အခန်း (၂၇) — ဣသရေလများအားပေးတော်မူသောပညတ်တော်

 

အခန်း (၂၇) —  ဣသရေလများအားပေးတော်မူသောပညတ်တော်

(ဤအခန်းသည် ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၉ မှ ၂၄ အပေါ် အခြေခံထားပါသည်။)

သိနာတောင်၌ စခန်းချပြီး မကြာမီ၊ မောရှေသည် ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် တောင်ပေါ်သို့ ခေါ်ယူခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် တစ်ယောက်တည်း မတ်စောက်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော လမ်းမှ တက်ခဲ့ကာ၊ ယေဟောဝါ တည်ရှိနေခြင်းကို ပြသသော မိုးတိမ်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။ အစ္စရေးတို့သည် ယခုအခါ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်နှင့် နီးကပ်ပြီး ထူးခြားသော ဆက်ဆံရေးသို့ ရောက်ရှိရတော့မည်—ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် အသင်းတော်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ နိုင်ငံအဖြစ်လည်းကောင်း ပေါင်းစည်းရတော့မည်ဖြစ်သည်။ လူတို့အတွက် မောရှေအား ပေးလိုက်သော သတင်းစကားမှာ -

[303] Chapter 27—The Law Given to Israel
This chapter is based on Exodus 19 to 24.
Soon after the encampment at Sinai, Moses was called up into
the mountain to meet with God. Alone he climbed the steep and
rugged path, and drew near to the cloud that marked the place of
Jehovah’s presence. Israel was now to be taken into a close and
peculiar relation to the Most High—to be incorporated as a church
and a nation under the government of God. The message to Moses
for the people was:

"ငါသည် အဲဂုတ္တုလူတို့၌ အဘယ်သို့ ပြုသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သင်တို့ကို ရွှေလင်းတအတောင်ဖြင့် ဆောင်ခဲ့၍ ငါ့ထံသို့ အဘယ်သို့ သွင်းသည်ကိုလည်းကောင်း သင်တို့သည် မြင်ကြပြီ။ ထို့ကြောင့် ယခုတွင် သင်တို့သည် ငါ့စကားကို အမှန်နားထောင်၍ ငါ့ပဋိညာဉ်ကို စောင့်ရှောက်လျှင်၊ အခြားသောလူမျိုးတို့ထက် သင်တို့သည် ငါ့အဖို့ အထူးသဖြင့် မြတ်သောဘဏ္ဍာ ဖြစ်ရကြလိမ့်မည်။ မြေကြီးရှိသမျှသည် ငါ့ဥစ္စာ ဖြစ်၏။ သင်တို့သည် ငါ့အဖို့ ယဇ်ပုရောဟိတ်နိုင်ငံ၊ သန့်ရှင်းသောလူမျိုး ဖြစ်ရကြလိမ့်မည်။"

“Ye have seen what I did unto the Egyptians, and how I bare you
on eagles’ wings, and brought you unto Myself. Now therefore, if
ye will obey My voice indeed, and keep My covenant, then ye shall
be a peculiar treasure unto Me above all people: for all the earth is
Mine: and ye shall be unto Me a kingdom of priests, and an holy
nation.”

မောရှေသည် စခန်းသို့ ပြန်လာပြီး၊ အစ္စရေးလူကြီးများကို ဆင့်ခေါ်ကာ ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားကို ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။ သူတို့၏ အဖြေမှာ "ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသမျှတို့ကို ငါတို့သည် ပြုပါမည်" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် လေးနက်သော ပဋိညာဉ်ကို ဖွဲ့ခဲ့ကြပြီး၊ ကိုယ်တော်အား သူတို့၏ အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် လက်ခံရန် ကတိပြုခဲ့ကြသည်၊ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သည် အထူးသဖြင့် ကိုယ်တော်၏ အာဏာစက်အောက်ရှိ လက်အောက်ခံများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

Moses returned to the camp, and having summoned the elders of
Israel, he repeated to them the divine message. Their answer was,
“All that the Lord hath spoken we will do.” Thus they entered into a
solemn covenant with God, pledging themselves to accept Him as
their ruler, by which they became, in a special sense, the subjects of
His authority.

တစ်ဖန် ခေါင်းဆောင်ကြီးသည် တောင်ပေါ်သို့ တက်ခဲ့ရာ၊ ထာဝရဘုရားက "ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် သင်နှင့် စကားပြောသည်ကို လူတို့သည် ကြား၍ သင့်ကို အစဉ်ယုံကြည်စေခြင်းငှာ၊ ထူထပ်သော မိုးတိမ်၌ သင့်ထံသို့ ငါလာမည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ လမ်းခရီးတွင် အခက်အခဲများ ကြုံရသောအခါ၊ သူတို့သည် မောရှေနှင့် အာရုန်အား မြည်တမ်းတတ်ကြပြီး၊ သူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ခေါ်ထုတ်လာသည်ဟု စွပ်စွဲတတ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ရှေ့တွင် မောရှေအား ဂုဏ်ပြုလိုသည်မှာ၊ သူတို့သည် မောရှေ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို ယုံကြည်ကိုးစားလာစေရန် ဖြစ်သည်။

Again their leader ascended the mountain, and the Lord said
unto him, “Lo, I come unto thee in a thick cloud, that the people
may hear when I speak with thee, and believe thee forever.” When
they met with diffculties in the way, they were disposed to murmur
against Moses and Aaron, and accuse them of leading the hosts of
Israel from Egypt to destroy them. The Lord would honor Moses
before them, that they might be led to confde in his instructions.

ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်ကို ကြေညာမည့်အချိန်ကို မြင့်မြတ်သော စရိုက်လက္ခဏာနှင့်အညီ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်နေသမျှ အရာအားလုံးကို အကြီးမားဆုံးသော ရိုသေလေးစားမှုဖြင့် မှတ်ယူရမည်ဖြစ်ကြောင်း လူတို့အား စွဲထင်စေရမည်ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားက မောရှေအား - "လူတို့ထံသို့ သွားလော့။ ယနေ့နှင့် နက်ဖြန်နေ့၌ သူတို့ကို သန့်ရှင်းစေလော့။ သူတို့သည် အဝတ်ကို လျှော်ကြစေ။ သုံး (၃) ရက်မြောက်သောနေ့အဖို့ အဆင်သင့်ရှိကြစေ။ အကြောင်းမူကား၊ သုံး (၃) ရက်မြောက်သောနေ့၌ ထာဝရဘုရားသည် လူအပေါင်းတို့ရှေ့မှာ သိနာတောင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်တော်မူမည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဤအကြားရက်များအတွင်း အားလုံးသည် ဘုရားသခင် ရှေ့တော်သို့ မဝင်မီ လေးနက်စွာ ပြင်ဆင်ခြင်းဖြင့် အချိန်ကို ကုန်လွန်စေရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အဝတ်အစားများမှာ မသန့်ရှင်းမှုများမှ ကင်းစင်ရမည်။ မောရှေက သူတို့၏ အပြစ်များကို ထောက်ပြသောအခါ၊ သူတို့၏ နှလုံးသားများ ဒုစရိုက်မှ သန့်စင်စေရန်အတွက် နှိမ့်ချခြင်း၊ အစာရှောင်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းများတွင် ကိုယ်တိုင် ဆက်ကပ်ရမည်ဖြစ်သည်။

 

God purposed to make the occasion of speaking His law a scene
of awful grandeur, in keeping with its exalted character. The people
were to be impressed that everything connected with the service of
[304] God must be regarded with the greatest reverence. The Lord said to
266
Law Given to Israel 267
Moses, “Go unto the people, and sanctify them today and tomorrow,
and let them wash their clothes, and be ready against the third day:
for the third day the Lord will come down in the sight of all the
people upon Mount Sinai.” During these intervening days all were
to occupy the time in solemn preparation to appear before God.
Their person and their clothing must be freed from impurity. And as
Moses should point out their sins, they were to devote themselves to
humiliation, fasting, and prayer, that their hearts might be cleansed
from iniquity.

ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်၊ ထို့ပြင် ထပ်မံမှာကြားချက်အရ၊ မောရှေသည် တောင်ပတ်လည်တွင် အတားအဆီးတစ်ခု ထားရှိစေခဲ့သည်၊ သို့မှသာ လူဖြစ်စေ၊ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်စေ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေထဲသို့ ကျူးကျော်မဝင်ရောက်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မည်သူမဆို ထိုနယ်မြေကို ထိမိရုံမျှဖြင့် ချက်ချင်း သေဒဏ်ပေးရန် သတ်မှတ်ထားသည်။

The preparations were made, according to the command; and in
obedience to a further injunction, Moses directed that a barrier be
placed about the mount, that neither man nor beast might intrude
upon the sacred precinct. If any ventured so much as to touch it, the
penalty was instant death.

သုံး (၃) ရက်မြောက်သောနေ့ နံနက်တွင်၊ လူအပေါင်းတို့၏ မျက်လုံးများ တောင်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်နေစဉ်၊ တောင်ထိပ်သည် ထူထပ်သော မိုးတိမ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်၊ ထိုမိုးတိမ်မှာ ပိုမိုမည်းမှောင် ထူထပ်လာပြီး၊ တောင်တစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် လျှို့ဝှက်ချက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်အထိ အောက်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် တံပိုးခရာသံကဲ့သို့သော အသံကို ကြားရပြီး၊ လူတို့ကို ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည်၊ မောရှေသည် သူတို့ကို တောင်ခြေရင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထူထပ်သော မှောင်မိုက်ထဲမှ တောက်ပြောင်သော လျှပ်စစ်လက်ခပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မိုးခြိမ်းသံများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်မြင့်များအကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။ "ထာဝရဘုရားသည် မီးဖြင့် သိနာတောင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်တော်မူသောကြောင့်၊ တစ်တောင်လုံး မီးခိုးထွက်လေ၏။ မီးဖိုမှ ထွက်သောမီးခိုးကဲ့သို့ မီးခိုးတက်၍၊ တစ်တောင်လုံး ပြင်းစွာ လှုပ်လေ၏။" စုဝေးနေသော ပရိသတ်တို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် "ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် တောင်ထိပ်ပေါ်မှာ လောင်သောမီးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။" ထို့ပြင် "တံပိုးခရာသံသည် ကြာရှည်စွာ မြည်၍၊ အသံသည် တဖြည်းဖြည်း သာ၍ ကျယ်လေ၏။" ယေဟောဝါ တည်ရှိနေခြင်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာများမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသဖြင့် အစ္စရေးဗိုလ်ခြေတို့သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက် ဘုရားသခင် ရှေ့တော်၌ ပြပ်ဝပ်လဲကျကြကုန်၏။ မောရှေပင်လျှင် "ငါသည် အလွန်ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်၏" ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ (ဟေဗြဲ ၁၂:၂၁။)

On the morning of the third day, as the eyes of all the people were
turned toward the mount, its summit was covered with a thick cloud,
which grew more black and dense, sweeping downward until the
entire mountain was wrapped in darkness and awful mystery. Then
a sound as of a trumpet was heard, summoning the people to meet
with God; and Moses led them forth to the base of the mountain.
From the thick darkness flashed vivid lightnings, while peals of
thunder echoed and re-echoed among the surrounding heights. “And
Mount Sinai was altogether on a smoke, because the Lord descended
upon it in fre: and the smoke thereof ascended as the smoke of a
furnace, and the whole mount quaked greatly.” “The glory of the
Lord was like devouring fre on the top of the mount” in the sight
of the assembled multitude. And “the voice of the trumpet sounded
long, and waxed louder and louder.” So terrible were the tokens
of Jehovah’s presence that the hosts of Israel shook with fear, and
fell upon their faces before the Lord. Even Moses exclaimed, “I
exceedingly fear and quake.” Hebrews 12:21.

