အခန်း ၇—ရေလွှမ်းမိုးခြင်း

အခန်း ၇—ရေလွှမ်းမိုးခြင်း

[90] Chapter 7—The Flood

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်းကြီး ၆ နှင့် ၇ ကို အခြေခံထားသည်။

နောဧ၏လက်ထက်တွင် အာဒံ၏ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်မှုနှင့် ကာဣနကျူးလွန်ခဲ့သော လူသတ်မှုတို့၏ အကျိုးဆက်ကြောင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် နှစ်ဆသောကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာသည် သက်ရောက်နေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဤအရာသည် သဘာဝတရား၏ မျက်နှာစာကို များစွာပြောင်းလဲစေခြင်း မရှိသေးပေ။ ပျက်စီးယိုယွင်းခြင်း၏ ထင်ရှားသော လက္ခဏာများရှိသော်လည်း၊ ကမ္ဘာမြေသည် ဘုရားသခင်၏ ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုဆုကျေးဇူးများဖြင့် ကြွယ်ဝလှပနေဆဲဖြစ်သည်။ တောင်ကုန်းများပေါ်တွင် စပျစ်နွယ်ပင်၏ အသီးများဝေဆာနေသော ကိုင်းခက်များကို ထောက်မထားသည့် ခန့်ညားထည်ဝါသော သစ်ပင်ကြီးများဖြင့် ဝန်းရံလျက်ရှိသည်။ ဥယျာဉ်သဖွယ် ကျယ်ပြောလှသော လွင်ပြင်များသည် စိမ်းလန်းစိုပြည်မှုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ပန်းပေါင်းတစ်ထောင်၏ မွှေးရနံ့များဖြင့် သင်းပျံ့နေသည်။ မြေကြီးမှထွက်သော အသီးအနှံများသည် အမျိုးအမည်စုံလင်လှပြီး အကန့်အသတ်မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ သစ်ပင်များသည် ယခုခေတ်တွင် တွေ့ရသမျှထက် အရွယ်အစား၊ အလှအပနှင့် အချိုးအစား ပြည့်စုံမှုတို့တွင် သာလွန်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ သစ်သားမှာ အသားစိပ်ပြီး မာကြောကာ ကျောက်တုံးနှင့် ဆင်တူပြီး ခိုင်ခံ့မှုမှာလည်း မနိမ့်ပါးပေ။ ရွှေ၊ ငွေနှင့် အဖိုးတန်ကျောက်မျက်ရတနာများမှာလည်း ပေါများစွာ တည်ရှိနေခဲ့သည်။

This chapter is based on Genesis 6 and 7.
In the days of Noah a double curse was resting upon the earth in
consequence of Adam’s transgression and of the murder committed
by Cain. Yet this had not greatly changed the face of nature. There
were evident tokens of decay, but the earth was still rich and beautiful
in the gifts of God’s providence. The hills were crowned with
majestic trees supporting the fruit-laden branches of the vine. The
vast, gardenlike plains were clothed with verdure, and sweet with
the fragrance of a thousand flowers. The fruits of the earth were in
great variety, and almost without limit. The trees far surpassed in
size, beauty, and perfect proportion any now to be found; their wood
was of fne grain and hard substance, closely resembling stone, and
hardly less enduring. Gold, silver, and precious stones existed in
abundance.

လူသားမျိုးနွယ်သည် အစောပိုင်းကာလ၏ သန်စွမ်းမှုကို များစွာပိုင်ဆိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။ အသက်ကို ရှည်စေမည့် အသက်ပင်ကို အာဒံအသုံးပြုခွင့်ရခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ မျိုးဆက်အနည်းငယ်သာ ကုန်လွန်သေးသောကြောင့် လူသား၏သက်တမ်းကို ရာစုနှစ်များဖြင့် တိုင်းတာနေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အစီအစဉ်ဆွဲနိုင်စွမ်းနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ထူးခြားသူများဖြစ်သည့် သက်တမ်းရှည်လူသားများသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်း၌ မြှုပ်နှံခဲ့ကြပါက၊ ၎င်းတို့သည် ဖန်ဆင်းရှင်၏နာမတော်ကို ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ချီးမွမ်းခြင်းဖြစ်စေကြမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်အသက်ပေးရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း ပြည့်စုံစေကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဤသို့လုပ်ဆောင်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ကြသည်။ အရပ်အမောင်း မြင့်မားထွားကျိုင်းပြီး ခွန်အားကြီးမားသော လူသန်ကြီးများ၊ ပညာဉာဏ်ကျော်ကြားသူများ၊ ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ရာ အနုပညာလက်ရာများကို ဖန်တီးရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူများစွာရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းဆောင်ရည် မြင့်မားသလောက်၊ ဆိုးသွမ်းမှုများတွင် လွတ်လပ်စွာ အလိုလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ၎င်းတို့၏ အပြစ်မှာလည်း ကြီးမားလှသည်။

The human race yet retained much of its early vigor. But a few
generations had passed since Adam had access to the tree which
was to prolong life; and man’s existence was still measured by
centuries. Had that long-lived people, with their rare powers to plan
and execute, devoted themselves to the service of God, they would
have made their Creator’s name a praise in the earth, and would
have answered the purpose for which He gave them life. But they
failed to do this. There were many giants, men of great stature and
strength, renowned for wisdom, skillful in devising the most cunning
and wonderful works; but their guilt in giving loose rein to iniquity
was in proportion to their skill and mental ability.

ဘုရားသခင်သည် ထိုရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီက လူသားတို့အား များပြားလှသော ဆုကျေးဇူးများကို ပေးသနားခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ပေးသော ကောင်းချီးများကို မိမိတို့ကိုယ်ကို ဂုဏ်တင်ရန် အသုံးပြုခဲ့ကြပြီး၊ ဆုကျေးဇူးပေးသနားတော်မူသော အရှင်ထက် ထိုဆုကျေးဇူးများအပေါ်တွင်သာ စိတ်စွဲလမ်းခြင်းဖြင့် အမင်္ဂလာဖြစ်စေခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ရွှေ၊ ငွေ၊ အဖိုးတန်ကျောက်မျက်များနှင့် ရွေးချယ်ထားသော သစ်သားများကို မိမိတို့အတွက် နေအိမ်များ ဆောက်လုပ်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့ကြပြီး၊ အဆန်းပြားဆုံးသော လက်ရာများဖြင့် မိမိတို့၏ နေအိမ်များကို အလှဆင်ရာတွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အသာရရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ မာနကြီးသော စိတ်နှလုံးအလိုကိုသာ ဖြည့်ဆည်းရန် ရှာဖွေခဲ့ကြပြီး ပျော်ပါးခြင်းနှင့် ဆိုးသွမ်းမှုများတွင် နစ်မွန်းနေခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်ကို မိမိတို့၏ အသိပညာထဲတွင် မထားလိုကြသဖြင့် မကြာမီမှာပင် ကိုယ်တော်တည်ရှိမှုကို ငြင်းပယ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သဘာဝတရားကို ဖန်ဆင်းသောအရှင်၏ အစား သဘာဝတရားကိုသာ ကိုးကွယ်လာကြသည်။ လူသား၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးကို ချီးမွမ်းကာ မိမိတို့လက်ဖြင့် ပြုလုပ်သောအရာများကို ကိုးကွယ်ကြပြီး မိမိတို့၏ သားသမီးများကိုလည်း ရုပ်တုဆင်းတုများရှေ့တွင် ဦးညွှတ်ရန် သင်ကြားပေးခဲ့ကြသည်။

God bestowed upon these antediluvians many and rich gifts;
but they used His bounties to glorify themselves, and turned them
into a curse by fxing their affections upon the gifts instead of the
Giver. They employed the gold and silver, the precious stones and
the choice wood, in the construction of habitations for themselves,
and endeavored to excel one another in beautifying their dwellings
72
Flood 73
with the most skillful workmanship. They sought only to gratify the [91]
desires of their own proud hearts, and reveled in scenes of pleasure
and wickedness. Not desiring to retain God in their knowledge, they
soon came to deny His existence. They adored nature in place of the
God of nature. They glorifed human genius, worshiped the works
of their own hands, and taught their children to bow down to graven
images.

စိမ်းလန်းသော လွင်ပြင်များနှင့် ကောင်းမွန်သော သစ်ပင်များ၏ အရိပ်အောက်တွင် ၎င်းတို့သည် ရုပ်တုများအတွက် ယဇ်ပလ္လင်များကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ တစ်နှစ်ပတ်လုံး သစ်ရွက်များ စိမ်းလန်းနေသော ကျယ်ပြောသည့် သစ်တောအုပ်များကို နတ်ဘုရားအတုများကို ကိုးကွယ်ရန်အတွက် ရည်စူးခဲ့ကြသည်။ ထိုသစ်တောအုပ်များနှင့်အတူ လှပသော ဥယျာဉ်များ ရှိကြပြီး၊ အသီးအနှံများ ဝေဆာနေသော သစ်ပင်များ ဝန်းရံနေသည့် ရှည်လျားပြီး ကွေ့ကောက်သော လမ်းသွယ်များ၊ ရုပ်တုများဖြင့် အလှဆင်ထားကာ အာရုံငါးပါးကို ပျော်ရွှင်စေမည့် သို့မဟုတ် ကာမဂုဏ်ခံစားမှုကို လှုံ့ဆော်ပေးမည့် အရာအားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံစေခြင်းဖြင့် လူတို့အား ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းတွင် ပါဝင်လာစေရန် ဆွဲဆောင်ခဲ့ကြသည်။

In the green felds and under the shadow of the goodly trees
they set up the altars of their idols. Extensive groves, that retained
their foliage throughout the year, were dedicated to the worship of
false gods. With these groves were connected beautiful gardens,
their long, winding avenues overhung with fruit-bearing trees of all
descriptions, adorned with statuary, and furnished with all that could
delight the senses or minister to the voluptuous desires of the people,
and thus allure them to participate in the idolatrous worship.

လူသားတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မိမိတို့၏ အသိပညာမှ ဖယ်ထုတ်ကာ မိမိတို့ စိတ်ကူးထဲက သတ္တဝါများကို ကိုးကွယ်ခဲ့ကြပြီး၊ ရလဒ်အနေဖြင့် ၎င်းတို့သည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပို၍ ယုတ်ညံ့လာခဲ့ကြသည်။ ဆာလံဆရာက ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကြောင့် ကိုးကွယ်သူအပေါ် သက်ရောက်မှုကို ဤသို့ ဖော်ပြခဲ့သည်။ “ရုပ်တုတို့ကို လုပ်သောသူတို့သည် ရုပ်တုနှင့်တူကြ၏။ ရုပ်တုတို့ကို ကိုးစားသောသူအပေါင်းတို့သည်လည်း ထိုနည်းတူဖြစ်ကြ၏။” ဆာလံ ၁၁၅:၈။ လူသား၏စိတ်သည် မိမိအာရုံစိုက် ကြည့်ရှုသောအရာအတိုင်း ပြောင်းလဲသွားခြင်းမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နိယာမတစ်ခုဖြစ်သည်။ လူသားသည် မိမိ၏ အမှန်တရား၊ စင်ကြယ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းခြင်းဆိုင်ရာ အယူအဆထက် ပို၍ မြင့်မားလာမည်မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ စိတ်နှလုံးသည် လူသားအဆင့်ထက် မည်သည့်အခါမျှ မြင့်မားမသွားဘဲ၊ အတိုင်းအဆမရှိသော ဉာဏ်ပညာနှင့် မေတ္တာတော်ကို ဆင်ခြင်ရန် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် မြှင့်တင်ခြင်းမခံရပါက၊ လူသည် တဖြည်းဖြည်း နိမ့်ဆင်းသွားပေမည်။ နတ်ဘုရားအတုများကို ကိုးကွယ်သူများသည် ၎င်းတို့၏ နတ်ဘုရားများကို လူသားတို့၏ စရိုက်နှင့် ကိလေသာများဖြင့် ပုံဖော်ကြသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာ စံနှုန်းမှာ အပြစ်သားဖြစ်သော လူသား၏ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ယုတ်လျော့သွားခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ၎င်းတို့သည် ညစ်ညမ်းသွားခဲ့ကြသည်။

Men put God out of their knowledge and worshiped the creatures
of their own imagination; and as the result, they became more and
more debased. The psalmist describes the effect produced upon the
worshiper by the adoration of idols. He says, “They that make them
are like unto them; so is every one that trusteth in them.” Psalm
115:8. It is a law of the human mind that by beholding we become
changed. Man will rise no higher than his conceptions of truth,
purity, and holiness. If the mind is never exalted above the level of
humanity, if it is not uplifted by faith to contemplate infnite wisdom
and love, the man will be constantly sinking lower and lower. The
worshipers of false gods clothed their deities with human attributes
and passions, and thus their standard of character was degraded to
the likeness of sinful humanity. They were defled in consequence.

