ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၇

 

အခန်းကြီး - ၁၇

chapter 17

 

၁ ဘုရားသခင်သည် ပဋိညာဉ်ကို သက်တမ်းတိုးပေးတော်မူ၏။ ၅ အာဗြံ၏ နာမည်ကို ပိုမိုကြီးမားသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ၏ အမှတ်အသားအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးတော်မူ၏။ ၁၀ အရေဖျားလှီးခြင်းကို စတင်တည်ထောင်ပေးတော်မူ၏။ ၁၅ စာရဝီ၏ နာမည်ကို ပြောင်းလဲ၍ သူမကို ကောင်းကြီးပေးတော်မူ၏။ ၁၇ ဣဇာက်ကို ကတိပေးတော်မူ၏။ ၂၃ အာဗြံနှင့် ဣရှမာအာလ်တို့သည် အရေဖျားလှီးခြင်းကို ခံကြရသည်။

1 God reneweth the covenant. 5 Abram his name is changed in token of a greater blessing. 10 Circumcision is instituted. 15 Sarai her name is changed, and she blessed. 17 Isaac is promised. 23 Abraham and Ishmael are circumcised.

 

၁. အာဗြံသည် အသက်ကိုးဆယ်နှစ်နှင့် ကိုးနှစ်ရှိသောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် အာဗြံထံသို့ ထပ်မံထင်ရှားတော်မူသည်။ ဣရှမာေလ မွေးဖွားပြီး (အခန်း ၁၆:၁၆) မှ ဆယ်သုံးနှစ်ကြာပြီးနောက် ဘုရားသခင်သည် အာဗြံထံသို့ ထပ်မံထင်ရှားတော်မူသည်။ ယခင်ဆယ်တစ်နှစ်အတွင်း ဘုရားသခင်သည် အာဗြံထံသို့ အနည်းဆုံး လေးကြိမ်ထင်ရှားခဲ့သည် (အခန်း ၁၂:၁, ၇; ၁၃:၁၄; ၁၅:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် အာဗြံထံသို့ ထပ်မံထင်ရှားရန် နှောင့်နှေးခြင်းသည် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် အာဗြံ၏ စိတ်မရှည်မှုအတွက် ပြစ်ဒဏ်ပေးရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ အချိန်နှင့်နည်းလမ်းဖြင့် အရာများကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် စောင့်ဆိုင်းရန် အာဗြံအား သတိပေးရန် ဖြစ်နိုင်သည်။

1. And when Abram was ninety years old and nine. Thirteen years had elapsed since the birth of Ishmael (ch. 16:16) before God again revealed Himself to Abram. During the previous 11 years God had appeared to him at least 4 times (see ch. 12:1, 7; 13:14; 15:1). The long delay on the part of God to appear again to Abram was probably not without purpose. It was perhaps intended as a remedial penalty for Abram’s impatience in not waiting for God to work things out in His own good time and way.

 

အကျွန်ုပ်သည် အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်။ ဤဘုရားသခင်၏ နာမတော် ’အယ်လ်–ရှဒ္ဒယ် သည် ကမ္ဘာဦးကျမ်းနှင့် ယောဘကျမ်းတို့တွင်သာ တွေ့ရပြီး၊ ကမ္ဘာဦးကျမ်းတွင် ခြောက်ကြိမ်၊ ယောဘကျမ်းတွင် သုံးဆယ့်တစ်ကြိမ် တွေ့ရသည်။ ၎င်းသည် ဤကျမ်းစာနှစ်ခုကို ရေးသားသူမှာ တစ်ဦးတည်းဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသော လက္ခဏာများစွာထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ရှဒ္ဒယ် ဟူသော စကားလုံး၏ မူလအစနှင့် အဓိပ္ပာယ်သည် မသေချာသော်လည်း၊ အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန် KJV တွင် “အနန္တတန်ခိုးရှင်” ဟူသော ဘာသာပြန်သည် အမှန်ကန်ဆုံးဖြစ်နိုင်သည် (ဟေရှာယ ၁၃:၆; ယူအယ် ၁:၁၅)။ ဤနာမတော်သည် ဘုရားသခင်သည် အာဗြံအား ပေးတော့မည့် ကတိသစ်ကို ထောက်ရှုပြီး သင့်လျော်စွာ ရွေးချယ်ထားသည်။ အာဗြံသည် ကာနာန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ့်လေးနှစ် ကြာပြီဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၁၂:၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ပထမဆယ်နှစ်အတွင်း ဘုရားသခင်သည် အာဗြံအား သားတစ်ဦးပေးမည်ဟု အကြိမ်ကြိမ် ကတိပြုခဲ့သည်။ သို့သော် အာဗြံသည် ကိုယ်ပိုင်နည်းဖြင့် ဆောင်ရွက်လိုက်ပြီး ဟာဂါကို ထိမ်းမြားကာ ဣရှမာေလကို ရရှိခဲ့သည်။ ဣရှမာေလ မွေးဖွားပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင်၏ ထပ်မံထင်ရှားမှုများ မှတ်တမ်းမရှိတော့ဘဲ၊ အာဗြံသည် ဣရှမာေလသည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များ ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်သည်ဟု ထင်ခဲ့ပုံရသည် (အာယာ ၁၇, ၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ယခု ဘုရားသခင်သည် အာဗြံအား ကတိသစ်ပြန်လည်ပေးရန် အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီး၊ အာဗြံသည် အနည်းငယ် သံသယဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိကိုယ်ကို “အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်” ဟု မိတ်ဆက်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းအတွက် လူသားများအတွက် မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသော မည်သည့်အရာမဆို ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

I am the Almighty God. This name of God, ’El–Shaddai, is found only in the books of Genesis and Job, 6 times in the former and 31 times in the latter. This is one of many indications that the author of both books was one and the same person. The origin and meaning of the word Shaddai are uncertain, but the KJV translation, “almighty,” is in all probability the most nearly correct one (Isa. 13:6; Joel 1:15). This name was well chosen in view of the new promise God was about to make to Abram. Twenty-four years had passed since his entry into the land of Canaan (see Gen. 12:4). During the first ten years God had repeatedly promised Abram a child, until he took things into his own hands, married Hagar, and begot Ishmael. Since Ishmael’s birth there is no record of any further divine revelations having been received, and Abram seems to have thought that Ishmael was the fulfillment of God’s promises (see vs. 17, 18). Ready now to renew His promise to Abram, God found him somewhat skeptical. For this reason God introduced Himself as “the Almighty God,” for whom nothing, however difficult it might appear to men, would be impossible.