ယခုအခါ မိုးခြိမ်းသံများ ရပ်သွားခဲ့ပြီ၊ တံပိုးခရာသံကိုလည်း မကြားရတော့ပါ၊ မြေကြီးသည်လည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ လေးနက်သော တိတ်ဆိတ်မှုကာလတစ်ခု ရှိနေပြီးနောက် ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကို ကြားရသည်။ ကိုယ်တော်အား ဖုံးလွှမ်းထားသော ထူထပ်သည့် မှောင်မိုက်ထဲမှနေ၍၊ တောင်ပေါ်၌ ကောင်းကင်တမန် အခြံအရံများ ဝန်းရံလျက် ရပ်နေသော ထာဝရဘုရားသည် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်ကို သိစေတော်မူ၏။ မောရှေသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ဖော်ပြရာတွင် "ထာဝရဘုရားသည် သိနာတောင်မှ ကြွလာ၍၊ စိရတောင်မှ သူတို့အား ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။ ပါရန်တောင်မှ ရောင်ခြည်တော်ကို လွှတ်တော်မူ၏။ သန့်ရှင်းသူ အတိုင်းမသိ များစွာသော အခြံအရံတို့နှင့်တကွ ကြွလာတော်မူ၏။ လက်ယာလက်တော်မှလည်း မီးတောက်လျက်ရှိသော ပညတ်တရားတော်ကို ပေးတော်မူ၏" ဟု ဆို၏။ စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းရှင်၏ အာဏာစက်ကို သိမြင်စေရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်များသည် မည်မျှ သန့်ရှင်းပြီး အရေးကြီးကြောင်း စွဲထင်စေရန်အတွက်၊ ဘုရားသခင်သည် ဤခမ်းနားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခင်းအကျင်းကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဘုရားသခင်၏ အသံတော်က ပညတ်တော် ဆယ် (၁၀) ပါးကို တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး ကြေညာတော်မူပြီ ဖြစ်သည်။

 

And now the thunders ceased; the trumpet was no longer heard;
the earth was still. There was a period of solemn silence, and then
the voice of God was heard. Speaking out of the thick darkness
that enshrouded Him, as He stood upon the mount, surrounded by a
retinue of angels, the Lord made known His law. Moses, describing
the scene, says: “The Lord came from Sinai, and rose up from Seir [305]
unto them; He shined forth from Mount Paran, and He came with
268 Patriarchs and Prophets
ten thousands of saints: from His right hand went a fery law for
them. Yea, He loved the people; all His saints are in Thy hand: and
they sat down at Thy feet; every one shall receive of Thy words.”

တရားဟောရာကျမ်း ၃၃:၂၊ ၃။

ယေဟောဝါဘုရားသည် တရားသူကြီးနှင့် ပညတ်ရှင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ခန့်ညားထည်ဝါမှုဖြင့်သာမက၊ မိမိ၏လူမျိုးတော်ကို သနားကြင်နာစွာ စောင့်ရှောက်သူအဖြစ်ပါ ကိုယ်တော်တိုင်အား ဗျာဒိတ်ပြုတော်မူခဲ့သည်- “ငါသည် သင့်ကို ကျွန်ခံရာအိမ်တည်းဟူသော အဲဂုတ္တုပြည်မှ နှုတ်ဆောင်ခဲ့ပြီးသော သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။” အဲဂုတ္တုပြည်မှ သူတို့ကို ထုတ်ဆောင်ခဲ့သူ၊ ပင်လယ်၌ လမ်းပြုပေးခဲ့သူ၊ ဖာရောဘုရင်နှင့် သူ၏စစ်သည်ဗိုလ်ပါတို့ကို နှိမ်နင်းခဲ့သူ၊ အဲဂုတ္တုနတ်ဘုရားတကာတို့ထက် သာလွန်ကြောင်း ပြသခဲ့သူ၊ သူတို့၏လမ်းပြသူနှင့် ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် သူတို့သိကျွမ်းထားသူသည် ယခုတွင် ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်ကို မိန့်ကြားတော်မူခဲ့သည်။

Deuteronomy 33:2, 3.
Jehovah revealed Himself, not alone in the awful majesty of
the judge and lawgiver, but as the compassionate guardian of His
people: “I am the Lord thy God, which have brought thee out of
the land of Egypt, out of the house of bondage.” He whom they
had already known as their Guide and Deliverer, who had brought
them forth from Egypt, making a way for them through the sea, and
overthrowing Pharaoh and his hosts, who had thus shown Himself to
be above all the gods of Egypt—He it was who now spoke His law.

ပညတ်တော်ကို ထိုအချိန်တွင် ဟေဗြဲလူမျိုးတို့၏ အကျိုးအတွက်သာ ရည်ရွယ်၍ မိန့်ကြားခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်အား စောင့်ရှောက်ထိန်းသိမ်းသူများအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းဖြင့် ဂုဏ်ပြုခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းကို တစ်လောကလုံးအတွက် မြင့်မြတ်သောအမွေအဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားရန် ဖြစ်သည်။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ စည်းကမ်းချက်များသည် လူသားအားလုံးနှင့် ကိုက်ညီပြီး လူသားအားလုံး၏ သွန်သင်ခြင်းနှင့် အုပ်ချုပ်ခြင်းအတွက် ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ တိုတောင်း၍ ပြည့်စုံကာ သြဇာအာဏာရှိသော ပညတ်ဆယ်ပါးသည် ဘုရားသခင်နှင့် လူသားအပေါ်၌လည်းကောင်း၊ အချင်းချင်းအပေါ်၌လည်းကောင်း ထားရှိရမည့် လူတို့၏တာဝန်ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး၊ အားလုံးသည် မေတ္တာတရားဟူသော အခြေခံမူပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။ “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ အသက်အကြွင်းမဲ့၊ အစွမ်းသတ္တိအကြွင်းမဲ့၊ ဉာဏ်ရှိသမျှနှင့် ချစ်လော့။ ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကိုလည်း ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်လော့။” လုကာ ၁၀:၂၇။ တရားဟောရာကျမ်း ၆:၄၊ ၅ နှင့် ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၉:၁၈ တို့ကိုလည်း ကြည့်ပါ။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးတွင် ဤအခြေခံမူများကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားပြီး လူသားတို့၏ အခြေအနေနှင့် အဖြစ်အပျက်များတွင် ကျင့်သုံးနိုင်စေရန် ပြုလုပ်ထားသည်။

The law was not spoken at this time exclusively for the beneft
of the Hebrews. God honored them by making them the guardians
and keepers of His law, but it was to be held as a sacred trust for
the whole world. The precepts of the Decalogue are adapted to all
mankind, and they were given for the instruction and government
of all. Ten precepts, brief, comprehensive, and authoritative, cover
the duty of man to God and to his fellow man; and all based upon
the great fundamental principle of love. “Thou shalt love the Lord
thy God with all thy heart, and with all thy soul, and with all thy
strength, and with all thy mind; and thy neighbor as thyself.” Luke
10:27. See also Deuteronomy 6:4, 5; Leviticus 19:18. In the Ten
Commandments these principles are carried out in detail, and made
applicable to the condition and circumstances of man.

“ငါမှတစ်ပါး အခြားသောဘုရားကို မကိုးကွယ်နှင့်။”

ထာဝရတည်ရှိ၍ အလိုအလျောက်ဖြစ်တည်သော၊ ဖန်ဆင်းခြင်းမခံရသော၊ အရာခပ်သိမ်း၏ မြစ်ဖျားခံရာနှင့် ထောက်ပံ့ရှင်ဖြစ်သော ယေဟောဝါဘုရားတစ်ပါးတည်းသာလျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရိုသေမှုနှင့် ကိုးကွယ်မှုကို ခံထိုက်တော်မူ၏။ လူသည် မိမိ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာ သို့မဟုတ် ဝတ်ပြုမှုတွင် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ပထမနေရာ၌ မထားရန် တားမြစ်ထားသည်။ ဘုရားသခင်အပေါ်ထားရှိသော ကျွန်ုပ်တို့၏ချစ်ခြင်းကို လျော့နည်းစေသည့် သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်အား ပေးရမည့် ဝတ်ပြုမှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို ကျွန်ုပ်တို့ မြတ်နိုးမိပါက၊ ၎င်းကို ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားတစ်ဆူအဖြစ် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

“Thou shalt have no other gods before Me.”
Jehovah, the eternal, self-existent, uncreated One, Himself the
Source and Sustainer of all, is alone entitled to supreme reverence
and worship. Man is forbidden to give to any other object the frst
place in his affections or his service. Whatever we cherish that tends
to lessen our love for God or to interfere with the service due Him,
of that do we make a god.

“အထက်မိုးကောင်းကင်၌လည်းကောင်း၊ အောက်အရပ်မြေကြီးပေါ်၌လည်းကောင်း၊ မြေကြီးအောက်ရေထဲ၌လည်းကောင်း ရှိသောအရာနှင့်တူသော ရုပ်တုဆင်းတုကို ကိုယ်အဖို့မလုပ်နှင့်။ ထိုသို့သောရုပ်တုကို ဦးမချနှင့်၊ ဝတ်မပြုနှင့်။”

“Thou shalt not make unto thee any graven image, or any likeness
of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or
that is in the water under the earth: thou shalt not bow down thyself
to them, nor serve them.”

ဒုတိယပညတ်တော်သည် စစ်မှန်သောဘုရားသခင်ကို ရုပ်တုဆင်းတုများဖြင့် ကိုးကွယ်ခြင်းကို တားမြစ်သည်။ များစွာသော တပါးအမျိုးသားတို့က သူတို့၏ရုပ်တုများသည် ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ရန်အတွက် ပုံဆောင်ချက် သို့မဟုတ် အမှတ်အသားများသာဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်က ထိုသို့သောကိုးကွယ်မှုကို အပြစ်အဖြစ် ကြေညာခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားကို ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများဖြင့် ကိုယ်စားပြုရန် ကြိုးပမ်းခြင်းသည် ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိသော လူ၏အယူအဆကို နိမ့်ကျစေလိမ့်မည်။ စိတ်နှလုံးသည် ယေဟောဝါဘုရား၏ အတိုင်းအဆမဲ့ ပြည့်စုံခြင်းမှ လွှဲဖယ်သွားကာ ဖန်ဆင်းရှင်ထက် ဖန်ဆင်းခံအရာဆီသို့သာ ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိသော အယူအဆများ နိမ့်ကျလာသည်နှင့်အမျှ လူသည်လည်း ယုတ်ညံ့လာပေလိမ့်မည်။

 

[306]

The second commandment forbids the worship of the true God by images or similitudes. Many heathen nations claimed that their

Law Given to Israel 269
images were mere fgures or symbols by which the Deity was worshiped, but God has declared such worship to be sin. The attempt
to represent the Eternal One by material objects would lower man’s
conception of God. The mind, turned away from the infnite perfection of Jehovah, would be attracted to the creature rather than to
the Creator. And as his conceptions of God were lowered, so would
man become degraded.