“ထိုအခါ လူတို့သည် မြေကြီးပေါ်မှာ ဆိုးညစ်ခြင်းကြီးကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ သူတို့စိတ်နှလုံးထဲက အကြံအစည်ရှိသမျှတို့သည် အစဉ်မပြတ် ဆိုးညစ်ခြင်းသက်သက်ရှိကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်သည် သိမြင်တော်မူ၏။ ... မြေကြီးသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ ဖောက်ပြန်ခြင်းသို့ ရောက်၍၊ ကြမ်းကြုတ်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံလေ၏။” ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့အား အသက်ရှင်နေထိုင်ရန် စည်းကမ်းအဖြစ် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်များကို ပေးခဲ့သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်သည် ဖောက်ဖျက်ခြင်းခံရပြီး စိတ်ကူးနိုင်သမျှသော အပြစ်တိုင်းသည် ရလဒ်အဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ လူသားတို့၏ ဆိုးညစ်မှုသည် ဗြောင်ကျကျနှင့် ရဲတင်းလှသည်၊ တရားမျှတမှုမှာ မြေမှုန့်ထဲတွင် နင်းခြေခံရပြီး နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခံရသူတို့၏ အော်ဟစ်သံသည် ကောင်းကင်သို့တိုင်အောင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

“God saw that the wickedness of man was great in the earth, and
that every imagination of the thoughts of his heart was only evil
continually.... The earth also was corrupt before God; and the earth
was flled with violence.” God had given men His commandments as
a rule of life, but His law was transgressed, and every conceivable sin
was the result. The wickedness of men was open and daring, justice
was trampled in the dust, and the cries of the oppressed reached unto
heaven.

အစပိုင်းတွင် သတ်မှတ်ထားသော ဘုရားသခင်၏ စီစဉ်မှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော မယားအများယူခြင်း စနစ်ကို အစောပိုင်းကပင် စတင်ကျင့်သုံးခဲ့ကြသည်။ ထာဝရဘုရားသည် အာဒံအား ဇနီးတစ်ဦးတည်းကိုသာ ပေးသနားတော်မူခြင်းဖြင့် ထိုကိစ္စတွင် ကိုယ်တော်၏ အမိန့်အာဏာကို ပြသခဲ့သည်။ သို့သော် လူသားသည် အပြစ်ထဲသို့ ကျဆင်းပြီးနောက် မိမိတို့၏ ဆိုးညစ်သော ဆန္ဒနောက်သို့ လိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုရလဒ်ကြောင့် ရာဇဝတ်မှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများသည် လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ အိမ်ထောင်ရေး ဆက်ဆံရေးကိုလည်းကောင်း၊ ပိုင်ဆိုင်မှုဆိုင်ရာ အခွင့်အရေးကိုလည်းကောင်း အလေးမထားကြတော့ပေ။ မိမိအိမ်နီးချင်း၏ ဇနီး သို့မဟုတ် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို တပ်မက်သူတိုင်းသည် အတင်းအဓမ္မ သိမ်းယူကြပြီး၊ လူတို့သည် မိမိတို့၏ ကြမ်းကြုတ်သော လုပ်ရပ်များအတွက် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် တိရစ္ဆာန်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၌ ပျော်မွေ့လာကြပြီး၊ အသားကို အစားအစာအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းက ၎င်းတို့ကို ပို၍ ကြမ်းကြုတ်ကာ သွေးဆာသူများ ဖြစ်လာစေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လူ့အသက်ကို အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ သဘောထားလာကြသည်။

Polygamy had been early introduced, contrary to the divine
arrangement at the beginning. The Lord gave to Adam one wife,
74 Patriarchs and Prophets
[92] showing His order in that respect. But after the Fall, men chose
to follow their own sinful desires; and as the result, crime and
wretchedness rapidly increased. Neither the marriage relation nor
the rights of property were respected. Whoever coveted the wives
or the possessions of his neighbor, took them by force, and men
exulted in their deeds of violence. They delighted in destroying the
life of animals; and the use of flesh for food rendered them still more
cruel and bloodthirsty, until they came to regard human life with
astonishing indifference.

ကမ္ဘာကြီးသည် နုနယ်သေးသော ကာလဖြစ်သော်လည်း၊ ဆိုးညစ်မှုသည် အလွန်နက်ရှိုင်းပြီး ကျယ်ပြန့်လာသဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းကို ဆက်လက်သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်က “ငါဖန်ဆင်းသော လူသားကို မြေကြီးမျက်နှာပြင်ပေါ်က ငါဖျက်ဆီးမည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် အပြစ်ရှိသော လူသားမျိုးနွယ်နှင့် အစဉ်အမြဲ ဆိုင်ပြိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်များဖြင့် ကမ္ဘာလောကနှင့် ၎င်း၏ ကြွယ်ဝသော ရတနာများကို ညစ်ညမ်းစေခြင်းမှ မရပ်တန့်ပါက၊ ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့ကို ဖန်ဆင်းခြင်းမှ ပယ်ဖျက်တော်မူမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို ကောင်းချီးပေးရန် နှစ်သက်ခဲ့သော အရာများကိုလည်း ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် လယ်ကွင်းပြင်ရှိ သတ္တဝါများနှင့် အစားအစာ အလျှံပယ်ပေးသော အပင်များကို ဖယ်ရှားပစ်ကာ သာယာသော ကမ္ဘာမြေကို ကျယ်ပြောလှသော ပျက်စီးခြင်းနှင့် ယိုယွင်းခြင်း မြင်ကွင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်မည်ဖြစ်သည်။

The world was in its infancy; yet iniquity had become so deep
and widespread that God could no longer bear with it; and He said,
“I will destroy man whom I have created from the face of the earth.”
He declared that His Spirit should not always strive with the guilty
race. If they did not cease to pollute with their sins the world and
its rich treasures, He would blot them from His creation, and would
destroy the things with which He had delighted to bless them; He
would sweep away the beasts of the feld, and the vegetation which
furnished such an abundant supply of food, and would transform the
fair earth into one vast scene of desolation and ruin.

ပျံ့နှံ့နေသော ဖောက်ပြန်မှုများကြားတွင် မသုရှလ၊ နောဧနှင့် အခြားသော သူများစွာတို့သည် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်အား သိရှိခြင်းကို ဆက်လက်ရှင်သန်စေရန်နှင့် ကိုယ်ကျင့်တရား ဆိုးယုတ်ခြင်း ဒီရေကို တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်း မတိုင်မီ ၁၂၀ နှစ်အလိုတွင် ထာဝရဘုရားသည် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးမှတစ်ဆင့် နောဧအား ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မိန့်ကြားခဲ့ပြီး သင်္ဘောတစ်စင်း ဆောက်လုပ်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ သင်္ဘောကို ဆောက်လုပ်နေစဉ်အတွင်း ဘုရားသခင်သည် ဆိုးညစ်သူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် ကမ္ဘာပေါ်သို့ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းမည်ဖြစ်ကြောင်း နောဧသည် ဟောပြောရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသတင်းစကားကို ယုံကြည်ပြီး နောင်တရကာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် ထိုဖြစ်ရပ်အတွက် ပြင်ဆင်သူတို့သည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ရရှိပြီး ကယ်တင်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ဧနောက်သည် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင် ပြသခဲ့သောအရာများကို သူ၏ သားသမီးများအား ထပ်ဆင့်ပြောကြားခဲ့ပြီး၊ နောဧ၏ ဟောပြောမှုကို ကြားသိရန် အသက်ရှင်ခဲ့သော မသုရှလနှင့် သူ၏ သားများသည်လည်း သင်္ဘောဆောက်လုပ်ရာတွင် ကူညီခဲ့ကြသည်။

Amid the prevailing corruption, Methuselah, Noah, and many
others labored to keep alive the knowledge of the true God and to
stay the tide of moral evil. A hundred and twenty years before the
Flood, the Lord by a holy angel declared to Noah His purpose, and
directed him to build an ark. While building the ark he was to preach
that God would bring a flood of water upon the earth to destroy the
wicked. Those who would believe the message, and would prepare
for that event by repentance and reformation, should fnd pardon and
be saved. Enoch had repeated to his children what God had shown
him in regard to the Flood, and Methuselah and his sons, who lived
to hear the preaching of Noah, assisted in building the ark.

ဘုရားသခင်သည် နောဧအား သင်္ဘော၏ တိကျသော အတိုင်းအတာများနှင့် ဆောက်လုပ်ရေးဆိုင်ရာ အသေးစိတ် ညွှန်ကြားချက်များကို ပေးခဲ့သည်။ လူသား၏ ဉာဏ်ပညာသည် ထိုမျှလောက် ခိုင်ခံ့ပြီး ကြာရှည်ခံသော တည်ဆောက်ပုံမျိုးကို မကြံစည်နိုင်ပေ။ ဘုရားသခင်သည် ပုံစံထုတ်သူဖြစ်ပြီး နောဧသည် ဆောက်လုပ်ရေး အကြီးအကဲဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ရေပေါ်တွင် မျောပါနိုင်ရန် သင်္ဘော၏ ကိုယ်ထည်ကဲ့သို့ တည်ဆောက်ထားသော်လည်း အချို့သော အချက်များတွင် အိမ်နှင့် ပို၍တူသည်။ ၎င်းသည် ၃ ထပ်ရှိပြီး ဘေးဘက်တွင် တံခါးတစ်ပေါက်တည်းသာ ရှိသည်။ အလင်းရောင်ကို အပေါ်ဘက်မှ ရယူပြီး အခန်းကဏ္ဍ အသီးသီးကို အလင်းရောင် ရရှိနိုင်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ သင်္ဘောဆောက်လုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသော ပစ္စည်းမှာ ဂေါဖရသစ် (သို့မဟုတ် ဆိုက်ပရပ်စ်သစ်) ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ မဆွေးမြည့်နိုင်ပေ။ ဤကြီးမားသော တည်ဆောက်ပုံကြီးကို တည်ဆောက်ခြင်းသည် နှေးကွေးပြီး ပင်ပန်းခက်ခဲသော လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်သည်။ သစ်ပင်ကြီးများ၏ အရွယ်အစားနှင့် သစ်သား၏ သဘာဝကြောင့်၊ ထိုခေတ်က လူသားတို့သည် ပိုမိုခွန်အားကြီးကြသော်လည်း ယခုခေတ်ထက် သစ်သားကို ပြင်ဆင်ရန် လုပ်အား ပိုမိုလိုအပ်ခဲ့သည်။ အလုပ်ကို ပြီးပြည့်စုံစေရန် လူသားလုပ်ဆောင်နိုင်သမျှ အားလုံးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း၊ သင်္ဘောသည် ကမ္ဘာပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာမည့် မုန်တိုင်းဒဏ်ကို သူ့အလိုလို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင် တစ်ပါးတည်းသာလျှင် ပြင်းထန်သော ရေလှိုင်းများပေါ်တွင် ကိုယ်တော်၏ အစေခံများကို စောင့်ရှောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

God gave Noah the exact dimensions of the ark and explicit
directions in regard to its construction in every particular. Human
wisdom could not have devised a structure of so great strength and
durability. God was the designer, and Noah the master builder. It
was constructed like the hull of a ship, that it might float upon the
water, but in some respects it more nearly resembled a house. It
[93] was three stories high, with but one door, which was in the side.
[94]
[95]

