ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂၂

 

အခန်းကြီး - ၂၂

chapter 22

 

၁ အာဗြဟံသည် ဣဇာက်ကို ယဇ်ပူဇော်ရန် စမ်းသပ်ခံရသည်။ ၃ သူသည် ၎င်း၏ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နာခံခြင်း၏ သက်သေပြသည်။ ၁၁ ကောင်းကင်တမန်က သူ့ကိုတားဆီးသည်။ ၁၃ ဣဇာက်ကို သိုးထီးတစ်ကောင်နှင့် လဲလှယ်သည်။ ၁၄ ထိုနေရာကို ယေဟိုဝါယိရေဟဟု ခေါ်သည်။ ၁၅ အာဗြဟံသည် ထပ်မံမင်္ဂလာခံရသည်။ ၂၀ နာဟောရ်၏မျိုးဆက်မှ ရေဗက္ကာအထိ။

1 Abraham is tempted to offer Isaac. 3 He giveth proof of his faith and obedience. 11 The angel stayeth him. 13 Isaac is exchanged with a ram. 14 The place is called Jehovah-jireh. 15 Abraham is blessed again. 20 The generation of Nahor unto Rebekah.

 

 

၁။ ဤအရာများပြီးနောက်။ အနှစ်သုံးဆယ့်ခုနစ်နှစ်ကြာ အေးချမ်းသောနှစ်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။ ဣဇာက်သည် ယခုအခါ အသက်နှစ်ဆယ်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၂၁:၁၄ ကိုကြည့်ပါ၊ ပီပီ ၁၄၇)။ အာဗြဟံသည် ဘုရားထံမှ နောက်ဆုံးမှတ်တမ်းတင်ထားသော သတင်းစကားကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်မှာ အနှစ်သုံးဆယ့်ခုနစ်နှစ်ကြာပြီဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက်၊ လူသားတစ်ဦးအတွက် အကြီးမားဆုံးစမ်းသပ်မှုကို အဆိုပြုသည့် ဗျာဒိတ်သစ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။

1. After these things. About 17 tranquil years are passed over in silence. Isaac was now a young man of 20 (see on ch. 21:14; PP 147). It was, as well, 17 years since Abraham had received his last recorded message from God. Suddenly, there came a new revelation, proposing the greatest test that could come to a human being.

 

ဘုရားသည် အာဗြဟံကို စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ ကျမ်းစာဘာသာပြန်သူများသည် ဟီဘရူးစကားလုံး “နိဿာဟ်” ကို “စမ်းသပ်ခြင်း” ဟု ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ဘာသာပြန်ဆိုခဲ့သည်။ (၁) လူတစ်ဦးက အခြားသူတစ်ဦးကို စမ်းသပ်သို့မဟုတ် သက်သေပြသည့်အခါ။ ရှေဘဘုရင်မသည် ရှောလမုန်၏ဉာဏ်ပညာသည် ထင်ရှားသည့်အတိုင်း ဖြစ်မဖြစ်ကို ဖော်ထုတ်ရန် “ခက်ခဲသောမေးခွန်းများဖြင့် စမ်းသပ်ရန်” လာခဲ့သည် (၁ ဘုရင်ခံ ၁၀:၁)။ (၂) ဘုရားသည် လူတစ်ဦးကို စမ်းသပ်သို့မဟုတ် သက်သေပြသည့်အခါ (ထွက်မြောက်ရာ ၁၆:၄၊ တရားဟောရာ ၈:၂, ၁၆၊ ၁၃:၃၊ ၂ ရာဇဝင်ချက် ၃၂:၃၁)။ (၃) လူတစ်ဦးသည် ဘုရားကို ၎င်း၏အဆိုပြုချက်များနှင့်အညီ လုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းဖြင့် စမ်းသပ်သည့်အခါ။ ဤသည်မှာ ယုံကြည်ခြင်းနှင့်မတူဘဲ မာန်ထောင်လွှားခြင်းဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၇:၂, ၇၊ တောလည်ရာ ၁၄:၂၂၊ ဟေရှာယ ၇:၁၂)။ “စမ်းသပ်ခြင်း” ဟူသောစကားလုံးသည် ယခုအခါ မကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်ကို ဆိုလိုလေ့ရှိသောကြောင့် ဤနေရာတွင် “စမ်းသပ်ခြင်း” ဟူသောစကားလုံးကို သုံးရန် ပိုမိုသင့်လျော်သည်။ ဘုရားသည် မည်သူ့ကိုမျှ “စမ်းသပ်” မည်မဟုတ် (ယာကုပ် ၁:၁၃)။

God did tempt Abraham. The KJV translators have rendered the Hebrew word nissah, “tempt,” in various ways: (1) When one man tests or proves another. The queen of Sheba came to Solomon “to prove him with hard questions” designed to reveal whether his wisdom was as great as it was reputed to be (1 Kings 10:1). (2) When God tries, tests, or proves a man (Ex. 16:4; Deut. 8:2, 16; 13:3; 2 Chron. 32:31). (3) When a man puts God to the test by trying to compel Him to act in accordance with his own proposals. This is presumption, as distinct from faith (Ex. 17:2, 7; Num. 14:22; Isa. 7:12). Inasmuch as the word “tempt” is now generally used to imply evil intent, the word “test” would be preferable here. God never “tempts” any man (James 1:13).

 

ဤအရပ်၌ ငါရှိသည်။ ဤဗျာဒိတ်သည် အာဗြဟံထံ ညအခါ၌ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး (ပီပီ ၁၄၇)၊ ဘုရားသည် အာဗြဟံထံသို့ စကားပြောသည့် အဋ္ဌမအကြိမ်ဖြစ်သည် (တမန်တော် ၇:၂၊ ကမ္ဘာဦး ၁၂:၁၊ ၁၃:၁၄၊ ၁၅:၁၊ ၁၇:၁၊ ၁၈:၁၊ ၂၁:၁၂)။ ယခင်အတွေ့အကြုံများက အာဗြဟံအား ဘုရား၏အသံကို ချက်ချင်းမှတ်မိစေခဲ့ပြီး၊ သူသည် ဖြေကြားရန် အသင့်ရှိခဲ့သည်။ ဤအကျဉ်းချုံးမိတ်ဆက်စကားပြောဆိုမှုသည် ဟီဘရူးဘာသာတွင် စကားလုံးနှစ်လုံးသာပါရှိပြီး၊ ယခင်အခါများနှင့် ကွဲပြားသည်။

Behold, here I am. This vision, which came to Abraham at night (PP 147), was the eighth occasion on which God spoke to Abraham (Acts 7:2; Gen. 12:1; 13:14; 15:1; 17:1; 18:1; 21:12). Previous experiences had taught Abraham to recognize God’s voice immediately, and he was ready to answer. This brief introductory conversation consists of but two words in Hebrew, and in this respect differs from similar occasions in the past.