“သင်၏ဘုရားသခင် ငါထာဝရဘုရားသည် အမျက်ကန့်ကွက်တတ်သော (မနာလိုသော) ဘုရားဖြစ်၏။” ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတော်တို့အကြားရှိ နီးကပ်၍ မြင့်မြတ်သော ဆက်ဆံရေးကို အိမ်ထောင်ရေးပုံပမာဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းဖြစ်သောကြောင့်၊ ထိုအပေါ်၌ ထားရှိသော ဘုရားသခင်၏ စိတ်မသက်သာမှုကို မနာလိုခြင်း သို့မဟုတ် အမျက်ကန့်ကွက်ခြင်းဟု သင့်လျော်စွာ ခေါ်ဆိုသည်။

“I the Lord thy God am a jealous God.” The close and sacred
relation of God to His people is represented under the fgure of
marriage. Idolatry being spiritual adultery, the displeasure of God
against it is ftly called jealousy.

“ငါ့ကိုမုန်းသောသူတို့၏ အမျိုးအနွယ်၌ အဘတို့၏အပြစ်ကို သားမြေးမြစ် သုံးလေးဆက်တိုင်အောင် စီရင်တတ်၏။” မိဘတို့၏ မှားယွင်းသောလုပ်ရပ်များ၏ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများကို သားသမီးများ ခံစားရမည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် မိဘတို့၏အပြစ်တွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်းမရှိပါက မိဘတို့၏အပြစ်အတွက် အပြစ်ပေးခြင်း ခံရမည်မဟုတ်ပါ။ သို့သော် များသောအားဖြင့် သားသမီးများသည် မိဘတို့၏ခြေရာကို နင်းလေ့ရှိကြသည်။ အမွေဆက်ခံခြင်းနှင့် စံနမူနာအားဖြင့် သားများသည် အဖ၏အပြစ်တွင် ပါဝင်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။ မှားယွင်းသော အလားအလာများ၊ ဖောက်ပြန်သော အာသီသများနှင့် ယုတ်ညံ့သော ကိုယ်ကျင့်တရားများအပြင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရောဂါနှင့် ဆုတ်ယုတ်မှုများသည် အဘမှ သားထံသို့ သုံးလေးဆက်တိုင်အောင် အမွေအဖြစ် ဆက်ခံသွားတတ်သည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမှန်တရားသည် လူတို့ကို အပြစ်လမ်းသို့ မလိုက်မိစေရန် တားဆီးပေးသော ခွန်အားရှိသင့်သည်။

“Visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the
third and fourth generation of them that hate Me.” It is inevitable
that children should suffer from the consequences of parental wrongdoing, but they are not punished for the parents’ guilt, except as they
participate in their sins. It is usually the case, however, that children
walk in the steps of their parents. By inheritance and example the
sons become partakers of the father’s sin. Wrong tendencies, perverted appetites, and debased morals, as well as physical disease
and degeneracy, are transmitted as a legacy from father to son, to the
third and fourth generation. This fearful truth should have a solemn
power to restrain men from following a course of sin.

“ငါ့ကိုချစ်၍ ငါ့ပညတ်တို့ကို စောင့်ရှောက်သောသူတို့၏ အမျိုးအနွယ်အထောင်အသောင်းတိုင်အောင် ကရုဏာကို ပြတတ်၏။” မှားယွင်းသော နတ်ဘုရားများကို ကိုးကွယ်ခြင်းကို တားမြစ်ရာတွင်၊ ဒုတိယပညတ်တော်သည် စစ်မှန်သောဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ရန် သွယ်ဝိုက်၍ ညွှန်ကြားထားသည်။ ကိုယ်တော်၏ဝတ်ပြုခြင်း၌ သစ္စာရှိသောသူတို့အတွက်မူ ကရုဏာတော်ကို ကိုယ်တော့်ကို မုန်းသောသူတို့အပေါ် ထားရှိသော အမျက်တော်ကဲ့သို့ သုံးလေးဆက်မျှသာမဟုတ်ဘဲ အဆက်အထောင်အသောင်းတိုင်အောင် ကတိပေးထားသည်။

“Showing mercy unto thousands of them that love Me, and keep
My commandments.” In prohibiting the worship of false gods, the
second commandment by implication enjoins the worship of the
true God. And to those who are faithful in His service, mercy is
promised, not merely to the third and fourth generation as is the
wrath threatened against those who hate Him, but to thousands of
generations.

“သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏နာမတော်ကို အချည်းနှီးမမြွက်နှင့်။ အကြောင်းမူကား နာမတော်ကို အချည်းနှီးမြွက်သောသူကို ထာဝရဘုရားသည် အပြစ်မရှိဟု မှတ်တော်မမူ။” ဤပညတ်တော်သည် မှားယွင်းသော ကျိန်ဆိုခြင်းနှင့် ရိုင်းစိုင်းသော ဆဲဆိုခြင်းတို့ကိုသာ တားမြစ်သည်မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ နာမတော်၏ ကြောက်ရွံ့ရိုသေဖွယ် အရေးပါမှုကို လျစ်လျူရှုကာ ပေါ့ပေါ့တန်တန် သို့မဟုတ် ဂရုမစိုက်ဘဲ သုံးစွဲခြင်းကိုပါ တားမြစ်သည်။ သာမန်စကားပြောဆိုရာတွင် ဘုရားသခင်ကို အမှတ်တမဲ့ ထည့်သွင်းပြောဆိုခြင်း၊ မပြောပလောက်သော ကိစ္စရပ်များတွင် ကိုယ်တော့်ကို တိုင်တည်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော့်နာမတော်ကို မဆင်မခြင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော့်ကို ဂုဏ်သရေညှိုးနွမ်းစေသည်။ “နာမတော်သည် သန့်ရှင်း၍ ရိုသေဖွယ်ဖြစ်၏။” ဆာလံ ၁၁၁:၉။ အားလုံးသောသူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ကြီးမြတ်မှု၊ စင်ကြယ်မှုနှင့် သန့်ရှင်းမှုတို့ကို ဆင်ခြင်အပ်သည်၊ သို့မှသာ စိတ်နှလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ မြင့်မြတ်သောဂုဏ်ဒြပ်အပေါ် စွဲမှတ်မှုရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏သန့်ရှင်းသော နာမတော်ကို ရိုသေလေးမြတ်စွာနှင့် တည်ကြည်စွာ မြွက်ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။

“Thou shalt not take the name of the Lord thy God in vain: for
the Lord will not hold him guiltless that taketh His name in vain.”
This commandment not only prohibits false oaths and common
swearing, but it forbids us to use the name of God in a light or
careless manner, without regard to its awful signifcance. By the
thoughtless mention of God in common conversation, by appeals to
Him in trivial matters, and by the frequent and thoughtless repetition [307]
of His name, we dishonor Him. “Holy and reverend is His name.”
Psalm 111:9. All should meditate upon His majesty, His purity and
270 Patriarchs and Prophets
holiness, that the heart may be impressed with a sense of His exalted
character; and His holy name should be uttered with reverence and
solemnity.

“ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းငှာ ထိုနေ့ကို သတိပြုလော့။ ခြောက်ရက်ပတ်လုံး အလုပ်မျိုးကို ကြိုးစား၍လုပ်လော့။ ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့သည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်၏။ ထိုနေ့၌ သင်မှစ၍ သင်၏သားသမီး၊ ကျွန်ယောက်ျား၊ ကျွန်မိန်းမ၊ တိရစ္ဆာန်၊ သင်၏အိမ်တံခါးအတွင်း၌ရှိသော ဧည့်သည်အာဂန္တုသည် အဘယ်အလုပ်ကိုမျှ မလုပ်ရ။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် မိုးကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် အရပ်ရပ်၌ရှိသမျှသောအရာတို့ကို ခြောက်ရက်အတွင်း၌ ဖန်ဆင်း၍ ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌ ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ဥပုသ်နေ့ကို ကောင်းချီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။”

“Remember the Sabbath day, to keep it holy. Six days shalt thou
labor, and do all thy work: but the seventh day is the Sabbath of
the Lord thy God: in it thou shalt not do any work, thou, nor thy
son, nor thy daughter, thy manservant, nor thy maidservant, nor thy
cattle, nor thy stranger that is within thy gates: for in six days the
Lord made heaven and earth, the sea, and all that in them is, and
rested the seventh day: wherefore the Lord blessed the Sabbath day,
and hallowed it.”

ဥပုသ်နေ့ကို အသစ်သော အစီအစဉ်တစ်ခုအဖြစ် မိတ်ဆက်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဖန်ဆင်းခြင်းကာလကတည်းက စတင်တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဖန်ဆင်းရှင်၏ အမှုတော်အတွက် အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် သတိရ၍ စောင့်ရှောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် ဘုရားသခင်ကို ညွှန်ပြခြင်းဖြင့်၊ ၎င်းသည် စစ်မှန်သောဘုရားသခင်ကို အခြားသော နတ်ဘုရားတုများမှ ခွဲခြားပေးသည်။ ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့ကို စောင့်ရှောက်သူအားလုံးသည် ဤလုပ်ရပ်အားဖြင့် မိမိတို့သည် ယေဟောဝါဘုရားကို ကိုးကွယ်သူများဖြစ်ကြောင်း ပြသကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဥပုသ်နေ့သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုသူရှိသရွေ့ လူသားတို့က ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိသော သစ္စာစောင့်သိမှု၏ လက္ခဏာဖြစ်သည်။ စတုတ္ထပညတ်တော်သည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးထဲတွင် ပညတ်ရှင်၏ အမည်နာမနှင့် ဘွဲ့နာမ နှစ်မျိုးလုံးပါဝင်သော တစ်ခုတည်းသော ပညတ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မည်သူ၏အာဏာဖြင့် ပညတ်တော်ကို ပေးထားကြောင်း ဖော်ပြသည့် တစ်ခုတည်းသော ပညတ်လည်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတွင် ပညတ်တော်၏ စစ်မှန်မှုနှင့် တရားဝင်မှုကို သက်သေထူသည့် ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်တော် ပါရှိသည်။

The Sabbath is not introduced as a new institution but as having
been founded at creation. It is to be remembered and observed as
the memorial of the Creator’s work. Pointing to God as the Maker
of the heavens and the earth, it distinguishes the true God from all
false gods. All who keep the seventh day signify by this act that
they are worshipers of Jehovah. Thus the Sabbath is the sign of
man’s allegiance to God as long as there are any upon the earth
to serve Him. The fourth commandment is the only one of all the
ten in which are found both the name and the title of the Lawgiver.
It is the only one that shows by whose authority the law is given.
Thus it contains the seal of God, affxed to His law as evidence of
its authenticity and binding force.

