ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၂

 

အခန်းကြီး - ၃၂

chapter 32

 

၁. ယာကုပ်သည် မဟာနိမ်တွင် ရူပါရုံတွေ့ခဲ့သည်။ ၃. ဧသောထံသို့ သူ၏သတင်းစကား။ ၆. ဧသော၏ရောက်လာမှုကို သူကြောက်ရွံ့သည်။ ၉. ကယ်တင်ရန် သူဆုတောင်းသည်။ ၁၃. ဧသောထံသို့ လက်ဆောင်ပို့သည်။ ၂၄. ပင်နီယဲလ်တွင် ကောင်းကင်တမန်နှင့် နပန်းသတ်ပြီး အစ္စရေးဟု အမည်တွင်ခံရသည်။ ၃၁. သူသည် ထော့နဲ့ထော့နဲ့လျှောက်သည်။

1 Jacob’s vision at Mahanaim. 3 His message to Esau. 6 He is afraid of Esau’s coming. 9 He prayeth for deliverance. 13 He sendeth a present to Esau. 24 He wrestleth with an angel at Peniel, where he is called Israel. 31 He halteth.

 

၂. မဟာနိမ်

“နှစ်ဆစခန်း” သို့မဟုတ် “နှစ်ဆအင်အား” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး၊ ယာကုပ်ရှေ့တွင် တစ်ဖွဲ့နှင့် နောက်တွင် တစ်ဖွဲ့ဖြစ်သော ကောင်းကင်တမန်နှစ်ဖွဲ့ကို ရည်ညွှန်းသည်။ သူတို့၏ပေါ်ထွန်းမှုသည် ယာကုပ်အား ဘေသယလတွင် လှေကားရူပါရုံကို သတိရစေခဲ့ပြီး၊ ထိုစဉ်က ကောင်းကင်တမန်များ တက်လျှင်တက်၊ ဆင်းလျှင်ဆင်းနေပုံသည် သူ၏ခရီးတွင်နှင့် နိုင်ငံခြားတွင်နေထိုင်စဉ် ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်မှုနှင့် အကူအညီကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ ယခုအခါ ကောင်းကင်တမန်များသည် ဧသောနှင့် တွေ့ဆုံရမည့်ကိစ္စအတွက် ဘုရားသခင်၏အကူအညီကို အာမခံချက်အဖြစ် ထပ်မံပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ သူ့ကို မွေးရပ်မြေသို့ အန္တရာယ်ကင်းစွာ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပေးမည်ဟူသော ကတိကို အသစ်တဖန်ပေးခဲ့သည်။ ယာကုပ်သည် ခရီးသွားနေစဉ် ကောင်းကင်တမန်များကို မြင်ခဲ့သောကြောင့်၊ ၎င်းတို့သည် အိပ်မက်ထဲတွင် ပေါ်ထွန်းခြင်းမဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထုတ်ဖော်ပြသပုံပုံစံသည် ရှင်းလင်းမှုမရှိပေ။

2. Mahanaim. Meaning “double camp,” or “double host,” in reference to two bands of angels, one advancing before him and one following behind. Their appearance must have reminded Jacob of the vision of the ladder at Bethel, on his flight from Canaan. Then, angels ascending and descending had represented to him the divine protection and assistance that were to be his upon his journey and during his sojourn in a foreign land. Now the angelic host again brought assurance of divine help, this time in anticipation of his dreaded meeting with Esau, and also as a renewal of the promise to bring him back in safety to his native land. Inasmuch as Jacob saw the angels while traveling, they cannot have appeared to him in a dream. The manner of revelation, however, is not clear.

 

ထိုနေရာအနီးတွင် နောက်ပိုင်းတွင် ထင်ရှားသောမြို့တစ်မြို့ တည်ထောင်ခဲ့သည် (ယောရှုမှတ်စာ ၁၃:၂၆, ၃၀; ၂၁:၃၈; ၂ရာ. ၂:၈, ၁၂, ၂၉)။ အချို့က ၎င်းကို ရှေးဂရာစာမြို့ဖြစ်သော ဒျရှရ်ရှ်မြို့အနောက်မြောက်ဘက် ၁၂ မိုင်ခန့်အကွာရှိ ယခုမချနာမြို့ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

A distinguished city was later founded near the place where the angels appeared (Joshua 13:26, 30; 21:38; 2 Sam. 2:8, 12, 29). Some have identified it with the present Machnâ, some 12 mi. northwest of Djerash, the ancient Gerasa.

 

၄. ငါ့သခင် ဧသော

မဟာနိမ်မှ ယာကုပ်သည် သူ၏အစ်ကိုဧသောထံသို့ တမန်များစေလွှတ်ခဲ့သည်။ ယာကုပ်သည် ဘေရှေဘမှ ထွက်ပြေးပြီးနောက်၊ ဧသောသည် ဆိရမြေသို့ သို့မဟုတ် အဒုံမြေသို့ ယာယီပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့ပုံရသည်။ ထိုနေရာ၏မူလဒေသခံများဖြစ်သော ဟိုရီလူမျိုးများကို နောက်ပိုင်းတွင် ဧသောက နှင်ထုတ်ခဲ့သည်။ တမန်များသည် “ငါ့သခင်ဧသော” နှင့် “သင်၏ကျွန်ယာကုပ်” အကြား ရှင်းလင်းသော ကွဲပြားမှုကို ပြသရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏အဓိကတာဝန်မှာ ဧသောကို ဖျောင်းဖျရန်ဖြစ်ပြီး၊ ယာကုပ်၏ နှိမ့်ချမှု—သူ၏အမှားကို သွယ်ဝိုက်ဝန်ခံခြင်း—နှင့် ယာကုပ်သည် အမွေဆက်ခံပိုင်ခွင့်ကို လုံးဝစွန့်လွှတ်ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြရန်ဖြစ်သည်။ သူသည် ကြီးမားသောစည်းစိမ်နှင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြောင်း ဖော်ပြခြင်းဖြင့်၊ ယာကုပ်သည် ကြွားဝါခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ အမွေခွဲဝေမှုတွင် မျှဝေလိုစိတ်မရှိကြောင်း ဧသောအား ရှင်းလင်းစွာဖော်ပြခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင် အမှားကျူးလွန်ထားသူဖြစ်သောကြောင့်၊ ယာကုပ်သည် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန် ပထမဆုံးခြေလှမ်းကို သူကိုယ်တိုင်လုပ်ဆောင်ရမည်ကို နားလည်ခဲ့သည်။ ဤစိတ်ထားဖြင့်၊ သူသည် ဧသောက သူ့ကို ခွင့်လွှတ်ပြီး မိတ်ဆွေသဘောဖြင့် လက်ခံလိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ကို သူ၏သတင်းစကားတွင် ထည့်သွင်းခဲ့သည်။

