ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂၇

 

အခန်းကြီး - ၂၇

chapter 27

 

၁ အိုက်ဇက်သည် အီစရုအား သားကောင်သားယူရန် စေလွှတ်သည်။ ၆ ရိဗက္ကာသည် ယာကုပ်အား ကောင်းကြီးမင်္ဂလာရရန် ညွှန်ကြားသည်။ ၁၅ ယာကုပ်သည် အီစရု၏အယောင်ဆောင်ပြီး ကောင်းကြီးမင်္ဂလာရယူသည်။ ၃၀ အီစရုသည် သားကောင်သားယူလာသည်။ ၃၃ အိုက်ဇက်သည် တုန်လှုပ်သည်။ ၃၄ အီစရုသည် ညည်းညူပြီး တောင်းပန်မှုဖြင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာရသည်။ ၄၁ သူသည် ယာကုပ်အား ခြိမ်းခြောက်သည်။ ၄၂ ရိဗက္ကာသည် ၎င်းကို ဟန့်တားသည်။

1 Isaac sendeth Esau for venison. 6 Rebekah instructeth Jacob to obtain the blessing. 15 Jacob under the person of Esau obtaineth it. 30 Esau bringeth venison. 33 Isaac trembleth. 34 Esau complaineth, and by importunity obtaineth a blessing. 41 He threateneth Jacob. 42 Rebekah disappointeth it.

 

၁. ဣဇာက်သည် အိုမင်းလာသောအခါ။ အောက်ပါအကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့်၊ ဤအကြောင်းအရာတွင် ဖော်ပြထားသော ဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပေါ်ချိန်တွင် ဣဇာက်သည် အသက် ၁၃၇ နှစ်ခန့်ရှိခဲ့ရမည်။ ဧသောသည် လက်ထပ်ပြီးဖြစ်သည် (အခန်း ၄၆)။ ၎င်းသည် ဣဇာက်အသက် ၁၀၀ နှစ်ရှိချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည် (အကြောင်းအရာ ၂၆:၃၄; ၂၅:၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဤနေရာတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဖြစ်ရပ်များသည် ထိုအချိန်ထက်ပင် နောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရမည်။ ယာကုပ်သည် အီဂျစ်သို့ဆင်းသွားချိန်တွင် အသက် ၁၃၀ နှစ်ရှိခဲ့သည် (အကြောင်းအရာ ၄၇:၉)၊ သူ၏သားယောသပ်သည် ၃၉ နှစ်ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ယောသပ်သည် ဖာရိုဘုရင်၏ အမှုထမ်းအဖြစ် စတင်ဝင်ရောက်ချိန်တွင် အသက် ၃၀ နှစ်ရှိခဲ့ပြီး (အကြောင်းအရာ ၄၁:၄၆)၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ပေါများသောနှစ် ၇ နှစ်နှင့် ဆင်းရဲသောနှစ် ၂ နှစ်ကုန်လွန်ခဲ့သည် (အကြောင်းအရာ ၄၁:၅၄; ၄၅:၆)။ ဤ ၉ နှစ်ကို ၃၀ နှစ်သို့ ပေါင်းထည့်ရမည်ဖြစ်ပြီး ယောသပ်သည် ၃၉ နှစ်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ယာကုပ်သည် ယောသပ်မွေးဖွားချိန်တွင် ၉၁ နှစ်ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ယာကုပ်သည် လာဗန်၏အိမ်တွင် ၁၄ နှစ်တာဝန်ထမ်းဆောင်ပြီးချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည် (အကြောင်းအရာ ၂၉:၁၈, ၂၇; ၃၀:၂၅)။ ထို့ကြောင့် ယာကုပ်သည် ဟာရန်သို့ ထွက်ပြေးချိန်တွင် ၇၇ နှစ်ရှိခဲ့သည်။ ယာကုပ်၏ထွက်ပြေးမှုသည် ဤအကြောင်းအရာတွင် ဖြစ်ရပ်များပြီးနောက် မကြာမီဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖွယ်ရှိပြီး၊ သူ၏ဖခင်ဣဇာက်သည် ယာကုပ်မွေးဖွားချိန်တွင် ၆၀ နှစ်ရှိခဲ့သည် (အကြောင်းအရာ ၂၅:၂၆)၊ ထို့ကြောင့် အကြောင်းအရာ ၂၇ တွင် ဣဇာက်၏အသက်သည် ၁၃၇ နှစ်ခန့်ရှိခဲ့ရမည်။ ဣဇာက်သည် နောက်ထပ် ၄၃ နှစ်ကြာ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး အသက် ၁၈၀ နှစ်အထိ ရှင်သန်ခဲ့သည် (အကြောင်းအရာ ၃၅:၂၈)။

1. When Isaac was old. From the following considerations, Isaac must have been about 137 years of age when the incident narrated in this chapter took place. Esau was already married (v. 46). This occurred when Isaac was 100 years old (see chs. 26:34; 25:26). But, as will be seen, the events recorded here must have occurred at a much later time even than that. Jacob was 130 years old when he went down to Egypt (ch. 47:9), and his son Joseph 39. This is clear from the fact that the latter was 30 years old when he entered the service of Pharaoh (ch. 41:46), and that since that time 7 abundant and 2 lean years had passed (chs. 41:54; 45:6). These 9 years must be added to the 30, making Joseph 39 years of age. Jacob was consequently 91 years old when Joseph was born. This had taken place at the end of 14 years of Jacob’s service in Laban’s house (chs. 29:18, 27; 30:25); therefore Jacob was 77 years old when he fled to Haran. Since Jacob’s flight probably followed soon after the events of this chapter, and since his father Isaac was 60 years old when Jacob was born (ch. 25:26), Isaac’s age in ch. 27 must have been about 137 years. Isaac lived for another 43 years, to the ripe age of 180 (ch. 35:28).

 

၄. ငါ၏ဝိညာဉ်သည် သင်ကို ကောင်းကြီးပေးနိုင်ရန်။ သူ၏အစ်ကိုဖြစ်သူ ဣရှမေလသည် သူ့ထက် ၁၄ နှစ်ကြီးပြီး (အကြောင်းအရာ ၁၆:၁၆; ၂၁:၅) အသက် ၁၃၇ နှစ်တွင် သေဆုံးခဲ့သည် (အကြောင်းအရာ ၂၅:၁၇)၊ သူ၏အိုမင်းရင့်ရော်မှုကြောင့် သေခြင်းနီးကပ်လာသည်ဟု ယူဆခဲ့ပေမည်။ ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်များကို လျစ်လျူရှုထားပြီး၊ ဧသော၏ မွေးရာပါအခွင့်အရေးကို ရောင်းချခြင်းနှင့် ကာနာန်လူမျိုးများနှင့် လက်ထပ်ခြင်းကို ဂရုမထားဘဲ၊ ဣဇာက်သည် ဧသောကို နှစ်သက်မှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားပုံရသည်။ ဤနှစ်သက်မှုသည် ဂိမ်းအသားကို နှစ်သက်ခြင်းကြောင့် ပိုမိုခိုင်မာလာပြီး (အကြောင်းအရာ ၂၅:၂၈)၊ ထိုအခါသမယကို ဂုဏ်ပြုရန် “ဂိမ်းအသား” ကို တောင်းဆိုခြင်းသည် သဘာဝကျသည်။

4. That my soul may bless thee. Since his half brother Ishmael, 14 years his senior (chs. 16:16; 21:5), had died at the age of 137 years (ch. 25:17), his own increasing infirmities of age may have suggested the thought of approaching death. Without regard to God’s instructions with reference to the two children before their birth, and without taking notice of Esau’s barter of his birthright and his Canaanite marriages, Isaac apparently persisted in his preference for Esau. This preference being strengthened by his taste for game (ch. 25:28), it was natural that he should call for “venison” to celebrate the occasion.