“နောဧသည် မမြင်သေးသော အရာတို့ကို ဘုရားသခင် ဗျာဒိတ်တော်အားဖြင့် သိရလျှင်၊ ယုံကြည်ခြင်းရှိ၍ ကြောက်ရွံ့သောစိတ်နှင့် မိမိအိမ်သူအိမ်သားတို့ကို ကယ်တင်ခြင်းငှါ သင်္ဘောကို တည်လုပ်လေ၏။ ထိုသို့သောအားဖြင့် လောကီသားတို့ကို အပြစ်စီရင်၍၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို အမွေခံရသောသူ ဖြစ်လေ၏။” ဟေဗြဲ ၁၁:၇။ နောဧသည် ကမ္ဘာလောကသို့ သတိပေးချက်ကို ပေးနေစဉ်တွင်၊ သူ၏ လုပ်ရပ်များသည် သူ၏ စိတ်ရင်းမှန်မှုကို သက်သေခံနေခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် သူ၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ပြည့်စုံလာပြီး ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း ယုံကြည်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ကမ္ဘာလောကအား စံနမူနာပြခဲ့သည်။ သူပိုင်ဆိုင်သမျှ အားလုံးကို သင်္ဘောတည်ဆောက်ရာတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သည်။ ကုန်းခြောက်ပေါ်တွင် ထိုကြီးမားလှသော လှေကြီးကို စတင်တည်ဆောက်စဉ်၊ အရပ်ရပ်မှ လူအုပ်ကြီးသည် ထိုထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရန်နှင့် ထူးခြားသော ဟောပြောသူ၏ စိတ်အားထက်သန်သော စကားများကို ကြားနာရန် ရောက်ရှိလာကြသည်။ သင်္ဘောပေါ်သို့ ထုရိုက်လိုက်သော ထုချက်တိုင်းသည် လူတို့အတွက် သက်သေတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

The light was admitted at the top, and the different apartments were
Flood 75
so arranged that all were lighted. The material employed in the
construction of the ark was the cypress, or gopher wood, which
would be untouched by decay for hundreds of years. The building
of this immense structure was a slow and laborious process. On
account of the great size of the trees and the nature of the wood,
much more labor was required then than now to prepare timber, even
with the greater strength which men then possessed. All that man
could do was done to render the work perfect, yet the ark could not
of itself have withstood the storm which was to come upon the earth.

အစပိုင်းတွင် လူအများအပြားသည် သတိပေးချက်ကို လက်ခံပုံရသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် စစ်မှန်သော နောင်တဖြင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်မလာခဲ့ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်များကို စွန့်လွှတ်ရန် အလိုမရှိကြပေ။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်း မတိုင်မီ ကုန်လွန်သွားသော အချိန်အတွင်း ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် စမ်းသပ်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ထိုစမ်းသပ်မှုကို မခံနိုင်ခဲ့ကြပေ။ ပျံ့နှံ့နေသော မယုံကြည်မှု၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံရကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့၏ မူလအပေါင်းအသင်းများနှင့် ပူးပေါင်း၍ ထိုလေးနက်သော သတင်းစကားကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ အချို့မှာ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အပြစ်ကို နောင်တရပြီး သတိပေးစကားကို လိုက်နာချင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လှောင်ပြောင် သရော်သူများလွန်းသဖြင့် ၎င်းတို့သည်လည်း ထိုစိတ်ဓာတ်မျိုး ကူးစက်သွားပြီး၊ ကရုဏာတော်၏ ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို တွန်းလှန်ကာ မကြာမီမှာပင် အပြင်းထန်ဆုံးသော လှောင်ပြောင်သူများထဲတွင် ပါဝင်လာခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ တစ်ကြိမ်တစ်ခါက အလင်းကို ရရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ ဖော်ပြချက်ကို တွန်းလှန်ခဲ့သူများထက် ပို၍ မိုက်မဲပြီး အပြစ်ထဲတွင် နစ်မွန်းသူ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

God alone could preserve His servants upon the tempestuous waters.
“By faith Noah, being warned of God of things not seen as
yet, moved with fear, prepared an ark to the saving of his house;
by the which he condemned the world, and became heir of the
righteousness which is by faith.” Hebrews 11:7. While Noah was
giving his warning message to the world, his works testifed of
his sincerity. It was thus that his faith was perfected and made
evident. He gave the world an example of believing just what God
says. All that he possessed, he invested in the ark. As he began
to construct that immense boat on dry ground, multitudes came
from every direction to see the strange sight and to hear the earnest,
fervent words of the singular preacher. Every blow struck upon the
ark was a witness to the people.

ထိုမျိုးဆက်မှ လူအားလုံးသည် စကားလုံး၏ အပြည့်အဝ အဓိပ္ပာယ်အရ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများ မဟုတ်ကြပေ။ အများအပြားသည် ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူများဟု ဝန်ခံခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ရုပ်တုများသည် ဘုရားသခင်ကို ကိုယ်စားပြုသောအရာများ ဖြစ်ကြောင်းနှင့်၊ ထိုရုပ်တုများမှတစ်ဆင့် လူတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် ပိုမိုရှင်းလင်းသော အယူအဆကို ရရှိနိုင်သည်ဟု အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ဤလူတန်းစားများသည် နောဧ၏ ဟောပြောမှုကို ငြင်းပယ်ရာတွင် ရှေ့ဆုံးမှ ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများဖြင့် ကိုယ်စားပြုရန် ကြိုးပမ်းသောကြောင့်၊ ၎င်းတို့၏ စိတ်သည် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအာနုဘော်နှင့် တန်ခိုးတော်အပေါ် ကန်းသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော စရိုက်လက္ခဏာ သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်၏ တောင်းဆိုချက်များ၏ သန့်ရှင်း၍ မပြောင်းလဲသော သဘာဝကို သတိမပြုမိတော့ပေ။ အပြစ်သည် ပျံ့နှံ့လာသည်နှင့်အမျှ၊ ၎င်းသည် အပြစ်ဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်မှု နည်းပါးလာပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့က ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် အကျုံးမဝင်တော့ကြောင်း၊ ပြစ်မှားသူကို အပြစ်ပေးခြင်းမှာ ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ဆန့်ကျင်ကြောင်း ကြေညာခဲ့ကြပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ စီရင်တော်မူချက်များသည် ကမ္ဘာပေါ်သို့ ကျရောက်မည်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ ထိုမျိုးဆက်မှ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နာခံခဲ့ကြပါက၊ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ အစေခံပေးသော သတိပေးချက်တွင် ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကို မှတ်မိကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အလင်းကို ငြင်းပယ်ခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့၏ စိတ်သည် ကန်းသွားသဖြင့် နောဧ၏ သတင်းစကားကို လှည့်ဖြားမှုတစ်ခုအဖြစ် အမှန်တကယ် ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

Many at frst appeared to receive the warning; yet they did not
turn to God with true repentance. They were unwilling to renounce
their sins. During the time that elapsed before the coming of the
Flood, their faith was tested, and they failed to endure the trial.
Overcome by the prevailing unbelief, they fnally joined their former
associates in rejecting the solemn message. Some were deeply
convicted, and would have heeded the words of warning; but there
were so many to jest and ridicule, that they partook of the same
spirit, resisted the invitations of mercy, and were soon among the
boldest and most defant scoffers; for none are so reckless and go to
such lengths in sin as do those who have once had light, but have
resisted the convicting Spirit of God.

မှန်ကန်သော ဘက်တော်သားများမှာ လူအုပ်ကြီး သို့မဟုတ် လူများစု မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ကမ္ဘာကြီးသည် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့် ပညတ်တော်များကို ဆန့်ကျင်ဘက် ပြုခဲ့ကြပြီး၊ နောဧကိုမူ စိတ်မမှန်သော သူတစ်ဦးအဖြစ် မှတ်ယူခဲ့ကြသည်။ စာတန်သည် ဧဝအား ဘုရားသခင်ကို မနာခံရန် သွေးဆောင်သောအခါ “သင်တို့သည် ဧကန်အမှန် သေရမည်မဟုတ်” ဟု ပြောခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦး ၃:၄။ ကြီးမြတ်သောသူများ၊ လောကီရေးရာတွင် ထင်ရှားသူများ၊ ဂုဏ်ပြုခံရသူများနှင့် ပညာရှိများကလည်း ထိုစကားကိုပင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောခဲ့ကြသည်။ “ဘုရားသခင်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများသည် ခြောက်လှန့်ရန်အတွက်သာဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့်အခါမျှ အမှန်ဖြစ်လာမည်မဟုတ်။ သင်တို့ စိုးရိမ်စရာမလိုပါ။ ကမ္ဘာကြီးကို ဖန်ဆင်းသော ဘုရားသခင်က ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ကိုယ်တော် ဖန်ဆင်းထားသော သတ္တဝါများကို အပြစ်ပေးခြင်းမျိုးသည် မည်သည့်အခါမျှ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်။ အေးအေးဆေးဆေး နေကြပါ၊ မကြောက်ကြနှင့်။ နောဧသည် ရူးသွပ်နေသောသူသာ ဖြစ်သည်” ဟု ၎င်းတို့က ဆိုကြသည်။ ကမ္ဘာလောကသည် လှည့်ဖြားခံရသော ထိုလူအိုကြီး၏ အမိုက်အမဲလုပ်ရပ်ကို လှောင်ပြောင် ပျော်ပါးခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် စိတ်နှလုံးကို နှိမ့်ချမည့်အစား၊ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ အစေခံမှတစ်ဆင့် မိမိတို့ကို စကားမပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် မနာခံမှုနှင့် ဆိုးညစ်မှုများကို ဆက်လက် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

The men of that generation were not all, in the fullest acceptation
of the term, idolaters. Many professed to be worshipers of God. They [96]
claimed that their idols were representations of the Deity, and that
through them the people could obtain a clearer conception of the
76 Patriarchs and Prophets
divine Being. This class were foremost in rejecting the preaching
of Noah. As they endeavored to represent God by material objects,
their minds were blinded to His majesty and power; they ceased
to realize the holiness of His character, or the sacred, unchanging
nature of His requirements. As sin became general, it appeared less
and less sinful, and they fnally declared that the divine law was no
longer in force; that it was contrary to the character of God to punish
transgression; and they denied that His judgments were to be visited
upon the earth. Had the men of that generation obeyed the divine
law, they would have recognized the voice of God in the warning of
His servant; but their minds had become so blinded by rejection of
light that they really believed Noah’s message to be a delusion.

 

လောကကြီးသည် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့် ပညတ်တော်များကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုခဲ့ကြပြီး နောဧကိုမူ လူရူးတစ်ယောက်အဖြစ် မှတ်ယူခဲ့ကြသည်။ စာတန်သည် ဧဝကို ဘုရားသခင်အား မနာခံရန် သွေးဆောင်ဖျားယောင်းစဉ်က “သင်တို့သည် ဧကန်အမှန် သေရမည်မဟုတ်” (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃:၄) ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။ လောကီသားများဖြစ်သော ဂုဏ်သရေရှိသူ၊ ပညာရှိသူနှင့် ကြီးမြတ်သူတို့ကလည်း ထိုစကားကိုပင် ထပ်ဆင့်ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့က “ဘုရားသခင်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများသည် ခြောက်လှန့်ရန်အတွက်သာဖြစ်ပြီး ဘယ်တော့မှ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပါ။ သင်တို့ စိုးရိမ်ရန်မလိုပါ။ ဤလောကကို ဖန်ဆင်းသော ဘုရားသခင်က ဤလောကကို ပြန်လည်ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်ဖန်ဆင်းထားသော သတ္တဝါများကို အပြစ်ပေးခြင်းမျိုးသည် ဘယ်သောအခါမှ ဖြစ်လာလိမ့်မည်မဟုတ်ပါ။ စိတ်အေးအေးထားပါ၊ မကြောက်ပါနှင့်။ နောဧသည် ရူးသွပ်နေသူသာ ဖြစ်သည်” ဟု ဆိုကြသည်။ လောကသားတို့သည် လှည့်ဖြားခံနေရသော ထိုလူအိုကြီး၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော လုပ်ရပ်အပေါ် ပျော်ရွှင်မြူးထူးခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ မိမိတို့စိတ်နှလုံးကို နှိမ့်ချမည့်အစား ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ကျွန်မှတစ်ဆင့် ၎င်းတို့ကို စကားမပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် မနာခံမှုနှင့် ဆိုးညစ်မှုများကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

It was not multitudes or majorities that were on the side of right.
The world was arrayed against God’s justice and His laws, and Noah
was regarded as a fanatic. Satan, when tempting Eve to disobey
God, said to her, “Ye shall not surely die.” Genesis 3:4. Great
men, worldly, honored, and wise men, repeated the same. “The
threatenings of God,” they said, “are for the purpose of intimidating,
and will never be verifed. You need not be alarmed. Such an event
as the destruction of the world by the God who made it, and the
punishment of the beings He has created, will never take place. Be
at peace; fear not. Noah is a wild fanatic.” The world made merry
at the folly of the deluded old man. Instead of humbling the heart
before God, they continued their disobedience and wickedness, the
same as though God had not spoken to them through His servant.

