that law by applying it to a specific situation, and thus to make a fair test of man’s allegiance to his Maker, an injunction was laid upon him. God was the real owner of all things, even of those that Adam held in trust, and this gave Him the right to reserve any part of the creation for Himself. It would not have been unreasonable for Him to reserve a great share of this earth for Himself and to allow Adam the use of only a small portion of it. But no, man could use freely of everything that was in the garden—except one tree. No other purpose, evidently, was to be served by refraining from eating the fruit of this tree than to give clear proof of allegiance to God.

 

သင်စားသည့်နေ့၌။ ဤတားမြစ်ချက်သည် ဖောက်ဖျက်မှုအတွက် ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်ဖြစ်သည့် သေခြင်းနှင့် တွဲလျက်ရှိသည်။ အချို့က ပြစ်ဒဏ်၏ စကားအသုံးအနှုန်းသည် ပညတ်ကို ဖောက်ဖျက် သည့်နေ့၌ပင် ၎င်းကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် လိုအပ်သည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကြေညာချက်နှင့် ၎င်း၏ ပြည့်စုံမှုအကြား သိသာသော ကွာဟချက်တစ်ခုကို မြင်ကြသည်။ သို့သော်၊ “သင်စားသည့်နေ့၌ သင်ဧကန်အမှန် သေရမည်” ဟူသော ဘုရားသခင်၏ ကြေညာချက်သည် စာသားအရ “သေခြင်းဖြင့် သင်သေရမည်” ဟု ဆိုလိုပြီး၊ ဖောက်ဖျက်သည့်နေ့၌ ပြစ်ဒဏ်ကို ကြေညာမည်ဖြစ်သည်။ လူသားသည် အကယ်၍ အာမခံထားသော မသေနိုင်မှုအခြေ အနေမှ မသေမရှင်ဖြစ်မှုအခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားမည်။ အာဒံသည် ၎င်း၏ ပြိုလဲမှုမတိုင်မီ အသက်သစ်ပင်ဖြင့် အာမခံထားသော မသေနိုင်မှုကို သေချာစွာ ရရှိနိုင်ခဲ့သလို၊ ယခု ထိုဘေးဒဏ် ကြီးပြီးနောက် ၎င်း၏ သေမျိုးဖြစ်မှုသည်လည်း ထိုနည်းတူ သေချာသည်။ ၎င်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သေခြင်း၏ ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်မှုထက် ဘာသာစကားက ဖော်ပြသည့်အရာဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် လူသားအား မူများကို ရွေးချယ်ရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ ဆန္ဒကို လက်ခံပြီး ၎င်းအား လိုက်နာရမည်၊ ၎င်းကြောင့် ၎င်းသည် ကောင်းမွန်စွာ ရှင်သန်မည်ဟု ယုံကြည်ရမည်၊ သို့မဟုတ် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်ပြီး၊ ယူဆချက်အရ ၎င်းသည် ၎င်းမှ လွတ်လပ်သည်ဖြစ်မည်။ သို့သော် အသက်၏ ရင်းမြစ်မှ ခွဲထွက်ခြင်းသည် မလွှဲမရှောင်သာ သေခြင်းကိုသာ ယူဆောင်လာနိုင်သည်။ ဤမူများသည် ယနေ့တိုင် အကျုံးဝင်နေဆဲဖြစ်သည်။ ပြစ်ဒဏ်နှင့် သေခြင်းသည် ဘုရားသခင် အပေါ် ပုန်ကန်မှုတွင် လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်ရန် လူသား၏ ဆုံးဖြတ်ချက်၏ သေချာသော ရလဒ် များဖြစ်သည်။

In the day that thou eatest thereof. The prohibition was accompanied by a severe penalty for transgression, namely, death. Some have thought that the wording of the penalty required its execution upon the very day when the command was violated. They see a serious discrepancy between the announcement and its fulfillment. However, the divine pronouncement, “In the day that thou eatest thereof thou shalt surely die,” literally, “dying thou shalt die,” means that upon the day of transgression sentence would be pronounced. Man would pass from the status of conditional immortality to that of unconditional mortality. Just as prior to his fall Adam could be certain of immortality, vouchsafed to him by the tree of life, so now, subsequent to that catastrophe, his mortality was just as certain. This, more than immediacy of physical death, is what the language implies. God required of man that he make a choice of principles. He was to accept the will of God and subject himself to it, confident that he would fare well as a result, or he would by his own choice sever connection with God and become, presumably, independent of Him. But separation from the Source of life could inevitably bring only death. The same principles are still valid. Punishment and death are the certain results of man’s free choice to indulge in rebellion against God.