 

ပါလက်စတိုင်း၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်မြေပုံ

Relief Map of Palestine

 

 

 

၁. ငါ့ရှေ့မှာ လျှောက်သွားပါ။ အာဗြံသည် ၁၃ နှစ်ကြာ ဘုရားသခင်ရှေ့မှာ အပြည့်အဝ မလျှောက်ခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် ဤသို့ လျှောက်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ အာဗြံသည် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် လျှောက်သွားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ စစ်ဆေးခြင်းကို သတိပြုကာ၊ သူ၏ အတည်ပြုချက်ကို လိုလားရမည်—သူ၏နောက်မှ မလျှောက်ရပါ၊ အကယ်၍ သူ၏ ချို့ယွင်းချက်များကို သတိပြုပြီး စောင့်ကြည့်ခြင်းမှ ရှောင်ရှားလိုလျှင်ဖြစ်သည်။ ဧနက် (အခန်း ၅:၂၄) နှင့် နိုဝါ (အခန်း ၆:၉) ၏ ဘဝများကို ဖော်ပြရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သော စကားရပ်နှင့် ဤအမိန့်ကြားတွင် သိသာထင်ရှားသော ကွာခြားချက်ရှိသည်။ ယခင်ဘိုးဘေးနှစ်ဦးအကြောင်း သူတို့သည် “ဘုရားသခင်နှင့်အတူ” လျှောက်သွားသည်ဟု ဆိုခဲ့ပြီး၊ အာဗြံမှာ “သူ့ရှေ့မှာ” လျှောက်ရန် တောင်းဆိုခံရသည်။ ဤသည်မှာ ပိုမိုမပြည့်စုံသော မိတ်သဟာယဖွဲ့မှုကို ညွှန်ပြပြီး၊ အာဗြံ၏ ယုံကြည်ခြင်းမရှိမှုကြောင့် ဟာဂါနှင့်လက်ထပ်ခဲ့ခြင်းအပေါ် ဘုရားသခင်၏ မကျေနပ်မှုကို ဖော်ပြပေမည်။

Walk before me. For 13 years Abram had not fully walked “before” God; hence the command to do so. Abram was to walk as if in God’s very presence, conscious of divine inspection and solicitous for His approval—not behind Him, as if sensible of his shortcomings and desirous of avoiding observation. There is a marked difference between the expression used to designate Enoch’s (ch. 5:24) and Noah’s (ch. 6:9) lives, and this command. Of the two earlier patriarchs it was said that they walked “with God,” while Abram is asked to walk “before” Him. This suggests a less-complete degree of fellowship, and may have implied God’s displeasure with Abram’s lack of faith in marrying Hagar.

 

သန့်ရှင်းစုံလင်ပါစေ။ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရရှိသော ဖြောင့်မတ်ခြင်း (ခိုင်လုံခြင်း) သည် ပဋိညာဉ်ထူထောင်ရန် လိုအပ်သလို၊ ဘုရားသခင်ရှေ့မှာ အပြစ်ကင်းစင်စွာ လျှောက်လှမ်းခြင်း (သန့်ရှင်းခြင်း) သည် ၎င်း၏ ထိန်းသိမ်းမှုအတွက် လိုအပ်သည်။ ဤတိုက်တွန်းချက်သည် အာဗြံ၏ ယခင်ဘဝသည် လုံးဝအပြစ်ကင်းစင်မနေကြောင်း ဖုံးကွယ်ထားသော ရည်ညွှန်းချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေမည်။ ဘုရားသခင်သည် အာဗြံအား ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ မြင့်မားသော စံနှုန်းကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ဖြည့်ဆည်းရန် လိုအပ်ကြောင်း နားလည်စေလိုသည် (မဿဲ ၅:၈, ၄၈ ကိုကြည့်ပါ)။ အာဗြံသည် ယခင်က မသိခဲ့သော ပိုမိုမြင့်မားသော အတွေ့အကြုံသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရသည်။

Be thou perfect. Just as righteousness received in faith (justification) was necessary to the establishment of the covenant, so a blameless walk before God (sanctification) was necessary to its maintenance. This exhortation may perhaps have been a veiled reference to the fact that Abram’s past life had not been entirely blameless. God wished Abram to understand that the ultimate realization of the divine promise required him to measure up more completely to God’s exalted standard of purity and holiness (see Matt. 5:8, 48). Abram was called to a higher experience than he had known heretofore.

 

၂. ငါ၏ပဋိညာဉ်။ ဤသည်မှာ ပဋိညာဉ်သစ်တစ်ခုကို မဆိုလိုပါ၊ သို့သော် လွန်ခဲ့သော ၁၄ နှစ်ခန့်က (အခန်း ၁၅) တွင် ချုပ်ဆိုခဲ့သော ပဋိညာဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဖြစ်သည်။

2. My covenant. This does not intimate a new covenant, but rather that the covenant concluded some 14 years earlier (ch. 15) was about to be carried out.

 

၃. အာဗြံသည် မျက်နှာပေါ်သို့ လှဲကျသည်။ ဘုရားသခင်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး ထပ်မံထင်ရှားပြမည်လားဟု အာဗြံသည် တွေးတောမိခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်ထံ ရိုသေသောကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် လှဲကျခဲ့သည်။ ဤဝတ်ပြုမှုပုံစံသည် ရှေးခေတ်တွင် သာမန်ဖြစ်ပြီး၊ လူသားများအတွက်ပင် ရိုသေမှုပြသည့် အနေအထားဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၇:၁၇; ၂၄:၅၂; တောလည်ရာ ၁၆:၂၂; မာကု ၁၄:၃၅ ကိုကြည့်ပါ)။

3. Abram fell on his face. Abram, who may have wondered during the many years of silence whether God would ever reveal Himself again, fell down in reverential awe. This attitude in worship was common in ancient times, and was even a posture showing respect for human beings (see Gen. 17:17; 24:52; Num. 16:22; Mark 14:35).

 

၄. ငါ့အတွက်ကား။ ဘုရားသခင်သည် ဝါကျအစတွင် မိမိကိုယ်ကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ဤစကားရပ်သည် “ငါ့အတွက်ဆိုလျှင်” သို့မဟုတ် “ငါကိုယ်တိုင်” ဟု ဆိုလိုပြီး၊ နှစ်ပေါင်းများစွာက ချုပ်ဆိုခဲ့သော ပဋိညာဉ်ကို ငါဆက်လက်လိုက်နာမည်ဟု ဆိုလိုသည်။

4. As for me. God refers to Himself at the beginning of the sentence by way of emphasis. The expression is equivalent to saying, “So far as I am concerned I,” or, “I for my part,” hold myself bound to the covenant of many years ago.

 

လူမျိုးများစွာ၏ဖခင်။ ဤဟောကိန်းသည် နှစ်မျိုးဖြည့်ဆည်းမည်ဖြစ်သည်။ ပထမဦးစွာ၊ ၎င်းသည် အာဗြံထံမှ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ကို ခြေရာခံမည့် လူမျိုးများစွာကို ညွှန်ပြသည်။ ဣရှမာလအာရပ်လူမျိုး၊ မိဒျန်လူမျိုး၊ ကေတုရာမှဆင်းသက်လာသော အခြားအာရပ်လူမျိုးများ (အခန်း ၂၅:၁–၄ ကိုကြည့်ပါ)၊ နှင့် ဧဒုံလူမျိုး—အားလုံးသည် အာဗြံ၏ သားစဉ်မြေးဆက်များဖြစ်သည်။ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အဓိပ္ပာယ်တွင်၊ ဤကတိသည် အာဗြံကို ဖခင်အဖြစ် တောင်းဆိုမည့် မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်ရေးရာ သားစဉ်မြေးဆက်များကို ညွှန်ပြသည် (ဂလာတိ ၃:၂၉)။

A father of many nations. This prediction was to have a twofold fulfillment. In the first place, it pointed to the numerous tribes that would trace their genealogy back to Abram. The Ishmaelite Arabs, the Midianites, and other Arabic tribes descending from Keturah (see ch. 25:1–4), and the Edomites—as well as the Israelites—all were the offspring of Abram. In a wider sense, however, this promise pointed to the innumerable spiritual descendants who would claim Abram as their father (Gal. 3:29).