သို့သော် နောဧသည် မုန်တိုင်းအလယ်တွင် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ မတ်တတ်ရပ်ခဲ့သည်။ လူအများ၏ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းနှင့် လှောင်ပြောင်ခြင်းများ ဝိုင်းရံနေသော်လည်း သူသည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းသော ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် မယိမ်းယိုင်သော သစ္စာရှိမှုဖြင့် ထင်ရှားပေါ်လွင်ခဲ့သည်။ သူ၏စကားများတွင် တန်ခိုးပါရှိသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုစကားများသည် ဘုရားသခင်၏ကျွန်မှတစ်ဆင့် လူသားတို့ထံသို့ မိန့်ကြားသော ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုရှိခြင်းက သူ့ကို အတိုင်းအဆမရှိသော တန်ခိုးတော်ဖြင့် ခွန်အားကြီးစေခဲ့သည်။ လူသားတို့၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့် ဆင်ခြင်ပါက မဖြစ်နိုင်ဟု ယူဆရသော အဖြစ်အပျက်များနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ လေးနက်သော အသံသည် ထိုမျိုးဆက်၏ နားထဲသို့ တစ်ရာ့နှစ်ဆယ် (၁၂၀) နှစ်တိုင်တိုင် ကျရောက်ခဲ့သည်။

But Noah stood like a rock amid the tempest. Surrounded by
popular contempt and ridicule, he distinguished himself by his holy
integrity and unwavering faithfulness. A power attended his words,
for it was the voice of God to man through His servant. Connection
with God made him strong in the strength of infnite power, while
for one hundred and twenty years his solemn voice fell upon the
ears of that generation in regard to events, which, so far as human
wisdom could judge, were impossible.

ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီက ကမ္ဘာသူကမ္ဘာသားတို့သည် သဘာဝတရား၏ နိယာမများသည် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက တည်မြဲနေခဲ့သည်ဟု ဆင်ခြင်ခဲ့ကြသည်။ ရာသီဥတုများသည်လည်း ၎င်းတို့၏ အစီအစဉ်အတိုင်း အလှည့်ကျ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ယခင်က မိုးသည် တစ်ခါမျှ မရွာခဲ့ဖူးပေ။ ကမ္ဘာမြေကို နှင်း သို့မဟုတ် မြူများဖြင့်သာ ရေလောင်းပေးခဲ့သည်။ မြစ်များသည်လည်း ၎င်းတို့၏ နယ်နိမိတ်ကို တစ်ခါမျှ ကျော်လွန်ခြင်းမရှိဘဲ ပင်လယ်ပြင်သို့ ဘေးကင်းစွာ စီးဝင်ခဲ့ကြသည်။ သတ်မှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများက ရေများကို ကမ်းပါးများမှ လျှံမထွက်အောင် ထိန်းထားပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသို့ဆင်ခြင်သူတို့သည် “ဤနေရာအထိသာ သင်လာရမည်၊ ထိုထက်ပို၍ မကျော်ရ” (ယောဘဝတ္ထု ၃၈:၁၁) ဟု ရေများကို တားဆီးထားတော်မူသော အရှင်၏ လက်တော်ကို အသိအမှတ်မပြုခဲ့ကြပေ။

The world before the Flood reasoned that for centuries the laws
of nature had been fxed. The recurring seasons had come in their
[97] order. Heretofore rain had never fallen; the earth had been watered
by a mist or dew. The rivers had never yet passed their boundaries,
but had borne their waters safely to the sea. Fixed decrees had kept
Flood 77
the waters from overflowing their banks. But these reasoners did
not recognize the hand of Him who had stayed the waters, saying,
“Hitherto shalt thou come, but no further.” Job 38:11.

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားသော်လည်း သဘာဝတရားတွင် ထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုမရှိသဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခဲ့သော စိတ်နှလုံးရှိသူတို့သည် ပြန်လည်၍ စိတ်အေးလာကြသည်။ ယခုခေတ် လူအများ ဆင်ခြင်သကဲ့သို့ပင် သဘာဝတရားသည် သဘာဝတရားကို ဖန်ဆင်းသော ဘုရားသခင်ထက် သာလွန်ကြောင်းနှင့် သဘာဝနိယာမများသည် အလွန်ခိုင်မာသဖြင့် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်ပင် ပြောင်းလဲ၍မရနိုင်ကြောင်း ၎င်းတို့ ဆင်ခြင်ခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ နောဧ၏ သတင်းစကားသာ မှန်ကန်ပါက သဘာဝတရားသည် ပုံမှန်လမ်းကြောင်းမှ လွဲချော်သွားလိမ့်မည်ဟု ဆင်ခြင်ပြီး ထိုသတင်းစကားကို လောကသားတို့၏ စိတ်ထဲတွင် လှည့်ဖြားမှုကြီးတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သတိပေးချက်မရမီကအတိုင်း ဆက်လက်ပြုမူခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ သတိပေးချက်အပေါ် မိမိတို့၏ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို ပြသခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ပွဲလမ်းသဘင်များနှင့် အစားအသောက် အလွန်အကျွံစားခြင်းများကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ အနာဂတ်တွင် ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို ရည်မှန်း၍ စားသောက်ခြင်း၊ စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် အဆောက်အအုံ ဆောက်လုပ်ခြင်းများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် မိမိတို့သည် အတိုင်းအဆမရှိသော အရှင်မြတ်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိကြောင်း သက်သေပြရန်အတွက် ဆိုးညစ်မှုနှင့် ဘုရားသခင်၏ သတ်မှတ်ချက်များကို မလေးမစား ပြုမူခြင်းများတွင် ပို၍ပင် လွန်ကဲလာခဲ့ကြသည်။ နောဧ ပြောဆိုသော စကားများတွင် အမှန်တရားရှိပါက ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသူများဖြစ်သော ပညာရှိသူများ၊ သတိပညာရှိသူများနှင့် ကြီးမြတ်သူများက ထိုအကြောင်းကို နားလည်ကြလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့က အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

As time passed on, with no apparent change in nature, men
whose hearts had at times trembled with fear, began to be reassured.
They reasoned, as many reason now, that nature is above the God of
nature, and that her laws are so frmly established that God Himself
could not change them. Reasoning that if the message of Noah were
correct, nature would be turned out of her course, they made that
message, in the minds of the world, a delusion—a grand deception.

အကယ်၍ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီက လူတို့သည် သတိပေးချက်ကို ယုံကြည်ပြီး မိမိတို့၏ မကောင်းသော အကျင့်များကို နောင်တရခဲ့ကြလျှင် နိနေဝေမြို့တွင် ပြုခဲ့သကဲ့သို့ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ အမျက်တော်ကို လွှဲဖယ်ပေးခဲ့လိမ့်မည်။ သို့သော် လိပ်ပြာမလုံခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ပေးသော သတိပေးချက်များကို ခေါင်းမာစွာ ငြင်းဆန်ခြင်းအားဖြင့် ထိုမျိုးဆက်သည် မိမိတို့၏ ဒုစရိုက်ကို ပြည့်လျှံစေခဲ့ပြီး ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရန် အချိန်တန်လာခဲ့သည်။

They manifested their contempt for the warning of God by doing just
as they had done before the warning was given. They continued their
festivities and their gluttonous feasts; they ate and drank, planted
and builded, laying their plans in reference to advantages they hoped
to gain in the future; and they went to greater lengths in wickedness,
and in defant disregard of God’s requirements, to testify that they
had no fear of the Infnite One. They asserted that if there were
any truth in what Noah had said, the men of renown—the wise, the
prudent, the great men—would understand the matter.

သူတို့၏ စမ်းသပ်ကာလသည် ကုန်ဆုံးလုနီးပြီဖြစ်သည်။ နောဧသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ရရှိသော ညွှန်ကြားချက်များကို သစ္စာရှိရှိ လိုက်နာခဲ့သည်။ သင်္ဘောကို ထာဝရဘုရား ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို အပြီးသတ် တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး လူနှင့် တိရစ္ဆာန်များအတွက် အစားအစာများကို သိုလှောင်ထားခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဘုရားသခင်၏ အစေခံသည် လူတို့အား နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လေးနက်စွာ တောင်းပန်တိုးလျှိုးခဲ့သည်။ ပြောမပြနိုင်သော ပြင်းပြသည့် စိတ်ဆန္ဒဖြင့်၊ ခိုလှုံရာကို ရှာတွေ့နိုင်ဆဲအချိန်တွင် ခိုလှုံရာကို ရှာဖွေကြရန် သူတို့အား တောင်းပန်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူ၏စကားများကို နောက်တစ်ကြိမ် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီး လှောင်ပြောင် သရော်သံများကို ပိုမိုကျယ်လောင်စွာ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ရုတ်တရက် လှောင်ပြောင်နေသော လူအုပ်ကြီးကြားတွင် တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု ကျရောက်သွားသည်။ အရိုင်းဆုံးနှင့် အယဉ်ဆုံး တိရစ္ဆာန် အမျိုးမျိုးတို့သည် တောင်များနှင့် တောအုပ်များမှ ထွက်လာကြပြီး သင်္ဘောဆီသို့ ငြိမ်သက်စွာ ဦးတည်လာနေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ တဟုန်ထိုး တိုက်ခတ်လာသော လေပြင်းသံကဲ့သို့ အသံကို ကြားရပြီး၊ ကြည့်ပါ၊ ငှက်များသည် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ အုပ်စုလိုက် ပျံသန်းလာကြကာ ကောင်းကင်ယံကို မှောင်မည်းသွားစေပြီး၊ စနစ်တကျဖြင့် သင်္ဘောထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ တိရစ္ဆာန်များသည် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို နာခံကြသော်လည်း လူသားတို့မှာမူ မနာခံခဲ့ကြပေ။ သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ၎င်းတို့သည် နောဧထံသို့ သင်္ဘောထဲသို့ “နှစ်ကောင်စီ” ဝင်သွားကြပြီး သန့်ရှင်းသော တိရစ္ဆာန်များမှာမူ ခုနစ်ကောင်စီ ဝင်သွားကြသည်။ လောကကြီးက အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေကြပြီး အချို့မှာ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ ဤထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်ကို ရှင်းပြပေးရန် ပညာရှိများကို ခေါ်ယူခဲ့ကြသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူတို့ နားမလည်နိုင်သော နက်နဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် လူသားများသည် အလင်းကို အစဉ်တစိုက် ငြင်းပယ်ခြင်းဖြင့် စိတ်နှလုံးများ မာကျောနေခဲ့ကြရာ ဤမြင်ကွင်းသည်ပင် ခဏတာမျှသာ သူတို့အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်။ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်မည့် ထိုမျိုးနွယ်စုများသည် ဘုန်းအာနုဘော်ဖြင့် တောက်ပနေသော နေရောင်ခြည်နှင့် ဧဒင်ဥယျာဉ်ကဲ့သို့ လှပနေသော ကမ္ဘာမြေကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ ပေါ်ပေါက်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုများကို ဆူညံစွာ ပျော်ပါးခြင်းဖြင့် မောင်းထုတ်ခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့၏ ကြမ်းတမ်းသော လုပ်ရပ်များဖြင့် နိုးထနေပြီဖြစ်သော ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို ဖိတ်ခေါ်နေကြသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

Had the antediluvians believed the warning, and repented of
their evil deeds, the Lord would have turned aside His wrath, as he
afterward did from Nineveh. But by their obstinate resistance to
the reproofs of conscience and the warnings of God’s prophet, that
generation flled up the measure of their iniquity, and became ripe
for destruction.
The period of their probation was about to expire. Noah had
faithfully followed the instructions which he had received from God.
The ark was fnished in every part as the Lord had directed, and
was stored with food for man and beast. And now the servant of
God made his last solemn appeal to the people. With an agony of
desire that words cannot express, he entreated them to seek a refuge
while it might be found. Again they rejected his words, and raised
their voices in jest and scoffng. Suddenly a silence fell upon the
mocking throng. Beasts of every description, the fercest as well as
the most gentle, were seen coming from mountain and forest and
quietly making their way toward the ark. A noise as of a rushing
wind was heard, and lo, birds were flocking from all directions, their [98]
numbers darkening the heavens, and in perfect order they passed
78 Patriarchs and Prophets
to the ark. Animals obeyed the command of God, while men were
disobedient. Guided by holy angels, they “went in two and two
unto Noah into the ark,” and the clean beasts by sevens. The world
looked on in wonder, some in fear. Philosophers were called upon
to account for the singular occurrence, but in vain. It was a mystery
which they could not fathom. But men had become so hardened by
their persistent rejection of light that even this scene produced but a
momentary impression. As the doomed race beheld the sun shining
in its glory, and the earth clad in almost Eden beauty, they banished
their rising fears by boisterous merriment, and by their deeds of
violence they seemed to invite upon themselves the visitation of the
already awakened wrath of God.