 

၁၇ (ယောဟန် ၈:၄၄; ကမ္ဘာဦး ၃:၄)။ သေခြင်းတရား၏ အစေ့များသည် စာတန်၏ လုပ်ဆောင်မှု။—ခရစ်တော်သည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း သေခြင်းတရား၏ အစေ့များကို ဘယ်သောအခါမျှ စိုက်ပျိုးခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ စာတန်သည် အာဒံအား ဘုရားသခင်နာခံမှုမရှိခြင်းကို ဆိုလိုသော အသိပညာပင်မှ စားရန် သွေးဆောင်သောအခါ ဤအစေ့များကို စိုက်ပျိုးခဲ့သည် (MS ၆၅၊ ၁၈၉၉ [F. D. Nichol, Ellen G. White and Her Critics တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်])။

17 (John 8:44; Gen. 3:4). Seeds of Death Satan’s Work.—Christ never planted the seeds of death in the system. Satan planted these seeds when he tempted Adam to eat of the tree of knowledge which meant disobedience to God (MS 65, 1899 [published in F. D. Nichol, Ellen G. White and Her Critics]).

 

(ဗျာဒိတ် ၁၃:၈)။ သေဒဏ်ကို ချက်ချင်းမကျင့်သုံးခဲ့ခြင်း

(Rev. 13:8). Death Penalty Not Enforced At Once

 

(ဗျာဒိတ် ၁၃:၈)။ သေဒဏ်ကို ချက်ချင်းမကျင့်သုံးခဲ့ခြင်း။—အာဒံသည် သွေးဆောင်သူ၏ စကားများကို နားထောင်ပြီး သူ၏ သွေးဆောင်မှုများကို လိုက်လျောကာ အပြစ်ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။ သူ၏အမှုတွင် သေဒဏ်ကို အဘယ်ကြောင့် ချက်ချင်းမကျင့်သုံးခဲ့သနည်း။—အကြောင်းမှာ ရွေးနှုတ်သူတစ်ဦးကို တွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ တစ်ဦးတည်းသော သားတော်သည် လူသားအား အပြစ်ကို ကိုယ်တိုင်ခံယူပြီး ကျဆုံးနေသော လူမျိုးအတွက် အပြစ်ဖြေရန် ဆန္ဒအလျောက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဤအပြစ်ဖြေခြင်းမရှိခဲ့လျှင် အပြစ်အတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်းမရှိနိုင်ပေ။ အကယ်၍ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ဖြေခြင်းမရှိဘဲ အာဒံ၏ အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ခဲ့ပါက၊ အပြစ်သည် ထာဝရတည်မြဲပြီး ကန့်သတ်မှုမရှိဘဲ ရဲရင့်စွာ ဆက်လက်တည်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည် (RH ဧပြီ ၂၃၊ ၁၉၀၁)။

(Rev. 13:8). Death Penalty Not Enforced at Once.—Adam listened to the words of the tempter, and yielding to his insinuations, fell into sin. Why was not the death penalty at once enforced in his case?—Because a ransom was found. God’s only begotten Son volunteered to take the sin of man upon Himself, and to make an atonement for the fallen race. There could have been no pardon for sin had this atonement not been made. Had God pardoned Adam’s sin without an atonement, sin would have been immortalized, and would have been perpetuated with a boldness that would have been without restraint (RH April 23, 1901).

 

၁၈. သူ့အတွက် သင့်လျော်သော အကူအညီ။ သူ၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် သင့်လျော်သော၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူ့ကို ဖြည့်စည်းပေးရန်ဖြစ်သည်။ တိရစ္ဆာန်များကို အုပ်စုဖွဲ့ဖန်ဆင်းခဲ့သော်လည်း၊ လူသားကို တစ်ဦးတည်းဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူတစ်ဦးတည်း အကြာကြီးနေရန် မဟုတ်ပေ။ အထီးကျန်ခြင်းသည် လူသားအတွက် အကျိုးမဖြစ်ထွန်းဘဲ၊ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် သူ့အတွက် အဖော်တစ်ဦးကို ဖန်ဆင်းမည်ဖြစ်သည်။

18. An help meet for him. Appropriate, that is, to his needs; to complement him. Animals had been created in swarms or in groups, but man as a solitary individual. However, it was not God’s purpose for him to be alone for long. Loneliness would be detrimental to man’s well-being, and God would therefore make a companion for him.