 

၅. ရေဗက္ကာသည် ကြားလျှင်။ သူမကို ဤလမ်းကြောင်းသို့ ဦးတည်စေသော အကြောင်းအမျိုးမျိုးကား အဘယ်နည်း။ ဘုရားသခင်၏ ယာကုပ်ကို ရွေးချယ်မှုသည် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်သွားတော့မည်ဟု သူမထင်ခဲ့သည်။ ဣဇာက်၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် ရှင်းလင်းပြီး ဘုရားသခင်၏ ထုတ်ဖော်ပြသထားသော အလိုတော်နှင့် ဆန့်ကျင်နေသည်။ သူမသည် အကြောင်းပြချက် သို့မဟုတ် ငြင်းခုံမှုဖြင့် သူ၏စိတ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူမအကူအညီကို အလွန်လိုအပ်နေသည်ဟု ခံစားရပြီး ရေဗက္ကာသည် ကိစ္စရပ်များကို သူမလက်ထဲသို့ ယူလိုက်သည်။ သူမသည် မမှန်ကန်သောလုပ်ရပ်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ရန် မမှန်ကန်သောနည်းလမ်းတစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူမအတွက် အကျပ်အတည်းသည် အမှန်တကယ်နှင့် အရေးတကြီးဖြစ်ပုံရသည်။ ဣဇာက်သည် သူ့ကိုယ်သူ သေရာနီးသောအခါတွင် မွေးရာပါအခွင့်အရေးကို ဧသောထံသို့ လွှဲပြောင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဧသောကို ဂိမ်းအသားရှာဖွေရန် လွှတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် သူသည် လွှဲပြောင်းမှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ပြီးစီးသွားသောအခါ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းမရတော့ပေ။ သူမဘာလုပ်သင့်သနည်း။ ၎င်းသည် မပြောင်းလဲနိုင်သော မမှန်ကန်မှုတစ်ခုကို တားဆီးရန် သူမလက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် သူမလုပ်ဆောင်ရန် နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို လက်လွှတ်လိုက်ပါက မျှော်လင့်ချက်အားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မည်။ သူမလုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသည့်အခါ လုပ်ဆောင်ခြင်းမပြုဘဲ၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏ကောင်းသောနည်းလမ်းနှင့် အချိန်အခါတွင် အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းပေးလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ရန်သည် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤသို့သော ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် သူမသည် လိုချင်သောရလဒ်ကို ရရှိရန် မည်သည့်နည်းလမ်းမဆို မမှန်ကန်ကြောင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်စေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူမသည် ဘုရားသခင်၏ ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသော ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ကူညီပေးနေသည်မဟုတ်လား။ ထိုသို့ပြုလုပ်ရာတွင် သူမသည် အပြစ်ပြုမိပါက၊ ဘုရားသခင်သည် သူမကို ခွင့်လွှတ်ရန် မလိုအပ်ပါသလား။ လူသားများသည် တင်းကြပ်သော မှန်ကန်မှုစံနှုန်းနှင့် မကိုက်ညီသော လုပ်ရပ်တစ်ခုကို စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသောအခါ၊ ၎င်းတို့၏ မိုက်မဲသောစိတ်နှလုံးများသည် မှောင်မိုက်လာသည်။ အဖြူသည် အနက်ဖြစ်ပြီး၊ မမှန်ကန်သည်များသည် မှန်ကန်ပုံရသည်။ ဘုရားသခင်က ရှင်းလင်းစွာ မမှန်ကန်ဟု ဆိုထားသည်များသည် မှန်ကန်ပုံရသောအခါ၊ သွေးဆောင်သူ၏ စွဲမက်ဖွယ်စွမ်းအားသည် ပြည့်စုံသွားသည် (ကမ္ဘာဦး ၃:၆; ရောမ ၁:၂၁, ၂၂; ဟေရှာယ ၅:၂၀; မိက္ခာ ၃:၂)။

5. Rebekah heard. What motives impelled her to this course of action? It seemed to her that God’s choice of Jacob was about to be thwarted. Isaac’s intention was clear, and it was contrary to God’s revealed will. Apparently she concluded that neither reason nor argument would change his mind. Feeling that God desperately needed her help, Rebekah took matters into her own hands. She resorted to one wrong in the hope of righting another. To her the crisis seemed real and urgent. Isaac, supposing he was on his deathbed, had determined to transfer the birthright to Esau. By dispatching Esau to the field for game, he had initiated the process of transfer, which, when complete, would be irrevocable. What should she do? It was in her power to prevent what appeared to be an irrevocable wrong. This was her last chance to act, and should she let it slip, all hope would be gone. To refrain from action when it was in her power to remedy the situation, and simply trust God to work things out in His own good way and time, seemed impossible. By such a process of rationalization she sought to convince herself that any means to secure the desired end was justified. Was she not helping God to bring about His own clearly expressed purpose? And if in so doing she should commit sin, would God not be obliged to forgive her? When men set their hearts upon a course of action not in accord with the strictest standard of right, their foolish hearts grow dark. White looks black, and wrong looks right. And whenever what God has clearly said to be all wrong appears to be all right, the hypnotic power of the tempter is complete (Gen. 3:6; Rom. 1:21, 22; Isa. 5:20; Micah 3:2).

 

၁၂. ငါ့အပေါ်ကျိန်ဆဲခြင်း။ ရေဗက္ကာသည် ယာကုပ်၏ သူ၏လှည့်စားမှုကို ဖခင်ဖြစ်သူက သိရှိပါက ကျိန်ဆဲခြင်းခံရမည်ကို စိုးရိမ်မှုကို တိတ်ဆိတ်စေခဲ့သည်။ သူမသည် ကျိန်ဆဲခြင်းကို ကိုယ်တိုင်ခံယူမည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သူမသည် ဣဇာက်ကဲ့သို့ပင် သူမ၏လမ်းကြောင်းတွင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်။ အလွန်တန်ဖိုးရှိပုံရပြီး သူမလက်ထဲမှ လွတ်ထွက်သွားတော့မည့် အရာကို ရယူရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီး၊ ယခုအချိန်တွင် ကုန်ကျစရိတ်ကို နောက်မှသာ တွက်ချက်မည်ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် တစ်ခုတည်းသော အရေးကြီးသည်။ သူမသည် သူမ၏လှည့်ကွက်၏ အောင်မြင်မှုကို အလွန်ယုံကြည်ထားပြီး ကျိန်ဆဲခြင်းဖြစ်နိုင်ခြေကို လုံးဝမကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။

12. A curse upon me. Rebekah silenced Jacob’s fear of the curse his father might pronounce on him should his deception be discovered; she would accept the curse herself. She was as set in her way as Isaac was in his. Bent upon securing that which seemed of supreme value, and which was about to elude her grasp, she would count the cost later—not now. For the present, only one thing mattered. She was so certain of the success of her stratagem as to have no fear whatever of the possibility of a curse.

