ဆာလံကျမ်း ၁၀၄

 

အခန်းကြီး - ၁၀၄

အိုငါ့ဝိညာဉ်၊ ထာဝရဘုရားကို ကောင်းကြီးပေး လော့။ အကျွန်ုပ်၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ် တော်သည် အလွန်ကြီးမြတ်တော်မူ၏။ ဘုန်းတန်ခိုးအာနု ဘော်နှင့် တန်ဆာဆင်တော်မူ၏။
² အဝတ်နှင့်ခြုံသကဲ့သို့၊ အလင်းနှင့် ကိုယ်တော်ကို ခြုံတော်မူထသော၊ မိုဃ်းကောင်းကင်ကို မျက်နှာကြက် ကဲ့သို့ ကြက်တော်မူထသော၊
³ နေတော်မူရာအထက်ခန်း၊ အမြစ်ကိုရေ၌ တည် တော်မူထသော၊ မိုဃ်းတိမ်ရထားကို စီး၍၊ လေအတောင် တို့ဖြင့် ကြွသွားတော်မူထသော၊
⁴ မိမိတမန်တို့ကို လေကဲ့သို့၎င်း၊ မိမိအစေအပါး တို့ကို မီးလျှံကဲ့သို့၎င်း ဖြစ်စေတော်မူထသော၊
⁵ မြေကြီးအမြစ်ကို ကာလအစဉ်အမြဲ မရွေ့မလှုပ် စေခြင်းငှါ၊ တည်တော်မူသော ဘုရားပေတည်း။
⁶ ကိုယ်တော်သည် မြေကြီးကို အဝတ်နှင့် ဖုံးသကဲ့ သို့၊ ပင်လယ်နှင့် ဖုံးတော်မူ၍၊ ရေတို့သည် တောင်များ အပေါ်မှာ ရပ်နေကြပါ၏။
⁷ တဖန် ဆုံးမတော်မူ၍ သူတို့သည် ပြေးကြပါ၏။ မိုဃ်းချုန်းတော်မူသံကိုကြား၍၊ အလျင်အမြန် ပြန်သွား ကြပါ၏။
⁸ တောင်တို့သည် တက်လျက်၊ ချိုင့်တို့သည် ဆင်း လျက်၊ သူတို့ဘို့ ခွဲခန့်တော်မူသော အရပ်သို့ ရောက်ကြ ပါ၏။
⁹ ရေတို့သည် ပြန်လာ၍ မြေကြီးကို မလွှမ်းမိုး စေခြင်းငှါ၊ မကျော်ရသော နယ်စပ်ကိုပိုင်းခြားတော်မူ၏။
¹⁰ ထာဝရဘုရားသည် ချိုင့်များထဲသို့ စမ်းရေကို လွှတ်တော်မူ၍၊ ရေသည် တောင်တို့တွင် စီးလျက်၊
¹¹ မြေတိရစ္ဆာန် အပေါင်းတို့အား သောက်ရသော အခွင့်ကို ပေး၏။ မြည်းရိုင်းတို့သည် အငတ်ပြေရကြ၏။
¹² ထိုရေအနားမှာ မိုဃ်းကောင်းကင်ငှက်တို့သည် နေရာကျ၍၊ သစ်ပင်အခက်အလက်တို့တွင် ကြွေးကြော် ကြ၏။
¹³ အထက်ခန်းတော်ထဲက တောင်များကို ရေပေး တော်မူ၏။ စီရင်ပြုပြင်တော်မူခြင်းအကျိုးကြောင့်၊ မြေကြီးသည် ရောင့်ရဲလျက်ရှိ၏။
¹⁴ တိရစ္ဆာန်ဘို့ မြက်ပင်ကို၎င်း၊ လူသုံးဘို့ စပါးပင်ကို၎င်း ပေါက်စေတော်မူသဖြင့်၊ မြေကြီးထဲက မုန့်ကို ထုတ်ဘော်တော်မူ၏။
¹⁵ စပျစ်ရည်သည်လည်း လူတို့ကို ရွှင်လန်းစေ၏။ ဆီအားဖြင့်လည်း သူတို့မျက်နှာကို ပြောင်စေတော်မူ၏။ မုန့်သည်လည်း၊ သူတို့နှလုံးကို ထောက်မ၏။
¹⁶ ထာဝရဘုရား၏သစ်ပင်၊ စိုက်တော်မူသော လေဗနုန်အာရဇ်ပင်တို့သည်လည်း ရောင့်ရဲလျက်ရှိကြ၏။
¹⁷ ထိုအပင်တို့၌ ငှက်တို့သည် အသိုက်လုပ်တတ် ကြ၏။ ထင်းရူးပင်တို့၌ တောငန်းတို့သည် နေရာကျ တတ်ကြ၏။
¹⁸ မြင့်သောတောင်တို့သည် တောဆိတ်များမှီခိုရာ၊ ကျောက်တို့သည် ရှာဖန်ယုန်များ မှီခိုရာ ဖြစ်ကြ၏။
¹⁹ ချိန်းချက်သောအချိန်ဘို့၊ လကို ဖန်းဆင်းတော် မူပြီ။ နေသည်လည်း၊ မိမိဝင်ရသော အချိန်ကိုသိ၏။