 

၁၉. လယ်ကွင်းရှိ တိရစ္ဆာန်တိုင်း။ ဘုရားသခင်သည် လူသားအတွက် အဖော်ပေးရန် တိရစ္ဆာန်မျိုး စုံကို ဖန်ဆင်းခြင်းဖြင့် အောင်မြင်မှုမရခဲ့သည့် ကြိုးပမ်းမှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟူသော ကျမ်းစာ ရှင်းပြသူအချို့၏ အတွေးသည် ဤဇာတ်ကြောင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်မှုလွဲခြင်းဖြစ်သည်။ မောရှေသည် ဖန်ဆင်းမှု၏ အချိန်ကို မဟုတ်ဘဲ၊ တိရစ္ဆာန်များ၏ ဖန်ဆင်းမှုဆိုင်ရာ အချက်ကိုသာ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ KJV တွင် “ဖန်ဆင်းခဲ့သည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ဟေဗြဲကြိယာပုံစံ ကို “ဖန်ဆင်းပြီးခဲ့သည်” ဟု မှန်ကန်စွာ ဘာသာပြန်နိုင်ပြီး၊ ၎င်းသည် ပဉ္စမနေ့နှင့် ဆဋ္ဌမနေ့၏ အစောပိုင်းဖန်ဆင်းမှုများကို ရည်ညွှန်းသည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းငယ်၏ ပထမပိုင်းသည် ချက်ချင်း ဆက်လက်ဖော်ပြမည့်အရာအတွက် နိဒါန်းအဖြစ် ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။

19. Every beast of the field. The thought expressed by some Bible expositors, that God made several unsuccessful attempts to provide man with a companion by creating various animals, is a misapprehension of the purpose of this part of the narrative. It is not the time, but simply the fact, of the creation of the animals that Moses records. The Hebrew verb form rendered “formed” in the KJV may correctly be translated “had formed,” thus referring back to the creative acts of the fifth and early sixth days. The first part of the verse, then, is given by way of providing a preface to that which immediately follows.

 

အာဒံထံသို့ ယူဆောင်လာသည်။ အာဒံသည် ဤတိရစ္ဆာန်များကို လေ့လာပြီး ၎င်းတို့အတွက် သင့်လျော်သော နာမည်များပေးရန် အရေးကြီးသော လုပ်ဆောင်မှုတွင် ပါဝင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤအလုပ်အတွက် ၎င်းတို့၏ သဘာဝအကျင့်များကို နားလည်ရန် လိုအပ်သည်။ ၎င်းသည် သူ့ကို ၎င်းတို့အပေါ် အုပ်စိုးရန်အရည်အချင်းပြည့်မီစေရန် သို့မဟုတ် အရည်အချင်းပြည့်မီပြီးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန်ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ၎င်းသည် တိရစ္ဆာန်များခံစားရသော မိသားစုဘဝကို သတိပြုမိပြီး၊ သူ၏ အဖော်မရှိခြင်းကို သိရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို တိရစ္ဆာန်များထက် အနည်းဆုံး အဆမတန် မြင့်မားစွာ ဖန်ဆင်းခဲ့ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခြင်းဖြင့်၊ ၎င်းတို့ထဲမှ အဖော်တစ်ဦးကို ရွေးချယ်၍မရမည်ကို သဘောပေါက်မည်ဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီးကို ဖန်ဆင်းခြင်းသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်ဝစွာ ဖြည့်ဆည်းရန်ဖြစ်ပါက၊ အာဒံသည် သူ၏ မပြည့်စုံမှုကို သဘောပေါက်ပြီး အဖော်လိုအပ်မှုကို ခံစားရမည်—ဆိုလိုသည်မှာ “တစ်ဦးတည်းနေရသည်မှာ မကောင်းပါ” ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။

Brought them unto Adam. Adam was to study these animals and to engage in the important exercise of giving appropriate names to them, for which task he would require an understanding of them and their habits. This would qualify him or, perhaps, prove him qualified to rule over them. At the same time he would become aware of the family life they enjoyed and so of his own lack of companionship. Recognizing also that God had created him infinitely higher than the animals, he would realize that he could not choose a companion from them. If the formation of woman was to meet fully the purpose of the Creator, Adam must come to sense his own incompleteness and to feel his need of companionship—that “it was not good,” in other words, that he should remain alone.