ဘုရားသခင်သည် လူတို့အား အလုပ်လုပ်ရန် ခြောက်ရက်ပေးထားပြီး၊ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်များကို ထိုခြောက်ရက်အတွင်း လုပ်ဆောင်ရန် တောင်းဆိုထားသည်။ လိုအပ်သောအမှုများနှင့် ကရုဏာအမှုများကိုမူ ဥပုသ်နေ့တွင် ပြုလုပ်ခွင့်ရှိသည်၊ ဖျားနာသူနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သူများကို အချိန်မရွေး ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ရမည်၊ သို့သော် မလိုအပ်သော အလုပ်များကိုမူ တင်းကြပ်စွာ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ “ငါ၏သန့်ရှင်းသောနေ့၌ သင်၏အလိုသို့မလိုက်၊ ဥပုသ်နေ့ကို မဖျက်ဘဲနေလျှင်လည်းကောင်း၊ ဥပုသ်နေ့ကို မွေ့လျော်ရာနေ့၊ ထာဝရဘုရား၏ သန့်ရှင်းသောနေ့၊ ဂုဏ်အသရေရှိသောနေ့ဟူ၍ ခေါ်လျှင်လည်းကောင်း၊ မိမိလမ်းသို့မလိုက်၊ မိမိအလိုသို့မပါ၊ မိမိစကားကိုမပြော၊ ထိုနေ့ကို ရိုသေလျှင်လည်းကောင်း။” ဟေရှာယ ၅၈:၁၃။ ဤတားမြစ်ချက်သည် ဤမျှနှင့် မပြီးသေးပါ။ ပရောဖက်က “မိမိစကားကိုမပြော” ဟု ဆိုထားသည်။ ဥပုသ်နေ့တွင် စီးပွားရေးကိစ္စများကို ဆွေးနွေးသူများ သို့မဟုတ် အစီအစဉ်ချသူများကို ဘုရားသခင်သည် လက်တွေ့ စီးပွားရေးလုပ်ဆောင်နေသူများကဲ့သို့ပင် မှတ်ယူတော်မူ၏။ ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစွာစောင့်ရှောက်ရန် ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်နှလုံးကို လောကီရေးရာများအပေါ်၌ပင် မထားရှိသင့်ပါ။ ထို့ပြင် ဤပညတ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အိမ်တံခါးအတွင်းရှိသူ အားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ အိမ်သူအိမ်သားများသည် သန့်ရှင်းသောအချိန်နာရီများအတွင်း သူတို့၏လောကီအလုပ်များကို ဘေးဖယ်ထားရမည်ဖြစ်သည်။ အားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောနေ့၌ စေတနာစိတ်နှင့် ဝတ်ပြုခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော့်ကို ဂုဏ်ပြုရန် စည်းလုံးရမည်။

God has given men six days wherein to labor, and He requires
that their own work be done in the six working days. Acts of necessity and mercy are permitted on the Sabbath, the sick and suffering
are at all times to be cared for; but unnecessary labor is to be strictly
avoided. “Turn away thy foot from the Sabbath, from doing thy
pleasure on My holy day; and call the Sabbath a delight, the holy
of the Lord, honorable; and ... honor Him, not doing thine own
ways, nor fnding thine own pleasure.” Isaiah 58:13. Nor does the
prohibition end here. “Nor speaking thine own words,” says the
prophet. Those who discuss business matters or lay plans on the
Sabbath are regarded by God as though engaged in the actual transaction of business. To keep the Sabbath holy, we should not even
allow our minds to dwell upon things of a worldly character. And
the commandment includes all within our gates. The inmates of the
[308] house are to lay aside their worldly business during the sacred hours.
Law Given to Israel 271
All should unite to honor God by willing service upon His holy day.

“သင်၏မိဘကို ရိုသေလော့။ သို့မှသာ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားပေးသနားတော်မူသော ပြည်၌ သင်၏အသက်တာ ရှည်လိမ့်မည်။”

“Honor thy father and thy mother: that thy days may be long
upon the land which the Lord thy God giveth thee.”

မိဘတို့သည် အခြားသူ မည်သူမျှမရရှိနိုင်သော ချစ်ခြင်းနှင့် ရိုသေခြင်းကို ရထိုက်ကြသည်။ မိမိတို့ထံ အပ်နှံထားသော ဝိညာဉ်များအတွက် တာဝန်ကို ပေးအပ်ထားသော ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်က ဘဝ၏အစောပိုင်းနှစ်များတွင် မိဘတို့သည် သားသမီးများအတွက် ဘုရားသခင်၏နေရာတွင် ရှိနေစေရန် ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ ထို့ကြောင့် မိဘတို့၏ တရားဝင်အာဏာကို ငြင်းပယ်သောသူသည် ဘုရားသခင်၏အာဏာကို ငြင်းပယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပဥ္စမပညတ်တော်သည် သားသမီးများအနေဖြင့် မိဘများအပေါ် ရိုသေခြင်း၊ လိုက်နာခြင်းနှင့် နာခံခြင်းတို့အပြင်၊ ချစ်ခြင်းနှင့် ကြင်နာခြင်းကိုပေးရန်၊ သူတို့၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို လျော့ပါးစေရန်၊ သူတို့၏ဂုဏ်သတင်းကို စောင့်ရှောက်ရန်နှင့် အသက်ကြီးရင့်ချိန်တွင် ကူညီစောင့်ရှောက်ရန် တောင်းဆိုထားသည်။ ၎င်းသည် ဓမ္မဆရာများ၊ အုပ်ချုပ်သူများနှင့် ဘုရားသခင်က အာဏာလွှဲအပ်ထားသူ အားလုံးကို ရိုသေရန်လည်း ညွှန်ကြားထားသည်။

Parents are entitled to a degree of love and respect which is due
to no other person. God Himself, who has placed upon them a responsibility for the souls committed to their charge, has ordained
that during the earlier years of life, parents shall stand in the place
of God to their children. And he who rejects the rightful authority
of his parents is rejecting the authority of God. The ffth commandment requires children not only to yield respect, submission, and
obedience to their parents, but also to give them love and tenderness,
to lighten their cares, to guard their reputation, and to succor and
comfort them in old age. It also enjoins respect for ministers and
rulers and for all others to whom God has delegated authority.

တမန်တော်ကြီးက ဤပညတ်သည် “ကတိတော်နှင့်စပ်ဆိုင်သော ပထမပညတ်ဖြစ်၏” ဟု ဆိုထားသည်။ ဧဖက် ၆:၂။ ခါနန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်တော့မည့် ဣသရေလလူမျိုးများအတွက်မူ ၎င်းသည် ထိုပြည်၌ အသက်ရှည်ရမည်ဟူသော နာခံသူများအတွက် ကတိတစ်ခုဖြစ်သည်၊ သို့သော် ၎င်းတွင် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ဣသရေလလူမျိုးအားလုံး ပါဝင်ကာ၊ အပြစ်၏ကျိန်ခြင်းမှ ကင်းလွတ်မည့် မြေကြီးသစ်ပေါ်တွင် ထာဝရအသက်ရရှိမည့် ကတိလည်းဖြစ်သည်။

This, says the apostle, “is the frst commandment with promise.”
Ephesians 6:2. To Israel, expecting soon to enter Canaan, it was
a pledge to the obedient, of long life in that good land; but it has
a wider meaning, including all the Israel of God, and promising
eternal life upon the earth when it shall be freed from the curse of
sin.

“လူ့အသက်ကိုမသတ်နှင့်။”

အသက်ကို တိုစေတတ်သော မတရားသောလုပ်ရပ်များ၊ မုန်းတီးခြင်းနှင့် လက်စားချေလိုသော စိတ်ဓာတ်၊ သို့မဟုတ် အခြားသူများကို ထိခိုက်စေသော လုပ်ရပ်များဆီသို့ ဦးတည်စေသည့် သို့မဟုတ် သူတို့ကို ဘေးဒုက္ခရောက်စေလိုသော ဆန္ဒ (အကြောင်းမှာ “မိမိညီအစ်ကိုကို မုန်းသောသူမည်သည်ကား လူသတ်သမားဖြစ်၏”)၊ နွမ်းပါးသူ သို့မဟုတ် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သူများကို စောင့်ရှောက်ရန် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်စွာ လျစ်လျူရှုခြင်း၊ ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေနိုင်သော အပျော်အပါး၌ အလွန်အကျွံပျော်ပါးခြင်း သို့မဟုတ် မလိုအပ်ဘဲ မိမိကိုယ်ကို ညှဉ်းဆဲခြင်း သို့မဟုတ် ပင်ပန်းစွာ အလုပ်လုပ်ခြင်း—ဤအရာအားလုံးသည် အနည်းနှင့်အများ ဆဋ္ဌမပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“Thou shalt not kill.”
All acts of injustice that tend to shorten life; the spirit of hatred
and revenge, or the indulgence of any passion that leads to injurious acts toward others, or causes us even to wish them harm (for
“whosoever hateth his brother is a murderer”); a selfsh neglect of
caring for the needy or suffering; all self-indulgence or unnecessary
deprivation or excessive labor that tends to injure health—all these
are, to a greater or less degree, violations of the sixth commandment.
“Thou shalt not commit adultery.”

“သူ့မယားကိုမပြစ်မှားနှင့်။”

ဤပညတ်တော်သည် မစင်ကြယ်သော လုပ်ရပ်များကိုသာမက၊ ကာမရာဂစိတ်နှင့် အလိုဆန္ဒများ၊ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော မည်သည့်အလေ့အထကိုမဆို တားမြစ်သည်။ အပြင်ပန်းဘဝ၌သာမက စိတ်နှလုံး၏ အတွင်းရေးဆန္ဒများနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများတွင်ပါ စင်ကြယ်ရန် တောင်းဆိုထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၏ ကျယ်ပြန့်သော တာဝန်ဝတ္တရားများကို သွန်သင်ခဲ့သော ခရစ်တော်က မကောင်းသော အတွေး သို့မဟုတ် အကြည့်သည် လက်တွေ့ကျူးလွန်သော အပြစ်ကဲ့သို့ပင် အပြစ်ဖြစ်သည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။

This commandment forbids not only acts of impurity, but sensual
thoughts and desires, or any practice that tends to excite them. Purity
is demanded not only in the outward life but in the secret intents and
emotions of the heart. Christ, who taught the far-reaching obligation
of the law of God, declared the evil thought or look to be as truly
sin as is the unlawful deed.