 

၁၄. သူသည် သွားသည်။ ယာကုပ်သည် သူမ၏အစီအစဉ်ကို လိုက်နာပြီး ဆိတ်များကို ယူလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဤသို့သော လှည့်စားမှုအတွက် လုံးဝမသင့်လျော်သော ဥရောပမျိုးစိတ်ဆိတ်များ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် အိုရီယင့်ဒေသမှ ကုလားအုတ်ဆိတ်များဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ အနက်ရောင်၊ ပိုးသားကဲ့သို့ ဆံပင်များကို တစ်ခါတစ်ရံ လူ့ဆံပင်အစားထိုးအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။

14. He went. Jacob acceded to her plan and fetched the goats. These were not the common European variety, whose skins would be quite unsuitable for any such deception. They were the camel goats of the Orient, whose black, silklike hair was sometimes used as a substitute for human hair.

 

ယာကုပ်၏ ကန့်ကွက်မှုသည် သူသည် လုပ်ရပ်၏ မမှန်ကန်မှုထက် ဖမ်းမိခံရမည့် အန္တရာယ်ကို ပိုမိုစိုးရိမ်ခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းသည်။ ယိုယွင်းသော လူ့သဘာဝသည် အပြစ်ထက် ၎င်း၏ရလဒ်များကို ပိုမိုဂရုစိုက်သည်။ ခရစ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်သာလျှင် လူသားအား နောင်တရသော၊ မှန်ကန်သောလုပ်ရပ်ကို ရဲဝံ့စွာလုပ်ဆောင်ရန်နှင့် ထိုသို့သော လုပ်ရပ်၏ ရလဒ်များအတွက် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်လိုစိတ်ရှိသော နှလုံးကို ပေးစွမ်းနိုင်သည် (၂ ကောရိန္သု ၇:၁၀; မိက္ခာ ၆:၈ ကိုကြည့်ပါ)။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ယာကုပ်သည် လိုချင်တပ်မက်သော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ရယူရန် ကြံစည်ခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ ၎င်းသည် သူ၏လက်ထဲမှ လွတ်ထွက်သွားတော့မည်ဖြစ်ပြီး၊ ရေဗက္ကာ၏ အနည်းငယ်သာ စည်းရုံးမှုဖြင့် သူ၏ဝေခွဲမရနိုင်မှုကို တက်ကြွသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သူ၏ မသန့်ရှင်းသော ဆန္ဒများက သူ့ကို သွေးဆောင်သူ၏ လှည့်ကွက်များအတွက် လွယ်ကူစွာ သားကောင်ဖြစ်စေခဲ့သည်။

Jacob’s objection makes it clear that he was not so much concerned with the wrong of the act as with the risk of discovery. Degenerate human nature is less concerned with sin than with its results. Only the Spirit of Christ can impart to man a contrite, repentant heart, bold to do right and willing to trust God for the results of such a course of action (see 2 Cor. 7:10; Micah 6:8). For years Jacob had schemed to obtain the coveted blessing, and now that it was about to slip from his grasp, but little persuasion on Rebekah’s part was necessary to transform his hesitancy into active cooperation. His own unsanctified desires made him an easy victim to the wiles of the tempter.

 

၁၉. ငါသည် ဧသောဖြစ်သည်။ သူ၏ဖခင်ကို ယုံကြည်စေရန်အလုပ်သည် လွယ်ကူသည် သို့မဟုတ် အောင်မြင်မှုသေချာသည်မဟုတ်ပေ။ သူ၏ရောက်ရှိလာမှုကို ကြေငြာပြီးနောက်၊ ယာကုပ်သည် ရှက်ဖွယ်မေးခွန်းများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သူ၏ရည်မှန်းချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် လှည့်စားမှုတစ်ခုပြီးတစ်ခု လိုအပ်ခဲ့သည်။ သူသည် ကိုယ်ကို ဧသောဖြစ်သည်ဟု ကြေငြာခဲ့ပြီး၊ ဆိတ်သားအသားကို ဂိမ်းအသားဖြစ်သည်ဟုဆိုကာ၊ သူ၏လျင်မြန်စွာ ပြန်လာမှုကို ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာဟု ယူဆခဲ့သည်။

19. I am Esau. The task of convincing his father was by no means easy or certain of success. Having announced his arrival, Jacob was confronted with several embarrassing questions. One deception after another was necessary to the accomplishment of his objective. He declared himself to be Esau and the kid’s meat to be venison, and attributed his speedy return to the presumed blessing of God.

 

၂၄။ သင်သည် ငါ့သားအီးဇော အမှန်ပင်လော။ အိုင်ဇက်၏ ထိတွေ့ခံစားမှုသည် သူ၏ရောဂါဝေဒနာ သို့မဟုတ် အသက်အရွယ်ကြောင့် ဆိုးရွားစွာ ထိခိုက်ခံစားရပြီဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ သူ၏ အကြားအာရုံသည် ပို၍ထက်ထက်သန်သန်ဖြစ်ပြီး ဂျေကုတ်၏အသံကို သံသယဖြစ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် အီးဇော၏အဝတ်အစားများပေါ်ရှိ လယ်ကွင်းနှင့်သစ်တော၏အနံ့ (အခန်းကဏ္ဍ ၁၅) သည် သူ၏သား၏အမွှေးအမျှင်ရှိသောလက်များ၏ထိတွေ့မှုကို အတည်ပြုပေးပုံရသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ “အရသာရှိသောအသား” ၏မွှေးကြိုင်သောအနံ့ (အခန်းကဏ္ဍ ၉) သည် သူ၏အစာစားချင်စိတ်ကို နှိုးဆွပေးပြီး၊ သူ၏ကြောက်ရွံ့မှုများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ သူသည် မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ထိတွေ့မှု၊ အရသာနှင့် အနံ့တို့သည် အကြားအာရုံကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ဤလှည့်စားမှုသို့ ဦးတည်စေသော မူလအမှားမှာ အိုင်ဇက်၏ကိုယ်ပိုင်အမှားဖြစ်သည်။ ထို့ပြင်၊ သူသည် ဘုရားသခင်၏အမိန့်နှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အီးဇောကို မွေးရာပါအခွင့်အရေးပေးရန် သူ၏အစီအစဉ်ကို တမင်တကာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို လှည့်စားခံရရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည် (၁ရာ၊ ၂၈:၆၊ ၁ရာဇဝင် ၁၄:၁-၆၊ တမန်တော် ၅:၁-၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။

24. Art thou my very son Esau? Isaac’s sense of touch must have been seriously affected by his infirmity or by his age. On the other hand, his sense of hearing was more acute, and made him suspicious of Jacob’s voice. But the scent of field and forest upon Esau’s garments (v. 15) seemed to confirm the touch of his son’s hairy hands. Finally, the fragrant aroma of “savoury meat” (v. 9) whetted his appetite, and he dismissed his fears. He could not see; but touch, taste, and smell prevailed over hearing. The original mistake that had led to this deception was Isaac’s own. Furthermore, he had deliberately gone forward with his plan to invest Esau with the birthright in the face of a divine command to the contrary, and God therefore permitted him to be deceived (see 1 Sam. 28:6; 1 Kings 14:1–6; Acts 5:1–11).