 

၁ (ယာကုပ် ၁:၁၃) ဘုရားသခင်သည် စမ်းသပ်မှုအတွက် အခြေအနေများကို ခွင့်ပြုတော်မူသည်။—သွေးဆောင်မှုဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။—၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏သားသမီးများဟု ဆိုကြသူများကို စမ်းသပ်ပြီး စုံစမ်းရန် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံကို စမ်းသပ်တော်မူသည်၊ ဣသရေလလူမျိုးများကို စမ်းသပ်တော်မူသည်ဟု ဖတ်ရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်ရန်နှင့် အကူအညီအတွက် ဘုရားသခင်ထံသို့ ကြည့်ရှုစေရန် အခြေအနေများကို ဖြစ်ပေါ်စေခွင့်ပြုတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူများထံသို့ သွေးဆောင်မှုရောက်လာရန် ခွင့်ပြုတော်မူသည်၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏အကူအညီပေးသူဖြစ်ကြောင်း သိရှိနိုင်ရန်ဖြစ်သည်။ သွေးဆောင်မှုခံရသောအခါ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လျှင်၊ သွေးဆောင်မှုကိုရင်ဆိုင်နိုင်ရန် သူတို့ကို ခွန်အားပေးတော်မူသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ရန်သူထံသို့ အလျှော့ပေးပြီး၊ သူတို့၏အလွန်တန်ခိုးကြီးသောအကူအညီပေးသူထံသို့ မချဉ်းကပ်ဘဲ လျစ်လျူရှုလျှင်၊ သူတို့သည် အနိုင်ယူခံရသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ခွဲခွာသွားကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏လမ်းကို လိုက်လျှောက်ကြောင်း သက်သေမပြပေ (အက်စ်တီ မတ်လ ၁၂၊ ၁၉၁၂)။

1 (James 1:13). God Permitted Circumstances to Test.—What is temptation?—It is the means by which those who claim to be the children of God are tested and tried. We read that God tempted Abraham, that He tempted the children of Israel. This means that He permitted circumstances to occur to test their faith, and lead them to look to Him for help. God permits temptation to come to His people today, that they may realize that He is their helper. If they draw nigh to Him when they are tempted, He strengthens them to meet the temptation. But if they yield to the enemy, neglecting to place themselves close to their Almighty Helper, they are overcome. They separate themselves from God. They do not give evidence that they walk in God’s way (ST March 12, 1912).

 

၂။ သင်၏သားကို ယူလော့။ ဤစကားလုံးများကို ဖြည်းဖြည်းပြောခဲ့သည်ဆိုပါက၊ အာဗြဟံသည် မာန၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အံ့ဩမှုတို့ကို အစဉ်လိုက်ခံစားခဲ့ရပေမည်။ ဘုရားသည် မိဘချစ်ခြင်းမေတ္တာကို နှိုးဆွရန်နှင့် မကြာမီလာမည့် ပြင်းထန်သောစမ်းသပ်မှုအတွက် အာဗြဟံကို ပြင်ဆင်ရန် ထပ်ကာထပ်ကာ ပြောဆိုခဲ့သည်။ ဣဇာက်ကို “တစ်ဦးတည်းသောသား” ဟု ခေါ်ဆိုရာတွင်၊ သူသည် ကတိတော်၏ တရားဝင်အမွေခံအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသူတစ်ဦးသာဖြစ်သည်ဟု ဘုရားက ညွှန်ပြသည်။ ဤအရာသည် အခန်းကဏ္ဍ ၂၁:၁၂, ၁၃ ၌ ဘုရားသည် ဣရှမာလကို “ကျွန်မ၏သား” ဟု ခေါ်ဆိုသည့်အသုံးအနှုန်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။

2. Take now thy son. If these words were spoken slowly, as is probable, Abraham must have felt, in sequence, pride, fear, and awe. Repetition was calculated by God to arouse parental affection and to prepare Abraham for the severe test soon to follow. In calling Isaac, Abraham’s “only son,” God implied that he alone was considered a legitimate heir to the promise. This contrasts with the expression of ch. 21:12, 13, where God calls Ishmael “the son of the bondwoman.”

 

မိုရိယပြည်။ မိုရိယဟူသောအမည်သည် သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဤနေရာနှင့် ၂ ရာဇဝင်ချက် ၃:၁ တို့တွင်သာ နှစ်ကြိမ်ပေါ်ထွက်သည်။ နောက်ဆုံးကျမ်းပိုဒ်အရ၊ ရှောလမုန်သည် ၎င်း၏ဗိမာန်တော်ကို ဒါဝိဒ်၏မြို့မြောက်ဘက်နှင့် ကိဒရွန်ချိုင့်ဝှမ်းအနောက်ဘက်ရှိ မိုရိယတောင်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မိုရိယပြည်သည် ယေရုဆလင်မြို့တဝိုက်ရှိ တောင်တန်းဒေသဖြစ်ရမည်။ ဤအမည်သည် သိပ်မထင်ရှားပုံရသည်။

The land of Moriah. The name Moriah appears but twice in the Bible, here and in 2 Chron. 3:1. According to the latter text Solomon built his temple on Mt. Moriah, to the north of David’s city and to the west of the Kidron valley. The land of Moriah must therefore have been the mountainous country round about Jerusalem. The name seems to have been rather uncommon.

 

သူ့ကို ယဇ်ပူဇော်လော့။ လူသားများ၊ အထူးသဖြင့် မွေးကင်းစကလေးများကို ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် ရှေးခေတ်တွင် သာမန်ဖြစ်ခဲ့သည်။ သမ္မာကျမ်းနှင့် ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရပ်များက ခါနာန်လူမျိုးများသည် ထိုကဲ့သို့ထုံးတမ်းများကို ကျင့်သုံးခဲ့ကြောင်း အတည်ပြုသည်။ သားဦးကို ဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်သည့်အယူအဆသည် အာဗြဟံအတွက် ထူးဆန်းသည့်အရာမဟုတ်ပေ။ ဘုရားသည် ထိုကဲ့သို့ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသည် (ဝတ်ပြုရာ ၁၈:၂၁) ဖြစ်သော်လည်း၊ အာဗြဟံသည် ဤဘုရား၏တားမြစ်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားမလည်ခဲ့ဟု ယူဆရသည်။ အာဗြဟံသည် ၎င်း၏သားကို ယဇ်ပူဇော်ရန် ဘုရား၏အမိန့်ကို ကန့်ကွက်မှုမပြုခဲ့ခြင်းကို ဤယူဆချက်ဖြင့်သာ ရှင်းပြပေးနိုင်သည်။

Offer him. The sacrifice of human beings, particularly of infants, was common in ancient times. Both the Bible and archeology affirm that the Canaanites practiced such rites. The idea of sacrificing one’s first-born to the deity was therefore nothing strange to Abraham. While God explicitly prohibited such sacrifices (Lev. 18:21), it is not certain that Abraham was clear as to this. Indeed, only on the assumption that he did not understand this divine ban can we explain his failure to protest God’s command to offer up his son.

 

၂ ဘုရားသခင်အား ပေးရန်အတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိသောအရာမရှိ။—အာဗြဟံ၏ယုံကြည်ခြင်းအကျင့်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏အကျိုးအတွက် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏လိုအပ်ချက်များအပေါ် ယုံကြည်မှုရှိရန်နှင့် ၎င်းတို့သည် မည်မျှပင်နီးကပ်ပြီး နာကျင်စေသည်ဖြစ်စေ၊ ယုံကြည်မှုရှိရန် ကြီးမားသောသင်ခန်းစာကို သင်ပေးသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် သားသမီးများအား မိဘများနှင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြည့်စုံသောနာခံမှုကို သင်ပေးသည်။ အာဗြဟံ၏နာခံမှုအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်အား ပေးရန်အတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိသောအရာမရှိကြောင်း သင်ယူရသည် (အိုင်ဘစ်၊ ဇန်နဝါရီ ၂၇၊ ၁၈၈၇)။

2. Nothing Too Precious to Give to God.—This act of faith in Abraham is recorded for our benefit. It teaches us the great lesson of confidence in the requirements of God, however close and cutting they may be; and it teaches children perfect submission to their parents and to God. By Abraham’s obedience we are taught that nothing is too precious for us to give to God. (Ibid., Jan. 27, 1887).