 

၂၀. အာဒံသည် တိရစ္ဆာန်အားလုံးကို နာမည်ပေးခဲ့သည်။ လူသားသည် စကားပြောနိုင်စွမ်းဖြင့် ဖန်ဆင်းခံခဲ့ရသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ အာဒံသည် ဤစွမ်းရည်ကို တိရစ္ဆာန်များကို လေ့လာရာတွင် သူလုပ်ခဲ့သော အချက်အလက်များကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူသည် သဘာဝသိပ္ပံများနှင့် ဤသို့မိတ်ဆက်ခံရပြီး၊ တိရစ္ဆာန်များကို နာမည်ပေးခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့အပေါ် အုပ်စိုးမှုကို စတင်ခဲ့ သည်။ နွားများကို ဦးစွာဖော်ပြထားခြင်းသည် ၎င်းတို့သည် အနာဂတ်ဆက်ဆံရေးတွင် အခြားတိရစ္ဆာန်များထက် လူသားနှင့် ပို၍ နီးကပ်စွာ ရပ်တည်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လူသားများက အလွန်နှစ်သက်ပြီး အချို့မျိုးစိတ်များသည် သူ့အတွက် အလွန်အထောက်အကူဖြစ် မည့် ငှက်များကို ဖော်ပြမှုတွင် ဒုတိယနေရာတွင် ထားရှိသည်။ အာဒံနှင့် ရေလွှမ်းမိုးမှုမတိုင်မီ ကမ္ဘာက မည်သည့်ဘာသာစကားကို ပြောဆိုခဲ့သည်ကို မသိရှိရသဖြင့် ဤနာမည်များက မည်သည်ဖြစ်သည်ကို သိရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

20. Adam gave names to all cattle. It is evident that man was created with the faculty of speech. This ability Adam now employed to express the observations made in his study of the animals. He was introduced thus to the natural sciences, and by naming the animals began his dominion over them. Cattle may be mentioned first because they were to stand nearer to man in their future relations than other animals. The birds, which man loves so much and of which some species were to become most helpful to him, are given second place in the enumeration. It is impossible to discover what these names were, inasmuch as it is not known what language Adam and the antediluvian world spoke.

 

သင့်လျော်သော အကူအညီတစ်ဦးကို မတွေ့ရှိခဲ့။ အာဒံ၏ တိရစ္ဆာန်ဖန်ဆင်းမှုကို လေ့လာမှုသည် သူ့အား များစွာသော အသိပညာပေးခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ တူညီသော အခြားသက်ရှိတစ်ဦးနှင့် အဖော်ပြုလိုသော ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ဤအချက်သည် အမျိုးသမီးသည် လူသားနှင့် တန်းတူညီမျှသော မိတ်ဖက်အဖြစ် ခံစားရသင့်သည်ကို ဖော်ပြသည်။ သူ့ထက်နိမ့်ကျသော သတ္တဝါများထဲတွင် အာဒံအတွက် စစ်မှန်သော အဖော်တစ်ဦးကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

Not found an help meet. Adam’s study of the animal creation supplied him with considerable knowledge, but did not satisfy his longing for companionship with another being, his equal. This fact indicates the equal partnership that the woman should enjoy with the man. No real companion could be found for Adam among creatures inferior to him.