 

၂၇။ သူ့ကို ကောင်းကြီးပေးခဲ့သည်။ ကောင်းကြီးပေးခြင်းသည် အခြားသော ဤကဲ့သို့သော ကြေငြာချက်များကဲ့သို့ပင် (မြွကျီ ၄၉၊ တရားဟောရာ ၃၃ ကိုကြည့်ပါ) ဟီဘရူးကဗျာပုံစံဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကဗျာ၏ထူးခြားသော စကားလုံးအသုံးအနှုန်းနှင့် သဒ္ဒါဖွဲ့စည်းပုံရှိသော အပြိုင်အဆိုင်သောဝါကျများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ဂျေကုတ်ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားပေါ်ရှိ လယ်ကွင်းနှင့်သစ်တော၏အနံ့သည် အိုင်ဇက်၏စိတ်ထဲတွင် သူ၏သား၏အနာဂတ်သာယာဝပြောမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ အိုင်ဇက်သည် သူ့ကို ကတိထားရာပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ၎င်းနှင့်ဆက်စပ်သော ကောင်းချီးများကို အပြည့်အဝခံစားနေသည်ဟု မြင်ယောင်ပုံရသည်။ “ကောင်းကင်၏မြူးဆွတ်” ကို အထူးဖော်ပြထားပြီး၊ အကြောင်းမှာ မိုးရေနည်းပါးသော အရှေ့တိုင်းနိုင်ငံများတွင် မြူးဆွတ်သည် မြေကြီး၏သီးနှံများဖြစ်ထွန်းရန် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ကောင်းချီးတစ်ခု၏အရင်းအမြစ်အဖြစ် မကြာခဏဖော်ပြသည် (တရားဟောရာ ၃၃:၁၃, ၂၈၊ ဟောရှဲ ၁၄:၅၊ ဇာခရိ ၈:၁၂)။

27. And blessed him. The blessing itself, as with all such pronouncements (see Gen. 49; Deut. 33), is in Hebrew poetic style. This consists of parallel clauses whose diction and grammar are peculiar to poetry. The scent of field and forest upon the clothing Jacob wore suggested to the patriarch’s mind a picture of his son’s future prosperity. Isaac seemed to see him in possession of the Promised Land and in the full enjoyment of its accompanying blessings. Special mention is made of the “dew of heaven” because in Eastern countries, where there is so little rain, the dew is indispensable to the growth of the fruits of the earth. It is often mentioned as a source of blessing (Deut. 33:13, 28; Hosea 14:5; Zech. 8:12).

 

၂၉။ လူများသည် သင့်ကို အစေခံကြစေ။ ဂျေကုတ်သည် သူ၏ညီအစ်ကိုများထက် သာလွန်ထူးကဲရုံသာမက၊ ဆွေမျိုးအားလုံးအပါအဝင် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သောအဓိပ္ပာယ်ဖြင့်၊ နိုင်ငံခြားသားများထက်လည်း ထူးကဲရမည်ဖြစ်သည်။ ဤကောင်းချီးသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အုပ်ချုပ်မှုအယူအဆကို ပုံဖော်ထားပြီး၊ ၎င်းသည် ဣသရေလအတွက် ဘုရားသခင်၏မူလအစီအစဉ်ဖြစ်သည် (တရားဟောရာ ၄:၆၊ ၂၈:၁၀၊ ၂ရာဇဝင် ၉:၂၂, ၂၃၊ ဆာလံ ၁၂၆:၃၊ ဇာခရိ ၂:၁၁၊ ၈:၂၂, ၂၃၊ ၁၄:၁၆၊ COL ၂၈၉, ၂၉၀ ကိုကြည့်ပါ)။

29. Let people serve thee. Jacob was to be pre-eminent, not only over his brethren, in the wider sense of all his relatives, but over foreign peoples as well. This blessing envisions the concept of universal dominion, which was indeed God’s original plan for Israel (see Deut. 4:6; 28:10; 2 Chron. 9:22, 23; Ps. 126:3; Zech. 2:11; 8:22, 23; 14:16; COL 289, 290).

 

၃၂။ သင်သည် မည်သူဖြစ်သနည်း။ ဂျေကုတ်သည် ကောင်းချီးကိုရရှိပြီး သူ၏ဖခင်ထံမှထွက်ခွာသွားပြီးမကြာမီတွင် အီးဇော ပြန်လာခဲ့သည်။ အိုင်ဇက်အတွက် ထိတ်လန့်မှုသည် ကြီးမားလှပြီဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ သူသည် ဤဖြစ်ရပ်တွင် ဘုရားသခင်၏ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကို မြင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်လုပ်ဆောင်ရန် နောက်ထပ်ကြိုးပမ်းမှုမှာ အကျိုးမရှိဟု နိဂုံးချုပ်ခဲ့သည်။ သူသည် မလုပ်နိုင်ကြောင်း သိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဂျေကုတ်ထံမှ ကောင်းချီးကို ရုပ်သိမ်းရန် သို့မဟုတ် သူ့ကို ကျိန်ဆဲရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ အိုင်ဇက်သည် ဤဝမ်းနည်းဖွယ်အခြေအနေအတွက် သူ၏ကိုယ်ပိုင်တာဝန်ကို သိရှိခဲ့ရပြီး၊ ဂျေကုတ်ကို အဘယ်ကြောင့် အပြစ်တင်ရမည်နည်း။ အီးဇော သည် မိဘများ၏သဘောထားမပါဘဲ ဇနီးရွေးချယ်ရာတွင် သီးခြားလွတ်လပ်စွာလုပ်ဆောင်ခဲ့သလို၊ အိုင်ဇက်သည်လည်း ဘုရားသခင်၏အလိုတော်မပါဘဲ သူ၏အမွေဆက်ခံသူကို ရွေးချယ်ရန် သီးခြားလွတ်လပ်စွာလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဘာလမ်ကဲ့သို့ပင်၊ အိုင်ဇက်သည် ဘုရားသခင်၏ကောင်းချီးကို လက်ခံရယူရန် ရည်ရွယ်ထားသူထံမှ လွှဲပြောင်းရန် မစွမ်းနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည် (တောလည်ရာ ၂၂:၃၅၊ ၂၃:၈, ၁၁, ၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။

32. Who art thou? Jacob had scarcely received the blessing and left his father when Esau returned. The shock must have been crushing to Isaac. But, he apparently saw in the incident the intervention of Providence and concluded that any further attempt on his part to act contrary to God’s will would be futile. He knew he could not; therefore he would neither withdraw the blessing from Jacob nor seek to inflict a curse upon him. Isaac must have realized his own responsibility for the sad situation; why should he blame Jacob? As Esau had acted independently of his parents in the selection of a wife, so Isaac had acted independently of God in attempting to select his heir. Like Balaam, Isaac found himself powerless to turn away the blessing of God from one destined to receive it (see Num. 22:35; 23:8, 11, 12).