 

၃။ နံနက်စောစော၌။ အာဗြဟံသည် နံနက်စောစော ထလေ့ရှိသည့်အကျင့်ရှိပုံရသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၉:၂၇၊ ၂၁:၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် လုပ်ဆောင်တတ်သူဖြစ်ပြီး၊ ယခုဘုရားက စကားပြောပြီးနောက်၊ ချက်ချင်းနာခံခြင်းသာလျှင် သူ၏တွေးခေါ်မှုဖြစ်သည်။ ဤသတင်းစကား၏အလေးချိန်ကို စိတ်ထဲထားရင်း သူမည်သို့ အိပ်ပျော်နိုင်မည်နည်း။ မဖြစ်နိုင်သည့်အရာများက မည်မျှပင် မဖြစ်နိုင်ပုံရသနည်း။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် မည်မျှသောသံသယများက သူ့ကိုနှိပ်စက်ခဲ့ရမည်နည်း။ သူ့ကိုယ်သူ နှောင့်နှေးမှုကို မယုံကြည်သဖြင့်၊ စာရာ၏ဖြစ်နိုင်သော ကန့်ကွက်မှုနှင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့်၊ သူသည် သတ်မှတ်ထားသောတောင်သို့ ချက်ချင်းထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

3. Early in the morning. Abraham seems to have been in the habit of rising early (see chs. 19:27; 21:14). He was a man of action, and now that God had spoken, his only thought was immediate obedience. Anyway, how could he sleep with the weight of this message upon his mind? How impossible it all seemed! What doubts must have tortured his mind! Not trusting himself should he presume to delay, and fearing also the possible opposition and interference of Sarah, he determined to set out immediately for the designated mountain.

 

အာဗြဟံသည် ၎င်း၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး၏ အကြီးမားဆုံးစမ်းသပ်မှုတွင် မေးခွန်းတစ်ခုမျှမမေးဘဲ၊ ကန့်ကွက်မှုတစ်ခုမျှမပြုဘဲ၊ လူသား၏အကြံဉာဏ်ကို မတောင်းဆိုဘဲ နာခံခဲ့သည်။ မူအရာနှင့်ပတ်သက်သည့်အခါ၊ ရင့်ကျက်သောခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် တာဝန်ကို ရှင်းလင်းစွာသိမြင်ရုံသာလိုအပ်သည်။ သူ၏ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသည် မေတ္တာနှင့်ဆက်ကပ်မှုဖြင့် ပြည့်လျှံနေသောနှလုံးသားမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဘုရား၏ရှေ့တော်၌ နေ့စဉ်နေထိုင်ပြီး၊ အမှန်တရားနှင့် တာဝန်ကို သူ၏သိမြင်မှုကို မှေးမှိန်စေမည့် လူသား၏ထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုများ မရှိပေ။ သို့သော် ဤအခါ၌၊ “ဘုရား၏မိတ်ဆွေ” ၏နှလုံးသားထဲတွင် မည်မျှသောရုန်းကန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရမည်နည်း၊ နာခံမည်လားဟူသောအရာမဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏အာရုံနှင့်အကြံအစည်များက သူ့ကို မလှည့်စားကြောင်း ဘုရား၏အာမခံချက်အတွက်သာဖြစ်သည်။

In the supreme test of a long, eventful life Abraham obeyed without raising a single question, without offering a single objection, and without seeking human counsel. Where principle is involved, the mature Christian asks no more than a clear perception of duty. His cooperation springs from a heart overflowing with love and devotion. He lives as in the very presence of God, with no human considerations to dim his apprehension of truth and duty. Yet, upon this occasion, what a struggle must have taken place in the heart of the “friend of God,” not as to whether he would obey, but rather for divine assurance that his senses and reason were not deceiving him.

 

သူ၏မြည်းကို ကုန်းနှင်းတပ်လိုက်သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်ရှိ တိုတောင်းသောဖော်ပြချက်များသည် ပြည်ထောင်စုခေါင်းဆောင်၏ တည်ငြိမ်သောဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် မယိမ်းယိုင်သောသူရဲကောင်းဆန်မှုကို ရောင်ပြန်ဟပ်ပြီး၊ ဘုရား၏အမိန့်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူ၏တည်ငြိမ်သောအသံနှင့် တည်ကြည်သောလက်များသည် ကျိုးပဲ့ပြီး သွေးထွက်နေသောနှလုံးသားထဲမှ ခံစားချက်များကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ ခရီးရှည်အတွက် လိုအပ်သောအရာအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ ပြင်ဆင်ပြီး လက်တွေ့ကျကျ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ယခင်အားနည်းချက်များ၏ အရိပ်အယောင်မရှိခဲ့ပေ။ ယုံကြည်ခြင်း၏ မြင့်မြတ်သောသူရဲကောင်းတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ၎င်း၏ဝိညာဉ်ရေးရာလေ့ကျင့်မှုပြီးစီးပြီးနောက်၊ အာဗြဟံသည် ၎င်း၏အကြီးမားဆုံးစမ်းသပ်မှုအချိန်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ခေါ်ဆိုခံရသောအခါ ချက်ချင်းတုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ၎င်း၏ဝိညာဉ်ရေးအတွေ့အကြုံ၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည်။ သူသည် လူသားမည်သူမျှ မကျော်လွန်နိုင်သော အမြင့်သို့ တည်ငြိမ်စွာ တက်လှမ်းခဲ့ပြီး၊ “ယုံကြည်သူများ၏ဖခင်” ဟု ဂုဏ်ပြုခံရရန် အရည်အချင်းပြည့်မီခဲ့သည်။

Saddled his ass. The series of terse statements in this verse admirably reflect the calm deliberation and unflinching heroism with which the patriarch proceeded to carry out the divine command. His calm voice and steady hands in no way betrayed the inner emotion of a broken and bleeding heart. Everything needed for the long journey was quickly prepared in a matter-of-fact way. There was no trace of past moments of weakness. As a noble hero of faith, his training complete, Abraham responded immediately when called upon to meet his supreme hour of test. This was the climax of his spiritual experience. He serenely rose to a height never surpassed by mortal man, and qualified for the honor of being called “father of the faithful.”

 

၄။ တတိယနေ့၌။ နှစ်ရက်ကြာ ခရီးသွားပြီးနောက်၊ အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်နှင့် ကျွန်နှစ်ဦးတို့သည် မိုရိယပြည်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဆုတောင်းရင်း အိပ်မပျော်သည့်ညနှစ်ညကို ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ တတိယနေ့တွင် နံနက်စောစော ထပြီး၊ အာဗြဟံသည် ယဇ်ပူဇော်ရန်အတွက် ဘုရားသတ်မှတ်ထားသော အမှတ်အသား ဖြစ်သည့် ဘုန်းတန်ခိုးတိမ်တိုက်ကို မြင်လိုက်ရသည် (ပီပီ ၁၅၁)။

4. On the third day. Two days of travel brought the travelers—Abraham, Isaac, and two servants—into the land of Moriah. Two sleepless nights had been spent in prayer. Arising early on the morning of the third day, Abraham beheld the divinely appointed sign, a cloud of glory, indicating the mountain on which the sacrifice was to be made (PP 151).

 

၅။ ဤနေရာ၌ နေကြလော့။ အာဗြဟံလုပ်ဆောင်တော့မည့် သန့်ရှင်းသောတာဝန်သည် အခြားလူသား၏မျက်စိနှင့်နားများအတွက် အလွန်သန့်ရှင်းလွန်းသည်ဟု သူထင်မြင်ခဲ့သည်။ ဘုရားမှလွဲ၍ မည်သူမျှ နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်။ နှစ်ရက်ကြာ သူ၏အတွေးများနှင့် ခံစားချက်များကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ ဣဇာက်သည် ပထမဆုံးသိရမည့်သူဖြစ်ပြီး၊ ဤဝမ်းနည်းဖွယ်နှင့် ကိုယ်ချင်းစာဖွယ်အချိန်ကို မျှဝေမည့် တစ်ဦးတည်းသောသူဖြစ်သည်။

5. Abide ye here. The solemn duty Abraham was about to perform seemed to him too sacred for other human eyes and ears. None but God could understand. For two days he had concealed his thoughts and emotions. Isaac was to be the first to know, and the only one to share with him this hour of passion and pathos.