²⁰ ကိုယ်တော်သည် မှောင်မိုက်ကို စီရင်တော်မူ၍ ညဉ့်ဖြစ်ပါ၏။ ထိုအချိန်၌ တောတိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ သည် တွားလျက် ထွက်တတ်ကြပါ၏။
²¹ ခြင်္သေ့ပျိုတို့သည် လုယက်ခြင်းအလိုငှါ ဟောက် ၍၊ ဘုရားသခင့်ထံမှာ အစာကို ရှာကြပါ၏။
²² တဖန်နေထွက်ပြန်လျှင်၊ သူတို့သည် ဆုတ်သွား ၍ နေမြဲတွင်းတို့၌ အိပ်နေကြပါ၏။
²³ လူသည်လည်း လုပ်ဆောင်ပြုမူခြင်းငှါ ညဦး တိုင်အောင် ထွက်သွားပါ၏။
²⁴ အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်စီရင် ပြုပြင်တော် မူသော အရာတို့သည် အလွန်များပြားပါ၏။ ရှိရှိသမျှ တို့ကို ပညာတော်အားဖြင့် ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ မြေကြီး သည် ဘဏ္ဍာတော်နှင့် ကြွယ်ဝပါ၏။
²⁵ မရေတွက်နိုင်အောင် တွားတတ်သော တိရစ္ဆာန် အစရှိသော တိရစ္ဆာန်အကြီးအငယ်များတို့နေရာ ကြီးမား ကျယ်ဝန်းသော သမုဒ္ဒရာလည်း ရှိပါသေး၏။
²⁶ ထိုအရပ်၌ သင်္ဘောတို့သည် သွားလာကြပါ၏။ ထိုအရပ်၌ ကွန့်မြူးစေခြင်းငှါ ဖန်ဆင်းတော်မူသော ငါးကြီးလဝိသန်သည်လည်း ရှိပါ၏။
²⁷ ထိုသို့သော တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့သည် အချိန် တန်လျှင် အစာကျွေးတော်မူစေခြင်းငှါ၊ ကိုယ်တော်ကို မြော်လင့်လျက် နေကြပါ၏။
²⁸ ကိုယ်တော်ချထားတော်မူသည်အတိုင်း သူတို့ သည် သိမ်းယူကြပါ၏။ လက်တော်ကို ဖွင့်တော်မူသော အားဖြင့်၊ သူတို့သည် ကောင်းသောအရာနှင့် ရောင့်ရဲကြ ပါ၏။
²⁹ မျက်နှာတော်ကို လွှဲတော်မူလျှင်၊ သူတို့သည် ပင်ပန်းကြပါ၏။ သူတို့အသက်ကို ရုပ်သိမ်းတော်မူလျှင်၊ သူတို့သည် သေ၍ မိမိတို့မြေမှုန့်ထဲသို့ ပြန်သွားကြပါ၏။
³⁰ တဖန်ဝိညာဉ်တော်ကို လွှတ်၍၊ သူတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသဖြင့်၊ မြေကြီးမျက်နှာကို အသစ်ပြုပြင် တော်မူ၏။
³¹ ထာဝရဘုရား၏ဘုန်းတော်သည် နိစ္စအမြဲ တည်၏။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိအမှုတော်တို့တွင် ဝမ်းမြောက်တော်မူ၏။
³² မြေကြီးကို ကြည့်ရှုတော်မူ၍ သူသည် တုန်လှုပ် တတ်၏။ တောင်တို့ကို တို့တော်မူ၍၊ သူတို့သည် မီးခိုး ထွက်တတ်ကြပါ၏။
³³ ငါသည် အသက်ရှင်စဉ်၊ ထာဝရဘုရားကို သီချင်းဆိုမည်။ ငါဖြစ်သည် ကာလပတ်လုံး၊ ငါ၏ ဘုရား သခင်ကို ထောမနာသီချင်းဆိုမည်။
³⁴ ငါဥဒါန်းကျူးခြင်းအသံသည် နှစ်သက်တော်မူ ဘွယ်ဖြစ်၍၊ ထာဝရဘုရား၌ ငါရွှင်လန်းလိမ့်မည်။
³⁵ ပြစ်မှားသောသူတို့ကို မြေကြီးမှ သုတ်သင် ပယ်ရှင်း၍၊ မတရားသော သူတို့သည် နောက်တဖန် မဖြစ်ရကြ။ အိုငါ့ဝိညာဉ်၊ ထာဝရဘုရားကို ကောင်းကြီး ပေးလော့။ ဟာလေလုယ။