4. My lord Esau. From Mahanaim, Jacob sent messengers to his brother, Esau. After Jacob’s flight from Beersheba, Esau seems to have moved temporarily to the southeast, to the land of Seir, or Edom, whose original inhabitants, the Horites, he later dispossessed. The messengers were to draw a clear distinction between “my lord Esau” and “thy servant Jacob.” Their task was to conciliate Esau, chiefly by emphasis on Jacob’s humility—tacit admission of his wrong—and on the fact that Jacob relinquished all claims to the inheritance. By pointing out that he was returning with great wealth, Jacob was not boasting but rather making it clear to Esau that he returned with no desire to share in the patrimony. Being himself in the wrong, Jacob realized that the first step toward reconciliation must be made by him. With this in mind, he added to his message an expression of hope that Esau would forgive and accept him on friendly terms.

 

၆. သူသည် သင့်ထံသို့ လာနေသည်

ဧသောသည် လက်နက်ကိုင် လိုက်ပါသူ ၄၀၀ နှင့်အတူ လာနေသည်မှာ သူသည် အင်အားကြီးသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြသည်။ သူသည် ဓားလက်နက်ဖြင့် နေထိုင်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပေမည် (အခန်း ၂၇:၄၀)။

6. He cometh to meet thee. That Esau was attended by 400 armed followers is evidence that he had become a powerful chieftain. Perhaps he had already begun to live by the sword (ch. 27:40).

 

အကယ်၍ ဧသောသည် သူ၏ညီဖြစ်သူအပေါ် ရန်ငြိုးဖွဲ့မှု နှစ်များအတွင်း လျော့ပါးသွားခဲ့လျှင်၊ သူသည် ၎င်းကိစ္စကို သူ၏မိဘများထံ ဘယ်သောအခါမျှ မဖော်ပြခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ရေဗက္ကာသည် ယာကုပ်ကို ပြန်လည်ခေါ်ယူရန် သူမ၏ကတိကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ (အခန်း ၂၇:၄၅)။ ဧသော၏စိတ်နေသဘောထားကို မသေချာမှုနှင့် တမန်များ၏သတင်းပို့ချက်ကြောင့် ယာကုပ်သည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ခဲ့သည်။ ဧသောသည် ဤမျှလောက် လူအင်အားနှင့် ယာကုပ်ထံသို့လာရန် အကြောင်းမှာ၊ ပထမဦးစွာ ယာကုပ်အား သူ၏သာလွန်အင်အားကို အထင်ကြီးစေရန်၊ ဒုတိယအနေဖြင့် ကျေနပ်ဖွယ်နားလည်မှုရရှိရန်၊ နှင့် တတိယအနေဖြင့် သူ၏အကျိုးစည်းစိမ်ကို ကာကွယ်ရန် လိုအပ်ပါက အင်အားသုံးရန်ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် မည်သည့်အခြေအနေအတွက်မဆို ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

If Esau’s enmity toward his brother had softened during the years, it seems that he never mentioned the fact to his parents, with the result that Rebekah had been unable to fulfill her promise of sending for Jacob (ch. 27:45). The latter’s uncertainty as to his brother’s state of mind, and anxiety occasioned by the report of the messengers, alarmed him in the extreme. Esau’s reason for going to meet Jacob with such a company was, first, to impress Jacob with due respect for his superior power, second, to ensure a satisfactory understanding, and third, to use force if necessary to safeguard his own interests. He was prepared, in other words, for any eventuality.

 

၇. သူသည် လူများကို ခွဲထားသည်

အဆိုးဆုံးကို စိုးရိမ်သဖြင့်၊ ယာကုပ်သည် သူ၏မိသားစုကြီးနှင့် သိုးစုများစွာကို နှစ်စခန်းခွဲထားခဲ့သည်။ ယာကုပ်အား ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်မှုနှင့် ယုံစားမှုမရှိခြင်းအတွက် အပြစ်တင်ရန် လွယ်ကူသည်။ သို့သော်၊ ဤဆိုးရွားသောအခြေအနေမျိုးတွင် သူ၏စဉ်းစားဆုံးဖြတ်သော အပြုအမူသည် ခိုင်မာသောစီရင်ဆုံးဖြတ်မှုကို ပြသသည်။ လုံးဝကာကွယ်မှုမရှိသူဖြစ်သောကြောင့်၊ သူသည် အင်အားပြသမှုတစ်ခုပင် မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

7. He divided the people. Fearing the worst, Jacob divided his large family and numerous flocks into two camps. It is easy to blame Jacob for a lack of faith and trust in God. However, his considered behavior under such adverse circumstances is a demonstration of sound judgment. Completely defenseless, he would not even make a show of force.

 

၉. ငါ့ဖခင်အာဗြဟံ၏ဘုရားသခင်

ရိုးရှင်းမှုနှင့် အားအင်အတွက် ထူးခြားသော ဤပုံစံဆုတောင်းချက်သည် ထိုကဲ့သို့သော ဆုတောင်းတွင် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အချက်များအားလုံးကို ဖော်ပြသည်။ (၁) စစ်မှန်သောနှိမ့်ချမှု၊ (၂) ဘုရားသခင်၏ကရုဏာကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း၊ (၃) နီးကပ်လာသောအန္တရာယ်မှ ကာကွယ်ပေးရန် ဆုတောင်းခြင်း၊ (၄) အတိတ်ကတိများကို ထပ်လောင်းဖော်ပြခြင်း၊ (၅) အတိတ်က ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုများအတွက် ကျေးဇူးတင်ရှိခြင်း။

9. God of my father Abraham. Remarkable for its simplicity and energy, this model prayer gives expression to all that is essential in such a petition: (1) True humility, (2) a recognition of God’s mercy, (3) a plea for protection from imminent danger, (4) the repetition of past promises, (5) appreciation for past providences.