 

၅. မင်း၏အမည်သည် အာဗြဟံဖြစ်လိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် အမည်များကို ပြောင်းလဲပေးသော လူအချို့အနက် အာဗြံသည် ပထမဦးဆုံးဖြစ်သည်။ ရှေးခေတ်တွင် အမည်များသည် ယနေ့ခေတ်ထက် များစွာပို၍ အရေးပါသည်။ အားလုံးသော ဆီးမစ်အမည်များသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး၊ များသောအားဖြင့် မိဘ၏ ဆန္ဒတစ်ခု သို့မဟုတ် ကျေးဇူးတင်စိတ်ကို ဖော်ပြသော စကားစု သို့မဟုတ် ဝါကျတစ်ခုဖြစ်သည်။ လူတို့ကိုယ်တိုင် အမည်များအပေါ် အရေးထားမှုကြောင့်၊ ဘုရားသခင်သည် အချို့လူများ၏ အမည်များကို သူတို့၏ အတိတ် သို့မဟုတ် အနာဂတ်အတွေ့အကြုံများနှင့် သဟဇာတဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။ အာဗြံ၊ “မြင့်မြတ်သောဖခင်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး၊ ဤပုံစံဖြင့် သမ္မာကျမ်းစာတွင် အခြားနေရာတွင် မတွေ့ရပါ၊ သို့သော် အဘိရမ် ဟူသော ပုံစံဖြင့် “ငါ၏ဖခင်သည် မြင့်မြတ်သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသည် (တောလည်ရာ ၁၆:၁; ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၆:၃၄ ကိုကြည့်ပါ)။ အာဗြဟံသည် အာဗြံ၏ တိုးချဲ့ထားသော ပုံစံသာဖြစ်သည်ဟု အချို့ဝေဖန်သူများက ထင်မြင်သော်လည်း၊ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် ပေးထားသော ရှင်းပြချက်အရ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အာဗြဟံ၏ ခေတ်တွင် လူသုံးသော ဆီးမစ်ဘာသာစကားများအကြောင်း ယခုအသိပညာဖြင့်၊ အာဗြဟံအမည်ကို ရှင်းပြရန် မလွယ်ကူပါ။ သို့သော်၊ ဘာသာပြန်ပညာရှင်မျိုးဆက်များစွာကဲ့သို့ အာရဗီစကားလုံး ရုဟမ်ကို အားကိုးရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ရုဟမ်ဟူသော စကားလုံးသည် “အရေအတွက်များပြားခြင်း” ကို ဆိုလိုပြီး၊ ရှေးဟီဗြဲဘာသာတွင် ရှိခဲ့ပေမည်၊ ယနေ့ရရှိနိုင်သော ဟီဗြဲစာပေတွင် မတွေ့ရပါ။ အာဗြဟံအမည်သည် “အရေအတွက်များပြားသောဖခင်” ဟု ဘာသာပြန်နိုင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်က အာဗြဟံအား အမည်ပြောင်းပြီးနောက် ပေးသော ရှင်းပြချက် “လူမျိုးများစွာ၏ ဖခင်အဖြစ် ငါမင်းကို ဖန်ဆင်းပြီးပြီ” နှင့် ကိုက်ညီသည်။

5. Thy name shall be Abraham. Abram was the first of several men whose names God changed. Names were of much greater importance to the ancients than they are to us. All Semitic names have meanings, and usually consist of a phrase or sentence that expresses a wish, or perhaps gratitude, on the part of the parent. In view of the importance people themselves attached to names, God changed the names of certain men to make them harmonize with their experiences, past or future. Abram, meaning “exalted father,” does not appear in this form elsewhere in the Bible, but is found under the form Abiram, meaning “my father is exalted” (see Num. 16:1; 1 Kings 16:34). That the name Abraham is only an extended form of Abram, as some commentators maintain, is unlikely in view of the explanation given in this verse. With our present knowledge of the various Semitic languages current in Abraham’s time, however, it is not easy to explain the name Abraham. It is still best to take recourse to the Arabic word ruham, as several generations of Bible expositors have done. The word ruham means “great number,” and may have existed in ancient Hebrew, though it does not occur in Hebrew literature available today. The name Abraham would accordingly be translated “father of a great number,” which agrees with the explanation God gave to the patriarch after changing his name, “a father of many nations have I made thee.”

 

၇. ငါသည် ငါ၏ပဋိညာဉ်ကို ထူထောင်မည်။ ဤပဋိညာဉ်၏ စည်းကမ်းချက်များနှင့် အကျိုးကျေးဇူးများသည် အာဗြဟံတစ်ဦးတည်းသာမက၊ သူ၏ သားစဉ်မြေးဆက်များအားလုံး၊ လူသားဆန်သော နှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ နှစ်မျိုးလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ဤနေရာတွင် အာဗြဟံအား ပေးသော ကတိသည် အထူးသဖြင့် ခရစ်တော်ကို (ဂလာတိ ၃:၁၆; တမန်တော် ၂:၃၀) ရည်ညွှန်းပြီး၊ ပေါလုအဆိုအရ ခရစ်ယာန်အားလုံးသည် ၎င်းတွင် ပါဝင်ရမည် (ဂလာတိ ၃:၂၉; တမန်တော် ၁၆:၃၁)။ ဤပဋိညာဉ်၏ စည်းကမ်းချက်များကို မှန်ကန်စွာ နားလည်ခြင်းသည် ယနေ့ဘုရားသခင်နှင့် ယုံကြည်သူအကြား မှန်ကန်သော ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် များစွာအထောက်အကူဖြစ်စေမည်။

7. I will establish my covenant. The terms and benefits of this covenant relate not only to Abraham as an individual but to all his descendants as well, both literal and spiritual. The promise here made to Abraham refers specifically to Christ (Gal. 3:16; Acts 2:30), and through Him, according to Paul, all Christians are to share in it (Gal. 3:29; Acts 16:31). A correct understanding of the terms of this covenant will go far toward maintaining a right relationship between God and the believer today.

 

ထာဝရပဋိညာဉ်။ “ထာဝရ” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးသည် အမြဲတမ်း အဆုံးမရှိသော ကာလကို မညွှန်ပြပါ (ထွက်မြောက်ရာ ၂၁:၆ ကိုကြည့်ပါ)။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် အသုံးပြုသော “ထာဝရ” သည် များသောအားဖြင့် ၎င်းတို့အား သက်ရောက်မှုရှိသည့် အရာဝတ္ထု၏ သဘာဝအရ ဆက်လက်တည်ရှိမည့် အခြေအနေ သို့မဟုတ် အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ဖော်ပြသည်။ ၎င်းသည် “ရှင်ဘုရင်သည် ထာဝရအသက်ရှင်ပါစေ” (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁:၃၁; နေဟမိ ၂:၃; စသည်) ကဲ့သို့သော စကားရပ်များမှ ထင်ရှားသည်၊ ၎င်းသည် ရှင်ဘုရင်သည် ရှည်လျားသောအသက်ကို ခံစားရပါစေဟူသော ဆန္ဒကိုသာ ဖော်ပြသည်။ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များဖြစ်သော အာဗြဟံ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ သားစဉ်မြေးဆက်များသည် ဘုန်းကြီးသော ပဋိညာဉ်ကတိများ၏ အမွေဆက်ခံသူများဖြစ်သည်နှင့်အမျှ (ဂလာတိ ၃:၇, ၂၇–၂၉)၊ “ထာဝရပဋိညာဉ်” သည် ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်လည်ပတ်နေသမျှ အကျိုးသက်ရောက်နေရမည်။ ဘုရားသခင်၏ အာဗြဟံနှင့်ချုပ်ဆိုသော ပဋိညာဉ်၏ ပြဋ္ဌာန်းချက်များသည် မျိုးဆက်အားလုံးတွင် ရရှိနိုင်သည်။

An everlasting covenant. The word translated “everlasting” does not by any means always indicate an endless period (see on Ex. 21:6). “Everlasting” as used in the Bible generally denotes circumstances or conditions that are to persist so long as the object to which they apply can, by virtue of its inherent nature, be affected by them. This is clear from such expressions as let the king “live for ever” (1 Kings 1:31; Neh. 2:3; etc.), which simply expresses the wish that the king may enjoy a long life. Inasmuch as all followers of Christ—the spiritual seed of Abraham—are heirs to the glorious covenant promises (Gal. 3:7, 27–29), the “everlasting covenant” must remain in effect as long as the plan of salvation is operative. The provisions of God’s covenant with Abraham are thus available throughout all generations.