အနက်ဖွင့်ချက်။

၁၀၄—ဖန်ဆင်းရှင်ဘုရားသခင်အား ဂုဏ်ပြုသောဓမ္မသီချင်း

ဤဆာလံသည် ဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ ဓမ္မသီချင်းဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁:၁–၂:၄က တွင် ဖော်ပြထားသော ဖန်ဆင်းခြင်းတစ်ပတ်လုံး (၇ ရက်) ကို ကဗျာဆန်ဆန် ပြန်လည်ရေးသားထားပြီး ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ဆောင်မှုများနှင့် ၎င်းတို့၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို အောက်ပါအတိုင်း အလေးပေးဖော်ပြထားသည်—

 104—A Hymn in Honor of the Creator God

A creation psalm. In a poetic way the seven days of the CREATION week (Gen. 1:1–2:4a) are beautifully rewritten and explained as a result of divine creative activity. Each day of creation is echoed in the text with the stress on their functions and benefits in the following way:

 

A. နိဒါန်း- ချီးမွမ်းခြင်း (အခန်းကဏ္ဍ ၁က)

B. ပထမနေ့- အလင်းနှင့်ဆက်စပ်သော အကြောင်းအရာသည် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်နှင့် သက်ဆိုင်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁ခ–၂က)

C. ဒုတိယနေ့- ကောင်းကင်သည် အထက်ရှိရေများကို အာရုံပြုပြီး ရေများကို ပိုင်းခြားသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၂ခ–၄)

D. တတိယနေ့- အောက်ရှိရေကို အာရုံပြုပြီး မြေကြီးပေါ်ထွက်လာခြင်းနှင့် အပင်များဖြစ်ပေါ်လာခြင်း (အခန်းကဏ္ဍ ၅–၁၈)

E. စတုတ္ထနေ့- ရာသီများနှင့် အချိန်ကို တိုင်းတာရန် အလင်းရှိသော ခန္ဓာများ (အခန်းကဏ္ဍ ၁၉–၂၃)

F. ဗဟိုချုံးချယ်မှု ချီးမွမ်းခြင်း/ဝမ်းမြောက်ခြင်း- ကိုယ်တော်၏လက်ရာများ အလွန်များပြားပေ၏! (အခန်းကဏ္ဍ ၂၄)

G. ပဉ္စမနေ့- ပင်လယ်နှင့် ၎င်းထဲရှိ သက်ရှိများကို အလေးပေးဖော်ပြခြင်း (အခန်းကဏ္ဍ ၂၅–၂၆)

H. ဆဋ္ဌမနေ့- တိရစ္ဆာန်များနှင့် လူသားများအတွက် အစာနှင့် အသက်ရှင်ခြင်း၏ဆုကျေးဇူး (အခန်းကဏ္ဍ ၂၇–၃၀)

 