 

၁၀. ဤယော်ဒန်မြစ်ကို ငါဖြတ်ကူးခဲ့သည်

ယာကုပ်သည် အနှစ် ၂၀ ခန့်က ထွက်ပြေးစဉ်က ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးခဲ့ရာ နေရာနီးကပ်တွင်ရှိနေပုံရသည်။ ယခင်က သူ၏ဆင်းရဲမှုနှင့် ယခုအခါ သာယာဝပြောမှုအကြား ထင်ရှားသောခြားနားချက်ကို သူသည် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးနှင့် ဘေသယလတွင် ပေးခဲ့သောကတိ၏ပြည့်စုံမှုအဖြစ် လက်ခံခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က သူသည် ဖခင်၏ကောင်းချီးနှင့် ဘုရားသခင်၏ကတိမှလွဲ၍ လက်ဗလာဖြင့် ဖြတ်ကူးခဲ့သည်။ ယခုအနှစ် ၂၀ အကြာတွင်၊ သူသည် မိသားစုကြီးနှင့် စည်းစိမ်များစွာဖြင့် မွေးရပ်မြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။ “နှစ်စခန်း” (အခန်း ၇) တစ်ခုခုသည်ပင် သူ့ကို သာယာဝပြောသောသူတစ်ဦးဖြစ်စေရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။

10. I passed over this Jordan. Jacob seems to have been close to the place where he had crossed the Jordan on his flight 20 years before. The striking contrast between his previous poverty and present prosperity he accepts as a token of God’s blessing and the fulfillment of His promise at Bethel. Then he had crossed empty-handed, save for the blessing of his father and the promise of God. Now, 20 years later, he was returning to the land of his nativity with a large family and great possessions. Either of the “two bands” (v. 7) would have been sufficient to make him a prosperous man.

 

၁၁. မိခင်နှင့်ကလေးများ
စာသားအရ “ကလေးများပေါ်ရှိ မိခင်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤပုံသည် မိခင်တစ်ဦးသည် လူသတ်သမားထံမှ သူမ၏ကလေးများကို ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ကာကွယ်ရန် ၎င်းတို့အပေါ်သို့ လှမ်းပြီး ကာကွယ်ပေးသည့်ပုံဖြစ်သည်။ ယာကုပ်သည် သူ၏အစ်ကိုသည် အကယ်၍ ဒေါသထွက်ခဲ့လျှင် ၎င်းတို့အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ရန် မတွန့်ဆုတ်မည်ကို သိခဲ့သည်။ သူသည် အဆိုးဆုံးကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။

11. The mother with the children. Literally, “the mother upon the children.” The picture is of a mother who casts herself upon her children to protect them with her own body from the killer. Jacob knew that if provoked, his brother would not hesitate to slay them one and all. He feared for the worst.

 

၁၂. သဲမညည်းမျှ

ဤသည်မှာ ဘေသယလကတိ (အခန်း ၂၈:၁၄) ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သော်လည်း စကားလုံးအတိအကျမဟုတ်ပေ။ ထိုကတိသည် ယာကုပ်၏သားမြေးများကို မြေကြီး၏ဖုန်မှုန့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့သည်။ ထို့အရင်က အာဗြဟံ၏ ကတိထားရန်မျိုးရိုးကို မြေကြီး၏ဖုန်မှုန့် (အခန်း ၁၃:၁၆)၊ ကောင်းကင်၏ကြယ်များ (အခန်း ၁၅:၅)၊ နှင့် ကမ်းခြေရှိသဲမညည်းများနှင့် (အခန်း ၂၂:၁၇) နှိုင်းယှဉ်ခဲ့သည်။

12. As the sand. This was the sense, though not the exact wording, of the Bethel promise (ch. 28:14), which had compared the number of Jacob’s descendants to the dust of the ground. Before that, Abraham’s promised seed had been compared to the dust of the earth (ch. 13:16), to the stars of heaven (ch. 15:5), and to the sand upon the seashore (ch. 22:17).

 

၁၃. ထိုနေရာ၌ တည်းခိုသည်

ဘုရားသခင်အပေါ် အကာကွယ်မှုအတွက် ယုံကြည်ထားသော်လည်း၊ ယာကုပ်သည် သူ၏အစ်ကိုနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန်နည်းလမ်းများကို လျစ်လျူမရှုခဲ့ပေ။ ဧသော၏ချဉ်းကပ်လာမှုသတင်းကို လက်ခံရရှိခဲ့ရာ နေရာ၌ ညအိပ်ရန် စခန်းချပြီး၊ သိုးနှင့်နွားစုစုပေါင်း ၅၅၀ ကျော်ပါဝင်သော လေးစားဖွယ်လက်ဆောင်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို သူ၏ “ကျွန်” ယာကုပ်ထံမှ “လက်ဆောင်” အဖြစ် ဧသောထံသို့ သိုးစုများစွာဖြင့် ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။ ရွေးချယ်ထားသော တိရစ္ဆာန်များသည် ကိုယ်စားပြုသော အုပ်ထိန်းသူတစ်ဦး၏ ပုံမှန်ပိုင်ဆိုင်မှုများဖြစ်သည် (ယောဘ ၁:၃; ၄၂:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ အထီးနှင့်အမတိရစ္ဆာန်များ၏ အချိုးအစားသည် မွေးမြူရန်အတွက် အတွေ့အကြုံမှ သင့်လျော်သည်ဟု ပြသထားသောအရာပေါ်တွင် အခြေခံထားပေမည်။

13. He lodged there. Although trusting in the Lord for protection, Jacob neglected no means of reconciliation with his brother. Pitching camp for the night in the place where he had received tidings of Esau’s approach, he selected a respectable present consisting of more than 550 head of sheep and cattle. These he sent forward in several droves to meet Esau, as a “present” from his “servant” Jacob. The assortment of animals selected was representative of the usual possessions of a nomad (see Job 1:3; 42:12). The proportion of male to female animals was probably based on what experience had shown to be desirable for breeding purposes.