 

ဘုရားသခင်ဖြစ်ရန်။ ဤကတိသည် ကယ်တင်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများအားလုံးကို အကျုံးဝင်ပြီး၊ အာဗြဟံပဋိညာဉ်၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ သဘောသဘာဝကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးသို့ ဝင်ရောက်သူအား မိမိကိုယ်ကို ပေးအပ်ပြီး၊ ထိုသို့ပြုရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ဆွေမျိုးပေါက်ဖော်မှုနှင့်အတူ လာသော အခွင့်ထူးများ၊ ပျော်ရွှင်မှုများ၊ နှင့် ဘုန်းကြီးသော မျှော်လင့်ချက်ကို ပေးအပ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ သားသမီးဖြစ်လာသူသည် ဤဘဝတွင် သို့မဟုတ် လာမည့်ဘဝတွင် ပျော်ရွှင်စေရန် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မလိုလားနိုင်ပါ။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်က အာဗြဟံအား “ငါဖြစ်သမျှ၊ ငါပိုင်ဆိုင်သမျှ၊ သို့မဟုတ် ငါလုပ်နိုင်သမျှသည် မင်းနှင့် မင်း၏ သားစဉ်မြေးဆက်အတွက် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ငါ၏ အကန့်အသတ်မရှိသော အရင်းအမြစ်များသည် မင်း၏ ကာကွယ်မှု၊ မင်း၏ နှစ်သိမ့်မှု၊ နှင့် မင်း၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အသုံးပြုလိမ့်မည်” ဟု ပြောသကဲ့သို့ဖြစ်သည် (ရောမ ၈:၃၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေဟောဝါသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်သူများသည် အမှန်ပင် မင်္ဂလာရှိကြသည် (ဆာလံ ၁၄၄:၁၅)။ ထာဝရပဋိညာဉ်၏ စည်းကမ်းချက်များအရ၊ ဘုရားသခင်နှင့် ယုံကြည်သူသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အလိုအလျောက် ပေးအပ်ကြသည်။

To be a God. This promise comprehends all the blessings of salvation and is a clear indication of the spiritual character of the Abrahamic covenant. God gives Himself to the one who enters into the covenant relationship, and in so doing bestows upon him all the privileges, the joys, and the glorious hope that come with kinship to God. He who thus becomes a son or a daughter of God can desire nothing more to make him happy, either in this life or in the life to come. It is as if God had said to Abraham, “Whatever I am or have, or whatever I can do, I will be and do for you and for your seed. All my boundless resources shall be employed for your protection, your consolation, and your salvation” (see Rom. 8:32). Blessed indeed are those whose God is Jehovah (Ps. 144:15). Under the terms of the everlasting covenant, God and the believer each gives himself without reservation to the other.

 

၈. ခါနာန်ပြည်တစ်ခုလုံး။ ဝိညာဉ်ရေးရာ သဘောသဘာဝ၏ ဝေးကွာသော ကတိများထံသို့ ခါနာန်ပြည်တစ်ခုလုံးသည် အာဗြဟံနှင့် သူ၏ သားစဉ်မြေးဆက်များအတွက် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟူသော အာမခံချက်ကို ထပ်မံထည့်သွင်းခဲ့သည်။ ဤကတိသည် ယခင်က အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည် (အခန်း ၁၂:၇; ၁၃:၁၅; ၁၅:၇, ၁၈–၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအခါတွင် သူ့အား ဤကတိသည် ထာဝရအကျိုးသက်ရောက်မည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ လူသားဆန်သော သားစဉ်မြေးဆက်များသည် ပဋိညာဉ်၏ စည်းကမ်းချက်များကို လိုက်နာသမျှ ဤပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ သစ္စာရှိသော သားသမီးများ၊ လူသားဆန်သည်ဖြစ်စေ၊ ဝိညာဉ်ရေးသည်ဖြစ်စေ၊ နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ခါနာန်ပြည်ကို ထာဝရပိုင်ဆိုင်ရမည်ဟု ဆိုသည်။

8. All the land of Canaan. To those far-reaching promises of a spiritual nature was added once more the assurance that the whole land of Canaan was to belong to Abraham and to his posterity. This promise had been made repeatedly in the past (see chs. 12:7; 13:15; 15:7, 18–21). Upon this occasion he was told that the promise would remain in force forever, meaning that his literal descendants were to possess the land so long as they should comply with the conditions of the covenant, and that his faithful children, both literal and spiritual, would eventually inherit the heavenly Canaan forever and ever.

 

၁၀. ယောကျ်ားသားအားလုံး။ ဟီဗြဲဘာသာတွင် ဤသည်မှာ အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်ထက် အမိန့်ပုံစံပိုဖြစ်သည်။ စာသားအရ “သင်တို့တွင် ယောကျ်ားအားလုံးကို အရေဖြတ်ပါ”။ ဤနေရာတွင် အရေဖြတ်ခြင်းထုံးတမ်းကို ပဋိညာဉ်နှင့်ဆက်စပ်သော တာဝန်တစ်ခုအဖြစ် မိတ်ဆက်ထားသည်။ ၎င်းသည် လူသားဆန်သော ဣသရေလအတွက် ပဋိညာဉ်၏ အမှတ်အသားဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဣသရေလအတွက် နှစ်ခြင်းခံခြင်းကဲ့သို့ဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၇:၁၁; ကောလောသဲ ၂:၁၁, ၁၂; တိတု ၃:၅; ၁ ပေတရု ၃:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ တစ်ခုသည် လူသားဆန်သော မွေးဖွားခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး၊ အခြားတစ်ခုသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းနှင့် လိုက်ပါလာသည်။

10. Every man child. In the Hebrew this is much more of a command than the English rendering implies. Literally, “Circumcise among you every male.” The rite of circumcision is here introduced as an obligation in connection with the covenant. It was to be the sign of the covenant with literal Israel as baptism is for spiritual Israel (see Gen. 17:11; Col. 2:11, 12; Titus 3:5; 1 Peter 3:21). The one was related to physical birth; the other accompanies the spiritual rebirth.