ဘုရားသခင်က နောဧအား “သင်နှင့် သင့်အိမ်သူအိမ်သားအပေါင်းတို့သည် သင်္ဘောထဲသို့ ဝင်ကြလော့။ ဤမျိုးဆက်တွင် သင်သည် ငါ့ရှေ့၌ ဖြောင့်မတ်သူဖြစ်သည်ကို ငါမြင်ပြီ” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ နောဧ၏ သတိပေးချက်များကို လောကသားတို့က ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူ၏ သြဇာညောင်းမှုနှင့် စံနမူနာတို့သည် သူ၏ မိသားစုအတွက် ကောင်းချီးများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ သစ္စာရှိမှုနှင့် သမာဓိရှိမှုတို့အတွက် ဆုလာဘ်အဖြစ် ဘုရားသခင်သည် သူနှင့်အတူ သူ၏ မိသားစုဝင်အားလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မိဘတို့၏ သစ္စာရှိမှုအတွက် မည်မျှအားရှိစရာ ကောင်းသနည်း။

God commanded Noah, “Come thou and all thy house into the
ark; for thee have I seen righteous before Me in this generation.”
Noah’s warnings had been rejected by the world, but his influence
and example resulted in blessings to his family. As a reward for his
faithfulness and integrity, God saved all the members of his family
with him. What encouragement to parental fdelity!

အပြစ်ရှိသော အမျိုးအနွယ်အတွက် ကရုဏာတော်၏ တောင်းပန်မှုများ ရပ်စဲသွားခဲ့ပြီ။ တောတိရစ္ဆာန်များနှင့် မိုးကောင်းကင်ရှိ ငှက်များသည် ခိုလှုံရာအရပ်သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ။ နောဧနှင့် သူ၏ အိမ်သူအိမ်သားများသည် သင်္ဘောထဲတွင် ရှိနေကြပြီ၊ “ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို ပိတ်ထားတော်မူ၏။” တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့ရပြီး၊ လျှပ်စီးထက် ပိုမိုတောက်ပသော ဘုန်းအသရေ တိမ်တိုက်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကာ သင်္ဘော၏ အဝင်ဝတွင် ဝဲပျံနေခဲ့သည်။ အတွင်းမှ လူများ ပိတ်ရန် မဖြစ်နိုင်သော ကြီးမားသော တံခါးကြီးကို မမြင်ရသော လက်များဖြင့် ၎င်း၏နေရာသို့ ဖြည်းညည်းစွာ ဆွဲပိတ်လိုက်သည်။ နောဧကို အတွင်း၌ ပိတ်ထားပြီး ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာကို ငြင်းပယ်သူများကိုမူ အပြင်ဘက်တွင် ပိတ်ထားခဲ့သည်။ ထိုတံခါးပေါ်တွင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ တံဆိပ်ခတ်ထားသည်၊ ဘုရားသခင် ပိတ်ထားတော်မူသဖြင့် ဘုရားသခင် တစ်ပါးတည်းသာလျှင် ၎င်းကို ဖွင့်နိုင်သည်။ ထို့အတူ ခရစ်တော်သည် ကောင်းကင်တိမ်တိုက်များဖြင့် ကြွလာတော်မမူမီ၊ အပြစ်ရှိသော လူသားများအတွက် ကြားဝင်တောင်းပန်ပေးခြင်းကို ရပ်စဲသောအခါ ကရုဏာတံခါးသည် ပိတ်သွားလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သည် လူဆိုးများကို ထိန်းချုပ်ထားမည်မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ကရုဏာတော်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သူများကို စာတန်က အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်လိမ့်မည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။ သို့သော် နောဧကို သင်္ဘောထဲတွင် ပိတ်ထားခဲ့သကဲ့သို့ ဖြောင့်မတ်သောသူများကို ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဖြင့် ကာကွယ်ထားလိမ့်မည်။

Mercy had ceased its pleadings for the guilty race. The beasts
of the feld and the birds of the air had entered the place of refuge.
Noah and his household were within the ark, “and the Lord shut him
in.” A flash of dazzling light was seen, and a cloud of glory more
vivid than the lightning descended from heaven and hovered before
the entrance of the ark. The massive door, which it was impossible
for those within to close, was slowly swung to its place by unseen
hands. Noah was shut in, and the rejecters of God’s mercy were shut
out. The seal of Heaven was on that door; God had shut it, and God
alone could open it. So when Christ shall cease His intercession for
guilty men, before His coming in the clouds of heaven, the door of
mercy will be shut. Then divine grace will no longer restrain the
wicked, and Satan will have full control of those who have rejected
mercy. They will endeavor to destroy God’s people; but as Noah
was shut into the ark, so the righteous will be shielded by divine
power.

နောဧနှင့် သူ၏ မိသားစု သင်္ဘောထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ခုနစ်ရက်တိုင်အောင် ကျရောက်လာမည့် မုန်တိုင်း၏ အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိခဲ့ပေ။ ဤကာလအတွင်း သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းသည် အပြင်ဘက်ရှိ လောကသားများအတွက် အောင်ပွဲခံချိန် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကြန့်ကြာနေပုံပေါ်ခြင်းက နောဧ၏ သတင်းစကားသည် လှည့်ဖြားမှုတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ရေလွှမ်းမိုးခြင်းသည် ဘယ်တော့မှ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ဟု သူတို့ကို ပိုမိုယုံကြည်စေခဲ့သည်။ လေးနက်သော မြင်ကွင်းများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် ငှက်များ သင်္ဘောထဲသို့ ဝင်သွားခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်က တံခါးကို ပိတ်လိုက်ခြင်းတို့ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ သူတို့သည် ပျော်ရွှင်မြူးထူးခြင်းကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်၏ အထင်ကရ ပြယုဂ်များကိုပင် ပြက်ရယ်ပြုခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သင်္ဘောအနီးတွင် လူစုလူဝေးဖြင့် စုဝေးကာ၊ ယခင်က တစ်ခါမျှ မလုပ်ဝံ့သော ရဲတင်းလွန်းသော အကြမ်းဖက်မှုများဖြင့် အတွင်းရှိ လူများကို လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသည်။

For seven days after Noah and his family entered the ark, there
appeared no sign of the coming storm. During this period their
faith was tested. It was a time of triumph to the world without. The
[99] apparent delay confrmed them in the belief that Noah’s message was
Flood 79
a delusion, and that the Flood would never come. Notwithstanding
the solemn scenes which they had witnessed—the beasts and birds
entering the ark, and the angel of God closing the door—they still
continued their sport and revelry, even making a jest of these signal
manifestations of God’s power. They gathered in crowds about the
ark, deriding its inmates with a daring violence which they had never
ventured upon before.

သို့သော် ရှစ်ရက်မြောက်သောနေ့တွင် မိုးတိမ်အမှောင်ထုသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

ထို့နောက် မိုးခြိမ်းသံများနှင့် လျှပ်စီးလက်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မကြာမီ မိုးပေါက်ကြီးများ စတင်ကျဆင်းလာ၏။ ဤကမ္ဘာလောကသည် ဤကဲ့သို့သောအရာကို တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးသဖြင့် လူသားတို့၏နှလုံးသားများသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းများဖြင့် တုန်လှုပ်ကုန်ကြသည်။ လူတိုင်းက “နောဧ ပြောခဲ့တာတွေ မှန်နေတာလား၊ ကမ္ဘာကြီး တကယ်ပဲ ပျက်စီးတော့မှာလား” ဟု တိတ်တဆိတ် မေးမြန်းနေကြသည်။ ကောင်းကင်ယံသည် ပို၍ပို၍ မှောင်မည်းလာကာ မိုးသည်လည်း ပို၍ပြင်းထန်စွာ ရွာသွန်းလာသည်။ သားရဲတိရစ္ဆာန်များသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လျက် ဟိုမှဒီမှ ပြေးလွှားနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ ဆူညံသော အော်ဟစ်သံများသည် ၎င်းတို့၏ ကံကြမ္မာနှင့် လူသားတို့၏ အနာဂတ်အတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ထို့နောက် “နက်နဲရာ အနက်ဆုံးသော စမ်းရေတွင်းများ ပွင့်လာပြီး ကောင်းကင်ပြတင်းပေါက်များ ပွင့်သွားလေသည်”။ ရေများသည် မိုးတိမ်များထဲမှ ရေတံခွန်ကြီးများကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသည်။ မြစ်များသည် ကမ်းပါးများ ကျိုးပေါက်ကာ ချိုင့်ဝှမ်းများအတွင်း လျှံတက်ကုန်သည်။ မြေကြီးထဲမှ ရေပန်းများသည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အားမာန်ဖြင့် ပေါက်ထွက်လာကာ ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးများကို လေထဲသို့ ပေပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ လွင့်စင်သွားစေပြီး ထိုကျောက်တုံးများသည် ပြန်လည်ကျဆင်းလာသောအခါ မြေကြီးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားကြသည်။

But upon the eighth day dark clouds overspread the heavens.
There followed the muttering of thunder and the flash of lightning.
Soon large drops of rain began to fall. The world had never witnessed
anything like this, and the hearts of men were struck with fear. All
were secretly inquiring, “Can it be that Noah was in the right, and
that the world is doomed to destruction?” Darker and darker grew the
heavens, and faster came the falling rain. The beasts were roaming
about in the wildest terror, and their discordant cries seemed to
moan out their own destiny and the fate of man. Then “the fountains
of the great deep” were “broken up, and the windows of heaven
were opened.” Water appeared to come from the clouds in mighty
cataracts. Rivers broke away from their boundaries, and overflowed
the valleys. Jets of water burst from the earth with indescribable
force, throwing massive rocks hundreds of feet into the air, and
these, in falling, buried themselves deep in the ground.

လူတို့သည် မိမိတို့လက်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော အရာများ ပျက်စီးခြင်းကို ဦးစွာ မြင်တွေ့ကြရသည်။ သူတို့၏ ခမ်းနားသော အဆောက်အအုံများ၊ ရုပ်တုများကို ကိုးကွယ်ရာ လှပသော ဥယျာဉ်များနှင့် တောအုပ်များသည် ကောင်းကင်မှ လျှပ်စီးများကြောင့် ပျက်စီးခဲ့ရပြီး အပျက်အစီးများသည် အရပ်ရပ်သို့ ပြန့်ကြဲသွားသည်။ လူသားများကို ယဇ်ပူဇော်ခဲ့သည့် ယဇ်ပလ္လင်များ ပြိုလဲပျက်စီးသွားကာ ကိုးကွယ်သူများသည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့် တုန်လှုပ်ရပြီး သူတို့၏ ဖောက်ပြန်မှုနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကြောင့် ဤပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရသည်ကို သိမြင်လာကြသည်။

The people frst beheld the destruction of the works of their
own hands. Their splendid buildings, and the beautiful gardens
and groves where they had placed their idols, were destroyed by
lightning from heaven, and the ruins were scattered far and wide.
The altars on which human sacrifces had been offered were torn
down, and the worshipers were made to tremble at the power of the
living God, and to know that it was their corruption and idolatry
which had called down their destruction.