 

၂၁. နက်ရှိုင်းသော အိပ်မှုန်းမှု။ ဘုရားသခင်သည် အာဒံ၏ အဖော်ကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖန်ဆင်းရန် စီစဉ်ထားပြီး၊ သူ့ကို မူးယစ်ဆေးဖြင့် သတိလစ်နေသည့်အလား နက်ရှိုင်းသော အိပ်မှုန်းမှုသို့ ရောက်စေခဲ့သည်။ အာဒံအိပ်နေစဉ် ဘုရားသခင်သည် သူ၏ နံရိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူပြီး ၎င်း၏နေရာတွင် အသားဖြင့် ဖြည့်စည်းပေးသည့် ခွဲစိတ်မှုကို အမှန်တကယ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ကျမ်းစာတွင် အခြားနေရာများတွင် “ဘေး”၊ “တံခါးရွက်”၊ “အဆောက်အဦ၏ အတောင်”၊ “နံရံဖုံးအုပ်ခြင်း၏ အကန့်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ဟေဗြဲစကားလုံး ṣela‘ သည် ဤနေရာတွင် “နံရိုး” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ဤရိုးရာဘာသာပြန်သည် LXX နှင့် Vulgate မှ ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး၊ ဟေဗြဲနှင့် နီးကပ်စွာဆက်စပ်သော အာရှုရိယံဘာသာစကားတွင် နံရိုးအတွက် sêlu ဟူသော စကားလုံးမှ မကြာသေးမီက မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြခံရသည်။

21. A deep sleep. God, planning to create Adam’s companion from his body, caused him to fall into a deep sleep that may be compared to unconsciousness under anesthetic. And surgery indeed it was that God performed on Adam during his sleep, taking out one of his ribs and filling its place with flesh. The Hebrew word ṣela‘, meaning elsewhere in the Bible “side,” “door leaf,” “wing” (of a building), and “panel” (of a wall covering), has here the meaning “rib.” This traditional translation, taken over in modern Bibles from the LXX and the Vulgate, has more recently been proved correct from cuneiform records. In the Assyrian language, which was closely related to Hebrew, the word for rib was sêlu.

 

၂၂။ သူသည် မိန်းမတစ်ဦးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသည်။ မောရှေသည် ဟေဗြဲဘာသာစကားကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး ၎င်းကို စာဖတ်သူများကို အထင်ကြီးစေရန် အသုံးပြုနည်းကို သိရှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ဆောင်မှုကို ဖော်ပြရန်၊ သူသည် အခန်းကြီး ၁ တွင် “ဖန်ဆင်းသည်” (အခန်းကြီး ၁:၂၇)၊ “ပြုလုပ်သည်” (အခန်းကြီး ၁:၂၆)၊ နှင့် “ဖွဲ့စည်းသည်” (အခန်းကြီး ၂:၇) ဟူသော ကြိယာများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ယခုတွင် ၎င်းသည် ဤတူညီသော ဝေါဟာရများထဲသို့ “တည်ဆောက်သည်” ဟူသော ကြိယာကို ထပ်မံထည့်သွင်းသည်။ ဤကြိယာတစ်ခုစီသည် ၎င်း၏ သီးခြားအဓိပ္ပာယ်အရောင်အသွေးကို ဆောင်သည်။ အာဒံ၏ နံရိုးသည် ၎င်း၏ အဖော်ကို “တည်ဆောက်” ရာတွင် အခြေခံပစ္စည်းဖြစ်လာသည်။ မိန်းမသည် လူသားနှင့် ခွဲမရသော စည်းလုံးမှုနှင့် ဘဝအဖော်ဖြစ်ရန် ဖွဲ့စည်းခံရပြီး၊ ၎င်း၏ ဖန်ဆင်းခြင်းပုံစံသည် အိမ်ထောင်ရေး၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းအတွက် တကယ့်အခြေခံကို ချမှတ်ပေးသည်။ သူမသည် “သူ၏ဘေးတွင် တန်းတူအဖြစ် ရပ်တည်ရန်၊ သူမကို ချစ်မြတ်နိုးပြီး ကာကွယ်ရန်” ဖြစ်သည် (PP ၄၆)။ အိမ်ထောင်ရေးသည် သခင်ဘုရားနှင့် ၎င်း၏ အသင်းတော် အကြား ရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ဘဝအဖော်မှု၏ ပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည် (ဧဖက် ၅:၃၂)။

22. Made he a woman. Moses had a ready command of the Hebrew language and knew how to use it to impress his readers. To describe the creative activity of God, he employed in the narrative in ch. 1 the verbs “to create” (ch. 1:27), “to make” (ch. 1:26), and “to form” (ch. 2:7). Now he adds to these more or less synonymous terms the verb “to build.” Each of these has its own distinct shade of meaning. Adam’s rib formed the basic material from which his companion was “built.” The woman was formed for inseparable unity and fellowship of life with the man, and the mode of her creation was to lay the actual foundation for the moral ordinance of marriage. She was “to stand by his side as an equal, to be loved and protected by him” (PP 46). Marriage is a type of the fellowship of love and life that exists between the Lord and His church (Eph. 5:32).