 

၃၆။ သူ၏အမည်ကို ဂျေကုတ်ဟု မဖြစ်မနေ မှည့်ခေါ်ခဲ့သလော။ ဂျေကုတ်၏အမည်၏အဓိပ္ပာယ်နှင့်ပတ်သက်၍ အခန်းကဏ္ဍ ၂၅:၂၆ ကိုကြည့်ပါ။ အီးဇော သည် ဂျေကုတ်က သူ့ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် လှည့်စားခဲ့သည်ဟု ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညည်းညူခဲ့သည်။ အမှန်ပင်၊ သူ၊ အီးဇော သည် သူ၏မွေးရာပါအခွင့်အရေးကို ဂျေကုတ်ထံ ရောင်းချခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုမှ နောက်ကျလွန်းသည်ကို သူသဘောပေါက်ပြီး၊ သူ၏မိုက်မဲမှုကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ ဂျေကုတ်၏ သူ့ကို အခွင့်ကောင်းယူမှုသည် ယခုသူမြင်ခဲ့သည်မှာ အမှန်တကယ်—လုယက်မှုဖြစ်သည်။

36. Is not he rightly named Jacob? As to the meaning of Jacob’s name see on ch. 25:26. Esau complained bitterly that Jacob had now deceived him twice. True, he, Esau, had sold his birthright to Jacob; but now, too late, he recognized his folly. Jacob’s taking advantage of him he now saw to be what it truly was—robbery.

 

၃၈။ ဖခင်၊ ကောင်းချီးတစ်ခုသာလား။ အမှန်စင်စစ်၊ ဘုရားသခင်သည် ရက်ရောစွာ ပေးအပ်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်သော အကန့်အသတ်မရှိသော ကောင်းချီးများရှိသည်။ အီးဇော သည် သူ၏ချို့ယွင်းသောအကျင့်စရိုက်က သူ့ကို ကောင်းချီးရယူရန် အရည်အချင်းမပြည့်မီစေကြောင်း၊ သို့သော် သဘောထားပြောင်းလဲခြင်းဖြင့်သာ ၎င်းကို ရရှိနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့ပါမူ၊ အာဗြဟံနှင့် အိုင်ဇက်ထံသို့ ဘုရားသခင်၏ကောင်းချီးများသည် သူ၏လည်းဖြစ်နိုင်သည် (ယေရမိ ၁၈:၇-၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် အီးဇော သည် ဤစိတ်ထားဖြင့် မပြောခဲ့ပေ။ သူသည် ကောင်းချီးကို တောင့်တခဲ့သော်လည်း ၎င်းနှင့်ပါလာသော တာဝန်များကို လက်ခံရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ပေ။ လူမြည်သားပုံဥပမာထဲက အကြီးဆုံးသားကဲ့သို့၊ သူသည် သူ၏ညီငယ်အား မနာလိုစိတ်ဖြင့် မျက်နှာသာပေးမှုကို မလိုလားခဲ့ပေ (လုကာ ၁၅:၂၉)။

38. But one blessing, my father? To be sure, God has unlimited blessings that He is ready to bestow with a lavish hand. Had Esau realized that his defective character disqualified him from receiving the blessing, and that it could be his only through a reversal of attitude, the blessings of God to Abraham and Isaac might have been his also (see Jer. 18:7–12). But it was not with this in mind that Esau spoke. He coveted the blessing without any intention of accepting the obligations that went with it. Like the elder son in the parable of the prodigal, he was jealously unwilling that favor should be shown his younger brother (Luke 15:29).

 

အီးဇော သည် သူ၏အသံကို မြှင့်တင်ပြီး ငိုကြွေးခဲ့သည်။ အီးဇော ၏ “ဖခင်၊ ကျွန်ုပ်အတွက် ကောင်းချီးတစ်ခုမျှ မထားရစ်ခဲ့ဘူးလား” ဟူသော ထပ်မံတောင်းဆိုမှုကို တုံ့ပြန်ရာတွင်၊ အိုင်ဇက်သည် ဂျေကုတ်ထံသို့ ကြေငြာခဲ့သော ကောင်းချီးကို အနှစ်သာရအားဖြင့် ထပ်မံဖော်ပြပြီး၊ အီးဇော အတွက် နောက်ထပ်မလုပ်ပေးနိုင်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ သူ၏ဖခင်၊ သူ၏အကောင်းဆုံးမိတ်ဆွေပင်လျှင် သူ့ကို ဆန့်ကျင်ပုံရသည့်အခါ၊ အီးဇော သည် နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်က သူ့ကို လုံးလုံးလျားလျား ပယ်ရှားခံရသည်ကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ သူ ငိုကြွေးမှုသည် သူ၏ဆုံးရှုံးမှုအတွက် ဝမ်းနည်းမှုကို ဖော်ပြသော်လည်း၊ ၎င်းဆုံးရှုံးမှုကို မလွှဲမရှောင်ဖြစ်စေသော သူ၏အပြုအမူအတွက် မဟုတ်ပေ။ သူ၏မျက်ရည်များသည် အကျိုးမထူးခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူသည် စစ်မှန်သော နောင်တမရတော့သည့်အတွက်ဖြစ်သည် (ဟီဘရူး ၁၂:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ သူ၏မပြည့်စုံသောအကျင့်စရိုက်သည် ယခုသူ့အတွက် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သောအရာကို ရရှိရန် ဖြတ်ကျော်မရနိုင်သော ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုအဖြစ် ရပ်တည်နေခဲ့သည် (ယေရမိ ၈:၂၀၊ လုကာ ၁၆:၂၆၊ COL ၂၇၁ ကိုကြည့်ပါ)။

Esau lifted up his voice, and wept. In response to Esau’s further entreaty, “Hast thou not reserved a blessing for me?” Isaac repeated in substance the blessing pronounced upon Jacob, and told Esau that he could do nothing further for him. When even his father, his best friend, seemed to turn against him, Esau awoke, finally, to the awful realization of his utter rejection by God. His tears expressed sorrow for his loss, but not for the conduct which had made that loss inevitable. His tears were ineffectual because he was no longer capable of true repentance (see Heb. 12:17). Like an impassable chasm, his imperfect character stood between him and the realization of that which now seemed to him of incomparable value (see Jer. 8:20; Luke 16:26; COL 271).

 

၃၉။ သူၤဖခင်က ဖြေကြားခဲ့သည်။ သူချစ်လှစွာသောသား အီးဇော ၏ သနားဖွယ်ညည်းညူမှုကြောင့် စိတ်ခံစားလှုပ်ရှားပြီး၊ အိုင်ဇက်သည် သူပြင်းပြသောတောင်းဆိုမှုကို လိုက်လျောခဲ့သည်။ အိုင်ဇက်သည် နောက်တစ်ကြိမ် စကားပြောခဲ့ပြီး၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အီးဇော ၏အနာဂတ်ကံကြမ္မာကို၊ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော ဝိညာဉ်ရေးရာလှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ပြောကြားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤကြေငြာချက်ကို “ကောင်းချီး” ဟု မခေါ်ဆိုခဲ့ပေ။ တကယ်တော့ ၎င်းသည် ပြင်ဆင်ထားသော ကျိန်ဆဲမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

39. His father answered. Moved by the pathetic lament of his beloved son Esau, Isaac complied with his impassioned appeal. Once more Isaac spoke, perhaps by inspiration, this time of the future lot of Esau. This pronouncement, however, is not called a “blessing.” Actually it was a modified curse.