“သူ့ဥစ္စာကိုမခိုးနှင့်။”

အများပြည်သူဆိုင်ရာ အပြစ်များနှင့် ပုဂ္ဂလိကဆိုင်ရာ အပြစ်နှစ်မျိုးလုံးကို ဤတားမြစ်ချက်တွင် ထည့်သွင်းထားသည်။ အဋ္ဌမပညတ်တော်သည် လူကိုခိုးယူရောင်းစားခြင်းနှင့် ကျွန်ရောင်းဝယ်ခြင်းကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချပြီး နယ်မြေသိမ်းပိုက်သော စစ်ပွဲများကို တားမြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဘဝ၏ အသေးငယ်ဆုံးသော ကိစ္စရပ်များ၌ပင် တိကျသော ရိုးသားမှုကို တောင်းဆိုသည်။ ၎င်းသည် ကုန်သွယ်မှုတွင် လိမ်လည်ခြင်းကို တားမြစ်ပြီး တရားသော ကြွေးမြီများ သို့မဟုတ် လုပ်အားခများကို ပေးချေရန် တောင်းဆိုသည်။ အခြားသူ၏ မသိနားမလည်မှု၊ အားနည်းချက် သို့မဟုတ် ကံဆိုးမှုအပေါ် အခွင့်ကောင်းယူရန် ကြိုးပမ်းမှုမှန်သမျှသည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ စာအုပ်များတွင် လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း ၎င်းက ကြေညာထားသည်။

“Thou shalt not steal.”
Both public and private sins are included in this prohibition. The [309]
eighth commandment condemns manstealing and slave dealing, and
272 Patriarchs and Prophets
forbids wars of conquest. It condemns theft and robbery. It demands
strict integrity in the minutest details of the affairs of life. It forbids
overreaching in trade, and requires the payment of just debts or
wages. It declares that every attempt to advantage oneself by the
ignorance, weakness, or misfortune of another is registered as fraud
in the books of heaven.

“ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူတဘက်၌ မမှန်သောသက်သေကိုမခံနှင့်။”

မည်သည့်ကိစ္စတွင်မဆို မမှန်ကန်သော စကားပြောဆိုခြင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အိမ်နီးချင်းကို လှည့်ဖြားရန် ကြိုးပမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ရည်ရွယ်ခြင်းမှန်သမျှ ဤနေရာတွင် ပါဝင်သည်။ လှည့်ဖြားလိုသော ဆန္ဒရှိခြင်းသည် မုသားဖြစ်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်၊ လက်တစ်လှုပ် သို့မဟုတ် မျက်နှာအမူအရာအားဖြင့်လည်း စကားလုံးများဖြင့်ကဲ့သို့ပင် မုသားကို ထိရောက်စွာ ပြောဆိုနိုင်သည်။ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပုံကြီးချဲ့ပြောဆိုခြင်း၊ မှားယွင်းသော သို့မဟုတ် လွန်ကဲသော အထင်အမြင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် အရိပ်အမြွက်ပြခြင်း သို့မဟုတ် သွယ်ဝိုက်ပြောဆိုခြင်း၊ အမှန်တရားကိုပင် လွဲမှားစေရန် ပြောဆိုခြင်းတို့သည် မုသားဖြစ်သည်။ ဤစည်းကမ်းချက်သည် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုခြင်း သို့မဟုတ် မကောင်းသော ထင်မြင်ချက်ပေးခြင်း၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် ကောလာဟလဖြန့်ခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အိမ်နီးချင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေရန် ကြိုးပမ်းမှုမှန်သမျှကို တားမြစ်သည်။ အခြားသူများအား ထိခိုက်နစ်နာစေနိုင်သော အမှန်တရားကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖုံးကွယ်ခြင်းသည်ပင် ကိုးခုမြောက် ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“Thou shalt not bear false witness against thy neighbor.”
False speaking in any matter, every attempt or purpose to deceive
our neighbor, is here included. An intention to deceive is what constitutes falsehood. By a glance of the eye, a motion of the hand, an
expression of the countenance, a falsehood may be told as effectually
as by words. All intentional overstatement, every hint or insinuation
calculated to convey an erroneous or exaggerated impression, even
the statement of facts in such a manner as to mislead, is falsehood.
This precept forbids every effort to injure our neighbor’s reputation
by misrepresentation or evil surmising, by slander or tale bearing.
Even the intentional suppression of truth, by which injury may result
to others, is a violation of the ninth commandment.

“ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူ၏အိမ်ကို မတပ်မက်နှင့်။ ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူ၏မယား၊ သူ၏ကျွန်ယောက်ျား၊ ကျွန်မိန်းမ၊ နွား၊ မြည်းမှစ၍ ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူ၏ဥစ္စာကို မတပ်မက်နှင့်။”

“Thou shalt not covet thy neighbor’s house, thou shalt not covet
thy neighbor’s wife, nor his manservant, nor his maidservant, nor
his ox, nor his ass, nor anything that is thy neighbor’s.”

ဒသမပညတ်တော်သည် အပြစ်အားလုံး၏ အမြစ်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး အပြစ်ရှိသောလုပ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော အလိုဆန္ဒကို တားမြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နာခံသောအားဖြင့် အခြားသူ၏အရာကို အပြစ်ရှိသော စိတ်ဆန္ဒဖြင့် တပ်မက်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်သောသူသည် မိမိ၏ လူသားချင်းအပေါ် မှားယွင်းသောလုပ်ရပ်ကို ကျူးလွန်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

The tenth commandment strikes at the very root of all sins, prohibiting the selfsh desire, from which springs the sinful act. He
who in obedience to God’s law refrains from indulging even a sinful
desire for that which belongs to another will not be guilty of an act
of wrong toward his fellow creatures.

ဤအရာများသည် ထစ်ချုန်းသံနှင့် မီးလျှံများအကြား၊ ကြီးမြတ်သော ပညတ်ရှင်၏ အံ့ဖွယ်တန်ခိုးနှင့် ခန့်ညားထည်ဝါမှုတို့ဖြင့် မိန့်ကြားခဲ့သော ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ မြင့်မြတ်သော စည်းကမ်းချက်များ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတော်က ထိုမြင်ကွင်းကို ဘယ်သောအခါမျှ မမေ့လျော့စေရန်နှင့် ပညတ်ရှင်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းရှင်အပေါ် နက်ရှိုင်းသော ရိုသေလေးမြတ်မှု ရှိစေရန်အတွက် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်ကို ကြေညာရာတွင် တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းအာနုဘော်တို့ကို ပြသခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် လူသားအားလုံးအား ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်မှု၊ အရေးပါမှုနှင့် တည်မြဲမှုကိုလည်း ပြသလိုတော်မူသည်။

Such were the sacred precepts of the Decalogue, spoken amid
thunder and flame, and with a wonderful display of the power and
majesty of the great Lawgiver. God accompanied the proclamation
of His law with exhibitions of His power and glory, that His people
might never forget the scene, and that they might be impressed
with profound veneration for the Author of the law, the Creator of
heaven and earth. He would also show to all men the sacredness, the
importance, and the permanence of His law.

ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးခြင်းခံရသည်။ ဘုရားသခင် မိန့်ကြားတော်မူသော တန်ခိုးတော်သည် သူတို့၏တုန်လှုပ်နေသော နှလုံးသားများ မခံရပ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ပုံရသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကြီးမြတ်သော ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းကို သူတို့ရှေ့၌ တင်ပြသောအခါ၊ သူတို့သည် အပြစ်၏ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် သဘောသဘာဝနှင့် သန့်ရှင်းသော ဘုရားသခင်၏ ရှေ့မှောက်၌ မိမိတို့၏ အပြစ်ရှိမှုကို ယခင်ကထက် ပိုမိုသိရှိလာကြသည်။ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ရိုသေစွာဖြင့် တောင်ခြေမှ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ လူအစုအဝေးက မောရှေအား “ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား စကားပြောပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့ နားထောင်ပါမည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား စကားပြောတော်မမူပါစေနှင့်၊ သို့မဟုတ်လျှင် ကျွန်ုပ်တို့ သေပါလိမ့်မည်” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်ကလည်း “မကြောက်ကြနှင့်။ ဘုရားသခင်သည် သင်တို့ကို စမ်းသပ်ရန်နှင့် သင်တို့ အပြစ်မပြုမိစေရန် ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့သောစိတ် သင်တို့ရှေ့၌ရှိစေခြင်းငှာ ကြွလာတော်မူခြင်းဖြစ်သည်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ သို့သော် လူတို့သည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြစဉ်၊ မောရှေသည် “ဘုရားသခင်ရှိတော်မူရာ ထူထပ်သော မှောင်မိုက်ထဲသို့ ချဉ်းကပ်လေ၏။”

The people of Israel were overwhelmed with terror. The awful
power of God’s utterances seemed more than their trembling hearts
[310] could bear. For as God’s great rule of right was presented before
them, they realized as never before the offensive character of sin, and
Law Given to Israel 273
their own guilt in the sight of a holy God. They shrank away from
the mountain in fear and awe. The multitude cried out to Moses,
“Speak thou with us, and we will hear: but let not God speak with
us, lest we die.” The leader answered, “Fear not: for God is come to
prove you, and that His fear may be before your faces, that ye sin
not.” The people, however, remained at a distance, gazing in terror
upon the scene, while Moses “drew near unto the thick darkness
where God was.”

ကျွန်တော်မျိုးတို့၏ စိတ်နှလုံးများသည် ကျွန်ဘဝနှင့် သာသနာပအယူဝါဒများကြောင့် အမှောင်ဖုံးကာ နိမ့်ကျလျက်ရှိသဖြင့်၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၌ပါရှိသော နက်နဲကျယ်ပြန့်သည့် မူဝါဒများကို အပြည့်အဝ တန်ဖိုးထားနားလည်နိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ နားလည်သဘောပေါက်၍ လိုက်နာကျင့်သုံးနိုင်စေရန်၊ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ မူဝါဒများကို သရုပ်ဖော်ရှင်းလင်းပေးသည့် ထပ်ဆင့်ပညတ်ချက်များကို ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်။ ဤဥပဒေများကို "စီရင်ထုံးများ" ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုဥပဒေများသည် အတိုင်းအဆမရှိသော ဉာဏ်ပညာနှင့် တရားမျှတမှုအပေါ် အခြေခံထားသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ တရားသူကြီးများသည် ထိုဥပဒေများအတိုင်း စီရင်ဆုံးဖြတ်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့်လည်းကောင်း ဖြစ်သည်။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးနှင့်မတူသည်မှာ၊ ဤဥပဒေများကို မောရှေထံသို့ သီးသန့်ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မောရှေက လူတို့အား ပြန်လည်ဆင့်ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။

The minds of the people, blinded and debased by slavery and
heathenism, were not prepared to appreciate fully the far-reaching principles of God’s ten precepts. That the obligations of the
Decalogue might be more fully understood and enforced, additional
precepts were given, illustrating and applying the principles of the
Ten Commandments. These laws were called judgments, both because they were framed in infnite wisdom and equity and because
the magistrates were to give judgment according to them. Unlike
the Ten Commandments, they were delivered privately to Moses,
who was to communicate them to the people.