 

သူမကို လူသားထံသို့ ယူဆောင်လာသည်။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်သည် ပထမဆုံး အိမ်ထောင်ရေး ကို သန့်ရှင်းစွာ ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည်။ မိန်းမကို ဖန်ဆင်းပြီးနောက်၊ သူမကို အာဒံထံသို့ ဦးဆောင် ခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် အာဒံသည် ၎င်း၏ နက်ရှိုင်းသော အိပ်မှုမှ နိုးထပြီးဖြစ်ရမည်။ အာဒံသည် “ဘုရားသခင်၏သားတော်” (လုကာ ၃:၃၈) ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဧဝသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ သမီးတော် ဟု မှန်ကန်စွာ ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ သူမ၏ ဖခင်အနေဖြင့်၊ ဘုရားသခင်သည် သူမကို အာဒံထံသို့ ဦးဆောင်ကာ သူ့အား ပြသခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အိမ်ထောင်ရေးပဋိညာဉ်ကို ဘုရားသခင် ၏ ပဋိညာဉ် (သုတ္တံ ၂:၁၇) ဟု သင့်လျော်စွာ ခေါ်ဆိုပြီး၊ ထိုသန့်ရှင်းသော အဖွဲ့အစည်း၏ ဖန်တီးသူဖြစ် မှုကို ရည်ညွှန်းသည်။

Brought her unto the man. God Himself solemnized the first marriage. After making the woman He led her to Adam, who by that time must have awakened from his deep sleep. As Adam was the “son of God” (Luke 3:38), so Eve could properly be called the daughter of God; and as her Father, God led her to Adam and presented her to him. The marriage covenant, therefore, is appropriately called the covenant of God (Prov. 2:17), a name implying His authorship of that sacred institution.

 

၂၃။ ဤသည်ယခု ငါ၏အရိုးမှအရိုးဖြစ်သည်။ အာဒံသည် သူမထဲတွင် လိုလားသော အဖော်ကို မှတ်မိပြီး၊ သူမကို ၎င်း၏ သတို့သမီးအဖြစ် ဝမ်းမြူးစွာ ကြိုဆိုကာ ၎င်း၏ ဝမ်းမြူးမှုကို ကဗျာဆန်သော အာမေဍိတ်ဖြင့် ဖော်ပြခဲ့သည်။ “ဤသည်ယခု” ဟူသော စကားလုံးများသည် သူမထဲတွင် ၎င်း၏ နှလုံးသားတွင် လိုလားသော ပြည့်စုံမှုကို တွေ့မြင်သောအခါ ၎င်း၏ ဝမ်းမြူးဖွယ်အံ့သြမှုကို ထင်ဟပ်သည်။ ဟေဗြဲဘာသာတွင် သုံးကြိမ်ထပ်လောင်းဖော်ပြသော “ဤ” ဟူသော စကားလုံးသည် ၎င်း၏ မျက်လုံးများဖြင့် ပထမဆုံး ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ ပြင်းထန်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် အာရုံစူးစိုက်ထားသော သူမကို ထင်ရှားစွာ ညွှန်ပြသည်။ ဗီဇအလျောက် သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်ရလဒ်အနေဖြင့်၊ သူသည် သူမထဲတွင် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်တည်မှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို မှတ်မိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူမကို ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ချစ်မြတ်နိုးရန် ဖြစ်ပြီး၊ သူမကို ချစ်ခြင်းဖြင့် ၎င်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ချစ်ခြင်းဖြစ်သည်။ တမန်တော်ပေါလုသည် ဤအမှန်တရားကို အလေးပေးဖော်ပြသည် (ဧဖက် ၅:၂၈)။

23. This is now bone of my bones. Adam, recognizing in her the desired companion, welcomed her joyfully as his bride and expressed his joy in a poetic exclamation. The words, “this is now,” reflect his pleasant surprise as he saw in the woman the fulfillment of his heart’s desire. His thrice-repeated “this” (as in the Hebrew) vividly points to her upon whom, in joyful astonishment, his eye now rested with the intense thrill of first love. Instinctively, or as the result of divine instruction, he recognized in her part of his own being. He was henceforth to love her as his own body, for in loving her he loves himself. The apostle Paul stresses this truth (Eph. 5:28).