 

၁၁။ သင်တို့သည် အရေဖြတ်ရိုးကို ပြုရမည်။ ရှေးကတည်းက ဤထုံးတမ်းကို ရှင်းပြရန် အမျိုးမျိုးသော အဆိုပြုချက်များ ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်။ အလက်ဇန္ဒရိယဖီလိုဆရာ ဖီလိုသည် ဂျူးလူမျိုးဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို ဘုရားသခင်က ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းမှုကို မြှင့်တင်ရန်သာ သတ်မှတ်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ အချို့က ၎င်းသည် အီဂျစ်လူမျိုးများနှင့် အခြားသော သာသနာပလူမျိုးများ၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ ထုံးတမ်းများကို ဆန့်ကျင်ရာတွင် ဆန္ဒပြမှုတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ ကယ်လ်ဗင်ကမူ ၎င်းသည် အပြစ်ကို ယေဘုယျအားဖြင့် ဖယ်ရှားခြင်း၏ သင်္ကေတအဖြစ် အရေဖြတ်ရိုးကို ဆိုလိုသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သို့သော်၊ အရေဖြတ်ရိုး၏ အရေးပါမှုနှင့်ပတ်သက်၍ အောက်ပါအချက်များကို သတိပြုနိုင်သည်။ ၎င်းသည်- (၁) အာဗြဟံ၏ သားစဉ်မြေးဆက်ကို ဂျင်းတဲလ်များနှင့် ခွဲခြားရန် (ဧဖက် ၂:၁၁)၊ (၂) ယေဟိုဗာ၏ ပဋိညာဉ်ကို အမှတ်ရစေရန် (ကမ္ဘာဦး ၁၇:၁၁)၊ (၃) ကိုယ်ကျင့်တရားသန့်ရှင်းမှုကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် (တရားဟောရာ ၁၀:၁၆)၊ (၄) ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်မှုကို ကိုယ်စားပြုရန် (ရောမ ၄:၁၁)၊ (၅) နှလုံးသားအရေဖြတ်ရိုးကို သင်္ကေတပြုရန် (ရောမ ၂:၂၉)၊ (၆) ခရစ်ယာန်နှစ်ခြင်းထုံးတမ်းကို ပုံဖော်ရန် (ကောလောသဲ ၂:၁၁, ၁၂) ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

11. Ye shall circumcise. From ancient times various suggestions have been made in explanation of this rite. The Alexandrian philosopher Philo, a Jew, believed it was ordained by God merely to promote physical cleanliness; others saw in it a protest against certain idolatrous rites practiced by the Egyptians and other heathen nations. Calvin believed it to mean a symbolic putting away of the fifth of the flesh, and so of sin in general. The following points, however, may be noted with reference to the importance of circumcision. It was destined: (1) to distinguish the seed of Abraham from the Gentiles (Eph. 2:11), (2) to perpetuate the memory of the Jehovah’s covenant (Gen. 17:11), (3) to foster the cultivation of moral purity (Deut. 10:16), (4) to represent righteousness by faith (Rom. 4:11), (5) to symbolize circumcision of the heart (Rom. 2:29), and (6) to foreshadow the Christian rite of baptism (Col. 2:11, 12).

 

ဟေဗြဲလူမျိုးများသည် ရှေးခေတ်တွင် အရေဖြတ်ရိုးကို ကျင့်သုံးသူများတွင် တစ်ဦးတည်းမဟုတ်ပေ။ ဥပမာ၊ ရှေးအီဂျစ်လူမျိုးများနှင့် အမျိုးမျိုးသော ဆီမစ်လူမျိုးများအကြား ဤထုံးတမ်း၏ မှတ်တမ်းများ ရှိသည်။

The Hebrews were not alone in ancient times in their practice of circumcision. For example, there are records of the custom among the early Egyptians and various Semitic peoples.

 

၎င်းကို ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ကျင့်သုံးခဲ့ပြီး အသက်အရွယ် သို့မဟုတ် လူတန်းစားအမျိုးမျိုးသော သူများအား ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ခေတ်သစ်တွင် အာဖရိကလူမျိုးအချို့၊ အာရပ်လူမျိုးများ၊ အခြားမွတ်စလင်လူမျိုးများ၊ နှင့် ပစိဖိတ်ကျွန်းသားများကဲ့သို့ ပြန့်ကျဲနေသော အုပ်စုများအကြား ရှင်သန်ခဲ့သည်။

It has been practiced in differing forms and administered to persons of varying ages or classes, and has survived into modern times among some African tribes, the Arabs, and other Moslem peoples, and scattered groups such as the Pacific islanders.

 

ပဋိညာဉ်၏ သင်္ကေတတစ်ခု။ ဘုရားသခင်သည် အရေးပါသော ဖြစ်ရပ်များစွာ၏ သင်္ကေတများနှင့် အမှတ်တရများကို သတ်မှတ်ထားသည်။ ဥပုသ်နေ့သည် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အမှတ်တရအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ အရေဖြတ်ရိုးသည် အာဗြဟံ၏ ပဋိညာဉ်၏ အမှတ်တရဖြစ်သည်။ နှစ်ခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ သေခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ အမှတ်တရဖြစ်သည်။ ထာဝရညဇ်ပုရောဟိတ်အား ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ အစားထိုးယဇ်ပူဇော်ခြင်း၏ အမှတ်တရဖြစ်သည်။ ပြင်ပသင်္ကေတများသည် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ အမှန်တရားများကို သင်ကြားပေးနိုင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သတ်မှတ်ထားသော ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ကောင်းချီးများ၏ လမ်းကြောင်းများဖြစ်လာနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ တာဝန်နှင့် တာဝန်ဝတ္တရားများကို အစဉ်သတိပေးရာအဖြစ် ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။

A token of the covenant. God has appointed signs and memorials of various significant events. The Sabbath was instituted as a memorial of creation; circumcision, of the Abrahamic covenant; baptism, of Christ’s death and resurrection; and the Lord’s Supper, of Christ’s vicarious sacrifice. Outward signs may teach spiritual truths, thus becoming God’s appointed channels of spiritual blessing. Thus they may serve as perpetual reminders of God’s grace and of our own duty and responsibility.

 

၁၂. ယောက်ျားသူငယ်တိုင်း။ အာဗြဟံသည် အရေဖြတ်ခြင်းထုံးတမ်းကို မည်သူတို့ပါဝင်ရမည်၊ မည်သည့်အချိန်တွင် ကျင့်သုံးရမည်ဆိုသည့် တိကျသောညွှန်ကြားချက်များကို ပေးအပ်ခံရသည်။ ဤစည်းမျဉ်းများကို နောက်ပိုင်းတွင် မောရှေဥပဒေ၌ ထည့်သွင်းခဲ့သည် (ဝတ်ပြုရာ ၁၂:၃; လုကာ ၂:၂၁)။ ဟေဗြဲလူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် လွတ်လပ်သူဖြစ်စေ၊ ကျွန်ဖြစ်စေ မည်သူမဆို ဤထုံးတမ်းမှ ကင်းလွတ်ခွင့်မရှိ။ အရေဖြတ်ခြင်းသည် အာဗြဟံနှင့် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်တော်၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဟေဗြဲလူမျိုးတိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးဖြစ်ကြောင်း ဤသင်္ကေတကို လက်ခံရယူရသည်။ လူမျိုးအနေဖြင့် အစ္စရေးကို ဘုရားသခင်၏ရွေးချယ်ထားသောလူမျိုးအဖြစ် ပယ်သည့်အခါ၊ အရေဖြတ်ခြင်းသည် ဘာသာရေးထုံးတမ်းအဖြစ် အရေးပါမှုမရှိတော့ပါ (တမန်တော် ၁၅:၅, ၁၀, ၁၉, ၂၀, ၂၄, ၂၈, ၂၉; ဂလာတိ ၂:၃–၅; ၅:၂–၆; ရောမ ၂:၂၈, ၂၉)။

12. Every man child. Abraham was given specific instructions as to who should participate in the rite of circumcision, and when it was to be administered. These regulations were later incorporated into the law of Moses (Lev. 12:3; Luke 2:21). No male member of Hebrew society, whether free or slave, was exempted. Circumcision, the token of God’s covenant with Abraham, became a sign to Israel that they were God’s people, and every male Israelite, therefore, received that sign. With the rejection of literal Israel as God’s chosen people, circumcision ceased to have significance as a religious rite (Acts 15:5, 10, 19, 20, 24, 28, 29; Gal. 2:3–5; 5:2–6; Rom. 2:28, 29).