 

ငါနှင့်လူငယ်။ ဤအစီအစဉ်တွင် ပါဝင်သော ကျမ်းပိုဒ်သုံးခုစီတွင် “ကျွန်ုပ်တို့” ဟူသော နာမ်စားပါရှိသည်။ အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်သည် ဟီဘရူးဘာသာတွင် ထည့်သွင်းထားသော ပုရောဖက်ယုံကြည်ခြင်းကို မထင်ဟပ်ပေ။ အာဗြဟံသည် ၎င်း၏ကျွန်နှစ်ဦးအား “ငါနှင့်လူငယ်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုနေရာသို့သွားမည်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဝတ်ပြုမည်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပြန်လာမည်” ဟု စစ်မှန်စွာပြောခဲ့သည်။ ဘုရား၏ရည်ရွယ်ချက်ကို သူနားမလည်ခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသည် ဣဇာက်ကို သေခြင်းမှ ထမြောက်စေမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည် (ဟီဘရူး ၁၁:၁၉)။ ဘုရားသည် ဣဇာက်သည် ၎င်း၏အမွေခံဖြစ်မည်ဟု အကန့်အသတ်မရှိ ကတိမပေးခဲ့သလား (ကမ္ဘာဦး ၂၁:၁၂)။ အာဗြဟံသည် ၎င်း၏သားကို သတ်ရမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်လုပ်ရပ်မှ လွတ်မြောက်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း၊ ဣဇာက်သည် သူ့ထံ ပြန်လည်ပေးအပ်ခံရမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်၊ သူသည် “ကျွန်ုပ်တို့ ပြန်လာမည်” ဟု ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပြောခဲ့သည်။ တစ်ဦးတည်း ပြန်လာရန်မမျှော်လင့်ခဲ့ဘဲ၊ ၎င်း၏သားကို ကိုယ်တိုင်သတ်ပြီး ဘုရားအား ပူဇော်ခဲ့သည်ဟု ကျွန်များထံ ပြန်လည်အစီရင်ခံရန် မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ (ပီပီ ၁၅၁, ၁၅၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်း၏ဝိညာဉ်ရေးအတွေ့အကြုံ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သည် ၎င်း၏မယိမ်းယိုင်သောနာခံမှုတွင်သာမက၊ ဘုရား၏မပျက်မကွက်သောကတိများအပေါ် ၎င်း၏မယိမ်းယိုင်သောယုံကြည်ခြင်းတွင်လည်း ထင်ရှားသည်။

I and the lad. Each of the three verbs of the sequence thus introduced contains the pronoun “we.” The English translation does not reflect the prophetic faith implicit in the Hebrew. Literally, Abraham said to his two servants, “I and the youth, we will go yonder, and we will worship, and we will come again.” Though he did not understand God’s purpose, he did believe that God would raise Isaac from the dead (Heb. 11:19). Had not God promised, without qualification, that Isaac was to be his heir (Gen. 21:12)? Abraham did not anticipate being spared the gruesome act of slaying his own son, but believed that Isaac would be restored to him. Accordingly, he spoke in faith when he said, “We will come again.” Only by faith was it possible not to expect to return alone, to report to the men that with his own hands he had taken the life of his son and offered him to God (see PP 151, 152). The height of his spiritual experience is evident, not only in his unwavering obedience, but also in his unflinching faith in God’s unfailing promises.

 

၆။ သူတို့သွားခဲ့ကြသည်။ ဖခင်နှင့်သားသည် တိတ်ဆိတ်စွာ တောင်တက်လှမ်းခဲ့ကြပြီး၊ အာဗြဟံသည် တွေးတောဆင်ခြင်ရင်း ဆုတောင်းနေခဲ့သည်။ ဣဇာက်သည် ၎င်း၏ဖခင်၏ ခရီးစဉ်၏သဘောသဘာဝနှင့် ရည်ရွယ်ချက်နှင့်ပတ်သက်၍ ထူးခြားသောတိတ်ဆိတ်မှုကို တွေးတောဆင်ခြင်နေခဲ့သည်။ ဖခင်နှင့်အတူ တစ်ဦးတည်းရှိနေရင်း၊ တစ်ယောက်တည်းနေရင်း ဣဇာက်သည် သိုးသငယ်မရှိခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ၎င်း၏အံ့ဩမှုကို ဖော်ပြရန် ဖိတ်ခေါ်ခံခဲ့ရသည်။

6. They went. Father and son began the ascent in silence, Abraham in meditation and prayer, and Isaac pondering over his father’s unwonted reticence as to the nature and purpose of their journey. Alone with his father, solitude invited Isaac to give expression to his bewilderment over the absence of a lamb.

 

အာဗြဟံ၏ မိုရိယတောင်သို့ ခရီးသွားခြင်း

Abraham’s Journey to Mount Moriah

 

 

 

၇. ကျွန်ုပ်၏ဖခင်။ ဤချစ်ခင်ရင်းနှီးသောအသုံးအနှုန်းသည် အာဗြဟံ၏နှလုံးသားကို နာကျင်စေခဲ့ရမည်။ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး ဆီးမစ်အိမ်တော်မှ ကောင်းစွာပြုစုပျိုးထောင်ခံရသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဣဇာက်က ဤအသုံးအနှုန်းကို အသုံးပြုရာတွင် မေးခွန်းတစ်ခုမေးလိုသည့် သူ၏ဆန္ဒကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ကောင်းစွာပြုစုပျိုးထောင်ခံရသောသားတစ်ဦးသည် မိဘများရှေ့တွင် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ မေးခွန်းများမေးရန် သို့မဟုတ် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် မဝံ့မရဲဖြစ်သည်။ အာဗြဟံက “ဤတွင် ငါရှိ၏၊ ငါ့သား” ဟု ဖြေကြားပြီး ဤခွင့်ပြုချက်ကို ပေးခဲ့သည်။

7. My father. This expression of endearment must have lacerated Abraham’s heart. As used by Isaac, a well-bred young man of a cultured Semitic family, this form of address signified his desire to ask a question. No well-trained son would presume to ask questions or make statements in the presence of his parents without first receiving permission to do so. Abraham gave this permission by replying, “Here am I, my son.”

 

သိုဖြစ်လျှင် သိုးသငယ်သည် အဘယ်မှာရှိသနည်း။ ဤတိုက်ရိုက်မေးခွန်းသည် အပြစ်ကင်းစင်သော အံ့ဩမှုသက်သက်ကိုသာ ဖော်ပြသည်။ ဣဇာက်သည် သူသည် ပျောက်ဆုံးနေသော သိုးသငယ်အစား အစားထိုးရမည်ဟု အနည်းငယ်မျှ သံသယမဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ဇာတ်ကြောင်းတွင် မည်သည့်အရာမျှ မဖော်ပြထားပေ။ သူ၏မေးခွန်းသည် သံသယမရှိဘဲ သို့မဟုတ် မလိုအပ်သော စူးစမ်းလိုစိတ်မရှိဘဲ ရိုးရှင်းစွာ မေးမြန်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

Where is the lamb? This point-blank question expressed no more than innocent wonder. Nothing in the narrative suggests that Isaac in the least surmised that he was to substitute for the missing lamb. His question was asked in all simplicity of mind, without suspicion or undue inquisitiveness.

 

၈. ဘုရားသခင်က ပြင်ဆင်ပေးတော်မူမည်။ အာဗြဟံ၏ဖြေကြားချက်သည် သူ၏ဝိညာဉ်ရောက်ရှိခဲ့သော သူရဲကောင်းဆန်သော ယုံကြည်ခြင်း၏အမြင့်ဆုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်အရ လှုံ့ဆော်ခံရသဖြင့် ၎င်းသည် အခန်းကဏ္ဍ ၁၃ ရှိ သိုးထီးနှင့် ဘုရားသခင်၏သိုးသငယ်နှစ်ခုလုံးကို ညွှန်ပြခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် ၎င်းတို့နှစ်ခုစလုံးသည် သူ၏သိနားလည်မှုထက် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို လိုက်လျှောက်နေပြီး သူ၏ “တစ်ဦးတည်းသောသား” သည် သူ့ထံသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်ခံရမည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်မရှိခဲ့လျှင်၊ ဣဇာက်နှင့် ခွဲခွာရမည်ဟူသော အာဗြဟံ၏စိတ်ဆင်းရဲမှုသည် သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့လိမ့်မည်။ သို့သော်၊ ယင်းမေးခွန်းသည် ဖခင်၏နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်ခဲ့ရမည်။ ဣဇာက်သည် နားလည်မည်လား။

8. God will provide. Abraham’s reply constitutes a prophetic utterance from the heights of heroic faith to which his soul had risen. By inspiration it pointed both to the ram of v. 13 and to the Lamb of God, which at the moment were equally beyond his ken. Except for the conviction that he was doing the will of God and that his “only son” would be restored to him, Abraham’s agony at the thought of parting from Isaac would have been beyond endurance. Albeit, the boy’s question must have pierced the father’s heart. Would Isaac understand?