 

သူမကို မိန်းမဟု ခေါ်ဆိုရမည်။ အာဒံသည် ၎င်း၏ အသစ်ဖန်ဆင်းခံရသော အဖော်အား ပေးသော အမည်သည် သူမ၏ ဖန်ဆင်းခြင်းပုံစံကို ထင်ဟပ်သည်။ ဟေဗြဲဘာသာစကားလုံး “အိရှာဟ်”၊ “မိန်းမ” သည် “အိရှ်”၊ “လူ” ဟူသော စကားလုံးမှ အမျိုးသမီးဆိုင်ရာ နောက်ဆက်တွဲဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ အင်္ဂလိပ်စကားလုံး “ဝူမန်း” (အန်ဂလို-ဆပ်ဆွန်၊ ဇနီးလူသား) သည် “မန်း” ဟူသော စကားလုံးနှင့် ဆင်တူစွာ ဆက်စပ်နေသည်။ အခြားဘာသာစကားများစွာတွင်လည်း ဤအရာသည် မှန်ကန်သည်။

She shall be called Woman. The name Adam gave his newly created companion reflected the manner of her creation. The Hebrew word ’ishshah, “woman,” is formed of the word ’ish, “man,” with the feminine ending. The English word “woman” (Anglo-Saxon, wife-man) is similarly related to the word “man.” The same is true in various other languages.

 

၂၄။ ၎င်း၏ ဖခင်နှင့် မိခင်ကို စွန့်ခွာရမည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်၏ စကားလုံးများကို အာဒံ၏ ပရောဖက်ပြုချက်အဖြစ် မမှတ်ယူနိုင်ပေ၊ သို့သော် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်၏ စကားများအဖြစ် မှတ်ယူရမည်။ ၎င်းတို့သည် အိမ်ထောင်ရေးအခမ်းအနားတွင် ဘုရားသခင်က ပြုလုပ်သော ကြေညာချက်၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည် (မ။ မဿဲ ၁၉:၄၊ ၅၊ MB ၉၉)။ ဤစကားလုံးများသည် လူသားနှင့် မိန်းမတို့၏ နက်ရှိုင်းဆုံး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ စည်းလုံးမှုကို ဖော်ပြပြီး၊ ဘုရားသခင်က သတ်မှတ်ထားသော အိမ်ထောင်ရေးပုံစံအဖြစ် တစ်လင်တစ်မယားစနစ်ကို ကမ္ဘာ့ရှေ့တွင် ချီးမြှောက်သည်။ ဤစကားလုံးများသည် ဖခင်နှင့် မိခင်အပေါ် သားသမီးဆိုင်ရာ တာဝန်နှင့် လေးစားမှုကို စွန့်လွှတ်ရန် အကြံပြုခြင်းမဟုတ်ပေ၊ သို့သော် လူသားတစ်ဦး၏ ဇနီးသည် ၎င်း၏ ချစ်ခင်မှုတွင် ပထမဦးစားပေးဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ ပထမဆုံးတာဝန်သည် သူမအပေါ်တွင် ရှိသည်ဟု အဓိကရည်ညွှန်းသည်။ သူမအပေါ် ၎င်း၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ၎င်း၏ မိဘများအပေါ်ထားရှိသော သင့်လျော်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ကျော်လွန်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုချစ်ခြင်းကို လုံးဝအစားထိုးရန် မဟုတ်ပေ။

24. Leave his father and his mother. The words of this verse cannot be regarded as a prophetic utterance of Adam, but rather as the words of God Himself. They are part of the declaration made by God at the marriage ceremony (see Matt. 19:4, 5; MB 99). These words express the deepest physical and spiritual unity of man and woman, and hold up monogamy before the world as the form of marriage ordained by God. These words do not recommend a forsaking of filial duty and respect toward father and mother, but refer primarily to the fact that a man’s wife is to be first in his affections and that his first duty is toward her. His love for her is to exceed, though certainly not to supersede, a very proper love for his parents.