 

၁၄. ဖြတ်ထုတ်ခံရမည်။ ဤတရားစီရင်ချက်သည် မောရှေဥပဒေတွင် ပြစ်မှုအမျိုးမျိုးအတွက် ထပ်မံဖော်ပြထားသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၁၅, ၁၉; ဝတ်ပြုရာ ၁၇:၄, ၁၀; တောလည်ရာ ၁၅:၃၀; ၁၉:၁၃)။ မောရှေ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအတွေ့အကြုံသည် ဤထုံးတမ်းကို လိုက်နာရန် ဘုရားသခင်က မည်မျှအလေးအနက်ထားသည်ကို ဖော်ပြသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၄:၂၄–၂၆)။ ဤပြစ်ဒဏ်ကို လူထုကိုယ်တိုင်ဖြစ်စေ၊ အစိုးရအာဏာပိုင်များဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်ဖြစ်စေ မည်သူကဆောင်ရွက်ရမည်ကို ရှင်းလင်းစွာမဖော်ပြထားပါ။ လူမျိုးအတွင်းမှ နှင်ထုတ်ခြင်းသည် အချို့ကိစ္စများတွင် သေဒဏ်ဖြင့် ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ခံရသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၁:၁၄) ဆိုသော်လည်း၊ ထိုသို့သောပြစ်ဒဏ်သည် သေဒဏ်ဖြင့်အမြဲလိုက်ပါလာသည်ဟု သက်သေမပြပါ (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၁၉; ဝတ်ပြုရာ ၇:၂၀, ၂၁; တောလည်ရာ ၁၉:၁၃)။ သို့သော်လည်း၊ အရေဖြတ်မထားသော ဟေဗြဲလူမျိုးသည် ကလေးဖြစ်စေ၊ လူကြီးဖြစ်စေ၊ ဟေဗြဲလူမျိုးအဖြစ် လူမှုရေး၊ နိုင်ငံရေး၊ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အဆင့်အတန်းကို ဆုံးရှုံးရမည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။

14. Be cut off. This judgment is repeated in the Mosaic legislation, for various infractions of its provisions (see Ex. 12:15, 19; Lev. 17:4, 10; Num. 15:30; 19:13). The personal experience of Moses indicates the solemn importance God attached to the performance of this rite (Ex. 4:24–26). Whether the sentence was to be carried out at the hands of the congregation, the civil magistrates, or God Himself is not explicitly stated. That the expulsion from one’s people was in certain cases followed by the death penalty (see Ex. 31:14) does not prove that capital punishment invariably accompanied such a sentence (see Ex. 12:19; Lev. 7:20, 21; Num. 19:13). However this may have been, an uncircumcised Hebrew, whether child or adult, would forfeit his social, political, and religious standing as a Hebrew (see on Ex. 12:15).

 

၁၅. စာရဝါဟုခေါ်မည်။ အာဗြဟံ၏ဇနီး စာရယ်ကို ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အမည်ဖြင့် ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ စာရယ်နှင့် စာရဝါဟူသော အမည်နှစ်ခုကြားတွင် ကြီးမားသောကွာခြားမှုမရှိပါ။ စာရယ်ဆိုသည်မှာ “ကျွန်ုပ်၏မင်းသမီး” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ စာရဝါသည် “မင်းသမီး” ဟု ရိုးရှင်းစွာဖြစ်လာသည်။ ယခင်က သူမသည် အာဗြဟံ၏မင်းသမီးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမှစ၍ သူမသည် လူမျိုးတစ်ခုလုံး၏ မင်းသမီးနှင့် ဘိုးဘွားအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရမည်။ သူမသည် အာဗြဟံသာမက သူမ၏သားစဉ်မြေးဆက်များနှင့်လည်း သက်ဆိုင်မည်။

15. Sarah shall her name be. This is the first time Abraham’s wife Sarai was mentioned by name in any divine communication with him. No great difference exists between the two names Sarai and Sarah. Sarai, meaning “my princess,” became simply Sarah, “a princess.” Formerly she had been Abraham’s princess, but henceforth she was to be recognized as the princess and progenitor of an entire nation. She would belong to her descendants as well as to Abraham.

 

၁၆. သူမမှသားတစ်ဦးလည်း။ နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်၊ အာဗြဟံသည် ကတိပေးထားသောသားသည် ဟာဂါ၏သားမဟုတ်ဘဲ စာရဝါ၏သားဖြစ်မည်ဟု တိကျသောညွှန်ကြားချက်များကို ပေးအပ်ခံရသည် (ဂလာတိ ၄:၂၂–၃၁ ကိုကြည့်ပါ)။

16. A son also of her. After the many years of waiting Abraham was given definite instructions to the effect that the promised seed would be Sarah’s child and not the child of Hagar (see Gal. 4:22–31).

 

လူမျိုးများ၏ဘုရင်များသည် သူမမှဖြစ်ပေါ်လာမည်။ ဤသည်မှာ အဓိကအားဖြင့် ဒါဝိဒ်နှင့် ယုဒဘုရင်များကို ရည်ညွှန်းသော်လည်း၊ ဧဒုံ၏ဘုရင်များကိုလည်း ထည့်သွင်းသည်။ လူတို့၏ မတော်မတရားမှုများကြောင့် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို မကြာခဏ အနှောင့်အယှက်ပြုသော်လည်း၊ သူ၏ရည်ရွယ်ချ1337ရုံးပြည့်စုံမည်ဟု ဘုရားသခင်က အာဗြဟံအား အာမခံသည် (ဟေရှာယ ၄၆:၁၀, ၁၁; ၅၅:၁၀, ၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။

Kings of people shall be of her. This refers primarily to David and his successors upon the throne of Judah, but includes as well the royalty of Edom. God assures Abraham that notwithstanding the perversity of men, who so often in their haste hinder Him, His purpose will prevail (see Isa. 46:10, 11; 55:10, 11).

 

၁၇. အာဗြဟံသည် မျက်နှာအပ်ကျသည်။ အာဗြဟံသည် ထပ်မံ၍ မျက်နှာအပ်ကျသည်ဟုဆိုခြင်းသည် ဤဗျာဒိတ်တော်စတင်ချိန်တွင် (အခန်းကဏ္ဍ ၃) မျက်နှာအပ်ကျပြီးနောက် ထပ်မံထလာခဲ့သည်ကို ဖော်ပြသည်။

17. Abraham fell upon his face. That Abraham fell once more upon his face indicates that he had risen since prostrating himself at the beginning of this revelation (see v. 3).