 

၉. အာဗြဟံသည် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။ နောင်ရာစုနှစ်များတွင် ဗိမာန်တော်တည်ရှိရာ နေရာသို့ရောက်ရှိသောအခါ၊ ဖခင်နှင့်သားသည် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။ မယ်လဇဒက်၏မြို့ဖြစ်သော ဆာလံသည် တောင်ဘက်သို့ အနည်းငယ်သာရှိပြီး၊ အနည်းငယ်ဝေးကွာသော အနောက်မြောက်ဘက်တွင် နောင်တွင် ဂေါလဂေါသာဟု လူသိများသော တောင်ကုန်းတစ်ခုရှိသည်။

9. Abraham built an altar. Reaching the spot where in later centuries the Temple stood, father and son reared an altar. Salem, the city of Melchizedek, was scarcely more than a stone’s throw to the south. But a little farther, to the northwest, was the hill later known as Golgotha.

 

ဣဇာက်ကို ချည်နှောင်ခဲ့သည်။ အရာအားလုံးပြီးစီးပြီး ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ယဇ်ပူဇော်ရန်သာ ကျန်ရှိသောအခါ၊ အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ဖော်ပြခံရသမျှကို တုန်လှုပ်စွာ ဣဇာက်အား ပြောပြခဲ့ပြီး၊ ဣဇာက်အား ပြန်လည်ပေးအပ်ခံရမည်ဟူသော သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကိုလည်း ထည့်သွင်းပြောခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ဣဇာက်၏ရင်ထဲတွင် အံ့ဩမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ လိုက်နာမှု၊ နောက်ဆုံးတွင် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် အားကိုးမှုတို့ ရောထွေးစီးဆင်းနေမည်ကို စိတ်ကူးဖြင့်ပင် ခန့်မှန်းရန်ခက်ခဲသည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ သူသည် ယဇ်ပူဇော်ရာတွင် သူ၏အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရသည်ကို ဂုဏ်ယူစရာအဖြစ် မှတ်ယူမည်။ အသက် ၂၀ ရှိ လူငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူသည် အလွယ်တကူ ခုခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ အထွတ်အထိပ်မရောက်မီ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်များတွင် သူ၏ဖခင်ကို အားပေးခဲ့သည်။ ဣဇာက်သည် သူ၏ဖခင်၏ယုံကြည်ခြင်းကို နားလည်ပြီး မျှဝေခဲ့သည်မှာ သူ၏မိဘမှ ငယ်ရွယ်စဉ်မှစ၍ ပေးအပ်ခဲ့သော ဂရုတစိုက်ပြုစုပျိုးထောင်မှုကို ဂုဏ်ပြုသော သာဓကတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဣဇာက်သည် သူ၏ခမည်းတော်၏အလိုတော်ကို လိုက်လျှောက်ခဲ့သော ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ သင့်လျော်သော ပုံစံတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည် (မဿဲ ၂၆:၃၉)။ ဖခင်နှစ်ဦးစလုံးသည် ၎င်းတို့၏တစ်ဦးတည်းသောသားကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။

Bound Isaac. When all was complete, and nothing remained save the placing of the sacrifice upon the altar, Abraham tremblingly told Isaac all that God had revealed to him, and probably added to that his own faith in Isaac’s restoration. It is difficult to imagine the mingled feelings that must have surged through Isaac’s breast—amazement, terror, submission, and finally faith and trust. If such were the will of God, he would count it an honor to yield his life in sacrifice. A young man of 20, he might easily have resisted; instead, he encouraged his father in the final moments preceding the climax. That Isaac understood and shared his father’s faith was a noble tribute to the careful training he had received through childhood and youth. Isaac became thus a fitting type of the Son of God, who yielded to the will of His Father (Matt. 26:39). In each case the father gave up his only son.

 

၁၀. ဓားကိုယူခဲ့သည်။ ချည်နှောင်ထားသော ယဇ်ကို သစ်သားပုံပေါ်တွင် တင်ပြီးနောက်၊ အာဗြဟံသည် သူ၏သားကို သတ်ပြီး သစ်သားပုံအား မီးရှို့ရန် နောက်ဆုံးလုပ်ဆောင်မှုအတွက် အသင့်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပြီးပြည့်စုံသော ဘုရားသခင်၏သိုးသငယ်၏ ပုံစံတစ်ခုအနေဖြင့်၊ ဣဇာက်သည် ခုခံမှုမပြခဲ့သလို ညည်းညူမှုလည်း မပြုခဲ့ပေ (ဟေရှာယ ၅၃:၇ ကိုကြည့်ပါ)။

10. Took the knife. Having laid the bound victim upon the wood, Abraham was ready for the last act, the slaying of his son and setting fire to the pile of wood. As a type of the perfect Lamb of God, Isaac offered no resistance and voiced no complaint (see Isa. 53:7).

 

၁၁. ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်က ဟစ်ခေါ်ခဲ့သည်။ အတိတ်ကာလတွင် ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံအား တိုက်ရိုက်မိန့်တော်မူခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ သူ၏ကောင်းကင်တမန်ကို စေလွှတ်ခဲ့သည် (တမန်တော်များ ၇:၂; ကမ္ဘာဦး ၁၂:၁; ၁၃:၁၄; ၁၅:၁; ၁၇:၁; ၁၈:၁; ၂၁:၁၂; PP ၁၅၂ ကိုကြည့်ပါ)။

11. The angel of the Lord called. Whereas in the past God had spoken directly to Abraham, He now sent His angel (see Acts 7:2; Gen. 12:1; 13:14; 15:1; 17:1; 18:1; 21:12; PP 152).

 

၁၂. သင်၏လက်ကို မထိတော့ရ။ အာဗြဟံသည် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နာခံမှုကို အပြည့်အဝပြသခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏လိုအပ်ချက်များကို လုံးဝဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်။ ယေဟောဝါသည် ဣဇာက်၏သေခြင်းကို မလိုလားခဲ့ပေ။ တကယ်တော့၊ သူသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းတစ်ခုခုကို အာရုံစိုက်မထားခဲ့ပေ။ သို့သော် သူသည် သူ၏ကျွန်များ၏ ဆန္ဒအလျောက်နာခံမှုကို အမြဲလိုလားခဲ့သည် (၁ ရာဇဝင်ချက် ၁၅:၂၂; ဟောရှဲ ၆:၆)။ ဖခင်နှင့်သား၏ ဆန္ဒနှင့်ရည်ရွယ်ချက်အရ၊ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် ပြီးစီးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏နှလုံးသားများ၏ ဆက်ကပ်အပ်နှံမှုကို သူ၏မျက်မှောက်တွင် များစွာလက်ခံထိုက်သော လက်ဆောင်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ပြီး၊ ဆန္ဒကို အကျင့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့သည် (ဟီဗြဲ ၁၁:၁၇)။ ကောင်းကင်မှအသံသည် လူသားယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ဘုရားသခင်က ပယ်ချကြောင်းလည်း သက်သေပြသည် (ဒုတိယသိမိ ၁၂:၃၁; ၂ ရာဇဝင်ချက် ၁၇:၁၇; ၂ ရာခံမှတ်တမ်း ၂၈:၃; ယေရမိ ၁၉:၅; ယေဇကျေလ ၁၆:၂၀, ၂၁)။ ဟေဗြဲလူမျိုးများသည် ၎င်းတို့၏ပုံမှန်ဝတ်ပြုရေးအစီအစဉ်တွင် ကာနာန်လူမျိုးများနှင့် ရှေးခေတ်လူမျိုးများအကြား ထုံးစံဖြစ်သော လူသားယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ကျင့်သုံးခဲ့သည်ဟူသော သမ္မာကျမ်းစာဝေဖန်ရေးသမားများ၏ အဆိုသည် အခြေအမြစ်မရှိပေ။ မှန်ပါသည်၊ ဖောက်ပြန်မှုကာလများတွင် ယုဒလူမျိုးများသည် ဤထုံးစံကို ကျင့်သုံးခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်ကို တိုက်ရိုက်ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်သည် (ဆာလံ ၁၀၆:၃၇, ၃၈; ဟေရှာယ ၅၇:၅ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)။