 

သူတို့သည် တစ်သားတည်းဖြစ်ရမည်။ ခင်ပွန်းနှင့် ဇနီးတို့၏ စည်းလုံးမှုကို ရှင်းလင်းသော စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြထားပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်များ၏ စည်းလုံးမှု၊ အကျိုးစီးပွားများ၏ အသိုင်းအဝိုင်း၊ နှင့် ခံစားမှုများ၏ အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်မှုတွင် ရှိနေသည်။ ခရစ်တော်သည် ကွာရှင်းခြင်းကို ပြင်းထန်စွာ ရှုတ်ချရာတွင် ဤကျမ်းပိုဒ်ကို အသုံးပြုသည်မှာ ထင်ရှားသော အချက်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၉:၅)။

They shall be one flesh. The unity of husband and wife is expressed in unmistakable words, existing as they do in a unity of bodies, a community of interests, and a reciprocity of affections. It is a significant fact that Christ uses this very passage in His strong condemnation of divorce (Matt. 19:5).

 

၂၅. သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အဝတ်မပါခဲ့ကြပါ။ အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် ရုပ်ဝတ္ထုအဝတ်အစားများ မလိုအပ်ခဲ့ပါ၊ အကြောင်းမှာ ဖန်ဆင်းရှင်သည် ၎င်းတို့ပတ်လည်တွင် အလင်းရောင်သောအဝတ်ကို ထားရှိခဲ့ပြီး၊ ဤအဝတ်သည် သူ၏ ဖြောင့်မတ်သောစာရိတ္တကို ကိုယ်စားပြုသည့် အဝတ်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ၎င်းတို့တွင် ပြည့်စုံစွာ ထင်ဟပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်၏ အကျင့်စာရိတ္တပုံ သဏ္ဍာန်သည် ၎င်း၏ မြေကြီးသားသမီးများတွင် ထပ်မံထင်ဟပ်သောအခါ၊ သူသည် ၎င်းတို့ကို သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် ပြန်လည်တောင်းဆိုရန် ပြန်လာမည်ဖြစ်သည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၇:၉; ၁၉:၈; စီအိုအယ်လ် ၆၉, ၃၁၀ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤအပြစ်ကင်းစင်သော အဖြူရောင်အဝတ်သည် မြေကြီးမှ ကယ်တင်ခံရသူများသည် ပရဒိသု၏ တံခါးများသို့ ဝင်ရောက်စဉ် ဝတ်ဆင်ရမည့် အဝတ်ဖြစ်သည်။

25. They were both naked. Adam and Eve had no need of material clothing, for about them the Creator had placed a robe of light, a robe symbolic of His own righteous character, which was reflected perfectly in them. When the moral image of their Maker is again reflected in His earthly sons and daughters, He will return to claim them as His own (see Rev. 7:9; 19:8; COL 69, 310). This white robe of innocence is the garment with which the saved of earth will be clad as they enter the gates of Paradise.

 

အယ်လန်ဂျီ ဝှိုက်၏ မှတ်ချက်များ

ellen g. white comments

1-25 PP 45-51

1 DA 769

1-3 GC 455; PK 180; PP 47, 336; 9T 212

2 GC 453; ML 140

2, 3 EW 217; GC 52; MM 215; PP 111; SR 145; 8T 197

3 DA 281; MB 99; 4T 147, 247

4 PP 112

6 PP 96; SR 66

7 MH 415; PP 56; 2T 300; 8T 264

8 AH 27; ML 136; PP 46; SR 58; 3T 77, 153

8, 9 Ed 20

8-17 MYP 364

9 AH 27; Ed 23; PP 47,  48, 84; 6T 368; 8T 288

15 AH 27; CD 396; CT 147; Ed 21; FE 314,  327,  419, 512; LS 355; MH 261; ML 112; PP 47, 50; SR 24; 1T 568; 3T 77, 153; 4T 410

16 3T 50

16, 17 CH 108; Ed 23; 3T 72; 4T 11

17 CS 65; CT 12; EW 125, 147; GC 532; MH 449; PP 48,  53, 60; SR 24; 2T 561; 5T 365; 6T 386

18 AH 25; PP 56

18-20 PP 46

19, 20 PP 51

21-23 PP 56

22 AH 99; 3T 484

23 MB 99

23-25 COL 310; FE 141

24 AH 25, 341; MB 99; PP 46

25 PP 445; SR 38