မုန်တိုင်းသည် ပို၍ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ သစ်ပင်များ၊ အဆောက်အအုံများ၊ ကျောက်တုံးများနှင့် မြေကြီးများသည် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ လွင့်စင်ကုန်သည်။ လူနှင့် တိရစ္ဆာန်တို့၏ ထိတ်လန့်မှုမှာ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်တော့ပေ။ မုန်တိုင်း၏ ဟိန်းဟောက်သံများထက် ဘုရားသခင်၏ အခွင့်အာဏာကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သော လူတို့၏ အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံများကို ကြားနေရသည်။ ရန်သူစာတန်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် တိုက်ခိုက်နေသော သဘာဝတရား၏ အစိတ်အပိုင်းများအကြား၌ နေထိုင်ရသဖြင့် မိမိ၏ တည်ရှိမှုအတွက် ကြောက်ရွံ့လာသည်။ သူသည် ထိုမျှ တန်ခိုးရှိသော လူမျိုးကို ထိန်းချုပ်ရသည်ကို သဘောကျခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ အုပ်စိုးရှင်ကို ဆက်လက်ပုန်ကန်ရန် သူတို့ကို အသက်ရှင်စေချင်ခဲ့သည်။ ယခုမူ သူသည် ဘုရားသခင်အား မတရားသူ၊ ရက်စက်သူဟု စွပ်စွဲလျက် ကျိန်ဆဲလေသည်။ လူအများစုသည်လည်း စာတန်ကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားစော်ကားကြပြီး အခွင့်ရပါက ကိုယ်တော်ကို တန်ခိုးရှိသော ပလ္လင်ပေါ်မှ ဆွဲချကြလိမ့်မည်။ အချို့မှာမူ ကြောက်ရွံ့စိတ်ဖြင့် ရူးသွပ်မတတ်ဖြစ်ကာ သင်္ဘောကြီးဆီသို့ လက်များဆန့်တန်းလျက် အထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပြုပါရန် အသနားခံကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ တောင်းပန်မှုများသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံကို အုပ်စိုးသော ဘုရားသခင် ရှိကြောင်းကို သူတို့၏ အသိစိတ်က နောက်ဆုံး၌ နိုးထလာသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို အသည်းအသန် ဟစ်ခေါ်ကြသော်လည်း ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ အသံကို နားမညောင်းတော့ပေ။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ကာလတွင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းသည် သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်း အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်ကို သိမြင်လာကြသည်။ သို့သော် အပြစ်ဒဏ်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် သူတို့၏ အပြစ်ကို ဝန်ခံကြသော်လည်း စစ်မှန်သော နောင်တနှင့် မကောင်းမှုကို စက်ဆုပ်ရွံရှာသော စိတ်မူ မရှိကြပေ။ အကယ်၍ စီရင်ချက်ကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့ပါက သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံကို ဆက်လက် ပုန်ကန်ကြဦးမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အတူ ကမ္ဘာကြီးကို မီးဖြင့် မဖျက်ဆီးမီ ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်များ ကျရောက်လာသောအခါ နောင်တမရသော သူတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်မှာ သန့်ရှင်းသော ပညတ်တော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိကြလိမ့်မည်။ သို့သော် သူတို့တွင်လည်း ရှေးကမ္ဘာမှ အပြစ်သားများကဲ့သို့ စစ်မှန်သော နောင်တ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

As the violence of the storm increased, trees, buildings, rocks,
and earth were hurled in every direction. The terror of man and
beast was beyond description. Above the roar of the tempest was
heard the wailing of a people that had despised the authority of God.
Satan himself, who was compelled to remain in the midst of the
warring elements, feared for his own existence. He had delighted
to control so powerful a race, and desired them to live to practice
their abominations and continue their rebellion against the Ruler
80 Patriarchs and Prophets
[100] of heaven. He now uttered imprecations against God, charging
Him with injustice and cruelty. Many of the people, like Satan,
blasphemed God, and had they been able, they would have torn Him
from the throne of power. Others were frantic with fear, stretching
their hands toward the ark and pleading for admittance. But their
entreaties were in vain. Conscience was at last aroused to know
that there is a God who ruleth in the heavens. They called upon
Him earnestly, but His ear was not open to their cry. In that terrible
hour they saw that the transgression of God’s law had caused their
ruin. Yet while, through fear of punishment, they acknowledged
their sin, they felt no true contrition, no abhorrence of evil. They
would have returned to their defance of Heaven, had the judgment
been removed. So when God’s judgments shall fall upon the earth
before its deluge by fre, the impenitent will know just where and
what their sin is—the despising of His holy law. Yet they will have
no more true repentance than did the old-world sinners.

အချို့သည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် သင်္ဘောထဲသို့ အတင်းဝင်ရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း ခိုင်ခံ့စွာ တည်ဆောက်ထားသော ထိုအဆောက်အအုံသည် သူတို့၏ အားထုတ်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့သည်။ အချို့မှာမူ ရေလှိုင်းများက တိုက်စားသွားသည့်တိုင်အောင် သို့မဟုတ် ကျောက်တုံး သစ်ပင်များနှင့် တိုက်မိ၍ လက်လွှတ်သွားရသည့်တိုင်အောင် သင်္ဘောကြီးကို တွယ်ကပ်ထားကြသည်။ ဧရာမ သင်္ဘောကြီးသည် ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းနှင့် လှိုင်းလုံးကြီးများ၏ ရိုက်ပုတ်မှုကြောင့် တုန်ခါနေခဲ့သည်။ အတွင်းရှိ တိရစ္ဆာန်များ၏ အော်ဟစ်သံများကလည်း သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် နာကျင်မှုကို ဖော်ပြနေသည်။ သို့သော် ထိုပြင်းထန်သော သဘာဝဘေးများအကြား၌ သင်္ဘောကြီးသည် ဘေးကင်းစွာ ဆက်လက်မျောပါနေခဲ့သည်။ ခွန်အားကြီးမားသော ကောင်းကင်တမန်များကို ထိုသင်္ဘောကြီးကို စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ပေးထားသည်။

Some in their desperation endeavored to break into the ark, but
the frm-made structure withstood their efforts. Some clung to the
ark until they were borne away by the surging waters, or their hold
was broken by collision with rocks and trees. The massive ark
trembled in every fber as it was beaten by the merciless winds and
flung from billow to billow. The cries of the beasts within expressed
their fear and pain. But amid the warring elements it continued to
ride safely. Angels that excel in strength were commissioned to
preserve it.

မုန်တိုင်းဒဏ်ခံနေရသော တိရစ္ဆာန်များသည် လူသားများထံမှ အကူအညီ ရနိုင်နိုးဖြင့် လူသားများထံသို့ တိုးဝှေ့လာကြသည်။ အချို့လူများသည် တိရစ္ဆာန်များသည် အသက်ပြင်းပြီး မြင့်ရာသို့ တက်မည်ကို သိသဖြင့် မိမိတို့၏ သားသမီးများနှင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို သန်မာသော တိရစ္ဆာန်များပေါ်တွင် ချည်နှောင်ထားကြသည်။ အချို့ကမူ တောင်ထိပ်များပေါ်ရှိ မြင့်မားသော သစ်ပင်များတွင် မိမိတို့ကိုယ်ကို ချည်နှောင်ထားကြသော်လည်း ထိုသစ်ပင်များသည် အမြစ်မှ ကျွတ်ထွက်ကာ လူသားများနှင့်အတူ ရေလှိုင်းများအတွင်းသို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။ ဘေးကင်းမည်ဟု မျှော်လင့်ရသော နေရာတစ်ခုပြီးတစ်ခုကို စွန့်ခွာခဲ့ကြရသည်။ ရေများ ပို၍ပို၍ မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ လူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော တောင်ထိပ်များသို့ ထွက်ပြေးကြသည်။ လူနှင့် တိရစ္ဆာန်တို့သည် ခြေကုပ်ရရန် အတူတကွ ရုန်းကန်ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် နှစ်ဦးစလုံး ရေလှိုင်းများ၏ တိုက်စားခြင်းကို ခံရလေသည်။

The beasts, exposed to the tempest, rushed toward man, as
though expecting help from him. Some of the people bound their
children and themselves upon powerful animals, knowing that these
were tenacious of life, and would climb to the highest points to
escape the rising waters. Some fastened themselves to lofty trees
on the summit of hills or mountains; but the trees were uprooted,
and with their burden of living beings were hurled into the seething
billows. One spot after another that promised safety was abandoned.

အမြင့်ဆုံး တောင်ထိပ်များပေါ်မှ လူတို့သည် ကမ်းနားလမ်းမရှိသော သမုဒ္ဒရာကြီးကို ငေးကြည့်နေကြရသည်။ ဘုရားသခင်၏ အစေခံပေးခဲ့သော လေးနက်သော သတိပေးချက်များကို ယခုအခါ မည်သူမျှ လှောင်ပြောင်ခြင်း မပြုနိုင်တော့ပေ။ ထိုစီရင်ခြင်းခံရသော အပြစ်သားများသည် သူတို့ လျစ်လျူရှုခဲ့သော အခွင့်အရေးများကို မည်မျှ တောင့်တလိုက်ကြမည်နည်း။ စမ်းသပ်ခံရန် အချိန် တစ်နာရီခန့်၊ ကရုဏာရရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု၊ နောဧ၏ နှုတ်မှ ခေါ်သံတစ်ခွန်းကို မည်မျှ အသနားခံလိုက်ကြမည်နည်း။ သို့သော် ချိုသာသော ကရုဏာတော် အသံကို သူတို့ မကြားနိုင်တော့ပေ။ မေတ္တာတော်သည်လည်း တရားမျှတမှုကဲ့သို့ပင် အပြစ်များကို ရပ်တန့်ရန် ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်ကို လိုအပ်သည်။ လက်စားချေသော ရေလှိုင်းများသည် နောက်ဆုံး ခိုလှုံရာနေရာကိုပါ လွှမ်းမိုးသွားပြီး ဘုရားသခင်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူများသည် နက်မှောင်သော ရေအောက်၌ ပျက်စီးသွားကြသည်။

As the waters rose higher and higher, the people fled for refuge to
the loftiest mountains. Often man and beast would struggle together
for a foothold, until both were swept away.
From the highest peaks men looked abroad upon a shoreless
ocean. The solemn warnings of God’s servant no longer seemed a
Flood 81
subject for ridicule and scorning. How those doomed sinners longed
for the opportunities which they had slighted! How they pleaded for [101]
one hour’s probation, one more privilege of mercy, one call from the
lips of Noah! But the sweet voice of mercy was no more to be heard
by them. Love, no less than justice, demanded that God’s judgments
should put a check on sin. The avenging waters swept over the last
retreat, and the despisers of God perished in the black depths.

“ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့်... ထိုစဉ်အခါက ကမ္ဘာလောကသည် ရေလွှမ်းမိုး၍ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ခဲ့၏။ သို့သော် ယခုရှိသော မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမူကား ထိုနှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့်ပင် မီးရှို့ရန် သိုထားလျက်ရှိ၍၊ မတရားသောသူတို့ကို စီရင်၍ ဖျက်ဆီးသောနေ့တိုင်အောင် စောင့်ထိန်းလျက် ရှိ၏” (၂ ပေတရု ၃:၅-၇)။

“By the word of God ... the world that then was, being overflowed with water, perished: but the heavens and the earth, which are
now, by the same word are kept in store, reserved unto fre against
the day of judgment and perdition of ungodly men.” 2 Peter 3:5-7.