12. Lay not thine hand. The patriarch had amply demonstrated his faith and obedience and had fully satisfied the requirements of his God. Jehovah did not desire the death of Isaac; in fact, He was not interested in any sacrificial offerings as such. But He has ever desired the willing obedience of His servants (1 Sam. 15:22; Hosea 6:6). So far as the will and purpose of father and son could go, the sacrifice was complete. God accepted the devotion of their hearts as a gift far more acceptable in His sight, and took the will for the deed (Heb. 11:17). The heavenly voice also testifies to God’s rejection of human sacrifices (see Deut. 12:31; 2 Kings 17:17; 2 Chron. 28:3; Jer. 19:5; Eze. 16:20, 21). The assertions of Bible critics to the effect that the Hebrews, as a part of their regular order of service, practiced the rite of human sacrifice, so common among the Canaanites and other peoples of antiquity, is without foundation. True, in periods of apostasy the Jews did practice this rite, but this was in direct violation of God’s command (see Ps. 106:37, 38; Isa. 57:5; etc.).

 

၁၂ လက်ဆောင်အားလုံးသည် သခင်ဘုရား၏ဖြစ်သည်။—အာဗြဟံ၏စမ်းသပ်မှုသည် လူသားတစ်ဦးထံသို့ ရောက်လာနိုင်သည့် အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် ၎င်းအောက်တွင် မအောင်မြင်ခဲ့ပါက၊ သူသည် သစ္စာရှိသူတို့၏ဖခင်အဖြစ် ဘယ်သောအခါမှ မှတ်တမ်းတင်ခံရမည်မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူသည် ဘုရားသခင်၏အမိန့်တော်မှ လွဲချော်ခဲ့လျှင်၊ ကမ္ဘာသည် မမေးခွန်းထုတ်သော ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နာခံခြင်း၏ လှုံ့ဆော်ဖွယ်ရာဥပမာတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရမည်ဖြစ်သည်။ ဤသင်ခန်းစာသည် ခေတ်ကာလများတစ်လျှောက် ထွန်းလင်းတောက်ပရန် ပေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်အား ပေးရန်အတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိသောအရာမရှိကြောင်း သင်ယူရန်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် လက်ဆောင်တိုင်းကို သခင်ဘုရား၏အရာအဖြစ် သူ၏ဝန်ဆောင်မှုတွင် အသုံးပြုရန် ကြည့်ရှုသောအခါ၊ ကောင်းကင်ဆုလာဘ်ကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ သင်၏ယုံကြည်ထားသောပိုင်ဆိုင်မှုကို ဘုရားသခင်ထံ ပြန်ပေးလိုက်ပါ၊ ထို့နောက် သင့်ထံသို့ ပို၍ယုံကြည်စိတ်ချစွာ အပ်နှံပေးအပ်မည်ဖြစ်သည်။ သင်၏ပိုင်ဆိုင်မှုများကို သင်ကိုယ်တိုင်သိမ်းထားလျှင်၊ ဤဘဝတွင် ဆုလာဘ်မရရှိဘဲ၊ လာမည့်ဘဝ၏ဆုလာဘ်ကိုလည်း ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည် (ဝိုင်အိုင် ဇွန်လ ၆၊ ၁၉၀၁)။

12. Every Gift Is the Lord’s.—Abraham’s test was the most severe that could come to a human being. Had he failed under it, he would never have been registered as the father of the faithful. Had he deviated from God’s command, the world would have lost an inspiring example of unquestioning faith and obedience. The lesson was given to shine down through the ages, that we may learn that there is nothing too precious to be given to God. It is when we look upon every gift as the Lord’s, to be used in His service, that we secure the heavenly benediction. Give back to God your intrusted possession, and more will be intrusted to you. Keep your possessions to yourself, and you will receive no reward in this life, and will lose the reward of the life to come (YI June 6, 1901).

 

ဣဇာက်သည် ခရစ်တော်၏ပုံတူဖြစ်သည်
ဣဇာက်သည် ခရစ်တော်၏ပုံတူဖြစ်သည်။—ဣဇာက်ကို ပူဇော်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ပုံဖော်ရန် ဘုရားသခင်က ရည်ရွယ်တော်မူသည်။ ဣဇာက်သည် ကမ္ဘာ့အပြစ်များအတွက် ယဇ်ပူဇော်ခံရသော ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ပုံတူဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံအား လူသားများအတွက် ကယ်တင်ခြင်း၏ဧဝံဂေလိသတင်းကို စိတ်ထဲတွင် ထင်ရှားစေလိုတော်မူသည်။ ထိုအမှန်တရားကို လက်တွေ့ဖြစ်စေရန်နှင့် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်ရန်၊ သူသည် အာဗြဟံအား သူ၏ချစ်လှစွာသောသား ဣဇာက်ကို သတ်ရန် တောင်းဆိုတော်မူသည်။ အာဗြဟံသည် ထိုမှောင်မိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာစမ်းသပ်မှုအတွင်း ခံစားခဲ့ရသော ဝေဒနာအားလုံးသည် လူသားများ၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ကယ်တင်ရှင်အစီအစဉ်ကို သူ၏စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ထင်ရှားစေရန်အတွက်ဖြစ်သည် (အိုင်ဘစ်၊ မတ်လ ၁၊ ၁၉၀၀)။

Isaac a Figure of Christ

Isaac a Figure of Christ.—The offering of Isaac was designed by God to prefigure the sacrifice of His Son. Isaac was a figure of the Son of God, who was offered a sacrifice for the sins of the world. God desired to impress upon Abraham the gospel of salvation to men; and in order to make the truth a reality, and to test his faith, He required Abraham to slay his darling Isaac. All the agony that Abraham endured during that dark and fearful trial was for the purpose of deeply impressing upon his understanding the plan of redemption for fallen man (Ibid., March 1, 1900).

 

၁၃. အာဗြဟံသည် သိုးထီးကိုယူခဲ့သည်။ သိုးထီးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး ၎င်း၏ရှိနေမှုကို ဘုရားသခင်၏ ထပ်မံထောက်ပံ့မှုတစ်ခုအဖြစ် လက်ခံခဲ့ပြီး၊ အာဗြဟံသည် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင်ထံမှ ညွှန်ကြားချက်များကို စောင့်ဆိုင်းရန်မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ အာဗြဟံက ဘုရားသခင်က ပြင်ဆင်ပေးတော်မူမည်ဟု ပြောခဲ့သော သိုးသငယ်ဖြစ်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၈)။ သစ်သား၊ မီးနှင့် ဓားကို ယူလာခဲ့ခြင်း၊ ယဇ်ပလ္လင်ကို ဆောက်လုပ်ခဲ့ခြင်းတို့သည် အချည်းနှီးမဖြစ်ခဲ့ပေ။

13. Abraham went and took the ram. Discovering the ram and accepting its presence as a further token of the providence of God, Abraham did not need to await instructions from God as to what to do with it. Here was the lamb that Abraham had said God would provide (v. 8). The wood, the fire, and the knife had not been brought, nor the altar erected, in vain.