 

ရယ်မောသည်။ အာဗြဟံ၏ရယ်မောခြင်းသည် ဝမ်းမြူးခြင်း၏ထုတ်ဖော်မှုလား၊ သို့မဟုတ် သံသယဖြစ်ခြင်း၏ထုတ်ဖော်မှုလားဆိုသည်ကို မှတ်ချက်ပေးသူများက ကွဲပြားစွာယူဆကြသည်။ ဝမ်းမြူးခြင်းဟု ထောက်ခံသူများနှင့် သဘောတူရန် ပိုမိုနှစ်သက်ဖွယ်ရှိသော်လည်း၊ ရောမ ၄:၁၉, ၂၀ ကိုအခြေခံ၍ အကြောင်းအရာသည် သံသယဖြစ်ခြင်းကို ထောက်ခံပုံရသည်။ ရောမ၌ ပေါလု၏ဖော်ပြချက်သည် အာဗြဟံသည် ကတိတော်၏အမှန်တရားကို ယုံကြည်လက်ခံပြီးနောက် စိတ်နေစိတ်ထားကို ရည်ညွှန်းပေမည်။ အာဗြဟံက မေးသည့်မေးခွန်းများ၊ ဖြစ်နိုင်ခြေအားဖြင့် သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင်သာ ထုတ်ဖော်ပြီး အသံထွက်မပြောဘဲ၊ “အသက်တစ်ရာရှိသောသူထံတွင် သားဖြစ်ပေါ်မည်လော” နှင့် “အသက်ကိုးဆယ်ရှိသော စာရဝါသည် သားမွေးနိုင်မည်လော” ဟူသော မေးခွန်းများသည် ဝမ်းမြူးခြင်းဖြင့် ပြောဆိုပုံမပေါက်ပါ။ ၎င်းတို့သည် သံသယကို ထုတ်ဖော်ပုံရသည်။ အာဗြဟံ၏ရယ်မောခြင်းသည် စာရဝါနှင့်ပတ်သက်သော ဘုရားသခင်၏ကတိတော်သည် ဣရှမာအတွက် သူ၏အစီအစဉ်ကို လျစ်လျူရှုထားသည်ကို တွေ့ရှိရ၍ ရှက်ရွံ့မှုကိုလည်း ထင်ဟပ်ပြသည်ဖြစ်နိုင်သည် (ကမ္ဘာဦး ၁၇:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ယုံကြည်ခြင်း၏သူရဲကောင်းဖြစ်သော အာဗြဟံ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် သံသယရှိသည်ဟု ယူဆရန်ခက်ခဲသူများသည် အခန်းကဏ္ဍ ၁၂:၁၁–၁၃ နှင့် ၁၆:၂–၄ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဖြစ်ရပ်များကို သုံးသပ်သင့်သည်။ ထို့ပြင် စာရဝါ၏ရယ်မောခြင်း (အခန်းကဏ္ဍ ၁၈:၁၂–၁၅) သည် အာဗြဟံယုံကြည်ပြီးနောက်တွင်ပင် (အခန်းကဏ္ဍ ၂၁:၆, ၉; အခန်းကဏ္ဍ ၁၇:၁၉ ကိုလည်း ကြည့်ပါ) သူမတွင် သံသယရှိနေသေးကြောင်း ဖော်ပြသည်။

And laughed. Commentators vary in their opinion as to whether Abraham’s laughter was the expression of joy or of doubt. Although it would be more pleasing to agree with those who advocate the former, on the basis of Rom. 4:19, 20, the context seems to favor the latter. Paul’s statement in Romans would then apply to Abraham’s state of mind after being convinced of the reality of the promise. The questions asked by Abraham, probably in his heart rather than spoken audibly, “Shall a child be born unto him that is an hundred years old,” and, “Shall Sarah, that is ninety years old, bear?” do not leave the impression of being spoken in joy. They seem to express doubt. Perhaps Abraham’s laughter may also have reflected his embarrassment in finding that the divine promise regarding Sarah ignored his plans for Ishmael (see Gen. 17:18). Those who find it difficult to think of doubt in the heart of Abraham, the great hero of faith, should consider the events recorded in chs. 12:11–13 and 16:2–4. Note also Sarah’s laughter in ch. 18:12–15, which shows that she still doubted, even after Abraham had believed (see ch. 21:6, 9; also on ch. 17:19).

 

၁၈. ဣရှမာသည် ကိုယ်တော်ရှေ့မှာ အသက်ရှင်နိုင်ပါစေသော။ ဤအသနားခံမှုသည် ဣရှမာမွေးဖွားပြီးကတည်းက အာဗြဟံသည် ဤသားသည် ကတိပေးထားသောအမွေခံဖြစ်လာမည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ စာရဝါသည် အသက်ကြီးရင့်နေသဖြင့် သားတစ်ဦးကို မွေးဖွားပေးနိုင်မည်ဟူသော ဖြစ်နိုင်ခြေကို မမြင်နိုင်သဖြင့်၊ အာဗြဟံသည် ဣရှမာအတွက် အသနားခံသည်။ အာဗြဟံသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်ဖြင့် မွေးဖွားလာသောသားကို လက်ခံရန် ကျေနပ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ စာရဝါမှမွေးဖွားမည့်သားကို လဲလှယ်ရန်ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင်၊ ၎င်းသည် ဣရှမာကို သူ၏အမွေခံအဖြစ် လူသိရှင်ကြား ကြေညာထားသော အစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်ရမည့် ရှက်ရွံ့မှုကို ကယ်တင်ပေးလိမ့်မည် (PP ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ)။

18. That Ishmael might live before thee! This plea suggests that ever since the birth of Ishmael, Abraham had clung tenaciously to the hope that this son might be the promised heir. Blind to the possibility of Sarah’s presenting him with a son, at her advanced age, Abraham intercedes on behalf of Ishmael. Abraham would be content to accept him, the son of his own devising, in lieu even of the one to be born of Sarah. Furthermore, it would save him the embarrassment of giving up his publicly announced plan for Ishmael to be his heir (see PP 146).

 

၁၉. သူ၏အမည်ကို ဣဇာက်ဟု ခေါ်ရမည်။ “အမှန်စင်စစ်” — သံသယမရှိဘဲ — စာရဝါသည် မိခင်ဖြစ်လာမည်။ သံသယဖြစ်စရာအကြောင်းမရှိပါ။ ဘုရားသခင်က စာရဝါ၏ကတိပေးထားသောသားအတွက် ရွေးချယ်ထားသော အမည်မှာ ဣဇာက်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် “သူရယ်မောသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ၎င်းသည် အာဗြဟံ၏ရယ်မောခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်နိုင်ပြီး၊ သံသယ၏အားနည်းသောအခိုက်အတန့်ကို အမြဲသတိပေးမှုဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ပို၍ဖြစ်နိုင်သည်မှာ၊ ၎င်းသည် ကတိပေးထားသောသားမွေးဖွားလာသောအခါ အာဗြဟံခံစားရမည့် ဝမ်းမြူးမှုကို ထင်ဟပ်ပြသည်။ သူသည် ယခုသံသယဖြင့် ရယ်မောနိုင်သော်လည်း၊ ယုံကြည်ခြင်းသည် အမှန်တရားနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ သူသည် အမှန်တကယ် ဝမ်းမြူးမည် (ကမ္ဘာဦး ၂၁:၆, ၇; ဟေရှာယ ၅၄:၁; ဂလာတိ ၄:၂၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဣဇာက်နှင့် ဣရှမာတို့၏ အမည်များကို မွေးဖွားမတိုင်မီ ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး၊ အာဗြဟံနှင့် စာရယ်တို့၏ အမည်များကို သူတို့အတွက် အတွေ့အကြုံသစ်တစ်ခုပေးရန် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

19. Call his name Isaac. “Indeed”—unquestionably—Sarah would become a mother; there was no reason to doubt. The name God selected for Sarah’s promised son, Isaac, means “he laughs.” This may be a reference to Abraham’s laughter, the lasting reminder of a weak moment of doubt. More likely, however, it reflects the joy Abraham would experience with the birth of the son of promise. He might laugh now in doubt, but then he would rejoice indeed, when faith should meet reality (see Gen. 21:6, 7; Isa. 54:1; Gal. 4:27). The names of both Isaac and Ishmael were selected prior to birth, and the names of Abram and Sarai were changed because a new experience was in store for them.