 

သင်ၤနေရာ။ စကားလုံးအရ “သင်နေရာသည် [မှ၊ min] မြေကြီးအဆီအငံမှ၊ နှင့် [မှ] ကောင်းကင်မြူးဆွတ်မှ ဖြစ်လိမ့်မည်”။ KJV ဘာသာပြန်အရ၊ အီးဇော “ကောင်းချီး” သည် ဂျေကုတ်ထံ ပေးအပ်ခဲ့သော လောကီရေးကောင်းချီးအနှစ်သာရအရ ထပ်ခါတလဲလဲဖြစ်ပုံရသည်။ သို့သော် “ပေါများသော စပါးနှင့်စပါးရည်” နှင့် ဘုရားသခင်ၤအမည်ကို ချန်လှပ်ထားခြင်းကဲ့သို့သော အရေးကြီးသော ကွဲပြားမှုများရှိသည်။

Thy dwelling. Literally, “Thy dwelling shall be [from, min] the fatness of the earth, and of [from] the dew of heaven.” According to the KJV, Esau’s “blessing” appears to be, substantially, a repetition of the temporal blessing given to Jacob. There are, to be sure, certain important variations, such as the omission of “plenty of corn and wine,” and of the name of God.

 

KJV ဘာသာပြန်သည် သဒ္ဒါအရ ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော်၊ “မှ” ဟူသော ရှေ့ယှဉ်စကားလုံး min သည် “ဝေးရာ” ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ အိုင်ဇက်အဓိပ္ပာယ်မှာ “သင်နေရာသည် မြေကြီးအဆီအငံမှ ဝေးရာ၊ နှင့် ကောင်းကင်မြူးဆွတ်မှ ဝေးရာ ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟူ၍ဖြစ်ပြီး၊ ကာနာန်ပြည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ အီးဒုံလူမျိုးနေရာသည် မြေမဖြစ်ထွန်းသောဒေသဖြစ်လိမ့်မည်။ ဤဘာသာပြန်သည် ဟီဘရူးဖွဲ့စည်းပုံနှင့်အညီ ဖြစ်ရုံသာမက၊ အကြောင်းအရာနှင့် သမိုင်းအချက်အလက်များနှင့်လည်း ပို၍သင့်လျော်သည်- (၁) ၎င်းသည် အီးဒုံလူမျိုးနေရာ အိုင်ဒူမိယာၤ ပြတ်ပြတ်သားသားနှင့် သဲကန္တာရသဘောကို သင့်လျော်စွာ ဖော်ပြသည်။ (၂) ၎င်းသည် အိုင်ဇက်ၤပြောဆိုချက်ဖြစ်သည့် ဂျေကုတ်ထံသို့ ကောင်းချီးအားလုံးကို ပေးအပ်ပြီးဖြစ်သည်ဟူသော အခန်းကဏ္ဍ ၃၃, ၃၇ နှင့်အညီ ဖြစ်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်းကို ရှောင်ရှားသည်။ (၃) ၎င်းသည် “အဆီအငံ” နှင့် “မြူးဆွတ်” ဟူသော စကားလုံးများကို ဂျေကုတ်ၤကံကြမ္မာအဖြစ် ကြေငြာခဲ့သည့်အရာဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် ဖော်ပြရာတွင် စကားလုံးကစားမှုကို ရှင်းပြသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၂၈)။ ဤအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်သည် အခန်းကဏ္ဍ ၃၉ နှင့် အခန်းကဏ္ဍ ၂၈ ရှေ့ယှဉ်စကားလုံး min ကို ကွဲပြားစွာ ဆက်ဆံသည်မှာ မှန်သည်။ သို့သော်၊ အခန်းကဏ္ဍများစကားအသုံးအနှုန်းကွဲပြားမှုသည် အခန်းကဏ္ဍ ၃၉ တွင် အိုင်ဇက်သည် စကားလုံးကစားမှုကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြုလုပ်နေသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ အိုင်ဇက်သည် ဤနေရာတွင် ဘုရားသခင်အမည်ကို မဖော်ပြခြင်းသည် ဂျေကုတ်ထံသို့ ကြေငြာခဲ့သည့်အရာကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ရေးရာလှုံ့ဆော်မှုဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ သူကိုယ်ပိုင်အာဏာဖြင့် ဤကြေငြာချက်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု ညွှန်ပြပေမည်။

The KJV translation is grammatically possible. However, the preposition “of,” min, also means “way from.” Isaac’s meaning would then be, “Thy dwelling shall be away from the fatness of the earth, and away from the dew of heaven,” meaning that in contrast to the land of Canaan, the home of the Edomites would be an infertile region. Such a rendering is not only in accord with the Hebrew construction but is decidedly more appropriate to the context and to the facts of history: (1) It is an apt description of the dreariness and desertlike character of Idumaea, the home of Esau’s descendants. (2) It agrees with Isaac’s statement that every blessing had already been bestowed upon Jacob and avoids having him reverse himself (vs. 33, 37). (3) It explains the play upon the words “fatness” and “dew,” here descriptive of a state of affairs precisely the opposite to that declared to be the lot of Jacob (v. 28). This interpretation, it is true, treats the preposition min of v. 39 differently from that of v. 28. The different phraseology of the two verses, however, suggests that in v. 39 Isaac is making a clever play on words. The fact that Isaac here does not mention the name of God may indicate that this pronouncement was made on his own authority and not by inspiration—as was that addressed to Jacob.

 

၄၀။ သင်ၤဓားဖြင့်။ အီးဒုံလူမျိုးၤဘဝနှင့် အလုပ်အကိုင်ပုံစံသည် ၎င်းတို့ၤတိုင်းပြည်နှင့် ကောင်းစွာ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်သည်။ ဤဟောကိန်းသည် အီးဒုံလူမျိုးၤပြင်းထန်သော စစ်သည်တို့ၤစိတ်ထားဖြင့် ၎င်းတို့ၤအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုကို အမဲလိုက်ခြင်းနှင့် ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းများကို အင်အားသုံး၍ ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြင့် ရရှိခဲ့သည်တွင် ပြည့်စုံခဲ့သည်။

40. By thy sword. The mode of life and occupation of the Edomites were well adapted to their country. This prediction found its fulfillment in the fierce and warlike disposition of the Edomites, who gained their sustenance by hunting and controlling forcefully the trade routes.

 