ဤဥပဒေများအနက် ပထမဆုံးဥပဒေသည် အစေခံကျွန်များနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ရှေးခေတ်ကာလတွင် ရာဇဝတ်သားများကို တရားသူကြီးများက ကျွန်အဖြစ် ရောင်းချလေ့ရှိသကဲ့သို့၊ အချို့သောကိစ္စများတွင် ကြွေးရှင်များက ကြွေးမြီရှိသူများကို ရောင်းချခြင်း သို့မဟုတ် ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုကြောင့် မိမိကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် မိမိ၏သားသမီးများကို ရောင်းချခြင်းများ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဟေဗြဲလူမျိုးတစ်ဦးကို တစ်သက်တာကျွန်အဖြစ် မရောင်းချနိုင်ပေ။ သူ၏ အစေခံရမည့်သက်တမ်းကို ၆ နှစ်ဟု ကန့်သတ်ထားပြီး၊ ၇ နှစ်မြောက်တွင် လွတ်လပ်ခွင့်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ လူကိုခိုးယူရောင်းစားခြင်း၊ တမင်တကာ လူသတ်ခြင်းနှင့် မိဘကို ပုန်ကန်ခြင်းတို့အတွက် သေဒဏ်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ဣသရေလအနွယ်မဟုတ်သော ကျွန်များကို ထားရှိခွင့်ပြုသော်လည်း၊ သူတို့၏အသက်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို တင်းကျပ်စွာ အကာအကွယ်ပေးထားသည်။ ကျွန်ကိုသတ်သောသူသည် အပြစ်ဒဏ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သခင်က ကျွန်၏သွားတစ်ချောင်းကို ကျိုးစေကာမျှဖြင့် ဒဏ်ရာအနာတရဖြစ်စေလျှင် ထိုကျွန်သည် လွတ်လပ်ခွင့်ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

The frst of these laws related to servants. In ancient times
criminals were sometimes sold into slavery by the judges; in some
cases, debtors were sold by their creditors; and poverty even led
persons to sell themselves or their children. But a Hebrew could
not be sold as a slave for life. His term of service was limited to
six years; on the seventh he was to be set at liberty. Manstealing,
deliberate murder, and rebellion against parental authority were to
be punished with death. The holding of slaves not of Israelitish birth
was permitted, but their life and person were strictly guarded. The
murderer of a slave was to be punished; an injury inflicted upon one
by his master, though no more than the loss of a tooth, entitled him
to his freedom.

ဣသရေလလူမျိုးများသည် မကြာသေးမီကပင် ကိုယ်တိုင်ကျွန်ခံခဲ့ရသူများဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါ ၎င်းတို့အောက်၌ အစေခံကျွန်များ ရှိလာသည့်အခါ၊ အီဂျစ်ပြည်ရှိ အလုပ်ရှင်များထံတွင် ခံစားခဲ့ရသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် စိတ်ဓာတ်မျိုး မထားရှိရန် သတိပြုရမည်ဖြစ်သည်။ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ခါးသီးစွာ ကျွန်ခံခဲ့ရသည့် အတိတ်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရခြင်းဖြင့် အစေခံများ၏ နေရာတွင် ကိုယ်ချင်းစာဝင်ကြည့်နိုင်စေရန်နှင့်၊ မိမိတို့အပေါ် ပြုစေချင်သည့်အတိုင်း သူတစ်ပါးအပေါ်တွင်လည်း ကြင်နာသနားစွာ ဆက်ဆံတတ်စေရန် ဖြစ်သည်။

The Israelites had lately been servants themselves, and now that
they were to have servants under them, they were to beware of
indulging the spirit of cruelty and exaction from which they had
suffered under their Egyptian taskmasters. The memory of their
own bitter servitude should enable them to put themselves in the
servant’s place, leading them to be kind and compassionate, to deal
with others as they would wish to be dealt with.
274 Patriarchs and Prophets

မုဆိုးမများနှင့် မိဘမဲ့ကလေးများ၏ အခွင့်အရေးကို အထူးအကာအကွယ်ပေးထားပြီး၊ သူတို့၏ ခိုကိုးရာမဲ့ အခြေအနေအပေါ် နူးညံ့စွာ ငဲ့ညှာရန် မိန့်မှာထားသည်။ “သင်သည် သူတို့ကို တစ်စုံတစ်ရာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်း၍၊ သူတို့သည် ငါ့ထံသို့ ဟစ်ကြော်ကြလျှင်၊ ငါသည် သူတို့၏ ဟစ်ကြော်သံကို အမှန်ပင်နားညောင်းမည်။ ငါ၏အမျက်တော်သည် ပြင်းစွာထွက်သဖြင့်၊ သင့်ကို ဓားဖြင့် သတ်မည်။ သင်၏မယားတို့သည် မုဆိုးမဖြစ်ကြလိမ့်မည်၊ သင်၏သားသမီးတို့သည်လည်း မိဘမဲ့ဖြစ်ကြလိမ့်မည်” ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဣသရေလလူမျိုးနှင့် လာရောက်ပူးပေါင်းသော တစ်ပါးအမျိုးသားများကိုလည်း မတရားပြုကျင့်ခြင်း သို့မဟုတ် နှိပ်စက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ “သင်တို့သည် အီဂျစ်ပြည်တွင် တစ်ပါးအမျိုးသား ဖြစ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် တစ်ပါးအမျိုးသား၏ စိတ်နှလုံးကို သိကြသောကြောင့်၊ တစ်ပါးအမျိုးသားကို မနှိပ်စက်ရ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

The rights of widows and orphans were especially guarded, and
[311] a tender regard for their helpless condition was enjoined. “If thou
afflict them in any wise,” the Lord declared, “and they cry at all unto
Me, I will surely hear their cry; and My wrath shall wax hot, and I
will kill you with the sword; and your wives shall be widows, and
your children fatherless.” Aliens who united themselves with Israel
were to be protected from wrong or oppression. “Thou shalt not
oppress a stranger: for ye know the heart of a stranger, seeing ye
were strangers in the land of Egypt.”

ဆင်းရဲသားများထံမှ အတိုးယူခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။ ဆင်းရဲသားတစ်ဦး၏ အဝတ် သို့မဟုတ် စောင်ကို ပေါင်နှံပစ္စည်းအဖြစ် ယူထားပါက၊ ညမရောက်မီ ပြန်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ခိုးမှုကျူးလွန်သူသည် ၂ ဆ ပြန်လည်ပေးလျော်ရမည်။ တရားသူကြီးများနှင့် အုပ်ချုပ်သူများကို ရိုသေလေးစားရန် မိန့်မှာထားပြီး၊ တရားသူကြီးများသည် တရားစီရင်ရာတွင် မတရားပြုခြင်း၊ မဟုတ်မမှန်သော အမှုကို ကူညီခြင်း သို့မဟုတ် တံစိုးလက်ဆောင်ယူခြင်းများကို မပြုရန် သတိပေးထားသည်။ အသရေဖျက်ခြင်းနှင့် ကဲ့ရဲ့ခြင်းများကို တားမြစ်ထားပြီး၊ မိမိ၏ရန်သူအပေါ်၌ပင်လျှင် ကျေးဇူးပြုရန် တိုက်တွန်းထားသည်။

The taking of usury from the poor was forbidden. A poor man’s
raiment or blanket taken as a pledge, must be restored to him at
nightfall. He who was guilty of theft was required to restore double. Respect for magistrates and rulers was enjoined, and judges
were warned against perverting judgment, aiding a false cause, or
receiving bribes. Calumny and slander were prohibited, and acts of
kindness enjoined, even toward personal enemies.

လူတို့သည် ဥပုသ်နေ့၏ သန့်ရှင်းသော ဝတ္တရားကို တစ်ဖန်သတိပေးခြင်း ခံရသည်။ တစ်နှစ်တာ ပွဲတော်ရက်များကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့ပြီး၊ ထိုရက်များတွင် နိုင်ငံအတွင်းရှိ အမျိုးသားအားလုံးသည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ စုရုံးကာ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း အလှူတော်နှင့် မိမိတို့၏ ဦးဦးဖျားဖျား ထွက်ရှိသော သီးနှံများကို ဆက်သရမည်ဖြစ်သည်။ ဤစည်းမျဉ်းအားလုံး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အာဏာရှင်ဆန်စွာ အုပ်ချုပ်ရန်မဟုတ်ဘဲ၊ ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ထာဝရဘုရားက “သင်တို့သည် ငါ့အဖို့ သန့်ရှင်းသောသူ ဖြစ်ရမည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ သန့်ရှင်းသော ဘုရားသခင်၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ခံထိုက်သူများ ဖြစ်ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

Again the people were reminded of the sacred obligation of
the Sabbath. Yearly feasts were appointed, at which all the men
of the nation were to assemble before the Lord, bringing to Him
their offerings of gratitude and the frst fruits of His bounties. The
object of all these regulations was stated: they proceeded from no
exercise of mere arbitrary sovereignty; all were given for the good
of Israel. The Lord said, “Ye shall be holy men unto Me”—worthy
to be acknowledged by a holy God.

ဤဥပဒေများကို မောရှေက မှတ်တမ်းတင်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ နိုင်ငံတော်ဥပဒေ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းထားရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့ကို ရှင်းလင်းပြသရန် ပေးအပ်ထားသော ပညတ်တော်ဆယ်ပါးနှင့်အတူ၊ ဣသရေလလူမျိုးများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များ ပြည့်စုံလာစေရန်အတွက် လိုက်နာရမည့် အခြေအနေများ ဖြစ်သည်။

These laws were to be recorded by Moses, and carefully treasured as the foundation of the national law, and, with the ten precepts
which they were given to illustrate, the condition of the fulfllment
of God’s promises to Israel.

ယခုအခါ ယေဟောဝါဘုရားထံမှ သတင်းစကား ရောက်ရှိလာသည်မှာ - “ကြည့်ရှုလော့၊ လမ်းခရီး၌ သင့်ကို စောင့်ရှောက်ရန်နှင့် ငါပြင်ဆင်ထားသော အရပ်သို့ သင့်ကို ပို့ဆောင်ရန်၊ ငါသည် သင်၏ရှေ့၌ စေတမန်တစ်ပါးကို စေလွှတ်၏။ သူ၏ရှေ့၌ သတိပြု၍ သူ၏စကားကို နားထောင်လော့၊ သူ့ကို စိတ်မဆိုးစေနှင့်။ အကြောင်းမူကား ငါ၏နာမတော်သည် သူ၌ရှိသောကြောင့်၊ သူသည် သင်၏ပြစ်မှားခြင်းကို ခွင့်လွှတ်မည်မဟုတ်။ သို့သော် သင်သည် သူ၏စကားကို အမှန်ပင် နားထောင်၍ ငါပြောသမျှကို ပြုလျှင်၊ ငါသည် သင်၏ရန်သူတို့ကို ရန်မူ၍၊ သင့်ကို ဆန့်ကျင်သောသူတို့ကို ဆန့်ကျင်မည်။” ဣသရေလလူမျိုးများ လှည့်လည်သွားလာနေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ မီးတိုင်၊ မိုးတိမ်တိုင်ဖြင့် သူတို့ကို ဦးဆောင်လမ်းပြသူမှာ ခရစ်တော်ပင် ဖြစ်သည်။ နောင်လာလတ္တံ့သော ကယ်တင်ရှင်ကို ညွှန်ပြသည့် ပုံဆောင်ချက်များ ရှိသကဲ့သို့၊ မောရှေအား လူတို့အတွက် အမိန့်တော်များ ပေးခဲ့သူနှင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ၏ တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းအဖြစ် သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေသော လက်ရှိကယ်တင်ရှင်လည်း ရှိနေပါသည်။

The message was now given them from Jehovah: “Behold, I
send an Angel before thee, to keep thee in the way, and to bring thee
into the place which I have prepared. Beware of Him, and obey His
voice, provoke Him not; for He will not pardon your transgressions:
for My name is in Him. But if thou shalt indeed obey His voice,
and do all that I speak; then I will be an enemy unto thine enemies,
and an adversary unto thine adversaries.” During all the wanderings
of Israel, Christ, in the pillar of cloud and of fre, was their Leader.