 

၁၄. ယေဟောဝါ-ယိရေ။ ယခု ဣဇာက်အား သူ၏ပရောဖက်ပြုချက်စကားများကို ပြန်လည်သတိရပြီး၊ အာဗြဟံသည် ဤနေရာကို “ယေဟောဝါ-ယိရေ” ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ “ယေဟောဝါသည် ပြင်ဆင်ပေးတော်မူမည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။ မောရှေက ဤအမည်သည် “ယေဟောဝါ၏တောင်ပေါ်တွင် ၎င်းကို မြင်ရလိမ့်မည် [စကားလုံးအရ ‘ပြင်ဆင်ပေးတော်မူမည်’]” ဟူသော ဆိုရိုးစကားကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်ဟု ထည့်သွင်းဖော်ပြသည်။ ဤဆိုရိုးစကား၏အဓိပ္ပာယ်သည် အနည်းငယ်မရေရာသည်။ ဤတွင် “မြင်ရလိမ့်မည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသောစကားလုံးသည် အခန်းကဏ္ဍ ၈ တွင် “ပြင်ဆင်ပေးတော်မူမည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသောစကားလုံးနှင့် တူညီသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် ဘုရားသခင်က သတ်မှတ်ထားသောတောင်ပေါ်တွင် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်က ကယ်တင်ခြင်းနည်းလမ်းတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ပေးတော်မူမည်ဟူသော အာဗြဟံ၏ယုံကြည်ခြင်းဖော်ပြချက်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရစေသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် မယ်လဇဒက်၏မြို့ဖြစ်သော ဆာလံသည် တောင်ဘက်သို့ အနည်းငယ်သာရှိပြီး၊ အနည်းငယ်ဝေးကွာသော အနောက်မြောက်ဘက်တွင် နောင်တွင် ဂေါလဂေါသာဟု လူသိများသော တောင်ကုန်းတစ်ခုရှိသည်။

14. Jehovah-jireh. Remembering now his own prophetic words to Isaac, Abraham named the spot Jehovah-jireh, “Jehovah will provide.” This name, Moses adds, gave birth to the proverb, “In the Mount of Jehovah it shall be seen [literally, “provided”].” The meaning of this proverb is somewhat obscure. The word here translated “seen” is the same as that rendered “provide” in v. 8. The proverb is obviously reminiscent of Abraham’s expression of faith that in the amount divinely appointed, God Himself would provide a means of salvation. This proverb constituted an expression of the Messianic hope, whether or not such a meaning was entirely clear to those quoting it. Upon this sacred spot, in the holy of holies of Solomon’s Temple, the Shekinah glory of God later took up its abode. Hard by this mount occurred the rejection by the Jewish leaders of the true Lamb of God.

 

၁၅. ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်။ သိုးထီးကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်တမန်က ထပ်မံပြောဆိုခဲ့သည်။ အခန်းကဏ္ဍ ၂၂ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အတွေ့အကြုံမတိုင်မီ၊ ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံအား ခုနစ်ကြိမ်ဆက်သွယ်ခဲ့သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤသည်မှာ အာဗြဟံအား မှတ်တမ်းတင်ထားသော နောက်ဆုံးဘုရားသခင်၏ဗျာဒိတ်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏သစ္စာရှိမှုနှင့် နာခံမှုကို လက်ခံခဲ့ပြီး၊ အတိတ်တွင် အကြိမ်များစွာ ပေးအပ်ခဲ့သော ကတိများကို ထပ်မံအတည်ပြုခဲ့သည်။

15. The angel of the Lord. After the ram had been offered, the angel spoke again. Prior to the experience recorded in ch. 22 God had communicated with Abraham seven times (see on v. 1). This is the last recorded divine revelation to Abraham. God accepted his loyalty and obedience and reaffirmed the promises made so often in the past.

 

၁၆. ငါ့ကိုယ်တိုင်ဖြင့် ကျိန်ဆိုသည်။ ကျိန်ဆိုခြင်း၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဖော်ပြထားသည်များကို အတည်ပြုရန်ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် ၎င်းတို့၏သမာဓိကို သက်သေထူရန် ဘုရားသခင်ကို တောင်းဆိုကြသည်။ ဘုရားသခင်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသူမရှိသောကြောင့် (ဟီဗြဲ ၆:၁၃)၊ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင်ဖြင့် ကျိန်ဆိုသည် (ဟေရှာယ ၄၅:၂၃; ယေရမိ ၂၂:၅; ၄၉:၁၃ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)။ ဤသို့ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ကတိပြုရာတွင်၊ ဘုရားသခင်သည် လူသားများအတွက် ၎င်းတို့၏ရင်းနှီးသောအကျင့်ကို လိုက်နာပြီး၊ ၎င်းတို့၏ကတိများ၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို စိတ်ချစေရန် ပြုလုပ်သည်။

16. By myself have I sworn. The purpose of an oath is to provide confirmation of what has been stated. Men call upon God to witness their integrity. Since there is none higher than God (Heb. 6:13), He swears by Himself (see Isa. 45:23; Jer. 22:5; 49:13; etc.). In thus committing Himself, God, for man’s sake, follows a custom familiar to men, to convince them of the dependability of His promises.

 

၁၇. သူ၏ရန်သူများ၏ တံခါးကို သိမ်းပိုက်မည်။ အာဗြဟံအား ပေးအပ်ခဲ့သော ကတိများထဲတွင် ဤနေရာတွင်သာ ၎င်း၏သားစဉ်မြေးဆက်များသည် အောင်မြင်မည့် “ရန်သူများ” ကို ရည်ညွှန်းထားသည်။ ၎င်းသည် သူ၏သားစဉ်မြေးဆက်များသည် အနာဂတ်တွင် ကာနာန်ကို သိမ်းပိုက်ရာတွင် ၎င်းတို့၏ရန်သူများအပေါ် အောင်မြင်မည်ဟူသော ခန့်မှန်းချက်ဖြစ်ပေမည်။ ၎င်းသည် အာဗြဟံ၏ဝိညာဉ်ရေးသားစဉ်မြေးဆက်များ၏ သာသနာပြုလုပ်ငန်းမှတစ်ဆင့် ကျန်းမာသောဘာသာရေးစနစ်များအပေါ် အောင်မြင်မှု၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဟူးသားများကို ပြောင်းလဲစေခြင်းကိုလည်း ထည့်သွင်းနိုင်သည်။

17. Possess the gate of his enemies. Here alone among the promises given to Abraham is reference made to the “enemies” over whom his seed should triumph. This is probably a prediction that his descendants would be victorious over their enemies in the future conquest of Canaan. It may include, as well, the triumph of truth over pagan religious systems, that is, the conversion of the heathen through the missionary labor of the spiritual children of Abraham.

 

၂၀. အာဗြဟံအား သတင်းပေးခဲ့သည်။ အမည်မသိတမန်တစ်ဦးသည် ဘီယာရှေဘမှ အာဗြဟံ၏အစ်ကိုဖြစ်သော နာဟောရ်ထံမှ သတင်းကို ဟာရန်မှ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ဤသတင်းသည် နာဟောရ်၏သားစဉ်မြေးဆက်များ၏ အကျဉ်းချုပ်ဇယားပုံစံဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မကြာမီ ဣဇာက်၏ဇနီးဖြစ်လာမည့် ရေဗက္ကာ၏ ဆင်းသက်မှုကို ပြသရန် ဤနေရာတွင် ထည့်သွင်းထားသည်။

20. It was told Abraham. Some unidentified messenger came to Beersheba with news from Abraham’s brother Nahor in Haran. This news takes the form of a brief table of Nahor’s descendants. It is included here by way of showing the descent of Rebekah, soon to become Isaac’s wife.