သင်ၤညီကို အစေခံရ။ အီးဇော အတွက် ကတိထားချက်သည် ဂျေကုတ်ထံမှ လွတ်မြောက်ရန် အဆက်မပြတ်၊ လုံးလုံးလျားလျား မအောင်မြင်သော ရုန်းကန်မှုကို ပုံဖော်ထားသည်။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့ၤမွေးဖွားမှုမတိုင်မီ ဘုရားသခင်ၤဟောကိန်းအဖြစ် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၂၅:၂၃)။ အီးဒုံၤသမိုင်းသည် ဣသရေလထံသို့ အစေခံမှု၊ ဣသရေလထံမှ ပုန်ကန်မှု၊ နှင့် ဣသရေလမှ ပြန်လည်သိမ်းပိုက်မှုၤထပ်ခါတလဲလဲဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် လွတ်လပ်မှုကာလရှည်လျားပြီးနောက်၊ အီးဒုံလူမျိုးသည် ရှောလုမှ အနိုင်ယူခံရပြီး (၁ရာ ၁၄:၄၇)၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဒါဝိဒ်မှ အုပ်စိုးခံရသည် (၂ရာ ၈:၁၄)။ ရှောလမုန်ၤလက်ထက်တွင် ပုန်ကန်ရန်ကြိုးပမ်းမှုရှိခဲ့သော်လည်း (၁ရာဇဝင် ၁၁:၁၄-၂၂)၊ ၎င်းတို့သည် ယုဒပြည်ၤဘုရင်အောက်တွင် ဆက်လက်နာခံခဲ့ရသည်။ ယောရမ်ၤလက်ထက်တွင် ၎င်းတို့သည် ပုန်ကန်ခဲ့သည် (၂ရာဇဝင် ၈:၂၀-၂၂)။ ၎င်းတို့သည် အမာဇိယမှ ပြန်လည်အနိုင်ယူခံရပြီး (၂ရာဇဝင် ၁၄:၇-၁၀၊ ၂ရာဇဝင် ၂၅:၁၁-၁၄)၊ ဥဇိယနှင့် ယောသံၤလက်ထက်တွင် နာခံမှုဆက်လက်ရှိခဲ့သည် (၂ရာဇဝင် ၁၄:၂၂၊ ၂ရာဇဝင် ၂၆:၂)။ (အာကာဘာပင်လယ်ကွေ့ၤဦးခေါင်းရှိ ဧလတ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် အီးဒုံအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။) အာဟဇ်ၤလက်ထက်တွင် အီးဒုံလူမျိုးသည် ယုဒဘုရင်များၤထမ်းဘိုးကို အပြီးသတ်ဖယ်ရှားခဲ့သည် (၂ရာဇဝင် ၁၆:၆၊ ၂ရာဇဝင် ၂၈:၁၆, ၁၇)။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်၊ ဘီစီ ၁၂၆ ခုနှစ်ခန့်တွင် ဂျွန်ဟိုင်ကာနပ်စ်မှ အပြည့်အဝအနိုင်ယူခံရပြီး၊ အီးဒုံလူမျိုးသည် အဆုံးဖြတ်ခံရပြီး၊ ယုဒပြည်ထဲသို့ ပေါင်းစည်းခံရသည် (ဂျိုးဇီဖပ်စ်ၤရှေးဟောင်းရာဇဝင် xiii. ၉. ၁၊ xv. ၇. ၉)။ နောက်ပိုင်းတွင်၊ အန်တီပေါ်တာနှင့် ဟေရုဒ်မှတဆင့်၊ အီးဒုံလူမျိုးမင်းဆက်သည် ရောမမှ ကောင်းချီးဖြင့် ယုဒပြည်ကို အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။

Serve thy brother. The promise to Esau envisioned a perpetual, and not altogether unsuccessful, struggle for freedom from Jacob. This was a repetition of the divine prediction made prior to their birth (ch. 25:23). The history of Edom is largely a reiteration of servitude to Israel, revolt from Israel, and reconquest by Israel. After a long period of independence to start with, the Edomites were defeated by Saul (1 Sam. 14:47) and later subjugated by David (2 Sam. 8:14). In spite of an attempted revolt under Solomon (1 Kings 11:14–22), they remained subject to the kingdom of Judah until the time of Joram, when they rebelled (2 Kings 8:20–22). They were subdued again by Amaziah (2 Kings 14:7–10; 2 Chron. 25:11–14), and remained in subjection under Uzziah and Jotham (2 Kings 14:22; 2 Chron. 26:2). (The control of Elath, at the head of the Gulf of Aqaba, was tantamount to the control of all Edom.) It was not till the reign of Ahaz that the Edomites permanently shook off the yoke of the kings of Judah (2 Kings 16:6; 2 Chron. 28:16, 17). At length, however, they were completely conquered by John Hyrcanus, about 126 b.c., compelled to accept circumcision, and merged into the Jewish state (Josephus Antiquities xiii. 9. 1; xv. 7. 9). At a still later period, through Antipater and Herod, an Idumaean dynasty ruled Judea, with the blessing of Rome.

 

ဧဇရာမှသူ၏သားနှစ်ယောက်နှင့်ပတ်သက်ပြီး ပြုလုပ်ခဲ့သော ကြိုတင်ဟောကြားချက်များသည် တိကျစွာ ပြည့်စုံခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၁၁:၂၀)။ သားတစ်ဦးစီအပေါ်သို့ ပေးသနားခဲ့သော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာသည် ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဧဇရာသည် ယာကုပ်နှင့်ပတ်သက်၍ လှည့်စားခံရသောအခါ သူပြောခဲ့သောစကားသည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ဖြစ်ခဲ့ပြီး ယာကုပ်သည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ ဆက်လက်ရရှိခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၂၇:၃၃)။ ဤသို့ဖြစ်ခဲ့ခြင်းသည် လှည့်စားမှုအပေါ် ဘုရားသခင်၏အတည်ပြုချက်ကို ညွှန်ပြခြင်းမဟုတ်ပါ၊ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် သူ၏အလိုတော်ကို ပြည့်စုံစေရန် လှည့်စားမှုအပေါ် မှီခိုအားထားရန် မလိုအပ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် လှည့်စားမှုကို စီစဉ်ပေးခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းကို အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာသည် ယာကုပ်ထံသို့ လှည့်စားမှုကြောင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းကိုကျော်လွှားပြီး ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

The predictions of Isaac concerning his two sons were thus accurately fulfilled (Heb. 11:20). The blessing upon each son constituted a prophecy. Though Isaac was deceived when he spoke concerning Jacob, what he said was nevertheless inspired, and Jacob remained blessed (Gen. 27:33). That this was so does not indicate divine approval upon the act of deception, for God is not dependent upon artifice to accomplish His will. God did not ordain the act of deception, He overruled it. The blessing came to Jacob, not because of deception, but in spite of it.

 

မိဘများနှင့် သားများအားလုံးသည် အမှားလုပ်ခဲ့ကြပြီး၊ တစ်ဦးစီသည် မိမိအလိုအလျောက် ဒုက္ခခံစားခဲ့ရသည်။ လှည့်စားမှုကို ကျူးလွန်သူများသည် ချက်ချင်းနှင့် ထာဝရခွဲခွာခံခဲ့ရသည်။ ရေဗက္ကာသည် သူမချစ်သော သားဖြစ်သူကို ဖခင်၏အိမ်မှ နိုင်ငံခြားသို့ ပို့လွှတ်ရပြီး၊ ထပ်မံ၍ မတွေ့ရတော့ပါ။ ယာကုပ်သည် သူ၏အစ်ကိုနှင့် ဖခင်အား ပြစ်မှားခဲ့သော အပြစ်ကြောင့် နှစ်ပေါင်း ၂၀ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရပြီး၊ ထိုကာလအတွင်း သူသည် ထပ်ခါတလဲလဲ လှည့်စားခံရပြီး စိတ်ပျက်လှုပ်ရှားခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင်၊ သူသည် အိမ်မှထွက်ခွာသောအခါ လုံးဝဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ခဲ့သည်။ ဧဇရာသည် ယာကုပ်၏ လှည့်စားမှုအောင်မြင်မှုကြောင့်၊ ယေဟောဝါ၏ ထင်ရှားသောအလိုတော်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ဧသောကို နှစ်သက်မှုပြသခဲ့ခြင်းအတွက် ဆုံးမခြင်းခံခဲ့ရသည်။ သူသည် သူလျစ်လျူရှုခဲ့သော သားဖြစ်သူမှ ခွဲခွာခံရပြီး၊ သူမျှော်လင့်ခဲ့သော သားဖြစ်သူ၏ ဘုရားမသိသူ၏ပုံသာန်ကို အမြဲမြင်တွေ့နေရသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာအရာများကို မထီမဲ့မြင်ပြုမူခဲ့ခြင်းကြောင့်၊ ဧသောသည် မွေးစဉ်ဦးဆုံးသားအနေဖြင့် မိသားစုခေါင်းဆောင်မှု၏ အခွင့်အရေးများကို ထာဝရဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ လူသားများ၏ အစီအစဉ်များနှင့် စိတ်ဆန္ဒများ၏ ဆန့်ကျင်လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် ပြည့်စုံခဲ့သည်။