တောင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာသောအခါ၊ “မောရှေသည် လာ၍ ထာဝရဘုရား၏ ဗျာဒိတ်တော်ရှိသမျှနှင့် စီရင်ထုံးရှိသမျှကို လူတို့အား ပြောကြားလေ၏။ လူအပေါင်းတို့ကလည်း၊ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသမျှကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြုပါမည်ဟု တညီတညွတ်တည်း ပြန်ပြောကြ၏။” ဤကတိကဝတ်နှင့် လိုက်နာရမည့် ထာဝရဘုရား၏ ဗျာဒိတ်တော်များကို မောရှေသည် စာစောင်တစ်ခုတွင် ရေးသားခဲ့သည်။

While there were types pointing to a Saviour to come, there was also
Law Given to Israel 275
a present Saviour, who gave commands to Moses for the people, and
who was set forth before them as the only channel of blessing.

ထို့နောက် ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုခြင်း အခမ်းအနား ကျင်းပသည်။ တောင်ခြေတွင် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု တည်ဆောက်ပြီး၊ ပဋိညာဉ်ကို လက်ခံသည့် သက်သေအဖြစ် “ဣသရေလ ၁၂ နွယ်အလိုက်” ကျောက်တိုင် ၁၂ တိုင်ကို စိုက်ထူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရွေးချယ်ထားသော လူပျိုများက ယဇ်ကောင်များကို ပူဇော်ကြသည်။

Upon descending from the mountain, “Moses came and told the
people all the words of the Lord, and all the judgments: and all the [312]
people answered with one voice, and said, All the words which the
Lord hath said will we do.” This pledge, together with the words of
the Lord which it bound them to obey, was written by Moses in a
book.

ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ ယဇ်သွေးကို ဖျန်းပြီးနောက်၊ မောရှေသည် “ပဋိညာဉ်စာစောင်ကို ယူ၍ လူတို့အား ဖတ်ပြလေ၏။” ထိုသို့ဖြင့် ပဋိညာဉ်၏ အခြေအနေများကို တရားဝင် ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့ရာ၊ လူအပေါင်းတို့သည် ထိုအချက်များကို လိုက်နာမည်၊ မလိုက်နာမည်ကို မိမိတို့ဘာသာ ရွေးချယ်ခွင့် ရရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အစပိုင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကို နားထောင်ရန် ကတိပြုခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုအခါ ပညတ်တော်ကို ကြားသိရပြီးဖြစ်သလို၊ ထိုပဋိညာဉ်တွင် မည်မျှအထိ ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်ကို သိရှိစေရန် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုလည်း ဖော်ပြပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ လူအပေါင်းတို့ကလည်း “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသမျှကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြု၍ နားထောင်ပါမည်” ဟု တညီတညွတ်တည်း ပြန်လည်ဖြေကြားကြပြန်သည်။ “မောရှေသည် ပညတ်တရားအတိုင်း ပညတ်ချက်ရှိသမျှကို လူအပေါင်းတို့အား ပြောဆိုပြီးမှ၊ ယဇ်သွေးကိုယူ၍... စာစောင်နှင့် လူအပေါင်းတို့အပေါ်၌ ဖျန်းလျက်၊ ဤသွေးသည် ဘုရားသခင် သင်တို့၌ ထားတော်မူသော ပဋိညာဉ်တရား၏ သွေးဖြစ်သည်ဟု ဆိုလေ၏။” ဟေဗြဲ ၉:၁၉၊ ၂၀။

Then followed the ratifcation of the covenant. An altar was built
at the foot of the mountain, and beside it twelve pillars were set
up, “according to the twelve tribes of Israel,” as a testimony to their
acceptance of the covenant. Sacrifces were then presented by young
men chosen for the service.
Having sprinkled the altar with the blood of the offerings, Moses
“took the book of the covenant, and read in the audience of the
people.” Thus the conditions of the covenant were solemnly repeated,
and all were at liberty to choose whether or not they would comply
with them. They had at the frst promised to obey the voice of God;
but they had since heard His law proclaimed; and its principles had
been particularized, that they might know how much this covenant
involved. Again the people answered with one accord, “All that
the Lord hath said will we do, and be obedient.” “When Moses had
spoken every precept to all the people according to the law, he took
the blood, ... and sprinkled both the book and all the people, saying,
This is the blood of the testament which God hath enjoined unto
you.” Hebrews 9:19, 20.

ယခုအခါ ယေဟောဝါဘုရားအား ဘုရင်အဖြစ် ထားရှိကာ ရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် အပြည့်အဝ တည်ထောင်ရန် အစီအစဉ်များ ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ မောရှေသည် “သင်နှင့် အာရုန်၊ နာဒပ်၊ အဘိဟုတို့နှင့် ဣသရေလလူကြီး ၇၀ တို့သည် ထာဝရဘုရားထံသို့ တက်လာ၍၊ အဝေးကနေ၍ ကိုးကွယ်ကြလော့။ မောရှေတစ်ယောက်တည်းသာလျှင် ထာဝရဘုရားထံသို့ ချဉ်းကပ်ရမည်” ဟူသော အမိန့်တော်ကို ရရှိခဲ့သည်။ လူတို့သည် တောင်ခြေတွင် ကိုးကွယ်နေစဉ်၊ ရွေးချယ်ထားသော ဤသူများသည် တောင်ပေါ်သို့ ခေါ်ယူခြင်း ခံရသည်။ လူကြီး ၇၀ တို့သည် ဣသရေလလူမျိုးကို အုပ်ချုပ်ရာတွင် မောရှေအား ကူညီရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အပေါ်သို့ ဝိညာဉ်တော်ကို သွန်းလောင်းကာ၊ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးနှင့် ကြီးမြတ်မှုကို မြင်တွေ့ခွင့်ပေးခြင်းဖြင့် သူတို့ကို ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။ “သူတို့သည် ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်ကို မြင်ကြ၏။ ခြေတော်အောက်၌ နီလာကျောက်ဖြင့် ခင်းထားသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ မိုးကောင်းကင်၏ ကြည်လင်သော အဆင်းကဲ့သို့လည်းကောင်း ရှိ၏။” သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်တော်တိုင်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဘုန်းတော်၏ တည်ရှိမှုကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် သူတို့သည် ထိုသို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို ခံနိုင်ရည်ရှိကြမည်မဟုတ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ပြသခြင်းက သူတို့ကို နောင်တရစေရန် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်၊ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်တို့ကို ဆင်ခြင်တွေးတောခဲ့ကြသဖြင့်၊ မိမိတို့ ဆင်ခြင်တွေးတောရာ အရှင်မြတ်ထံသို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ ချဉ်းကပ်နိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

Arrangements were now to be made for the full establishment of
the chosen nation under Jehovah as their king. Moses had received
the command, “Come up unto the Lord, thou, and Aaron, Nadab,
and Abihu, and seventy of the elders of Israel; and worship ye afar
off. And Moses alone shall come near the Lord.” While the people worshiped at its foot, these chosen men were called up into the
mount. The seventy elders were to assist Moses in the government
of Israel, and God put upon them His Spirit, and honored them with
a view of His power and greatness. “And they saw the God of Israel:
and there was under His feet as it were a paved work of a sapphire
stone, and as it were the body of heaven in his clearness.” They did
not behold the Deity, but they saw the glory of His presence. Before
276 Patriarchs and Prophets
this they could not have endured such a scene; but the exhibition
of God’s power had awed them to repentance; they had been contemplating His glory, purity, and mercy, until they could approach
nearer to Him who was the subject of their meditations.

မောရှေနှင့် “သူ၏ လက်ထောက် ယောရှု” တို့သည် ယခုအခါ ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ခေါ်ယူခြင်း ခံရသည်။ သူတို့သည် အချိန်အတန်ကြာ ပျက်ကွက်နေမည် ဖြစ်သောကြောင့်၊ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ မောရှေက အာရုန်နှင့် ဟုရတို့ကို လူကြီးများနှင့်အတူ မိမိကိုယ်စား ဆောင်ရွက်ရန် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ “မောရှေသည် တောင်ပေါ်သို့ တက်သွား၍ မိုးတိမ်သည် တောင်ကို ဖုံးအုပ်လေ၏။ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် သိနာတောင်ပေါ်၌ ကိန်းဝပ်တော်မူ၏။” ဘုရားသခင် အထူးရှိနေခြင်း၏ အမှတ်လက္ခဏာအဖြစ် ၆ ရက်တိုင်တိုင် မိုးတိမ်သည် တောင်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်တိုင်ကို ထင်ရှားပြသခြင်း သို့မဟုတ် အလိုတော်ကို မိန့်ကြားခြင်း မရှိခဲ့သေးပေ။ ဤအချိန်အတွင်း မောရှေသည် အမြင့်ဆုံးသော အရှင်မြတ်၏ ရှေ့တော်သို့ ခေါ်ယူခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ “ငါ့ထံသို့ တောင်ပေါ်သို့ တက်လာ၍ ထိုအရပ်၌ နေလော့” ဟု ညွှန်ကြားချက် ရရှိထားသည့်အတိုင်း၊ သူ၏ သည်းခံခြင်းနှင့် နာခံခြင်းကို စမ်းသပ်ခြင်း ခံရသော်လည်း၊ သူသည် စောင့်ကြည့်ရသည့်အမှုကို မငြီးငွေ့ခဲ့သလို မိမိ၏ တာဝန်ကိုလည်း မစွန့်ခွာခဲ့ပေ။ ဤစောင့်ဆိုင်းရသော အချိန်သည် သူ၏အတွက် ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် စေ့စေ့စပ်စပ် ဆန်းစစ်ခြင်း အချိန်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပေးခြင်းခံရသော ဤအစေခံသည်ပင်လျှင်၊ ရှေ့တော်သို့ ချက်ချင်းချဉ်းကပ်၍ ဘုန်းတော်ကို ခံနိုင်ရည်မရှိနိုင်ခဲ့ပေ။ မိမိ၏ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ရန် မပြင်ဆင်မီ၊ ၆ ရက်တိုင်တိုင် စိတ်နှလုံးကို ရှာဖွေခြင်း၊ ဆင်ခြင်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းတို့ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံရန် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

[313] Moses and “his minister Joshua” were now summoned to meet
with God. And as they were to be some time absent, the leader
appointed Aaron and Hur, assisted by the elders, to act in his stead.
“And Moses went up into the mount, and a cloud covered the mount.
And the glory of the Lord abode upon Mount Sinai.” For six days
the cloud covered the mountain as a token of God’s special presence;
yet there was no revelation of Himself or communication of His will.
During this time Moses remained in waiting for a summons to the
presence chamber of the Most High. He had been directed, “Come
up to Me into the mount, and be there,” and though his patience and
obedience were tested, he did not grow weary of watching, or forsake
his post. This period of waiting was to him a time of preparation,
of close self-examination. Even this favored servant of God could
not at once approach into His presence and endure the exhibitions
of His glory. Six days must be employed in devoting himself to God
by searching of heart, meditation, and prayer before he could be
prepared for direct communication with his Maker.