 

၁၆. သိုးစုတစ်စုချင်းစီ သီးခြားစီ

ယာကုပ်၏ ဖျောင်းဖျလက်ဆောင်ကို အကွာအဝေးဖြင့် တစ်စုပြီးတစ်စု လိုက်လံပို့ဆောင်ရန် သိုးစုများစွာသို့ ခွဲထားခြင်းသည် စုဆောင်းအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိရန်နှင့် ပိုမိုအထင်ကြီးဖွယ်ဖြစ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သိုးစုတစ်စုချင်းစီသည် တန်ဖိုးရှိသော လက်ဆောင်တစ်ခုဖြစ်သည်။

16. Every drove by themselves. The division of Jacob’s gift of appeasement into several separate droves, which followed one another at intervals, was designed to have a cumulative effect and therefore be more impressive. Each drove was in itself a valuable gift.

 

၂၃. ၎င်းတို့ကို မြစ်ကူးပို့လိုက်သည်

ထိုနေ့အစောပိုင်းတွင် ယာကုပ်သည် ဧသောထံသို့ သူ၏လက်ဆောင်ကို ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။ ညချမ်းသို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ သူပိုင်ဆိုင်သမျှဖြစ်သော မိသားစုနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ဂျဘုတ်မြစ်ကူးပို့လိုက်ပြီး၊ တစ်ဦးတည်း ဆုတောင်းရန် ညတွင်းချင်း တည်းခိုလိုခဲ့သည်။ ဂျဘုတ်မြစ်သည် ယခုအခါ “အပြာရောင်မြစ်” ဟုခေါ်သော နဟာရ်အဇ်-ဇာကာဖြစ်ပြီး၊ ယော်ဒန်မြစ်၏ အရှေ့ဘက်ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ နက်ရှိုင်းသောချောက်ကြီးတစ်ခုမှတဆင့် စီးဆင်းပြီး၊ ပင်လယ်သေအရှေ့မြောက်ဘက် ၂၅ မိုင်ခန့်အကွာတွင် ပိုမိုကြီးမားသောမြစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်။

23. Sent them over the brook. Earlier in the day Jacob had sent forward his gift to Esau. As night drew on he sent all that he had, family and possessions, over the Jabbok, desiring to spend the night alone in prayer. The Jabbok, today called Nahr ez–Zerqa, “the blue river,” is an eastern tributary of the Jordan. Flowing through a deep canyon, it enters the larger stream some 25 mi. north of the Dead Sea.

 

၂၄. ယာကုပ်သည် တစ်ဦးတည်းကျန်ရစ်သည်

ယာကုပ်သည် ဆုတောင်းရန် တစ်ဦးတည်းဖြစ်နိုင်ရန် မြစ်၏မြောက်ဘက်ကမ်းတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေတွင် သူ၏ပုံမှန်လိမ္မာပါးနပ်မှုသည် အသုံးမဝင်ပေ။ ဘုရားသခင်တစ်ဦးတည်းသာ ဧသော၏ဒေါသကို သက်သာစေရန်နှင့် ယာကုပ်နှင့်သူ၏မိသားစုကို ကယ်တင်ရန် ကူညီနိုင်သည်။

24. Jacob was left alone. Jacob had remained on the northern bank of the river in order that he might be alone to seek God in prayer. In the present situation his usual cleverness was of no avail. God alone could be of help to mitigate Esau’s anger and to save Jacob and his family.

 

ထိုနေရာ၌ လူတစ်ဦးနှင့် နပန်းသတ်သည်

ယာကုပ်၏ပြိုင်ဘက်သည် လူသားမဟုတ်သလို သာမန်ကောင်းကင်တမန်လည်း မဟုတ်ကြောင်း၊ ယာကုပ်က ၎င်းကို ဘုရားသခင်ဟု ပြောဆိုခဲ့သည့်အချက်မှ (အခန်း ၃၀) သိရသည်။ ဟောရှေပရောဖက်ကလည်း ၎င်းကို ဘုရားသခင်နှင့် ကောင်းကင်တမန်ဟု ရည်ညွှန်းခဲ့သည် (ဟောရှေ ၁၂:၃, ၄)။ ဤကောင်းကင်ဧည့်သည်သည် ခရစ်တော်မှလွဲ၍ အခြားမဟုတ်ပေ (PP ၁၉၇)။ ခရစ်တော်၏ ဤလူ့ပုံစံဖြင့် ပေါ်ထွန်းမှုသည် ထူးဆန်းခြင်း သို့မဟုတ် ထူးခြားခြင်းမရှိပေ (ကမ္ဘာဦး ၁၈:၁)။ “ယာကုပ်၏ဒုက္ခအချိန်” နှင့်ပတ်သက်၍ ယေရမိ ၃၀:၇ တွင် ကြည့်ပါ။

There wrestled a man. That Jacob’s antagonist was neither a human being nor an ordinary angel is to be inferred from the fact that Jacob spoke of Him as God (v. 30). The prophet Hosea also refers to Him both as God and as an Angel (Hosea 12:3, 4). This celestial visitor was none other than Christ (PP 197). Such an appearance of Christ in human form is neither strange nor unique (Gen. 18:1). On the “time of Jacob’s trouble,” see on Jer. 30:7.

 

၂၅. သူ၏ပေါင်ရိုးအဆစ်
အမည်မသိ နပန်းသတ်သူသည် ယာကုပ်နှင့်ရင်ဆိုင်ရာတွင် လူသားတစ်ဦး၏အင်အားကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၎င်း၏ပြိုင်ဘက်ကို သေမည့်ရန်သူဟု ထင်မှတ်ပြီး၊ ယာကုပ်သည် သူ၏အသက်အတွက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော် မိုးသောက်ချိန်နီးကပ်လာသောအခါ၊ လူသားထက်သာလွန်သော အင်အားဖြင့် တစ်ချက်ထိမိရုံဖြင့် ယာကုပ်ကို ဒဏ်ရာရစေရန် လုံလောက်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏ပြိုင်ဘက်သည် လူသားထက်သာလွန်ကြောင်း သူသဘောပေါက်ခဲ့သည်။

25. The hollow of his thigh. The unknown wrestler used only the strength of a human being in his struggle with Jacob. Thinking his assailant a mortal enemy, Jacob fought as if for his life. But, as dawn approached, a single touch of more than human strength sufficed to cripple Jacob, and he became aware of the fact that his antagonist was more than human.