A. Introduction: praise (v. 1a)

B. Day 1: motif of light is associated with God Himself (vv. 1b–2a)

C. Day 2: firmament divides the waters with focus upon the waters above (vv. 2b–4)

D. Day 3: appearance of the land with focus upon the water below and formation of the vegetation (vv. 5–18)

E. Day 4: luminaries to measure seasons and time (vv. 19–23)

F. Central summary praise/exultation: how many are Your works! (v. 24)

G. Day 5: emphasis upon the sea and life in it (vv. 25–26)

H. Day 6: food and gift of life for animals and man (vv. 27–30)

 

အိုင်. နေ့သတ္တမမြောက်နေ့- ဖန်ဆင်းရှင်ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတန်ခိုးနှင့် ထာဝရဘုရား၏ ရှေ့တော်၌ ရှိနေခြင်းကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ဥပုသ်နေ့သည် တန်ခိုးကြီးသော ဖန်ဆင်းရှင်ကို ချီးမွမ်းခြင်း၊ သူ့ကို ဝမ်းမြောက်စွာ ချီးပင့်ခြင်း၊ သူ၏လုပ်ဆောင်မှုများနှင့် ညွှန်ကြားချက်များကို တွေးတောဆင်ခြင်ခြင်း၊ ဒေါင်လိုက်နှင့် ပြင်ညီဆက်ဆံရေးများကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းအကြောင်းဖြစ်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၃၁-၃၅ဧ)။

I. Day 7: emphasis on the glory of the Creator God and being in the presence of the Lord; Sabbath is about praising the mighty Creator, rejoicing in Him, meditating upon His works and instructions, and cultivating vertical and horizontal relationships (vv. 31–35a)

 

ဂျေ. နိဂုံးချုပ်- နောက်ဆုံးဟလလူယာဖြင့် ချီးမွမ်းခြင်း (အခန်းကဏ္ဍ ၃၅ဘီ)။

ဖန်ဆင်းခြင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် စတင်ပြီး ဘုရားသခင်နှင့်ပင် အဆုံးသတ်သည်၊ ၎င်းသည် သူ၏လုပ်ဆောင်မှုများအကြောင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူသားဗဟိုပြု သို့မဟုတ် နေဗဟိုပြုသည့် သတင်းစကားမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်ကို ဗဟိုပြုထားသည်။ အရာအားလုံး၏ ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ်၊ ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာမြေကို တည်ထောင်ပြီး လူအားလုံးကို လှပပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ဘဝဖြင့် ပေးအပ်တော်မူသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းအတွက် ဂရုစိုက်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ တွေးခေါ်မှု၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်းတစ်ခု အမြဲဖြစ်ရမည်။

J. Conclusion: praise with final Hallelujah (v. 35b).

CREATION begins and ends with God and is about His activities. It is a God-centered, not a man- or sun-centered message. As the Maker of everything, God established the earth and provided all with beautiful and meaningful life. Care for the creation must always be an integral part of our creation thinking.

 

၁၀၄:၂၆ ဘုရားသခင်သည် “လီဝီယာသန်” ဟုခေါ်သော ဧရာမပင်လယ်သတ္တဝါကို ဖန်ဆင်းတော်မူသည် (ယောဘ ၄၁:၁၊ အခြားနေရာများတွင် ပုန်ကန်သောပင်လယ်သတ္တဝါအဖြစ်ဖော်ပြထားသည်၊ ဆာ ၇၄:၁၄၊ ဟေရှာ ၂၇:၁ ကိုကြည့်ပါ) ပင်လယ်ထဲတွင် “ပျော်ရွှင်စွာ ကစားရန်” ဖန်ဆင်းထားသည်။ ဤနေရာတွင် ဖန်ဆင်းခြင်းတွင် ပျော်ရွှင်စွာကစားရင်း ရယ်မောပျော်မွေ့နေသော ဘုရားသခင်နှင့် ပူးတွဲဖန်ဆင်းသူအဖြစ် ဉာဏ်ပညာအကြောင်း နှစ်သက်ဖွယ်ဘုရားသခင်၏သဘောတရားသို့ ရည်ညွှန်းထားသည် (သုတ္တံ ၈:၃၀ တွင်ပိုမိုဖော်ပြထားသည်)။

104:26 God created the giant sea creature named “Leviathan” (Job 41:1; elsewhere projected as a rebellious sea monster; see Ps. 74:14; Is. 27:1) to “frolic,” “play,” or “sport” in the sea. Here is an allusion to a theology of divine play which is further elaborated in Prov. 8:30 where Wisdom as Co-Creator and the Lord are laughing, rejoicing, and playing when engaged in creation.