၇ ရက်မြောက်သောနေ့၊ ဥပုသ်နေ့တွင် မောရှေသည် မိုးတိမ်ထဲသို့ တက်လာရန် ခေါ်ယူခြင်း ခံရသည်။ ဣသရေလလူမျိုးအပေါင်းတို့၏ မျက်မှောက်တွင် ထူထပ်သော မိုးတိမ်သည် ပွင့်သွားပြီး၊ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် လောင်ကျွမ်းသော မီးကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာလေ၏။ “မောရှေသည် မိုးတိမ်ထဲသို့ ဝင်၍ တောင်ပေါ်သို့ တက်သွားလေ၏။ မောရှေသည် တောင်ပေါ်၌ ရက်ပေါင်း ၄၀ နှင့် ညပေါင်း ၄၀ ပတ်လုံး နေလေ၏။” တောင်ပေါ်တွင် ၄၀ ရက်ကြာ နေထိုင်ခြင်းတွင် ရှေ့ပြေးပြင်ဆင်သည့် ၆ ရက် မပါဝင်ပေ။ ထို ၆ ရက်အတွင်း ယောရှုသည် မောရှေနှင့်အတူ ရှိနေပြီး၊ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မန္နမုန့်ကို စား၍ “တောင်ပေါ်မှ စီးဆင်းသော စမ်းချောင်း” မှ ရေကို သောက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယောရှုသည် မောရှေနှင့်အတူ မိုးတိမ်ထဲသို့ မဝင်ခဲ့ပေ။ သူသည် အပြင်ဘက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး မောရှေပြန်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း နေ့စဉ် အစားအစာနှင့် ရေကို သုံးဆောင်ခဲ့သော်လည်း၊ မောရှေမူကား ၄၀ ရက်ပတ်လုံး အစာရှောင်ခဲ့သည်။

Upon the seventh day, which was the Sabbath, Moses was called
up into the cloud. The thick cloud opened in the sight of all Israel,
and the glory of the Lord broke forth like devouring fre. “And Moses
went into the midst of the cloud, and gat him up into the mount;
and Moses was in the mount forty days and forty nights.” The forty
days’ tarry in the mount did not include the six days of preparation.
During the six days Joshua was with Moses, and together they ate of
the manna and drank of “the brook that descended out of the mount.”
But Joshua did not enter with Moses into the cloud. He remained
without, and continued to eat and drink daily while awaiting the
return of Moses, but Moses fasted during the entire forty days.

တောင်ပေါ်တွင် နေထိုင်စဉ်အတွင်း၊ မောရှေသည် ဘုရားသခင် ကိန်းဝပ်တော်မူမည့် သန့်ရှင်းရာဌာန တည်ဆောက်ရန် လမ်းညွှန်ချက်များကို ရရှိခဲ့သည်။ “ငါသည် သူတို့အလယ်၌ နေနိုင်မည်အကြောင်း၊ ငါ့အဖို့ သန့်ရှင်းရာဌာနကို လုပ်ကြစေ” (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၅:၈) ဟု ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းရန် ၃ ကြိမ်မြောက်အဖြစ် ထပ်မံမိန့်မှာခဲ့သည်။ “၎င်းသည် ငါနှင့် ဣသရေလအမျိုးသားတို့စပ်ကြား၌ ထာဝရအမှတ်အသား ဖြစ်၏။ သင်တို့ကို သန့်ရှင်းစေသော အရှင်မှာ ငါထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်းကို သင်တို့သိစေရန် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ကြလော့၊ ထိုနေ့သည် သင်တို့အဖို့ သန့်ရှင်း၏။ ထိုနေ့၌ အလုပ်လုပ်သောသူမည်သည်ကား၊ မိမိလူမျိုးထဲမှ ပယ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရမည်” ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃၁:၁၇၊ ၁၃၊ ၁၄။ ဘုရားသခင်၏ ဝတ်ပြုရေးအတွက် တဲတော်ကို ချက်ချင်းတည်ဆောက်ရန် လမ်းညွှန်ချက်များ ပေးထားပြီးဖြစ်ရာ၊ ထိုရည်ရွယ်ချက်သည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်အတွက်ဖြစ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဝတ်ပြုရာနေရာ အလွန်လိုအပ်နေခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း ဥပုသ်နေ့တွင် အလုပ်လုပ်ခြင်းသည် တရားမျှတသည်ဟု လူတို့က ကောက်ချက်ချနိုင်စရာ ရှိသည်။ ထိုသို့သော မှားယွင်းမှုမှ ကာကွယ်ရန် ဤသတိပေးချက်ကို ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်အတွက် လုပ်ဆောင်ရသော ထိုအထူးလုပ်ငန်း၏ သန့်ရှင်းမှုနှင့် အရေးကြီးမှုသည်ပင်လျှင်၊ ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော အနားယူရာနေ့ကို ကျူးလွန်ရန် အကြောင်းပြချက် မဖြစ်စေရပေ။

During his stay in the mount, Moses received directions for
the building of a sanctuary in which the divine presence would be
specially manifested. “Let them make Me a sanctuary; that I may
dwell among them” (Exodus 25:8), was the command of God. For
the third time the observance of the Sabbath was enjoined. “It is
a sign between Me and the children of Israel forever,” the Lord
Law Given to Israel 277
declared, “that ye may know that I am Jehovah that doth sanctify
you. Ye shall keep the Sabbath therefore; for it is holy unto you....
Whosoever doeth any work therein, that soul shall be cut off from
among his people.” Exodus 31:17, 13, 14. Directions had just been [314]
given for the immediate erection of the tabernacle for the service of
God; and now the people might conclude, because the object had
in view was the glory of God, and also because of their great need
of a place of worship, that they would be justifed in working at
the building upon the Sabbath. To guard them from this error, the
warning was given. Even the sacredness and urgency of that special
work for God must not lead them to infringe upon His holy rest day.

ယခုမှစ၍ လူတို့သည် မိမိတို့၏ ဘုရင်အမြဲရှိနေခြင်းဖြင့် ဂုဏ်ပြုခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။ “ငါသည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့အလယ်၌ နေ၍၊ သူတို့၏ ဘုရားသခင် ဖြစ်မည်။ ထိုတဲတော်သည်လည်း ငါ၏ ဘုန်းတော်အားဖြင့် သန့်ရှင်းစေခြင်းကို ခံရမည်” (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၉:၄၅၊ ၄၃) ဟူသော ကတိတော်ကို မောရှေအား ပေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ အာဏာတော် သင်္ကေတနှင့် အလိုတော်၏ ပုံဖော်ချက်အဖြစ်၊ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင် လက်ညှိုးတော်နှင့် ကျောက်ပြားနှစ်ပြားပေါ်တွင် ရေးထွင်းထားသော ပညတ်တော်ဆယ်ပါး မိတ္တူကို မောရှေအား ပေးအပ်ခဲ့သည် (တရားဟောရာကျမ်း ၉:၁၀၊ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃၂:၁၅၊ ၁၆)။ ၎င်းကို သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် အမြတ်တနိုး သိမ်းဆည်းထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုဌာနသည် တည်ဆောက်ပြီးစီးသည့်အခါ အမျိုးသားတစ်ရပ်လုံး၏ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု ဗဟိုချက် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

Henceforth the people were to be honored with the abiding
presence of their King. “I will dwell among the children of Israel,
and will be their God,” “and the tabernacle shall be sanctifed by My
glory” (Exodus 29:45, 43), was the assurance given to Moses. As
the symbol of God’s authority and the embodiment of His will, there
was delivered to Moses a copy of the Decalogue engraved by the
fnger of God Himself upon two tables of stone (Deuteronomy 9:10;
Exodus 32:15, 16), to be sacredly enshrined in the sanctuary, which,
when made, was to be the visible center of the nation’s worship.

ကျွန်မျိုးနွယ်တစ်ခုမှ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ဘုရင်တကာတို့၏ ဘုရင်အတွက် အဖိုးတန်သော ရတနာအဖြစ် လူမျိုးတကာတို့ထက် မြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းသို့ ချီးမြှောက်ခြင်း ခံရသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းသော တာဝန်ကို သူတို့အား ပေးအပ်ရန်အတွက် သူတို့ကို လောကီသားတို့ထံမှ သီးခြားခွဲထုတ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို မိမိ၏ ပညတ်တရားကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူများအဖြစ် ထားရှိခဲ့ပြီး၊ သူတို့မှတစ်ဆင့် လူသားတို့အလယ်တွင် မိမိ၏ အကြောင်းကို သိရှိသော အသိပညာ တည်တံ့စေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် အမှောင်ဖုံးလွှမ်းနေသော ကမ္ဘာလောကသို့ ကောင်းကင်အလင်းသည် ထွန်းလင်းတောက်ပလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ လူမျိုးတကာတို့အား ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းမှ လွှဲရှောင်ကာ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် နှိုးဆော်သံကို ကြားရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် မိမိတို့အပေါ် ပေးအပ်ထားသော တာဝန်ကို သစ္စာရှိစွာ ထမ်းဆောင်မည်ဆိုလျှင်၊ သူတို့သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် တန်ခိုးဩဇာရှိသော လူမျိုးဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ အကာအကွယ် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ကို အခြားလူမျိုးတကာတို့ထက် ချီးမြှောက်တော်မူမည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ အလင်းနှင့် သမ္မာတရားတို့သည် သူတို့မှတစ်ဆင့် ထင်ရှားလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ပညာရှိ၍ သန့်ရှင်းသော အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေခြင်းဖြင့်၊ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းသည် အခြားမည်သည့် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုထက်မဆို သာလွန်ထူးကဲကြောင်း စံနမူနာပြ ဖြစ်လာကြမည်ဖြစ်သည်။

From a race of slaves the Israelites had been exalted above all
peoples to be the peculiar treasure of the King of kings. God had
separated them from the world, that He might commit to them a
sacred trust. He had made them the depositaries of His law, and
He purposed, through them, to preserve among men the knowledge
of Himself. Thus the light of heaven was to shine out to a world
enshrouded in darkness, and a voice was to be heard appealing to
all peoples to turn from their idolatry to serve the living God. If the
Israelites would be true to their trust, they would become a power
in the world. God would be their defense, and He would exalt them
above all other nations. His light and truth would be revealed through
them, and they would stand forth under His wise and holy rule as
an example of the superiority of His worship over every form of
idolatry.