Parents and sons were all in the wrong, and each in his own way suffered as a result. The perpetrators of deception were forthwith and forever separated. Rebekah was obliged to send her beloved son forth from his father’s house to a foreign land, never to see him again. Jacob suffered for his sin against brother and father by 20 years of exile, during which he was himself repeatedly deceived and disappointed. Furthermore, he went forth from home utterly destitute. Isaac, by the success of Jacob’s stratagem, was chastened for persisting in his preference for Esau in spite of the revealed will of Jehovah. He was to be separated from the son he had passed by, and to have ever before him the ungodly example of the son he had cherished so blindly. For his contempt of God and religious things, Esau forfeited forever the privileges of family leadership due the first-born. And through all the counterplay of human plans and passions the purpose of God was accomplished.

 

၄၁. ဝမ်းနည်းခြင်းရက်များ။ ဧသောသည် မကြာမီတွင် သူ၏ညီဖြစ်သူအား ပြင်းထန်သောမုန်းတီးမှုသို့ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း၊ ဖခင်ဖြစ်သူအား ရိုသေသမှုကြောင့် သူရည်ရွယ်ထားသော လူသတ်မှုကို ဖခင်အား ဝမ်းနည်းမှုနှင့် အရှက်ကွဲမှုမဖြစ်စေရန် ရွှေ့ဆိုင်းထားခဲ့သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ဖျားနာမှုသည် မကြာမီသေဆုံးမည်ဟု ထင်မှတ်ကာ သူသည် လူသတ်ရန်စီစဉ်ထားသောလုပ်ရပ်ကို ရွှေ့ဆိုင်းခဲ့သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူသည် ပြန်လည်သက်သာလာပြီး နောက်ထပ် ၄၃ နှစ်ရှည်လျားနေထိုင်မည်ကို သူမသိနိုင်ခဲ့ပေ။

41. The days of mourning. Esau’s despair soon changed into mortal hatred for his brother, but out of respect for his father he decided to spare him the sorrow and shame of the intended act of fratricide. Thinking that his father’s illness would end in early death, he postponed his planned act of murder. He could not know, of course, that his father would recover and live 43 years longer.

 

၄၃. လာဗန်ထံသို့ ထွက်ပြေးပါ။ ဧသောသည် အိဇက်၏အိမ်ထောင်စုတွင် လူအများကြားတွင် လူကြိုက်များနိုင်သည်။ ဧသောသည် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို သိသူအချို့ရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦးက ရေဗက္ကာအား ဧသောသည် လူသတ်ရန် ကြံစည်နေကြောင်း အသိပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရေဗက္ကာသည် ယာကုပ်အား “ရက်အနည်းငယ်” ထွက်ပြေးရန် အကြံပေးခဲ့သည်။ ဧသောသည် စိတ်ပြောင်းလဲတတ်သည့်သဘာဝရှိသဖြင့် သူ၏စိတ်နှလုံးပြောင်းလဲလာမည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင်၊ ထွက်ပြေးခြင်းဖြင့် ယာကုပ်သည် သူ၏အမှားကို ဝန်ခံသည်ဟု ယူဆနိုင်ပြီး၊ အိဇက်သေဆုံးရန်နီးကပ်လာသည်ဟု ထင်မှတ်ထားသည့်အချိန်တွင် ဧသောသည် ဖခင်၏အိမ်ခြံမြေကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရသည်။

43. Flee thou to Laban. Perhaps Esau was generally popular among the retainers of Isaac. There were others who shared a knowledge of his plot. When Rebekah was informed by one of these of Esau’s intention, she advised Jacob to go into voluntary exile for “some days,” thinking that the vacillating disposition of Esau would bring a change of heart. Furthermore, by flight Jacob would be tacitly admitting his mistake and would leave Esau, apparently, in possession of his father’s property at the time of Isaac’s supposed imminent decease.

 

၄၅. အကြောင်းကား ငါသည် အဘယ်ကြောင့် ဆုံးရှုံးရမည်နည်း။ အကယ်၍ ဧသောသည် ယာကုပ်ကို သတ်ခဲ့လျှင်၊ ယာကုပ်၏ဆွေမျိုးနီးစပ်သူသည် ဓလေ့အရ ဧသောကို သတ်ရန် တာဝန်ရှိသည်။ ဧသောသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်လူကြိုက်များမှုက ဖခင်သေဆုံးပြီးနောက် ထိုသို့သောဖြစ်ရပ်မှ ကာကွယ်ပေးလိမ့်မည်ဟု တွက်ဆခဲ့ပေမည်။

45. Why should I be deprived? If Esau should kill Jacob, then the latter’s nearest relative was obliged by custom to kill Esau. Perhaps Esau reasoned that his own personal popularity in camp would protect him from such an eventuality, particularly after the death of his father.

 

၄၆. ငါပင်ပန်းလှပြီ။ ဧသောသည် လူသတ်ရန်ရည်ရွယ်ထားကြောင်းကို အိဇက်အား စိတ်နာကျင်စေခြင်းမပြုဘဲ သူမ၏အစီအစဉ်ကို အိဇက်၏သဘောတူညီမှုရရှိရန်၊ ရေဗက္ကာသည် လုံးဝမတူညီသော၊ တရားဝင်သောအကြောင်းပြချက်ကို အခြေခံခဲ့သည်။ အိဇက်သည် ရေဗက္ကာကဲ့သို့ပင် ဧသောသည် ယူထားသောဇနီးများကြောင့် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေခဲ့သောကြောင့် (အခန်း ၂၆:၃၅) သဘောတူခဲ့သည်။

46. I am weary. In order to obtain Isaac’s consent to her plan without wounding his heart by telling him of Esau’s murderous intentions, she based her proposal upon an entirely different and legitimate reason. Isaac readily consented, for he, like Rebekah, was grieved by Esau’s wives (ch. 26:35).

 

 

ဧလင်ဂျီ။ ဝှိုက်၏မှတ်ချက်များ
၁-၄၆ PP ၁၇၉-၁၈၃; SR ၈၈-၈၉
၁-၄ PP ၁၇၉
၆ SR ၈၈
၆-၈၊ ၃၀ PP ၁၈၀
၃၁-၃၄ PP ၁၈၁
၃၄ SC ၂၆
၃၄-၄၁ CH ၁၁၀
၃၆ Ed ၁၇၇; PP ၁၈၁
၄၁-၄၃ Ed ၁၄၇; PP ၁၈၃, ၂၃၇; SR ၈၉

ellen g. white comments

1-46 PP 179-183; SR 88-89

1-4 PP 179

6 SR 88

6-8, 30 PP 180

31-34 PP 181

34 SC 26

34-41 CH 110

36 Ed 147; PP 181

41-43 Ed 147; PP 183, 237; SR 89