 

၂၆. ငါ့ကိုသွားခွင့်ပြုပါ

ကောင်းကင်တမန်သည် မိုးမလင်းမီ ထွက်ခွာရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ ထိုသို့လုပ်လိုသည့်အကြောင်းကို မပြောခဲ့ပေ။ မှတ်ချက်ပေးသူများက ၎င်းသည် အခြားသူများအား ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ခြင်းမှ တားဆီးရန် သို့မဟုတ် ယာကုပ်အား ၎င်းကို မြင်တွေ့ခြင်းမှ တားဆီးရန် ဆန္ဒရှိခြင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု အကြံပြုခဲ့သည်။

26. Let me go. The Angel sought to withdraw before daybreak, but gave no reason for wishing to do so. Commentators have suggested a desire on His part either to prevent others from witnessing the scene or perhaps to prevent Jacob from seeing Him.

 

ငါသည် သင့်ကို သွားခွင့်မပြုနိုင်ပေ
ဒဏ်ရာရစေသောထိတွေ့မှုနှင့် ဘုရားသခင်၏အသံသည် ယာကုပ်အား သူနှင့်နာရီပေါင်းများစွာ နပန်းသတ်ခဲ့သူသည် ကောင်းကင်မှတမန်ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်စေခဲ့သည်။ နာရီပေါင်းများစွာ ဘုရားသခင်၏အကူအညီကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှာဖွေခဲ့ပြီးနောက်၊ ယာကုပ်သည် သူတောင့်တခဲ့သော ခွင့်လွှတ်မှုနှင့် ကာကွယ်မှုအာမခံချက်မရမချင်း ၎င်းကို သွားခွင့်မပြုနိုင်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ၎င်းကို သူသည် တည်ကြည်သောလက်ဆောင်အဖြစ် တောင်းခံခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်ထံ ပေးကမ်းစရာဘာမှမရှိကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ သူသည် မည်သည့်အပေးအယူမျှ မလုပ်ခဲ့ပေ။ သူ၏စိတ်ပျက်အားငယ်သောအခြေအနေသည် သူ၏တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းပြချက်ဖြစ်သည်။ သူလိုအပ်သော အကူအညီသည် ဘုရားသခင်ထံမှသာ ရနိုင်သည်။ သူ၏ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အရင်းအမြစ်များသည် မလုံလောက်ကြောင်း သူသိခဲ့သည်။ သူမွေးဖွားစဉ်က သူ၏အစ်ကိုကို ဖနောင့်မှ ဖမ်းဆုပ်ခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍၊ သူ၏ဦးလေးလာဗန်ကို လှည့်စားခဲ့သည့် ဟာရန်မြို့ရှိ နောက်ဆုံးနှစ်များအထိ (ဟောရှေ ၁၂:၃, ၄)၊ ယာကုပ်သည် ဘဝ၏ပြဿနာများကို သူ၏ကိုယ်ပိုင်သံသယဖြစ်ဖွယ်နည်းလမ်းများဖြင့် ဖြေရှင်းရန် ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူသည် ပြောင်းလဲသွားသူဖြစ်သည်။ ယခင်က သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ပညာနှင့် အင်အားကို အားကိုးခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ဘုရားသခင်ကို လုံးလုံးလျားလျား ယုံကြည်တတ်ရန် သင်ယူခဲ့သည်။

I will not let thee go. The crippling touch and the divine voice had convinced Jacob that the One with whom he had thus wrestled for hours was a messenger from heaven. Having for hours sought desperately for divine help, Jacob felt he could not afford to let Him go without first receiving assurance of the pardon and protection for which he longed. This he asked as an outright gift, realizing that he had nothing to offer God in return. He proposed no bargain; his desperate situation was his only plea. The help he needed could come only from God. For the first time in his life he knew his own resources to be inadequate. From his birth, when he had caught his brother by the heel, to his last years in Haran, when he had outwitted his uncle Laban (Hosea 12:3, 4), Jacob had approached the solution of life’s problems by questionable methods of his own devising. He was now a changed man. Whereas in the past he had relied upon his own wisdom and strength, he had now learned to trust wholly in God.

 

၂၈. သင့်အမည်ကို ခေါ်ဝေါ်ရမည်

ယာကုပ်အပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသော ကြီးမြတ်သောဝိညာဉ်ရေးရာပြောင်းလဲမှုကို ယခုအခါ ဘုရားသခင်နှင့် သူ၏ဆက်ဆံရေး၏သဘောသဘာဝကို ညွှန်ပြသော အမည်ပြောင်းလဲမှုဖြင့် သင်္ကေတပြုခဲ့သည်။ အာဗြံနှင့် စာရဝတီ၏ အမည်များကိုလည်း ထိုနည်းတူပြောင်းလဲခဲ့သည် (အခန်း ၁၇:၅, ၁၅ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထို့နောက် ကျမ်းစာများတွင် ၎င်းတို့ကို ၎င်းတို့၏အမည်သစ်များဖြင့်သာ အမြဲခေါ်ဝေါ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယာကုပ်၏နောက်ဆက်တွဲသမိုင်းတွင် သူ၏အမည်ဟောင်းနှင့် အမည်သစ်ကို အနည်းနှင့်အများ အပြန်အလှန်အသုံးပြုခဲ့သည်။ ယာကုပ်၏အမည်သစ်ဖြစ်သော အစ္စရေးသည် သူ၏သားစဉ်မြေးဆက်မှ ပေါက်ဖွားလာသော လူမျိုးအမည်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ့အတွက်၊ အမည်ပြောင်းလဲမှုသည်၊ သူ၏ဘိုးဘေးများထက် သူ၏စရိုက်ပြောင်းလဲမှုကဲ့သို့ များစွာပိုမိုသိသာထင်ရှားသည်။ ၎င်းသည် လူတို့ကို “လှည့်စားသူ” မှ ဘုရားသခင်၏ “အောင်မြင်သူ” သို့ ပြောင်းလဲမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အမည်သစ်သည် ပုံပန်းသဏ္ဌာန်အားဖြင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအောင်မြင်မှု၏ အမှတ်အသားဖြစ်ပြီး၊ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဝိညာဉ်ရေးရာပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု၏ အဆက်မပြတ်သတိပေးချက်အဖြစ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

28. Thy name shall be called. The great spiritual change that had come over Jacob was now symbolized by a change of name indicating the nature of his new relationship to God. The names of Abram and Sarai had likewise been changed (see ch. 17:5, 15); and from that time forward the Scriptures always call them by their new names. But in the subsequent history of Jacob his old and new names are used more or less interchangeably. Jacob’s new name, Israel, became the name of the nation that sprang from his body. For him, the change of name, like his change of character, was far more significant than that of his grandparents. It represented his transformation from a “deceiver” of men to a “victor of God.” The new name, ostensibly a token of physical victory, was to be a perpetual reminder of the completed spiritual renovation that had taken place.