 

၂၀. ဣရှမာနှင့်ပတ်သက်၍။ ဘုရားသခင်သည် ဣဇာက်အတွက် ပြုလုပ်ထားသော အထူးကတိများသည် ဣရှမာ၏မိခင်ထံသို့ တောထဲတွင် ရေတွင်းတစ်ခုတွင် ပေးခဲ့သော ကတိများကို ဖီဆန်မည်မဟုတ်ကြောင်း အာဗြဟံအား အာမခံသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၆:၁၀)။ ဣရှမာ၏သားတစ်ဆယ့်နှစ်ဦး၏ အမည်များကို အခန်းကဏ္ဍ ၂၅:၁၂–၁၆ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ယာကုပ်၏သားတစ်ဆယ့်နှစ်ဦးကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်းတို့တစ်ဦးစီသည် လူမျိုးတစ်ခု၏ဖခင်ဖြစ်လာသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၂၅:၁၃–၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။

20. As for Ishmael. God reassured Abraham that the special promises made to Isaac would not contravene those made to Ishmael’s mother at the well in the wilderness (ch. 16:10). The names of the 12 sons of Ishmael are given in ch. 25:12–16. Like the 12 sons of Jacob, each of them became the father of a tribe (see on ch. 25:13–16).

 

၂၁. ဣဇာက်နှင့်အတူ။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၉ ၏ဖော်ပြချက်ကို ထပ်မံဖော်ပြရင်း၊ ဘုရားသခင်သည် ဣရှမာမဟုတ်ဘဲ ဣဇာက်သည် ပဋိညာဉ်တော်၏သားဖြစ်မည်ဟု အာဗြဟံအား အာမခံသည်။ ဣရှမာသည် အာဗြဟံထံသို့ ပေးထားသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် ပါဝင်ခံစားရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဣဇာက်၏သားစဉ်မြေးဆက်များသည် ကာနာန်ပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်သောအရေအတွက်ရှိလာမည်။ အထူးသဖြင့်၊ ပဋိညာဉ်တော်သည် ၎င်း၏ရုပ်ဝတ္ထုနှင့် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများနှင့်အတူ၊ စာရဝါ၏သားဖြစ်သော ဣဇာက်နှင့် သူ၏သားစဉ်မြေးဆက်များအတွက်ဖြစ်သည်။ သားနှစ်ဦး၏ နောက်ပိုင်းသမိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ရွေးချယ်မှုနှင့် ပယ်ရှင်းမှုကို အပြည့်အဝထောက်ခံသည်။ ဟာဂါသည် စစ်မှန်သောဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏အစောပိုင်း အီဂျစ်သင်ကြားမှုများ၏လွှမ်းမိုးမှုသည် ဣရှမာနှင့် သူ၏သားများ၏ဘဝတွင် အဆုံးအဖြတ်ပေးခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏သားစဉ်မြေးဆက်များသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများဖြစ်လာခဲ့သည်။

21. With Isaac. Repeating the statement of v. 19, God assured Abraham that Isaac, not Ishmael, was to be the son of the covenant. While Ishmael should share generally in the blessings promised to Abraham, the offspring of Isaac would become sufficiently numerous to possess the land of Canaan. Specifically, the covenant, with all its material and spiritual blessings, was to Sarah’s son, Isaac, and to his posterity. The later history of the two sons fully justifies God’s selection of the one and rejection of the other. Even though Hagar had come to believe in the true God, the influence of her earlier Egyptian training proved to be decisive in the life of Ishmael and his sons, for his descendants became pagans.

 

ဤအချိန်တွင်။ ယခုအခါ သားတစ်ဦးကတိပေးထားမှုတွင် အချိန်ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုထည့်သွင်းထားသည်။ မသေချာမှုအတွက် နေရာမရှိတော့ပါ။ ပထမဆုံးကတိပေးမှုမှစ၍ နှစ်ပေါင်း ၂၅ နီးပါးစောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီး၊ ယခင်က ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သံသယများကို ပြသခဲ့ပြီးနောက်၊ အာဗြဟံသည် စောင့်ဆိုင်းရမည့်အချိန်သည် မကြာမီပြီးဆုံးတော့မည်ကို သိရှိခဲ့သည်။

At this set time. A time limit is now attached to the promise of a son. No longer could there be room for uncertainty. After waiting nearly 25 years since the first promise, and having shown faith and doubt in the past, Abraham learned that the time of waiting was soon to end.

 

၂၂. ဘုရားသခင်ထွက်သွားတော်မူသည်။ ဤဖော်ပြချက်သည် ဘုရားသခင်၏ဗျာဒိတ်တော်သည် မြင်နိုင်သောပုံစံဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်ကို မည်သည့်ပုံစံဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့မသိရပါ။

22. God went up. This statement indicates that the revelation of God had been a visible one. We have no idea of the form under which Abraham saw God.

 

၂၃. အာဗြဟံသည် ဣရှမာကိုခေါ်သည်။ ဘုရားသခင်၏အမိန့်ကို နာခံရင်း၊ အာဗြဟံသည် ဣရှမာအပါအဝင် သူ၏အိမ်ထောင်စုဝင်ယောက်ျားအားလုံးကို အရေဖြတ်ပေးခဲ့သည်။ ဣရှမာသည် အရေဖြတ်ခံရချိန်တွင် အသက် ၁၃ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၂၅)၊ ထို့ကြောင့် အာရပ်လူမျိုးများသည် ယခုတိုင် ဤထုံးတမ်းကို ဂျူးလူမျိုးများထက် နောက်ကျသောကာလတွင် ကျင့်သုံးကြပြီး၊ များသောအားဖြင့် အသက် ၅ နှစ်မှ ၁၃ နှစ်အတွင်း၊ မကြာခဏဆိုသလို ၁၃ နှစ်မြောက်နှစ်မတိုင်မီ မကျင့်သုံးကြပါ။

23. Abraham took Ishmael. Obeying God, Abraham circumcised all male members of his large household, including Ishmael. Because Ishmael was 13 years old when circumcised (v. 25), the Arabs even now defer this rite to a much later period than do the Jews, generally from the age of 5 to 13 and frequently not before the 13th year.

 

ellen g. white comments

1-16 PP 137-138

1 PP 137, 370

1, 2 SR 146

4 PP 137

5 PP 138

7 PP 370; SR 78, 146

10 PP 138, 363; SR 148

10, 11 SR 146

16 PP 138, 146

18 SR 78

18-20 PP 146

19 SR 78