 

မယ်လကာ။ ဟာရန်၏သမီးဖြစ်သူသည် သူ၏ဦးလေးနာဟောရ်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့ပြီး (အခန်းကဏ္ဍ ၁၁:၂၉)၊ သားရှစ်ဦးကို ဖွားမြင်ခဲ့သည်၊ ၎င်းတို့၏အမည်များကို နောက်အခန်းကဏ္ဍများတွင် ဖော်ပြထားသည်။ မယ်လကာသည် မကြာသေးမီကမျှ သားဖွားမှုစတင်ခဲ့သည်ဟု မဆိုလိုပေ (အခန်းကဏ္ဍ ၁၁:၃၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ သို့သော် အာဗြဟံသည် နာဟောရ်၏မိသားစုထံမှ နောက်ဆုံးအကြိမ် သတင်းကြားခဲ့ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

Milcah. This daughter of Haran, who had married her uncle Nahor (ch. 11:29), had given birth to eight sons, named in the following verses. It is not implied that Milcah had but recently begun to bear children (see on ch. 11:30), but that many years had passed since Abraham last heard from Nahor’s family.

 

၂၁. ဟုဇ်သည် သူ၏သားဦးဖြစ်သည်။ ဤအမည်သည် အာရံ၏သားများစာရင်းတွင်လည်း ပါဝင်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၀:၂၃)။ မတူညီသော ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးကို ညွှန်ပြသည်။

21. Huz his firstborn. This name appears also in the list of Aram’s sons (ch. 10:23). Two distinct individuals are indicated.

 

ဘုဇ်သည် သူ၏ညီ။ ဒေဒန်နှင့် တမန်တို့နှင့်အတူ ဘုဇ်သည် အာရပ်လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် ဖော်ပြခံရသည် (ယေရမိ ၂၅:၂၃)။ ဧလိဟုသည် “ဘုဇိတ်” ဖြစ်သည် (ယောဘ ၃၂:၂, ၆)။ ဧသာဟဒ္ဒုန်၏ အာရှုရိယံကမ္ဗည်းများတွင် ဘာဇုနယ်သည် ဤလူမျိုးနေထိုင်ရာ နယ်မြေဖြစ်ပုံရသည်။ ဘုဇ်လူမျိုးသည် နာဟောရ်၏သားဘုဇ်မှ ဆင်းသက်လာသည်မှာ မသေချာပေ။

Buz his brother. With Dedan and Teman, Buz is mentioned as an Arabian tribe (Jer. 25:23). Elihu was a “Buzite” (Job 32:2, 6). The land of Bâzu, in the Assyrian inscriptions of Esarhaddon, seems to have been the area inhabited by this tribe. Whether the tribe of Buz descended from Nahor’s son Buz is uncertain.

 

ကမြူဧလ။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် အခြားနေရာတွင် ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် ထွက်မြောက်ရာကာလတွင် ဧဖရိမ်မှ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးနှင့် ဒါဝိဒ်လက်ထက်တွင် လေဝိလူတစ်ဦးတို့တွင် ဤအမည်ရှိသည် (တောလည်ရာ ၃၄:၂၄)။

Kemuel. Not mentioned elsewhere in the Bible. There was, however, an Ephramite chieftain by this name at the time of the Exodus, and also a Levite of David’s time (Num. 34:24).

 

အာရံ၏ဖခင်။ နာဟောရ်၏မြေးဖြစ်သူသည် အာရမေယံလူမျိုးများ၏ ဘိုးဘေးမဟုတ်ပေ (အခန်းကဏ္ဍ ၁၀:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် သူသည် ရှေမ၏သားအာရံ၏ ဂုဏ်အသရေအဖြစ် အမည်ပေးခံရဖွယ်ရှိသည်။

The father of Aram. This grandson of Nahor is not the ancestor of the Aramaeans (see ch. 10:22). He may, however, have been named in honor of Aram the son of Shem.

 

၂၃. ဗေသုလသည် ရေဗက္ကာကို ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ နာဟောရ်၏အခြားသားများအကြောင်း ဗေသုလမှလွဲ၍ ဘာမှမသိရပေ၊ သူသည် အငယ်ဆုံးဖြစ်သည်။ ဗေသုလသည် လာဗန်နှင့် ရေဗက္ကာ၏ဖခင်အဖြစ် အရေးပါသည် (အခန်းကဏ္ဍများ ၂၄:၁၅, ၂၄, ၄၇, ၅၀; ၂၅:၂၀; ၂၈:၂, ၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဗေသုလဟူသော အမည်သည် စကားလုံးအရ “ဘုရားသခင်၏နေရာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး၊ သူသည် ဘုရားကိုငယ်ရင်းစွဲသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြပေမည်။ ဤစာရင်းတွင် လာဗန်၏အမည်ပါဝင်မှုမရှိခြင်းသည် သူမမွေးဖွားရသေးကြောင်း ဖော်ပြသည်။

23. Bethuel begat Rebekah. Nothing is known of the other sons of Nahor except Bethuel, his youngest. Bethuel is important as the father of Laban and Rebekah (see chs. 24:15, 24, 47, 50; 25:20; 28:2, 5). The name Bethuel, literally, “dwelling of God,” may indicate that he was a pious man. The omission of Laban’s name from this list suggests that he was not yet born.

 

၂၄. သာဟတ်နှင့် မာခါ။ တေဗါနှင့် ဂါဟမ်တို့အကြောင်း ၎င်းတို့၏အမည်များမှလွဲ၍ ဘာမှမသိရပေ။ သာဟတ်သည် အမာနာစာတမ်းများတွင် ဖော်ပြထားသော လယ်ဗနုန်ရှိ တက်ဆီဒေသအား သူ၏အမည်ပေးခဲ့ဖွယ်ရှိပြီး၊ မာခါသည် ဟာမုန်တောင်ခြေရင်းရှိ ဒေသတစ်ခုအား အမည်ပေးခဲ့ဖွယ်ရှိသည် (၂ ရာမဝင်ချက် ၁၀:၆, ၈; ၁ ရာခံမှတ်တမ်း ၁၉:၇ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)။

24. Thahash, and Maachah. Of Tebah and Gaham nothing is known except their names. Thahash may have given his name to the Tachsi region of the Lebanon, mentioned in the Amarna Letters, and Maachah to a region at the foot of Hermon (see 2 Sam. 10:6, 8; 1 Chron. 19:7; etc.).

 

တေရဟ်၏သားစဉ်မြေးဆက်များဖြစ်သော နာဟောရ်၊ ဣရှမေလနှင့် ယာကုပ်တို့တွင် သားဆယ်နှစ်ဦးစီရှိသည်ဟု ဝေဖန်ရေးသမားများက ပုံဖော်ထားသော ပုံစံတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဝေဖန်ရေးသမားများသည် အာဗြဟံနှင့် ဣဇာက်ကဲ့သို့သော အရေးပါသူများတွင် သားဆယ်နှစ်ဦးမရှိသည်ကို ရှင်းပြမထားပေ။

That three of Terah’s descendants, Nahor, Ishmael, and Jacob, should each have 12 sons has been pronounced by critical scholars an artificially contrived symmetry. But the critics do not explain why important men like Abraham and Isaac did not have 12 sons also.

 

ellen g. white comments

1-19 PP 147-155; SR 80-83

1, 2 PP 147

2 DA 468; PP 148; SR 80; 4T 144, 253

2-12 1T 454

3 4T 144, 253

3, 4 PP 151

3-6 3T 368

5-8 PP 152

7 3T 368

7, 8 DA 112; PP 155; SR 82

8 DA 469

9 GC 18; PK 37; 3T 368

9, 10 PP 152

10, 11 3T 368

11, 12 PP 152; SR 82

12 DA 469; PP 155; 1T 351; 3T 368; 4T 18, 145

13 SR 83

13-18 PP 153

15-18 SR 83

16 1T 203

16-18 GC 18; PK 37

18 AA 222; PK 368; PP 370

19 3T 368