 

ယာကုပ်ဟု မဖြစ်တော့ပေ

ယာကုပ်အမည်၏အဓိပ္ပာယ်မှာ “ဖနောင့်ဖမ်းသူ” သို့မဟုတ် “လှည့်စားသူ” ဖြစ်သည် (အခန်း ၂၅:၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။

No more Jacob. For the meaning of the name Jacob as “heel catcher” or “deceiver,” see on ch. 25:26.

 

အစ္စရေးဖြစ်သည်

“သူသည် တိုက်ခိုက်သည်” သို့မဟုတ် “သူသည် အုပ်စိုးသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသော “ယိစရာဟ်” နှင့် “ဘုရားသခင်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသော “ဧလ်” တို့၏ ပေါင်းစပ်မှုဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်ပေးသော ရှင်းပြချက်မပါဘဲ၊ ဤအမည်ကို “ဘုရားသခင်တိုက်ခိုက်သည်” သို့မဟုတ် “ဘုရားသခင်အုပ်စိုးသည်” ဟု ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်ရည်ရွယ်ပြီး ရှင်းပြထားသည့်အတိုင်း၊ ၎င်းသည် “သူသည် ဘုရားသခင်နှင့်တိုက်ခိုက်သည်”၊ “သူသည် ဘုရားသခင်အပေါ် အောင်မြင်သည်”၊ သို့မဟုတ် “သူသည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ အုပ်စိုးသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

But Israel. A combination of yiśra[h], “he fights” or “he rules,” from śarah, “to fight” or “to rule,” and ’El, “God.” Without the accompanying interpretation given by God Himself, the name might be translated “God fights” or “God rules.” But the meaning as intended and explained by God is, “he fights with God,” or “he prevails over God,” or “he rules with God.”

 

ဂုဏ်ပြုသောအမည် အစ္စရေးသည် ဤည၏ရုန်းကန်မှုကို အမှတ်ရစေရန် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယာကုပ်၏သားမြေးများအဖြစ် အသုံးပြုသောအခါ၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့အတွက် ရှာဖွေလိုသော စရိုက်ပြောင်းလဲမှုနှင့် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ အုပ်စိုးရန် ၎င်းတို့၏ရည်မှန်းထားသောအခန်းကဏ္ဍကို ဆိုလိုသည်။ ဤအမည်သည် ပထမဦးစွာ သူ၏သားမြေးများသို့ လွှဲပြောင်းခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ဝိညာဉ်ရေးရာသားစဉ်မြေးဆက်များသို့ လွှဲပြောင်းခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည်လည်း သူကဲ့သို့ အောင်မြင်သူများဖြစ်ရမည် (ယောဟန် ၁:၄၇; ရောမ ၉:၆)။

The honored name Israel was henceforth to memorialize this night of struggle. As applied to the descendants of Jacob, it implied the transformation of character God sought for in them and their destined role of ruling with God. The name was transferred first to his literal descendants and later to his spiritual posterity, who also were to be victors as he had been (John 1:47; Rom. 9:6).

 

အား ဘုရားသခင်နှင့်လူတို့နှင့်အတူ။ စကားလုံးအရ “ဘုရားသခင်နှင့်လူတို့နှင့် အင်အားပြိုင်ဆိုင်ခဲ့သည် [śaritha, śarah မှလည်း ဆင်းသက်လာသည်]”။ ဤသည်မှာ ယာကုပ်သည် ညအချိန်တွင် ဘုရားသခင်နှင့် နပန်းသတ်ခြင်းနှင့် ဧသောနှင့် လာဗန်တို့နှင့် ရှည်လျားသော ရုန်းကန်မှုများကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤအရာအားလုံးမှ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်သူအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ယခင်ညက သူ၏အတွေ့အကြုံတွင် မှန်ကန်ပြီး၊ ထိုညမှသူသည် လှည့်စားမှု၊ မရိုးသားမှု၊ နှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုတို့ကို အောင်မြင်သူအဖြစ် ပြောင်းလဲသူဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ပြောင်းလဲခံရသူဖြစ်သည် (၁ ရှမွေလ ၁၀:၆, ၉ ကိုကြည့်ပါ)။

Power with God and with men. Literally, “contended [śaritha, also from śarah] with God and with men.” This obviously refers to Jacob’s nocturnal wrestling with God and to his protracted struggles with Esau and Laban. From all these he had finally emerged victorious. This was particularly true of his experience the night before, from which he emerged a new man, a victor over deceit, dishonesty, and self-confidence. He was a changed man (see 1 Sam. 10:6, 9).

 

၂၉။ သင်၏အမည်။ သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံပြီး စကားပြောခဲ့သည်ကို သိရှိခြင်းသည် ယာကုပ်ကို ကြောက်ရွံ့စေနိုင်သည် သို့မဟုတ် ဤအတွေ့အကြုံမှ သင်ယူရမည့် ပို၍အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာကို ဖုံးကွယ်စေမည့် ပုဂ္ဂိုလိက မြူးထူးမှုသို့ ဦးတည်စေနိုင်သည်။ ကောင်းကင်တမန်၏ နှုတ်ဆက်ခွင့်ပြုချက်သည် လုံလောက်ရမည်ဖြစ်သည်။

29. Thy name. Perhaps the knowledge that he had met the Lord and talked with Him face to face would either have frightened Jacob or led to such personal elation as to overshadow the far more important lesson he was to learn from this experience. The parting blessing of the Angel was to suffice.