နောက်ထပ် မုန်တိုင်းတစ်ခု လာနေပြီဖြစ်သည်။ မြေကြီးသည် ဘုရားသခင်၏ ပြင်းထန်သော အမျက်တော်ဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခြင်းခံရမည်ဖြစ်ပြီး အပြစ်နှင့် အပြစ်သားများသည် ပျက်စီးရလိမ့်မည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီ ကမ္ဘာကြီးပေါ်တွင် ရှိခဲ့သော အပြစ်များသည် ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း ရှိနေသည်။ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သောစိတ်သည် လူတို့၏ နှလုံးသားမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်ကိုလည်း ဂရုမစိုက်၊ မထီမဲ့မြင် ပြုနေကြသည်။ ထိုခေတ်လူတို့၏ လောကီစိတ် ပြင်းထန်မှုသည် ယခုခေတ် လူတို့၏ အခြေအနေနှင့် တူညီနေသည်။ ခရစ်တော်က “ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီ ကာလ၌ နောဧသည် သင်္ဘောထဲသို့ ဝင်သည့်နေ့တိုင်အောင် လူတို့သည် စားသောက်ခြင်း၊ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းတို့ကို ပြုလျက်ရှိ၍၊ ရေလွှမ်းမိုးခြင်း ရုတ်တရက် ရောက်လာ၍ လူခပ်သိမ်းတို့ကို သုတ်သင်ပယ်ရှင်းသည့်တိုင်အောင် သတိမဲ့နေကြသကဲ့သို့၊ လူသားဖြစ်သော ငါ ကြွလာသောအခါ၌လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည် (မဿဲ ၂၄:၃၈၊ ၃၉)။ ဘုရားသခင်သည် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီက လူတို့ကို စားသောက်ခြင်းအတွက် အပြစ်မတင်ခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များအတွက် မြေကြီး၏ အသီးအနှံများကို ကြွယ်ဝစွာ ပေးသနားခဲ့သည်။ သူတို့၏ အပြစ်မှာ ထိုဆုကျေးဇူးများကို ပေးသနားသူအား ကျေးဇူးမတင်ဘဲ ရယူခြင်းနှင့် မိမိတို့၏ အလိုဆန္ဒကို အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ လိုက်စားခြင်းကြောင့် မိမိကိုယ်ကို နိမ့်ကျစေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့အတွက် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းသည် တရားဝင်သည်။ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ စီမံချက်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော် အဦးဆုံး ထူထောင်ခဲ့သော စနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ထိုစနစ်နှင့် ပတ်သက်၍ အထူးလမ်းညွှန်ချက်များ ပေးခဲ့ကာ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် အလှတရားတို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းစေခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုလမ်းညွှန်ချက်များကို မေ့လျော့သွားကြပြီး အိမ်ထောင်ပြုခြင်းကို ဖောက်ပြန်စေကာ ကာမဂုဏ်အတွက် အသုံးချခဲ့ကြသည်။

Another storm is coming. The earth will again be swept by the
desolating wrath of God, and sin and sinners will be destroyed.
The sins that called for vengeance upon the antediluvian world
exist today. The fear of God is banished from the hearts of men,
and His law is treated with indifference and contempt. The intense
worldliness of that generation is equaled by that of the generation
now living. Said Christ, “As in the days that were before the Flood
they were eating and drinking, marrying and giving in marriage,
until the day that Noah entered into the ark, and knew not until the
Flood came, and took them all away; so shall also the coming of
the Son of man be.” Matthew 24:38, 39. God did not condemn the
antediluvians for eating and drinking; He had given them the fruits
of the earth in great abundance to supply their physical wants. Their
sin consisted in taking these gifts without gratitude to the Giver, and
debasing themselves by indulging appetite without restraint. It was
lawful for them to marry. Marriage was in God’s order; it was one of
the frst institutions which He established. He gave special directions
concerning this ordinance, clothing it with sanctity and beauty; but
these directions were forgotten, and marriage was perverted and
made to minister to passion.

အလားတူ အခြေအနေမျိုးသည် ယခုခေတ်တွင်လည်း ရှိနေသည်။ တရားဝင်သော အရာများကိုပင် အလွန်အကျွံ ပြုလုပ်နေကြသည်။ စားသောက်လိုစိတ်ကို အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ လိုက်စားနေကြသည်။ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်ဟု ဆိုသူများသည် ယနေ့တွင် သောက်ကြူးသူများနှင့်အတူ စားသောက်နေကြစဉ် ၎င်းတို့၏ အမည်များကိုမူ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ချာ့ခ်ျမှတ်တမ်းများတွင် တွေ့နေရသည်။ အလွန်အကျွံ စားသောက်ခြင်းသည် ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ စွမ်းအားများကို ထုံထိုင်းစေပြီး နိမ့်ကျသော ကာမစိတ်များကို လိုက်စားရန် လမ်းခင်းပေးသည်။ လူအများအပြားသည် မိမိတို့၏ လောကီဆန္ဒများကို ထိန်းချုပ်ရန် တာဝန်မရှိဟု ခံစားကြရပြီး ကာမဂုဏ်၏ ကျွန်များ ဖြစ်လာကြသည်။ လူတို့သည် အာရုံငါးပါး၏ ပျော်ရွှင်မှု၊ ဤကမ္ဘာနှင့် ဤဘဝအတွက်သာ အသက်ရှင်နေကြသည်။ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်း အလွှာတိုင်းတွင် အဖြုန်းတီးလွန်ကဲမှုများ ပျံ့နှံ့နေသည်။ ဇိမ်ခံခြင်းနှင့် ကြွားဝါခြင်းအတွက် ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုကို စတေးနေကြသည်။ ချမ်းသာရန် အလျင်စလို လုပ်ဆောင်သူများသည် တရားမျှတမှုကို ဖောက်ဖျက်ကာ ဆင်းရဲသားများကို နှိပ်စက်ကြပြီး “လူသားတို့၏ ဝိညာဉ်များနှင့် ကျွန်များ” ကို ယနေ့တိုင် အရောင်းအဝယ် ပြုနေကြဆဲဖြစ်သည်။ လိမ်လည်မှု၊ လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှုနှင့် ခိုးမှုများသည် အထက်လွှာနှင့် အောက်ခြေလူတန်းစားများအကြား အပြစ်မယူဘဲ ပျံ့နှံ့နေသည်။ သတင်းမီဒီယာများတွင်လည်း လူသတ်မှု မှတ်တမ်းများ—လူသားဆန်မှု ကင်းမဲ့လွန်းသော ရက်စက်သည့် ရာဇ၀တ်မှုများ—နှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤရက်စက်မှုများသည် အလွန်ပင် အဖြစ်များလာသဖြင့် မည်သူမျှ မှတ်ချက်မပေးတော့သလို အံ့သြခြင်းလည်း မရှိတော့ပေ။ အရာရာကို ဖျက်ဆီးလိုသော စိတ်ဓာတ်သည် နိုင်ငံတိုင်းတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီး ရံဖန်ရံခါ ဖြစ်ပွားတတ်သော ထိတ်လန့်ဖွယ် အဖြစ်အပျက်များသည် ထိန်းချုပ်၍မရတော့ပါက ကမ္ဘာကြီးကို ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ပျက်စီးခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေမည့် ကိလေသာစိတ်နှင့် ဥပဒေမဲ့မှုများ၏ လက္ခဏာရပ်များသာ ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်တော်၌ ပေးထားသော ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီ ကမ္ဘာကြီး၏ ပုံရိပ်သည် ယနေ့ခေတ် လူ့အဖွဲ့အစည်း လျင်မြန်စွာ ဦးတည်နေသော အခြေအနေနှင့် တူညီလွန်းလှသည်။ ယခု ရာစုနှစ်တွင်ပင် ခရစ်ယာန်နိုင်ငံဟု ဆိုသော နိုင်ငံများ၌ ရှေးကမ္ဘာမှ အပြစ်သားများ ပျက်စီးခဲ့ရသည့် အပြစ်များကဲ့သို့ပင် ဆိုးရွားလှသော ရာဇဝတ်မှုများကို နေ့စဉ် ကျူးလွန်နေကြသည်။

A similar condition of things exists now. That which is lawful
in itself is carried to excess. Appetite is indulged without restraint.
Professed followers of Christ are today eating and drinking with
the drunken, while their names stand in honored church records.
Intemperance benumbs the moral and spiritual powers and prepares
the way for indulgence of the lower passions. Multitudes feel under
no moral obligation to curb their sensual desires, and they become
82 Patriarchs and Prophets
[102] the slaves of lust. Men are living for the pleasures of sense; for
this world and this life alone. Extravagance pervades all circles of
society. Integrity is sacrifced for luxury and display. They that make
haste to be rich pervert justice and oppress the poor, and “slaves and
souls of men” are still bought and sold. Fraud and bribery and theft
stalk unrebuked in high places and in low. The issues of the press
teem with records of murder—crimes so cold-blooded and causeless
that it seems as though every instinct of humanity were blotted out.
And these atrocities have become of so common occurrence that they
hardly elicit a comment or awaken surprise. The spirit of anarchy
is permeating all nations, and the outbreaks that from time to time
excite the horror of the world are but indications of the pent-up fres
of passion and lawlessness that, having once escaped control, will
fll the earth with woe and desolation. The picture which Inspiration
has given of the antediluvian world represents too truly the condition
to which modern society is fast hastening. Even now, in the present
century, and in professedly Christian lands, there are crimes daily
perpetrated as black and terrible as those for which the old-world
sinners were destroyed.

ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီက ဘုရားသခင်သည် လူတို့ကို နောင်တရစေရန်နှင့် ခြိမ်းခြောက်နေသော ပျက်စီးခြင်းမှ လွတ်မြောက်စေရန် နောဧကို စေလွှတ်၍ သတိပေးခဲ့သည်။ ခရစ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာမည့်အချိန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ထိုကြီးမြတ်သော ဖြစ်ရပ်အတွက် ပြင်ဆင်ရန် ထာဝရဘုရားသည် ကိုယ်တော်၏ အစေခံများကို ကမ္ဘာသို့ သတိပေးချက်ဖြင့် စေလွှတ်တော်မူသည်။ လူအများအပြားသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ဖောက်ဖျက်၍ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး ယခုအခါ ကိုယ်တော်သည် ကရုဏာတော်ဖြင့် သန့်ရှင်းသော ပညတ်တော်များကို လိုက်နာရန် ခေါ်ယူနေသည်။ နောင်တရခြင်းနှင့် ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့၏ အပြစ်များကို စွန့်လွှတ်သူတိုင်းကို ခွင့်လွှတ်ခြင်း ပေးသနားတော်မူသည်။ သို့သော် အများစုမှာ အပြစ်ကို စွန့်လွှတ်ရန်မှာ ကြီးမားသော စတေးမှု ဖြစ်သည်ဟု ခံစားကြရသည်။ သူတို့၏ ဘဝသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော ကိုယ်ကျင့်တရား အုပ်ချုပ်မှုနှင့် မကိုက်ညီသောကြောင့် ကိုယ်တော်၏ သတိပေးချက်များကို ငြင်းပယ်ပြီး ပညတ်တော်၏ အခွင့်အာဏာကိုလည်း ငြင်းဆိုကြသည်။

Before the Flood God sent Noah to warn the world, that the
people might be led to repentance, and thus escape the threatened
destruction. As the time of Christ’s second appearing draws near,
the Lord sends His servants with a warning to the world to prepare
for that great event. Multitudes have been living in transgression
of God’s law, and now He in mercy calls them to obey its sacred
precepts. All who will put away their sins by repentance toward
God and faith in Christ are offered pardon. But many feel that it
requires too great a sacrifce to put away sin. Because their life does
not harmonize with the pure principles of God’s moral government,
they reject His warnings and deny the authority of His law.

ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူဦးရေအမြောက်အမြားအနက် လူ ရှစ် ဦးသာ နောဧမှတစ်ဆင့် ရောက်လာသော ဘုရားသခင်၏ စကားတော်ကို ယုံကြည်နားထောင်ခဲ့ကြသည်။ တရားဟောဆရာ နောဧသည် တစ်ရာနှစ်ဆယ် (၁၂၀) နှစ်တိုင်အောင် လာလတ္တံ့သော ပျက်စီးခြင်းအကြောင်းကို သတိပေးခဲ့သော်လည်း သူ၏ သတင်းစကားကို ငြင်းပယ်ပြီး မထီမဲ့မြင် ပြုခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါတွင်လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ပညတ်တော်ရှင်သည် မနာခံသူများကို အပြစ်ပေးရန် ကြွမလာမီ၊ ပြစ်မှားသူများကို နောင်တရရန်နှင့် သစ္စာရှိရန် သတိပေးထားသော်လည်း လူအများစုအတွက် ထိုသတိပေးချက်များသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ တမန်တော် ပေတရုက “နောက်ဆုံးသော ကာလ၌ ပြက်ရယ်ပြုတတ်သောသူတို့သည် မိမိတို့ တပ်မက်ခြင်းအတိုင်း ကျင့်လျက်၊ ကြွလာမည်ဟူသော ဂတိတော်သည် အဘယ်မှာရှိသနည်း။ ဘိုးဘေးများ အိပ်ပျော်သည်နောက်၊ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့သည် ဖန်ဆင်းစကကဲ့သို့ပင် ရှိနေသည်မဟုတ်လောဟု ဆိုလျက် ပေါ်လာကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုထားသည် (၂ ပေတရု ၃:၃၊ ၄)။ ဤစကားများကို ဘုရားမဲ့သူများသာမက ကျွန်ုပ်တို့ပြည်ရှိ တရားဟောစင်မြင့်များပေါ်ရှိ လူအများထံမှလည်း မကြားရပေဘူးလား။ “စိုးရိမ်စရာ အကြောင်းမရှိပါ” ဟု သူတို့ ဟစ်အော်ကြသည်။ “ခရစ်တော် မကြွလာမီ၊ တစ်ကမ္ဘာလုံးသည် ပြောင်းလဲလာမည်ဖြစ်ပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားသည် နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင် (၁,၀၀၀) တိုင်အောင် စိုးစံလိမ့်မည်။ ငြိမ်သက်ခြင်း၊ ငြိမ်သက်ခြင်း! အရာရာတိုင်းသည် အစကတည်းကအတိုင်း ရှိနေပါသည်။ ဤသို့ သတိပေးနှိုးဆော်သူများ၏ စကားကြောင့် မည်သူမျှ မတုန်လှုပ်ကြပါစေနှင့်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤ နှစ်တစ်ထောင် နိုင်ငံတော် အယူဝါဒသည် ခရစ်တော်နှင့် တမန်တော်များ၏ သွန်သင်ချက်နှင့် မကိုက်ညီပေ။ ယေရှုက “လူသားသည် ကြွလာသောအခါ မြေကြီးပေါ်မှာ ယုံကြည်ခြင်းကို တွေ့မည်လော” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသော မေးခွန်းကို မေးမြန်းခဲ့သည် (လုကာ ၁၈:၈)။ ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်အတိုင်း၊ ကမ္ဘာကြီး၏ အခြေအနေသည် နောဧခေတ်ကကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကိုယ်တော် မိန့်ကြားခဲ့သည်။ အဆုံးကာလ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဆိုးသွမ်းမှုများ တိုးပွားလာမည်ဖြစ်ကြောင်း ပေါလုက သတိပေးခဲ့သည် - “နောင်ကာလ၌ အချို့သောသူတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းကို စွန့်ပယ်၍၊ လှည့်ဖြားတတ်သော ဝိညာဉ်တို့၌လည်းကောင်း၊ နတ်ဆိုးတို့၏ သွန်သင်ခြင်း၌လည်းကောင်း ဆည်းကပ်ကြလိမ့်မည်” (၁ တိမောသေ ၄:၁)။ တမန်တော်က “နောက်ဆုံးသော ကာလ၌ ခဲယဉ်းသော ကာလဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ဆိုသည် (၂ တိမောသေ ၃:၁)။ ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ဟန် ရှိသော်လည်း အပြစ်များစွာကို ပြုကျင့်ကြမည့်သူများ၏ အပြစ်စာရင်းကိုလည်း သူက ဖော်ပြထားသည်။

Of the vast population of the earth before the Flood, only eight
souls believed and obeyed God’s word through Noah. For a hundred
and twenty years the preacher of righteousness warned the world of
the coming destruction, but his message was rejected and despised.
So it will be now. Before the Lawgiver shall come to punish the
disobedient, transgressors are warned to repent, and return to their
allegiance; but with the majority these warnings will be in vain.
Says the apostle Peter, “There shall come in the last days scoffers,
Flood 83
walking after their own lusts, and saying, Where is the promise of [103]
His coming? for since the fathers fell asleep, all things continue
as they were from the beginning.” 2 Peter 3:3, 4. Do we not hear
these very words repeated, not merely by the openly ungodly, but by
many who occupy the pulpits of our land? “There is no cause for
alarm,” they cry. “Before Christ shall come, all the world is to be
converted, and righteousness is to reign for a thousand years. Peace,
peace! all things continue as they were from the beginning. Let none
be disturbed by the exciting message of these alarmists.” But this
doctrine of the millennium does not harmonize with the teachings
of Christ and His apostles. Jesus asked the signifcant question,
“When the Son of man cometh, shall He fnd faith on the earth?”
Luke 18:8. And, as we have seen, He declares that the state of the
world will be as in the days of Noah. Paul warns us that we may
look for wickedness to increase as the end draws near: “The Spirit
speaketh expressly, that in the latter times some shall depart from
the faith, giving heed to seducing spirits, and doctrines of devils.” 1
Timothy 4:1. The apostle says that “in the last days perilous times
shall come.” 2 Timothy 3:1. And he gives a startling list of sins that
will be found among those who have a form of godliness.

သူတို့၏ စမ်းသပ်ခံချိန် ကုန်ဆုံးခါနီးတွင်၊ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီက လူများသည် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အပန်းဖြေမှုများနှင့် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများတွင် နစ်မွန်းနေခဲ့ကြသည်။ ဩဇာအာဏာရှိသူများသည် နောက်ဆုံး သတိပေးချက်ကို မည်သူမျှ အာရုံမစိုက်မိစေရန် လူတို့၏ စိတ်ကို ပျော်ရွှင်မြူးထူးမှုများဖြင့်သာ ဖုံးလွှမ်းထားရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း အလားတူ ဖြစ်ရပ်ကို မတွေ့ရပေဘူးလား။ ဘုရားသခင်၏ အစေခံများသည် အရာရာ၏ အဆုံးသည် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းစကား ပေးနေကြစဉ်၊ ကမ္ဘာကြီးသည် ဖျော်ဖြေရေးနှင့် ပျော်ရွှင်မှု ရှာဖွေခြင်းများတွင် နစ်မွန်းနေသည်။ စဉ်ဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် ဘုရားသခင်အပေါ် ဂရုမစိုက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြပြီး၊ လာလတ္တံ့သော ပျက်စီးခြင်းမှ သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အမှန်တရားကို အာရုံမပြုနိုင်အောင် တားဆီးခံနေရသည်။

As the time of their probation was closing, the antediluvians
gave themselves up to exciting amusements and festivities. Those
who possessed influence and power were bent on keeping the minds
of the people engrossed with mirth and pleasure, lest any should
be impressed by the last solemn warning. Do we not see the same
repeated in our day? While God’s servants are giving the message
that the end of all things is at hand, the world is absorbed in amusements and pleasure seeking. There is a constant round of excitement
that causes indifference to God and prevents the people from being
impressed by the truths which alone can save them from the coming
destruction.

နောဧ၏လက်ထက်တွင် အတွေးအခေါ်ပညာရှင်များက ကမ္ဘာကြီးကို ရေဖြင့်ဖျက်ဆီးရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကြေညာခဲ့ကြသည်။ ထို့အတူ ယခုအခါတွင်လည်း ကမ္ဘာကြီးကို မီးဖြင့်မဖျက်ဆီးနိုင်ကြောင်း၊ ၎င်းသည် သဘာဝတရား၏ နိယာမများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သက်သေပြရန် ကြိုးစားနေကြသော သိပ္ပံပညာရှင်များ ရှိနေကြသည်။ သို့သော် သဘာဝတရား၏ ဘုရားသခင်၊ နိယာမများကို ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ထိန်းချုပ်သူသည် မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် မိမိဖန်ဆင်းထားသော လက်ရာများကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

In Noah’s day philosophers declared that it was impossible for
the world to be destroyed by water; so now there are men of science
who endeavor to show that the world cannot be destroyed by fre—
that this would be inconsistent with the laws of nature. But the God
of nature, the Maker and Controller of her laws, can use the works
of His hands to serve His own purpose.
84 Patriarchs and Prophets

ကြီးမြတ်၍ ပညာရှိသောသူတို့သည် ကမ္ဘာကြီးကို ရေဖြင့်ဖျက်ဆီးရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း မိမိတို့ဘာသာ ကျေနပ်အောင် သက်သေပြပြီးသောအခါ၊ လူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုများ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ၊ လူတိုင်းက နောဧ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ကို စိတ်ကူးယဉ်မှုတစ်ခုဟု မှတ်ယူကြပြီး သူ့ကို အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကြည့်နေကြသောအခါ—ထိုအချိန်သည် ဘုရားသခင်၏ အချိန်ကျရောက်လာသော အချိန်ဖြစ်သည်။ “မဟာနက်နဲသော စမ်းရေတွင်းတို့သည် ပွင့်ကြ၏။ မိုဃ်းကောင်းကင် ပြတင်းပေါက်တို့သည်လည်း ပွင့်ကြ၏။” ထိုအခါ ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်သူတို့သည် ရေလွှမ်းမိုးခြင်း၌ နစ်မြုပ်ပျက်စီးခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ကြွားဝါလှသော အတွေးအခေါ်များ ရှိသော်လည်း၊ သူတို့၏ ဉာဏ်ပညာသည် မိုက်မဲခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း၊ ပညတ်တော်ကို ပေးသောသူသည် သဘာဝနိယာမများထက် သာလွန်ကြောင်းနှင့် အနန္တတန်ခိုးရှင်သည် မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ပြီးမြောက်စေရန် နည်းလမ်းများ မရှားကြောင်းကို လူတို့ သိရှိသွားချိန်တွင် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ “နောဧလက်ထက်၌ ဖြစ်သကဲ့သို့၊ လူသားသည် ပေါ်ထွန်းသောနေ့၌ ထိုနည်းတူဖြစ်လတ္တံ့။” လုကာ ၁၇:၂၆၊ ၃၀။ “ခိုးသူသည် ညဉ့်အခါ၌ လာသကဲ့သို့ ထာဝရဘုရား၏နေ့ရက်သည် လာလိမ့်မည်။ ထိုနေ့၌ မိုဃ်းကောင်းကင်သည် ကြီးစွာသောအသံနှင့်တကွ ပျောက်သွားလိမ့်မည်။ လောကဓာတ်တို့သည် ပြင်းစွာသောအပူနှင့် အရည်ကျိုခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။ မြေကြီးနှင့်တကွ မြေကြီးပေါ်မှာရှိသမျှသော အရာတို့သည် ကျွမ်းလောင်ကြလိမ့်မည်။” ၂ ပေတရု ၃:၁၀။ အတွေးအခေါ်ဆိုင်ရာ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုများက ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုကို ပျောက်ကွယ်စေသောအခါ၊ ဘာသာရေးဆရာများက နောင်လာမည့် ရှည်လျားသော ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် သာယာဝပြောရေး ကာလများကို ညွှန်ပြနေကြသောအခါ၊ လောကီသားတို့သည် စီးပွားရေးနှင့် ပျော်ပါးမှုများ၊ စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် တည်ဆောက်ခြင်း၊ ပွဲလမ်းသဘင်နှင့် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများတွင် နစ်မွန်းနေကြပြီး ဘုရားသခင်၏ သတိပေးချက်များကို ငြင်းပယ်ကာ ကိုယ်တော်၏ စေတမန်များကို လှောင်ပြောင်နေကြသောအခါ—ထိုအချိန်၌ ရုတ်တရက် ပျက်စီးခြင်းသည် သူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာလိမ့်မည်၊ သူတို့သည်လည်း လွတ်မြောက်ကြလိမ့်မည်မဟုတ်။ ၁ သက်သာလောနိတ် ၅:၃။

When great and wise men had proved to their satisfaction that
it was impossible for the world to be destroyed by water, when
[104] the fears of the people were quieted, when all regarded Noah’s
prophecy as a delusion, and looked upon him as a fanatic—then it
was that God’s time had come. “The fountains of the great deep”
were “broken up, and the windows of heaven were opened,” and
the scoffers were overwhelmed in the waters of the Flood. With
all their boasted philosophy, men found too late that their wisdom
was foolishness, that the Lawgiver is greater than the laws of nature,
and that Omnipotence is at no loss for means to accomplish His
purposes. “As it was in the days of Noah,” “even thus shall it be in
the days when the Son of man is revealed.” Luke 17:26, 30. “The
day of the Lord will come as a thief in the night; in the which the
heavens shall pass away with a great noise, and the elements shall
melt with fervent heat, the earth also and the works that are therein
shall be burned up.” 2 Peter 3:10. When the reasoning of philosophy
has banished the fear of God’s judgments; when religious teachers
are pointing forward to long ages of peace and prosperity, and the
world are absorbed in their rounds of business and pleasure, planting
and building, feasting and merrymaking, rejecting God’s warnings
and mocking His messengers—then it is that sudden destruction
cometh upon them, and they shall not escape. 1 Thessalonians 5:3.