 

၁၀၄:၂၈ ၎င်းတို့သည် ကောင်းသောအရာများဖြင့် ပြည့်စုံသည်။ ဘုရားသခင်ပြုတော်မူရာနှင့် ပေးသနားတော်မူသမျှသည် ကောင်းမြတ်ပြီး ကောင်းမှုအတွက်ဖြစ်သည်။ “ကောင်းသော” ဟူသောစကားလုံးသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁ တွင် ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းတော်မူသမျှသည် “ကောင်းသည်” ဟူသော ထပ်ခါတလဲလဲဖော်ပြချက်သို့ ပြန်လည်ရည်ညွှန်းသည် (အခန်းငယ် ၄၊ ၁၀၊ ၁၂၊ ၁၈၊ ၂၁၊ ၂၅၊ ၃၁)။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏လက်ရုံးတော်ကို နှစ်သက်တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၃၁)။

104:28 they are filled with good. What God does and provides is good and for good. The word “good” harks back to the repeated refrain in Gen. 1 that what God created was “good” (vv. 4, 10, 12, 18, 21, 25, 31). The Lord rejoices in His work (v. 31).

 

၁၀၄:၃၀ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်သည် ဖန်ဆင်းသူ၊ အသက်ပေးသနားသူ၊ အသက်ကိုထိန်းသိမ်းပေးသူအဖြစ်ဖော်ပြထားသည် (ယောဘ ၂၆:၁၃၊ ၃၃:၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ကမ္ဘာဦးဖန်ဆင်းခြင်းဖော်ပြချက်များသည် ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ နှင့် အသက်ကို ဖန်ဆင်းရာတွင် ကောင်းကင်ခမည်းတော်ဘုရားသခင်၏အခန်းကဏ္ဍကို အလေးပေးထားသည် (က ၁–၂)။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းရေးသားသူများသည် ဖန်ဆင်းခြင်းတွင် ယေရှုခရစ်တော်၏အခန်းကဏ္ဍကို အလေးပေးထားသည် (ယော ၁:၁–၃၊ ကော ၁:၁၅–၁၈)။ ထို့ကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်၏သုံးပွင့်တစ်ဆူဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်အားလုံးသည် ဖန်ဆင်းခြင်းတွင်ပါဝင်ကြသည်ဟု သက်သေပြသည်။

104:30 God’s Spirit is shown as the one who creates, who gives and maintains life (see Job 26:13; 33:4). The Genesis creation accounts stress the role of the Lord, the heavenly Father, in creating the heavens, the earth, and life (Gen. 1–2). NT writers emphasize the role of Jesus Christ in creation (John 1:1–3; Col. 1:15–18). Thus, the Bible attests that all three persons of the Godhead were involved in creation.

 

၁၀၄:၃၁ ဘုရားသခင်၏ သိနာတောင်ပေါ်တွင် ထင်ရှားပြသခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်၊ ၎င်းသည် သူ၏တစ်ဦးချင်းတည်ရှိမှု၏ထင်ရှားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူများနှင့် နီးကပ်စွာရှိနေတော်မူပြီး၊ မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားစေတော်မူကာ၊ လူများက ဘုရားသခင်ကိုချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာကိုးကွယ်ခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်သည့် ဥပုသ်နေ့၏စစ်မှန်သောအတွေ့အကြုံဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၃၅)။

104:31 Reference to God’s revelation on Sinai, the manifestation of His personal presence. This is the true experience of the Sabbath, when God draws near to His people, makes Himself known, and people respond in joyful worship by praising the Lord (v. 35).

 

၁၀၄:၃၅ ဖန်ဆင်းရှင်အကြောင်းဖွဲ့ထားသောကဗျာသည် ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် စတင်ပြီး အဆုံးသတ်သည်မှာ အရေးပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဤဆာလံသည် ဆာလံစာအုပ်တွင် ပထမဆုံးတွေ့ရသော ဟာလေလုယာဖြင့် အဆုံးသတ်ခြင်းသည် သင့်လျော်သည်။

104:35 It is significant that the poem about the Creator begins and ends with praises. Thus, it is appropriate that this psalm concludes with the first Hallelujah found in the Psalter.