 

၃၀။ ပင်နီယဲ။ ယာကုပ်သည် ဘုရားသခင်ကို အိပ်မက်ထဲတွင် မြင်ခဲ့သော နေရာကို ဗေသလအမည်ပေးခဲ့သည့်အတိုင်း (ထွက်မြောက်ရာ ၂၈:၁၉)၊ နှင့် ကောင်းကင်တမန်အစုအဝေးကို လမ်းတွင် တွေ့မြင်ခဲ့သော နေရာကို မဟနာဣမ်ဟု အမည်ပေးခဲ့သည့်အတိုင်း (ထွက်မြောက်ရာ ၃၂:၂)၊ ယခုသူသည် ဘုရားသခင်နှင့် ပုဂ္ဂိုလိကတွေ့ဆုံခဲ့သော နေရာကို “ဘုရားသခင်၏မျက်နှာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော အမည်ဖြင့် အမှတ်တရအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် မြင်ခဲ့ပြီး အသက်ရှင်နေခြင်းသည် အမှန်ပင် အံ့ဖွယ်ဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၃:၂၀; တရားသူကြီး ၆:၂၂; ၁၃:၂၂; ဟေရှာယ ၆:၅ ကိုကြည့်ပါ)။

30. Peniel. As Jacob had given the name Bethel to the place where he saw God in a dream (ch. 28:19), and Mahanaim to the spot where a host of angels appeared to him on the way (ch. 32:2), he now memorialized the spot of his personal encounter with God by a name meaning the “face of God.” The fact that he had seen God face to face and yet lived was indeed a miracle (see Ex. 33:20; Judges 6:22; 13:22; Isa. 6:5).

 

ငါ၏အသက်သည် ထိန်းသိမ်းခံရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ “ငါသည် ထိန်းသိမ်းခံရပြီး၊ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းခံရလိမ့်မည်”။ ဤစကားလုံးများသည် ယာကုပ်၏ အသစ်တွေ့ရှိသော ယုံကြည်ခြင်းကို ထင်ဟပ်ပြသည်။ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်အတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်သမျှ မည်သည့်အရာဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်၏လက်တော်သည် သူ့ကို ဆိုးယုတ်မှုအားလုံးမှ ကာကွယ်ပေးမည်ဟု သူယုံကြည်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာများသည် သူ့အား ဆန့်ကျင်နေပုံရသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်၏ ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်မှုဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၄၂:၃၆)။ ပင်နီယဲသည် ယာကုပ်၏ဘဝတွင် အလှည့်အပြောင်းဖြစ်ခဲ့သည်။

My life is preserved. That is, “I am preserved, and shall be preserved.” These words echo Jacob’s new-found new-found faith. Whatever might befall him, so long as it be within the will of God, he was confident that a divine hand would preserve him from all evil. Even the things that seemed, at the time they occurred, to be against him, proved to be providential (ch. 42:36). Peniel was the turning point of Jacob’s life.

 

၃၁။ ပင်နွဲလ်။ အချို့သော စကားပြန်များက ပင်နွဲလ်သည် ထိုနေရာ၏ မူလအမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယာကုပ်သည် ဗျည်းတစ်လုံးကို ပြောင်းလဲပြီး ပင်နီယဲဟု အမည်ပြောင်းခဲ့သည်ဟု အကြံပြုခဲ့သည်။ သို့သော် ပိုဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပင်နွဲလ်သည် ထိုစကားလုံးတစ်ခုတည်း၏ ရှေးဟောင်းပုံစံဖြစ်သည်။ ဤအမည်သည် တရားသူကြီး ၈:၈, ၉, ၁၇; ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၂:၂၅ တွင်လည်း ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပြီး၊ အီဂျစ်နိုင်ငံ၏ ပါလက်စတိုင်းမြို့အမည်စာရင်းတွင်လည်း ပါဝင်သည်။ ၎င်း၏တိကျသောတည်နေရာကို အတိအကျမသိရသေးပါ။ အချို့ပညာရှင်များက ၎င်းကို ယော်ဒန်မြစ်အရှေ့ဘက် ၇ မိုင်အကွာရှိ ဂျဗ္ဗုတ်မြစ်ပေါ်တွဝတ် တူလူလ် အဒ်း-ဓဟဘ်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ အချို့ကမူ ၎င်းကို အရှေ့ဘက်သို့ အနည်းငယ်ထပ်မံရှာဖွေကြသည်။

31. Penuel. Some expositors have suggested that Penuel was the original name of the place, and that Jacob changed it by the alteration of one vowel to Peniel. More likely, however, Penuel is an old form of the same word. The name appears again in Judges 8:8, 9, 17; 1 Kings 12:25, and also in an Egyptian list of Palestinian city names. Its exact location has not been definitely determined. Some scholars have identified it with the Tulul edh–Dhahab, on the Jabbok, 7 mi. east of the Jordan. Others seek it somewhat farther to the east.

 

သူသည် ထော့လျှင်သွားသည်။ ရာစုနှစ်များအကြာ ပေါလုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် “ဆူး” တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ခဲ့သည့်အတိုင်း (၂ ကောရိန္သု ၁၂:၇)၊ ယာကုပ်သည် သူ၏ဘဝ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အတွေ့အကြုံဖြစ်သည့် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် သူ၏တိုက်ပွဲနှင့် အောင်မြင်မှု၏ အမှတ်တရတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ရုပ်ပိုင်းအရ ထော့လျှင်နေသော်လည်း၊ ယာကုပ်၏ အဆက်မပြတ်သော ဝိညာဉ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ခံစားခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲတိုင်းသည် ၎င်း၏အမာရွတ်များကို ချန်ထားသည်။ ယာကုပ်ကဲ့သို့ပင်၊ သစ္စာရှိသော ယုံကြည်သူတိုင်းသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင် ပင်နီယဲအတွေ့အကြုံကို ဖြတ်သန်းရာတွင်၊ မိမိကိုယ်ကို၊ ၎င်း၏ဆိုးယုတ်သော သဘောထားများနှင့် မွေးရာပါ လိုအင်ဆန္ဒများကို ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို အမှတ်ရစေမည့် တစ်စုံတစ်ရာကို သယ်ဆောင်ရန် မျှော်လင့်နိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်ယေရှုခရစ်တော်ပင်လျှင် ဤလောက၌ရှိစဉ် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ၏ အမှတ်အသားများကို သယ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအမှတ်အသားများကို ထာဝရသယ်ဆောင်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အမာရွတ်များသည် ကျွန်ုပ်တို့၏မိမိကိုယ်ကို ရုန်းကန်မှု၏ ရလဒ်ဖြစ်သော်လည်း၊ ခရစ်တော်၏လက်များရှိ လက်သည်းအမှတ်များသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် မှောင်မိုက်အင်အားစုများနှင့် တိုက်ပွဲဝင်ခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

He halted. Like Paul, who centuries later bore a “thorn” in his flesh (2 Cor. 12:7), Jacob departed from the scene of the supreme experience of his life bearing a memorial of his conflict and victory there. Though physically lame, probably for the remainder of his life, in Jacob’s unfettered soul he enjoyed the richest blessings of God. Every fight leaves its scars. Like Jacob, every faithful believer, in passing through his own Peniel experience, may expect to bear some reminder of his intense struggle against self, with its inherited tendencies and evil inclinations. Even our Lord Jesus Christ bears the signs of the fierce conflict through which He passed while on earth, and these He will continue to bear for all eternity. Ours will vanish and be forgotten (2 Cor. 4:17; Isa. 65:17). Whereas our scars are the result of our struggle against self, the nailprints in the hands of Christ came through conflict on our behalf with the powers of darkness.

 

၃၂။ ကျုံ့သွားသော အရိုးအကြော။ “ကျုံ့သွားသည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ဟေဗြဲစကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မသိရပါ။ KJV ၏ ဘာသာပြန်သည် LXX ၏ enarkesen, “အားနည်းသွားသည်”၊ “ထုံထိုင်းသွားသည်”၊ သို့မဟုတ် “အဆစ်လွဲသွားသည်” ကို အခြေခံထားသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၎င်းကို “တင်ပဆုံရိုး” ဟု ဘာသာပြန်သင့်ပြီး၊ ဤစကားစုကို “တင်ပဆုံရိုး၏ အရိုးအကြော” ဟု ဖတ်ရှုနိုင်သည်။ အိုသိုဒေါ့ခ်ျဂျူးများသည် အစားအစာအတွက် အသုံးပြုသော တိရစ္ဆာန်များ၏ ဤအစိတ်အပိုင်းကို စားသုံးခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ကြသည်၊ သို့သော် ယာကုပ်၏ခန္ဓာကိုယ်၏ ဤအပိုင်းကို “ကျုံ့သွားသော အရိုးအကြော” ဟု မည်သို့သတ်မှတ်ခဲ့သည်ကို မသေချာပါ။ ဓမ္မဟောင်းတွင် အခြားနေရာတွင် ဖော်ပြထားခြင်းမရှိသော်လည်း၊ ဂျူးတာလ်မွဒ်သည် ဤဓလေ့ကို ချိုးဖောက်သူများကို ဒဏ်ခတ်ခြင်းဖြင့် အပြစ်ပေးရမည့် ဥပေဒတစ်ခုအဖြစ် ယူဆသည် (ထရက်ခ်ချိုလင်၊ မစ်ရှနာ၊ ၇)။ ရှေးခေတ်ဂျူးများသည် မည်သည့် “အရိုးအကြော” ကို ဆိုလိုသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မခွဲခြားခဲ့သောကြောင့်၊ ၎င်းကို ယနေ့တွင် အစားအစာအတွက် သတ်ဖြတ်ထားသော တိရစ္ဆာန်များ၏ နောက်ပိုင်းရှိ အတွင်းသားအကြောနှင့် အာရုံကြောအဖြစ် နားလည်ထားသည်။

32. The sinew which shrank. The meaning of the Hebrew word translated “shrank” is unknown. The rendering of the KJV is based on the LXX, enarkesen, “became feeble,” “became numb,” or “was dislocated.” Perhaps it should be translated “hip,” with the phrase reading, “the sinew of the hip.” Orthodox Jews refrain from eating this portion of any animals used for food, but how this part of Jacob’s anatomy came to be identified as the “sinew” that “shrank,” is uncertain. Though not mentioned elsewhere in the OT, the Jewish Talmud definitely regards this custom as a law whose violation is to be punished with several stripes (Tract Cholin, Mishna, 7). Since Jews in ancient times did not distinguish clearly just what “sinew” was meant, it is understood today as applying to the interior cord and nerve of the hindquarter of animals killed for food.

 

၂၄-၃၂ ပိုဒ်များ၏ ဇာတ်ကြောင်းသည် ဂျူးလူမျိုးတိုင်းအတွက် အထူးစိတ်ဝင်စားဖွယ်သုံးချက်ပါဝင်သည်။ ၎င်းသည် သူအား ဣသရေလဟု အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ဝေါ်သည်ကို ရှင်းပြပြီး၊ ဤအမည်ကို ဘုရားသခင်နှင့် နပန်းသတ်ခဲ့သော ဝေးကွာသော ဘိုးဘေးတစ်ဦးမှ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ခြေရာခံသည်။ ၎င်းသည် ပင်နီယဲဟူသော သာမန်မထင်မရှားသော ရွာငယ်လေးကို စိတ်ဝင်စားဖွယ် ညွှန်ပြပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ထိုဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးအနေဖြင့်၊ ၎င်းသည် သတ်မှတ်ထားသော အရိုးအကြော မစားရန် ဓလေ့ထုံးတမ်း၏ ဇစ်မြစ်ကို ရှင်းပြပြီး၊ ၎င်းကို အော့ထွက်ဖွယ်အဖြစ် မယူဆဘဲ ရိုသေလေးစားစွာ သဘောထားသည်။

The narrative of vs. 24–32 contains three points of special interest to every Jew. It explains why he is called an Israelite, and traces this name to a distant ancestor who wrestled with God that he might obtain it. It points with interest to an otherwise insignificant village, Peniel, where the event took place. Finally, it explains the origin of the custom of not eating the sinew designated, but rather of regarding it with awe.

 

ellen g. white comments

1-32 PP 195-203; SR 92-99

2 PP 195; SR 92

4-7 PP 196

6, 7 SR 92

8-12 SR 93

9-11 PP 196

10 SR 97

18, 19 PP 196

23 GC 616

24 EW 284; GC 157, 616; MB 25; SR 407

24, 25 PP 197; SR 94

24-28 COL 175; PP 208

25 GC 617; MB 25,  97, 206

26 CSW 116; CT 498; DA 198; FE 232; GC 157,  617, 620; GW 255; MB 25, 206; MM 203; PP 197, 202; Te 243; 1T 144, 151; 4T 444, 537

26-28 SR 95

28 FE 232; GC 617; MB 207; PP 198; 4T 528

28, 29 Ed 147

29, 30 SR 95

30 DA 107; GC 622; 4T 444

31 MB 97